← Chapters

လူထုနှင့်သိုင်းပညာ၏ တာအို၊ ကောင်းကင်ဘုံ အကျဉ်းချခြင်း ကျောက်ပြား

Vol. 16 Ch. 226

လူထုနှင့်သိုင်းပညာ၏ တာအို၊ ကောင်းကင်ဘုံ အကျဉ်းချခြင်း ကျောက်ပြား

Vol. 16 Ch. 226

သူမသည် ကြီးစွာသော ကံအခွင့်အလန်းရှိလာနိုင်မည်လား သိရန် ကျန်းချန်ရှန်းသည် မုလင်းလော့ကို ရမှတ်တစ်သိန်းလောက် တိတ်တဆိတ် ပေးလိုက်သည်။

သူအမှတ်ပေးခဲ့သူများထဲတွင် မုလင်းလော့ သည် လင်းဟောက်ထျန်း ကိုလိုက်မီရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်ရှန်းတွင် သူမအတွက် မျှော်လင့်ချက်များစွာရှိခဲ့သည်။

အမှတ်ပေးပြီးနောက် ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

အမှတ်တစ်သန်းက မည်သည့်အချိန်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မည်ကို သူသိချင်မိသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း တိတ်တိတ်လေး တွေးနေမိသည်။

တစ်ဖက်တွင်…

မဟာကျင်း၏ အလယ်ပိုင်းဒေသ၊ ထျန်းကန်း ပြည်နယ်၊ ယခင်ထျန်းကန်း မင်းဆက်၏ကုန်းမြေ…

တောင်တန်းများကြားတွင် ဝတ်စုံတူညီစွာဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးအုပ်စုတစ်စုသည် တာအို ဘုရားကျောင်းကို တည်ဆောက်နေကြသည်။ သူတို့သည် တာအို ဘိုးဘေးဂိုဏ်း၏ တပည့်များဖြစ်သည်။

ချီယွမ်၊ဧကရာဇ် ဖုန့်ထျန်းနှင့် လီရာ တို့သည် တောက်ပနေသော နေရောင်ကို မျက်နှာမူပြီး တောင်ပေါ်မှ လမ်းတစ်ဝက်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ချီ အစစ်အမှန်ကို အတူတကွ ဖြန့်ကျက်ပြီး သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ပတ်လည်၌ ကာရံထား၍ သိပ်သည်းနေသည်မှာ မီးခိုးနှင့် ဓာတ်ငွေ့များက အနီးအနားတွင် ဝန်းရံနေသကဲ့သို့ပင်။ အလွန်မှော်ဆန်လှသည်။

လီရာ က မျက်လုံးဖွင့်ပြီး “အစ်ကိုချီ က တကယ့်ကို ဉာဏ်ကြီးရှင်ပဲ။ ဒီလမ်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်။”

ချီယွမ် က မျက်လုံးမဖွင့်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလီလည်း တော်တော်ကောင်း ပါတယ်။ အကိုလီပေါ်လာတာကြောင့်သာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီလမ်းကြောင်းကို ပြီးမြောက်ဖို့ အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီခဲ့ကြတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့”

ထိုအရာကိုကြားသောအခါ လီရာက ပြုံးပြသည်။

ထို့နောက် သူက “ညီအစ်ကိုချီ။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ ဒီလိုကမ္ဘာကြီးမှာ ဘာလို့ ခြေဆန့်ချင်နေရလဲ။ ကောင်းကင်ဘုံကို ဘာကြောင့် လာပြီးဝတ်မပြုတာလဲ။ မင်းရဲ့ဂိုဏ်းကိုမြှင့်တင်ပြီးတော့ တာအိုဘိုးဘေး ဘုရားကျောင်း ကို တည်ထောင်ဖို့ ငါမင်းကို ကူညီပေးလို့ရတယ်”

နဂါးသွေးကြောတိုက် သို့ သူမရောက်မီ တာအိုဘိုးဘေး သည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးသာဖြစ်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။ သို့သော်လည်း လမ်းတွင် သူသည် ထိုအံ့မခန်း ကောင်းကင်မြစ်များကို မြင်ပြီး ပင်လယ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် တာအိုဘိုဘေး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ တာအိုဘိုးဘေးသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် နတ်ဘုရားဖြစ်ခဲ့သည်။

