ဧကရာဇ်ဓားကို သယ်ဆောင်လျက် လူသားလောကဆီသို့ လျှောက်သွားခြင်း

ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် လူသားမျိုးနွယ်ဘိုးဘေးများသည် ရှည်လျားစွာ မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ တိမ်တိုက်များသည် တအိအိလှုပ်ရှားထကြွလာသည်။ ရောင်ခြည်စက်ဝန်းများသည် မြူခိုးကြားထဲတွင် ပန်းပွင့်များသဖွယ် ပွင့်လန်းလာကြပြီး အပေါ်သို့ မြှောက်တတ်လာကြသည်။

ရောင်စုံအလင်းရောင်၏ ထွန်းလင်းတောက်ပမှုလည်း ရှိသေးသည်။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာနိမိတ်များက အတူတကွ စုဝေးသွားသည့်အလား ရောင်ခြည်စက်ဝန်းများက ရောင်စုံအလင်းရောင်နှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ရွှေရောင်နဂါးများသည် လေထဲမှာ လှည့်ပတ်လိုက်ကြပြီး ကမ္မကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကြလေရာ တိမ်တိုက်များထဲတွင် ဆင်ခြင်နားလည်နေကြသော ကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံများ၏ ပုံရိပ်များက ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ ထိုကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံအားလုံးသည် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကြပြီး ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ပေါ်မှ ပျံသန်းထွက်သွားသော သက်တံ့အလင်းတန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုသက်တံ့အလင်းတန်းသည် တဝီဝီမြည်သံနှင့်အတူ လောကကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး နန်းမြို့တော်ဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းသွားနေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

နင်ယန်သည် သူတို့ထဲမှာ ပါဝင်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်က ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

သူတို့ကြည့်နေကြသော သက်တံ့အလင်းတန်းသည် ဧကရာဇ်ဓားမှလွဲ၍ တခြားမဟုတ်ပေ။

ထိုဓားသည် ကြေးနီရောင်ဖြစ်ပြီး ဓားပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော အမှတ်အသားများကို ရေးထွင်းထားသည်။ ယင်းက ရှေးကျသော အငွေ့အသက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်ခြင်းနှင့် လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုအရာအားလုံးသည် မြန်ဆန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းက အလွန်မြန်ဆန်သဖြင့် မည်သူမှ သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ထုတ်ဖော်ရန် အချိန်မရခဲ့ကြပေ။ ဧကရာဇ်ဓားသည် ကမ္ဘာကို နှစ်ခြမ်းပိုင်းဖြတ်မည့် စိတ်ဆန္ဒကို ထုတ်လွှတ်လျက် အထွတ်အမြတ်အရှိန်အဝါနှင့်အတူ နန်းတော်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းက နန်းတော်ရှေ့မှာ မရပ်တန့်သွားဘဲ ခန်းမအရှေ့မှ လူတိုင်းဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားသည်။

၎င်းဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း ဟင်းလင်းပြင်သည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး နန်းတော်သည်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ မြေပြင်သည် အက်ကွဲသွားပြီး ခန်းမအရှေ့မှာ ရှိနေကြသော လူတိုင်းသည် နှလုံးတုန်သွားကြသည်။ ချောက်ချားမှုက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှာ ပေါ်လျှိုးလာသည်။

ဧကရာဇ်ဓား ရောက်ရှိလာသည့်အခိုက် ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်အထိ ပျံတတ်သွားပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကို ဝါးမျိုပစ်နိုင်သော သက်တံ့တစ်စင်းနှယ် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ၎င်းက လူသားမျိုးနွယ်၏ ကမ္မကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ ၎င်းထံမှာ အချိန်ကာလ၏ လေးနက်မှုနှင့် လောကဓံ၏ အနိမ့်အမြင့်အတတ်အကျ သဘောတရား ပါရှိသည်။ ဧကရာဇ်ဓားသည် လူသားဧကရာဇ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး တရားဝန်ကြီးချုပ်၏ ညာဘက်ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ၎င်းက လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ညာလက်ကို မြှောက်ထားသော ရွှီချင်းဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာ ဧကရာဇ်ဓားသည် ရွှီချင်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဧကရာဇ်ဓားမှ ဓားဟိန်းသံသည် လောကတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ၎င်း၏ သခင်ကို အသိအမှတ်ပြုကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်ဓားသည် ရွှီချင်း၏ လက်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းသွားသည်။

