နေထွက်ပေမဲ့ လမပျောက်သေး… အင်ပါယာရဲ့ ကလေး ပြန်ရောက်လာခြင်း

မီးတောက်ပင်လယ်အောက်တွင် ဧရာမကြေးနီခေါင်းတလားသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အနီရောင်လ၏ အချုပ်အနှောင်စည်းများသည် တလက်လက် လင်းလက်တောက်ပနေသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဖြန့်ကြက်နေသော အနီရောင်အလင်းသည် အချုပ်အနှောင်စည်းများ၏ လှိုင်းအတတ်အကျဖြင့်အတူ လိုက်လံစီးဆင်းနေဟန် ရသည်။

ရွှီချင်း၏ တည်နေရာသည်တော့ ခေါင်းတလား၏ အပြင်ဘက်မှာ မဟုတ်ပေ။ တင်ပျဉ်ခွေလျက် သူထိုင်နေသော နေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် ဧရာမချောက်နက်၏ အစွန်အဖျားမှာ ဖြစ်၏။ သူ၏ နောက်ကျောသည် အပြင်ဘက်ကို မျက်နှာမူထားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည်တော့ ချောက်နက်ကို မျက်နှာမူထားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ထက်ဝက်ကျော်သည် ခေါင်းတလားပေါ်မှ အက်ကြောင်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှေ့တွင် အပြာရောင်မျက်လုံးတစ်စုံက သူ့အား စိုက်ကြည့်နေသည်။ ချောက်နက်ကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ဖြဲဟထားသော ပါးစပ်ပေါက်တစ်ခုလည်း ရှိသည်။

သူတို့ကြားမှ အကွာအဝေးသည် လွန်စွာမှ နီးကပ်သည်။ အကယ်၍ ရွှီချင်းသာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် သူက ဧရာမပါးစပ်ပေါက်ထဲသို့ သူ့ဘာသာ ဝင်ရောက်သွားလိမ့်ပေမည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ့အရှေ့မှ ဧရာမမျက်လုံးပြာကို ကြည့်လိုက်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

“ စီနီယာ… ငါ့အသားက တကယ် အရသာမရှိပါဘူး ”

ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တားမြစ်အဆိပ်က ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ယင်းက အရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ရိုးသားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ အမူအရာသည် လေးနက်သည်။

သူ၏ အသိအမြင်တွင် သူက ခေါင်းတလား၏ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်၏။ သူက ချောက်နက်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံသည်။ သူက မည်သည့်အချိန်မဆို မတ်တတ်ရပ်ပြီး ထွက်သွားနိုင်ပေသည်။

“ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ… ဘယ်အချိန်တုန်းက မင်းရှာတွေ့သွားတာလဲ ”

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရှေးဟောင်းအသံသည် ဧရာမပါးစပ်ကြီးထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။ အပုပ်နံ့ တထောင်းထောင်းဖြင့် လေသည် ချောက်နက်ထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာပြီး ရွှီချင်းကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သို့သော်လည်း ရွှီချင်း၏ အသိအမြင်မှာတော့ အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေ၏။

ရွှီချင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

“ စီနီယာ… မင်းက ငါ့ရဲ့ အသိအမြင်ကို လှည့်စားပြီး ကြိုက်တဲ့အချိန် ငါထွက်သွားနိုင်တယ်လို့ ထင်မြင်အောင် လုပ်ထားပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ ငါရပ်လိုက်ကတည်းက တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေတာကို အာရုံခံမိပါတယ် ”

“ ဒီတော့ အခု မင်းထိုင်နေတဲ့ နေရာက ငါနဲ့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ ခြားတယ်ပေါ့ ”

နားလည်ရခက်သော အဓိပ္ပာယ်ပါသည့် ရှေးဟောင်းအသံသည် ခေါင်းတလားထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။

“ အရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်တာနဲ့ မင်း အဆိပ်မိသွားလိမ့်မယ်နော် စီနီယာ ”