ချီယွမ်မပါသည့်တိုင်အောင်ပင် သူပြန်သွားကာ တာအို ဘိုးဘေး၏ ရုပ်တုကို စိုက်ထူရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ သက်ရှိအင်မော်တယ်နတ်ဘုရားကို သူ မည်ကဲ့သို့ မကိုးကွယ်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ဖုန့်ထျန်း အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် မင်းဆက်တစ်ခုလုံးကသာ တာအိုဘိုးဘေးကို ယုံကြည်ပါက ဖုန့်ထျန်း ကိုလည်း သူကာကွယ်နိုင်မည်ဟု သူ စိတ်ကူးယဉ်မိသည်။

ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဖုန့်ထျန်း ၏အခက်အခဲကိုဖြေရှင်းရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ မဟာကျင်းဒေသသည် ၎င်းတို့၏မဟာမိတ်ဖြစ်လာပြီး အခြားအချုပ်အခြာအာဏာပိုင် မင်းဆက်သုံးဆက်ကို တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူတို့အောင်မြင်ခဲ့ပါက ဖုန့်ထျန်း အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်မင်းဆက်သည် ဦးမော့လာပေမည်။

ချီယွမ် က ခေါင်းယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။ " ဇမ်းဧကရာဇ် ရဲ့ နာမည်ကို လူသိရှင်ကြား ကြေငြာရင် သာမန်လူတွေ ယုံကြည်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ အထူးသဖြင့် သူတို့ဘဝကအဆင်မပြေတဲ့အခါမျိုးမှာ ခုခံကြလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မဟာကျင်းဖြစ်စေ၊ ဖုန့်ထျန်းဖြစ်စေ သူတို့က နောက်ဆုံးမှာ တိုက်ခိုက်ရမှာပဲ။ ဒီနည်းလမ်းက ငါ့ရဲ့ အတွေးတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး။ အဲဒါကို ငါကိုယ်တိုင် ကမ္ဘာကို သက်သေပြဖို့ပဲလိုတယ်။”

"ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က တစ်သက်လုံး ကြာသွားမှာကိုပဲ စိုးရိမ်မိတယ်”

“ဒါဆိုလည်း ငါ့ဘဝက အမွေခံတစ်ခုဖြစ်လာပြီးတော့ နောက်မျိုးဆက်က ဆက်ပြီးကြိုးစားပါစေ”

ချီယွမ်၏ စကားများက လီရာကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

​နောက်​တစ်​​ယောက်​က ရှေ့မှလူအား စိတ်​ထဲမှ ​လေး​လေးနက်နက် လေးစားမိသည်။ ဤသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်အား သူ ရိုသေလေးစားမိသည်မှာ ပထမဆုံး အကြိမ်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ သူလေးစားသောအရာမှာ သူ၏ခွန်အားမဟုတ်၊ သူ၏စိတ်ဆန္ဒ ဖြစ်သည်။

ချီယွမ် က "ကောင်းပြီ၊ ဒီအကြောင်းကို မပြောတော့ဘူး။ အာရုံစူးစိုက်ကြမယ်။ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်းကို ထူထောင်ရတော့မယ်”

လီရာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အောက်တိုဘာလ။

ရုတ်တရက် မဟာကျင်းဒေသ၏ ကောင်းကင်ကြီးက ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေပြင်းများတိုက်ခတ်ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ စွမ်းအားကြီးမားသူတိုင်း မဟာကျင်း၏ ကံကြမ္မာပြောင်းလဲမှုကို ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

ကျန်းချဲ နှင့် ရှန်လီ တို့သည် လေ့လာမှုမှ ထွက်လာကြသည်။ ရှန်လီကမျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ဘယ်လိုမျိုး အပြောင်းအလဲလဲ။ ဒါက ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြတ်ကျော်လာတာနဲ့မတူဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း မဟာကျင်းဒေသရဲ့ကံက မြန်မြန်ကြီးတိုးလာနေတယ်။ စကြဝဠာဘုံက စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက် မွေးဖွားတဲ့အခါ ဖြစ်လာတဲ့ ကံစွမ်းအားထက်တောင် ပိုမြန်သေးတယ်”

ကျန်းချဲ သည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အဖြစ်အပျက်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီဖြစ်ရာ ပြုံးပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ “ ကြည့်ရတာ နောက်ထပ် လောကကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက် အရည်အချင်းတစ်ခုက ငါ့မြေမှာ ပေါ်လာတဲ့ပုံပဲ။ ဘယ်နေရာက လာနေတာလဲ ပြောပြပါဦး။"

