နေလုံးထဲမှ အဖိုးအို(က)

ဤအခိုက်အတန့်မှာ စတေးခံယင်မြစ်၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမဘောလုံးတစ်လုံးသည် မီးဟုန်းဟုန်းတောက်၍ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အတွင်းဘက်ထဲတွင် အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ယင်းက သွားအံကြိတ်သံနှင့် ဆင်တူသည်။ ယင်းက ကြားရသူတိုင်းကို ကျောချမ်းသွားစေရန် လုံလောက်သည်။

အထူးသဖြင့် သတ္ထုစက်လုံး၏ အရောင်ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ယင်းက အနီရောင်သို့ လုံးလုံးပြောင်းလဲသွားပြီး သတ္ထုစက်လုံး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အစိတ်အပိုင်းတချို့သည်ပင် မြင့်မားသော အပူချိန်အောက်မှာ အရည်ပျော်လာသည်။ သတ္ထုအရည်စက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်စက်ပြီးတစ်စက် ကျဆင်းလာသည်။

မတည်ငြိမ်သော အားလှိုင်းအတတ်အကျများသည် ဧရာမမီးတောက်ဘောလုံးထံမှ ရူးသွပ်စွာ ပျံ့လွင့်လာပြီး လူတိုင်းကို ချောက်ချားသွားစေသည်။

မြေပြင်သည် သက်ရောက်ခံလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီလာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သဲနီများနှင့် ကျောက်စရစ်အနီများသည် လေပေါ်သို့ မြှောက်တတ်သွားကြပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော ရှေးဟောင်းနေလုံး၏ ဆွဲငင်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ မြစ်ရေမျက်နှာပြင်သည်လည်း အတူတူဖြစ်သည်။ အနီရောင်မြစ်ရေသည် အပေါ်သို့ ဆွဲငင်ခြင်းခံလိုက်ရလေရာ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် အကန့်အသတ်မဲ့သော အနီရောင်တိမ်တိုက်များကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် လူတိုင်း၏ အသိစိတ်ကို လှုပ်ခါသွားစေသည်။ ဤသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးသွားများက သူတို့၏ အသိစိတ်ထဲမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလားပင်။

“ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ ”

“ သေစမ်း… အဲ့လိုဖြစ်မယ်ဆိုတာ ငါသိတယ် ”

“ ချန်းအားညိုလုပ်တဲ့ကိစ္စတိုင်းမှာ ဘာတစ်ခုမှကောင်းတာ မရှိဘူး… သူက အခွင်အလမ်းရှာနေတာမဟုတ်ဘူး… သေလမ်းရှာနေတာ… မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ သူရဲ့ ပေါက်တတ်ကရစကားကို တကယ်ကြီး ငါယုံခဲ့တယ် ”

ဝူကျန်းဝူနှင့် နင်ယန်သည် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားကြသည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းကဒ်ဘေးအသိက သူတို့၏ အသိစိတ်ထဲမှာ ပေါ်လျှိုးလာပြီး သူတို့ကို အပြင်းအထန် တုန်ရီသွားစေသည်။ နင်ယန်၏ တုံ့ပြန်မှုသည် အမြန်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရူးသွပ်စွာ ပြေးသွားသည်။

သူက ထွက်ပြေးသွားသည်နှင့် သူ၏ နွယ်ပင်ကို မြန်နိုင်သမျှမြန်မြန် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ဝူကျန်းဝူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အလုံအလောက် မမြင့်မားသဖြင့် အနည်းငယ် နှေးကွေးသည်။ သို့သော်လည်း သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ တရွတ်တိုက် ကျနေသော နင်ယန်၏ နွယ်ပင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် နင်ယန်၏ အရှိန်အဟုန်ကို ငှားယူလိုက်သည်။

လီယိုဖေး၏ တုံ့ပြန်မှုသည်လည်း မြန်ဆန်သည်။ သူက အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ ဦးရေပြားက ထုံကျင်သွားသည့်အလား ခံစားမိသွားသည်။ ဤသည်မှာ ရွှီချင်းနှင့်အတူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကိစ္စတစ်ခုကို ဆောင်ရွက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သူက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုမပြင်ဆင်ထားခဲ့ပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် နေလုံးကို ကြည့်နေရင်း သူ၏ စိတ်ထဲမှာ အချက်ပေးခေါင်းလောင်းသံများ ဆူညံလာသည်။ သူက ချက်ချင်း အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသည်။

