ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဆေးကြောသန့်စင်ဘုံ၊ ကောင်းကင်ကလန်၏ ဖန်ကူ

ရှေးခေတ် သိုင်းဧကရာဇ် တိုက်ပွဲများကို အကဲဖြတ်ရသော သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သိုင်း နည်းစနစ်များကို လေ့လာရန် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချန်ရှန်း သည် သိုင်းပညာရှင်မဟုတ်သော်လည်း အက်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအတွေ့အကြုံများသည် သူ၏ တိုက်ပွဲအသိကို တိုးမြင့်စေပြီး သူ၏ ဗဟုသုတကို ကျယ်ပြန့်စေနိုင်သည်။ အဆုံးတွင် သူသည် အသက် ၁၈၆ နှစ်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အချိန်အများစုကို တောင်ပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ သူ့ဘဝအတွေ့အကြုံက သာမန်လူများထက် မပိုပေ။

လင်းဟောက်ထျန်း၏ အိပ်မက်ထဲက စစ်မြေပြင်သည် ယနေ့ခေတ် စစ်ပွဲထက် ပိုရက်စက်သည်။ နတ်ဆိုးပေါင်း သန်းရာနှင့်ချီကို တစ်ယောက်တည်းက ယှဥ်နေရသည်။ ထိုစစ်ပွဲက ဘယ်လောက်ခက်ခဲလောက်မလဲ။

ကျန်းချန်ရှန်း က တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေသည် ။ တိုက်ပွဲများပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ လင်းဟောက်ထျန်းသည် စကားနည်းလာသည်။ သူ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး သူ့၏ တိုက်ပွဲပုံစံက ပိုပြင်းထန်လာသည်။

တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံက လင်းဟောက်ထျန်း ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

ကျန်းချန်ရှန်း မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။ အိပ်မက်သည် တစ်သက်တာကဲ့သို့ပင် ရှည်လျားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် နာရီအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။

ရှေးခေတ် သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အတွေ့အကြုံသည် ကျန်းချန်ရှန်း ကိုလည်း ထိတွေ့ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် လင်းဟောက်ထျန်း နှင့် မတူပေ။ သူ့တွင် ခိုင်မာသော တာအို နှလုံးသားရှိပြီး သဘာဝအရ သူ့၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်က လွယ်လွယ်နှင့် ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ပေ။

သူ လင်းဟောက်ထျန်း ကို တစ်ဖန် ကြည့်လိုက်သောအခါ အဖိုးအိုသည် လင်းဟောက်ထျန်း နှင့် ကောင်းကင်းမိုးကြိုးလင်းယုန် ကို လူမနေသောကျွန်းသို့ စေလွှတ်ပြီး အဘိုးအိုသည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၏ အလောင်းဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်သွားကာ ဆွဲယူသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း နိုးမလာသေးပေမဲ့ သူ အဆင်ပြေမှာပါ။

ကျန်းချန်ရှန်းက က သူ့အကြည့်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ရှေးခေတ် သိုင်းဧကရာဇ်၏ အသွင်အပြင်သည် သူ့ကို ဖိအားဖြစ်စေသည်။ သူပိုကြိုးစားလေ့ကျင့်ရမည်။

သူ၏နောက်ဆုံးအောင်မြင်မှုဟာ (၆၃)နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် ဖြတ်ကျော်ခြင်းမတိုင်ခင် အချိန်အနည်းငယ်ရှိပါသေးသည်။ သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသောကြောင့် သူ၏ နောက်ထပ် ဖြတ်ကျော်မှုသည် သိပ်မကြာသင့်ပေ။

သူအခု ချို့တဲ့နေသောအရာမှာ အချိန်ဖြစ်သည်။ သူ့အချိန်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် လိုအပ်သော အချိန်ထက် ပိုတိုတောင်းသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု လမ်းစဥ်တွင် ကွာခြားချက်များသာမက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်ကို သူတစ်ယောက်တည်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံက ကောင်းချီးပေးသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

“ဒီလိုလုပ်လို့မရလောင်ဘူး။ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အာရုံကို လွှဲပစ်ရမယ်။”

