ခွေးချစ်သူများ၏ ပြင်းထန်သော ရှုံ့ချသံ

ဝမ်လင်းက လူသတ်ဆရာ လာရောက်ခြင်း အတွက် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဝမ်မိသားစု အိမ်ငယ်လေးကို အလည်လာဖူးသူတိုင်းတွင် ဤလူက အော်ရာကို အကောင်းဆုံး ထိန်းထားနိုင်သူပင်။

ယေဘုယျအားဖြင့် အိမ်အပြင်ဘက် အရှေ့ဟွမ်လမ်းတွင် ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသရွေ့ ဝမ်လင်းက ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ အော်ရာ ဖုံးကွယ်မှု စွမ်းရည်မျိုး လုပ်ဆောင်နိုင်သူမှာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် လူနှစ်ဆယ်ထက် မပိုပေ။

ဤသည်မှာ လူသတ်သမားများ အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဒဏ္ဍာရီလာ လူသတ်ဆရာအတွက် ဤနည်းစနစ်တွင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုက ပြီးပြည့်စုံမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"လင်းကျန်းရန် အခု အလုပ်များနေလား"

လူသတ်ဆရာက ဒုတိယထပ်ရှိ တောက်ပသော မီးရောင်များကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ထွင်ထျန်းဟာကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဝမ်လင်း ကဲ့သို့ပင် ထွင်ထျန်းဟာသည်လည်း ထိုလူ၏ ကိုယ်ပိုင် လက္ခဏာကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှု အပြင် ပြောင်မြောက်သောအော်ရာ ဖုံးကွယ်မှု စွမ်းရည် နဲ့ ကောလာဟလ ထွက်နေသည့်ပန်းပွင့်ပုံ အောက်ခံဘောင်းဘီ စွဲလန်းမှု တို့နှင့် အတူ ဤလူက လူသတ်ဆရာ ဖြစ်ရမည်ဟု သိထားသော်လည်း ထွင်ထျန်းဟာကမူ အသွင်အပြင်ကို လက်မခံနိုင်သေးပေ။

ထိုလူက လူသား ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ လူသတ်ဆရာ ဖြစ်ခဲ့သော်ငြားလည်း ပန်းပွင်ပုံ ဒီဇိုင်းကွက် အတွင်းခံဘောင်းဘီနှင့် ညှပ်ဖိနပ်များကို ဝတ်ဆင်ခဲ့၏။

ထိုလူက အစားအသောက် ဈေးတန်း၏ တံခါးဝတွင် အီကြာကွေး ရောင်းသော အဖိုးအိုနှင့် တူနေသည်။

သူ့ပုံစံက အလွန်ထူးခြားနေ၏။

ထွင်ထျန်းဟာက သူ့ရှေ့မှလူကို ကြည့်ကာ စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ ပြန်လှဲနေလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဒုတိယထပ်ရှိ မီးရောင်များကို ညွှန်ပြပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေသည်းဖြင့် စာရေးပြလိုက်သည်။

"လင်းကျန်းရန် အိမ်စာလုပ်နေတယ်.. သူ့ကို နှောင့်ယှက်တဲ့သူတိုင်း သေရမယ်"

ထိုလူက သူ၏ခြေသည်းများဖြင့် ရေးပြသော အဓိပ္ပါယ်ကို အမှန်တကယ် နားလည်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်သားက ဖော်ရွေစွာ သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ.. လင်းကျန်းရန် အလုပ်များနေရင် ဒီမှာပဲ စောင့်နေပါ့မယ်"

ထို့နောက် သူက ထွင်ထျန်းဟာ နားသို့ ကပ်လာပြီး တင်ပါးကို ခပ်ဖွဖွ ရိုက်လိုက်သည်။

လူသတ်ဆရာ "မင်းနေရာကို ငါ့အတွက်ပေးပါ"

ထွင်ထျန်းဟာ "...???..."

သူ တကယ် လန့်သွားသည်။

ဝမ်မိသားစု၏ ဥယျာဉ်က အကျယ်ကြီး မဟုတ်သော်လည်း ထိုင်စရာနေရာ မရှိဟု မဆိုလိုပေ။

[မင်းဟာမင်း ကြိုက်တဲ့နေရာသွားထိုင်လေ..ငါက ဘာလို့ဖယ်ပေးရမှာလဲ]

လူသတ်ဆရာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း အဲဒီနေရာမှာ အကြာကြီး လှဲနေပုံထောက်တော့ အဲဒီနေရာက အရမ်းကို နွေးထွေးနေမှာပဲ"

ထွင်ထျန်းဟာ "............"

