← Chapters

တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့အချိန်ကို အသုံးပြုလိုက်တယ်

Vol. 71 Ch. 1099

တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့အချိန်ကို အသုံးပြုလိုက်တယ်

Vol. 71 Ch. 1099

အတိတ်တုန်းက အင်မော်တယ်တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် သတ္တမသခင်ကြီးသည် ခေါင်းဆောင်နှင့် ရွှီချင်းကို အင်မော်တယ်အတတ်ပညာခန်းမဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူက ခန်းမထဲရှိ လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးအများကြီးထဲမှ နှစ်ခုကို ယူဆောင်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းနှင့် အားညိုကို ပေးခဲ့သည်။

ထိုလူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးနှစ်ခုသည် အင်မော်တယ်အတတ်ပညာများဖြစ်ကြသည်။

တစ်ခုကို ကောင်းကင်ဘုံခွေးဟုခေါ်သည်။ ယင်းက အားညို၏ အမူအကျင့်နှင့် သဟဇာတဖြစ်သောကြောင့် သတ္တမသခင်ကြီးက သူ့ကို ပေးခဲ့သည်။

အခြားတစ်ခုသည် ရွှီချင်းအတွက် မသင့်တော်ပေ။ သို့သော်လည်း သူက ယင်းကို ခေါင်းကြီးဖြင့် အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု စဉ်းစားမိသောကြောင့် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။

ထိုအတတ်ပညာကို ကရုဏာဟုခေါ်သည်။

ယင်း၏ အသုံးဝင်ပုံသည် ရိုးရှင်းပြီး ဆန်းကြယ်သည်။ ထိုလူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားသူသည် သူတို့ကြည့်ရှုလိုက်သော ပစ်မှတ်ကိုယ်စား ဒဏ်ရာတစ်ဝက်ကို မျှဝေခံစားရလိမ့်မည်။

ရွှီချင်းသည် အစက ထိုမျက်နှာဖုံးကို ခေါင်းကြီးအား ဝတ်ခိုင်းပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းအခြေအနေမျိုးဖြင့် သူရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ တစ်ဖက်လူကို မျှဝေခံစားခိုင်းရန် ကြံရွယ်ထားသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီချင်းသည် ထိုလူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးအား ထုတ်သုံးရမည့်အချိန်ကို မတွေ့ကြုံခဲ့ပေ။

ယခုမတိုင်ခင်အထိ ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်အတတ်ပညာများသည် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများနှင့် အတော်လေး ခြားနားသော်လည်း မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ယင်းတို့က ဆန်းကြယ်သော အတတ်ပညာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ရှေးဟောင်းစာအုပ်များထဲမှာ ထိုအတတ်ပညာများကို တားမြစ်အတတ်ပညာများအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်ဟု သတ္တမသခင်ကြီးက တစ်ခါပြောခဲ့ဖူးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအတတ်ပညာများကို ပိုပြီးလှပစေရန် အင်မော်တယ်အတတ်ပညာများဟု ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုကရုဏာအင်မော်တယ်အတတ်၏ ဆိုးကျိုးကို ရွှီချင်း သိသည်။ ယင်းမှာ မျက်နှာဖုံးဝတ်ဆင်သူသည် ပစ်မှတ်ကို ကြည့်ရှုရန် လိုအပ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ယင်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။ ပစ်မှတ်ကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

သို့ဖြစ်၍ လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးက ကျန်းစီယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ဝတ်ပြီးသွားသည်နှင့် ရွှီချင်းသည် သူ၏ ဘေးမှ ခေါင်းဆောင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခရမ်းသလင်းကျောက်ထဲမှ ဒုတိယမြင်ကွင်းကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီး အပြည့်အဝ မျက်လုံးဖွင့်လှစ်ရန် သူ့မှာ စွမ်းအင်အလုံအလောက်မရှိပေ။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်လျှင် သူ၏ အသက်ဓာတ်သည် ကြီးကြီးမားမား ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးက အလွန်အမင်း အဆင့်မြင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးထက် အများကြီး နိမ့်ကျသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီချင်းသည် ဒုတိယမြင်ကွင်းကို ထုတ်လွှတ်ရန် ကြိုးစားနိုင်သည်။ ထိုအတွက် ရွှီချင်းက အားညိုကို ကြည့်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့ကြားမှာ ပါးစပ်ဖြင့် ထုတ်ပြောနေစရာ မလိုအပ်ပေ။ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် တစ်ယောက်၏ အတွေးကို အခြားတစ်ယောက်က နားလည်နိုင်ပေသည်။ အားညိုသည် လုံးဝတုံ့ဆိုင်းမနေပေ။ သူက ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး ရွှီချင်း၏ လက်မောင်းကို ကိုက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ကိုက်ခြင်းက ဝါးစားရန်မဟုတ်ပေ။ အားဖြည့်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် အားညို၏ အသက်ဓာတ်သည် ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဒလဟော တိုးဝင်သွားသည်။ ယင်းက နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီး အပြည့်အဝ မျက်လုံးဖွင့်လှစ်စေရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်သော်လည်း ဒုတိယမြင်ကွင်းကို ရွှီချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်ပေသည်။

ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ခရမ်းသလင်းကျောက်သည် တောက်ပလာသည်။ ယင်း၏ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၌ ပြည့်လျှံသွားသည့်အခါ ခရမ်းရောင်အလင်းသည် ဤနေရာမှ အဓိကအလင်းရောင် ဖြစ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရွှီချင်းသည် ထိုခရမ်းရောင်အလင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာ ထိုသို့မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

သူက ခရမ်းရောင်အလင်းကို မဖုံးကွယ်ထားရုံသာမက အဆုံးစွန်အထိ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ယင်းက ကျန်းစီယွမ်၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဆူးချွန်သရဖူမှ ခရမ်းရောင်အလင်းလှည့်ပတ်ပုံနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။

ထိုကိစ္စအားလုံးကို ဖော်ပြရန် အချိန်အတော်ကြာသော်လည်း အမှန်မှာ ယင်းတို့က မျက်တောင်တစ်ခတ်အချိန်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီချင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ခရမ်းရောင်အလင်း တောက်ပလာသည့်အခါ ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာကြောင့် လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို အတင်းအကျပ် တပ်ဆင်ခံလိုက်ရသော ကျန်းစီယွမ်သည် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားမိလာသည်။

နီလာနတ်သမီး၏ ကိုယ်ပွားအနေဖြင့် သူသည် အနန္တအသိဉာဏ်နှင့် အနန္တတန်ခိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာ၏ ဘဝအဆင့်အတန်းသည် သူနှင့်တူညီပေသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ နှောင့်ယှက်မှုအောက်မှာ ကျန်းစီယွမ်၏ အနန္တအသိဉာဏ်နှင့် အနန္တတန်ခိုးသည် နှေးကွေးသွားသည်။

ထိုသို့နှောင့်နှေးသွားခြင်းသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ သေစေနိုင်သော အမှားတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူက လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မသိထားပေ။ အဓိကအရေးကြီးဆုံးမှာ ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ခရမ်းရောင်အလင်းသည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ ယင်းက သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ ဆူးချွန်သရဖူကို လှည့်ပတ်သွားစေသည်။

သူ၏ အကြည့်သည် ခရမ်းရောင်အလင်း ထုတ်လွှတ်နေသော ရွှီချင်းပေါ်သို့ အလိုအလျောက် ကျရောက်သွားသည်။

ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ကျန်းစီယွမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် တုန်ယင်သွားသည်။ သူက မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ပြီး ထိုမြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို သူတစ်ယောက်တည်း မြင်လိုက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ခေါင်းဆောင်နှင့် အနောက်သို့ ပြန်ဆုတ်လာသော ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာသည်လည်း လနန်းတော်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ကြသည်။

ဤနေရာမှ ကောင်းကင်သည် မြင်ကွင်းထဲမှ လောကဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်သည် မည်းမှောင်လာပြီး သွေးမိုးသည် တဖန်ရွာသွန်းလာသည်။ ရွှီချင်းသည်တော့ အပျက်အစီးများကြားထဲမှာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်သည် မြင်ကွင်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသော ကောင်လေး၏ ပုံရိပ်ဖြင့် ထပ်ဆင့်လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်။

ထိုကောင်လေးသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ ငိုကြွေးနေသည်။ သူက အကူအညီမဲ့နေပြီး စိတ်ထိခိုက်နေသည်။ တခြားစိတ်ခံစားချက်များသည်လည်း ရွှီချင်းနှင့် ထိုကောင်လေးထံမှ ပျံ့လွင့်ထွက်လာနေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးသည် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် လင်းလက်သွားသည်။ ဤနေရာမှ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးမရှိပေ။ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက်သာ ရှိသည်။

ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာသည် အလွန်ချောမောပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသော ရွှီချင်း၏ အသွင်ပုံစံနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ သူက ကောင်းကင်ပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ရွှီချင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူက နူးညံ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်း၍ ဆင်းသက်လာသည်။

