ဓားဖွဲ့စည်းမှု ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းလဲခြင်း
Vol. 16 Ch. 235
နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင် မိစ္ဆာသည် အရှိန်ပြင်းပြင်း တိုးလာသဖြင့် နေ၊လ စကြဝဠာ ဓားကွက်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး မှန်းဆမရသော ဖိအားတစ်ခုက ၎င်းကို အောက်သို့ တွန်းချလိုက်သည်။
ဘုန်း
လှုပ်ခါနေပြီဖြစ်သော ပင်လယ်ရေသည် တစ်ဖန်ပေါက်ကွဲသွားသဖြင့် ပင်လယ်ဧရိယာတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထလာခဲ့သည်။ ဝေးလံသော တိုက်ကြီးအစွန်းရှိ ကမ်းရိုးတန်းတွင်လည်း လှိုင်းလုံးများ ရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။ တောင်များနှင့် သစ်တောများသည် ထိခိုက်မှုတစ်စုံတစ်ရာကို မခံနိုင်သော နုနယ်သောပန်းများကဲ့သို့ပင်။
နတ်ဆိုးအရှင် ဖျင်ထျန်း သည် ဘေး၌ရပ်မနေခဲ့။ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော အရိုးဓားတစ်ချောင်းသည် ပင်လယ်အောက်ခြေမှ တက်လာပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ဆင်းသက်လာသည်။ ဓားကို မြှောက်ပြီး ခုတ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးရောင်ဝါသည် အနီရောင်ဓားချီ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်တွင် ပြည့်နေသော ဓားအလင်းတန်းများနှင့် တိုက်မိသွားသည်။
ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုနှင့် အားကောင်းတဲ့ အင်အားနှစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင်မိစ္ဆာ သည် အမှတ်သန်း ၁၀၀ တန်ကြေးရှိပြီး နတ်ဆိုးအရှင် ဖျင်ထျန် သည် အမှတ် သန်း ၁၁၀ တန်သည်။ ထိုအရာကပင် သူတို့သည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ခွန်အားကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းချန်ရှန်း သည် မြင့်မြတ်ကာ ခွန်အားကြီးသည်။ အဆုံးမဲ့ ယန်အလင်းတန်း သည် တောက်ပသော နေရောင်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး သူ့ကို နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်တွင် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်တည်စေသည်။
“ဒါကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်အဆုံးသတ်ကြရအောင်။”
ကျန်းချန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ရန်သူကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ၏ ခွန်အားကို အပြည့်အ၀ အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် သူ၏ခွန်အားကို အပြည့်အဝအသုံးပြုခြင်းမှာ ရန်သူကို သတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ ပင်လယ်ပူဖောင်းကို အထောက်အပံ့ပေးရန် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏လက်များကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စကြဝဠာဓား ၃၆ခု ထဲသို့ ပို့လွှတ်ကာ အဆုံးမဲ့ယန်အလင်းတန်း၏ နေရောင်ခြည်နှင့်အတူ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စတင်လည်ပတ်စေသည်။
ဓားအလင်းသည် ပို၍လင်းလာကာ အနှိုင်းမဲ့ တောက်ပနေသည်။ တိုက်ကြီးရှိ သိုင်းပညာရှင်တို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပျံသန်းကာ နတ်ဘုရားနှင့်တူသော တိုက်ပွဲကို အဝေးက ကြည့်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး အံသြသွားကြသည်။
ဝေးကွာသောပင်လယ်၌ နတ်ဆိုးများစွာတို့လည်း ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အားလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသည်။
နေ၊လ စကြဝဠာ ဓားသိုင်းကွက်သည် မှိန်ဖျော့သော ကောင်းကင်အောက်တွင် အတောက်ပဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော ဓားအလင်းသည် ရှုပ်ထွေးမှုများကို ခွဲထုတ်သည့် ပထမဆုံး နတ်ဘုရားအလင်းနှင့် ဆင်တူပြီး နတ်ဘုရားအလင်း၏အထက်တွင် ရပ်နေသော ကျန်းချန်ရှန်း သည် ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းသည့် နတ်ဘုရားနှင့် ဆင်တူသည်။
ကောင်းကင်ကလန် ဖန်ကူ