ကျန်းချန်ရှန်း တိတ်တိတ်လေး တွေးနေမိသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ကျီးကန်း အများအပြားကို သတ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူသည် နတ်ဆိုးများဘက်တွင် ဆူးငြောင့်ခလုတ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးကြီးနှစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်လျှင်ပင်၊ ၎င်းသည် ဒုက္ခပိုရောက်စေသည်။

မူလက သူသည် ကြုံတွေ့သမျှကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုသော်လည်း ရှေးခေတ် သိုင်းဧကရာဇ်၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုက သူထပ်စောင့်လို့မရတော့ဘူးဟု ခံစားရစေသည်။

သူသည် ထိုအချိန်တွင် နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီးကို ဂရုမစိုက်မိစေရန် နတ်ဆိုးများနှင့် ရှေးခေတ်သိုင်းဧကရာဇ်တို့၏ အာရုံကို လွှဲထားခဲ့ရမည်။

ကျန်းချန်ရှန် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု တွေးမိသည်။

ဖြစ်နိုင်သားပဲ။

သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အကန့်အသတ်မဲ့မျက်လုံးများကို စတင်အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ကျီးကန်း မှ ဖြတ်လာသော ဦးတည်ရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သန်းတစ်ရာကျော် အမှတ်ရှိသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်သည်လည်း အဲဒီလမ်းကြောင်းကနေ လာလောက်မှာပဲ။

ကောင်းကင်နှင့် ပင်လယ်ကြားတွင် အဆုံးမရှိသော နတ်ဆိုးရောင်ဝါသည် ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အကန့်အသတ်မဲ့ နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအရာသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

အကန့်အသတ်မရှိသော နတ်ဆိုးမြူတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ပုံနှစ်ပုံသည် မှုန်မှိုင်းကာ မမြင်နိုင်ပေ။ နှစ်ယောက်လုံးသည် တောင်ကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင်သည် ကျားတစ်ကောင်နှင့်တူပြီး ကျန်တစ်ကောင်မှာ လူနှင့်တူသော ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းရှိသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းအား နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားနှင့် ပို၍ပင်တူစေသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် အလွန် ကျယ်ပြောလှသော တိုက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး နတ်ဆိုးမြူက အဲဒီဘက်ကနေ လာနေသည်။ "အရင်သွားစားရအောင်"

“ကောင်းပြီ”

အေးစက်စက် အသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးမြူခိုးများက အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ဆင်းသက်ကာ တောင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ တောင်တပြင်လုံးရှိ သက်ရှိသတ္တဝါများသည် နတ်ဆိုးမြူကြားထဲ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ နတ်ဆိုးများသည် တိုက်ကြီးထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ၎င်းတို့နောက်တွင်ရှိသော တောင်သည် ယိုယွင်းပျက်စီးသွားသည်။ စိမ်းလန်းစိုပြေမှု မရှိတော့ပေ။ သစ်ပင်များသည် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်၍ မြက်ပင်တစ်ပင်မျှ မရှိတော့ပေ။ တောင်ကြီးသည် သွေးအရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိဘဲ အရိုးများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဆေး​ကြောသန့်စင်နေရာ ကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

နတ်ဆိုးမြူခိုးများသည် ကြီးမားပြီး သာယာဝပြောသော လူ့မြို့တော်သို့ ချဉ်းကပ်လာတော့မည်။ တရားဝင်လမ်းမကြီးတွငိ ပြည်သူများနှင့် သိုင်းပညာရှင်များ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။ နတ်ဆိုးအခိုးအငွေ့များက ကောင်းကင်ကို ညဥ့်အခါကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်စေသည်။

"အဲဒါဘာလဲ"

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ နတ်ဆိုးချီ ပဲ! နတ်ဆိုးချီ ဆိုတာဘာလဲ။ ဧရာမ နတ်ဆိုးကြီး ဖြစ်ရမယ်!"

