တားမြစ်အဆိပ်ကို အကြည့်ထဲတွင် သန့်စင်ခြင်း(ခ)

ဆရာသခင်ပိုင် သင်ကြားပေးခဲ့သော ဆေးပင်တာအိုကြောင့် အဆိပ်ကို အဆိပ်ဖြင့် ပြန်တိုက်ထုတ်သော သီအရီသည် နီလာနတ်သမီး၏ ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားရာတွင် အမှန်တကယ် ထိရောက်သည်။

သို့သော် အပြောထက် အလုပ်ပိုခက်၏။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် များပြားသော အတွေ့အကြုံနှင့် ဆေးဖော်စပ်နည်းများကို လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ အပြင်လောကမှာသာဆိုလျှင် ရွှီချင်းသည် ထိုကိစ္စကို တစ်ယောက်တည်း ဖြေရှင်းရန် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။

အဓိကပြဿနာမှာ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းရှားပါးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် မှန်ကန်သော ဆေးညွှန်းကို ရှာဖွေရန် တန်ဖိုးကြီးမားသော ဆေးပင်များက အလုံအလောက်မရှိပေ။

သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် ထိုအရာက ပြဿနာမဟုတ်တော့ပေ။

အလင်းရောင်သည် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ဖွင့်လှစ်ဖို့ ဆေးပင်တွေက အဓိက သော့ချက်ပဲ ”

ရွှီချင်းသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ယင်းက ဉာဏ်အလင်းရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် အချိန်သည် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ခုနစ်ရက်ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ထိုခုနစ်ရက်အချိန်သည် အပြင်လောကတွင် နှစ်နာရီသာ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။

တခြားလူများအတွက်တော့ ဤနေရာနှင့် အပြင်လောကကြားမှ အချိန်ကွာခြားမှုကို သိရှိရန် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ရွှီချင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နေနာရီများ ရှိသည်။ သို့ဖြစ်၍ အချိန်ကွာခြားမှုကို သူက ကောင်းမွန်စွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

“ ဒီမှာ ခုနစ်ရက်က အပြင်လောကမှာ နှစ်နာရီပဲကြာတယ်… တစ်နည်းပြောရရင် ဒီမှာ သုံးလနေမှ အပြင်လောကမှာ တစ်ရက်ပဲ အချိန်ကုန်ဆုံးလိမ့်မယ် ”

ရွှီချင်းသည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဤစွမ်းရည်သည် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ ယင်းက ဝတ်ရုံဖြူအဖိုးအိုပြောသွားသလိုမျိုး အဆုံးမဲ့စွာ မကြာမြင့်နိုင်ကြောင်း သူ၏ မသိစိတ်မှ ခံစားမိသည်။ အဆုံးရှိရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

“ ကြည့်ရတာ ဒီနေရာမှာ အချိန်ကြာကြာ ငါမနေနိုင်တဲ့ပုံပဲ… ငါ့မှာ အချိန်အများကြီး မကျန်တော့ဘူး ”

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ရွှီချင်းသည် ဆေးဖော်စပ်နည်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူက ဆေးလုံးဖော်စပ်နေဟန် ထင်ရသော်လည်း သူတောင်းဆိုသော ဆေးပင်ခုနစ်ပင်ရှစ်ပင်ထဲတွင် အနည်းဆုံး အဆိပ်ဆေးပင်တစ်ပင် ပါဝင်သည်။

အဆိပ်ဆေးပင်များက သူလိုအပ်သော အရေအတွက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ရွှီချင်းသည် အဆိပ်ဆေးလုံးကို စတင်သန့်စင်သည်။

“ ကြယ်လသစ်ရွက်၊ ငရဲကင်းခြေများအပင်ရဲ့ အမြစ်၊ မသေမျိုးသွေးစက်… ”

ရွှီချင်းသည် မည်သည့်စိတ်ခံစားချက်မှ မထုတ်ပြပေ။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်ထားသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာရှိသော အဆိပ်ဆေးပင်များကို တောင်းဆိုလိုက်ပြီး အဆိပ်ဆေးလုံးကို စတင်သန့်စင်သည်။