"ဆိုက်ကိုကောင်များလား"

ထွင်ထျန်းဟာက အသက်ခပ်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။

အဆုံးသတ်တွင် သူက မကျေမနပ်ဖြင့် အမြီးကို ခါယမ်းကာ ဘေးဘက်သို့ ရွှေ့ပေးလိုက်သည်။

ဤဒဏ္ဍာရီ လူသတ်ဆရာ၏ ထူးဆန်းသော စွဲလမ်းမှုကို နတ်ဘုရားသာလျှင် သိလိမ့်မည်။

သူ့လို သစ္စာရှိပြီး အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းမွန်သော ခွေးတစ်ကောင်အနေဖြင့် အခြားသူများနှင့် ငြင်းခုံရန်မှာ ပျင်းလွန်းလှသည် မဟုတ်လော။

လူသတ်ဆရာက သူလိုချင်သည့်အရာကို ရသွားခဲ့ပြီး ထွင်ထျန်းဟာ မူလက လှဲနေသောနေရာတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ထွင်ထျန်းဟာ၏ ခုခံမှုကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ ထွင်ထျန်းဟာကို ခါးကနေကိုင်၍ သူ့ပေါင်ပေါ် ဆွဲတင်လိုက်၏။

ထွင်ထျန်းဟာက ရုန်းကန်ရန် စဥ်းစားခဲ့သေးသော်လည်း လူသတ်ဆရာ၏ အပြုံးတွင် ဝှက်ထားသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားမိကာ ငြိမ်နေလိုက်သည်။

သူက ငိုချင်သော်လည်း မျက်ရည်မကျခဲ့ပေ။

[ဘာလို့ ဒီလို အရူးနဲ့ ကြုံရတာလဲ]

သူက ဝမ်မိသားစုအိမ်ငယ်လေးရှိ လူတိုင်း၏ ချီပိုးခြင်းကို ခံရသော်လည်း ယခုလောက် စိတ်မဆိုးဖူးချေ။

သို့သော် ယခုတော့ သူ့ဒေါသကို ထိန်းထားရပြီး အသက်ခပ်ပြင်းပြင်းပင် မရှူဝံ့တော့ပေ။

ယင်းမှာ လူသတ်ဆရာ၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုက မည်သည့်အရာ ဖြစ်မည်ကို လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူသတ်ဆရာက အမှန်တကယ်ပင် ဒဏ္ဍာရီလာ လူသတ်ဆရာဟုသာ ဆိုနိုင်သည်။

သူ့အတွေးက တောလမ်းတွေလို လုံးလုံးလျားလျား ရှုပ်ယှက်ခတ်နေပြီး သွားရှုပ်၍မရပေ။

ထို့နောက်တွင် လူသတ်ဆရာက ထွင်ထျန်းဟာ၏ အမွေးများကို ပွတ်သပ်ပေးခဲ့သည်။

ဤခွေးတွင် အတော်လေး တောင့်တင်းသည့် ကြွက်သားများ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရလျှင် သူ အံ့သြသွားသည်။

ပထမတွင် ဝိညာဉ်ရေး အသိဥာဏ်ရှိသည့် အစိမ်းရောင် Akita ခွေးမျိုးဟုသာ သူထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤခွေးက ထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း သူသဘောပေါက်လာသည်။

"မင်းက အလားအလာရှိတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ပဲ"

သူက ထွင်ထျန်းဟာ၏တင်ပါးကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထွင်ထျန်းဟာ "............"

လူသတ်ဆရာက ချီးမွမ်းလိုက်သည်။

"မင်းက အရမ်းတော်တယ်.. လင်းကျန်းရန် ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်က မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ"

"မင်းသာ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံသွားမယ်ဆိုရင် ထူးချွန်တဲ့ ပထမတန်းစား ဝိညာဥ်သားရဲ ဖြစ်လာဖို့ ဆိုတာ နှစ်တစ်ရာထက် ပိုကြာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထွင်ထျန်းဟာက ဘာမှ ပြန်မပြောသော်လည်း အမြီးကို ဂုဏ်ယူစွာ လှုပ်ယမ်းပြလိုက်သည်။

ဤစကားကို အပြင်လူသာ ကြားရင် မဖြစ်နိုင်ဟု ပြောမည်မှာ သေချာ၏။

အထက်တန်းစား ဝိညာဉ်သားရဲ အနေဖြင့် လူသားအသွင်ဆောင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဥ်သားရဲက အနှစ်တစ်ထောင် ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်ပြီး ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို တစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထွင်ထျန်းဟာကမူ မတူပေ။

၎င်းတွင် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မူလဝိညာဉ်ရှိပြီး လိုအပ်သော ကျင့်ကြံမှု အတွေ့အကြုံများလည်း ရှိခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဆရာလေးလင်းက သူ့အတွက် ကျင့်ကြံရေးနည်းစနစ်ကို အထူးတလည် ပြုပြင်ပေးခဲ့သေးသည်။

