အိမ်ပြန်ပြီ
Vol. 41 Ch. 608
ကင်ဟျွန်းမင်သည် လူတိုင်း၏ မုန်းတီးခြင်း ခံရသော်လည်း ရဲ့လင်းချန်၏ လုပ်ရပ်များက လွန်နေခဲ့သည်။
အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် အလွန်အကျွံ အားသုံးခဲ့၍ ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ချက်၊ နှစ်ချက်မျှသာ ရိုက်ခဲ့ပါက အသက်ရှူပေါက် ရနိုင်လောက်သော်လည်း သူသည် ကင်ဟျွန်းမင်အား ဆိုးဆိုးရွားရွား အကြမ်းဖက်၍ တစ်ဖက်လူက ဝက်တစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေခဲ့သည်။
လူတိုင်း ကသိကအောက် ဖြစ်နေချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှနေ၍ ရဲသားတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အလျင်စလို ဝင်လာသည်။
“တပ်ကြပ်ကောင်း၊ စစ်သည်တော်ဌာနက လူတွေ ရောက်နေပါတယ်”
“ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်”
မကြာခင်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများစွာကို ကြားလာရသည်။
လင်းအောင်က ခပ်သွက်သွက် ဝင်လာပြီး ရဲ့လင်းချန်အား ခါးသက်သက် ပြုံးပြလေသည်။
“မင်းက တကယ်ကို တစ်ခုခုပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား ညီလေးရဲ့၊ မင်းကို ငါ ပြန်လိုက်ပို့ပေးတာကို စောင့်ပါလို့ ငါ ပြောရဲ့သားနဲ့၊ မင်းက ဒီလို အခြေအနေမျိုး လုပ်ချလိုက်တာပဲ”
လင်းအောင်က ရဲ့လင်းချန်အား အိမ်ပြန်ပို့နိုင်ရန်အတွက်နှင့် ကားမောင်း၍ စစ်သည်တော်ဌာနထံမှ ရဟတ်ယာဉ် တစ်စီးကို အထူး တောင်းဆိုမှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော အဖြစ်မျိုး ရုတ်တရက် ဖြစ်သွားခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားမိချေ။
“စစ်သည်တော်တစ်ဦးအနေနဲ့ အချိန်တန်တာနဲ့ ကျွန်တော် လှုပ်ရှားမှာပဲ”
ရဲ့လင်းချန်အား တဲ့တိုး ပြောလိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား၊ အင်း … မင်း လုပ်ရပ်ကို ငါ သိပ်ကျေနပ်တယ်”
လင်းအောင် ရယ်နေသည်။ ထို့နောက် သူ့အမူအရာက လေးနက်လာပြီး တပ်ကြပ်ကောင်းအား တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
“တပ်ကြပ်ကောင်း၊ အခု ကျုပ် သူ့ကို ခေါ်သွားမယ်၊ ကင်ဟျွန်းမင်ကိုတော့ အထက်က လူကြီးတွေဆီက သတင်းကို စောင့်နေပါ”
“ခေါင်းဆောင်လင်း၊ ဒါက …”
တပ်ကြပ်ကောင်း ပြောစရာ စကားမဲ့နေ၏။
“ညီလေးရဲ့ရဲ့ အဆင့်ကို မင်း အခုထိ မသိသေးဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်၊ မင်းက အရမ်း နှိမ့်ချတာပဲ၊ ညီလေးရဲ့၊ ထပ်ပြီး ဖုံးမနေနဲ့တော့၊ ချက်ချင်း ထုတ်ပြလိုက်ပါ”
လင်းအောင်က ရဲ့လင်းချန်ကို ပြောလိုက်သည်။
ရွှေရောင် အမြင့်တန်းအဆင့် ကြီးကြပ်သူ တံဆိပ် ထုတ်လိုက်သဖြင့် တပ်ကြပ်ကောင်းနှင့် အခြားသူများ မျက်လုံး ကန်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။
“အ…အမြင့်တန်းအဆင့် ကြီးကြပ်သူလား”
တပ်ကြပ်ကောင်းသည် အလိုလို စကားထစ်လာပြီး လျှာပြီး လိပ်လာသည်။ ယခင်တစ်ခေါက်က ရဲ့လင်းချန်သည် အနိမ့်တန်းအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးသာ ရှိသေးသည်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။
*ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ*