ကျန်းချန်ရှန်း ၏အသံသည် ကျယ်လောင်လွန်းသဖြင့် မရေတွက်နိုင်သော သ်ုင်းပညာရှင်နှင့် နတ်ဆိုးသားရဲများက သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားနိုင်လေသည်။
သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ ငေးကြည့်မှုအောက်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားရှိ မီးဖိုတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော နေနှင့်လတွင် စကြဝဠာဓားဖွဲ့စည်းမှုမှာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များနှင့် တူနေသည်။ နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင်မိစ္ဆာ သည် လွတ်မြောက်ချင်သော်လည်း ဓားကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပေ။
နတ်ဆိုးအရှင်ဖျင်ထျန်း သည် ၎င်း၏ အရိုးဓားကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓားချီက ရက်စက်သည်။ သူသည် တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားသော်လည်း ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ မြန်သည်။ သို့သော်လည်း ဓားချီသည် မီးတောက်ကြီးထွားမှုကို မလိုက်နိုင်ပေ။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
အထက်မှ လျှပ်စီးလက်၍ နတ်ဆိုးအရှင် ဖျင်ထျန်း ကို သတိလွတ်သွားစေသည်။ တကိုယ်လုံး ထုံကျင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… ဒါက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ… လူတစ်ဦးတည်းက ဒီလိုပုံစံကို ဘယ်လိုဖန်တီးနိုင်မှာလဲ”
နတ်ဆိုးအရှင် ဖျင်ထျန်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်နှင့် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်သောမင်းဆက်၏စစ်တပ်သည် မြင့်မြတ်သောမင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာကောင်းချီးကို အသုံးပြုကာ နတ်ဆိုးများကို ကြီးစွာသောဒုက္ခဖြစ်စေသော အစီအမံများ လုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စစ်တပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဖန်ကူလို့ အမည်ပေးထားတဲ့ ဒီကောင်လေးဟာ တကယ်တော့ တစ်ယောက်တည်း ဖွဲ့စည်းထားတာပဲ ။
ထို့အပြင်၊ သိုင်းကွက်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးအချက်များစွာပါရှိသည်။ ၎င်းသည် မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်၏ တိုက်ခိုက်ရေး အခင်းအကျင်းထက် များစွာ ပို၍ လက်ရာမြောက်သည်။ ခြားနားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
“ချီးပဲ”
နတ်ဆိုးအရှင်ဖျင်ထျန်း၏ စိတ်သည် ရှုပ်ထွေးနေ၏။ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော အခြေအနေသို့ ရောက်လာသည်ကို သူသိသည်။
နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင်မိစ္ဆာ သည် ၎င်း၏အမြီးသုံးချောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အမွေးအမျှင်များကို မြှားမိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးတန်ခိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ မီးတောက်များနှင့် ဓားအလင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သို့သော် ကျန်းချန်ရှန်း ကို မထိမီတွင် သူတို့အားလုံး ဓားအလင်းကြောင့် ကွဲကြေသွားကြသည်။
ထို့နောက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ နဖူးပေါ်ရှိ ဦးခေါင်းခွံသည် အပြာရောင်မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။
နတ်ဆိုးအရှင်ဖျင်ထျန်းသည် မီးလောင်ခံရကာ မိုးကြိုးပစ်ခံရခြင်း ဝေဒနါကို ခံစားနေရပြီး သူ၏နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို အရိုးဓားထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။
ကျန်းချန်ရှန်းက က သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်သော်လည်း အခွင့်အရေးပေးမည်မဟုတ်ချေ။ သေလိုက်…
သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ကျန်းချန်ရှန်း ၏မျက်လုံးများကို တောက်ပသွားစေသည် ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လည်ပတ်နေသော စကြဝဠာဓား ၃၆ လက်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဓားအခင်းသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး ပင်လယ်ရေ တက်လာသည်။
နတ်ဆိုးအရှင် ဖျင်ထျန်း နှင့် နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင် မိစ္ဆာ တို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာများပေါ်လာကြသည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ကောင်းကင်မှ ညှစ်ထားသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုခံစားချက်က ထူးထူးခြားခြား အဆင်မပြေလှပေ။ ဤကဲ့သို့စားချက်မျိုး သူတို့ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးချေ။
ဘုန်း
နေ၊လ စကြဝဠာ ဓားဖွဲ့စည်းမှု၏ ကျုံ့သွားသည့် အရှိန်သည် ရုတ်တရက် တိုးလာကာ စကြဝဠာဓား ၃၆ လက်သည် လျင်မြန်စွာ တပေါင်းတစည်းတည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ ဓားအလင်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသားနှင့် အရိုးများ ကွဲအက်သွားသည်။
နတ်ဆိုးအရှင်နှစ်ပါး ကွယ်လွန်သွားပြီ။
စကြဝဠာဓား ၃၆ လက်သည် ကျန်းချန်ရှန်း ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။ ထို့နောက် ကျန်းချန်ရှန်း သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ခပ်ဝေးဝေး ပင်လယ်ထဲမှ လိပ်နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်က ကြွေကျလာသော အသားနှင့် အရိုးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ “နတ်ဆိုးအရှင်… သေပြီလား။ အဲဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။ ကောင်းကင်ကလန်က…” ရေရွတ်ရင်း သူ့အား ရှာတွေ့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းသွားသည်။
ထိုအရာက တစ်ခုတည်းမဟုတ်ပေ။ တိုက်ပွဲကို အရပ်ရပ်မှ စောင့်ကြည့်နေသော နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ထိတ်လန့်စွာ ပြေးကြသည်။ သူတို့ထဲက တော်တော်များများသည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ နတ်ဆိုးအရှင်တို့ကို အားကိုးလိုကြသော်လည်း ဒေါသတကြီး မချဉ်းကပ်ဝံ့ကြပေ။ သူတို့သည် မိစ္ဆာမြူများကို အဝေးကသာ လိုက်နိုင်ကြသည် ။ နတ်ဆိုးအရှင်နှစ်ပါး အသတ်ခံရသည်ကို မြင်ရန် မမျှော်လင့်ထားပေ။
ကောင်းကင်ကလန်၊ ဖန်ကူ ၏ အမည်သည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲနေခဲ့သည်။
အဝေးကတိုက်ကြီးမှ သိုင်းပညာရှင်တို့သည်လည်း ဤအမည်ကို မှတ်မိသော်လည်း သူတို့အပေါ် ဖန်ကူ ၏ကြင်နာမှုကို မသိကြသေးပေ။
တစ်ဘက်တွင်။
ကျန်းချန်ရှန်း က အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ထွက်ပြေးသွားသည်။ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအနေဖြင့် သူသည် နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီးမှ လမ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးသို့ ပျံသန်းခဲ့ပြီး လမ်းတစ်လျှောက် မိုင်ပေါင်းသန်းပေါင်းများစွာအတွင်း သိုင်းပညာရှင်များကို တွက်ချက်ခဲ့သည်။
အကွာအဝေးတချို့ ပျံသန်းပြီးနောက် ပင်လယ်ထဲသို့ ချိုးငှက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ကောင်းကင်ကိုးခု ဆန်းကြယ်အပြောင်းအလဲ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဒြပ်စင်ငါးခုအလွှဲအပြောင်း နည်းစနစ် ကိုအသုံးပြုပြီး အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီး သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
အခက်အခဲ အများကြီးရှိသော်လည်း ဝမ်းနည်းနောင်တရသည်ထက် လုံခြုံခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
