ဆွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မြေခွေးနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံခြင်း

သဲကန္တာရထဲမှ လေသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဤသည်မှာ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်နေသည့်အလားပင်။ အဆုံးမဲ့သော သဲမုန်တိုင်းများသည် သဲကန္တာရ၏ နေရာတိုင်းမှာ တိုက်ခတ်နေကြသည်။

ယင်းက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အရာအားလုံးကို ဝေဝါးသွားစေသည်။

သက်ရှိများ၏ ငိုကြွေးသံများနှင့်တူညီသော အော်ညည်းသံများသည် လေထဲမှာ ပျံ့လွင့်နေသည်။ ယင်းတို့က အတူတကွ စုဝေးသွားသည့်အခါ ဝိညာဉ်ကို စုတ်ဖြဲနိုင်မည့် ဈာပနတေးသွားတစ်ပုဒ် ဖြစ်လာသည်။

အကယ်၍ သေမျိုးများက ဤနေရာမှာ နေထိုင်မည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်သည် အချိန်ကြာကြာ မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ ရုန်းကန်ရလိမ့်မည်။ ကျင့်ကြံသူများသည်ပင် တူညီသော စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ သဲကန္တာရထဲမှ ဒေသခံကျင့်ကြံသူများသာလျှင် သက်ရောက်မှုမခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းသည် သဲကန္တာရထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေသည်။ သူ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်သည်။ သူက ဦးထုပ်ရှည်တစ်လုံးကို ဆောင်းထားပြီး ခါးတွင် ရှေးဟောင်းအတုယောင်နေလုံးကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် ပေါ့ပါးသွက်လက်သည်။

သဲက ပျော့ပျောင်းနူးညံ့သော်လည်း သူက မြေပြင်ညီပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်သည်။ ခြေထောက်က အထဲသို့ ကျွံ့ဝင်သွားခြင်းမရှိပေ။

ယခု သူက ခြေလှမ်းများကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သဘောတူညီမှုကြောင့် ဤနေရာမှ လေသည် သူ့ကို တားဆီးခြင်းမပြုပေ။

ထိုသို့ဖြင့် တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ရွှီချင်းသည် သဲကန္တာရ၏ အစွန်အဖျားဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူက နေရာမှာ မတ်တတ်ရပ်နေလျက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူ့အနောက်မှ သဲကန္တာရကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ဘာမှတောင်မဟုတ်ဘဲ ငါဒီမှာနေတာ တစ်နှစ်ကျော်သွားပြီပေါ့… ”

ရွှီချင်းသည် သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ထွက်ခွာလာမှုကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတစ်ယောက်တည်းကို ပြောခဲ့သည်။ တခြားလူများကို သူမပြောခဲ့ပေ။ လင်းအာကိုတော့ တစ်ဖက်လူ စိတ်ပူနေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဘာမှမပြောခြင်းက ပိုကောင်းလိမ့်မည်ဟု ရွှီချင်း ခံစားမိသည်။

“ ရွှံ့မြေခွေး… ”

အတိတ်တုန်းက အကြောင်းကို ပြန်တွေးမိသွားသောအခါ ရွှီချင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက တစ်ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သဲကန္တာရထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူက စတေးခံယင်မြစ်ဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်က ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သော ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သုံးရက်ကုန်ဆုံးသွားသည်။

သုံးရက်မြောက်ညတွင် ကြယ်တာရာကောင်းကင်အောက်၌ ရွှီချင်းသည် အဝေးမှာ သူမြင်နေရသော ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ အရှိန်တင်၍ ပြေးသွားနေသည်။

ကောင်းကင်ယံမှကြည့်လျှင် ယင်းက အရှေ့မှ အနောက်သို့ ဆက်သွယ်နေသော လျှိုမြောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အက်ကွဲကြောင်းအများအပြားက အနောက်ဘက်နားတွင် တည်ရှိနေသောကြောင့် သေးငယ်သော ချိုင့်ဝှမ်းများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အမှန်မှာတော့ ထိုလျှိုမြောင်၏ အလျားကို သေချာမသိရပေ။ ယင်းက အရှေ့ဘက်မှ ဆန်းတန်းထွက်လာပြီး အနောက်ဘက်တောင်တန်းများထဲသို့ ဦးတည်သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ လျှိုမြောင်၏ အနက်ပိုင်းကို မြင်နိုင်ရန် အတော်လေး ခက်ခဲသည်။

