မင်းကိုပါ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် လုံလောက်ပြီ(ဃ)

ရွှီချင်းသည် အေးတိအေးစက် ပြောသည်။

သူက ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သူက သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသော ကြေးမုံပုံရိပ်ယောင်မျိုးနွယ်၏ မျိုးနွယ်စောင့်ရှောက်သူကို ကြည့်နေစဉ် နတ်ဘုရားလက်ချောင်းထံမှ ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော အော်သံသည် သူ၏ စိတ်ထဲမှာ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။

“ မင်း မင်း မင်း… နှလုံးသားမရှိတဲ့ကောင်… ငါမင်းကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်တောင်မှ ကယ်တင်ပေးခဲ့လဲ ”

နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ခံပြင်းဒေါသထွက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းက အတွက်အချက်မှားခဲ့သည်ဟု ခံစားမိသွားသည်။ အတိတ်တုန်းက ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအကြည့်နှင့် ၎င်းအား စိုက်ကြည့်နေစဉ် သူထံမှ သွားရည်ကျသံသည် နတ်ဘုရားလက်ချောင်းကို အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်စေပြီး ချောက်ချားသွားစေသည်။

“ ဒီလိုအသေးအမွှားကိစ္စလေးနဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာကို အနှောင့်အယှက်သွားပေးမှာလဲ… ငါပဲ ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ် ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် (ဃ၁၃၂)ထဲမှ အလျှင်အမြန် ပြေးထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ခံပြင်းဒေါသထွက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရွှီချင်း၏ တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီမှုအောက်မှာ ၎င်း၏ နတ်ဘုရားအစွမ်းသည် ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၌ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားသည်။

ယခင်ကထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းသော နတ်ဘုရားအစွမ်းအားလှိုင်းသည် ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာပြီး ကောင်းကင်အထိ ထိုးတတ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ မည်းမှောင်နေသော ကောင်းကင်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားထကြွလာပြီး ကြီးမားသော ဝဲကတော့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမဝဲကတော့က လှုပ်ခါသွားသည်နှင့် ၎င်းက လောကတစ်ခွင် ပျံ့လွင့်သွားမည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။

မျိုးနွယ်စုနှစ်စုမှ ဝိညာဉ်သိုက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူခြောက်ယောက်၏ အမူအရာသည် သိသာစွာ ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။ ကြေးမုံပုံရိပ်ယောင်မျိုးနွယ်၏ မျိုးနွယ်စောင့်ရှောက်သူသည်တော့ သူ၏ ခြေလှမ်းသည် ရပ်တန့်သွားပြီး ချောက်ချားမှုသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ အထင်အရှား ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ အဲ့ဒါက… ”

“ မဖြစ်နိုင်တာ ”

သူတို့က ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြစဉ် ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အပြောင်းအလဲများသည် လောကကြီး၏ အရောင်အသွေးကို မှေးမှိန်သွားစေသည်။ မိုးထစ်ချုန်းသံများသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာကြပြီး မြို့တော်သည် အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်လာသည်။

အက်ကွဲသံများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာကြသည်။ အက်ကွဲသံထွက်ပေါ်လာတိုင်း မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ အဆုံးမဲ့စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရွှေချည်မျှင်အားလုံးသည် ရွှေရောင်တလက်လက်တောက်ပလာကြပြီး ရွှေရောင်အလင်းသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ယင်းတို့က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အမြန်ပျံ့နှံ့သွားကြပြီ အကန့်အသတ်အထိ ချဲ့ထွင်သွားကြသည်။

ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခင်အခြေအနေမှ ရုတ်ချည်း မြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ အမြင့်သည် ပေ(၃၀၀)အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ အရွယ်အစားသည် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဧရာမဝဲကတော့သည် ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းများသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

မိုးကြိုးသွားများသည်လည်း လေထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ရွှီချင်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ လှည့်ပတ်ကူးခတ်နေကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါသည် လုံးလုံးလျားလျား ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဒြပ်နှောများသည် အလွန်အမင်း သိပ်သည်းစွာ ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။ ၎င်းဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း အရာအားလုံးသည် ပုံပျက်တွန့်လိမ်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သည် စတင်ဝေဝါးလာသည်။

မြို့သည် တုန်လှုပ်လာပြီး ထပ်မံပြိုလဲပျက်စီးပြန်သည်။ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများသည် နောက်တစ်ဖန် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဝိညာဉ်သိုက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူခြောက်ယောက်သည်ပင် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှာ ပြင်းထန်သော သေခြင်းရှင်ခြင်းကဒ်ဘေးကို ခံစားမိသွားကြသည်။

အန္တရာယ်သတိပေးမှုသည် သူတို့၏ အသွေးအသားနှင့် ဝိညာဉ်များထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ စိတ်အာရုံခံစားမှုအားလုံးထံမှ ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့က အတူတကွ ပေါင်းစည်းသွားသောအခါ သူတို့အားလုံးသည် တစ်ညီတစ်ညာတည်း အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ နတ်ဘုရား ”