ရွှီချင်းက ဧကရာဇ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူက ဓားရိုးကို ထိတွေ့လိုက်သည့်အခိုက် လျှပ်စီးသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ တဝင်းဝင်း လင်းလက်သွားသည်။ ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ပေါ်မှ လူသားမျိုးနွယ်ဘိုးဘေးများ၏ ပုံရိပ်များသည် ဓလေ့ထုံးတမ်းပြီးမြောက်အောင် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက် လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြသည်။

ခန်းမအရှေ့မှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ အရေးကြီးသော အရာရှိများဖြစ်ကြသည်။ အသိဉာဏ်သော်လည်းကောင်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သော်လည်းကောင်း သူတို့အားလုံးသည် လူများကြားထဲမှ နဂါးများဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့၏ နှလုံးသည် ပရမ်းပတာ လှုပ်ခတ်နေသည်။ သူတို့က ရွှီချင်းကိုတစ်လှည့် သူ၏ လက်ထဲမှ ဧကရာဇ်ဓားကိုတစ်လှည့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကြေးနီရောင်ဧကရာဇ်ဓားသည် အလျားအားဖြင့် လေးပေနှင့် ခုနစ်လက်မရှည်လျားပြီး ထက်ရှသော ဓားသွားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဓားအရှိန်အဝါက ထိုဓားထံမှ ထွက်ပေါ်နေလေရာ ၎င်းက မိုးကောင်းကင်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်ဟန် ရ၏။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်း၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် တလက်လက် တောက်ပလာပြီး ဓားအလင်းကို ကောင်းကင်တစ်ခွင် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ ယင်းက ဤနေရာမှ ရာသီဥတုကို ပြောင်းလဲသွားစေပြီး တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကို တအိအိလှုပ်ရှားသွားစေသည်။ လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံသည် ဧကရာဇ်ဓား၏ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ ထိုဓားအလင်းရောင်အောက်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်အားလုံးက ၎င်းတို့၏ ထွန်းလင်းတောက်ပသော ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ဆုံးရှုံးသွားကြပြီး စစ်တပ်များက အနောက်ဆုတ်သွားကြဟန် ရ၏။

ကမ္ဘာမြေသည် တုန်ယင်လာပြီး ကောင်းကင်သည် လှုပ်ခါသွားသည်။ ဓားအလင်းရောင်နှင့်အတူ ခေတ်အဆက်ဆက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်က ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ အဖြူရောင်အလင်းက နေနှင့်လကို ဝါးမျိုသွားပြီး ခရမ်းရောင်ချီက စကြာဝဠာထဲမှ ခွဲထွက်လာဟန် ရ၏။

လူတိုင်းသည် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ လက်ရွေးစင်များက မည်သည့်အရာကို နားလည်ဆင်ခြင်နိုင်ပါစေ သို့မဟုတ် ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် မည်မျှကြီးမားသော ဂယက်ထမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပါစေ ယင်းတို့အားလုံးက ယခုအချိန်မှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားလိမ့်မည်။

ရွှီချင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ခြားနားမှုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပမာ အလွန်ကြီးမားသည်။ ထိုနှစ်ခုသည် အဆင့်မတူပေ။

သူတို့က အမွေအနှစ်ကို ဆင်ခြင်နားလည်နေကြစဉ် ရွှီချင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဧကရာဇ်ဓားကို ရရှိသွားခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ထိုဓားသည် ဓားကိုင်ဧကရာဇ်၏ လက်စွဲတော်ဓားဖြစ်သည်။

ထိုအဓိပ္ပာယ်သည် အထူးလေးနက်သည်။

ဓားကိုင်ဧကရာဇ်သည် ဓားနန်းတော်မျိုးဆက်ကို ပျိုးထောင်ခဲ့ပြီး ဓားကိုင်နန်းတော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကာ ယခုအချိန်ထိတိုင် လူသားမျိုးနွယ်ကို ကာကွယ်စောင့်ကြပ်ပေးနေသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ရှင်သန်ရပ်တည်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သော မည်သည့်အရာကိုမဆို ပိုင်းဖြတ်ပစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ဧကရာဇ်ဖြစ်နေလျှင်ပင် ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ လူတချို့က ထိုဓား၏ ဇစ်မြစ်ကို မှတ်မိသွားကြပြီးနောက် ဓားကိုင်ဧကရာဇ်နိုးထလာပြီး ရွှီချင်းအား ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော ကိစ္စကို ချက်ချင်း ပြန်တွေးတောလိုက်ကြသည်။