သွေးမိုးသည် သူ၏ အရှေ့မှာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ သူက ရွှီချင်း၏ အနောက်သို့ မရောက်ခင်အထိ ထိုအတိုင်း ဆက်လျှောက်လာသည်။ ထို့နောက် သူက ညင်သာစွာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရွှီချင်း၏ ဦးခေါင်းကို ထိလိုက်သည်။

“ ညီလေး… မငိုပါနဲ့ ”

သူ၏ သိမ်မွေ့သော အသံက ပဲ့တင်ထပ်လာသည့်အခိုက် ရွှီချင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ကောင်လေးသည် အနောက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ အဖျက်အဆီးစွမ်းအားသည် သူ၏ ဦးခေါင်းထက်မှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဗုန်းဟူသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကောင်လေး၏ ဦးခေါင်းသည် ပြိုကွဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ပြိုကွဲသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်သည် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် တုန်ယင်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အက်ကွဲကြောင်းများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းပင်။ ယင်းက အပိုင်းပိုင်းအစစ ပေါက်ကွဲသွားတော့မည့်ဟန် ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ကျန်းစီယွမ်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းညူလိုက်သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ ဆူးချွန်သရဖူသည်လည်း ခရမ်းရောင်အလင်း တလက်လက် တောက်ပလာသည်။

သူက ခုခံနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကရုဏာအင်မော်တယ်အတတ်ကြောင့် စောစောက သူမြင်လိုက်သော အရာအားလုံးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်လာသည်။ ထိုထဲမှာ နာကျင်မှု၊ ဒဏ်ရာများနှင့် သေဆုံးခြင်းပါဝင်သည်။

ယင်းက ကရုဏာအင်မော်တယ်အတတ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မြင်ကွင်းထဲမှ ကောင်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြိုကွဲသွားခြင်းသည် ကျန်းစီယွမ်အပေါ် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှုရှိသည်။

သူ၏ စူးရှသော အော်သံသည် လနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခါသွားသည်။ ကျန်းစီယွမ်၏ အသစ်ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးထံမှ ဒဏ်ရာရရှိပြီးနောက် အားအနည်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက ထိုသို့အဖျက်စွမ်းအားဖြင့် ထပ်မံတွေ့ကြုံလိုက်ရသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြိုကွဲသွားပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ အက်ကွဲထွက်သွားသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းသည်လည်း ထို့အတူပင်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ နာကျင်မှု၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုတို့ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်လေးအသက်ရှင်ခဲ့စဉ်က ထွက်ပေါ်ခဲ့သော စိတ်ခံစားချက်များ ဖြစ်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ကျန်းစီယွမ်၏ ဦးခေါင်းသည် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ ဆူးချွန်သရဖူသည်လည်း ထပ်မံအက်ကွဲသွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ခရမ်းရောင်ဆူးချွန်များ၏ သေးငယ်သော အပိုင်းအစတစ်ခုသည်သာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

နီလာနတ်သမီး၏ ကိုယ်ပွားသည် ဆက်လက် မတည်ရှိတော့ပေ။

ကျန်းစီယွမ်သည် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားသည်။

မြင်ကွင်းသည် လွင့်ပြယ်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ခေါင်းဆောင်၏ ပိုးကောင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြန်ဆုံး အလျင်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူက ကျန်းစီယွမ်သေဆုံးသွားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပြုတ်ကျလာသော ခရမ်းရောင်ဆူးချွန်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဘေးတွင် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာ၏ ပုံရိပ်က ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည်လည်း လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင်ဆူးချွန်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ အလျင်သည် ခေါင်းဆောင်ထက် ပိုပြီးမြန်ဆန်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ခေါင်းဆောင်သည် ရူးသွပ်သွားပြီး အော်ဟိန်းလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံခွေး၏ ဧရာမပုံရိပ်သည် သူ၏ အနောက်မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင်ဆူးချွန်ကို အရူးအမူး ဖမ်းဆုပ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ရွှီချင်းသည် သွေးအများအပြား အန်လိုက်ရသည်။ ပမာဏများပြားသော သွေးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းများထဲမှာ စီးဆင်းသွားသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ဖြစ်သည်။ သူက အနောက်သို့ ဒယိမ်းဒယိုင်ဆုတ်သွားစဉ် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သွားသည်။ ခရမ်းရောင်အလင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ လင်းလက်သွားသည်။