ရွှီချင်းသည် ကြောက်စရာကောင်းသော တားမြစ်အဆိပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း ယင်းက သူတို့ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားစေရုံမျှသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုတော့ သူတို့သည် ထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားကြသည်။

ရွှီချင်း၏ လက်ရှိအရှိန်အဝါသည် သာမန်လူသားတစ်ယောက်၏ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူက နတ်ဘုရားသဖွယ်ဖြစ်လာသည်။

ဝမ်းနည်းခြင်း ခံပြင်းဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်နေသော မာန်ဖီဟိန်းဟောက်သံသည် ရွှီချင်း၏ ပါးစပ်ထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိမ်တိုက်များတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်သိုက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူခြောက်ယောက်ထဲတွင် တာအိုပျိုးထောင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသော်လည်းကောင်း ပထမဝိညာဉ်သိုက်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖွဲ့စည်းပြီးသော ကျင့်ကြံသူသော်လည်းကောင်း ထိုမာန်ဖီဟိန်းဟောက်သံအောက်မှာ သူတို့၏ အသိစိတ်သည် လှုပ်ခါသွားကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် မိန်းမောတွေဝေသွားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်လာကြသည်။ သူ့တို့ဆီမှာ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့ပေ။

သူတို့၏ အဖြစ်သည် ကျားဟိန်းသံကိုကြားလိုက်ရသော သာမန်သေမျိုးများနှင့် ဆင်တူ၏။

ဤသည်မှာ အကြောက်တရား၏ ထင်ရှားသော ပြယုဂ်ဖြစ်ပြီး ယင်းက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ကြားမှ ကြီးမားသော ကွာခြားမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်သည်။ ယင်းက သေမျိုးများနှင့် နတ်ဘုရားများကြားမှ ဘဝအဆင့်ကွာခြားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကြောက်တရား ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် မည်မျှအားနည်းနေပါစေ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်နေဆဲပင်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်း၏ မျက်လုံးသည် ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ရွှေရောင်တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအစွမ်းနှင့်အတူ ၎င်းက အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်သိုက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူခြောက်ယောက်ထံသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ထိုခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်သည် ရှည်လျားသော အကွာအဝေးကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ကြေးမုံပုံရိပ်ယောင်မျိုးနွယ်၏ မျိုးနွယ်စောင့်ရှောက်သူအရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြေးမုံပုံရိပ်ယောင်မျိုးနွယ်၏ ရာထူးမြင့်မားပြီး အစွမ်းကြီးမားသော မျိုးနွယ်စောင့်ရှောက်သူသည် တောင့်တင်းသန်မာသော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသော်လည်း ယခုတော့ နတ်ဘုရားလက်ချောင်း၏ အရှေ့မှာ သေမျိုးသာသာမျှသာ ရှိ၏။ ကြေးမုံပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရားဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် ၎င်း၏ ကြီးမားသော လက်ကြီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး မျိုးနွယ်စောင့်ရှောက်သူ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကာ တစ်ဖက်လူအား ခုခံနိုင်သော မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ မပေးချေ။

နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံသည် ကြေးမုံပုံရိပ်ယောင်မျိုးနွယ်၏ မျိုးနွယ်စောင့်ရှောက်သူထံမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အလျင်ဖြင့် ခြောက်သွေ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်မှုန့်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင်အမျှင်တန်းများသာလျှင် ကျန်ရှိတော့သည်။ ထို့နောက် အဖြူရောင်အမျှင်တန်းများသည် နတ်ဘုရားလက်ချောင်း၏ ပါးစပ်ပေါက်နှင့် နှာခေါင်းပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

“ အာ… ရွံဖို့ကောင်းလိုက်တာ… တကယ်စားလို့မရတာပဲ ”

နတ်ဘုရားလက်ချောင်းသည် ပျို့အန်ချင်လာသည်။ ၎င်း၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ခံပြင်းဒေါသထွက်မှုသည် ပိုပြီးပြင်းထန်လာသည်။ ၎င်းသည် အစက ထပ်မစားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း တစ်ကိုက်စားပြီးသောအခါ ၎င်းချုပ်တည်းထားသော ဆာလောင်စိတ်က ပြန်လည်ပေါ်လျှိုးလာသည်။ ယင်းက ၎င်း၏ အစာအိမ်ထဲတွင် တဂွီဂွီမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

အဆုံးစွန်ရောက်နေသော ဆာလောင်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အစားအစာ၏ အရသာသည် အရေးမကြီးတော့ချေ။ ၎င်းက အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။

“ ငါဂျီးများနေလို့မဖြစ်ဘူး… အရင်ဆုံး ငါဗိုက်ဆာတာကို ဖြေရှင်းရမယ် ”