“ဝိုး … ဆရာ၊ ရှင်က အခု အမြင့်တန်းအဆင့် ကြီးကြပ်သူ ဖြစ်နေပြီလား”
ရှုနန်က ချက်ချင်း ခုန်ပေါက်လာသည်။ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေ၏။ ရဲ့လင်းချန်သည် ကြီးကြပ်သူအဆင့်ကိုပင် ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရာထူးအောက်၌ ရှိသော အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်နေသည်။
“ရှင်က တာဝါလို မားမားရပ်ရပ် ရှိနေမှတော့ ကျွန်မ နောက်ဆို အေးအေးဆေးဆေး သွားလာလို့ ရပြီပဲ”
“အခြား ပြဿနာ ရှိသေးလား”
လင်းအောင်က တပ်ကြပ်ကောင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။
“မရှိ … မရှိပါဘူး”
တပ်ကြပ်ကောင်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး ရဲ့လင်းချန်အား အလေးပြုလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်ရဲ့၊ ကျွန်တော် အရင်က အခြေအနေကို သတိမထားမိလို့ပါ”
အမြင့်တန်းအဆင့် ကြီးကြပ်သူ ရာထူးသည် သူ့အား လုပ်ပိုင်ခွင့် ပေးထားပြီး သတင်းမပို့ခင် အရင် လှုပ်ရှားနိုင်သော အာဏာနှင့် ညီမျှလေသည်။ ဘာလုပ်ငန်းစဉ်မှ မလိုအပ်ပေ။
သာမန်လူတစ်ယောက်က ကင်ဟျွန်းမင်ကို တရုတ်နိုင်ငံနှင့် တရုတ်လူမျိုးကို စော်ကားခြင်းအတွက် မာန်မဲရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းက ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် ထိုလူက ကင်ဟျွန်းမင်ကို လက်ပါလာပါက အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပေမည်။ ရဲများက မလှုပ်ရှားခင် သတင်းပို့ရသော်လည်း ကြီးကြပ်သူတစ်ယောက်က ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်ပါ။
ကင်ဟျွန်းမင်သာမက တရုတ်နိုင်ငံကို စော်ကားသည် အခြား မည်သူကိုမဆို ကြီးကြပ်သူတစ်ယောက်က သင်ခန်းစာ ပေးရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက် ရှိပေသည်။
“ရပါတယ်”
ရဲ့လင်းချန်က အေးအေးလူလူ ပြန်ပြောပြီးနောက် တစ်ခဏမျှ ရပ်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောလေသည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းအရ ဒါကို အခြား ဘယ်နေရာမှာမှ ထုတ်မပြပါနဲ့”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆာ”
တပ်ကြပ်ကောင်းက ချက်ချင်း အာမခံလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကင်ဟျွန်းမင်နှင့် အခြားသူများကလည်း စစ်ဆေးခံနေရသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ရဲ့လင်းချန်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံ မခံရပေ။
“နာမည်”
“ကင်ဟျွန်းမင်”
“အသက်”
“၂၅ နှစ်”
“လိင်အမျိုးအစား”
“အသိသာကြီး မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ မေးဖို့လိုတာလဲ”
“ငါ မပြောတတ်ဘူးလေ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပူးပေါင်းပြီးတော့ ဖြေဆိုပေးပါ”
ထိုစဉ် ကင်ဟျွန်းမင်နှင့် သူ၏ သက်တော်စောင့်များ မှင်တက်သွားလေသည်။ သူတို့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ အပြင်ကို ကြည့်နေ၏။
ထိုအချိန်တွင် ရဲ့လင်းချန်က လင်းအောင်နှင့်အတူ ထောင်ထောင်ထောင်ထောင်နှင့် ဖြတ်သွားလေသည်။
“$$$@@@@”