ရွှီချင်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ခေါင်းတလားထဲမှ တည်ရှိမှုသည် စကားထပ်မပြောပေ။

ရွှီချင်းသည်လည်း စကားမပြောချေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အသံသည် ခေါင်းတလားထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ကောင်လေး… နီလာနတ်သမီးဆီက မင်းလုယက်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားအခွင့်အာဏာနဲ့ဆိုရင် ဒီနေရာက အချုပ်အနှောင်စည်းတွေကို မင်း ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အပြင် စုပ်ယူတာကိုရော လုပ်ဆောင်နိုင်လား ”

ရွှီချင်းသည် အမြန်စဉ်းစားသုံးသပ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို သူသေချာနားမလည်ပေ။ ယင်းက သူ၏ တန်ဖိုးကို ထုတ်ဖော်ပြရန်လော သို့မဟုတ် သူ့အား အချုပ်အနှောင်စည်းများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို လျော့ချရန် သွေးဆောင်ခြင်းလော မသေချာပေ။

တစ်ဖက်လူ၏ အဓိကဆိုလိုရင်းကို မှန်းဆရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အမှားတစ်ခု ပြုလုပ်မိသွားမည်ဆိုလျှင် ထာဝရငရဲသို့ ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့ဖြစ်၍ ရွှီချင်းသည် ပထမဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း ပြုလုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သူက သံသယရှိသော လေသံဖြင့် ရိုသေလေးစားစွာ ပြောသည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ရိုက် စကားပြောခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က ယင်းကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘူးဟု မဆိုလိုသော်လည်း ယုံယုံကြည်ကြည်ဖြင့် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို လိုအပ်ပေသည်။

ခေါင်းတလားထဲမှ တည်ရှိမှုသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရယ်သံသည် ပျံ့လွင့်လာသည်။

“ ကောင်လေး မင်းက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီးစိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ… မင်းက အတိတ်တုန်းက ငါတွေ့ခဲ့တဲ့ ပထမလူထက် ပိုပြီးသတိကြီးတယ် ”

“ ထားလိုက်ပါတော့… မင်း ထွက်သွားပြီးတဲ့အခါ အဲ့ဒါ ငါ့ကိုပြပါ ”

ဤသည်ကို ရွှီချင်းကြားသည့်အခါ သူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။ သူက အရှေ့သို့ ဦးညွတ်လိုက်ပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းခြင်းလုံးဝမရှိဘဲ သူ၏ ဘယ်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။

ထိုခြေလှမ်းသည် သူ့အား ဘယ်ဘက်သို့ မရောက်သွားစေဘဲ ချောက်နက်နှင့် ဝေးရာသို့ ရွေ့လျားသွားစေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ခေါင်းတလားထဲမှ ထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုက မြင်သွားသောအခါ စိတ်ခံစားချက်လှိုင်းများသည် ၎င်း၏ ဧရာမမျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ရွှီချင်းသည် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်း၍ ချောက်နက်ထဲမှ ထွက်သွားသည်။ အပြင်သို့ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးသည် အနည်းငယ် မိန်းမောတွေဝေသွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ အသိအမြင်သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သူရောက်ရှိနေသော နေရာကို မြင်သွားသည်။

ထိုစဉ် သူ၏ နှလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေသော်လည်း ယင်းကို သူက ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ စောစောတုန်းက အဖြစ်အပျက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သူနားလည်သည်။ သူက ငရဲတံခါးပေါက်ဆီသို့ရောက်ရန် လက်တစ်လုံးခြားသာ လိုတော့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အခြေအနေကို ကောင်းမွန်စွာ မကိုင်တွယ်နိုင်လျှင် ဘယ်သောအခါမှ ပြန်လာနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ခေါင်းတလားထဲမှ တည်ရှိမှုသည်တော့ ၎င်း၏ စကားထဲတွင် အမှန်တစ်ဝက် အမှားတစ်ဝက် ရောထွေးနေသည်။ အစောနက ၎င်းသည် သူ့အား ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်သော်လည်း သူ့မှာ ပုံရိပ်ယောင်မြူခိုးကို အမှန်တကယ် ထွင်းဖောက်နိုင်သော စွမ်းရည်ရှိမရှိ အတည်ပြုလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရွှီချင်း နားလည်သည်။

