ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်၌ ငါးစာချခြင်း(က)

အသံသည် မြင့်တစ်ခါ ကျတစ်လှည့် ပြောင်းလဲသွားနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အသံသည် နှေးသွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မြန်သွားသည်။ ထိုနှစ်ခုက ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ ထူးဆန်းသောအရာ ဖြစ်လာသည်။

ထို့ပြင် ထိုအသံထဲမှာ ထူးဆန်းမှုများ အမှန်တကယ် ပါဝင်သည်။

အသံထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် ကောင်းကင်၏ အရောင်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်သည် တုန်ယင်သွားသည်။ တားမြစ်ဇုန်အပြင်ဘက်တွင် ရှင်သန်ပေါက်ရောက်နေသော သစ်ပင်ပန်းပင်များသည် ပြိုကွဲထွက်သွားကြသည်။ သက်ရောက်မှုအတိုင်းအတာသည် ကျယ်ပြန့်လာသည်။

ဤဧရိယာသည် တားမြစ်ဇုန်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် လူသူအရောက်နည်းပါးသော်လည်း ဤနေရာတွင် အင်းဆက်ပိုးကောင်များနှင့် သားရဲများသည် မရှားပါးချေ။

တားမြစ်ဇုန်၏ အပြင်ဘက်မှာ နေထိုင်ကြသော ထိုအင်းဆက်ပိုးကောင်များနှင့် သားရဲများသည် ဒြပ်နှောများ၏ သက်ရောက်မှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ သက်ရောက်ခံထားကြရသည်။ သို့ဖြစ်၍ ၎င်းတို့၏ ဘဝသည် သန္ဓေပြောင်းလဲသွားကြပြီး ပိုပြီးသန်မာလာကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုရေရွတ်သံအောက်မှာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် စတင်ရူးသွပ်သွားကြသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်၌ မရေမတွက်နိုင်သော အင်းဆက်များနှင့် သားရဲအမျိုးမျိုးသည် မြေကြီးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ဤနေရာသို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့က ရွှီချင်းကို စက်ဝိုင်းသဖွယ် ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး တကျွီကျွီဟူသော မြည်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ ယင်းက ကြောက်စရာကောင်းသော စုဝေးမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ရွှီချင်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အင်းဆက်ပိုးကောင်များနှင့် သားရဲများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်ခံထားရသော အငွေ့အသက်ကို သူအာရုံခံမိသည်။ ဤသည်မှာ အရိပ်လေး၏ စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်သော ဧရိယာနှင့် အရေအတွက်သည် ယခု ပိုပြီးကျယ်ပြောလာပြီး ပိုပြီးများပြားလာသည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ အရိပ်လေးသည် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန် ၎င်း၏ အရိပ်များဖြင့် ပေါင်းစပ်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ယခု အရိပ်လေးသည် ရေရွတ်သံများဖြင့် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်လာနိုင်သည်။

“ တားမြစ်ဇုန်တစ်ခုကို ဝါးမျိုနိုင်ပြီး အသံနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်… ”

ရွှီချင်းသည် မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး သူ့အရှေ့မှ မီးခိုးရောင်မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလွန့်လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အရိပ်လေး၏ လူးလွန့်လှုပ်ရှားမှုသည် အများကြီး နှေးကွေးလာသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာနေဟန် ရသည်။

အရိပ်လေး၏ အသွင်သဏ္ဍာန်သည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး ဦးခေါင်းတစ်ခုနှင့် ဆင်တူလာသည်။

ယင်းက မည်းနက်နေသော်လည်း ဦးခေါင်း၏ နဖူးအလယ်တွင် တိုတမ်တစ်ခုရှိကြောင်း မသဲမကွဲ မြင်နိုင်လိမ့်မည်။

ထိုတိုတမ်၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် အစောနက အရိပ်လေး ဝါးမျိုခဲ့သော တားမြစ်ဇုန်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသည်။

“ အဲ့ဒါက တိုတမ်မဟုတ်ဘူး… အဲ့ဒါက… ”

ရွှီချင်းသည် နှလုံးတုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး အရိပ်လေး၏ နဖူးပေါ်ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ မကြာမီ အစောနက သူ၏ ခန့်မှန်းမှုက မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သွားသည်။ အရိပ်လေး၏ နဖူးပေါ်မှ အရာသည် တိုတမ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ယင်းက တားမြစ်ဇုန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အရိပ်လေး၏ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသော တားမြစ်ဇုန်သည် အရိပ်လေး၏ နဖူးပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်လာသည်။

