ငန်းရိုင်းက အချိန်ကြာကြာ ပျံသန်းနိုင်ပေမဲ့ အလင်းရောင်က မှေးမှိန်မသွားဘူး(ခ)

ဦးခေါင်းသည် လွင့်ပျံသွားသည်။

ရွှေကျီးကန်းသည် လေထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံမီးတောက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤဆိုးဝါးသော ကဒ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ချင်ကြသော မျိုးနွယ်စုနှစ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် အရှင်လတ်လတ် လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရသောကြောင့် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ရွှီချင်းသည် အမူအရာကင်းမဲ့စွာ ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးသည် နီရဲနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးဖြင့် စွန်းထင်နေသည်။ သူသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပြီး နောက်ထပ် ကြေးမုံပုံရိပ်ယောင်မျိုးနွယ်ဝင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူသည် ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ အမူအရာတွင် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒသည် သူ့အား ချောက်ချားစေသည်။ သူသည် အနောက်ဆုတ်ချင်သော်လည်း အလွန်နောက်ကျသွားချေ၏။ ရွှီချင်း၏ လှုပ်ရှားမှုသည် အလွန်မြန်ဆန်သည်။

ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ချိပ်တံဆိပ်လက်သင်္ကေတများကို တရစပ် ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ထက်ရှသော လေဓားသွားများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထို့ပြင် တစ္ဆေမီးတောက်သည်လည်း ပျံ့လွင့်ထွက်လာသည်။ ယင်းက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေပန်းပွင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသက်ဓာတ်ကို စုပ်ယူရန် ရွှီချင်းကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ရွှီချင်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝဂရုမစိုက်ချေ။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်အမင်း သန်မာသည်။ အကယ်၍ သူက ဒဏ်ရာရသွားလျှင်ပင် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ကုသရန် ခရမ်းသလင်းကျောက် ရှိသေးပေသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူ့အား တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေနိုင်သော တည်ရှိမှုများနှင့် မတွေ့ဆုံသေးသရွေ့ သူသည် အသေးအဖွဲဒဏ်ရာများကို လျစ်လျူရှုထားပြီး တိုက်ခိုက်လိမ့်ပေမည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ပုံမှန်တိုက်ခိုက်နေကျ နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ မန္တန်များကို သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာစေရန် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်သည် သားရဲတစ်ကောင်သဖွယ် ကြမ်းကြုတ်သည်။ သူက တစ်ဖက်လူ၏ တစ္ဆေပန်းပွင့်ကို တိုက်ရိုက် ဝါးမျိုလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တားမြစ်အဆိပ်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တစ္ဆေပန်းပွင့်ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သူက ဓားမြှောင်ကို အကြင်နာမဲ့စွာ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ရုန်းကန်ချင်သည်။ သို့သော်လည်း ယင်းက အသုံးမဝင်ချေ။

သူက သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရေပန်းသဖွယ် ဖြန်းခနဲ ပန်းထွက်လာသည်။ အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်း ရွှီချင်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လည်ပင်းကို လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး အသက်ဓာတ်အား ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အသက်မဲ့နေသော အလောင်းကို သူ့ထံသို့ ပြေးလာနေကြသော တခြားကျင့်ကြံသူများဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘယ်လက်က ချိပ်တံဆိပ်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး အရှေ့သို့ ဖိချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အရေအတွက်များပြားသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာကိုယ်ပွားများသည် သူ၏ အနောက်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ကျင့်ကြံသူများထံသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့က မျိုးနွယ်စုနှစ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများကို ရူးသွပ်စွာ ဝါးမျိုကိုက်စားလိုက်ကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ မျိုးနွယ်စုနှစ်စုမှ ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို အဆုံးစွန်သော အကြောက်တရားဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ တချို့သည် စတင်အနောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ဤနေရာမှ ထွက်သွားချင်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးသောအခါ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

တခြားကျင့်ကြံသူများသည် ခန္ဓာကိုယ်တုန်ယင်လာကြပြီး အမြန်အနောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲမှာ ရွှီချင်းက သူတို့၏ အသက်ဓာတ်အား ရိတ်သိမ်းရန် ရောက်ချလာသော သေမင်းတမန်နှင့်မခြားပေ။ သူကြည့်လိုက်သော မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သေခြင်းအငွေ့အသက်က လွှမ်းခြုံလာလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် သူ၏ အဝတ်အစားပေါ်တွင် သွေးဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား စွန်းထင်နေ၏။ ရွှေကျီးကန်း၏ မီးတောက်အလင်းရောင်အောက်တွင် သူ၏ သွေးနှင့်ချီသည် ကောင်းကင်အထိ ထိုးတတ်သွားပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒသည် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။