ထိုအချက်အားလုံးကို ဆက်စပ်ကြည့်သည့်အခါ ယခုကိစ္စက အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။

“ ဓားနန်းတော်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ”

ခန်းမအရှေ့မှ အရာရှိအားလုံးသည် နှလုံးခုန်မြန်လာကြသည်။ သူတို့က ရွှီချင်းနှင့် ဧကရာဇ်ဓားကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့တစ်ယောက်စီမှာ ကိုယ်ပိုင်အတွေးများရှိပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးထဲမှာ ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ထိုရိုသေလေးစားမှုက ရွှီချင်းနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ။ သူတို့က ဧကရာဇ်ဓားကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်း၏ နှလုံးက တုန်လှုပ်နေသည်။ သူက လက်ထဲတွင် ဧကရာဇ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် သူ့အား ဓားကိုင်ဧကရာဇ်ဆင့်ခေါ်ခဲ့စဉ်က ပြောကြားခဲ့သော စကားများကို ပြန်တွေးတောလိုက်သည်။

အားလုံးသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း သူက မပျော်ရွှင်ပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဓားကို သူရရှိသွားခြင်းက အတိတ်မှာ သူအာရုံခံမိခဲ့သော ခံစားချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

မဟာဧကရာဇ်က သေဆုံးတော့မည် ဖြစ်သည်။

မဟာဧကရာဇ်က သူ့ကို ကြီးမားသော တာဝန်တစ်ခု လွှဲပြောင်းအပ်နှံသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤနေရာတွင် မဟာဧကရာဇ်ထံမှ ကြီးမားသော တာဝန်တစ်ခု အပ်နှံခြင်းခံရသူက သူတစ်ယောက်တည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤဓားသည် အတော်လေး လေးလံပေသည်။

ရွှီချင်းသည် စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တာဝန်တစ်ခုပါရှိသော ဧကရာဇ်ဓားကို သူက သိမ်းဆည်းတော့မည့်အချိန် ဓားအလင်းသည် ထပ်မံပေါ်လျှိုးလာသည်။ ဓားအလင်းသည် တလက်လက်တောက်ပသွားပြီး အလင်းပင်လယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကာ ရွှီချင်း၏ ပုံရိပ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထို့နောက် ဓားသည် သူ၏ လက်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး သူ၏ နဖူးဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာ ဧကရာဇ်ဓားနှင့် ဓားအလင်းသည် ရွှီချင်း၏ နဖူးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားသည်။ နတ်ဘုရားရတနာသိုက်သုံးခုသည် သူ၏ အနောက်မှာ ဒြပ်ထည်ဖြစ်တည်လာကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ စတုတ္ထမြောက်လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်သည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းက အကြမ်းထည်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်၏ ထွက်ပေါ်လာမှုသည် ရွှီချင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ချက်ချင်း တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တတ်သွားစေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကို တိုးမြှင့်ပေးလိုက်သည်။

စတုတ္ထလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်သည် မြူခိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရဆဲပင်။ သို့သော်လည်း အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုမည်ဆိုလျှင် ပျောက်ကွယ်သွားသော ဧကရာဇ်ဓားက ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲမှာ ပျိုးထောင်ခံနေရကြောင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်။ ရံဖန်ရံခါ ၎င်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်ပြီး မိစ္ဆာများနှင့် နတ်ဘုရားများကို ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်သော ထက်ရှရှ ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လေ့ ရှိသည်။

ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်ဓား၏ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဖြစ်သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် ရွှီချင်း၏ နတ်ဘုရားရတနာသိုက်သုံးခုစလုံးသည် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး နတ်ဘုရားအစွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ဧကရာဇ်ဓား၏ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်သည် နတ်ဘုရားရတနာသိုက်များထက် မနိမ့်ကျပေ။ ၎င်းက ကောင်းကင်အထိ ပျံတတ်သွားမည့် ဓားအစွမ်းကို ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်က နတ်ဘုရားအစွမ်းနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားသည် နတ်ဘုရားရတနာသိုက်များနည်းတူ အားကောင်းပေသည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိ ရွှီချင်းက ဧကရာဇ်ဓားကို အသုံးမပြုနိုင်သလို မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဓားထဲမှာ တာဝန်တစ်ခု ပါရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ၎င်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။ ရွှီချင်းက ဓား၏ သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသော်လည်း သူက ဓားကို သယ်ဆောင်ပေးရန် ရွေးချယ်ခံထားရသူတစ်ယောက်ထက် မပိုပေ။