“ပြေး”

"နတ်ဆိုးကပ်ဘေး ရောက်လာပြီ"

သာမန်လူများနှင့် သိုင်းပညာရှင်များ တယောက်ပြီး တယောက် မြို့ပြင်သို့ ထွက်ပြေးကြသည်။ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အစောင့်များသည် အဝေးမှ ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်ကို သတိပြုမိကြသည်။ ချက်ခြင်း ဦးချိုမှုတ်ပြီး တစ်မြို့လုံးကို သတိထားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကံကြမ္မာကောင်းချီးသည် မြို့ရိုးလေးခုပေါ်တွင် စုစည်းကာ မြို့တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်သည့် ကြီးမားသောအတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်လာသောကြောင့် စစ်သားများသည် အနည်းငယ်မျှထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် မည်သို့သော ထိတ်လန့်မှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို မသိကြသေးပေ။

ကျမ်းချန်ရှန်း သည် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေသော်လည်း သမုဒ္ဒရာသည် ကျယ်ပြောလှသည်။ တစ်နေကုန် လိုက်ရှာသော်လည်း ရှာမတွေ့။ သို့သော် သူ လက်မလျှော့ခဲ့။ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာမည် ဆိုလျှင်လည်း အရေးမကြီးပေ။ သူတို့ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ရှာရမယ်။ အကယ်၍ သူတို့ဟာ နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီးရဲ့ အနီးမှာရှိသွားမယ်ဆိုရင်၊ သူ့ရဲ့အကြံအစည်က အဓိပ္ပါယ်မဲ့သွားလိမ့်မယ်။

တစ်ညတော့ ကုန်သွားသည်။

နေထွက်လာသည်နှင့် ကျန်းချန်ရှန်း ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီး ထက် သုံးဆပိုကြီးသော ကြီးမားသော တိုက်ကြီးကို သူမြင်လိုက်သော်လည်း တိုက်ကြီး၏ မြင်ကွင်းကြောင့် သူပင် အေးခဲသွားသည်။

တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် အရိုးများပုံမေကာ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်အရိုးများ အစုံပင်။ မြို့ကြီးများတွင် အဆောက်အဦများ မပျက်မစီး ရှိသော်လည်း မြို့တိုင်းသည် အရိုးများ၊ အရိုးတောင်ပုံများ၊ ဖြစ်နေပြီး သစ်တောများ မရှိကြတော့ပေ။ ကျိုင်းကောင်များ ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ သစ်တောများ ပြုန်းသွားသည်။ အကယ်၍ ငရဲအဆင့် ဆယ့်ရှစ်ဆင့် အမှန်တကယ် ရှိခဲ့ပါက ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ၏ စိတ်အခြေအနေမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဲဒီမှာ သက်ရှိသတ္တဝါ ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် သေခဲ့တာလဲ။

လူသားတစ်မျိုးတည်း၏ အရေအတွက်သည် ဘီလီယံ ဆယ်နှင့်ချီ ကျော်လွန်မည်ဖြစ်သည်။ တခြားမျိုးနွယ်စုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက စဥ်းစားရုံနှင့်ပင် သူ့ဦးရေပြားက တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဧရာမ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင် ဖြစ်ရမယ်။

ပင်လယ်ပြင်မှ အရှေ့ဘက်သို့ လှိုင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ဆက်လက်၍ စုံစမ်းသိလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏အမြင်လမ်းကြောင်းကို အရှေ့သို့ပြောင်းလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပက် ပင်လယ် မိုင်ပေါင်း ၂၀၀,၀၀၀ နီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ကြီးမားသော နတ်ဆိုးမြူများကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ နတ်ဆိုးမြူထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကြောက်စရာရုပ်သွင်နှစ်ခု ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ကို ရှာတွေ့ပြီ။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် နတ်ဆိုးမြူ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့ ကမ်းပေါ် ရောက်သွားပါက ထိုတိုက်ကြီးသည် အရိုးစု တောအုပ် ဖြစ်လာမှာ သေချာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ခြံဝင်းထဲက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်မလုပ်မီ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျန်းချန်ရှန်းသည် ကျောက်စိမ်းရိုးဝါးသစ်တော သို့ တရားထိုင်မည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။