ဤနေရာတွင် မျိုးနွယ်စုနှစ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် အရေအတွက်တစ်ရာကျော်ရှိသော်လည်း အများစုသည် ရွှေအမြူတေအဆင့်နှင့် အခြေတည်အဆင့်မှာသာ ရှိကြသည်။ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည်တော့ ခြောက်ယောက်သာလျှင် ရှိသည်။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူတို့၏ ပိုင်နက်ထဲတွင် သေမျိုးများကို ပို့ဆောင်စောင့်ကြပ်ရန် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အများကြီးကို မလိုအပ်ပေ။ ထို့ပြင် သွမ့်မူကျန်းကို မျိုးနွယ်စောင့်ရှောက်သူများနှင့် တခြားလူများက ဖမ်းဆီးသွားကြပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့ကို လာရောက်ကယ်ဆယ်ရန် မည်သူမှ မရှိနိုင်ပေ။

ဤနယ်မြေတွင် လူသားမျိုးနွယ် ပညာရှင်ကျင့်ကြံသူဟူ၍ သွမ့်မူကျန်းတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိ၏။

ရွှီချင်း၏ တည်ရှိမှုကို လူသားမြို့ထဲမှ မည်သူကမှ ထုတ်ဖော်မပြောကြချေ။

လူသားမျိုးနွယ်၏ အချင်းချင်း ချစ်ခင်ကြင်နာမှုသည် မိစ္ဆာများကြားထဲတွင် ပိုပြီးထင်ရှားပေါ်လွင်သည်။ ထို့ပြင် ရွှီချင်း၏ သတိကြီးသော အကျင့်စရိုက်ကြောင့် မျိုးနွယ်စုနှစ်စုမဟာမိတ်သည် သူ့အကြောင်းကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးချေ။

သို့ဖြစ်၍ ရွှီချင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူတို့သည် သေခြင်းတရားဖြင့် တွေ့ကြုံသွားကြသည်။ ရွှီချင်း၏ တားမြစ်အဆိပ်သည် လွန်စွာမှ ကြောက်စရာကောင်းသည်။ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှပင် မတောင့်ခံနိုင်ကြချေ။

သူတို့သည် သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းစွာ အော်ဟစ်ညည်းညူလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့သွားကြသည်။

ကြေးမုံပုံရိပ်ယောင်မျိုးနွယ်သည် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော်လည်း အဆိပ်၏ သက်ရောက်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

ရွှီချင်းသည် ဆက်လက် သတ်ဖြတ်သည်။ သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်ရွေ့လျားလိုက်လေရာ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့် ကောင်းကင်မျက်နှာဖုံးမျိုးနွယ်ဝင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရောက်ရှိသွားသည်။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သည် ချက်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။

အသက်သုံးခါရှူချိန်အတွင်း ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့် ကောင်းကင်မျက်နှာဖုံးမျိုးနွယ်ဝင်သည် သွေးတစ်ပွက်အန်လိုက်ရပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းသည် လေပေါ်သို့ မြှောက်တတ်သွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်များသည် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားကြပြီး ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်တစ်ကောင်သည် ရွှီချင်း၏ တိုက်ရိုက် ဝါးမျိုခြင်းခံလိုက်ရသည်။

သူ့မှာ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်ကို သန့်စင်ရန် အချိန်မရှိပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများကိုတော့ ရွှီချင်းက ဂရုမစိုက်ချေ။ သူက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တားမြစ်အဆိပ်က အသက်ဝင်လာသောအခါ အရေအတွက်များပြားသော ကျင့်ကြံသူများသည် ဤနေရာမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးသွားကြသည်။

ကျင်းကန်းဂိုဏ်းဘိုးဘေးနှင့် အရိပ်လေး၏ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုအောက်တွင် မျိုးနွယ်စုနှစ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ သေဆုံးမှုအရေအတွက်သည် အတော်လေး တိုးမြှင့်သွားသည်။

လင်းအာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုတော့ ရွှီချင်းသည် ဟိုးယခင်တုန်းက ရေသူကျွန်းပေါ်မှာ တစ်ခါမြင်ဖူးသည်။ သို့ဖြစ်၍ လင်းအာသည် အပေါ်ယံအရ အားနည်းပုံပေါ်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ယခု သူကြည့်လိုက်သည့်အခါ အမှန်တကယ် ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