ထိုတောင်တန်းဒေသ၏ အမည်သည်တော့ ဤနယ်မြေတစ်ဝိုက်တွင် နေထိုင်သူလူဦးရေ နည်းပါးသောကြောင့် တိကျသော အမည်နာမ မရှိပေ။ ယင်းက ရွှီချင်းကြည့်နေသော မြေပုံပေါ်မှ တောင်တန်းနှင့် အတူတူဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကောင်းကင်သည် နီညိုရောင်သန်းနေပြီး သွေးအလင်းတန်းများက မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြာဆင်းကျလာနေသည်။ လျှိုမြောင်သည် သွေးနီရောင်အလင်း၏ စွန်းထင်းခံလိုက်ရသည်။

ရွှီချင်းသည် သတိကြီးစွာထား၍ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူက ထိုနေ့က အနားယူခဲ့သော ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး နေရာမှာ ရပ်လိုက်သည်။ သူက အနက်ပိုင်းထဲသို့ စိုက်ကြည့်နေလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ လေသည်သာ လျှိုမြောင်ထဲတွင် တိုက်ခတ်နေသောကြောင့် မြက်ပင်များက လှုပ်ယမ်းနေသည်။ ယင်းက ရွှီချင်း၏ ဆံပင်ကို တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ ထို့နောက် အအေးဓာတ်သည် သူ၏ အရေပြားထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တဖြည်းဖြည်း ယင်းက အမင်္ဂလာနိမိတ်ကို ပေးစွမ်းလာသည်။

ရွှီချင်းသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းသည်။

သူနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ အကဲဖြတ်မှုအရဆိုလျှင် ထိုရွှံ့မြေခွေးသည် သာမန်မဟုတ်ပေ။ သို့ဖြစ်၍ တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို သေချာပေါက် အာရုံခံနိုင်လိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် အတိတ်တွင် အချိန်မရွေး သူ့ကို လာရှာနိုင်ကြောင်း တစ်ဖက်လူက ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ရွှီချင်းသည် အချိန်အကြာကြီး မစောင့်လိုက်ရပေ။ ဆယ်မိနစ်ကြာပြီးနောက် ဗုံသံများနှင့် မောင်းသံများသည် အဝေးမှ ပျံ့လွင့်လာသည်။ စူးရှသော နှဲသံသည် လေကို ဖြိုခွင်းသွားပြီး အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

တူရိယာတီးခတ်သံများသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုကျယ်လောင်လာသည်။

ရွှီချင်းသည် လျှိုမြောင်၏ အနက်ပိုင်းထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ မြူခိုးဖြင့် ရစ်သိုင်းခြုံထားသော လူတစ်စုက ဤနေရာသို့ ဦးတည်လာနေကြကြောင်း သူမြင်သွားသည်။

သူတို့သည် အရေအတွက်တစ်ရာကျော်ပြီး အားလုံးသည် ရွှံ့လူသားများဖြစ်ကြသည်။

သူတို့က ကျောက်တုံးနတ်စင်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားကြသည်။ သူတို့ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း မြူခိုးက အနောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အေးစက်စက်လေသည် ပိုပြီးအားကောင်းလာသည်။ လေက ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည့်အခါ မြက်ပင်များနှင့် သစ်ရွက်များသည် လေထဲသို့ မြှောက်တတ်သွားကြသည်။

ရွှီချင်းသည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြည့်ခွင့်ရခဲ့သည်။ နတ်စင်ကို သယ်ဆောင်ထားသော ရွှံ့လူသားများသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့်အလား လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ရွှီချင်း၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့က သူ့အရှေ့မှာ ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ရွှံ့လူသားများက ခြေလှမ်းရပ်တန့်သွားသည်နှင့် ဗုံသံ၊ မောင်းသံနှင့် နှဲသံများသည်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မြူခိုးအတွင်းမှ ရွှံ့လူသားအားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းမော့လိုက်ကြသည်။ အေးစက်စက် လေထဲမှာ သူတို့က ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နတ်စင်ကို သယ်ဆောင်ထားကြသော ရွှံ့လူသားဒါဇင်ကျော်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ကြပြီး ရွှီချင်းကို နတ်စင်ပေါ်သို့တတ်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

ရွှီချင်းသည် အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ့အရှေ့မှ ရွှံ့လူသားများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်က ရွှံ့လူသားများ သယ်ဆောင်ထားသော နတ်စင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ရွှံ့မြေခွေးမရှိပေ။ ကျောက်တုံးထိုင်ခင်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူနားလည်သည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို နတ်စင်ပေါ်မှာ ထိုင်စီးစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏတွေးပြီးနောက် ရွှီချင်းသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက နတ်စင်ပေါ်သို့ တတ်သွားသည်။