ထို့ကြောင့် သူက ကြိုးစားမှု ထက်ဝက် အတွက် ရလဒ်နှစ်ဆ ရိတ်သိမ်းနိုင်သည်ဟု ဆိုရမည်။

ယင်းက ဝတ္ထုများတွင် လူဝင်စားသည့် ဇာတ်ကောင်များနှင့် တူညီသည်။

ဇာတ်လိုက် အများစုမှာ ယခင်ဘဝက ကဲ့သို့ပင် တူညီသောနည်းစနစ်ကို ပြန်လည် ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် သူတို့က ငတုံး မဟုတ်သရွေ့ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်က ကျိန်းသေ တိုးတက်လာမည်သာ။

မူလဘဝတွင် ထွင်ထျန်းဟာက ပထမတန်းစား ဝိညာဥ်သားရဲအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရသော်လည်း ယခုဘဝတွင် အနှစ်တစ်ရာသာ အချိန်ယူရမည်ဆိုသည်မှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ လူသတ်ဆရာ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းကို ဖော်ပြနေသည့် သက်သေသာဓက တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

...........................

တကယ်တမ်းတွင် ဝမ်လင်းက အစောပိုင်း ကတည်းကပင် အိမ်စာများ ပြီးသွားခဲ့သည်။

ဝမ်လင်းက သူ့သင်ခန်းစာများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း ပြီးသွားသည်နှင့် အိမ်စာများကို အမြန်ပြီးအောင် ရေးခဲ့သည်။

သူက ဒုတိယထပ်၏ ပြတင်းပေါက်ကနေ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူတစ်ဦးနှင့် ခွေးတစ်ကောင်၏ လိုက်ဖက်ညီသော မြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လူသတ်ဆရာက ထွင်ထျန်းဟာ၏ အမွေးကို ဆက်လက် ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။

"မင်းသိလား ငါ့မှာ ခွေးတစ်ကောင် ရှိဖူးတယ်.. သူက လမ်းဘေးမှာ နေမကောင်းဘဲ လှဲနေလို့ ငါအိမ်ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်...ဒါကြောင့် ငါက သူ့အပေါ် အထူးတွယ်တာမှု ရှိခဲ့တယ်.. ပထမဆုံးမြင်ဖူးထဲက အဲဒီခွေးကို သာမန် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်"

ထွင်ထျန်းဟာက သူ၏အမြီးကို တွန့်ပြလိုက်သည်။

ဤဒဏ္ဍာရီလာ လူသတ်ဆရာက ခွေးချစ်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ခွေးကို ကုသဖို့ အိမ်ကို ခေါ်သွားပြီးနောက်မှာ ဆေးဝါးတွေအပြင် ကောင်းကင် ရတနာမျိုးစုံကို ကျွေးခဲ့တယ်.. ဒါပေမယ့် တစ်လခွဲလောက် ကြာတဲ့အထိ လုံးဝ ပြန်ကောင်းမလာခဲ့ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် လူသတ်ဆရာက အတိတ်ကို ပြန်သတိရပြီး မျက်လုံးတွင် မျက်ရည်များ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေ၏။

"အထူးသဖြင့် ငါက သူ့ကို ရေနွေးပူပူနဲ့ နေ့တိုင်း ရေချိုးပေးဖို့ အတွက် လျှပ်စစ် စည်ပိုင်းတစ်ခုကို ဝယ်ယူခဲ့တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထွင်ထျန်းဟာက ခွေးကလေးကိုချစ်တတ်သည့် လူသတ်ဆရာကို လေးစားသွားသည်။

လူသတ်ဆရာက သူ့စကားကို ဆက်ပြောလိုက်၏။

"တစ်ရက်မှာတော့ လျှပ်စစ်စည်ပိုင်းကို မီးပိတ်ဖို့ မေ့သွားခဲ့တယ်"

ထွင်ထျန်းဟာ "..........."

လူသတ်ဆရာ "အဲဒီနောက်မှာတော့ ဒီကောင်က တော်တော်လေး အရသာရှိတာကို ငါရှာတွေ့ခဲ့တယ်"

ထွင်ထျန်းဟာ "............"

လူသတ်ဆရာ "ဒီခွေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးကတည်းက အရမ်းအရသာရှိမယ် ဆိုတာ ငါကြိုသိခဲ့တယ်လေ"

ထွင်ထျန်းဟာ "............"

စကားပြောနေရင်း လူသတ်ဆရာက သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ တောက်ပနေသော မျက်ရည်တစ်စက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒီမျက်ရည်ကို မြင်လား.. ခွေးသားအရသာ ဘယ်လောက်ကောင်းလဲဆိုတာကို သတိရတိုင်း ငိုချင်လာမိတယ်"

ဝမ်လင်း "..........."

ထွင်ထျန်းဟာ "............"

"ငကြောင်ပဲဟ"