ငါက အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးလား(က)

ဘဝကံကြမ္မာဆိုးတောင်တန်းထဲတွင် စစ်မြေပြင်သည် သွေးပျက်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ သေဆုံးမှုသည် စက္ကန့်နှင့်အမျှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးပင်လယ်သည် ခြောက်သွေ့သွားပြီး ကြီးမားသော တွင်းနက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမီးတောက်သည် တွင်းနက်ကြီးကို အပေါ်မှ လွှမ်းခြုံထားပြီး လေထဲမှာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လပုန်ကန်ခန်းမမှ ရုပ်တုများသည် ဒေသစစ်လက်နက်၏ အစွမ်းတိုးမြှင့်ပေးမှုအောက်မှာ အံ့မခန်းတိုက်ပွဲစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က သေဆုံးသွားသည်နှင့်ချက်ချင်း လပုန်ကန်ခန်းမသည် တုန်ယင်လာသည်။ သေဆုံးသွားသော လပုန်ကန်ခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ကြေးမုံထဲရှိ ဘုရားကျောင်းများထဲမှ ထွက်လျှောက်လာကြသည်။ သူတို့က စစ်မြေပြင်ဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ပြေးသွားကြပြီး ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ထိုနည်းဖြင့်ဆိုလျှင် အနီရောင်လကျင့်ကြံသူများက ကျိန်စာကို အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင်ပင် လပုန်ကန်ခန်းမ၏ တည်ရှိမှုဖြင့် ကျိန်စာကို ယာယီဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ တိုက်ပွဲ၏ အရေးသာမှုသည် လပုန်ကန်ခန်းမဘက်သို့ မြန်ဆန်စွာ ဦးတည်သွားသည်။

ချိပ်ပိတ်ခံထားရမှုမှ လွတ်မြောက်လာကြသော ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူ(၂၀)ကျော်သည် ဤခေတ်၏ ကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အတတ်ပညာများသည် ထူးခြားဆန်းကြယ်ပြီး တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အများအပြား ရှိကြသည်။

သူတို့က အဆင့်တူသော ကျင့်ကြံသူများကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်ကြသည်။ သူတို့ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း အနီရောင်လကျင့်ကြံသူများသည် တခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ အနောက်ဆုတ်သွားကြရသည်။

အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးဘက်မှ ဖိအားသည်လည်း မသေးငယ်ပေ။ သူက လပုန်ကန်ခန်းမ၏ ချိပ်ပိတ်ထားမှုမှ လွတ်မြောက်လာသော အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် နတ်ငှက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ မီးတောက်များသည် အရောင်အသွေးစုံလင်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းသည်။

မီးတောက်က အရောင်ပြောင်းသွားသည့်အခါတိုင်း မီးတောက်၏ အစွမ်းက အနည်းငယ် တိုးမြှင့်သွားလိမ့်မည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်ဟန်ရပြီး ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းစွမ်းအား ပါရှိသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးသည်ပင် ထိုမီးတောက်များကြောင့် အခက်တွေ့နေရသည်။

အကယ်၍ နတ်ငှက်တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးက ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း လီရှောင်ရှန်း၏ တည်ရှိမှုက သူ့အား အားကောင်းသော ဖိနှိပ်မှုကို ပေးသည်။

လီရှောင်ရှန်း၏ ဆေဘာဓားက အစဉ်မပြတ် မကျဆင်းလာပေ။ သူက အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီး၏ ဘေးနားတစ်ဝိုက်တွင် ရွေ့လျားနေပြီး ဆေဘာဓားကို ဆက်တိုက်လှည့်လိုက်သည်။ သတ္ထုချင်းထိခတ်သံများကြားမှာ သူ၏ အလျင်သည် အတော်လေး အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။

သူက ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည့်အခါတိုင်း ဟင်းလင်းပြင်သည် အက်ကွဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါက ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ယင်းက အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးကို မျက်နှာမည်းမှောင်သွားစေသည်။ စစ်မြေပြင်တွင်လည်း သူ့ဘက်မှ ကျင့်ကြံသူများက အရေးနိမ့်လာသည်။

“ ဒီတိုက်ပွဲကို ဆက်တိုက်နေလို့ မသင့်တော်ဘူး ”

အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးသည် စစ်မြေပြင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်။ ပုံရိပ်ယောင်လောကတစ်ခုသည် သူ၏ လက်ညှိုးအရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပျံသန်းလာနေသည့် ဆေဘာဓားကို တားဆီးလိုက်သည်။

ပေါက်ကွဲသံများကြားမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးသည် ဘယ်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံသည် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်း၏ ထွက်ပေါ်လာမှုသည် လောကကို ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားစေသည်။ လှိုင်းဂယက်များသည် စစ်မြေပြင်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ရွှီချင်း၏ အကြည့်က အေးခဲသွားသည်။ သူ၏ တာဝန်က နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံကို လပုန်ကန်ခန်းမ၏ စွမ်းအားဖြင့် တားဆီးပေးရန် ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ ယခု နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံက ထပ်မံ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီချင်းသည် သူ၏ အခွင့်အာဏာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်သည်လည်း သူ၏ အခွင့်အာဏာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် လပုန်ကန်ခန်းမသခင်ဟူသော သရုပ်အဆင့်ကို အသုံးပြု၍ လပုန်ကန်ခန်းမကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဧရာမကြေးမုံသည် အရောင်အဝါ ထွန်းလင်းတောက်ပလာသည်။

ထိုအလင်းရောင်သည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံကို ခုခံတားဆီးလိုက်သည်။

နှစ်ဖက်က ထပ်မံ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည့်အခါ မုန်တိုင်းတစ်ခု အစပျိုးလာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခွင် ရိုက်ခတ်သွားသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ပြင်းထန်သော ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းအောက်မှာ အနောက်သို့ အတင်းအကျပ် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒသည် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက လပုန်ကန်ခန်းမကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဒေသစစ်လက်နက်၏ စွမ်းအားကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ မူမမှန်သော လေသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာသည်။

ထူးဆန်းသော လေသည် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့ကို သယ်ဆောင်ထားလျက် စစ်မြေပြင်တစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော အသံသည် လေနှင့်အတူ ပျံ့လွင့်လာပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ တစ်ခါတုန်းက အရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်ရှိတယ်… ”

ထိုအသံသည် နတ်ဘုရားသားတော်၏ နန်းတော်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော ကလေးကဗျာတေးရွတ်ဆိုသံ ဖြစ်သည်။ ထိုကလေးကဗျာတေးကို ရွှီချင်းက ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယခင်က အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် မင်းသမီးမင်မိန်က အဖွားငါးကို သွားရောက်ကယ်တင်စဉ် ရွာထဲမှ ကလေးငယ်များသည် ထိုကဗျာတေးကို ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

သူ့အား လေးနက်သောအမြင် ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်မှာ ကဗျာတေးထဲမှ နောက်ဆုံးစာကြောင်း ဖြစ်သည်။

“အမှတ်လေးအရုပ်က လမ်းပျောက်သွားပြီး ပြန်ရောက်မလာတော့ဘူး ”

ထိုစကားသံက နေရာအနှံ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကောင်းကင်သည် ပြောင်းပြန်မှောက်လှန်သွားပြီး အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သွေးရေကန်သည် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ပုံရိပ်တစ်ခုနှယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုက အထဲမှ တွယ်တတ်လာနေသည့်အလား သွေးရေကန်သည် လှုပ်ရှားထကြွလာသည်။

အံ့ဖွယ်အရှိန်အဝါသည် ထိုအခိုက်အတန့်မှာ စစ်မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ အမူအရာသည် တစ်ချိန်တည်းမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လပုန်ကန်ခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း အမူအရာပျက်ယွင်းသွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲမှာ အဆုံးမဲ့သော လှိုင်းလုံးများက ပေါ်လျှိုးလာနေသည်ဟု ခံစားမိသွားကြသည်။ ချိပ်ပိတ်ထားမှုမှ လွတ်မြောက်လာကြသော ကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံပုဂ္ဂိုလ်များသည်ပင် နှလုံးတုန်သွားကြသည်။

လီရှောင်ရှန်း၏ ဆေဘာဓားသည် တဒင်္ဂရပ်တန့်သွားသည်။

နတ်ငှက်၏ မီးတောက်သည် ညင်သာစွာ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။