ရှန်လီ က သူ့၏ ချီကို ဖြန့်ကျက်ပြီး အာရုံခံလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ “ထျန်းကန်းပြည်နယ်" ဟုပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းချဲ က သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး “ဒါ တာအိုဘိုးဘေးဂိုဏ်းက သူတော်စင်ချီ ဖြစ်နိုင်လား။ အဖြူရောင်အစောင့်တပ်တွေက သူတော်စင်ချီက ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်းအသစ်ကို ဖန်တီးနေတဲ့ အကြောင်းကို အရင်က စုံစမ်းခဲ့ဖူးတယ်။ သူအောင်မြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ဒီလိုဖြစ်စဉ်မျိုးနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။”

" ကျွန်တော် အခုချက်ချင်းစုံစမ်းလိုက်မယ်!"

ရှန်လီ က သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အမြန်ထွက်သွားသည် ။

ကျန်းချဲ သည် ခရမ်းရောင် ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ကာ ကောင်းသော အရာတစ်ခုခုကို တွေးမိသကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်သည်။

အသက် 59 နှစ်အရွယ် အမျိုးသား၏ ဦးခေါင်းသည် အဖြူရောင်သန်းစပြုလာကာ ဘဝ၏ အဆိုးအကောင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပုံပေါ်သည်။

နောက်တစ်လအကြာတွင် တာအိုဘိုးဘေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းသခင် သူတော်စင်ချီက သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခု ဖန်တီးသည့် သတင်းသည် နယ်မြေတစ်ခွင်ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ၎င်းကို လူထုနှင့် ကိုယ်ခံပညာ၏တာအို ဟုခေါ်သည်။ ဤလမ်းကြောင်းသစ်ဖြင့် သူသည် တိုက်ခိုက်ရန် ကိုယ်ခံပညာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်ရန်အတွက် ကဗျာများနှင့် သီချင်းများကို ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။ သူ၏တာအို ကို သက်သေပြရန်၊ သူသည် ထျန်းကန်း ပြည်နယ်ရှိ အင်အားကြီးဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းဆရာကို စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဘုရား၏ ခွန်အားဖြင့် ရွှေခန္ဓာဂိုဏ်းချုပ်ကို အနိုင်ယူပြီး ထိုတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။

လူထုနှင့် ကိုယ်ခံပညာ၏ တာအို သည် မဟာကျင်းဒေသ၏ သိုင်းလောကတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် ဧကရာဇ်မင်းက တာအိုဘိုးဘေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းအရှင် ချီယွမ် သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ကြီးမားသော ပံ့ပိုးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း လောကကို ကြေညာခဲ့သည်။ သူသည် တရားမျှတမှုနှင့် ကိုယ်ခံပညာဆိုင်ရာ ပညာရှိဘွဲ့ကို အထူးအပ်နှင်းခံရပြီး သေခြင်းကင်းလွတ်ခွင့် ကတ်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ထိုအမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အသိအမှတ်ပြုခံရသည့် မဟာကျင်းဒေသ၏ ပထမဆုံးသူတော်စင်ဖြစ်သည်။

ဒီဇင်ဘာလလယ်။

ကျန်းချဲ သည် ကျန်းချန်ရှန်း ဆီသို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ ချီယွမ် ၏အောင်မြင်မှုများကြောင့် သူအလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

“သူဖန်တီးထားတဲ့ တာအိုက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ။ စိတ်ခွန်းအား သန်မာနေသရွေ့ ကိုယ်ခံပညာရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သူ့ကိုယ်စား တိုက်ခိုက်ပေးဖို့ လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တယ်။ ဒီနည်းစနစ်ကို စစ်မြေပြင်မှာ အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် အံ့ဩစရာဖြစ်နေမှာ။ ဒါက အားနည်းတဲ့ စစ်သားတွေကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရစေနိုင်တယ်”

ကျန်းချဲ သည် သူ့အသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

သူက ကျန်းချန်ရှန်း ကို သဘောကျစွာ ကြည့်နေသည် ။ သူသည် သူတော်စင်ချီ ၏နောက်ခံအကြောင်းသိသည်။ တာအိုဘိုးဘေး ၏ စွမ်းဆောင်မှုကြောင့် သူတော်စင်ချီ သည် တောင်ကို ရွေ့လျားစေခဲ့သည်။ တာအိုဘိုးဘေး အတွက်မဟုတ်ပါက၊ သူသည် ချီဒေသ သို့ပြန်သွားပြီး တရားမျှတမှုနှင့် ကိုယ်ခံပညာတာအို ကို ထိုနေရာတွင် တည်ထောင်ပေလိမ့်မည်။