ယခုအချိန်မှာပင် အန္တရာယ်က လုံးလုံးမပျောက်ကွယ်သေးပေ။

ရွှီချင်းသည် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အနီရောင်လ၏ အချုပ်အနှောင်စည်းများသည် တဝီဝီမြည်လာကြပြီး ရွှီချင်း၏ လက်ထဲမှာ စုဝေးသွားကြသည်။ ထို့နောက် ယင်းတို့က တလက်လက် တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းဘောလုံးသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

မကြာမီ ရွှီချင်းသည် ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ခရမ်းလဝိညာဉ်နတ်သူငယ်က ယင်းကို စုပ်ယူလိုက်သည့်အခါ သူ၏ လက်ထဲမှ အနီရောင်အလင်းဘောလုံးသည် မှေးမှိန်လာပြီး ချည်မျှင်များသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခရမ်းလဖြင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ခရမ်းလဝိညာဉ်နတ်သူငယ်သည် ချက်ချင်း တောက်ပလာပြီး ယခင်ထက် သိသိသာသာ ပိုပြီးသန်မာလာသည်။

ရွှီချင်းသည် အချုပ်အနှောင်စည်းများ၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း သူက အများကြီး မစုပ်ယူနိုင်ဟန်ရသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရွှီချင်းသည် တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် ပြောသည်။

“ စီနီယာ ငါ့လုပ်နိုင်စွမ်းရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်သွားပါပြီ ”

ရယ်မောသံသည် ခေါင်းတလားထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။

“ မလုပ်နိုင်တာလား မလုပ်ရဲတာလား ”

“ မလုပ်နိုင်တာပါ ”

ရွှီချင်းက လေးလေးနက်နက် ပြောသည်။

ခေါင်းတလားထဲမှ ဧရာမမျက်လုံးသည် ရွှီချင်းကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအသက်ရှူထုတ်မှုထဲတွင် ကောင်းကင်အာဏာစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယင်းတို့သည် ဝတ်စုံနီအမျိုးသမီးကို ၎င်းက ဝါးမျိုပြီးနောက် ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သော လေသည် ရွှီချင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အဖြူရောင်သစ်သီးတစ်လုံးသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ ကောင်လေး ကိစ္စတစ်ခုလုပ်ဖို့ မင်းအကူအညီကို ငါလိုတယ်… ကောင်းကင်အာဏာစက်သစ်သီးက ငါမင်းကို အရင်ကြိုပေးထားတဲ့ အဖိုးအခပဲ ”

ရွှီချင်းသည် အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်ကြာ နှုတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ယင်းကို လက်ခံလိုက်သည်။

“ စီနီယာ ကျေးဇူးပြုပြီး ညွှန်ကြားပေးပါ ”

“ အခု အချိန်မကျသေးဘူး… အနာဂတ်မှာ ငါမင်းကို ပြောမယ် ”

အသံထဲတွင် လေးနက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့နောက် အပြာရောင်မျက်လုံးတစ်စုံသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်မှိတ်သွားသည်။

အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ရွှီချင်းသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို သည်းခံရင်း အနောက်ဆုတ်သွားသည်။ ခေါင်းတလား၏ ဧရိယာထဲမှ လုံးဝ သူထွက်ခွာသွားပြီးသောအခါ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲဆိုနေသည်။ ထိုအခါမှ သူက စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ (ဃ၁၃၂)ထဲတွင်လည်း သက်ပြင်းချသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသက်ပြင်းချသံသည် နတ်ဘုရားလက်ချောင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ မင်းက ငါ့ကို လန့်ပြီးသေစေချင်တာလား ”

“ မင်း မင်း မင်း… နည်းနည်းလောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းစမ်းပါ ”