နတ်စင်၏ အတွင်းပိုင်းထဲမှ အရာအားလုံးကို ရွှံ့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အရောင်များသည် တောက်ပြောင်သည်။ အတွင်းပိုင်းထဲတွင် ပန်းချီကားမျိုးစုံကို ရေးဆွဲထားသည်။

ထိုပန်းချီကားများမှာ မတူညီသော ပုံသဏ္ဍာန်များရှိသော်လည်း ပန်းချီကားအားလုံးတွင် မျိုးနွယ်အသီးသီး၏ အရိုအသေပေးနေပုံကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ ထိုမျိုးနွယ်အားလုံးက အဌဂံကြယ်တစ်လုံးကို အရိုအသေပေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကြယ်သည် ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်နှင့် မွန်မြတ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ဟန် တူသည်။

ရွှီချင်းသည် သေချာဂရုတစိုက် လေ့လာသည်။ အဆုံးမှာတော့ သူ၏ အကြည့်က သူ့အရှေ့မှ ဆေးပန်းချီကားတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ပန်းချီကားထဲမှ ဆဌဂံကြယ်ထဲတွင် မြေခွေးတိုတမ်တစ်ခု ရှိသည်။

ရွှီချင်းသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူက လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ထိုကိစ္စကို စဉ်းစားထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးပြီဖြစ်၍ ဖြစ်လာမည့်ကိစ္စအားလုံးကို ရင်ဆိုင်ရပေတော့မည်။ သူက ကျောက်တုံးထိုင်ခင်းပေါ်မှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။

သူက ထိုင်ချလိုက်သည့်အခိုက် နတ်စင်သည် ရုတ်တရက် အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ရွှံ့လူသားဒါဇင်ကျော်သည် အပြင်းအထန် တုန်ယင်လာကြသည်။ သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော နတ်စင်သည် ပန်းရောင်အလင်း တောက်ပလာပြီး အလေးချိန်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရွှံ့လူသားများသည် နတ်စင်ကို သက်တောင့်သက်သာ မနိုင်သွားကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီချင်းသည် အတွေးနက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဗုံသံ၊ မောင်းသံများက တဖန်ပြန်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှံ့လူသားများ၏ ဦးတည်ရာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့က ရွှီချင်းကို လျှိုမြောင်၏ အနက်ပိုင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သူတို့က မြူခိုးထဲမှာ ရွေ့လျားနေကြသည်။ လေတိုးသံသည် သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး အရာအားလုံးကို ထွင်းဖောက်သွားနေဟန် ထင်ရသည်။ နတ်စင်ထဲမှ ရွှီချင်းသည်တော့ သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင်ကွင်းများက အလွန်မြန်ဆန်သော အလျင်ဖြင့် ပြောင်းလဲသွားနေကြောင်း မြင်နေရသည်။

အမှန်မှာ မြန်ဆန်လွန်းသော အလျင်ကြောင့် အရာအားလုံးက စတင်ဝေဝါးလာနေသည်။ နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာများအပြင် တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများက အပြင်ဘက်မှာ တအိအိ ရွေ့လျားနေကြောင်း သူမြင်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာအများအပြားက ကန့်လန့်ဖြတ်လျက် တည်ရှိနေကြသေးသည်။

“ ငါတို့က လျှိုမြောင်ရဲ့ အနက်ပိုင်းထဲကို သွားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား ”

ရွှီချင်း၏ အမူအရာသည် လေးနက်လာသည်။ သူက ထူးခြားမှုကို ထပ်မံ အာရုံခံမိသွားသည်။ အပြင်လောကသည် အနက်ရောင်ဖြစ်လာသည်။ လေတိုးသံသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဆူညံမှုအားလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဖိအားတစ်ခုသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ပေါ်သို့ သက်ဆင်းလာသည်။

“ ဒါက မြေအောက်မဟုတ်လား ”

ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ရွှီချင်းသည် သူ၏ သုံးသပ်မှုကို အတည်ပြုနိုင်သွားသည်။ ကျယ်ပြောသော မြေအောက်လှိုင်ဂူတစ်ခုက သူ၏ မျက်စိရှေ့မှာ ထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမြေအောက်လှိုင်ဂူသည် အလွန်ကျယ်ပြောသည်။ အပျက်အစီးများသည် လှိုင်ဂူထဲမှာ ပြန့်ကျဲနေပြီး ပရမ်းပတာ အငွေ့အသက်ကို ပေးသည်။ ယင်းက အချိန်ကာလ၏ စီးဆင်းမှုကို ခံစားမိစေနိုင်သော ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါကိုလည်း ပေးသည်။