“လူထုနဲ့ကိုယ်ခံပညာတာအိုကို ဖန်တီးလိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် ပညာသင်ကျောင်းသားတွေတောင် တိုက်ပွဲမှာ ခွန်အား ရှိလာနိုင်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သိုင်းပညာကို အထူးလေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်ယူစရာ မလိုဘူး။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို အရင်က ဘယ်သူမှ မတွေးဝံ့ကြဘူး။”

ကျန်းချဲ သည် သူတော်စင်ချီ ကို အလွန်ချီးကျူးလွန်းရာ ရဲ့ရွှင်း ပင် သူ့ကို စိန်ခေါ်ချင်ခဲ့သည်။

“မလုပ်နဲ့။ လူထုနဲ့ကိုယ်ခံပညာတာအိုက အစွမ်းထက်ပေမဲ့လည်း မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကွာခြားချက်က ကြီးလွန်းတယ်။ သူ့ကို မသေစေနဲ့။" ကျန်းချဲ က သူ့ကို အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူတော်စင်ချီ သည် သူ၏ ရတနာ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရဲ့ရွှင်း က ဒေါသတကြီးနှင့် “မင်းကိုကြည့်ဦး”

သူ့ရင်ထဲတွင် ခါးသီးသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထိုအချိန်တုန်းက ကျင့်ထျန်းကျုံး သည် သူ့အား ခပ်မြင့်မြင့် သဘောထားခဲ့သည်။

ကျန်းကျန့် က “ငါပြောချင်တာက သူတော်စင်ချီက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ ဒီလို ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်တဲ့နည်းရှိမယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး”

ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်ပြီး “ပြောရရင် ဒါက ကိုယ်ခံပညာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါဟာ ကိုယ်ခံပညာရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခြင်းရဲ့ နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ။”

သူသည် သူတော်စင်ချီ ကို ကျေနပ်ပြီးရင်း ကျေနပ်နေသည်။ ဤကဲ့သို့ ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်းကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ကိုယ်ခံပညာတွင် ပထမနေရာဟူ၍ မရှိ။ သန်မာသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပိုမိုအားကောင်းသောသူများဖြင့် အစားထိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လူထုနှင့် ကိုယ်ခံပညာ၏ တာအိုသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသရွေ့ သူတော်စင်ချီ ၏ နာမည်သည် သမိုင်းတွင် သွားမည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများက လေးစားခံရမည်ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင်၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်ခံပညာဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အခြေခံပြီး သိုင်းပညာလောက၏ စည်းမျဉ်းများကို မချိုးဖောက်ခဲ့ပေ။ သိုင်းပညာ၏ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းအင်ဖြစ်သရွေ့ မည်မျှပင် ကြိုးစားလေ့ကျင့်နေပါစေ၊ ၎င်းတို့သည် မသေမျိုး ကျင့်ကြံရေးအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ပေ။

မသေမျိုးကျင့်ကြံသူများသည် သဘာဝနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်လာခြင်းနှင့် ညီမျှသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ကို စုပ်ယူကြသည်။ ၎င်းကို ကိုယ်ခံပညာလောက၏ စည်းမျဉ်းများက ကန့်သတ်ထားပြီး ဖြတ်ကျော်၍မရပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ကိုယ်ခံပညာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အကာအကွယ်အလွှာလည်းဖြစ်သည်။ ၎င်း၏တည်ရှိမှုက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကမ္ဘာပေါ်ရှိလူများ ရယူနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ပိုင်ချီ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မာစတာ၊ အင်မော်တယ်တာအိုကို ဘယ်အချိန်မှာ တည်ထောင်မှာလဲ"

အင်မော်တယ်တာအို

အားလုံးက ကျန်းချန်ရှန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျီဝူကျွင်း၏ မျက်လုံးများပင် တောက်လောင်နေသည်။

မြင့်မြတ်သောမင်းဆက်တွင် ကျီဝူကျွင်း သည် အဆုံးစွန်သောနည်းစနစ်များစွာကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသော်လည်း တာအိုဘိုးဘေး၏ အင်မော်တယ်နည်းစနစ်များကို သူမမြင်ဖူးချေ။

ပဲစေ့များကို စစ်သားများအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း၊ ပင်လယ်ကို မြှောက်ခြင်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၊ နဂါးအသွင်ပြောင်းခြင်း….