စစ်ချပ်ဝတ်တစ်ခုသည် လင်းအာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နဂါးများနှင့် မြွေများ၏ ပုံရိပ်များသည် သူ့အား ဝန်းရံထားကြပြီး သူက လက်ထဲတွင် လှံတစ်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲစွမ်းအားသည် ပိန်ပါးသေးသွယ်သော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဤအမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်မှုသည် အချိန်သိပ်မကြာပေ။ ဆယ့်ငါးမိနစ်မပြည့်ခင်မှာ မျိုးနွယ်စုနှစ်စုမှ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတချို့သည် ဆိုးဆိုးဝါးဝါး သေဆုံးသွားကြသည်။ ထို့နောက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သံမဏိလှောင်ချိုင့်များကို ဆွဲနေသော ဧရာမသားရဲကြီးတချို့သည်ပင် ကျင်းကန်းဂိုဏ်းဘိုးဘေး၏ ခေါင်းဖြတ်သတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

အားလုံးက အဆုံးသတ်သွားသောအခါ လင်းအာသည် ငိုကြွေးသည်။ ကျင်းကန်းဂိုဏ်းဘိုးဘေးသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း၊ မခံမရပ်နိုင်အောင် ဒေါသဖြစ်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့က ကျောက်ရှာအလင်း၏ ကာကွယ်ပေးခြင်းခံထားရသော လှောင်ချိုင့်များကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လှောင်ချိုင့်ထဲမှ လူသားများသည် မလှုပ်မရှားရှိနေကြဆဲပင်။ ရက်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံထားရသောကြောင့် သူတို့၏ အသိစိတ်သည် ပြိုလဲပျက်စီးလုနီးပါး ရှိသည်။ သူတို့က ရွှီချင်းနှင့် တခြားလူများကို မြင်တွေ့သည့်တိုင် မျက်လုံးက အသက်ဓာတ်မဲ့နေကြသည်။

“ အမလီ… ဒေါ်လေးချန်း… ”

လင်းအာသည် လှောင်ချိုင့်၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး အထဲမှ ပုံရိပ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံထဲမှာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရွှီချင်းသည် တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားသည်။ သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေရာ ကျောက်ရှာအလင်းသည် ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။ သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လှောင်ချိုင့်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဝုန်းဟူသော မြည်သံနှင့်အတူ လူအုပ်ကြီးသည် ပစ္စည်းပစ္စယများသဖွယ် လှောင်ချိုင့်ထဲမှ ပြုတ်ကျလာသည်။ သို့သော်လည်း ရွှီချင်း၏ ဂရုစိုက်မှုကြောင့် သူတို့သည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရသွားကြချေ။

သို့သော်လည်း လှောင်ချိုင့်၏ အောက်ခြေမှ မြင်ကွင်းကို ရွှီချင်းမြင်သွားသောအခါ သူ၏ နှလုံးသည် ဆစ်ခနဲ နာကျင်သွားသည်။

လှောင်ချိုင့်၏ အောက်ခြေတွင် အသားပြားပုံရှိသည်။ ဤသည်မှာ လူရာပေါင်းများစွာက အတူတကွ ပေါင်းစည်းသွား၍ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ တချို့လူများဆိုလျှင် မျက်နှာကိုပင် မမှတ်မိနိုင်တော့ပေ။

“ ဖန်ယန်ဘယ်မှာလဲ… ”

ရွှီချင်းသည် စိတ်ထဲမှ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်လှောင်ချိုင့်တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူက လှောင်ချိုင့်ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်လေရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော လူသားမျိုးနွယ်ဝင်များနှင့် အသားပုံအဖြစ် ဖိသွတ်ခံထားရသော အလောင်းများကို မြင်သွားသည်။

ပြင်းပြသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ပေါ်လျှိုးလာသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ ဆိုးဝါးသော အဖြစ်အပျက်ကို မြင်တွေ့သွားသောအခါ သူက လျစ်လျူမရှုဘဲ မနေနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ထိုလူများသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်လတုန်းက ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စွာ အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှင့် အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့သော ထိုနှစ်လအချိန်အတွင်းမှာ ဤလောက၌ ရှားပါးသွားပြီဖြစ်သော နွေးထွေးကြင်နာမှုနှင့် ရိုးစင်းသော လူနေမှုဘဝကို ရွှီချင်း ခံစားမိခဲ့သည်။