ထိုရှာဖွေတွေ့ရှိမှုက ထူးဆန်းသည်ဟု ရွှီချင်းအား ခံစားမိစေသည်။ သူ၏ သူငယ်အိမ်ကို ပိုပြီးကျုံ့သွားစေသည်မှာ ထိုတားမြစ်ဇုန်သည် မူလထက် အဆပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ကျုံ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တားမြစ်ဇုန်၏ အလယ်မှာ တခြားအရာများနှင့် ကွဲထွက်နေသော သစ်ပင်တစ်ပင် ရှိသည်။

ဤသည်မှာ အရိပ်လေး ထုတ်ဖော်ပြခဲ့သော ပထမဆုံးအသွင်သဏ္ဍာန် ဧရာမအရိပ်သစ်ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုသစ်ပင်ပေါ်မှာ တွဲလောင်းချိတ်ဆွဲခံထားရသော ခေါင်းတလားတစ်လုံး ရှိသည်။ ထိုခေါင်းတလားသည် အရိပ်လေး၏ ဒုတိယအသွင်သဏ္ဍာန် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ခေါင်းတလားသည် ဧရာမနာရီကြီးတစ်ခု၏ ချိန်သီးပမာ လှုပ်ခါနေသည်။ သစ်သားပြားကို လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ်နေသော အသံများနှင့် တီးတိုးရေရွတ်သံများသည် ခေါင်းတလားထဲမှ ပျံ့လွင့်ထွက်လာသည်။

“ ငါ… အမှောင်ချောက်နက်… ဝိညာဉ်ကို စုစည်းပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းတယ်… ဝိညာဉ်က နတ်ဘုရားသဘာဝကို လျော့ချတယ်… ကြယ်အလင်းရောင်က သက်ရှိအားလုံးကို ငြိမ်းအေးစေဖို့ ဆင်းသက်လာတယ် ”

နောက်ဆုံးစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ပင်လယ်ကြီးသဖွယ် ကြီးမြတ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ ပစ်မှတ်သည် ရွှီချင်းမှလွဲ၍ တခြားမဟုတ်ပေ။

ရွှီချင်း၏ အမူအရာသည် လုံးဝမပြောင်းလဲသွားပေ။ သူက နေရာမှာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး အရိပ်လေးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးက အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တားမြစ်အဆိပ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ရွှီချင်း၏ အကြည့်အောက်မှာ ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် သူ့နားသို့မရောက်မီ ဆယ်ပေအကွာမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သည် ပုံပျက်တွန့်လိမ်သွားပြီး ရုန်းကန်နေသည့် လက္ခဏာများပြလာသည်။ ၎င်း၏ ကြမ်းကြုတ်မှုက အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်နေသော်လည်း ၎င်းက အနားသို့ မကပ်ဝံ့ချေ။

ယင်းက ရွှီချင်း အေးစက်စွာ နှာခေါင်းမရှုံ့ခင်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ထိုကြောက်စရာကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ချက်ချင်း မတည်မငြိမ်ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတတ်သွားသည်။ ယင်းက တိမ်တိုက်များကို စုဝေးလိုက်ပြီး စာလုံးကြီးတချို့ကို ပုံဖော်လိုက်သည်။

သခင်က သဘောထားကြီးမြတ်တယ်…

ချက်ချင်းဆိုသလို ဖော်လံဖားသော စိတ်ခံစားချက်များသည် အနက်ရောင်အရိပ်ထံမှ ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။

“ သခင်… သဘောကောင်းတယ်… ငါ… ”

ရွှီချင်းသည် အရိပ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အဖြေကို နားလည်သွားဟန် ရသည်။ အစောနက အရိပ်လေး၏ တီးတိုးရေရွတ်သံများသည် အစီအစဉ်တကျ ကောင်းမွန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်းက တိုက်ရိုက် စကားပြောသည့်အခါတိုင်း ထိုသို့ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အရိပ်လေး၏ အဆင့်တတ်မှုက ၎င်း၏ စကားပြောစွမ်းရည်ကို မတိုးမြှင့်ပေးနိုင်ဟန် ရသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီချင်းသည် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ ယခု သူစိတ်ဝင်စားဆုံးအရာမှာ အရိပ်လေး စောစောက ပြောခဲ့ဖူးသော နတ်ဘုရားမီးတောက်အကြောင်း ဖြစ်သည်။

