အချိန်ကိုက်ပဲ

အနီရောင်လဗိမာန်၏ မြေကွက်လပ်ပေါ်တွင် အရောင်တောက်ပသော ဝဲကတော့ကိုးခုသည် ကြယ်ကိုးလုံးအသွင် ရွှီချင်းကို ဝန်းရံထားကြပြီး သန့်စင်ခြင်းစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

နေ၊ လ၊ ရေခဲ၊ မီးလျှံ၊ မိုးကြိုးနှင့် ကောင်းကင်လေသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပေါ်လျှိုးထွက်လာကြသည်။

ဝဲကတော့ကိုးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်၏ အပြင်ဘက်တွင် ဧရာမသစ်ပင်လူသား၏ ပုံရိပ်က မသဲမကွဲ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်သည် ပေတစ်သောင်းရှည်လျားပြီး မြေကွက်လပ်ပေါ်မှာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသည်။

သူက တာအိုပျိုးထောင်ခြင်းအရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်၏ အရောင်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့် တိမ်တိုက်များက လှုပ်ရှားထကြွလာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမိုးခြိမ်းသံသဖွယ် ဝုန်းခနဲ ထစ်ချုန်းသံသည် အရပ်မျက်နှာအဖက်ဖက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီချင်း၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်ချက်ချင်း နဂါးဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နဂါးဟိန်းသံသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လှိုင်းဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

နဂါးဟိန်းသံကြောင့် မြေပြင်သည် တုန်ခါလာသည်။

မိုဆာဆော၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရင်ဦးဆုံး ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းမွှေးများက ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို့နောက်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နဂါးဦးခေါင်းက ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမခန္ဓာကိုယ်က ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုဆာဆောသည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှာ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အပြာရောင်အလင်းသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ချွန်ထက်သော သွားအစွယ်များနှင့် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးအကြေးခွံများ ရှိသည်။ ၎င်းက ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေလေရာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကောင်းကင်ဘုံတာအိုအရှိန်အဝါသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပျံ့လွင့်ထွက်နေသည်။

သန်စွမ်းသော ခွန်အားသည် နဂါးဟိန်းသံထဲမှာ ပါဝင်နေပြီး ဤသည်မှာ ၎င်းက ရှင်သန်ကြီးထွားရန် အသင့်တော်ဆုံးနေရာဖြစ်သော ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည့်အလားပင်။

ကောင်းကင်သည် လှုပ်ရှားထကြွလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံမိုးကြိုးသည် ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားသည်။

လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်၏ အပြင်ဘက်မှ သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူ၏ အမူအရာသည် သိသာစွာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူက လုံးဝမယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားပြီး ချောက်ချားသွားသည်။

“ ကောင်းကင်ဘုံတာအို ”

သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူ၏ အသိစိတ်သည် ပရမ်းပတာဖြစ်သွားသည်။ တာအိုပျိုးထောင်ခြင်းအဆင့် သူက နှစ်ရှည်လကြာ လိုချင်တောင့်တနေခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံတာအိုသည် မည်သို့ကြောင့် ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဆီမှာ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း မစဉ်းစားတတ်တော့ပေ။

ထို့ပြင် စွမ်းအင်လှိုင်းများအရ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုသည် ကမ္ဘာငယ်ထဲမှ ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှာ မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်သည်။

ယင်းက ပိုပြီးအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်။

“ ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူက ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်… ဒီကောင်လေးက ဝိညာဉ်နတ်သူငယ်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားရင် တာအိုပျိုးထောင်ခြင်းအဆင့်ကို တွေ့ကြုံဖို့ မလိုတော့ဘူး… သူက အဲ့အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်လိမ့်မယ် ”

စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် ချောက်ချားမှုသည် သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ ကိုယ်ပိုင်ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကို မဖွဲ့စည်းနိုင်သေးတဲ့ တာအိုပျိုးထောင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်က အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်ရတယ်… ဒါပေမဲ့ သူတို့အကြောက်ဆုံးအရာက တခြားလူရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ သိမ်းပိုက်ခံရမှာကိုပဲ… ”

“ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကို အာဟာရဖြည့်ပေးတဲ့နေရာပဲ… ”

သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူသည် ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်လာသည်။ သူ၏ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်သည် အတတ်ပညာတစ်ခုကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်မှ ဖွဲ့စည်းထားသော ဝဲကတော့ကိုးခုသည် အလျှင်အမြန် အရောင်မှေးမှိန်လာသည်။ ယင်းတို့က ချုပ်နှောင်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းကို ဆက်လက် မလုပ်ဆောင်ကြတော့ပေ။ ယင်းအစား လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး အထဲမှ ရွှီချင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကို မောင်းထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ကျလွန်းသွားချေ၏။

မိုဆာဆောသည် လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲမှာ ရောက်နှင့်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက မာန်ဖီဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲမှ နိယာမများနှင့် ဥပဒေသများကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

၎င်းအတွက် ဤသည်မှာ အိမ်မက်ပင် မမက်ဝံ့သည့် အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ တာအိုပျိုးထောင်ခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူက တခြားလူ၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကို သူတို့၏ အိမ်ထဲသို့ မည်သို့ကြောင့် ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည်နည်း။

ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးသည် ဝင်းလက်လာပြီး လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်၏ တွန်းကန်အားကို တောင့်ခံလိုက်သည်။

သူက မထွက်သွားချင်ပေ။

သူက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အကြမ်းပတမ်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ မိုဆာဆော… ဝင်စမ်း ”

ရွှီချင်း၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မိုဆာဆောသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုပြီးကြီးမားသော ဧရိယာထဲမှာ ပြန့်ကားထွက်လာသည်။ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အလင်းချည်မျှင်များသည် မိုဆာဆော၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မရေမတွက်နိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းတို့က လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲမှ နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် အလင်းဘောလုံးကိုးလုံးက ယင်းတို့၏ အဓိက ဦးတည်ရာဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းချည်မျှင်များသည် အလင်းဘောလုံးထဲသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်သွားကြသည်။ ယင်းတို့က အလင်းဘောလုံးနားသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ပျက်စီးသွားကြသော်လည်း မိုဆာဆော၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အလင်းချည်မျှင်များသည် အဆုံးမရှိသည့်အလား များပြားသည်။

ယခင်တစ်ခေါက်က အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာ ဆာလောင်နေခဲ့သောကြောင့် မိုဆာဆောသည် ခွန်အားမပြည့်သေးဘဲ အားအင်အလွန်အကျူး သုံးစွဲနေရသည်။ သို့ဖြစ်၍ ၎င်းက စားသောက်ပွဲတော်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရူးသွပ်သွားသည်။

လောဘစိတ်သည် ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ပါးစပ်ကို ကျယ်လောင်စွာ ဟလိုက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကိုက်စားလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အပြာရောင်သည် နက်ပြာရောင်သို့ အလျှင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အက်ကွဲသံများက ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်သည် ပိုပြီးပြင်းထန်စွာ တုန်ရီလာသည်။

သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူအတွက်တော့ ထိုအသံသည် သူ၏ နှလုံးသားက ကိုက်စားခံနေရသော အသံဖြစ်သည်။ မိုဆာဆောက တစ်ခါကိုက်စားလိုက်တိုင်း နှစ်ရာချီသော သူ၏ အာဟာရဓာတ်များက ကုန်ဆုံးသွားသည်။

သူ့ကို ပိုပြီးနှလုံးနာကျင်စေသည်မှာ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲ၌ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကြိုးစားပမ်းစား သူစုဆောင်းထားခဲ့သော ကောင်းကင်အာဏာစက်များက ဆာလောင်နေသော မိုဆာဆော၏ အရူးအမူး ဝါးမျိုခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူ့ကို ပိုပြီးစိတ်ပျက်အားငယ်စေသည်။

မိုဆာဆော၏ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါက သိပ်သည်းလာသည့်အခါ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုသည် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးမြှင့်သွားပြီး အရောင်သည် နက်ပြာရောင်မှ ငွေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ယင်းက အနည်းအကျဉ်းမျှသာဖြစ်သော်လည်း ထိုငွေရောင်သည် ဝိညာဉ်သိုက်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါကို ပေးသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုနေသော အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက မြင်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ လေးနက်သော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ရွှီချင်းထက် သာလွန်ပေသည်။ သူ့အတွက် လွတ်လမ်းမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ရူးသွပ်မှုသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ မင်းက ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကို ဝါးမျိုချင်တယ်… အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ အခွင့်အရေးဖြစ်တယ်… ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာ အဲ့ဒါက ငါ့အတွက် အခွင့်အရေးလည်း ဟုတ်တယ်… တကယ်လို့ ငါသာ မင်းကို သန့်စင်နိုင်မယ်… မင်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကို သန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီနေ့က… ပြီးပြည်စုံတဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်တစ်ခုကို ငါပိုင်ဆိုင်တဲ့နေ့ဖြစ်လာမယ် ”

သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူသည် စိတ်ထဲမှာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး အစိတ်အပိုင်းကိုးခုသို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သဘာဝ ဝဲကတော့ကိုးခု၏ အားဖြည့်ပေးမှုကြောင့် သူ့လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်၏ အစွမ်းသည် ထပ်မံမြင့်တတ်သွားပြီး မိုဆာဆောကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သူက လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်အတွင်းမှ နိယာမများနှင့် ဥပဒေသများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းနှင့် မိုဆာဆောကို ထပ်မံ သန့်စင်လိုက်သည်။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ဤလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သူပျိုးထောင်ခဲ့သောအရာ ဖြစ်သည်။ မိုဆာဆောသည် လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲမှာ ကြီးမားသော အားသာချက်ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေဆဲပင်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းက လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဖြင့် (၂၀)ရာခိုင်နှုန်းသာ ပေါင်းစပ်နိုင်သေးသည်။

ယခု သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူက အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေပြီဖြစ်လေရာ ပေါင်းစပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်သည် ရပ်တန့်သွားပြီး အခြေအနေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။

“ အသက်ခြောက်ခါရှူချိန်ကျန်သေးတယ် ”

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

သူ၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့်ချက်ချင်း ရွှီချင်းသည် မိုဆာဆောကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မိုဆာဆောသည် သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူ၏ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဖြင့် (၂၀)ရာခိုင်နှုန်း ပေါင်းစပ်ထားပြီဖြစ်ကြောင်း သူအာရုံခံနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ကောင်းကင်အာဏာစက်အများအပြားကို ဝါးမျိုခဲ့ပြီးနောက် ယခင်ကထက် အများကြီး ပိုသန်မာလာသည်။

“ အချိန်ကျပြီ… တကယ်လို့ အဲ့ဒါက ကိုယ်ဘာသာ ဖောက်ခွဲပစ်မယ်ဆိုရင်တောင် တန်ပါတယ် ”

ရွှီချင်းသည် သူ၏ အလိုရမ္မက်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက နောက်ပြောင်နေခြင်းမဟုတ်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။ အကယ်၍ အသက်တစ်ရာရှူချိန်ကျော်သွားလျှင် သူ့ကို စောင့်ကြိုနေမည့်အရာသည် အလွန်ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကဒ်ဘေး ဖြစ်သည်။

သူ၏ အကျင့်စရိုက်အရ သူ၏ လုံခြုံရေးကို တစ်ပါးသူ၏ လက်ထဲမှာ ထားရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

ထို့ပြင် သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူက ဆက်လက် သန့်စင်နေမည်ဆိုလျှင် မိုဆာဆောအတွက် ဆက်လက် ဝါးမျိုရန် အခက်တွေ့စေလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ တိုက်ပွဲကို အမြန်အဆုံးသတ်နိုင်ရေးသည် သူ၏ ပထမဦးစားပေး ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးအားလုံးသည် ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက လုံးဝတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ မိုဆာဆောကို ဖောက်ခွဲပစ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မိုဆာဆောသည် တုန်ယင်သွားပြီး အကူအညီမဲ့စွာ မြည်ဟိန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် လှုပ်ယမ်းသွားသည်။ သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော သန့်စင်မှုအောက်မှာ ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော အားလှိုင်းအတတ်အကျများသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ချက်ချင်း ပေါ်လျှိုးလာသည်။

ထိုအားလှိုင်းများသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုအားကောင်းလာသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ မိုဆာဆောက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည့်အခါ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မိုးခြိမ်းသံပမာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

စူးရှသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့် နာကျင်သော အော်ညည်းသံများသည် မိုဆာဆော၊ သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူနှင့် ရွှီချင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုဆာဆော၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲခြင်းသည် ရွှီချင်းကိုသာမက သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူ၏ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်အပေါ်ကိုလည်း သက်ရောက်မှုရှိသည်။ မိုဆာဆောနှင့် လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကြားမှ ဆက်သွယ်မှုကြောင့် တောက်ပသော ဝဲကတော့ကိုးခုထဲမှ ခြောက်ခုသည် ချက်ချင်း အက်ကွဲသွားကြသည်။

