ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းနှင့် ထမြောက်ခြင်း

ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ စကားသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့် သူတို့က ကြေးမုံရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။ သူတို့က အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုရားကျောင်း၏ အပြင်မှာ ရပ်နေလေရာ သေမျိုးလောကကို စောင့်ကြည့်နေသော နတ်ဘုရားများသဖွယ် အောက်မေ့ရသည်။

လပုန်ကန်ခန်းမ၏ တောင်ကြီးသည် စတင်တုန်ခါလာသည်။

ပထမခန်းမသခင်နှင့် ပဉ္စမခန်းမသခင်၏ ချိပ်ပိတ်မှုသည် ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ တိုက်ရိုက်ဖယ်ရှားခြင်းခံလိုက်ရသည်။

သူတို့က လပုန်ကန်ခန်းမ၏ အစစ်အမှန် အရှင်သခင်များဖြစ်ကြသည်။

ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ အမြင့်ဆုံး အခွင့်အာဏာအောက်မှာ လက်ထောက်ခန်းမသခင်အားလုံး၏ အခွင့်အာဏာများကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကြေးမုံပေါ်မှ တောင်ကြီးသည် တုန်ယင်သွားသည်။ တောင်ပေါ်မှ ဘုရားကျောင်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရောင်တောက်ပလာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဘုရားကျောင်းတစ်သိန်းကျော်သည် အလင်းရောင်တောက်ပလာကြသည်။

ဤသည်မှာ ကြယ်တစ်သိန်းကျော်က ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည့်အလားပင်။

ထိုအရှိန်အဝါသည် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းပြီး အရာအားလုံးကို လှုပ်ခါပစ်နိုင်ဟန် ရ၏။

အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါလှိုင်းများသည် ဘုရားကျောင်းတစ်သိန်းကျော်မှ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ယင်းက ကြေးမုံလောကအတွင်းဝယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ အပြင်လောကသည်ပင် သက်ရောက်ခံလိုက်ရသည်။

နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လောကသည် စတင်တုန်ခါလာသည်။ ၎င်းက ဆက်လက် မကျုံ့နိုင်တော့သလို မဝါးမျိုနိုင်တော့ပေ။

ထိုစွမ်းအားသည် လပုန်ကန်ခန်းမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ စကားသံက နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရသော လောကအတွင်းမှာသာ ပျံ့လွင့်သွားခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယင်းက အပြင်ဘက်မှ သွေးပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်ကိုရော လဝတ်ပြုဒေသကြီးတစ်ခုလုံးကိုရော ပျံ့နှံ့သွားခြင်းဖြစ်သည်။

ရုပ်တုအားလုံးသည် လပုန်ကန်ခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူများကို ရည်ညွှန်းသည်။

ကိုယ့်နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာခြင်းသည် လပုန်ကန်ခန်းမထဲသို့ ပြန်လာရန် ရည်ညွှန်းသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဘဝကံကြမ္မာဆိုးတောင်တန်းထဲမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ အသိစိတ်က ပေါက်ကွဲထွက်သွားဟန် ရ၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်မရအောင် ဝေဝါးလာပြီး ပုံရိပ်ယောင်သဖွယ် ဖြစ်လာသည်။

ဤသည်မှာ အထွတ်အမြတ်စွမ်းအင်တစ်ခုက လပုန်ကန်ခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးပေါ်သို့ သက်ဆင်းလာဟန် ရသည်။ ယင်းက သူတို့၏ လက်ရှိနေရာဒေသနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို လျစ်လျူရှုထားလျက် သူတို့ကို လပုန်ကန်ခန်းမဆီသို့ ပြန်ဆင့်ခေါ်သွားသည်။

ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတို့က ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ သူတို့နှင့်သက်ဆိုင်သော ဘုရားကျောင်းအသီးသီးထဲ၌ ရောက်ရှိနေကြသည်။ သူတို့က ရုပ်တုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် လပုန်ကန်ခန်းမမှ စတုတ္ထခန်းမသခင်လည်း ပါဝင်သည်။ သူက တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရပြီး လေထဲရှိ လက်ထောက်ခန်းမသခင်၏ ဘုရားကျောင်းထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာသည်။

ယင်းက လူတိုင်းအတွက် အတူတူပင်။

လဝတ်ပြုဒေသကြီး၏ အရှေ့ပိုင်းဒေသတွင် သေအံ့ဆဲဆဲအခြေအနေမှာရှိသော သွမ့်မူကျန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဝေဝါးလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ လပုန်ကန်ခန်းမထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သွမ့်မူကျန်းကဲ့သို့ပင် လဝတ်ပြုဒေသကြီး၏ နေရာအသီးသီးမှာ ပြန့်ကျဲနေကြသော ကျင့်ကြံသူများသည် လပုန်ကန်ခန်းမထဲသို့ ပြန်ဆင့်ခေါ်ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့က မည်သည့်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေပါစေ သို့မဟုတ် မည်မျှဒဏ်ရာပြင်းထန်နေပါစေ ကိစ္စမရှိပေ။ သူတို့က မသေဆုံးသရွေ့ လပုန်ကန်ခန်းမထဲသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခံရလိမ့်မည်။

လဝတ်ပြုဒေသကြီး၏ မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် အနီရောင်လဗိမာန်၏ ချုပ်နှောင်ခံထားရသော တတိယခန်းမသခင်နှင့် သူ၏ သိန်းပေါင်းများစွာသော လက်အောက်ငယ်သားများသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့က မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း မသိရသော်လည်း သူတို့အားလုံး၏ စိတ်ထဲမှာ ကြီးမြတ်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်ချက်ချင်း တတိယခန်းမသခင်နှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူတို့က ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ လပုန်ကန်ခန်းမထဲမှ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာဘုရားကျောင်းများထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ဖော်ပြရန် အချိန်အတော်ကြာသော်လည်း တကယ့်လက်တွေ့မှာ အားလုံးက လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြေးမုံထဲမှာ ပုံရိပ်ပေါ်နေသော ဘုရားကျောင်းများ၏ ဂိတ်တံခါးသည် ပွင့်သွားကြသည်။

ရုပ်တုထောင်သောင်းချီသည် သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ သူတို့က ဘုရားကျောင်းဂိတ်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လျှောက်လာကြသည်။

ထိုရုပ်တုများမှာ မတူညီသော အသွင်အပြင်ရှိသော်လည်း အားလုံးဆီမှာ ခမ်းနားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှာ မတူညီသော စိတ်ခံစားချက်များက ပေါ်လျှိုးလာနေကြသည်။

တချို့သည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး တချို့သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ တချို့သည် ကြောက်လန့်သွားကြပြီး တချို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဘုရားကျောင်းများသည်ပင် ထို့အတူပင်။

စတုတ္ထခန်းမသခင်၏ ဘုရားကျောင်းဂိတ်တံခါးက ပွင့်သွားသည့်အခါ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော ရုပ်တုတစ်ခုက အထဲမှ ထွက်လျှောက်လာသည်။ ရုပ်တု၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ရောင်ခြည်တန်းများ ရှိသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ဘေးမှ တတိယခန်းမသခင်၏ ဘုရားကျောင်းဂိတ်တံခါးသည်လည်း ပွင့်သွားသည်။ ဒေါသပုန်ထနေဟန်ရသော အစောင့်အကြပ်ရုပ်တုတစ်ခုသည် ဘုရားကျောင်းထဲမှ ထွက်လျှောက်လာသည်။ ထိုရုပ်တုသည် ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သို့သော်လည်း စတုတ္ထခန်းမသခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တတိယခန်းမသခင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထိတ်လန့်မှုသည် ပိုပြီးကြီးမားသည်။

သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြသော ပထမခန်းမသခင်၊ ပဉ္စမခန်းမသခင်နှင့် လပုန်ကန်ခန်းမထဲမှ တချို့ကျင့်ကြံသူများသည်ပင် မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့အားလုံးသည် လပုန်ကန်ခန်းမထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဆင့်ခေါ်ခံလိုက်ရသည်။

ဘုရားကျောင်းများ၏ ဂိတ်တံခါးက ပွင့်သွားသည့်အခိုက် သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြသော လက်ထောက်ခန်းမသခင်နှစ်ယောက်သည် အပြင်သို့ ထွက်လျှောက်လာကြသည်။ သူတို့၏ အမူအရာသည် သိသာစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝမျှော်လင့်မထားသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး သူတို့အတွက် ရုတ်တရက်ဆန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ထွက်ပေါ်လာမှုသည် တခြားလူများထံမှ ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ မည်သူမှ မလှုပ်ရှားကြပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြသော လက်ထောက်ခန်းမသခင်နှစ်ယောက်ထက်စာလျှင် လပုန်ကန်ခန်းမထဲမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ စိတ်အာရုံက အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုရားကျောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ ဤအခိုက်အတန့်မှာ လူတိုင်းက ခေါင်းမော့ထားကြပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ကြည့်နေကြသည်။

အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုရားကျောင်း၏ ဂိတ်တံခါးသည် ပွင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ အဆုံးမဲ့သော အလင်းသည် ဂိတ်တံခါးထဲမှ ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။ ယင်းက နေလုံးတစ်လုံးနှယ် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ထိုနေလုံးအတွင်းဝယ် ပုံရိပ်နှစ်ခုက မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့က ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ထောက်တိုင်များဖြစ်သည့်အလားပင်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော မည်သူမဆို ကြည်ညိုလေးစားမှုကို အလိုအလျောက် ခံစားရလိမ့်မည်။

သူတို့၏ အကြည့်က လပုန်ကန်ခန်းမထဲမှ ရုပ်တုအားလုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ အသိစိတ်သည် တဝီဝီမြည်လာသည်။ သူတို့အားလုံးက အလိုအလျောက် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြပြီး ရိုသေလေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

“ လပုန်ကန်ခန်းမရဲ့ အရှင်သခင်တို့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် ”

ခေါင်းဆောင်သည် မောက်မာထောင်လွှားစွာ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

“ နတ်ဘုရားတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းတည်ရှိမှု မဟုတ်ဘူး… မျှော်လင့်ချက်က ထာဝရ တည်ရှိနေမယ် ”

“ ဒီနေ့ အနီရောင်လက ငါတို့ဆီ ကျူးကျော်လာတယ်… အခုချိန်က ငါတို့လပုန်ကန်ခန်းမရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမယ့်အချိန်ပဲ ”

ခေါင်းဆောင်၏ အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့် သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အကြမ်းပတမ်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် လပုန်ကန်ခန်းမထဲမှ တောင်ကြီးသည် လှုပ်ယမ်းလာပြီး အလျှင်အမြန် ကြီးမားလာသည်။ ယင်းက လပုန်ကန်ခန်းမဆင်းသက်လာသော ဘဝကံကြမ္မာဆိုးတောင်တန်းအတွက်လည်း အတူတူပင်။

ကြေးမုံသဖွယ်တောင်က ကြီးမားလာသည့်အခါ ကြေးမုံသည်လည်း ဆက်လက် ကျယ်ပြောလာသည်။ ကြေးမုံမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်သည် နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံဖြင့် ချက်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။

သူတို့က ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်နှင့်ချက်ချင်း ပြင်းထန်သော ခုခံမှုသည် နှစ်ဖက်စလုံးမှ ပေါ်လျှိုးလာသည်။

ဤသည်မှာ ကမ္ဘာနှစ်ခုက တိုက်မိသွားဟန် ရသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သည် တုန်ယင်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြိုကွဲသွားသည်။

နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံသည် သူနတ်ဘုရားဖြစ်မလာခင် ခွာချွတ်ခဲ့သော အရေပြားဖြစ်သည်။ ထိုထဲမှာ ပြင်းပြသော လိုချင်တပ်မက်စိတ်နှင့် ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုအများအပြား ပါရှိသည်။

လပုန်ကန်ခန်းမသည်တော့ အုပ်ချုပ်သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး အထွတ်အမြတ်ရတနာဖြစ်သည်။ ယင်းက ဒေသစစ်လက်နက်တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။ ထိုထဲမှာ အုပ်ချုပ်သူမသေဆုံးခင်က စိတ်ဆန္ဒလည်း ပါဝင်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ အစွမ်းသည် အတုမဲ့သည်။

ထိုနှစ်ခု၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် လှိုင်းဂယက်များသည် ဘဝကံကြမ္မာဆိုးတောင်တန်းမှအစပြု၍ လဝတ်ပြုဒေသကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကောင်းကင်၏ အရောင်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်သည် အက်ကွဲသွားသည်။

အနီရောင်လကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ အမူအရာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးသည်ပင် မျက်နှာညှိုးမှိုင်သွားသည်။ သူက နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံကို အစွမ်းတိုးမြှင့်ပေးချင်သည်။ သို့သော်လည်း သူက ထိုသို့မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။

နတ်ဘုရားသားတော်တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုရတနာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးအသွင်ပုံစံကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။

သူက အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးအနေဖြင့် နီလာနတ်သမီးအပေါ် သူ၏ ယုံကြည်သက်ဝင်မှုနှင့် ထူးခြားသော အတတ်ပညာတချို့ကို အသုံးပြုပြီးနောက် နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူက အရိုးရှင်းဆုံး အသွင်ပုံစံကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ချိပ်တံဆိပ်ကို ဖြေလျော့ရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီပေ။

အစကတော့ သူ၏ အစီအစဉ်ကို ပြီးမြောက်ရန် သေမျိုးအရေခွံ၏ ချိပ်တံဆိပ်ကို ဖြေလျော့ရန် မလိုအပ်ဘူးဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထွက်ပေါ်မလာခင် လပုန်ကန်ခန်းမသခင်က ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ သူမျှော်လင့်မထားပေ။

ယင်းက သူ၏ မျှော်လင့်ထားမှုထက် ကျော်လွန်နေသည်။

ထို့ကြောင့် နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံက အရေးနိမ့်လာသည်။ ကြေးမုံ၏ ဧရိယာက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြောလာသည်နှင့်အမျှ သေမျိုးအရေခွံသည် အနောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအခါ အစောနက ဝါးမျိုခံလိုက်ရသော ဘဝကံကြမ္မာဆိုးတောင်တန်း၏ ဧရိယာထက်ဝက်ကျော်သည် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘဝကံကြမ္မာဆိုးတောင်တန်းထဲမှ သက်ရှိအားလုံးသည် အလင်းရောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မြင်နိုင်သွားသည်။

လပုန်ကန်ခန်းမ၏ ကြေးမုံသည်တော့ သေမျိုးအရေခွံ၏ တားဆီးပိတ်ပင်ခြင်းမခံရသည့်အခါ တိုက်ရိုက် မြှောက်တတ်သွားပြီး ပေသိန်းပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ယင်းက အနီရောင်ကောင်းကင်နှင့် သွေးပင်လယ်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

ကြေးမုံ၏ မျက်နှာပြင်သည် တအိအိလှိုင်းထသွားပြီး လပုန်ကန်ခန်းမ၏ ဧရာမတောင်သည် လင်းထိန်လာသည်။

ထိုဧရိယာအတွင်းမှာရှိသော အနီရောင်လကျင့်ကြံသူများသည် ဧရာမကြေးမုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နှလုံးတုန်သွားကြသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးသည်တော့ သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ လပုန်ကန်ခန်းမက ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ပစ် ”