အင်မော်တယ်နည်းစနစ်များကို အခြေခံ၍ ဤအရာများကို သေချာပေါက်လုပ်ဆောင်ခဲ့​ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က "မင်းသိုင်းပညာလမ်းကြောင်းရဲ့အဆုံးကိုရောက်ရင် အဲဒါကိုပြောကြရအောင်။ ငါတောင်မှ ငါ့ပန်းတိုင်ရောက်အောင် ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်နေတယ်။"

သူသည် အင်မော်တယ်တာအို ကို မဖန်တီးနိုင်သဖြင့် သူတို့၏အာရုံကို လွှဲလိုက်ရသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကလူများကို ရှင်းပြရန်သာ လိုအပ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိလူများ အနေဖြင့် တွေးချင်သလို တွေးတောနိုင်သည် ။ သူ့ကို အင်မော်တယ်နတ်ဘုရားအဖြစ် သဘောထားကာ အဆုံးမရှိသော ပူဇော်ရမှတ်များ ပေးဆောင်ခြင်းသည်လည်း သူ့အတွက် ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်။

လူတိုင်း စိတ်ပျက်သွားကြသော်လာ်း စိတ်ဓာတ်မကျချေ။ မှန်ပေသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်း၏ အဆုံးကိုတောင် မရောက်သေးပေ။ သူတို့သည် အင်မော်တယ်တာအိုအား မည်သည့်အဆင့်ဖြင့် စပ်စုရမည်နည်း။

သူတို့၏ထင်မြင်ချက်အရ ကျန်းချန်ရှန်း သည် သိုင်းပညာ ၏အဆုံးသတ်ကိုကျော်သွားနိုင်သည်။

ကျန်းချဲ နှင့် ကျန်းကျန့် သာလျှင် ကျန်းချန်ရှန်း ၏အသက်အစစ်အမှန်ကိုသိသည်။ တခြားသူများမှာ သူအင်အားကြီးပြီးနောက်မှသာ သူနှင့်တွေ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစကတည်းက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူ့ပုံရိပ်က မယုံနိုင်စရာ ကောင်းနေပြီဖြစ်သညိ။ ထို့ကြောင့်၊ ကျန်းချန်ရှန်း ၏စွမ်းအားသည် သိုင်းတာအို ၏နယ်ပယ်တွင်ရှိနေသေးသည်ဟူသောအချက်ကိုသူတို့လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

တရားထိုင်ခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်းချန်ရှန်း သည် ကိုယ်ခံသိုင်းပညာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံသည်ကို မတွေ့ခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ သူတို့၏ မှန်းဆမှုမှာ ပို၍သေချာသွားသည်။

ကျန်းချဲ သည် ပျော်ရွှင်စွာ မထွက်ခွာမီ အချိန်အတော်ကြာအောင် နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် လူထုနှင့်ကိုယ်ခံပညာတာအို အား အပြင်းအထန် မြှင့်တင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

အချိန်တွေက ဆက်ပြီးကုန်သွားသည်။

ထိုက်ဟယ် ခေတ် ၆ နှစ်၊ မတ်လအစ။

လီရာ သည် အလည်အပတ်လာရောက်ပြီး သူဖန်တီးခဲ့သော ကံကောင်းခြင်းသိုင်းတာအို ကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

သူ မထွက်ခွာမီ ဖုန့်ထျန်း တွင် ကျန်းချန်ရှန်း အတွက် ဘုရားကျောင်းတစ်ခု တည်ထောင်လိုကြောင်း ပြောခဲ့ပြီး သူ့စကားများသည် ချီးမြှောက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့အား ခက်ခဲအောင် မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူတည်ထောင်ခဲ့သော သိုင်းတာအို ကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် သူ့ကတိကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် ကျန်းချန်ရှန်း၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးဖြစ်သည်။

သူ့ကိုလွှတ်လိုက်ခြင်းက မဟာကျင်း ကို ဘေးဥပဒ်ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း သူသည် အသက်ရှင်ဖို့ထိုက်တန်သည်။