ကင်ဟျွန်းမင် ချက်ချင်း ဒေါသူပုန်ထသွားလေသည်။ သူသည် စစ်ဆေးနေသော ရဲသားကို လက်ညှိုးထိုး၍ ဆဲဆို တော့သည်။
သူ၏ သက်တော်စောင့်များကလည်း မျက်နှာထား သုန်မှုန်လာပြီး ချက်ချင်း ဒေါသများ ပွက်ပွက်ဆူလာ၏။
“ဒါက ဘာသဘောလဲ၊ ဘာလို့ သူ့ကို သွားခွင့်ပြုရတာလဲ၊ သူက အကြမ်းဖက်သူလေ၊ ငါတို့က နစ်နာသူတွေ”
“မင်းတို့က တရားဥပဒေကို မတရား အသုံးချနေတာပဲ၊ ငါ ရှေ့နေခေါ်မယ်၊ ငါ မင်းတို့အားလုံးကို တရားစွဲမယ်”
“တရုတ်နိုင်ငံက တကယ်ကို အမှိုက်သရိုက်ပဲ”
ရဲ့လင်းချန်နှင့် လင်းအောင်တို့၏ ခြေလှမ်းများ ပြိုင်တူ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူတို့သည် ဆူညံနေသော စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်းကို ကြည့်လာပြီး ချက်ချင်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ ဝင်သွားလေသည်။
နှစ်ယောက်စလုံး၌ သန်မာသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေပြီး ယခုလေးတင် ဆူညံနေသော လူအချို့သည် ချက်ချင်း တိတ်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့က ရဲ့လင်းချန်အား မုန်းတီးမှုအပြည့်နှင့် ကြည့်နေ၏။
“$$$@@@@”
ကင်ဟျွန်းမင်က ရဲ့လင်းချန်ကို အော်ဟစ်နေပြီး သတိပေးနေ၏။
လင်းအောင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး ကွေ့ဝိုက်မနေဘဲ တဲ့တိုးပြောလိုက်သည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာ မေးသည်။
“မင်း တရုတ်နိုင်ငံကို စော်ကားခဲ့တာလား”
“ငါ့မျက်လုံးကို ကြည့်ပြီး ဖြေ”
“ငါ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ …”
“ဖြောင်း”
ကင်ဟျွန်းမင်၏ မျက်နှာအား တန်း၍ ရိုက်ချလိုက်သည်။
“မင်း တရုတ်နိုင်ငံကို စော်ကားခဲ့သလား၊ ငါ့ကို ဖြေစမ်း”
“ငါ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ …”
“ဖြောင်း”
နောက်ထပ် ရိုက်ချက်ကြောင့် ကျန်နေသော ကင်ဟျွန်းမင်၏ သွားများအားလုံး ကျွတ်ထွက်ကုန်သည်။
သူ့လုပ်ရပ်က ပြီးသွားလေပြီ။
“ဒီလိုလူမျိုးကို စစ်မေးရတာ မလွယ်ဘူးလား”
လင်းအောင်၏ လေသံက အလွန် တည်ငြိမ်နေ၏။
“ကိုရီးယားနိုင်ငံ ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက တရုတ်နိုင်ငံနဲ့ တရုတ်လူမျိုးကို ငါတို့ တရုတ်လူမျိုးတွေရဲ့ နယ်မြေမှာ ပေါ်တင် စော်ကားခဲ့တယ်၊ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်က မင်းနိုင်ငံရဲ့ သဘောထားကို ကိုယ်စားပြုသလား၊ ဒါကို ကောင်းကောင်း ရှင်းပြဖို့ လိုနေပြီ”
ထိုနှလုံးတုန်စေသည့် စကားက ကင်ဟျွန်းမင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ သူ့မျက်နှာက ဖြူရော်လာပြီး သူ့ပါးစပ်က တုန်ယင်နေသော်လည်း ဘာကိုမှ မပြောနိုင်ချေ။
ထိုသို့ မျက်နှာပျက်ရခြင်းကို သူ လုံးဝ မခံနိုင်ပါ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ ဇာတ်သိမ်းပြီဆိုသည်ကိုလည်း သိလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုအမူက တရုတ်လူမျိုးများကို စော်ကားခဲ့သည်။
တရုတ်နိုင်ငံ၌ သူ့အဆင့်အတန်းကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက် သူ့လုပ်ရပ်များ၏ ပြင်းထန်မှုကို သူ သတိပြုမိသွားလေသည်။ သူ့တွင် အရာအားလုံး ရှိသော်လည်း သူ ယခင်က အလွန် အထင်သေးခဲ့သော တရုတ်လူမျိုးများ၏ အားပေးမှုနှင့် တရုတ်နိုင်ငံတွင်းမှ သူ့နေရာကို ဆုံးရှုံးခဲ့လေပြီ။ နောက်အနာဂတ်၌ သူသည် ဘာမှမဟုတ်တော့ချေ။
