အခန်း (၄၇၇)

လီဟမ်ရှန်းသည် သူ၏ ပထမဆုံးညကို တစ္ဆေအလောင်းဂူ၌ နေခဲ့သည်။ သူသည် နောက်တစ်နေ့ မိုးသောက်ချိန်တွင် ထွက်ခဲ့သည်။

လီဟမ်ရှန်း၏ လုပ်ရပ်များသည် တစ္ဆေမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်သော်လည်း၊ တစ္ဆေမျိုးနွယ်ဝင်များသည် သူပြန်လာသည်ကို သေချာပေါက်တွေ့ရှိပြီး သူ့အား အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း

လီဟမ်ရှန်းသည် ယခုအချိန်တွင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

သူ့လက်ထဲတွင် အင်မော်တယ် အရှင်သခင်လှံရှိနေသောကြောင့် လီဟမ်ရှန်းသည် ယခုအခါတွင် ကြောက်ရွံ့မနေတော့ပေ။

အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် အရှင်သခင်လှံသည် နတ်လက်နက်တစ်ခု၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး အနည်းဆုံး လီဟမ်ရှန်း၏ အင်မော်တယ် အရှင်သခင်လှံသိုင်း စွမ်းအားကို 50% ထိတိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချက်များသည် ရပ်တန့်၍ မရနိုင်ပေ။

သူ၏ နေလအင်မော်တယ် နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ဘဲ သူသည် မူလအဆင့်ရှိသူကို အင်မော်တယ် အရှင်သခင်လှံဖြင့် သတ်နိုင်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာသည်ကတော့ လီဟမ်ရှန်းသည် အသုံးဝင်ပြီး တန်ဖိုးရှိသည့် အရာမှန်သမျှကို ရက်စက်စွာ လုယက်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူသည် အကျင့်ပျက် ကျူးလွန်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။

ငါးရက်အတွင်း လီဟမ်ရှန်းသည် မျိုးနွယ်စုသုံးစုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် တစ္ဆေမြို့တော်၏ အာရုံကို ချက်ခြင်းပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေမြို့တော်အတွက် ဤမျိုးနွယ်စုများသည် ၎င်းတို့၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ အဆီအသားများဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး စားသုံးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ ၎င်းတို့ကို အခြားသူက စားသောက်သွားသောကြောင့် တစ္ဆေမြို့တော်မှ လူများက စုံစမ်းရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကောက်ချက်ချကာ တစ္ဆေမြို့တော်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီးနောက် ထိုအရာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သူသည် လီဟမ်ရှန်းပဲဟု လူတိုင်း သိရှိသွားကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ လီဟမ်ရှန်းသည် တစ္ဆေမြို့တော် သို့မဟုတ် တစ္ဆေမြို့တော်အနီးတွင် ရှိနေသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံး ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် မြို့တော်သခင် ရှုကျီအန်းက ဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးနှင့် တပ်မှူးအများအပြားအား အနီးနားရှိ လီဟမ်ရှန်း၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် လူများကို ဦးဆောင်ခိုင်းရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

လီဟမ်ရှန်းသည် သူ့အား မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည်ကို သိထားသောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

လုယက်ခံခဲ့ရသော သဘာဝရတနာများကို သန့်စင်ပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ပြောင်းလဲခြင်း အမြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်ရမည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရင်းအနှီးများစွာ လုယက်ခဲ့ပြီး အရာအားလုံးသာ အဆင်ပြေသွားပါက သူ၏ မူလအဆင့်သို့ ထောက်ပံ့ရန် လုံလောက်သင့်သည်ဟု လီဟမ်ရှန်း ခံစားရလေသည်။

သတိထားရမည့် တစ်ခုတည်းသောအချက်မှာ စစ်တပ်၏ရှာဖွေမှုကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လီဟမ်ရှန်းသည် ၎င်းကို အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် တစ္ဆေအလောင်းဂူ အတွင်းရှိ သံခေါင်းတလားတွင် တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ပုန်းနေခဲ့သည်။

