← Chapters

မင်း ငါ့အတိတ်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး(ဃ)

Vol. 70 Ch. 1097

မင်း ငါ့အတိတ်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး(ဃ)

Vol. 70 Ch. 1097

ထိုမြင်ကွင်းသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် တခြားလူများ၏ အမူအရာကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝမှာပင် ခေါင်းဆောင်သည် နီလာနတ်သမီးအား ခုခံရန် ကျရှုံးခဲ့ပေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက ထိုသို့ပုံစံမျိုးဖြင့် ထွက်ပေါ်လာလျှင်ပင် သူတို့ကြားမှာ ကွာခြားချက်ကြီးကြီးမားမား ရှိနေဆဲပင်။ သို့ဖြစ်၍ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ နီလာနတ်သမီး၏ အကြည့်က သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ သူ၏ အနောက်မှာ ဖွဲ့စည်းထားသော ခြင်ရေခဲရုပ်တုသည် ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားသည်။

သို့သော်လည်း ခေါင်းဆောင်သည် ယခင်ဘဝမှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တခြားနည်းလမ်းအများကြီးကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ခေါင်းဆောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ့ဘာသာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားသည်။

သူက မရေမတွက်နိုင်သော အပြာရောင်ပိုးကောင်များသို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ထိုပိုးကောင်အားလုံးမှာ ခြင်အတောင်ပံများ ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ခြင်များကဲ့သို့ နှာမောင်းများရှိရုံသာမက ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော ပါးစပ်များလည်း ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် နီလာနတ်သမီးထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပျံသန်းသွားကြသည်။

တချို့ပိုးကောင်များသည်တော့ ချည်မျှင်များကို ထွေးထုတ်လိုက်ကြပြီး ဆံခြည်မျှင်တစ်မျှင်ကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ ၎င်းတို့က ဆံခြည်မျှင်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ တံခါးဘောင်ပုံစံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရှေးဟောင်းသစ်သားတံခါးသည် အတင်းအကျပ် ဒြပ်ထည်ဖွဲ့စည်းခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ပိုးကောင်များသည် တံခါးကို အရူးအမူး ကိုက်ဝါးစားလိုက်ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ အက်ကွဲရာများသည် သစ်သားတံခါးပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဒေါသတကြီး အော်သံသည် တံခါးထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။

ထိုအရာအားလုံးကို ဖော်ပြရန် အချိန်အတော်ကြာသော်လည်း အမှန်မှာ ယင်းတို့က မျက်စိတစ်မှိတ်အချိန်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြာရောင်ပိုးကောင်တစ်ဝက်သည် နီလာနတ်သမီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြပြီး ကျန်တစ်ဝက်သည် သစ်သားတံခါးကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကာ ကိုက်ဝါးစားနေကြသည်။

အတိတ်မြင်ကွင်းထဲမှ နီလာနတ်သမီးသည် နောက်ဆုံးမှာတော့ ရပ်တန့်သွားသည်။

သို့သော်လည်း တဒင်္ဂမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူက နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည့်အခါ လောက၏ အရောင်သည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အရာအားလုံးသည် သူ၏ ခြေလှမ်းအောက်မှာ ပျက်ပြယ်သွားသည်။

သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာနေကြသော အပြာရောင်ပိုးကောင်များသည် နှလုံးကွဲကြေသော အော်မြည်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး ဖုန်မှုန့်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သစ်သားတံခါးကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသော ပိုးကောင်များသည်လည်း ဖုန်မှုန့်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော်လည်း သစ်သားတံခါးသည် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပင်။ တံခါးနောက်မှ ဟိန်းသံများသည် ဤလောကကြီးထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

သို့သော်လည်း တံခါးနောက်မှ တည်ရှိမှုသည် ထွက်ပေါ်မလာပေ။ သူက ဤတိုက်ပွဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သစ်သားတံခါးတစ်ခုလုံးသည် မြန်ဆန်စွာ ဝေဝါးသွားသည်။ ဤသည်မှာ သူက ထွက်သွားတော့မည့်အလားပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခါစေပြီး နတ်ဘုရားအားလုံးကို ထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားစေနိုင်သည့် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲသည် ရွှီချင်း၏ စိတ်ထဲမှာ အစပျိုးလာနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းသည် မြေပြင်ပေါ်မှ မထင်မရှား ထောင့်တစ်နေရာမှာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဖြစ်တည်မှုသည် အလွန်သေးနုတ်ပုံပေါ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်။