လှိုင်ဂူထဲမှ လေထဲတွင် ဘုရားကျောင်းတစ်ခုက မျောလွင့်နေသည်။

ထိုဘုရားကျောင်းသည် သာမန်ဘုရားကျောင်းမဟုတ်ပေ။ ယင်းက လေထဲမှာ ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် မျောလွင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်လုပ်ထားသော ပစ္စည်းများသည် ထူးခြားသည်။ ယင်းတို့က အသွေးအသားများ၊ ရွှံ့များနှင့် ကျောက်တုံးများတို့ စုပေါင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထူးခြားသော လက်တံအများအပြားက ဘုရားကျောင်း၏ အပေါ်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်းကို ဆက်သွယ်ပေးထားပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ဆန့်တန်းနေကြသည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင် ယင်းက ရှားစောင်းပင်နှင့် ဆင်တူသည်။

ရွှီချင်းကို ဤနေရာသို့ သယ်ဆောင်လာကြသော ရွှံ့လူသားများသည် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ နတ်စင်သည် အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ထို့နောက် ရွှံ့လူသားအားလုံးသည် ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဘုရားကျောင်းထံသို့ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

ရွှီချင်းသည် အရှေ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားသည်။ သူက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ လှိုင်းဂယက်များသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ပေါ်လျှိုးလာသည်။ ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဘုရားကျောင်း၏ တံခါးသည် မည်သည့်အသံမှ မထွက်ဘဲ ပွင့်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားကျောင်းက သူ့ကို ကြိုဆိုနေဟန် ရသည်။

ပွင့်သွားသော တံခါးမှတဆင့် ဘုရားကျောင်းထဲမှ မျက်နှာကြက်ကို ကြယ်တာရာကောင်းကင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရွှီချင်း မြင်သွားသည်။ ထို့ပြင် နေနှင့် လသည် မျက်နှာကြက်အတွက် ထောင့်တိုင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ရှည်လျားသော ရွှံ့လူသားများသည် ခန်းမ၏ ဘေးတစ်ဖက်စီမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။ ခန်းမ၏ အပြင်အဆင်သည် ယခင်က သူမြင်ခဲ့ဖူးသော အရာအားလုံးထက် ပိုပြီးခမ်းနားထည်ဝါသည်။

ထိုခန်းမထဲတွင် အထွေးအထူးပစ္စည်းများ မရှိပေ။ အလွန်ကြီးမားသော နံရံဆေးရေးပန်းချီသည်သာ သူ၏ မျက်စိကို ဖမ်းစားနိုင်ပေသည်။

ဘုရားကျောင်းက ဇောက်ထိုးမိုးမျှော်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ဘုရားကျောင်းထဲမှ အရာအားလုံးက ဇောက်ထိုးမိုးမျှော်ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုနံရံဆေးရေးပန်းချီကို ရှင်းလင်းစွာ သူမြင်နိုင်ဆဲပင်။

ဆေးပန်းချီထဲတွင် ပင်လယ်တစ်စင်း ရှိသည်။

ထူးဆန်းသည့်အချက်မှာ ဆေးပန်းချီထဲမှ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် အရွယ်အစားစုံလင်သော ငါးများနှင့် ပုစွန်များ ရှိသည်။ ပင်လယ်၏ အောက်ပိုင်းတွင်တော့ မရေမတွက်နိုင်သော ငှက်များက ရေထဲမှာ ပျံသန်းနေကြသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အရာအားလုံးက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားဟန် ရသည်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ရှိနေသင့်သော ငှက်များက ပင်လယ်အောက်မှ ငါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ငါးများက ငှက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့က နေရာချင်း လဲလှယ်လိုက်ခြင်းလော သို့မဟုတ် ဆေးပန်းချီကိုယ်၌က ထူးဆန်းသော လောကတစ်ခုဖြစ်နေခြင်းလော သူသေချာမသိပေ။

ကောင်းကင်နှင့် ပင်လယ်ကြားတွင် ရုပ်တုတစ်ခုက တင်ပျဉ်ခွေလျက် ထိုင်နေသည်။

ထိုရုပ်တုသည် အလွန်ကြီးမားသော ရွှံ့မြေခွေးဖြစ်သည်။ သူက အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပါးနီမှုန့်ကို လိမ်းခြယ်ထားသည်။ ဆေးပန်းချီထဲတွင် ရုပ်တုသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ဆွဲမက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဆေးပန်းချီလောကထဲမှ တစ်လှမ်းချင်း ထွက်လျှောက်လာသည်။