ကျောက်စိမ်းရိုးဝါးသစ်တော ကိုရောက်သောအခါ ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏ အင်အားကို ဦးစွာတွက်ချက်လိုက်သည်။ သူမှလွဲ၍ နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီး တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ကျွမ်းကျင်သူသည် အမှတ်ပေါင်း ၁၃ သန်းအထိ ရှိသည်။ ကွမ်းထုံယို… သူသည် လက်ရှိတွင် မဟာကျင်းဒေသ ရှိ တာအိုဘိုးဘေး အကြောင်း မေးမြန်းနေသည်။

အကယ်၍ ကွမ်းထုံယို သာဆိုလျှင် မဟာကျင်းဒေသ ကို အန္တရာယ်ပြုမည်မဟုတ်ဟု ကျန်းချန့်ရှန်းကို ယုံကြည်နေသေးသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် ကျောက်စိမ်းရိုးဝါးတောမှ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် ထိုနတ်ဆိုးသားရဲနှစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။ ၎င်းတို့အမှတ်မှာ ကွာခြားမှု ရှိသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားခြင်းမရှိပေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ထိုနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ကို သတ်ရန် အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူ၏ နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုလိုသည်။

ကျမ်းချန်ရှန်း သည် တိမ်များကိုစီးကာ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မိုင်ပေါင်းသန်းချီသော အကွာအဝေးအတွင်း အသာလွန်ဆုံး သိုင်းသမားများကို တယောက်ပြီး တယောက် တွက်ချက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိုနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်၏တန်ဖိုးကို ကျော်လွန်နေသမျှကာလပတ်လုံး သူသည် ချက်ချင်းလှည့်ပြန်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်

တာအိုနည်းစနစ် သည် သူ၏ အရောင်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် တိမ်ပင်လယ်အထက်သို့ ခရီးထွက်စဉ် မည်သူမှ အာရုံမစိုက်ကြပေ။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ့ထက် အမှတ်ပိုများသူတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ ယုံကြည်မှုရှိပေမဲ့ သတိထားရမယ်။

တိုက်ကြီးတစ်ခု၏ ကမ်းရိုးတန်းတွင် တံငါသည်တစ်စု ပင်လယ်ပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ရုတ်တရတ်ပင် အဝေးက ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တိမ်မည်းများ လှိမ့်ဆင်းလာကာ အပြာရောင်ကောင်းကင်ကြီးကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တံငါသည်များသည် ထိတ်လန့်တကြား ကမ်းပေါ်မှ ထွက်ပြေးမသွားနိင်မီ တခဏမျှ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဤပင်လယ်ဧရိယာရှိ သိုင်းပညာအငွေ့အသက်သည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။ သာမန်တံငါသည်ပင်လျှင် သိုင်းပညာကို သင်ယူတတ်မြောက်သည်။ ထို့အပြင်၊ ၎င်းတို့သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နတ်ဆိုးများနှင့် ထူးဆန်းသော သားရဲမျိုးစုံကို တွေ့ကြုံခဲ့ရသောကြောင့် တစ်ခုခုလွဲချော်နေကြောင်း သူတို့သိနိုင်သည်။

နတ်ဆိုးမြူခိုးများထဲမှ ရုပ်သွင်နှစ်ခုသည် လျှောက်လာရင်း စကားပြောနေကြသည်။

“ဒီတစ်ခါစားပြီးရင် ငါတို့ဆက်သွားရအောင်။ ကောင်းကင်ကျီးကန်းအိုကြီးက ငါတို့ကို စောင့်နေတုန်းပဲ။”

"ဟမ်၊ ကောင်းကင်ကျီးကန်းကလန် က အမှိုက်ပဲ။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ နေမင်းကြီးလို့ တကယ်ထင်နေကြတာ၊ သူတို့က အရမ်းဒုက္ခပေးထားပြီးမှ ငါတို့ကို သူတို့ရဲ့ဖင်တွေကို သုတ်ပေးစေချင်တုန်းပဲ”

“မတတ်နိုင်ဘူး။ သူတို့က နတ်ဆိုးသခင်တွေ မျက်နှာသာပေးတဲ့ မျိုးနွယ်စုပဲ။”

“ဒီလောက်များတဲ့ ကောင်းကင်ကျိးကန်း တွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ သတ်နိုင်တဲ့သူက အားနည်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ဂရုတစိုက်နဲ့ သတိထားဖို့ လိုတယ်။'