“ အဲ့ဒါက ငါ့ဟာ ”

ရွှီချင်း၏ စကားသည် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာ၏ လက်ကို တုံ့နှေးသွားစေသည်။ အကယ်၍ တခြားတစ်ယောက်က သူ့ကို ထိုသို့ပြောလာမည်ဆိုလျှင် သူက လျစ်လျူရှုထားလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ရွှီချင်းထုတ်ဖော်ပြခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ပြီးနောက် ရွှီချင်းအပေါ် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် အလွန်မြင့်မားသွားသည်။

ထို့နောက် သူက နောက်ထပ်လာမည့် အဓိကစားသောက်ပွဲကို စဉ်းစားမိသွားသောအခါ တဒင်္ဂ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ခေါင်းဆောင်၏ ကောင်းကင်ဘုံခွေးသည် ခရမ်းရောင်ဆူးချွန်ကို ဖမ်းမိသွားပြီး တိုက်ရိုက် ဝါးမျိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရွှီချင်း၏ ဘေးသို့ ပြန်ရွေ့လျားသွားပြီး ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အင်ပါယာ၏ အကြည့်သည် မသိမသာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူက အားညိုထံမှ အကြည့်ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက စကားပြောတော့မည့်အချိန် ဒေါသတကြီး အော်သံသည် လနန်းတော်၏ အောက်ထဲမှ ရုတ်တရက် မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။

ထိုအော်သံသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် စွမ်းဆောင်နိုင်သောအရာ လုံးဝမဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ အသံလှိုင်းရိုက်ခတ်မှုသည် အနီရောင်လဂြိုလ်တစ်ခုလုံးကို အနီရောင်အလင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ မြေပြင်သည် အမြန်အရည်ပျော်လာပြီး သွေးပင်လယ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

ထိုသွေးပင်လယ်သည် အလွန်စေးပျစ်ပြီး ပြင်းထန်သော သွေးနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါသည် သွေးပင်လယ်ထဲမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ လဝတ်ပြုဒေသကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ယင်လာသည်။

ဤသည်မှာ နီလာနတ်သမီး၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှ အော်သံဖြစ်သည်။

သူက အပြည့်အဝ နိုးထလာပြီဖြစ်သည်။

…..

တစ်ချိန်တည်းမှာ လဝတ်ပြုဒေသကြီးနှင့် အလွန်ဝေးကွာပြီး ဒေသကြီးများစွာခြားထားသော ဝမ်ကူးကုန်းမြေတစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟို၌ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အလွန်အမင်း မြင့်မြတ်ထည်ဝါသော ဒေသကြီးတစ်ခု ရှိသည်။

ထိုဒေသကြီး၏ နာမည်သည် မဟာနန်းမြို့တော်ဒေသကြီးဖြစ်သည်။

မဟာနန်းမြို့တော်ဒေသကြီးသည် လဝတ်ပြုဒေသကြီးနှင့် အလွန်အမင်း ဝေးကွာသည်။ တချို့ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ပျံသန်းသွားမည်ဆိုလျှင်ပင် တစ်နေရာမှ အခြားတစ်နေရာသို့ မသွားလာနိုင်ကြပေ။ မဟာနန်းမြို့တော်ဒေသကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဒေသငယ်တစ်ခု၏ အရွယ်အစားရှိသော နန်းမြို့တော်တစ်ခု ရှိသည်။

မြို့သည် လွန်စွာကျယ်ပြောပြီး အထဲမှာ အဆောက်အဦးများစွာ ရှိသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လူသားများသည် ထိုနေရာမှာ နေထိုင်ကြသည်။ မြို့ထဲတွင် မျက်စိဖမ်းစားနိုင်ဆုံးအရာမှာ အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး မြင့်မြတ်ထည်ဝါသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နန်းတော်ထဲမှ ခန်းမကြီးတစ်ခုထဲမှာ လူနှစ်ယောက်သည် စစ်တုရင်ကစားနေကြသည်။