သူတို့သုံးယောက်သည် အလွန်မြန်ဆန်ကြပြီး တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ချင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် ခေါင်းဆောင်၏ အကန့်အသတ်စည်းများသာ ရှိနေခြင်းမဟုတ်ပေ။ ရှေးခေတ်နေလုံး၏ သက်ရောက်မှုလည်း ရှိသေးပေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ဤနေရာမှ လေဟာနယ်သည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကြက်တူရွေးလေးသည် တည်နေရာပြောင်းရွှေ့နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ ငှက်မွှေးများသည် ပြန်မပေါက်သေးပေ။

“ ပြီးသွားပြီ… အားလုံးပြီးသွားပြီ… ငါသေတော့မယ်… မုန်းလိုက်တာ ”

ကြက်တူရွေးလေးသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ခံပြင်းခြင်းကို ခံစားမိသွားသည်။ ၎င်းက နင်ယန်၏ နွယ်ပင်ကို ကိုက်ထားလျက် အဆုံးမဲ့သော နောင်တသည် ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲမှာ ပေါ်လျှိုးလာသည်။

“ ငါ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး နောင်တက ဘဝကံကြမ္မာဆိုးတောင်တန်းဆီ သွားခဲ့တာပဲ… ”

သူတို့သုံးယောက်သည် မြန်ဆန်စွာ ပြေးလွှားနေကြသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ဤနေရာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပေ။

ရွှီချင်းသည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု သူက ကြိုမျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်က တစ်စုံတစ်ခုကို ဆောင်ရွက်သည့်အခါတိုင်း အမြဲတမ်း ထိုသို့ဖြစ်လေ့ ရှိသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက နင်ယန်နှင့် တခြားလူများဆီသို့ ပြေးမသွားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူက အနောက်လှည့်လိုက်ပြီး စတေးခံယင်မြစ်ဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ပြေးသွားသည်။

အပြင်လောကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စတေးခံယင်မြစ်မှ စွမ်းအားသည် အပူဒဏ်ကို အသင့်အတင့် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

သို့သော်လည်း သူက အဝေးမှ နင်ယန်နှင့် တခြားလူများကို သတိပေးလိုက်သေးသည်။

“ စတေးခံယင်မြစ်ထဲကို ဝင်ရောက်ကြ ”

ရွှီချင်း၏ အော်သံကို နင်ယန်နှင့် ဝူကျန်းဝူကြားသောအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်း ဦးတည်ရာပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။ လီယိုဖေးသည် တစ်ခဏမျှ မိန်းမောတွေဝေသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးခြားမှုကို တွေးမိသွားသောအခါ သူက အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး တခြားလူများနည်းတူ စတေးခံယင်မြစ်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

ခေါင်းဆောင်သည်တော့ ကောင်းကင်ပေါ်မှ နေလုံးကို ကြည့်နေလျက် လုံးဝဆွံ့အနေသည်။

နေလုံးထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားလှိုင်းအတတ်အကျများကို အာရုံခံမိသွားသောအခါ ခေါင်းဆောင်သည် ရွှီချင်းနှင့်အတူ အနောက်ဆုတ်သွားပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာ ပြောသည်။

“ မဟုတ်ဘူး… ငါတွက်ချက်ကြည့်ပြီးပြီ… ဒီတစ်ခေါက်မှာ ဘာအမှားမှမရှိသင့်ဘူးလေ… ဒါက တကယ် ကိစ္စသေးသေးလေးပါ… ”

ရွှီချင်းသည် စတေးခံယင်မြစ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ဒီဟာက ကိစ္စသေးသေးလေးလား ”

“ ဒါက တကယ် ကိစ္စသေးသေးလေးပါ… ငါက နေလုံးကို တူးဖော်နေရုံပဲလေ ”

ခေါင်းဆောင်၏ အသိစိတ်သည် ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာသည်။ ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု တကယ် သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သူ၏ တွက်ချက်မှုအရ ဤကိစ္စသည် တကယ် သေးသေးလေးသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူက ကိစ္စအောင်မြင်ရန် အချိန်အကြာကြီး ကြိုပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