ထိုအဆိပ်ဆေးလုံးများသည် အဆိပ်တာအိုကို နှစ်အတော်ကြာအောင် သူလေ့လာခဲ့စဉ်က စဉ်းစားမိခဲ့သော ဆေးဖော်စပ်နည်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ပါဝင်ပစ္စည်းရှားပါးသောကြောင့် တစ်ခါမှ သူမကြိုးစားကြည့်ခဲ့ဖူးပေ။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက အဆိပ်ဆေးလုံးများကို သန့်စင်လိုက်သည့်အခါ ဖော်မပြနိုင်သော သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ခံစားမိသွားသည်။ ဤနေရာက ဆေးပညာရှင်တိုင်းအတွက် နိဗ္ဗာန်ဟု သူတွေးမိသည်။

အကြိမ်ကြိမ်ဆေးလုံးသန့်စင်ပြီးနောက် ဆေးပင်များအပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တတ်သွားသည်။

ဤနေရာမှာ ရှားပါးသော အဆိပ်ဆေးပင်များကို ဖန်တီးနိုင်ရုံသာမက ရှားပါးရတနာအများအပြားကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။ ဤနေရာမှာ သူလိုအပ်သော အရာအားလုံးရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သူက အဆိပ်သားရဲကောင်တချို့ကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် ဤနေရာမှာ သားရဲကောင်များကို မဖွဲ့စည်းနိုင်ပေ။

ယင်းက ရွှီချင်းကို အနည်းငယ် နောင်တရစေသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းက ကိစ္စမရှိပေ။ သူ့မှာ ဆေးပင်အများအပြား ရှိသည်။ သို့ဖြစ်၍ ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားသည့်အခါ ရွှီချင်းသည် အဆိပ်ဆေးလုံးများစွာကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။

ယင်းတို့က ကျောက်စိမ်းဝိညာဉ်အဆိပ်ဆေးလုံး၊ အကြွင်မဲ့ယင်ဆေးလုံး၊ ခေါင်းသုံးလုံးအဆိပ်ငှက်မွှေးဆေးလုံး၊ ညတစ္ဆေတစ်ထောင်ငိုကြွေးသံ၊ အသဲကွဲနတ်ဘုရားအရည်၊ မီးတောက်မိုးကြိုးဆေးမှုန့်နှင့် ကွီနိုင်အသက်ဖြတ်တောက်အဆိပ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ပြင် လမင်းတစ်ပိုင်း၊ အသက်ခုနစ်ခါရှူအပြုံး၊ ယန်မီးတောက်မျက်နှာနှင့် အသူရာချောက်နက်ကိုးခုတံတားလည်း ရှိသေးသည်။

ရွှီချင်းသည် သူ၏ အရှေ့မှ အရောင်အသွေးစုံလင်သော ဆေးလုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့သော လှိုင်းလုံးများက သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤနေရာမှ ဆေးလုံးများကို အပြင်သို့ သယ်ထုတ်သွားနိုင်ရန် အမှန်တကယ် သူဆန္ဒရှိသည်။

“ တကယ်လို့ ငါ့မှာသာ ဒီအဆိပ်တွေရှိမယ်ဆိုရင်… ငါ့ရဲ့တိုက်ပွဲစွမ်းအားက ကြီးကြီးမားမား တိုးမြှင့်သွားလိမ့်မယ် ”

ရွှီချင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယင်းက ယုတ္တိမရှိကြောင်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အဆိပ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ သူက ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အရသာခံလိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ အဆိပ်အာနိသင်က ပေါ်လျှိုးလာသည့်အခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဝတ်ရုံဖြူအဖိုးအို၏ ပုံရိပ်သည် သူ့ခြေဖဝါးအောက်မှ ကြေးမုံရေကန်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ရွှီချင်းကို အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ အဲ့ဒါတွေအားလုံးက အတုယောင်တွေပဲ… မင်းက ဆေးလုံးကို ဝါးစားမယ်ဆိုရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး ”

ရွှီချင်းသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံဖြူအဖိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆိပ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ခံစားမှုအား မှတ်သားခိုင်းလိုက်ပြီး အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောသည်။

“ ကျိန်စာဖယ်ရှားဆေးလုံးကို သန့်စင်တဲ့နေရာမှာ အတားအဆီးတစ်ခုနဲ့ ငါကြုံတွေ့နေတယ်… အဲ့ဒီအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့အတွက် ဒီနည်းလမ်းကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူး… ဒါကြောင့် ဒီဟာက အတုယောင်ဆိုရင်တောင် အတုယောင်အာနိသင်ကို ငါကိုယ်တိုင်ခံစားကြည့်ပြီး အစမ်းသပ်ခံပြုလုပ်ရလိမ့်မယ်… ဒါမှပဲ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ နည်းလမ်းကို ငါရှာတွေ့နိုင်မယ် ”