သူ၏ စကားသံထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးပင်လယ်ပေါ်မှ အနီရောင်လကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက သူတို့ထံမှ ပေါ်လျှိုးလာကြသည်။ သူတို့က ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြေးမုံဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်သွားကြသည်။

အခြေအနေကိုကြည့်လျှင် နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံက အနောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုကြားမှ အင်အားကွာခြားမှုသည် ကြီးမားနေဆဲပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ လပုန်ကန်ခန်းမ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုရားကျောင်းမှ ဂိတ်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ခေါင်းဆောင်၏ ဘေးမှာ မတ်တတ်ရပ်နေသော ရွှီချင်းသည် တည်ငြိမ်သည်။ သူ၏ အမူအရာပေါ်မှာ မည်သည့်စိတ်ခံစားချက်အတတ်အကျမှ မရှိပေ။ သူက မျက်လုံးပိတ်လိုက်ပြီး စောစောက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကို အာရုံခံလိုက်သည်။

အသက်တစ်ခါရှူချိန်ကြာပြီးနောက် ရွှီချင်းက မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ လပုန်ကန်ခန်းမရဲ့ အမည်နာမအောက်မှာ ပထမခန်းမသခင်နဲ့ ပဉ္စမခန်းမသခင်ရဲ့ အခွင့်အာဏာက ဖယ်ရှားခံရမယ် ”

“ သစ္စာဖောက်အားလုံးက အပြစ်ပေးခံရမယ် ”

“ မင်းတို့အားလုံး ကြေးမုံရေကန်ထဲမှာ ထာဝရ ချိပ်ပိတ်ခံရမယ် ”

ရွှီချင်းက စကားပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ပထမခန်းမသခင်နှင့် ပဉ္စမခန်းမသခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်သွားသည်။ သူတို့၏ ရုပ်တုများက အလျှင်အမြန် မှေးမှိန်သွားကြပြီး အရှိန်အဝါက ချက်ချင်း အားနည်းသွားကြသည်။

ဤသည်မှာ အရာအားလုံးက မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားခံနေရဟန် ရသည်။

ဤသည်မှာ ရွှီချင်း၏ စကားက အရာအားလုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်ဟန် ရသည်။

ဗလာနတ္ထိအဆင့် လက်ထောက်ခန်းမသခင်နှစ်ယောက်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ ထိတ်လန့်မှုအပြင် ဆန္ဒမရှိမှုလည်း ပါရှိ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတတ်သွားကာ ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က အပြင်လောကမှ အနီရောင်လဗိမာန်နှင့် ပူးပေါင်းပြီး ရွှီချင်းကို သတ်ပစ်ချင်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့က အပေါ်သို့ ပျံတတ်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ရေခဲရုပ်တုသို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ လေထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ ပျံ့လွင့်လာပြီး သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ဝါးမျိုသွားသည်။ ထို့နောက် သူတို့က လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

လပုန်ကန်ခန်းမကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြသော တခြားကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ရေခဲရုပ်တုသို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ကြေးမုံရေကန်၏ အနက်ပိုင်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်အားလုံးကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လပုန်ကန်ခန်းမကျင့်ကြံသူများသည် ကြောက်ရွံ့ရိုသေလာကြပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

ရွှီချင်း၏ အကြည့်က လပုန်ကန်ခန်းမထဲမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ အသံက ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“လပုန်ကန်ခန်းမရဲ့ အမည်နာမအောက်မှာ ဒဏ်ရာအားလုံး ပျောက်ကင်းရမယ်… ကျိန်စာအားလုံး ဖိနှိပ်ခံရမယ်… အသက်ရှည်ပြီး သေခြင်းကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ကြမယ် ”