“ နေလုံးကို တူးဖော်တာက ဘယ်လိုလုပ် ကိစ္စကြီးဖြစ်မှာလဲ… ငါတို့က နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဖမ်းဆီးနေတာမှ မဟုတ်တာ… ယေဘုယျအားဖြင့်ပြောရရင် နေလုံးက အခုလိုဖြစ်မလာသင့်ဘူး ”

ခေါင်းဆောင်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး စိတ်အားငယ်သွားသည်။ သူက တခြားလူများထက် ပိုပြီးနှလုံးနာကျင်ရသည်။ ထိုရှေးဟောင်းနေလုံးမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိရမည်ဟု သူခံစားမိသည်။ ယင်းက သူ့အစီအစဉ်ထဲမှာ မပါဝင်ပေ။ သူက ယင်းကို အဝေးသို့ မယူဆောင်သွားနိုင်ပေ။

“ ချင်းလေး… နေလုံးကို ငါတစ်ချက် သွားကြည့်ချင်တယ်… အဲ့ဒါကို ငါပြုပြင်နိုင်လောက်တယ်… ”

ခေါင်းဆောင်၏ စကားဆုံးသည်နှင့် လေထဲရှိ ရှေးဟောင်းနေလုံးမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အားလှိုင်းအတတ်အကျများသည် ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မြေပြင်ပေါ်တွင် သဲနှင့် ကျောက်စရစ်များ မရှိတော့ပေ။ အားလုံးသည် လေထဲသို့ မြှောက်တတ်သွားကြပြီး အရည်ပျော်သွားကြသည်။ အနီးနားမှ မြစ်ရေသည်လည်း ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်၌ ဖျက်ဆီးခြင်းအရှိန်အဝါသည် နေလုံးပေါ်မှာ အလွန်အမင်း သိပ်သည်းလာသည်။

နေလုံး၏ ကိုယ့်ဘာသာဖျက်ဆီးမည့် အရှိန်အဝါသည် ဖော်မပြနိုင်အောင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ခုတော့ သေချာသည်။ ဤနေရာမှ သက်ရှိအားလုံးသည် ပြာမှုန်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

ခေါင်းဆောင်သည် နေလုံးကို ပြုပြင်မည့်အတွေးကို ချက်ချင်း ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ ရွှီချင်းသည် ဆွံ့အသွားသည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းကဒ်ဘေးအသိက ပေါ်လျှိုးလာပြီး သူ၏ အသိစိတ်ကို ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားစေသည်။ သူက အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ပြီး မြစ်ထဲသို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ လေထဲ၌ မျောလွင့်နေသော နေလုံးသည် ရုတ်တရက် အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းလာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်၏ အရောင်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပူလှိုင်းများက ပေါ်လျှိုးလာသည်။ အတွင်းဘက်မှ ဖိအားသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သည်။

ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းသည့် အချက်မှာ ရှေးဟောင်းနေလုံးက သည်အတိုင်း နိမ့်ဆင်းသွားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းက ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ မူလကတည်းက အလွန်ကြီးမားသော နေလုံးသည် သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုပိုပြီး ကြီးမားလာနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ နေလုံးက အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါ သူနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မြစ်ရေသည် အမှန်တကယ် အေးခဲသွားသည်။

စတေးခံယင်မြစ်က သူတို့ကို အထဲသို့‌ ပေးမဝင်ပေ။

မြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ အစီအစဉ်သည် အတင်းအကျပ် နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသည်။

ရွှီချင်း၏ အမူအရာသည် သိသာစွာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူက တခြားဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဖိအားသည် သူ့ကို ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ သူက လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ကြောင်း ရွှီချင်း ရှာတွေ့သွားသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ပေ။ စတေးခံယင်မြစ်သော်လည်းကောင်း မြေပြင်သော်လည်းကောင်း အေးခဲသွားကြသည်။ နင်ယန်နှင့် တခြားနှစ်ယောက်သည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားကြပြီး နေရာမှာ လုံးလုံးအေးခဲသွားကြသည်။

ခေါင်းဆောင်သည် အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ ဘာလဲဟ… နေလုံးက အသိဉာဏ်ရှိနေတာလား ”

ရွှီချင်း၏ ဦးရေပြားသည် ထုံကျင်လာသည်။ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲမှ အကြောက်တရားသည် ယခု သေခြင်းမုန်တိုင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှေးဟောင်းနေလုံးက မြန်ဆန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေစဉ် ယင်း၏ အရွယ်အစားသည် တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်လာသည်။