စီနီယာအကိုကြီးက အသက်စတေးပြီး တိုက်ခိုက်တော့မည်ဟု ပြောလိုက်သည့်အခိုက် ရွှီချင်းသည် သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို ခရမ်းသလင်းကျောက်ဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး ပထမမြင်ကွင်းဖြင့် ပေါင်းစပ်သွားစေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းထဲတွင် နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးသည် မျက်လုံးဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်လျှင် မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို သူမသိပေ။ သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းသည် မည်သည့်အရာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ နတ်ဘုရားအသိစိတ်က မြင်ကွင်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် သူက ခရမ်းသလင်းကျောက်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ထိုမြင်ကွင်းသည် ရှင်းလင်းသထက် ပိုပြီးရှင်းလင်းလာသည်။

တဖြည်းဖြည်း မြင်ကွင်းသည် ခရမ်းသလင်းကျောက်ထဲမှ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုမှတဖန် ယင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်မှာ ပုံရိပ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် လေပြေသည် တိုက်ခတ်လာသည်။

လေတိုးဝှေ့သံသည် ဤအပျက်အစီးလောကထဲမှာ ပျံ့လွင့်ထွက်လာသည်။

ကျန်းစီယွမ်၏ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်မှ လွှမ်းခြုံခံထားရသော ဤနယ်မြေသည် လေတိုးဝှေ့မှုအောက်မှာ အပြင်းအထန် တုန်ခါလာသည်။ မြေပြင်သည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် အင်မော်တယ်တားမြစ်နယ်မြေမှ အပျက်အစီးများသည် စက္ကူဖြူတစ်ခုပမာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ဖုန်းဆိုးမြေတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤနေရာသည် အင်မော်တယ်တားမြစ်နယ်မြေမဟုတ်တော့ပေ။ ယင်းအစား မြို့ငယ်တစ်မြို့ဖြစ်လာသည်။ မြို့သည် အလွန်ချမ်းအေးပြီး သုသာန်တစပြင်အလား သေခြင်းအငွေ့အသက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုမြို့ထဲတွင် မည်သည့်အသံကိုမှ မကြားရပေ။

လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကောင်းကင်သည်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သွေးမိုးသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ရွာသွန်းလာသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းက အနီရောင်လ၏ အခွင့်အာဏာဖြင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ လောကကြီးသည် ဝေဝါးလာပြီး ပုံပျက်တွန့်လိမ်သွားသည်။

နီလာနတ်သမီး၏ ခြေလှမ်းသည် ရပ်တန့်သွားသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် သူက တုန်ယင်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်နေသည့် တံခါးသည် အေးခဲသွားသည်။ အထဲမှ မည်သည့်အော်သံမှ မထွက်ပေါ်လာတော့ပေ။ သူသည်လည်း တုန်ယင်နေသည်။

မြေပြင်ပေါ်မှ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် တခြားလူများသည်လည်း ခိုက်ခိုက်တုန်နေကြသည်။

စူးရှသော အော်သံသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ထိုအသံသည် ကျန်းစီယွမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လူတိုင်းတုန်ယင်သွားရသည့် အကြောင်းအရင်းသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ဝမ်ကူးကုန်းမြေကို ဖိနှိပ်ထားသော အထွတ်အမြတ်တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိသည်။ နတ်ဘုရားများသည်ပင် ၎င်းကို ရိုသေကြောက်ရွံ့ကြရသည်။

၎င်းက နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းက လောကတစ်ခုလုံးနှင့် သက်ရှိအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ဧရာမမျက်နှာကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးသည် မျက်လုံးမှိတ်ထားသည်။ ၎င်းက သီးခြားဖြစ်တည်မှုနှင့် အထွတ်အမြတ်တည်ရှိမှု၏ သာဓကဖြစ်သည်။ ခြောက်သွေ့နေသော အမွှေးအမျှင်များနှင့် ကွေးကောက်နေသော ဆံပင်သည်သာ အောက်သို့ တွဲလောင်းကျနေသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ အောက်မှ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးသည် ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် မခြားဟန် ရသည်။ ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ အသင်္ချေရှိသော သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံနှင့် ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်များသည် သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားရလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းသည် မျက်လုံးဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

All Chapters