သူသည် မဟာကျင်း နှင့် ဖုန့်ထျန်း အကြား ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သည်။

ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ပြောလှသည်။ ကမ္ဘာကြီးကို ပေါင်းစည်းရေးလမ်းတွင်၊ မဟာကျင်း နှင့် ဖုန့်ထျန်း တို့သည် လက်တွဲပြီး ရှေ့သို့ ချီတက်နိုင်သည်။ သေတဲ့အထိ တိုက်စရာမလိုအပ်ပေ။ အတူတကွ တိုက်ခိုက်မည့်အရေး ​ရှောင်နိုင်သရွေ့ တစ်ဖက်အုပ်စုများက ခေါင်းငုံ့သွားနိုင်သည်။ မှန်ပေသည်။ ချောက်ချခံနိုင်ချေလည်း ရှိပေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး ကမ္ဘာ့ဝိညာဉ်သစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

ရဲ့ရွှင်း၊ ကျန်းကျန့်၊ ဓားနတ်ဘုရား နှင့် ကျီဝူကျွင်း တို့သည် လက်ရှိတွင် လီရာ၏ တာအိုသိုင်းကံတရား ကို လေ့လာနေသည်။ ၎င်းတို့တစ်ဦးစီအတွက် တစ်ခုစီပွားယူထားပြီး ကျန်းချဲ အား ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် နတ်ဆိုသူတော်စင် ၏သွေးနှင့် ချီ ကို စုပ်ယူနေဆဲဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးသူတော်စင် တည်ရှိရာ ပင်လယ်ကို နတ်ဆိုးများ မလာဝ့ကြသဖြင့် လင်းဟောက်ထျန်းကို အကျိုးရှိစေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က မုလင်းလော့ ကို ဆက်ကြည့်သည်။

သူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားသည်။

မုမိသားစုသည် ရှေးကျပြီး တိတ်ဆိတ်​ေသာကျွန်းစုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကျွန်းတိုင်းတွင် လူသားမြို့များ၏ ခြေရာများ ရှိသော်လည်း ကိုယ်ခံပညာရှင်တို့၏ ခြေရာများ မရှိပေ။ မုမိသားစုရဲ့ အဖွဲ့များမှာ မတော်တဆ ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် မြူခိုးများကြားတွင် သုံးလကြာခရီးထွက်ခဲ့ပြီး လမ်းပျောက်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤကျွန်းစုတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာများစွာ၊ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ခံပညာစာအုပ်များနှင့် နတ်လက်နက်များပင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ မုမိသားစုတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သစ်သားသေတ္တာ အများအပြားကို သင်္ဘောပေါ်သို့ ရွှေ့ခဲ့ပြီး မုလင်းလော့ ကို တောင်တန်းတစ်ခုက ဆွဲဆောင်နေသည်။ မုရွှမ်ကန်း နှင့်အတူ သူမသည် တောင်ခါးနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လှိုဏ်ဂူတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ လှိုဏ်ဂူထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျောက်ပြားတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မူရွှမ်းကန်း သည် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သော စကားလုံးများကို မမှတ်မိမီ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြည့်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ အကျဉ်းချ ကျောက်ပြား

မူလင်းလော့ သည် ကောင်းကင်အကျဥ်းချကျောက်ပြား ကို လှမ်းယူလိုက်သောအခါတွင် ကွဲအက်သွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခု သူမ၏နဖူးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းချ ကျောက်ပြား ကွဲသွားပြီးနောက် ကျောက်ဓားတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြီး ဓားရိုးသည် မူလင်လော့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

မူရွှမ်ကန်း သည် ဉာဏ်အမြော်အမြင်ကြောင့် ကြောက်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူ့မြေးမလေး တစ်ခုခုဖြစ်သွားမည်ကို ကြောက်မိသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ကျန်းချန်ရှန်း အချိန်မီပြောလိုက်သည်။

"မထိတ်လန့်ပါနဲ့၊ သူ အမွေကို လက်ခံနေတာ"

မူလင်းလော့ ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ကျောက်စိမ်းရွက်မှ အသံထွက်လာသည်။ မူရွှမ်ကန်း သည် ဤအသံကို မကြားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း သူကြားသည်နှင့် မှတ်မိသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး အင်မော်တယ်နတ်ဘုရားအား အလျင်အမြန် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်..

All Chapters