ကျန်ဝဲကတော့သုံးခုသည် အရောင်မှေးမှိန်သွားပြီး အလျှင်အမြန် စုစည်းသွားကာ သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ပါးစပ်အပြည့် သွေးအန်လိုက်ရပြီး အမြန်အနောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ အကြောက်တရားဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မိုဆာဆော၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်တော့ ဦးခေါင်းတစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်း၏ ကျန်အစိတ်အပိုင်းများသည် တစ်စစီပျက်စီးသွားပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှာ လွင့်ပြယ်သွားသည်။

ကျန်ရှိသော ဦးခေါင်းသည် ငွေရောင်အများဆုံးရှိသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး ယခု အားနည်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ယခင်အခြေအနေထက်စာလျှင် ၎င်းသည် သိသိသာသာ ကြီးထွားလာသည်။ ၎င်းသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မြည်ကြွေးလျက် ငွေရောင်အလင်းတန်းသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ရွှီချင်းသည်လည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသည်။ ယခင်ဒဏ်ရာများအပြင် လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်၏ သန့်စင်ခြင်းခံထားရသဖြင့် သူက အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည်။ မိုဆာဆောသည် သူ၏ အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ မိုဆာဆော၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲခြင်းက ရွှီချင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

သွေးသည် သူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ အန်ထွက်လာပြီး အရိုးအတော်များများသည် ကျိုးသွားသည်။ သူက မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် မနည်းအားပြုနေရသည်။ သို့သော်လည်း သူက မရပ်တန့်နေပေ။ တားမြစ်အဆိပ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပျံ့ပွားထွက်လာပြီး လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက် ပြိုကွဲသွားသော သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူက တစ်ဖက်လူနောက်သို့ အမြန်ပြေးလိုက်သွားပြီး တားမြစ်အဆိပ်ထည့်သွင်းထားသော ဓားမြှောင်ဖြင့် လည်ပင်းကို အကြင်နာမဲ့စွာ လှီးဖြတ်လိုက်လေရာ သစ်ပင်လူသားကျင့်ကြံသူ၏ ဦးခေါင်းပြတ်က လေထဲသို့ မြှောက်တတ်သွားသည်။

ထိုနောက်ဆုံးအားထုတ်မှုက ရွှီချင်းကို ပိုပြီးသွေးအန်သွားစေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများကို ပိုပြီးဆိုးဝါးလာစေသည်။ သူက အမောတကော အသက်ရှူလိုက်သည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံသည် စတင်ဝေဝါးလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူက အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့လိုက်ကာ ကောင်းကင်ပေါ်မှ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းက အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ အချိန်ကိုက်ပဲ ”

ရွှီချင်းက စကားပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ဘုရားကျောင်းကို လွှမ်းခြုံထားသော အသိအမြင်ပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းအင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ အာရုံခံစားမှုသည် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားကြဟန်ရပြီး မြေကွက်လပ်ဆီသို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ဘာမှရှိမနေပေ။

ဘုရားကျောင်းထဲမှ တာအိုပျိုးထောင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည်တော့ ဤလောကထဲမှ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရွှီချင်းသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်မှ အားလှိုင်းအတတ်အကျများနှင့် မြေပြင်ပေါ်မှ ချိုင့်ခွက်များသည်သာ ဤနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြနေလေသည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ချိုင့်ခွက်များသည် မြေပြင်ပေါ်မှာ အစကတည်းက ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ အပြောင်းအလဲများကိုတော့ သူတို့က လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

သို့ဖြစ်၍ ဘုရားကျောင်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက် လည်ပတ်နေသည်။

ဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်မှ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် လက်နောက်ပစ်လျက် အရှေ့သို့ လျှောက်သွားနေသည်။ ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်နေသော်လည်း သူက သတိမေ့မသွားရန် အံတင်းတင်းကြိတ်၍ တောင့်ခံနေသည်။ အရိပ်လေးသည် သူ့ကို တွဲထူပေးထားပြီး ကျင်းကန်းဂိုဏ်းဘိုးဘေးသည် သူ့အနောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။

“ စောစောတုန်းက တိုက်ပွဲက မင်းရဲ့ ပြဿနာအများစုကို ဖော်ပြပေးသွားတယ် ”

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ရွှီချင်းသည် နှုတ်ဆိတ်လျက် ရှိနေသည်။

“ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုမရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်က အသက်မီးတောက်ဘောလုံးရှိတဲ့ အခြေတည်အဆင့်နဲ့ အသက်မီးတောက်ဘောလုံးမရှိတဲ့ အခြေတည်အဆင့်ကြားက ကွာဟမှုလိုပဲ အရမ်းကြီးမားတယ်… ဒီတော့ စောစောက မင်းရဲ့ ရန်သူကို အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်သိုက်အဆင့်ကျင့်ကြံသူက လက်တစ်ချက်မြှောက်ရုံနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းသိလောက်ပြီ ”

“ ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ အသက်တစ်ရာရှူချိန်ကြာခဲ့တယ်… ပြီးတော့ ကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခဲ့သေးတယ် ”

“ ဒီတော့ မင်းရဲ့ ပထမပြဿနာက တာအိုပျိုးထောင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ အတွေ့အကြုံ နည်းပါးနေတာပဲ… မင်းက ဥပဒေသတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ကျင့်သားမရသေးဘူး ”

“ တကယ်တော့ အဲ့လူရဲ့ အသေးစား ဥပဒေသတွေက ပုံမှန်သာဖြစ်ပြီး သူက အဲ့ဒါတွေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ အသုံးပြုနိုင်တယ် ”

“ ဒုတိယပြဿနာက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရှုပ်အထွေးတွေပဲ… မင်းက အဲ့ဒါတွေကို မဆက်သွယ်နိုင်သေးဘူး… အဲ့ဒါတွေနဲ့ မင်းက ဝှက်ဖဲတစ်ခု မဖန်တီးနိုင်သေးဘူး ”

“ တတိယပြဿနာကတော့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဲ့ဒီအရာတွေရဲ့ အစစ်အမှန်စွမ်းအားကို မတူးဖော်နိုင်သေးဘူး ”

“ ခြုံပြီးပြောရရင် မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်းရိုးစင်းလွန်းတယ်… ကိုယ့်ထက် အဆင့်တစ်ဆင့် ပိုမြင့်တဲ့လူတွေကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်တဲ့ ရှိန်လောက်စရာကောင်းတဲ့ အတတ်ပညာမျိုး မင်းမှာမရှိဘူး ”

“ အတိတ်တုန်းက မင်းထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပိုမြင့်တဲ့ လူတွေကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အနိုင်ယူဖူးလိမ့်မယ်… ဒါပေမဲ့ မင်းက အပြတ်အသတ်အနိုင်ရခဲ့တာမျိုး မရှိဘူး… မင်းရဲ့ အကြွင်းမဲ့စွမ်းရည်တွေကြောင့်ပဲ အနိုင်ရခဲ့တာ ”

“ အဲ့ဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူး ”

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက စကားပြောပြီးနောက် အနောက်လှည့်လိုက်ပြီး ပြိုလဲကျလုနီးပါးဖြစ်နေသော ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေရာ ကမ္ဘာကြီးသည် ချာချာလည်သွားပြီး သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် ဆေးဆိုင်၏ အပြင်ဘက်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

“ မင်းက အားနည်းနေရင်တောင် သန်မာတဲ့လူတွေကို တကယ်အနိုင်တိုက်နိုင်ရမယ်… ဒါမှပဲ မင်းက အရည်အချင်းပြည့်မီလိမ့်မယ် ”

မျှော်လင့်သော အကြည့်သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက စကားပြောပြီးနောက် ဆေးဆိုင်ထဲသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားသည်။

ရွှီချင်းသည် အနောက်မှ လိုက်သွားသည်။ သူက ဆေးဆိုင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့်အခိုက် သွေးတစ်ပွက်အန်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သတိမေ့သွားသည်။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် လင်းအာ၏ အလန့်တကြားအော်သံနှင့် ကြက်တူရွေးလေး၏ တိုင်ကြားသံကိုသာ ဝိုးတိုးဝါးတား သူကြားလိုက်ရသည်။

“ အဖိုး… အဖိုး… နောက်ဆုံးတော့ အဖိုးပြန်ရောက်လာပြီ… လွန်ခဲ့တဲ့ရက်တုန်းက အပြင်မှာ ငါထွက်ဆော့နေတုန်း ထူးဆန်းတဲ့ လူတစ်စုနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်… သူတို့က ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အမွှေးငုတ်တိုတွေအားလုံးကို နှုတ်သွားတယ်… ”