ဧကရာဇ်ဓားကို သယ်ဆောင်လျက် လောကကြီးဆီသို့ သူခရီးထွက်ရလိမ့်မည်။

ဓားသည် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက တာဝန်ဖြည့်ဆည်းပေးရမည့်အချိန်ကို ရောက်လျှင် လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာပြီး ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိမ့်မည်။

သူက ဓားသယ်ဆောင်သူအနေဖြင့် ထိုဓားမှ ထုတ်လွှတ်နေသော ဓားဆန္ဒအောက်မှာ ကမ္မကို စုစည်းနိုင်လိမ့်မည်။ ယင်းက သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်းခရီးစဉ်မှာ အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိစေလိမ့်မည်။

ရွှီချင်းသည် ဧကရာဇ်ဓား၏ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသည်။

ဓားဟိန်းသံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်သည် ဝေဝါးလာပြီး နတ်ဘုရားရတနာသိုက်သုံးခုနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လောကကြီးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

လူသားဧကရာဇ်သည် ရွှီချင်းကို လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်သည်။

“ ကောင်းတယ် ”

သူ၏ ဘေးမှ ပရောဟိတ်ဆရာသည် ပြုံးထားဆဲပင်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာက နည်းနည်းမှ မပြောင်းလဲသွားပေ။

ရွှီချင်းသည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပရောဟိတ်ဆရာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက စိတ်ထဲမှာ ဧကရာဇ်ဓားကို ဆင့်ခေါ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူက ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပရောဟိတ်ဆရာကို ဧကရာဇ်ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းပစ်ချင်သည်။

ကံမကောင်းစွာပင် ဧကရာဇ်ဓားက မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မပြချေ။

ရွှီချင်းသည် နောင်တရသွားသည်။

ဧကရာဇ်ဓား ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ပေါ်မှ အားလှိုင်းအတတ်အကျများသည် လွင့်ပြယ်သွားသည်။ လူသားမျိုးနွယ်ဘိုးဘေးများ၏ ပုံရိပ်များသည်လည်း ဝေဝါးလာသည်။ အဆုံးမှာတော့ ဝဲကတော့များနှင့် တတိယမင်းသား၏ အမွေအနှစ်မုန်တိုင်းက တဖန်ပေါ်ထွက်လာသည်။

အရာအားလုံးသည် ဧကရာဇ်ဓားမထွက်ပေါ်လာခင်က အခြေအနေဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ဆင်ခြင်နားလည်နေကြသော ကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံအများစုသည် ရှုံးနိမ့်မှုကို မခံစားမိဘဲ မနေကြချေ။ လူတချို့သာလျှင် တည်ငြိမ်နေကြသည်။

နင်ယန်သည် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူက အစတွင် အံ့ဩသွားခဲ့သော်လည်း ရွှီချင်း၏ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်စဉ်းစားမိသွားသောအခါ ယင်းက သာမန်ကိစ္စသာဖြစ်သည်ဟု ရုတ်တရက် သူခံစားမိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အေးဆေးတည်ငြိမ်သွားသည်။

တတိယမင်းသားလည်း ရှိသေးသည်။

ရွှီချင်းက ဧကရာဇ်ဓားအား ရရှိသွားခြင်းကို သူက အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ စတုတ္ထမင်းသားသာ ဓားကိုင်ဧကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ကို အောင်မြင်စွာ ဆင်ခြင်နားလည်နိုင်သွားမည်ဆိုလျှင် သူက မင်းသားအားလုံးကို အနောက်မှာ ချန်ထားနိုင်သွားလိမ့်မည်။

သို့ဖြစ်၍ လက်ရှိအခြေအနေက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း စတုတ္ထမင်းသားအတွက်တော့ ယနေ့ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော အရာအားလုံးက သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ကြီးကြီးမားမား လှုပ်ခါသွားစေခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူက အပြင်ထွက်သည့်အခါ သိမ်မွေ့ညင်သာပြီး ရင်းနှီးဖော်ရွေပုံပေါ်သည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့မှာတော့…