သံခေါင်းတလားသည် အလွန်ကြီးမားလှပြီး လီဟမ်ရှန်းသည် ရုပ်အလောင်းကို ခေါင်းတလား၏အပေါ်တွင် ထားကာ သူကိုယ်တိုင်ကမူ သံပြားနှင့်ခွဲကာ အခေါင်းအောက်တွင် ပုန်းနေခဲ့သည်။ ထိုနေရာက နည်းနည်းကျဉ်းသော်လည်း သူသည် ရှာဖွေမှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် သူ့ကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင် ဤတစ္ဆေဂူသည် အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နေလေသည်။ အရေးယူဆောင်ရွက်သူသည် ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးမဟုတ်သေးသရွေ့ သူထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသေးသည်။

လီဟမ်ရှန်းသည် ရွှယ်ချမ်းပိုင်ရောက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ သို့နှင့် သုံးရက်လုံးလုံး တဖျပ်ဖျပ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

လီဟမ်ရှန်း၏ မူလအဆင့် စွမ်းအင်သည် စနစ်ကျသော ပုံစံဖြင့် ပြောင်းလဲနေသည်။ အချို့သော စစ်သားများသည်လည်း တစ္ဆေအလောင်းဂူသို့ ရောက်လာကြပြီး ထိုနေရာသို့ ရှာဖွေဖို့ရန် သူတို့တွင် တာဝန်ရှိသည်။

တစ္ဆေအလောင်းဂူထဲတွင် သံခေါင်းတလား မြောက်မြားစွာကို တွေ့ကြသည့်အခါ လူအတော်များများက ထိုအရာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွင့်ကြည့်ကြလေသည်။

“ဘန်း!”

လီဟမ်ရှန်း ရှိနေသော သံခေါင်းတလားလည်း ဖွင့်လှစ်ခံခဲ့ရသည်။ လူနှစ်ယောက်သည် ခေါင်းတလား၏ အခြေအနေကိုကြည့်ပြီး ထိုထဲမှတစ်ယောက်သည် ပိုင်ဟ ဖြစ်သည်။

“ခေါင်းဆောင်! ဒီအခေါင်းထဲမှာ တစ်ခုခု မှားနေသလားလို့….”

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ဟအနားရှိ တစ္ဆေစစ်သားတစ်ဦးက အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာမှားလို့လဲ?”

ပိုင်ဟ က မေးလိုက်သည်။

“ခံစားရတမျိုးပဲ… အခြားသံခေါင်းတလားထက် ပိုတိမ်သလားလို့… တခြားခေါင်းတလားတွေက အရမ်းနက်တာကို မှတ်မိပေမယ့် ဒီဟာက တော်တော်တိမ်ပုံရတယ်… အောက်ဘက်မှာ တစ်ခုခုရှိတာလား….”

တစ္ဆေက ခဏတာစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်မှ အသံကိုကြားသောအခါ လီဟမ်ရှန်းသည် အင်မော်တယ် အရှင်သခင်လှံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အောက်ခြေရှိ သံပြားကို အမှန်တကယ် မ တင်လိုက်လျှင် လီဟမ်ရှန်းသည် သူ၏ထွက်လမ်းအတွက် တိုက်ခိုက်ရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

“မင်းဖင်ကို တိမ်‌နေလိုက်….. အဓိပ္ပါယ်မရှိ‌တာ‌‌တွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့…. ဒီမှာ ဘာမှမရှိဘူး…. အဲဒါကို တခြားတစ်နေရာမှာ သွားရှာကြည့်….”

ပိုင်ဟက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့…..”

တစ္ဆေစစ်သားသည် ဘာမှ မပြောဝံ့တော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ဟသည် ခေါင်းတလားကို နက်နက်နဲနဲကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်း တိုးတိုးလေးချကာ သံခေါင်းတလား၏ အတွင်းပိုင်းကို လက်ဖဝါးဖြင့် အသာပုတ်ပြီးနောက် အဖုံးကိုပိတ်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

ပိုင်ဟသည် လီဟမ်ရှန်း၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ လီဟမ်ရှန်း ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ချိန်တွင် သူ့အပေါ် အလွန်တရာ သဘောကောင်းခဲ့သူဖြစ်သောကြောင့် ပိုင်ဟသည် ခေါင်းတလားတွင် တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုသည်ကို သိသော်လည်း သူဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။

တစ်ခုရှိသည်မှာ ပိုင်ဟသည် လီဟမ်ရှန်းက သူ့ကို ဟိုးအရင် မူလကတည်းကပင် ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ခဲ့သည်ဟု ခံစားရလေသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ လီဟမ်ရှန်းကို အမှန်တကယ်ဖမ်းပြီး စန်းယွမ်နယ်မြေ၏ အရှင်သခင်ထံ ပို့ဆောင်ခဲ့လျှင်တောင် သူ့တွင် ဘာအကျိုးကျေးဇူးများ ရနိုင်လိမ့်မည်နည်း။