(ဃ၁၃၂)ထဲမှ နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် အကူအညီမဲ့ပြီး ခံပြင်းဒေါသထွက်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။

“ ငါနိုးလာတဲ့အချိန်တိုင်း ဘာလို့ မင်းရှေ့မှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကောင်ကြီးတွေပဲ ရှိနေတာလဲ ”

ရွှီချင်းသည် အစောနက အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်သတိရသွားသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့စိတ်သည် တဖန်ပြန်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အသိအမြင်က လှည့်စားခံထားရကြောင်း သူအာရုံခံနိုင်ရသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ နတ်ဘုရားလက်ချောင်းက အိပ်စက်နေရာမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ပဲ့တင်ထပ်လာသော နတ်ဘုရားလက်ချောင်း၏ အော်ဟစ်သံက ရွှီချင်း၏ ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။

ထို့ပြင် ချောက်နက်ထဲမှ ထွက်သွားနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို သူ့အား ညွှန်ကြားပေးခဲ့သူသည် နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသာ ဖြစ်၏။

“ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က အရမ်းအားနည်းတယ်… မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က အလုံအလောက်မသန်မာသေးဘဲ အခုလိုမျိုး သေလမ်းရှာတတ်တဲ့ မင်းရဲ့ အကျင့်စရိုက်နဲ့ဆိုရင် ဘာကြောင့်မှန်းတောင်မသိဘဲ အနှေးနဲ့အမြန် မင်းသေသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ သိလား ”

နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

ရွှီချင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောသည်။

“ မင်းရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ… မင်းမှာ ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခုရှိလား ငါသိပါရစေ ”

“ တကယ်လို့ ငါ့မှာသာ နည်းလမ်းတစ်ခုရှိရင် ငါက ကိုယ်ပွားသာသာပဲ မဟုတ်တော့ဘူး ”

နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် အော်ငေါက်လိုက်သည်။ အစောနက ထိတ်လန့်သွားမှုကြောင့် ၎င်းသည် ပိုပြီးမကျေမနပ်ဖြစ်လာပြီး ဆက်လက်အော်ပြောသည်။

“ ငါဗိုက်ဆာတယ်… ဗိုက်ဆာတယ် ”

“ ငါနားလည်ပြီ… မင်းအတွက် အစားကောင်း ငါရှာပေးမယ် ”

ရွှီချင်းသည် နတ်ဘုရားလက်ချောင်း၏ သဘောထားနှင့်ပတ်သက်ပြီး စိတ်ထဲမထားပေ။ သူက ၎င်းကို နူးညံ့စွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ ဖမ်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားရသော အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ကိုလည်း အကူအညီပေးခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်၍ ၎င်းက သူ့အပေါ် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သည်မှာ ပုံမှန်ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

“ ငါက အရှင်လတ်လတ်ပဲ စားချင်တာ ”

“ ကောင်းပြီ ”

“ ငါက အများကြီး စားချင်တာ ”

“ အင်း ”

“ ငါ… ”

“ ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ… မင်းဖြစ်ချင်တာ အားလုံးကို ငါလုပ်ပေးမယ် ”

ရွှီချင်းသည် နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

ရွှီချင်း၏ အလိုက်သိတတ်ပုံကို မြင်သောအခါ ယင်းက ထောင်ချောက်ဖြစ်ရမည်ဟု နတ်ဘုရားလက်ချောင်းက ခံစားမိသွားသည်။ ဤကောင်လေးက လူကောင်းမဟုတ်ကြောင်း သူ့ဘာသာ တွေးတောလိုက်သည်။ အနာဂတ်တွင် သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ရွှီချင်းသည် ကြေးနီခေါင်းတလား ဧရိယာထဲမှ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူက ချော်ရည်ထဲမှာ အရှိန်တိုးမြှင့်လိုက်စဉ် စောစောက သူ၏ အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်သည်။