သူက တိမ်တိုက်ကြားထဲမှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေရင်း နန်းတော်၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် ပထမဆုံးအကြိမ် သုန်မှုန်သွားသည်။

သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက ဆိုးဝါးစွာ နင်းချေဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး အစောနက သူ၏ လုပ်ရပ်က လူလှောင်ရယ်စရာဖြစ်လာကြောင်း သူသိသည်။ ယင်းက နန်းမြို့တော်ထဲမှာ ပြက်လုံးတစ်ခုအဖြစ် ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မည်။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူ၏ အမွေအနှစ်က သူ၏ ခမည်းတော်နှင့် ဆရာအပါအဝင် လူတိုင်း၏ အရှေ့မှာ တခြားတစ်ယောက်၏ ယူဆောင်သွားခြင်းခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်လည်း အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သူ၏ အမူအရာသည် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီး သိမ်မွေ့ညင်သာလာသည်။ သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး နန်းတော်ဆီသို့ လက်သီးဆုပ်လိုက်ကာ ဧကရာဇ်ဓားပေါ်သို့ သူ၏ ရိုသေလေးစားမှုကို ထုတ်ဖော်ပြကာ ရွှီချင်းကို ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။

ထိုအပြုအမူကြောင့် လူအများအပြားသည် သူ့ကို ပိုပြီးအထင်ကြီးသွားကြသည်။

စတုတ္ထမင်းသားက သိမ်မွေ့ညင်သာမှုကို ထုတ်ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း တချို့လူများသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံချင်ဟန် ရသည်။

သို့ဖြစ်၍ ရွှီချင်းသည် အချိန်ကို တွက်ချက်လိုက်သည်။ သူက ဧကရာဇ်ဓားကို အကြောင်းပြချက်ပေးပြီး ဤနေရာမှ စောစောထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် နန်းတော်၏ ဂိတ်တံခါးအပြင်ဘက်မှ သက်တံ့လမ်းကြောင်းပေါ်ဝယ် ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ် လူ့ဘီလူးများ၏ အရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ထိုသူက လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး နန်းတော်ထံသို့ ဦးညွတ်လိုက်သည်။

“ အရှင်မင်းကြီးကို အရိုအသေပေးပါတယ် ”

“ ကျွန်တော်က တိုးမူဝေပါ… ကျွန်တော်က နစ်မြုပ်တိမ်ဒေသကြီးမှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ဆီ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ခြောက်ဆယ်ကမှ ပြန်ရောက်လာခဲ့တာပါ… ဒီနေ့ ဒေသအကြီးအကဲရွှီက စတုတ္ထမင်းသားရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လူအများရှေ့မှာ လုယူသွားခဲ့တာကို ကျွန်တော်မြင်တွေ့ခဲ့ပါတယ်… အဲ့ဒီအတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို ကျွန်တော်ခံစားမိပါတယ် ”

“ ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ… ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်က မရှင်းလင်းနေဘူးဆိုရင် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ နောက်တစ်ဆင့်တတ်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်… ဒါ့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ကျွန်တော်တို့က တရားမျှတမှုကို လက်ကိုင်ထားရမယ်လို့ အရှင်မင်းကြီး ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်… ဒီနေ့ နိမ့်ကျတဲ့ ဒီအစေခံက ဒေသအကြီးအကဲရွှီဆီကနေ လမ်းညွှန်မှုကို အတင့်ရဲစွာ တောင်းခံလိုက်ပါတယ် ”

“ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်ပြုပေးပါ အရှင်မင်းကြီး ”

ထိုလူသည် ထူထဲသော တာအိုဝတ်စုံကြမ်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူထွားကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရှည်လျားသော ဆံပင်က သူ၏ ပခုံးထက်သို့ ကျဆင်းနေသည်။ သူ၏ အမူအရာသည် မောက်မာထောင်လွှားဟန်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ သေဆုံးရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ စကားသံက ပျံ့လွင့်လာသည်နှင့် ပြီးပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်သိုက်အဆင့် အားလှိုင်းအတတ်အကျများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါ်လျှိုးထွက်လာသည်။

လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ငါးခုက သူ့အနောက်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ယင်းတို့အားလုံးကို ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနည်းလမ်းဖြင့် နားလည်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက နေရာမှာ မတ်တတ်ရပ်နေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးနှင့် ချီသည် သူ၏ အနောက်မှ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်များဖြင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ယင်းက သွေးတိမ်တိုက်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး အရပ်ရှစ်မျက်နှာဆီသို့ ပျံ့ပွားသွားသည်။