သူလိုချင်လျှင်တောင် ဟင်းရည်လောက်ပင် မရနိုင်မည်ကို စိုးရွံ့မိသည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်က သူသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် အသန်မာဆုံးလူဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် သာမန် တစ္ဆေစစ်သား တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက်မျှသာ ရှိသည်။

‘လီဟမ်ရှန်းရဲ့ ခွန်အားကို ဘာထင်လို့လဲ။’

လီဟမ်ရှန်းကို အမှန်တကယ်သာ တူးဖော်လိုက်လျှင် သူ့ကို သတ်ရန် ဤမျှလောက်လူဖြင့် မလုံလောက်ပေ။

လီဟမ်ရှန်းကို မျက်နှာသာပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

လီဟမ်ရှန်းသည် ပိုင်ဟ၏ အသံကိုလည်း မှတ်မိနိုင်ခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်သူ သတိထားနေသော်လည်း ဘာမှ ဆက်မပြောခဲ့ပေ။

သို့သော် လီဟမ်ရှန်းသည် ပိုင်ဟက သူ့ကိုလွှတ်ရန် အမှန်တကယ် ရည်မှန်းထားခြင်း ရှိ၊ မရှိ (သို့မဟုတ်) သူ့ကို အရင်နှောင့်နှေးစေပြီး ဖမ်းဆီးရန်အတွက် ၎င်း၏ အထက်အရာရှိထံ သတင်းပို့ရန်တို့ကို အာမခံချက် မပေးနိုင်ပေ။

အကောင်းဆုံးက ဤနေရာမှ ထွက်သွားရန်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ဤနေရာမှ ထွက်သွားလျှင် မိမိကိုကိုယ် ဖော်ထုတ်ဖို့ ပိုလွယ်သွားလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လီဟမ်ရှန်း၏ မူလအဆင့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်သည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အပြီးသတ်ထိတွေ့မှုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူသည် မူလအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ လီဟမ်ရှန်းက ၎င်းကို ဒီ့ထပ်ပိုပြီး အနှောက်အယှက် မဖြစ်စေချင်ပေ။ ထိုအရာသည် အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်ဟနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဒုတိယညတွင် လီဟမ်ရှန်းသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ အတွင်းစွမ်းအင်သည် မူလအဆင့် အစစ်အမှန် စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

အရှိန်အဟုန် ပြင်းစွာသော အစစ်အမှန်စွမ်းအင်သည် လီဟမ်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင် တစ်ခုကဲ့သို့ စီးဆင်းသွားလေသည်။

သို့သော် လီဟမ်ရှန်းသည် သူ၏ အောင်မြင်မှုအသံသည် ဤမျှကျယ်လောင်လှပြီး အရှိန်အဟုန်သည်လည်း အလွန်တရာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ မူလအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်သည် သူ့ကိုယ်သူ စေ့စေ့စပ်စပ် သိမြင်လာရသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

လီဟမ်ရှန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများကို ခံစားနေမည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု၏ သန်မာလှသော သူရဲကောင်းများ မကြာမီပင် ရောက်လာတော့မည်ကို သိလိုက်သည်။

‘သူအခုလုပ်ရမှာက တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ထွက်သွားဖို့ပင်။’

“ရွှက်…. ရွှက်…. ရွှက်…… ”

ဆရာသခင်များစွာသည် တစ္ဆေအလောင်းဂူ သို့ ဦးတည်လာနေပြီဖြစ်သည်။

လီဟမ်ရှန်း ထွက်ခွာတော့မည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထက်မြက်သော ဓားစွမ်းအင်သည် ညကောင်းကင်ယံထက်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာသော မြေပြင်ကို ဖြတ်တောက်ကာ ကြီးမားသော လျှိုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အသံတစ်သံလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“လျှိုမြောင်ကို ဖြတ်ကူးသူတိုင်း သက်ညှာမှုမရှိ အသေသတ်ခံရမယ်….”

“ဒုဂိုဏ်းချုပ်….”

ထိုအသံကိုကြားလိုက်ရသော လီဟမ်ရှန်းသည် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ ရွှယ်ချမ်းပိုင် ရောက်လာခဲ့လေပြီ။