သူက စကားပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း လပုန်ကန်ခန်းမ၏ တောင်သည် ထပ်မံလှုပ်ခါသွားသည်။ စောစောက သူနှင့် ခေါင်းဆောင်က အာဟာရဖြည့်တင်းပေးခြင်းခံခဲ့ရသကဲ့သို့ လပုန်ကန်ခန်းမထဲတွင် အနှစ်နှစ်အလလ စုစည်းရှိနေခဲ့သော စွမ်းအားက ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားက လပုန်ကန်ခန်းမထဲမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

လပုန်ကန်ခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူသိန်းပေါင်းများ၏ ဒဏ်ရာများသည် ပျောက်ကင်းသွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ထကြွလာနေသော ကျိန်စာများက အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

“ လပုန်ကန်ခန်းမရဲ့ ချိပ်တံဆိပ်ကို ဖြေလျော့ပြီး ရှေးဟောင်းစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်မယ်… သေဆုံးသွားကြတဲ့ လူတိုင်းက လပုန်ကန်ခန်းမထဲမှာ ပြန်မွေးဖွားလာကြမယ်… မသေမျိုးဖြစ်လာပြီး ထာဝရ ရှင်သန်နိုင်မယ် ”

ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးက ဝင်းလက်သွားသည်။ ထိုစကားများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည့်အခါ လပုန်ကန်ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရုပ်တုအားလုံးသည် နတ်ဘုရားရောင်ခြည်တန်းများကို ထုတ်လွှတ်လာကြပြီး လပုန်ကန်ခန်းမ၏ အစွမ်းတိုးမြှင့်ပေးခြင်း ခံလိုက်ရကြသည်။

ထိုရုပ်တုများသည် ကိုယ်ပွားများ သို့မဟုတ် သံချပ်ကာများသဖွယ် ထင်မှတ်ရသည်။ အခြေခံအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ရုပ်တုများသည် လပုန်ကန်ခန်းမ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ကြပြီး ရုပ်တုထဲမှာ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား ပါရှိသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းက လပုန်ကန်ခန်းမ၏ ချိပ်တံဆိပ်ကို ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး ထိုစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အခါ ဤနေရာမှ ရုပ်တုအားလုံး၏ တိုက်ပွဲစွမ်းအားသည် ကြီးကြီးမားမား တိုးမြှင့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါသည် လေနှင့် တိမ်တိုက်များကိုပင် လှုပ်ခါသွားစေသည်။

“ သတ် ”

ရွှီချင်းက နက်ရှိုင်းစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ ရုပ်တုအားလုံးသည် ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ဆီမှာ တော်လှန်ပုန်ကန်ချင်သော စိတ်ဆန္ဒနှင့် ပြင်းထန်သော အမုန်းတရားသာ ရှိ၏။ သူတို့အားလုံးသည် တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လာကြပြီး ကြေးမုံထဲသို့ ခြေချလိုက်ကာ အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာနေကြသော အနီရောင်လကျင့်ကြံသူများဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

တိုက်ပွဲက ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လပုန်ကန်ခန်းမမှ လက်နက်ဝိညာဉ်သည်တော့ အရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ပွဲသည် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓမ္မစွမ်းအားများနှင့် မန္တန်အားလှိုင်းများသည် နေရာတိုင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ရွှီချင်းသည် အပြင်လောကမှ စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။

“ ဒီခေတ်မှာ စမ်းသပ်မှုကျရှုံးသွားတဲ့လူတွေကို သနားညှာတာပါ ”

သူ၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့်ချက်ချင်း လှိုင်းဂယက်များသည် သူ့အရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ မျိုးနွယ်အသီးသီး၏ ရေခဲရုပ်တုများက ထိုနေရာမှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ထိုထဲမှာ ခေါင်းဆောင်၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်လည်း ရှိသည်။

ရွှီချင်း၏ ခွင့်လွှတ်မှုအောက်မှာ ထိုရေခဲရုပ်တုများသည် ချက်ချင်း အက်ကွဲသွားကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားလှိုင်းများသည် ထိုရေခဲရုပ်တုများထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကြသည်။