“ နတ်ဘုရားမီးတောက်က ဘယ်မှာလဲ ”

ရွှီချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ဤသည်ကို အရိပ်လေးကြားသောအခါ ကြီးမားသော ပါးစပ်ပေါက်က ၎င်းပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောသည်။

“ ယဇ်ပူဇော်စမ်း ”

ထိုစကားလုံး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ရွှီချင်း၏ ဘေးမှာ စုဝေးနေကြသည့် အရိပ်လေး၏ ထိန်းချုပ်ခံထားရသော အင်းဆက်ပိုးကောင်းများနှင့် သားရဲများသည် တစ်ပြိုင်နက် တုန်ယင်လာကြသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကိုက်စားလိုက်ကြပြီး အော်ဟစ်ညည်းညူသံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ဝါးမျိုနေသော အကောင်တချို့ပင် ရှိသည်။ အော်ဟစ်ညည်းညူသံများသည် အဆုံးမဲ့စွာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် တဒင်္ဂမျှ မရပ်တန့်သွားပေ။ သနားစရာကောင်းသော အသံများက ပိုပြီးပျံ့လွင့်လာလေ ၎င်းတို့၏ ကိုက်ဝါးစားမှုက ပိုပြီးရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာလေ ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ရွှီချင်း၏ ဘေးမှ အင်းဆက်အားလုံးနှင့် သားရဲများ သေဆုံးသွားရန် အသက်ရှူချိန် ဒါဇင်ခန့်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

၎င်းတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယဇ်ပူဇော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် ရွှီချင်း၏ အမူအရာကို အေးခဲသွားစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ အညိုရောင်အလင်းစက်များသည် အင်းဆက်များနှင့် သားရဲများ၏ အလောင်းများထံမှ ပေါ်လျှိုးထွက်လာကြပြီး အရိပ်လေးထံသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ထိုအလင်းစက်များက လပူဇော်ဒေသကြီးထဲမှ သက်ရှိများ၏ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်ဟု ရွှီချင်း ခံစားမိသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ကြားမှ အနှစ်သာရသည် ကွဲပြားခြားနားသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအလင်းစက်များကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်သိုက်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်ပင် ထိုအလင်းစက်များကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ပေ။ တားမြစ်အဆိပ်ကို သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ လှုံ့ဆော်လိုက်မှသာလျှင် ယင်းတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သူမြင်နိုင်သည်။

ယင်းတို့က မြန်ဆန်စွာ စုဝေးသွားပြီး အညိုရောင်အလင်းစက်လုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယင်း၏ အရွယ်အစားသည်တော့ လက်သည်းခွံမျှသာရှိပြီး ထွန်းလင်းတောက်ပသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အလင်းစက်လုံးက ကျယ်ပြောလာပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကျုံ့သွားသည်။ ဤသည်မှာ ယင်းက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေဟန် ရ၏။

ပိုပြီးအံ့ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ အလင်းစက်လုံး၏ ထွက်ပေါ်လာမှုက မိုးကောင်းကင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ တိမ်တိုက်များသည် အနက်ရောင်သို့ မြန်ဆန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးခြိမ်းသံသည် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ လျှပ်စီးသည် ကောင်းကင်ယံမှာ တဝင်းဝင်း လင်းလက်သွားသည်။

အရိပ်လေး၏ စိတ်ခံစားချက်ထဲမှာ ကြီးမားသော ဖော်လံဖားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းက အညိုရောင်အလင်းစက်လုံးကို လေမှုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အလင်းစက်လုံးသည် ရွှီချင်းထံသို့ တန်းမတ်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး သူ့အရှေ့မှာ မျောလွင့်သွားသည်။

အလင်းစက်လုံးက မျောလွင့်နေသည့်အခါ ကောင်းကင်ပေါ်မှ မိုးကြိုးသွားသည် တစ်ပြိုင်နက် လှည့်ပတ်သွားပြီး အလင်းစက်လုံးပေါ်သို့ ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ထိုအလင်းစက်လုံးက မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူမပြောနိုင်သော်လည်း အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ခံစားမိသွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းက လွတ်လပ်သော အသိစိတ်ရှိလာပြီး အော်ဟစ်နေဟန် ရသည်။ ဤသည်မှာ ထိုအလင်းစက်လုံးက မည်မျှအန္တရာယ်များကြောင်း ယင်းတို့က သူ့ကို သတိပေးနေသည့်အလားပင်။