ကျောက်စိမ်းရိုးဝါးတော တွင် ကျန်းချန်ရှန်း သည် မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဖယ်ရှားပြီး ဝါးတောထဲမှ မထွက်မီ သူ၏တာအိုဝတ်ရုံကို သပ်ရပ်စွာ ၀တ်ဆင်ခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဆင်ဓမ္မကို အသက်သွင်းကာ ပေတစ်သောင်းမြင့်လာခဲ့သည်။ ရဲရွှင်း မှလွဲ၍ မည်သူမျှ သူဟုထင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ရဲရွှင်း သည် ယုံကြည်သူဖြစ်ပြီး ယုံကြည်သူဖြစ်သောကြောင့် ရဲရွှင်း သည် သူ့ကိုဖော်ထုတ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး၏ရန်သူဖြစ်ပြီး ရဲ့ရွှင်း သည် သူနှင့်အတူတူ တစ်လှေတည်းစီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းချန်ရှန်းက က ထိုအရာကို ဝန်မခံသရွေ့ ရဲရွှင်း တစ်ယောက်တည်း သိနေသည်က ကိစ္စမရှိပေ။ ယခုအချိန်အထိ ရဲရွှင်း သည် ကောင်းကင်ဆင်ဓမ္မကို မည်သူကိုမျှ မဖော်ပြခဲ့ပေ။ ထိုအရာသည် သူတို့ကြားက လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်သည်။
ခြံထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းချန်ရှန်း သည် မျှစ်လေးချောင်းကို ဖမ်းမိသော ကျန်းကျန့် နှင့် ဖင်အန်း ထံသို့ ပစ်လိုက်သည်။
ခြံဝင်းသည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ လူတိုင်းက လေ့ကျင့်နေကြတာပဲ။ ကျန်းချန်ရှန်း သည် စိတ်ဝိညာဉ်နှိုးဆော်သည့်တိုက်ပွဲကို ကြုံဖူးမည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားပေ။
ကျန်းချန်ရှန်း သည် ကမ္ဘာမြေဝိညာဉ်သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်ကာ ဆက်လက် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ဤခရီးစဉ်သည် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲခဲ့ပြီး သူ ကောင်းကောင်း အနားယူရန်လိုသည်။
အပြင်ထွက်ရတာ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပါပဲ။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူ့မျက်လုံးရှေ့တွင် အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
[ထိုက်ဟယ် ၉ နှစ်မြောက်တွင်၊ ကောင်းကင်ကျီးကန်းကလန် က နတ်ဆိုးအရှင်ဖျင်ထန်း နဲ့ နတ်ဆိုးအရှင် ကြက်သွေးရောင် မိစ္ဆာ တို့ကို လက်စားချေဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ သင်ဟာ နတ်ဆိုး ဆရာတော်အရှင်နှစ်ပါး ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ဘေးဆိုးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သင်ဟာ ရှင်သန်ခြင်းဆုလာဘ် —နတ်ဘုရားစွမ်းအား 'ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေအပြောင်းအလဲကို လက်ခံရရှိပါတယ်]
ကောင်းကင်နဲ့ ကမ္ဘာမြေအပြောင်းအလဲ..
အရမ်းစွမ်းအားကြီးတဲ့ပုံပဲ…
ကျန်းချန်ရှန်း က တိတ်တိတ်လေး ဆုတောင်းနေသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးအရှင်နှစ်ပါးမှ ရလာသော ရှင်သန်ခြင်းဆုလာဘ်ဖြစ်သည်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကိုစိတ်မပျက်စေပါနဲ့။
ကောင်းကင်နဲ့ ကမ္ဘာမြေအပြောင်းအလဲ ၏ အမွေဆက်ခံ မှတ်ဉာဏ်များကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘမြေ အပြောင်းအလဲ နတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် ၎င်း၏အမည်နှင့်တူသည်။ ၎င်းသည် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မူလအသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ အတွေးတစ်ခုဖြင့်၊ သူ၏ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော ဧရိယာတစ်ခုလုံးသည် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူလိုချင်သမျှအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ ဆန်းကြယ်မှုများသည် ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲသည်။
သူ့ခွန်အားကို မတိုးနိုင်ဘူးဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တော့ ဤအရာသည် အလွန်အသုံးဝင်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေအပြောင်းအလဲ ကို အသုံးပြု၍ သိုင်းပညာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ကံကြမ္မာကောင်းချီး ဖိနှိပ်ရန် သို့မဟုတ် ခွဲထုတ်န်ုင်ခြင်းက သိုင်းပညာကမ္ဘာရှိ ရန်သူများ၏ ခွန်အားကို အလွန်အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။
ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးမှာ ထိုက်ယန်တောင် လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်နှင့် အချိန်လိုအပ်သော သမုဒ္ဒရာလွတ်မြောက်ရေး အထောက်အပံ့ နှင့်မတူဘဲ တခဏအတွင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
သူသာ လိုက်ဖမ်းခံရမည်ဆိုပါက နယ်မြေပြောင်းပြီး ရန်သူကို ရှုပ်ထွေးအောင်လုပ်၍ရသည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရန်သူများကိုပင် တိုက်ထုတ်နိုင်သည်။ ထိုအရာက လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုဖြစ်သည်။
၎င်းက အလွန်အသုံးဝင်သည်။
ဤသည်မှာ သေချာပေါက် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းသည် စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း ၎င်းကိုအသုံးပြုရန်အတွက် စွမ်းအင်များစွာသုံးစွဲရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စိတ်စွမ်းအင်သာမက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုပါ သုံးစွဲရသည်။
ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့အခန်းထဲသို့ မပြန်ပေ။ ယင်းအစား၊ သူသည် ကမ္ဘာမြေဝိညာဉ်သစ်ပင်အောက်တွင် ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ေ ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအင်သသည် သူ၏စိတ်ဆန္ဒအပေါ် အဓိကအားကိုးသည်။ သူသည် ဂါထာကို အလွတ်ကျက်ပြီး လှည့်ပတ်နည်းကို ရင်းနှီးအောင် လုပ်ရသည်။ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက် သူသည် အလိုအလျောက် ပစ်နိုင်သည်။
ထိုကဲ့သို့ပင် နေ့ရက်များသည် အေးချမ်းစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။
နောက်လတွင်၊ မြို့တော်အနီးရှိ တောင်တန်းများ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြို့ကို မကြာခဏ လာလည်ကြသော လူအချို့က သတိပြုမိကြသည်။ တစ်ခါတရံမှာ တောင်တစ်တောင် လျော့နည်းသွားပြီး တစ်ခါတရံမှာ နောက်ထပ်တောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသော ကြောင့် အဆိုပါကိစ္စသည် တော်ဝင်တရားရုံးကို မထိတ်လန့်စေခဲ့ပေ။
နောက်ထပ်တစ်လ ကုန်သွားသည်။
ကျန်းချန်ရှန်း ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းရည်များ သည် ပို၍ ကြီးမားလာသော်လည်း လူနည်းသော နေရာများတွင် ၎င်းတို့ကို အစွမ်းကုန် တိုးမြှင့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် လူအနည်းစု၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံရသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးသည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်ကာလနှင့် ဆင်တူသော အခြေအနေတစ်ခုတွင်၊ လူအနည်းစုမှ ကောလာဟလများသည် သေခြင်း ရှင်ခြင်း နှင့် ကွဲပြားသောအဆင့်များ မပါဝင်ပါက တိုက်ကြီးတစ်ခွင်သို့ပျံ့နှံ့ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။
အချိန်များ ကုန်သွားသည်။
ကျန်းချန်ရှန်း သည် ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေအပြောင်းအလဲကို အသုံးပြုရာတွင် ပိုအဆင်ပြေလာသည်။ နှစ်ကုန်သောအခါတွင် နဂါးသွေးတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။
ထိုက်ဟယ် ခေတ် ၁၀ နှစ်မြောက်။
နှစ်သစ်ကူးပြီးပြီးချင်းမှာပဲ ကျန်းချန်ရှန်း၏ အမှတ်များ တိုးလာသည်။
သူ ဂရုတစိုက် အာရုံပြုလိုက်ရာ အမှတ်များမှာ နတ်ဆိုး သခင်နှစ်ပါး ပွဲခံရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည့် တိုက်ကြီးမှ ထွက်လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုယုံကြည်သူများသည် ဖန်ကူ၏အမည်ကို ယုံကြည်ကြသည်။ ထိုတိုက်ကြီးမှ သိုင်းပညာရှင်တို့သည် အနီးနားရှိ အခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုသို့ သွားကာ တိုက်ကြီး၏ ကြေကွဲဖွယ်အခြေအနေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။ ထိုမှသာလျှင် ဖန်ကူ သည် ဤကမ္ဘာ့တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာတိုက်ပွဲတွင် မပါဝင်နိုင်ခဲ့ပါက သူတို့ဘာဖြစ်လာမည်ကို သိရှိသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