“ အနီရောင်လဗိမာန်က လူတွေကလွဲရင် ငါက သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာဖူးတဲ့ ဒုတိယမြောက်လူလို့ ပြောတယ်… ဒါဆို ပထမလူက ဘယ်သူလဲ ”

အကြောင်းအရင်းတချို့ကြောင့် ရွှီချင်း ပထမဆုံး စဉ်းစားမိသွားသည်မှာ သူ့စီနီယာအကိုကြီး၏ အရင်ဘဝဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူ့ပင်ကိုယ်အသိစိတ်၏ ထင်မြင်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။

“ ပြီးတော့ အဲ့ဒီလူ နောက်ဆုံးပြောသွားတဲ့ စကားထဲမှာလည်း… ”

ရွှီချင်းသည် နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စကားထဲမှာ အဓိပ္ပာယ်များစွာ ပါရှိသည်။ အသေးစိတ်ကိုတော့ ရွှီချင်း အဖြေမရှာနိုင်ပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက တစ်ဖက်လူပေးလိုက်သော ကောင်းကင်အာဏာစက်သစ်သီးကို ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ယင်းကို သူက အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ မည်သည့်အမှားအယွင်းမှမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည့်တိုင် သူက အပြည့်အဝ စိတ်မချနိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူက နတ်ဘုရားလက်ချောင်းကို မေးလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

ရွှီချင်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ စီနီယာ ဒီသစ်သီးထဲမှာ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာရှိမရှိ တစ်ချက်စစ်ဆေးကြည့်ပေးပါ… ခေါင်းတလားထဲက တည်ရှိမှုက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မျက်စိကျနေမှာကို ငါစိုးရိမ်တယ် ”

ထိုအခါ နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် ၎င်း၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပတ်သက်လာသည့်အခါတိုင်း ၎င်းက လုံးဝ အလေးအနက်ထားလာသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သစ်သီးထဲမှာ မည်သည့်ပြဿနာမှမရှိကြောင်း ၎င်းက အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

သို့မှသာ ရွှီချင်းသည် စိတ်အေးသွားသည်။ သူက သစ်သီးကို ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်အာဏာစက်များကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားစေသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်လာသည်။ အလွန်သိပ်သည်းသော ကောင်းကင်အာဏာစက်များသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အားလုံး၏ စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်တစ်ကောင်စီသည် အားဖြည့်တင်းပေးခြင်းခံလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် ပထမကောင်းကင်ကဒ်ဘေးဒုက္ခ၏ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်နှင့် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမတိုင်ခင်က ရွှေကျီးကန်းအသက်ဓာတ်သန့်စင်အတတ်မှ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်တစ်ကောင်တည်းသာ ပထမကောင်းကင်ကဒ်ဘေးဒုက္ခ၏ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်မှာ ရှိ၏။ ၎င်း၏ အနောက်တွင် ခရမ်းလဝိညာဉ်နတ်သူငယ်သည် ထိုအဆင့်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်များသည်တော့ ပထမကောင်းကင်ကဒ်ဘေးဒုက္ခ၏ အစောပိုင်းအဆင့်မှာသာ ရှိကြသေးသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းတို့အားလုံး အစွမ်းတိုးမြှင့်သွားကြသည်။

တစ်ခဏကြာ စစ်ဆေးလေ့လာပြီးနောက် ရွှီချင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူက အရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားနေစဉ် သူ့ဝိညာဉ်မှ ဒဏ်ရာများအား ပြန်လည်ကုသရန် ခရမ်းသလင်းကျောက်ကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် အချိန်သည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ရွှီချင်းက ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ကုသရန် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေစဉ် လဝတ်ပြုဒေသကြီး၏ အရှေ့ဘက်ပိုင်း၌ မျိုးနွယ်စုနှစ်စုမဟာမိတ်၏ ပိုင်နက်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော တစ်နေရာတွင် အနီရောင်လဗိမာန်၏ ဧရာမနှလုံးသည် အရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားသွားနေသည်။