သူက စကားပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း နန်းတော်ထဲမှ လူတိုင်းသည် သူ့ကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် စတုတ္တမင်းသားသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက အထင်အရှား ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ စံအိမ်ထဲမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ့ကို ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သူက သူမဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်မှာ တစ်ဖက်လူက ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် သူ့အပေါ် အလွန်ဆိုးကျိုးများပေသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဓိကပြဿနာကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်လျှင်ပင် ကောလဟာလများ ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ ကိစ္စတချို့၏ ဇစ်မြစ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် ဤကိစ္စက သူ၏ ခမည်းတော်အား မပျော်မရွှင်ဖြစ်စေမည်ကို သူစိုးရိမ်သည်။ အကယ်၍ သူ့ဘက်က မမှားလျှင်ပင် ဤကိစ္စမှာ သူက ပါဝင်ပတ်သက်ခံရလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒသည် စတုတ္ထမင်းသား၏ နှလုံးသားထဲမှာ သိပ်သည်းလာသည်။ သူက ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အော်မပြောခင် နန်းတော်ဆီသို့ ဦးစွာအရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“ တိုးမူဝေ… မင်း ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ အဲ့လိုလုပ်တာလဲ… အခုချက်ချင်း နောက်ပြန်ဆုတ်စမ်း ”

တိုးမူဝေက ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

“ အရှင့်သား ”

“ ငါ့လုပ်ရပ်က အရမ်းရဲတင်းနေတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒေသအကြီးအကဲရွှီက လောဘစိတ်ရှိပြီး သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပါတယ်… အဲ့ဒါကို ငါက ရပ်ကြည့်မနေနိုင်ပါဘူး… သူက ဒေသအကြီးအကဲဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့တောင် မထိုက်တန်တာ ဧကရာဇ်ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ဝေးပါသေးတယ် ”

သူက စကားပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း စတုတ္ထမင်းသား၏ အမူအရာသည် ပိုပြီးထိတ်လန့်သွားပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက ခေါင်းငုံ့ထားဟန် ရသော်လည်း သူ၏ စကားများထဲမှာ လက်နက်တစ်ခု ပါရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူ့ကို သတိပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ လူသားဧကရာဇ်၏ အသံက တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ပွဲအခမ်းအနားကို ဖျက်လို့ဖျက်ဆီးလုပ်တယ်… သူ့ကို သတ်စေ ”

လူသားဧကရာဇ်၏ အသံက မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။ ထိုအခါ နန်းတော်၏ ဂိတ်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေကြသော ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ် လူ့ဘီလူးနှစ်ကောင်၏ လက်ထဲမှ ဧရာမဓားရှည်ကြီးသည် လင်းလက်တောက်ပလာသည်။ ဧကရာဇ်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ဧရာမဓားရှည်နှစ်လက်က အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားကြသည်။

တိုးမူဝေ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် တုန်ယင်လာသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဧရာမဓားရှည်နှစ်လက်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အစိတ်အပိုင်းလေးခုအဖြစ် ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ရွှီချင်းသည် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ထိုကိစ္စက သူနှင့်ဘာမှမသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ပင်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက လူသားဧကရာဇ်ထံသို့ လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“ အရှင်မင်းကြီး… ဒါက ဧကရာဇ်ဓားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ငါရရှိဖူးတာပါ… ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်က မတည်ငြိမ်သေးပါဘူး… ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ဖို့ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို စောစော ပြန်ခွင့်ပြုပေးပါ ”

“ ခွင့်ပြုတယ် ”

လူသားဧကရာဇ်သည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည် ခါးမတ်လိုက်သည်။ သူက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ တခြားလူများကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။ သူက အင်မော်တယ်လက်ခံဧရိယာဆီသို့ ဖြတ်ကျော်သွားပြီး နန်းတော်၏ ဂိတ်တံခါးအဝမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လျှောက်သွားစဉ် မြေပြင်ပေါ်မှ အလောင်းကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်သွားချေ။

လေတဟူးဟူး တိုက်ခတ်လာသည့်အခါ သူ၏ နောက်ကျောပုံရိပ်က တည်ငြိမ်ပြီး မယိမ်းယိုင်ဟန် ရ၏။