သူတို့အားလုံးက ကောင်းကင်ပေါ်မှ သွေးပင်လယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်သွားကြသည်။

သူတို့နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနီရောင်လကျင့်ကြံသူများသည် စိတ်သက်သာရာရသွားကြသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးသည်သာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သွေးရေကန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက မည်သည့်အရာကို တွေးတောနေကြောင်း မည်သူမှ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ကလေးကဗျာတေးရွတ်ဆိုသံထက် ပိုပြီးကျယ်လောင်သော အသံသည် ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။

ထိုအသံသည် နှလုံးခုန်သံဖြစ်သည်။

ဒုန်း… ဒုန်း… ဒုန်း…

ထိုအသံ၏ ထွက်ပေါ်လာမှုက လပုန်ကန်ခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူများကို သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းစွာ အော်ဟစ်သွားစေသည်။ ရုပ်တုများသည် ထိန်းချုပ်မရအောင် ယိုယွင်းပျက်စီးသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ထိုအသံက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ဟန် ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သွေးရေကန်သည် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ လှုပ်ရှားထကြွလာသည်။ ရေဘဝဲလက်တံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အနက်ရောင်ဧရာမလက်သည် သွေးရေကန်ထဲမှ ဆန့်တန်းထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ကမ္ဘာတုန်ဟီးစေမည့် ဖိအားက လောကတစ်ခုလုံးကို တုန်ယင်သွားစေသည်။

ထိုလက်တွင် လက်ချောင်းခုနစ်ချောင်းရှိပြီး လက်တစ်ပြင်လုံး အရိုးဆူးချွန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဧရာမလက်ကြီးပေါ်မှ လက်တံများသည် ပိုပြီးကြမ်းတမ်းစွာ လှုပ်ယမ်းလာကြသည်။ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြိုကွဲသွားလိမ့်မည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဧရာမလက်ကြီးက ကောင်းကင်ပေါ်မှ နှေးကွေးစွာ ကျဆင်းလာနေဟန် ထင်ရသော်လည်း အမှန်မှာ ၎င်းက အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကို မခုခံနိုင်သလို မတားဆီးနိုင်ပေ။

ထိုဧရာမလက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ဤနေရာမှ ဒြပ်နှောများသည် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးပွားလာသည်။ လူတိုင်းသည် အနောက်ဆုတ်ရန်မှတပါး တခြားရွေးချယ်စရာမရှိကြပေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ဧရာမလက်ကြီးသည် အနီရောင်လကျင့်ကြံသူများရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုန်းတော်ကြီးနှင့် နီလာနတ်သမီး၏ သေမျိုးအရေခွံပင် ရှိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးက အနက်ရောင်ဧရာမလက်၏ ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ဧရာမလက်ကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို မမြှောက်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ကောင်းကင်ပေါ်မှ သွေးပင်လယ်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ဧရာမလက်ကြီး၏ ရောက်ရှိလာမှုကို မည်သူမှ မတားဆီးနိုင်သလို ၎င်း၏ ထွက်ခွာမှုကိုလည်း မည်သူမှ မရပ်တန့်နိုင်ကြပေ။

ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်အပါအဝင် လူတိုင်းသည် ဧရာမလက်ကြီးက သွေးရေကန်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားနေကြောင်း အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေကြရသည်။ ထို့နောက် ရွှေရောင်မျက်လုံးတစ်စုံသည် သွေးရေကန်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်လုံးသည် ရေကန်ထဲမှတဆင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက အဝေးတစ်နေရာသို့ အကြည့်ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ရွှေရောင်မျက်လုံးသည် ပြန်မှိတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ သွေးရေကန်၏ ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားသည်။

ကောင်းကင်က မူလအရောင်ကို ပြန်လည်ရရှိလာသည့်အခါ နတ်ဘုရားလက်ထံမှ ဖိအားနှင့် အချုပ်အနှောင်စွမ်းအားများသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲမှ လှိုင်းလုံးများက မရပ်တန့်သွားပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရွှေရောင်မျက်လုံးတစ်စုံကြောင့် လူတိုင်းသည် ဖိနှိပ်မှုအား အလိုအလျောက် ခံစားမိသွားကြသည်။