ဧရာမနှလုံး၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ဥက္ကာပျံများပေါ်မှ ပုံရိပ်များသည် လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့စွာ ရှိနေကြစမြဲပင်။ သို့သော်လည်း ဧရာမနှလုံးပေါ်မှ ဘုရားကျောင်းထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အဓိကခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်လျှောက်လာပြီး နီလာနတ်သမီး၏ ရုပ်တုအရှေ့မှာ ရပ်လိုက်သည်။

ထိုပုံရိပ်သည် အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မိုးကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူက မိုးကောင်းကင်ကို မမြင်တွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာသွားသည့်အလားပင်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာပေါ်တွင် ကြည်ညိုလေးစားသော အရိပ်အယောင်ပေါ်လွင်သည်။

သို့သော်လည်း သူ့မျက်လုံး၏ နက်ရှိုင်းသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် မကျေနပ်သော အရိပ်အယောင်က စက္ကန့်ပိုင်းမျှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အကယ်၍ ရွှီချင်းသာ ဤနေရာမှာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူ၏ နှလုံးသည် သေချာပေါက် အပြင်းအထန် ခုန်ပေါက်သွားလိမ့်မည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ချောက်နက်ထဲသို့ သူဆွဲချလိုက်သောကြောင့် ခေါင်းတလားထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတည်ရှိမှု၏ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသော နတ်အစေခံသာ ဖြစ်သည်။

ဝတ်စုံနီအမျိုးသမီးသည် သေဆုံးသွားပြီမှာ သေချာ၏။ သို့သော်လည်း ယခု သူက ဤနေရာမှာ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေလေသည်။

‘ နီလာနတ်သမီး… နင့်အသိအမြင်မှာ တစ်ခုခုလွဲမှားနေတာ သေချာတယ်… ငါလွတ်မြောက်သွားတာကို နင်တကယ်ပဲ အာရုံမခံမိဘူး… ဒါက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပွားတစ်ခုပဲဆိုရင်တောင် အတိတ်တုန်းကဆိုရင် နင်သေချာပေါက် အာရုံခံမိလိမ့်မယ်… ’

ဝတ်စုံနီအမျိုးသမီးသည် ရုပ်တုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

‘ ပြီးတော့ ဟိုကောင်လေး… စိတ်ဝင်စားစရာပဲ… သူ့ကို ငါကျေးဇူးတင်ရမယ်… သူ့ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် နတ်အစေခံတစ်ယောက်ကို ငါဝါးမျိုနိုင်ပြီး အစွမ်းတချို့ကို ပြန်ရလာမှာ မဟုတ်ဘူး ’

ဝတ်စုံနီအမျိုးသမီးသည် ရေးတေးတေး ပြုံးလိုက်သည်။ အပြာရောင်အလင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုအလင်းသည် ကြေးနီခေါင်းတလားထဲမှ အပြာရောင်မျက်လုံးနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသည်။

မှန်ပေ၏။ သူက ကြေးနီခေါင်းတလားထဲမှ တည်ရှိမှုသာ ဖြစ်သည်။

အသိအမြင်လှည့်စားခံခဲ့ရသူသည် ရွှီချင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ထိုနေရာသို့ လာရောက်စစ်ဆေးသော နတ်တမန်တော်သည်လည်း ခေါင်းတလားထဲမှ တည်ရှိမှု၏ အသိအမြင်လှည့်စားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

နတ်တမန်တော်၏ အသိအမြင်တွင် နတ်အစေခံက သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း ပြန်မရောက်လာရခြင်းမှာ သူက ကိုယ့်ဘာသာ အပျော်ရှာဖွေနေပြီး ရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အစာကျွေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက ချော်ရည်အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသည့်အခါ တစ်ဖက်လူကို ရှာတွေ့သွားသည်။

အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေဆဲပင်။ ထို့ကြောင့် သူက နတ်အစေခံကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး သူ့ကို အပေါ်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ အသိအမြင်က ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် မူမမှန်သော ကိစ္စများကို မမြင်တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။