ကင်ဟျွန်းမင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များက အလွန် ထင်ရှားလွန်း၍ ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ကူခဲ့သည်။ သူ့ကဲ့သို့ နိုင်ငံခြား ကြယ်ပွင့်များက တရုတ်နိုင်ငံတွင်း၌ အသားပိုထက် မပိုချေ။ သူသည် တရုတ်နိုင်ငံကို စော်ကားခဲ့သဖြင့် လုပ်စရာ ဟူ၍ … သူ့အား ပိတ်ပင်ရန်သာ ရှိတော့သည်။
ထို့နောက် ရဲ့လင်းချန်သည် လင်းအောင် သူ့အတွက် ပြင်ပေးထားသော ကားပေါ် တက်ပြီး သူ၏ အထူး လေယာဉ်နှင့်အတူ အိမ်သို့ တန်းပြန်သွားသည်။
ရာထူးအဆင့်အတန်း ရှိခြင်းက ငြင်းမရနိုင်အောင် ကောင်းလှသည်ဟု ခံစားမိနေ၏။
ရဲ့လင်းချန်၏ အိမ်၌ ကလေးမလေး တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လာသည်။
“ဘုရားရေ ဒီမှာ ကြည့်ပါဦး၊ ဒါ အစ်ကိုကြီးမလား”
“ဘာတွေ အဲ့လောက် လန့်ဖို့လိုလို့လဲ”
“နင့်အစ်ကို Gala နွေဦးပွဲတော်ကို တက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား”
အိမ်ရှိလူတိုင်း အနားသို့ စုဝေးလာသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ကြက်သေ သေကုန်သည်။
“ဒါ တကယ်ပဲ ရှောင်ရဲ့ပဲ၊ သူ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ သူ့ကို ဘာလို့ ရဲတွေက ခေါ်သွားတာလဲ”
“ကျွန်မ သူ့ကို ဖုန်းဆက်ပြီး မေးကြည့်မယ်”
ရှုကျန်းက အလွန် ထိတ်လန့်လွန်း၍ မျက်နှာပင် ဖြူဖျော့လာသည်။
“အန်တီ နေပါဦး၊ သမီး ဘာဖြစ်သလဲ ကြည့်ပါဦးမယ်”
ကလေးမလေးက အွန်လိုင်းပေါ် တက်လိုက်သည်နှင့် သတင်းပေါင်းစုံ တက်လာလေသည်။
“အစ်ကိုကြီးက တစ်ယောက်ယောက်ကို ရိုက်လိုက်တာလား၊ သူက ဘယ်လိုလုပ် တစ်ယောက်ယောက်ကို ရိုက်နိုင်မှာလဲ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ချက်ချင်း တိုးဝှေ့လာသည်။ အဘိုး၊ အဘွားနှင့် အခြားဆွေမျိုးများက သူတို့ လုပ်လက်စ အရာများကို ပစ်ထား၍ ပြေးလာကြကာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက သူတို့ကို ဆီးကြိုနေ၏။
သူ၏မိခင်က ချက်ချင်း ကျိန်ဆဲလေတော့သည်။
“ဒီကောင်စုတ်လေးကတော့လေ၊ ဘယ်လိုလုပ် သူက အခြားသူကို ရိုက်ရတာလဲ၊ သူက ရဲတွေ အာရုံစိုက်တာကိုပါ ခံလိုက်ရပြီ”
သူ၏ဖခင်က ငြိမ်နေပြီး အလွန် ပူပန်နေပုံရသည်။
“ဦးလေး၊ အန်တီ၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ လင်းချန် ဒီလိုလုပ်ရတာ အကြောင်း ရှိပါလိမ့်မယ်၊ သူက ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး”
ကျန်းယွင်ရှီသည် စိတ်ထဲ၌ အလွန် စိုးရိမ်နေသော်လည်း သူတို့အား နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူ လူတွေကို ပတ်ရိုက်နေလို့ မရဘူးလေ၊ အခုမှ နှစ်သစ်ရဲ့ အစပဲ ရှိသေးတာကို၊ သူက ရဲစခန်းကို အခေါ်ခံလိုက်ရပြီ၊ ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ”
သူ၏မိခင်က ငိုကြွေးလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။
ထိုသို့သောအချိန်၌ အိမ်တံခါးက တစ်ယောက်ယောက် ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ အသံမြည်လာသည်။ ထို့နောက် တံခါးက ကျွီခနဲ ပွင့်လာသည်။
“အစ်ကိုလား”
“သား”
“လင်းချန်”
…