သူက အပြင်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မြေခွေးအသွင်အပြင်သည် ဆွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မိန်းမပျိုတစ်ဦးအသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မိန်းမပျိုလေး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အနီရောင်ဝတ်စုံသည် ပါးလွှာသော ဇာဝတ်စုံသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နှင်းပမာ ဖြူဖွေးသော သူ၏ အရေပြားပေါ်ကို ညင်သာစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အကယ်၍ လေပြေသာ တိုးဝှေ့လာမည်ဆိုလျှင် ဇာဝတ်စုံက သူ၏ ပခုံးထက်သို့ လျောကျသွားလိမ့်မည်မှာ သေချာ၏။

ထို့ပြင် အနီရောင်နှင့် ပန်းရောင်ကြားမှ တွဲဖက်မှုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုပြီးဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။

သူ၏ မို့မောက်သော ရင်သားနှင့် ဖြောင်တန်းပြီး သေးသွယ်သော ခြေတံများကို အနီရောင်ဇာမှတဆင့် မသဲမကွဲ မြင်နိုင်ပေသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ရွေ့လျားမှုနှင့်အတူ လိုက်လံလှုပ်ယမ်းနေသော အမြှီးသည် သူ၏ ညှို့ဓာတ်ကို ပိုပြီးအားကောင်းစေသည်။

သူ့မှာ သေးသွယ်သော ခါးနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ရှိသည်။ ယင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ပိုပြီးကျက်သရေရှိစေပြီး ပုရိသယောင်္ကျားသားများ မလွန်ဆန်နိုင်သော ညှို့ငင်အားတစ်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် မိန်းမပျိုလေးသည် ဘုရားကျောင်းထဲမှ ထွက်လာပြီး အပျက်အစီးလှိုင်ဂူထဲမှ ရွှီချင်းထံသို့ ဦးတည်လျှောက်သွားသည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းသည် အလှအပ ခံစားမှုတစ်မျိုးကို ပေးသည်။ အက်ကွဲနေသော မြေပြင်၊ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများ၊ မည်းမှောင်နေသော မြေအောက်လှိုင်ဂူ၊ ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဘုရားကျောင်းနှင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်၌ အရိုအသေပေးနေကြသော ရွှံ့လူသားများသည် ထိုအလှအပထဲ၌ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်ကြသည်။

သို့သော် လမ်းလျှောက်လာနေသော မိန်းမပျိုလေးက ထိုအလှအပထဲ၌ တစ်ခုတည်းသော သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည့်အရာ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူက ရွှီချင်းဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။

မိန်းမပျိုလေးထံမှ ကိုယ်သင်းနံ့သည် လေနှင့်အတူ သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ခတ်လာပြီး ရွှီချင်း၏ နှလုံးသားကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေသည်။ အပူစီးကြောင်းများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ထိန်းချုပ်မရအောင် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည်။ ဤသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော သားရိုင်းကောင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နိုးထလာနေဟန် ရ၏။

ရွှီချင်း၏ အသက်ရှူသံသည် မြန်ဆန်လာသည်။ သူက ထိုမြင်ကွင်းကို ယခင်က မြင်ဖူးသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်သည် ခြားနားသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအရာက အဆင့်ကွာခြားမှုကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

“ အဲ့ဒါ အဆင့်ကွာခြားမှုကြောင့်ဖြစ်ရမယ် ”

ရွှီချင်း၏ စိတ်သည် ခိုင်မြဲသည်။ သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားကာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။

“ စီနီယာကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် ”

ရွှံ့မြေခွေး၏ ခြေလှမ်းသည် မသိမသာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ ဆံပင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အနီရောင်ဇာသည် လေတိုးဝှေ့မှုကြောင့် မြှောက်တတ်သွားပြီး ရွှီချင်း၏ အရှေ့မှာ တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ကြည်လင်သော ဖီးနစ်မျက်လုံးများထဲမှ လှိုင်းအတတ်အကျသည် သိမ်မွေ့ခြင်းမရှိတော့ပေ။ ယင်းအစား မီးတောက်ပင်လယ်သဖွယ် ပြင်းထန်လာသည်။ ယင်းက သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အပူလှိုင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ ထို့နောက် သူက ရွှီချင်းကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အနီရောင်နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။

သူ၏ သိမ်မွေ့နူးညံ့သော အသံသည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

“ သခင်လေး… မတွေ့တာကြာပြီနော် ”

သူက စကားပြောပြီးနောက် ကျက်သရေရှိစွာ လမ်းလျှောက်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ သူ၏ ဆွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်လုံးလေးကို တမင်ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာ လှုပ်ယမ်းပြလိုက်သေးသည်။

သူက ရွှီချင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အနံ့ခံလိုက်လေရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ လိုချင်တပ်မက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

“ အနံ့က အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီးဆွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလာတယ်… မမတော့ တကယ်လိုချင်နေပြီ ”