ဝတ်ရုံဖြူအဖိုးအိုသည် ရွှီချင်းနှင့် သူ့အရှေ့မှ ရောင်စုံဆေးလုံးများကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ်ဆေးတစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ တဖက်လူ၏ အကြည့်အောက်မှာ သူက ဝါးစားလိုက်ပြီး အဆိပ်အာနိသင်ကို ဆက်လက် အာရုံခံသည်။

ထိုသို့ဖြင့် လဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာရှိသော အဆိပ်ဆေးပင်များနှင့် အဆိပ်ဆေးလုံးများ၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သည် ဤနေရာမှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူက အဆိပ်ဆေးလုံးအသစ်များကိုပင် ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးခဲ့သေးသည်။

သူက အဆိပ်ဆေးလုံးများကို ဆက်လက်ဝါးမျိုနေသည်နှင့်အမျှ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ သူငယ်အိမ်သည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အဖြူရောင်အားလုံးကို အစားထိုးသွားသည်။ ယင်းက သူ၏ မျက်လုံးကို လုံးဝအနက်ရောင် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ဝတ်ရုံဖြူအဖိုးအိုသည် ဤအတောအတွင်း မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှီချင်းကို စစ်ဆေးလေ့လာသည်။

အစတွင် ရွှီချင်းက မည်သို့ကြောင့် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နေကြောင်း သူနားမလည်ပေ။ ဤနေရာက အတုယောင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြင်မှာ အတုယောင်ဆေးလုံးများကို အများအပြား စားသုံးခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ယင်းက ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးကို သူသတိမပြုမိခင်အထိသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဝတ်ရုံဖြူအဖိုးအိုသည် နားလည်သွားသည်။

“ ဆေးလုံးနဲ့ အပင်တွေက အတုယောင်တွေဆိုပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ခံစားမှုက စစ်မှန်တယ်… ဒီကောင်လေးက ဆေးလုံးတွေကို ဝါးမျိုပြီး ခံစားမှုကို မှတ်သားနေတာပဲ ”

“ သူက ဒီနေရာက အရင်းအမြစ်စွမ်းအားကို မသိမသာ ခိုးယူဖို့ မှတ်ဉာဏ်ကို အသုံးပြုနေတာပဲ ”

ဝတ်ရုံဖြူအဖိုးအိုသည် မထူးမခြားနားပုံစံဖြင့် ဆက်ရှိမနေတော့ပေ။ ယင်းအစား ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသစိတ်ခံစားချက်က သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ စမ်းသပ်မှုက နှစ်နာရီမှာ ပြီးဆုံးမယ်… တကယ်လို့ မင်းက စမ်းသပ်မှုကို မပြီးမြောက်ဘူးဆိုရင် ဒီနေရာမှာ ချိပ်ပိတ်ခံရမယ် ”

အနက်ရောင်အလင်းသည် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ပြီးပြည့်စုံမှုကို ရရှိရန် အနည်းငယ်သာ လိုအပ်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး ချိပ်တံဆိပ်လက်ဟန်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အဆိပ်ပင်များသည် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

စုစုပေါင်း အရေအတွက် တစ်ထောင်ခန့် ရှိသည်။

ဆေးပင်များကို ဖန်တီးပြီးနောက် ရွှီချင်းသည် ယင်းတို့ကို ဆေးလုံးအဖြစ် မသန့်စင်တော့ပေ။ သူက ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး ဆေးပင်များကို ဝါးစားလိုက်သည်။ သူက တချို့ဆေးပင်များကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် လက်သီးဖြင့်ထိုး၍ ခြေမွလိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားစေသည်။

တရှဲရှဲမြည်သံ ပျံ့လွင့်လာသည့်အခါ အဆိပ်မြူခိုး၏ လွှမ်းခြုံခံထားရသော ရွှီချင်းသည် နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ တားမြစ်အဆိပ်၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ဝတ်ရုံဖြူအဖိုးအို၏ အမူအရာကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ သူ၏ အမြင်မှာ သူ့အရှေ့မှ ကျင့်ကြံသူသည် မတည်ငြိမ်သော အပြောင်းလဲကို ထုတ်ဖော်ပြလာသည်။ ထို့ကြောင့် သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေရာ အေးစက်စက် လေသည် သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။ ယင်းက ရေကန်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး ရွှီချင်း၏ ဘေးနားတစ်ဝိုက်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။