တစ်ယောက်သည် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လိမ္မော်ဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ဆံပင်ရှည်ကို နဂါးဆံထိုးဖြင့် စည်းနှောင်ထားသည်။ သူက ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်နေရင်း ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူက လက်သည်းဝှက်ထားသောကျား သို့မဟုတ် ဝပ်နေသောနဂါးနှင့် တူညီပုံပေါ်သည်။ မမြင်နိုင်သော တော်ဝင်အရှိန်အဝါသည် သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံတစ်လျှောက် ပျံသန်းသွားမည့် ဧရာမနဂါးများသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရောင်စုံအလင်းများကို ဝါးမျိုပြီး ထွေးထုတ်နေသည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် လက်ရှိလူသားဧကရာဇ်ဖြစ်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါသည် မြင့်မြတ်ထည်ဝါသည်။ သူ၏ အသွင်ပုံစံမှာ ဂုဏ်ကျက်သရေဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ကြယ်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက လက်ထဲတွင် အဖြူရောင်စစ်တုရင်အရုပ်တစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး ညင်သာစွာ ပြောသည်။

“ ပရောဟိတ်ဆရာ… ကောင်းကင်နက်မျိုးနွယ်နဲ့ လက်ရှိတိုက်ပွဲမှာ ဘယ်လိုရလဒ်ထွက်လာမယ်လို့ ထင်ပါသလဲ ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အဖြူရောင်စစ်တုရင်အရုပ်ကို ကျားကွက်ပေါ်မှာ နေရာချတော့မည့်အချိန် သူ၏ မျက်လုံးသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ပရောဟိတ်ဆရာ ”

ဧကရာဇ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် လူငယ်တစ်ယောက်ရှိသည်။ သူက ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ရုပ်ရည်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါး ချောမောလှပသည်။ သူ၏ ဆံပင်ရှည်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျနေပြီး ဆံခြည်မျှင်တစ်ပင်စီမှာ နေ၊ လနှင့် ကြယ်များ၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေဟန် ရသည်။

အကယ်၍ ရွှီချင်းသာ ဤနေရာမှာရှိနေမည်ဆိုလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မှတ်မိနိုင်လိမ့်မည်။ ထိုသူသည် ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက လက်ထဲမှာ အနက်ရောင်စစ်တုရင်အရုပ်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ သူ၏ လင်းလက်တောက်ပသော မျက်လုံးထဲတွင် ရီဝေသော မြူခိုးအငွေ့တစ်ခု ရှိသည်။

လူသားဧကရာဇ်၏ စကားကိုကြားသောအခါ ကျစ်လွီဆဲ့၏ မျက်လုံးထဲမှ မြူခိုးသည် လွင့်ပြယ်သွားသည်။ သူက နူးညံ့စွာ ပြန်ပြောသည်။

“ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး အရှင်မင်းကြီး… တစ်ယောက်ယောက်က ကျုပ်အချိန်ကို ယူသုံးလိုက်ရုံပါ ”

လူသားဧကရာဇ်၏ အကြည့်သည် လေးနက်သွားသည်။ အဖြူရောင်စစ်တုရင်အရုပ်ကို ကျားကွက်ပေါ်တွင် ချလိုက်ပြီးနောက် သူက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ အမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ခန်းမအပြင်ဘက်မှ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ဧရာမနဂါးများသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ အသံလှိုင်းများက အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသည့်အခါ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်ယံကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ချည်းသာမဟုတ်ပေ။ မကြာမီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများသည် နန်းမြို့တော်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ကောင်းကင်ကို တစ်ပြိုင်နက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့အားလုံး၏ မျက်လုံးသည် တစ်စုံတစ်ခုပေါ်မှာ ရှိနေကြသည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီးသည် ကောင်းကင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်ထားလျက် ရှိနေသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းသည် အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားသည်။

၎င်းက ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ တောင်ပိုင်းဆီသို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။

၎င်းမျက်နှာမူထားသော ဦးတည်ရာဘက်တွင် သန့်စင်ရေလှိုင်းဒေသကြီး၊ လဝတ်ပြုဒေသကြီးနှင့် အနီရောင်လဂြိုလ်တို့ ပါဝင်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ မျိုးနွယ်စုအားလုံးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို အာရုံစိုက်လာကြသည်။ ထိုကိစ္စကြောင့် ဝမ်ကူးကုန်းမြေတစ်ခုလုံး ဆူပူအုံကြွသွားသည်။

ထိုသို့ဖြစ်ရသည့်အကြောင်းအရင်းကို လူနည်းစုသာလျှင် သိကြသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် နီလာနတ်သမီး၏ အခွင့်အာဏာကြောင့် အပြင်လူများသည် လဝတ်ပြုဒေသကြီးထဲမှ ကိစ္စများကို မစစ်ဆေးနိုင်ကြပေ။

သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီး၏ ခေါင်းလှည့်သွားမှုသည် ဝမ်ကူးကုန်းမြေမှ အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးကို နှလုံးတုန်သွားစေသည်။

All Chapters