← Chapters

အဲဒီလိုမလုပ်ရဲဘူး။ 

Vol. 28 Ch. 534

အဲဒီလိုမလုပ်ရဲဘူး။ 

Vol. 28 Ch. 534

အဖွားအိုက တကယ်ပဲငိုနေသည်။ သူမ မျက်ရည်အားသုတ်ကြီး ခန်းမထဲထိုင်ကျကာ တိုင်တန်းပြောဆိုနေ၏။ သူမ ပုံစံက သနားစရာကောင်းလှသည်။ 

ရှဲ့မန်ရှန်းနှင့် ရှဲ့ချုံရှန်းတို့လည်း ထပ်တူပင်။ သူတို့မျက်၀န်းတွေလည်း နီရဲနေသည်။ 

ရှဲ့နျိုရှန်း သူတို့ကို ထိုပုံစံကဲ့သို့ တစ်ခါမှမမြင်တွေ့ဖူးပါ။ သူ့နှလုံးသားကို ကြောင်တစ်ကောင်က ကုတ်ဖဲ့သွားသလို ခံစားရသည်။ သူ အခုပိုပြီးသိချင်စိတ်ဖြစ်လာသည်။ 

"အဲဒီက စားစရာဈေးက တက်သွားလို့လား မဖြစ်သင့်ဘူး တကယ်လို့ ဈေးတက်သွားတယ်ဆိုရင်တောင် စားသောက်နိုင်သေးတာပဲ ဟုတ်တယ်မလား"

ရှဲ့နျိုရှန်း ထိုနေရာမှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့်ထိုင်လိုက်သည်။ 

သူက ရတနာတွေအားလုံး ပေးလိုက်ပြီးပြီကို အခု ပြန်ပြီး ကိုယ့်စကားကိုယ် ပြန်ရုတ်သိမ်းချင်နေကြသည်။ 

ရှဲ့နျိုရှန်း သူ့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး စိတ်ထဲ အနည်းငယ်ကျေနပ်မိသည်။ 

"နျိုရှန်း မင်းမသိသေးဘူးလား အစက ဆရာမတစ်ယောက်က မင်းအစ်ကိုကြီးအ‌တွက် ဗေဒင်ဟောပေးတယ် ကပ်ဘေးတစ်ခုရှိတယ်လို့ပြောတယ် ကပ်ဘေးကိုရှောင်ရှားဖို့အတွက် မင်းအစ်ကိုကြီးက မိသားစုထဲအားလုံးမှာရှိတဲ့ ပိုက်ဆံတွေအားလုံး မင်းဆီကို ပို့လိုက်တယ် နောက်တော့ သူက ကပ်ဘေးကို မရှောင်နိုင်ဘဲ ငွေစ၅၀၀ ဒဏ်ကြေးဆောင်လိုက်ရတယ် အခု မိသားစုမှာ ငွေစ၁၅၀တောင်မှ အကြွေးကျန်သေးတယ် အကြွေးတောင်းတဲ့သူတွေက နေ့တိုင်း အမေတို့အိမ်လာတယ် မင်း ပိုက်ဆံမပေးဘူးဆိုရင် အမေတို့ သမီးတွေကို ရောင်းရုံပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်"

အဖွားအိုကငိုသည်။ 

"အမေ အဲဒါကို ကျွန်တော့်ကိုပေးခဲ့တာလား"

ရှဲ့နျိုရှန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ 

သူ ထိုအကြောင်းများအား တကယ်မသိပါ။ 

"ငွေ ဘယ်လောက်လဲ"

ရှဲ့နျိုရှန်း သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။ 

"စည်းစိမ်က ငွေစ တစ်သောင်းနီးနီးလောက်ရှိ

တယ်"

ရှဲ့မန်ရှန်းက ပိုပြီးအံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။ 

ရှဲ့နျိုရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ 

"ကျွန်တော့်ရတနာတွေက ပိုက်ဆံအများကြီးတန်တယ် အမေတို့ မိသားစုတွေပေါင်းလိုက်တာတောင် အဲဒါအကုန်ပဲလား ပြီးတော့ မင်းကအရူးလား အစ်ကိုကြီး ဘယ်လိုလုပ် ဆရာမတစ်ယောက်စကားကို ယုံနိုင်ရတာလဲ ကျွန်တော်က အစ်ကို့စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို ဘဝလို ဆက်ဆံတတ်တဲ့စရိုက်ကို မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား" 

ရှဲ့နျိုရှန်း စိတ်ဆိုးသည်။ 

သူက အရူးတစ်ယောက်ဆိုရင်တောင် သူတို့တွေ ဒီကိုဘာလို့ရောက်လာလဲဆိုတာ နားလည်နိုင်သည်။ 

သူတို့က တကယ် ပိုက်ဆံလိုချင်နေတာကြတာဖြစ်သည်။ 

သူက တကယ်ကို လောင်းကစားလုပ်ထားတာ ရှုံးသွားပြီပင်။ 

"အမှန်ပဲ ဆရာမပြောတဲ့စကားတွေက အမှန်အတိုင်းဖြစ်လာတယ် အဲဒါကြောင့် ငါမင်းကို ပိုက်ဆံပြန်ပေးခဲ့တာ ညီ၂ အခု ငါ့မှာတကယ်ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူး ငါမင်းဆီက ဘာမှမချေးငှားပါဘူး ငါအရင်က မင်းကိုပေးခဲ့တာပဲ ပြန်လိုချင်တာ" 