တိုက်ကြီးတစ်တိုက်ရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို စားသုံးခံလိုက်ရသည်။ ထိုသတင်းသည် ထိတ်လန့်စရာဖြစ်ပြီး ၎င်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
တစ်ဖက်တွင်၊ ဖန်ကူ ကို ယုံကြည်သော နတ်ဆိုး အများအပြား မရှိပေ။ နတ်ဆိုးများကို ပစ်မှတ်ထားမည်ဟု ဖန်ကူ ကပြောသောကြောင့်သာ ၎င်းတို့သည် သဘာဝအတိုင်း သူ့ကို မကိုးကွယ်ကြပေ။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသာဖြစ်မည်။
ကျန်းချန်ရှန်း သည် စနစ်၏အကွာအဝေးရှိ အပြင်းထန်ဆုံးနတ်ဆိုးများ၏ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးမှာ အမှတ်သန်း၂၀ အထိ လျော့နည်းသွားကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ဖန်ကူ သည် နတ်ဆိုးများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို နှိုးဆွနိုင်မည်ဟု သူမျှော်လင့်ထားပြီး ကောင်းကင်ကလန် တိုက်ခိုက်လာပါက ၎င်းတို့အား အတင်းအကြပ် ခုခံကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။
ကောင်းကင်ကလန် သည် ၎င်းတို့အား ပြဿနာရှာမည်မဟုတ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဆိုးများက ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားနိုင်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းချန်ရှန်း အတွက် အချိန်ဆွဲပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းချန်ရှန်း က နောက်တစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ရန် နှစ်တစ်ရာ အချိန်ယူရမည် မဟုတ်ပေ။
မျိုးနွယ်တစ်ခုရဲ့ ဘေးကင်းမှုအတွက် နှစ် ၁၀၀ စောင့်ရတာ လက်ခံနိုင်စရာပဲ။
ဒီနေ့မှာ.
ကွမ်းထုံယို သည် အလည်အပတ်လာရောက်သည်။
သူသည် တာအိုဘိုးဘေးကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ကတည်းက စုံစမ်းနေခဲ့သည်။ မဟာကျင်းဒေသရှိ ရှိ လူတိုင်းသည် နေကိုပစ်ချသူသည် တာအိုဘိုးဘေး ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် မတတ်နိုင်ဘဲ လာရောက်လည်ပတ်လိုက်ရသည်။
ကျန်းချန်ရှန်း က ချင်းအာအား သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုခိုင်းလိုက်သည်။
မကြာခင်မှာပဲ ကွမ်းထုံယို က ခြံဝင်းထဲကို ဝင်သွားသည်။
သူ့အကြည့်များကို ကျန်းချန်ရှန်းက ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း ၏ စိတ်နေစိတ်ထားသည် အလွန်စူးရှလွန်းသည်။ မကြာခင်မှာပဲ ကျီဝူကျွင်း ကိုတွေ့ပြီး အံ့သြတကြီးနှင့် “ဝူကျွင်း မင်းက ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ"
ကျီဝူကျွင်း က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး “ကျွန်မ ရှင့်ကို မေးရမှာ ရှင်က ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"
ကွမ်းထုံယို သည် ကျန်းချန်ရှန်း ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး လက်နှစ်ဘက်ကို ယှက်ကာ “ကျွန်တော်က ကွမ်းထုံယိုပါ။ နှုတ်ဆက်ပါတယ် တာအိုဘိုးဘေး။ ကျွန်တော့် အသက်ကို ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
တခြားသူများက ကွမ်းထုံယိုကို တယောက်ပြီး တယောက် အရိုအသေးပေးကြသည်။ ကွမ်းထုံယို၏. စွမ်းအားသည် ခက်ခဲနက်နဲရာ သူသည် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ရဲ့ရွှင်း နှင့် ဓားနတ်ဘုရားတို့သည် ကွမ်ထုံယို ၏ ခွန်အားကို လုံးဝ မမြင်နိုင်သဖြင့် တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
ကျီဝူကျွင်း ကို သိသည်ဖြစ်ရာ ၊ သူသည် တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ရမည်။
ကျန်းချန်ရှန်း က “ရပာတယ်။ မင်းက လူသားပဲ၊ ငါလည်း ဒီလိုပဲ။"
လူတိုင်းက သိချင်ကြပြီး တာအိုဘိုးဘေးက ကွမ်းထုံယို ကို ဘယ်တုန်းက ကယ်တင်ခဲ့သလဲလို့ မေးကြသည်။
ကျန်းချန်ရှန်း သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ၊ ကွမ်းထုံယို တစ်ယောက်တည်း ကောင်းကင်းကျီးကန်း များကို တိုက်ထုတ်ခြင်းအား ပြောပြခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ ေလးစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။