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့ပူပေါင်းရင် မြင့်မြတ်တဲ့မင်းဆက်ရဲ့. စစ်နတ်ဘုရားကိုတောင် ဖြုတ်ချနိုင်တယ်။

နတ်ဆိုးနှစ်ကောင် စကားစမြည်ပြောနေစဉ် အဝေးက တိမ်ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ရုပ်သွင်တစ်ခု ရပ်နေ၏။ ကျန်းချန်ရှန်းပင်။

ကျန်းချန်ရှန်း တွက်ချက်ပြီးနောက်၊ မိုင်ပေါင်း သန်းပေါင်းများစွာသော အကွာအဝေးအတွင်း ပို၍သန်မာသော တည်ရှိမှုမရှိတော့ကြောင်း သူတွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ချောင်းမြောင်းနေသည့် နတ်ဆိုးများကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သူလုပ်နိုင်တယ်။

ချက်ချင်းပင် သူ့မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။

ရုတ်​တရက်​ သူ​ပျောက်​ကွယ်​သွားသည်​။

အဆုံးမရှိသော နတ်ဆိုးမြူများလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံစားမိပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နီမြန်းသော မျက်လုံးနှစ်စုံသည် အနက်ရောင် အခိုးအငွေ့များကို ဖြတ်သွားကာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်၌ တိမ်ပင်လယ်ကြီးသည် ရေဝဲကဲ့သို့ လှည့်ပတ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်သောလေသည် မြင့်တက်လာပြီး အဆုံးမရှိသော နတ်ဆိုးမြူများကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ မကြာမီ နတ်ဆိုးနှစ်ပါး ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့မှာ နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင်မိစ္ဆာ နှင့် နတ်ဆိုးအရှင် ဖျင်ထျန်း တို့ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင်မိစ္ဆာ တွင် ကျားနှင့်ကျားသစ်ကောင် ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။ အနက်ရောင် အမွေးများပါသော တောင်ကြီးကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြီးမားသည်။ အမြီးသုံးချောင်း ရှိပြီး နဖူးတွင် ဦးခေါင်းခွံကြီးတစ်ခု မြှုပ်ထားသည်။ ၎င်းသည် လူ၏ဦးခေါင်းနှင့်တူသော်လည်း အနည်းငယ်ကွဲပြားသည်။

နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင်မိစ္ဆာတွင် လူနှင့် နွား ခန္ဓာရှိသည်။ ၎င်း၏အောက်ပိုင်းသည် အနက်ရောင် အမွှေးအမျှင်များနှင့် နွားတစ်ကောင်၏ အောက်ပိုင်းတစ်ဝက်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခွာလေးခုသည် ပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး ၎င်း၏ အပေါ်ပိုင်း ကိုယ်ထည်မှာ အဝတ်မပါပေ။ ၎င်း၏ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းအစ်နေပြီး နောက်ကျောနှင့် ဘေးနှစ်ဘက်ကို အမွေးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူ့မျက်နှာတွင် ပြင်းထန်သောအမူအရာရှိသည်။ ရှည်လျားသော အမည်းရောင်နှင့် အနီရောင်ဆံပင်များမှ အပေါက်များထွက်သည့် တောင်များကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော ဦးချိုနှစ်ချောင်းလည်း ရှိသည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မည်းမှောင်လာပြီး ကောင်းကင်ကြီး ကျုံ့သွားသကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားစေသည့် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော နတ်ဆိုးမြူများသည် ကောင်းကင်အောက်တွင် လွင့်စင်သွားသည်။ ထိုအရာမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

"ဘယ်သူလဲ! လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သလို လုပ်နေတာတွေ ရပ်လိုက်ပြီး ဒီကနေ ထွက်သွား”

နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင်မိစ္ဆာ သည် ခေါင်းကို မြှောက်ကာ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။ ၎င်း၏အသံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့၊ နားများကန်းသွားမတတ် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဝေးလံသောတိုက်ကြီးရှိ သိုင်းပညာရှင်များစွာနှင့် နတ်ဆိုးသားရဲများပင် ထိုအသံကိုကြားနိုင်သည်။

သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် နတ်ဆိုးမြူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များမှ အပေါက် ၃၆ ပေါက် ပေါ်လာသည်။ စကြဝဠာဓား ၃၆လက်သည် အမြင့်ပေတစ်ထောင်မှ အသီးသီးကျလာသည်။ သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက်ပြီး မိုင်ပေါင်း 100,000 အချင်းဝက်အတွင်း ပင်လယ်ကို ဝိုင်းရံထားသည်။ စကြဝဠာ ဓားတိုင်းသည် ဓားအလင်းများ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လာသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်လာသည်။

"ဟမ်၊ မင်းဟာ မကောင်းမှုမျိုးစုံကို ကျူးလွန်ပြီး ကောင်းကင်တာအို ကို ချိုးဖောက်ခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကိုခံပေတော့”

အေးစက်သောအငံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တိမ်မည်းများသည် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ စွမ်းအားကြီးသောရုပ်သွင်သည် တိမ်ပင်လယ်ထက်၌ နေ၏ရှေ့၌ ရပ်နေသကဲ့သို့၊ ပေတစ်သောင်းမြင့်သော သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို နတ်ဆိုးနှစ်ပါး မြင်တွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျန်းချန်ရှန်းပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဆင်ဓမ္မကို ဖြန့်ကျက်ကာ တိမ်တိုက်ထက်တွင် ရပ်နေသည်။ သူသည် အထူးအ၀တ်အစားများကို ပြောင်းလဲကာ ကြမ္မာဆန်းကြယ် ကုန်သွယ်ရေးခန်းမက လက်ဆောင်ပေးသည့် ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ရုံကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။ ကောင်းကင်ဆင်ဓမ္မကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သောအခါ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်များလည်း ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင်၊ ယန် အလင်းရောင်သည် များပြားလှသော ရောင်ခြည်တန်းများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ရစ်ပတ်ထားသောကြောင့် နတ်ဆိုး နှစ်ပါးမှာ သူ၏ အသွင်အပြင်အစစ်ကို မြင်တွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ငွေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာပုံစံများကိုပင် မမြင်နိုင်ကြပေ။ သူတို့ မြင်နိုင်သည်မှာ စစ်နတ်ဘုရားနဲ့ ဆင်တူသော ရုပ်သွင်ပင်။

နတ်ဆိုးနှစ်ပါးတို့သည် ထိတ်လန့်ကုန်၏။ လူသားက ဒီလောက်ကြီး ကြီးမလာနိုင်ဘူး။

ဒဏ္ဍာရီလာ ဘီလူးကြီးတွေတောင် ဒီလောက် ရှည်လျားတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ မရှိခဲ့ဘူး။

တစ်ဘက်က လူမဟုတ်တာ သေချာတယ်။

နတ်ဆိုး အရှင်ဖျင်ထျန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် “မင်း ဘယ်သူလဲ၊ မင်း ဘယ်မျိုးနွယ်လဲ”

ကျန်းချန်ရှန်း သည် အပေါ်စီးမှငုံ့ကြည့်ကာ အေးစက်သောအသံဖြင့် “ကောင်းကင်ကလန်၊ ဖန်ကူ ဒီနေ့ မင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး အနာဂတ်မှာ နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ပစ်မယ်။ ”

သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် စကြဝဠာဓား ၃၆ လက်သည် နေနှင့်လ စကြဝဠာဓားသိုင်းကို ဖော်ဆောင်လာသည်။ တခဏချင်းမှာပဲ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖြစ်လာသည်။ သိုင်းကွက်သည် ချက်ချင်းနီးပါး ဖြစ်တည်လာသည်။ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သမုဒ္ဒရာထဲသို့ စီးဝင်ကာ တိမ်ပင်လယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်၍ မိုင်ပေါင်းတစ်သောင်း အချင်းဝက်အတွင်း ပင်လယ်ကို သီးခြားခွဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

“ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ”

နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင်မိစ္ဆာ သည် ကျန်းချန်ရှန်း ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လှိုင်းလုံးကြီးများပေါ်မှ ခုန်တက်လာပြီး ပထမဆုံး ခုန်ဆင်းလာသည်။