ရှဲ့မန်ရှန်း စိုးရိမ်စွာဖြင့်ပြောတော့ ရှဲ့နျိုရှန်း နှုတ်ခမ်းကွေးညွတ်ကာ 

"မဖြစ်နိုင်ဘူး အစ်ကိုက ကျွန်တော့်အရှေ့မှာ ဆင်းရဲ‌ချင်‌ယောင်ဆောင်နေတာ" 

သူ့ရဲ့ ဘယ်ရတနာမဆို ငွေချောင်းထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ရောင်းချလို့ရသည်။ 

သူ့မိသားစုအမွေက အနည်း‌ဆုံး ငွေစ၅သောင်းလောက်ရှိပြီး ဒီနှစ်တွေထဲ သူနဲ့ သခင်မလုတို့ ပေးခဲ့သော လက်‌ဆောင်များ မပါသေးပေ။ 

အဲဒါသာပါမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင်ဖြစ်သွားနိုင်လဲ။ 

သူတို့ထက်တောင် ပိုပြီးချမ်းသာသွားနိုင်သည်။ 

ရှဲ့မန်ရှန်းက တိတ်တဆိတ် သေဆုံးနေတာပင်။ 

"သားလတ် တကယ်လို့ မင်းအစ်ကိုကြီးစကား မယုံဘူးဆိုရင်တောင် အမေ့ကိုမယုံဘူးလား အမေ့ကိုကြည့်ပါဦး အမေ့ခြေထောက်နာနေတယ် ပြီးတော့ သင့်တင့်တဲ့ ဖြည့်တင်းစရာလည်းမရှိဘူး အမေ့ဆံပင်တွေလည်း ဖြူလာနေပြီ မင်းမပြောနိုင်ဘူးလား" အဖွားအိုက ငိုသည်။

"သားလတ် အရင်က အမေ သားကိုမွေးဖို့အတွက် မလွယ်ကူခဲ့ဘူး ကလေး‌မွေးတုန်းကဆို သေလုနီးနီးပါ ဖြစ်ခဲ့တယ် အမေ ဒီလိုခက်ခဲတဲ့အခြေအနေမှာ ရောက်နေတာကိုမြင်ရတာတောင် ဘယ်လိုလုပ် နေနိုင်ရတာလဲ" 

အဖွားအိုက တစ်ခါမှ ဒီလိုသနားစရာမကောင်းဖူးပေ။ 

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူမ တစ်ခဏလေးတောင် စိတ်ဆင်းရဲစရာကောင်းသော ဘ၀မှာ ဆက်မနေချင်တော့။ 

အရင်က သူမမွေးရပ်မြေမှာ ဆင်းရဲစွာနေထိုင်ရတာက အဆင်ပြေသည်။ သို့ပေမယ့် ယခု သူမ မြို့တော်ကိုရောက်လာပြီး ချမ်းသာပြီးသွားမှ ဘယ်လိုလုပ် သူမ နေ့တိုင်း ဖွဲနုနှင့် အသီးအရွက်စားတာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခွင့်ပြုပေးနိုင်ရတာလဲ။ တိရစ္ဆာန်တွေတောင် မနေချင်တော့တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ ဘ၀မှာလေ။ 

လုံး၀ပင်။ 

အဖွားအို မျက်၀န်းတွေက တောင်းဆိုနေသယောင်။ 

ရှဲ့နျိုရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။ 

ဒီအပြုအမူမျိုးနှင့်ဆို သူမပြောနေတာ အမှန်‌ဖြစ်နေမှာကို သူ ကြောက်ရွံ့မိသည်။ ဒါပေမယ့် တအားရူးမိုက်လွန်းသည်။ သူမ ရထားတဲ့ ငွေကိုလည်း ပေးပြီးသွားပြီပဲမလား။ 

"ငွေ ဘယ်မှာလဲ" 

ရှဲ့နျိုရှန်း အိမ်တော်ထိန်းအားမေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ အိမ်တော်ထိန်းက ရိုးသားစွာဖြင့်ပြန်ဖြေသည်။ 

"အကြီးဆုံးသခင်လေးနဲ့ အကြီးဆုံးသခင်မလေးတို့က ပိုက်ဆံသိမ်းထားပါတယ် တကယ်လို့ လိုချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့ဆီမှာ သွားရှာလို့ရပါတယ် ဒါပေမယ့် .. တလောက သခင်၃ ရောက်လာသေးတယ် အဲဒီတုန်းက အိမ်ထဲရောက်လာတဲ့ ပိုက်‌ဆံက ဘယ်တော့မှပြန်ထုတ်လို့မရမယ့် ပိုက်ဆံလို့ သခင်လေးတို့နှစ်ယောက်က ညွှန်ကြားထားပါတယ် ဘယ်သူမဆို ပြန်ပေးရဲမယ်ဆိုရင် အဲဒီလူက ရှဲ့နေအိမ်ကနေ မောင်းထုတ်ခံရပါလိမ့်မယ် .. သခင်ကြီး ကျွန်တော် အဲဒီလိုမလုပ်ရဲပါဘူး" 

••••

All Chapters