နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း ၊ ကိုယ်ကိုတိုင်ကျင့်ကြံသော အင်မော်တယ်တာအို

နန်းတော်ထဲတွင်၊ မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်၏ ကြီးမားသော ကောင်းကင်ဝင်ပေါက်သည် ဝတ်ရုံဖြူ စောင့်တပ်သားများ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်လာသည်။ ကောင်းကင်ဝင်ပေါက်ကို စိုက်ထူလိုက်သောအခါတွင် ပေတစ်ရာမြင့်သည်။

ကျန်းချဲ နှင့် ချန်လီ တို့ လျှောက်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်ဝင်ပေါက်၏ အကန့်အသတ်မရှိသော ကံကြမ္မာကောင်းချီးကို သူတို့ခံစားနိုင်ကြပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာကောင်းချီးလည်း တိုးလာသည်။

ချန်းလီ က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် "ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ အရာက ဘယ်ကလာတာလဲ"

ကျန်းချဲ က "ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် တာအိုဘိုးဘေးက ငါ့ကို မမေးဖို့ပြောတယ်"

ချန်းလီ သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါတွင် သူသည် လေးလေးနက်နက် တွေးတောနေပုံရပြီး "ဒီပစ္စည်းက ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်ပုံရတယ်။ ဒီဟာကို ဖြန့်လိုက်ရင် ကြီးမားတဲ့ ဘေးဥပဒ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလောက်တယ်”

ကျန်းချဲ က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သိုင်းပညာရှင် ရှစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်းသည် မြို့တော်တွင် ကြီးမားသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း မကြာမီ သတင်းကို ဝတ်လုံဖြူအစောင့်များက နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

ကွမ်းထုံယို မြို့တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက်တွင် သူသည် ၎င်း၏နေအိမ်တွင် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ယင်းကိစ္စကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဒီဇင်ဘာ။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် ကိုးကွယ်ပူဇော်သူ တစ်ဦးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီး ရွာကို ဝန်းရံနေသော နတ်ဆိုးများကို အနိုင်ယူရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

သူသည် လစဉ် ပူဇော်သူကို ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ပြီး ရွေးချယ်မှုအတွက် စံသတ်မှတ်ချက်မှာ ပူဇော်သူသည် သေခြင်းရှင်ခြင်း ရွေးချယ်ရသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများ အလိုရှိသည့်အရာမှာ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် အဆင့်အတန်းဆိုပါက သူ ကူညီရန် ပျင်းလွန်းလှသည်။

သူ့အမှတ်များကို သူစစ်လိုက်သည်

[လက်ရှိပူဇော်အမှတ် 1,820,047,903]

အမှတ်ပေါင်း ၁.၈ ဘီလီယံ အရ အမှတ်တိုးလာခြင်းသည် အလွန်မြန်နေသေးသည်။

လက်ရှိ ကျန်းချန်ရှန်း တွင် အမှတ်ရရန် နာမည်ခံပုံစံ လေးခုရှိပြီး တာအိုဘိုးဘေး၊ ရွှမ်းငှက်၊ ဖန်ကူ နှင့် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားနာမည်အတွက်မူ ၎င်းသည် မူမိသားစုနှင့် လင်းဟောက်ထျန်း၏ ထင်မြင်ယူဆမှု ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူ၏ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို မသိကြဘဲ သူ့ကို အမည်မသိ အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အဖြစ်သာ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ကြသည်။

ယခင်ဒုက္ခများအတွင်း သူ့တွင် အမှတ် အလုံအလောက် မရှိသည့်အခြေအနေကို တားဆီးရန်အတွက် ကျန်းချန်ရှန်း သည် ၎င်းကိုဖြုန်းတီးရန်မရည်ရွယ်ဘဲ ဆက်လက်စုဆောင်းနေခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ၏နောက်ထပ်အောင်မြင်မှုများအတွက် အမှတ်မည်မျှလိုအပ်မည်ကို စဉ်းစားနေသည်။

မဟာကျင်းဒေသ နှင့် ဖုန်ထျန်း တို့၏ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှု စတင်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် မကြာသေးမီက မြို့တော်သည် ပိုမိုအသက်ဝင်လာသည်။ မင်းသမီး ဖုန့်ထျန်း သည် လမ်းတွင် ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး မဟာကျင်းဒေသ တစ်ခုလုံး ရွှင်မြူးနေသည်။ နတ်ဆိုးများကြောင့် ဖြစ်လာမည့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို သူတို့ မခံစားရသေးပေ။

နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီးအနီးရှိ နတ်ဆိုးဘေးဆိုးသည် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး အနီးနားရှိပင်လယ်ပြင်မှာပင် ငြိမ်သက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ဤငြိမ်းချမ်းရေးသည် ကြာရှည်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းချန်ရှန်း က သိထားသည်။ ကောင်းကင်ကလန် သည် နတ်ဆိုးများကို ထိန်းကျောင်းနိုင်သော်လည်း ရှင်ပြန်ထမြောက်လာသော နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက် ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့သည် နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီး နှင့် မဝေးလှသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ယခုအချိန်အထိ ပြန်လည်ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းမရှိသေးဘဲ ၎င်းတို့၏နေရာကို ရှာဖွေရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲနေသည်။ အနီးဆုံး ရေလွှမ်းမြစ်နဂါးသူတော်စင် ပုန်းအောင်းနေသည့်နေရာကို မည်သူမှ မသိကြ။ ရံဖန်ရံခါတွင်၊ ကျန်းချန်ရှန်း သည် ၎င်းကိုရှာဖွေရန် အကန့်အသတ်မရှိသော ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေကြီးကို အသုံးပြုလေ့ရှိသော်လည်း ၎င်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ယန်ကျိုး က ခြံဝင်းထဲကို လျှောက်သွားပြီး ရဲရွှင်း ဆီကို အမြန်လျှောက်သွားသည်။ “မာစတာ၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဟာ ဟုန်ရွှမ်း ပြည်နယ်မှာ ပေါ်လာပြီးတော့ ကမ္ဘာပေါ်က သိုင်းပညာရှင်အားလုံးရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိနေပါတယ်။ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူက သူကျွမ်းကျင်တဲ့ အဆုံးစွန်သော နည်းစနစ်ကို ရရှိပါလိမ့်မယ်။ နဂါးစံအိမ်တော်ရဲ့ ကောင်းကင်ဂူအဆင့်က ပညာရှင်နှစ်ဦးကို အနိုင်ယူပြီးတဲ့အကြောင်း ကျွန်တော်ကြားထားပါတယ်။ မာစတာ၊ တစ်ချက်ကြည့်ချင်လား။”

ထိုအရာကိုကြားသောအခါ ရဲရွှင်းက မျက်လုံးဖွင့်ပြီး “နဂါးစံအိမ် ထဲက သိုင်းပညာရှင်နှစ်ယောက်က ကောင်းကင်ဂူအဆင့် ဘယ်လောက်ရှိလဲ"

ယန်ကျိုး က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ ဒါတော့ ကျွန်တော် မသိပါဘူး။ ကောင်းကင်ဂူအဆင့် က ပညာရှင်တွေက လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ကစားရတာကို ကြိုက်ကြပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အဆင့်ကို တိတိကျကျ ဘယ်တော့မှ မဖော်ပြပါဘူး။” ရဲရွှင်း က ချက်ချင်းထရပ်လိုက်ပြီး "သွားကြည့်ရအောင်”

ဓားနတ်ဘုရားမှာ ပျင်းနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ဘက်လူသည် မဟာကျင်း နယ်မြေတွင် ရှိနေသောကြောင့် ကြည့်ရှုရာတွင် ထိခိုက်မှု မရှိပေ။ သူတို့သုံးယောက် ချက်ခြင်းသွားကြသည်။

ဤနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ကျန်းချန်ရှန်း သည် ၎င်းတို့အား ချုပ်နှောင်မထားသောကြောင့် တောင်ပေါ်မှ မကြာခဏ ဆင်းသွားကြသည်။

ကန့်သတ်ခံထားရသူများမှာ ဟွမ်ထျန် နှင့် ဟေးထျန် သာဖြစ်ပြီး မြို့တော်ကိုသာ လှည့်ပတ်သွားလာနိုင်သည်။

ပိုင်ချီ က ကျီဝူကျွင်း ကိုကြည့်ပြီး "မင်းစမ်းကြည့်မှာမဟုတ်ဘူးလား။ မကြာသေးခင်က သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေက မမဟာကျင်းကို ဝင်ရောက်လာကြပြီးတော့ ကျော်ကြားလာတဲ့ ပါရမီရှင် အျမားကြီးလည်း ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းက မဟာကျင်းဒေသမှာ နံပါတ်နှစ်လူဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"

ကျီဝူကျွင်း က မျက်လုံးမဖွင့်ဘဲ “ဒါက ကလေးတွေ ကစားနေတာ။ ကျွန်မစိတ်မဝင်စားဘူး။"

ကျန်းကျန့် နှင့် ဖင်အန်း တို့သည် လက်ရှိတွင် တရားထိုင်ခြင်း နှင့် ကျင့်ကြံမှုများ ပြုလုပ်နေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး စကြဝဠာအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြပြီ။ ဖင်အန်း သည် ရယ်စရာကောင်းသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဖြတ်ကျော်သွား၍ရသည်။ သို့သော် သူသည် ယခုအချိန်အထိ ရွှေ့ဆိုင်းထားသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချုပ်နှောင်ထားမှပဲ သူက ကျင့်ကြံရေးတွင် အာရုံစိုက်ရန် ဆန္ဒရှိနေကြသည်။

တစ်နာရီအကြာ…

နဂါးစံအိမ်တော် ၏ စံအိမ်သခင် ဖြစ်သော ကျူးထန်းကျစ် သည် လာရောက်လည်ပတ်ရန် ရောက်ရှိလာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ကောင်းကင်ဂူအဆင့် ခြောက်ရှိ ဤပညာရှင်သည် နဂါးအစစ်ကိုတွေ့ရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

ကျူးထန်းကျစ် သည် ကျန်းချန်ရှန်း ရှေ့မှာလာပြီး ဦးညွှတ်သည်။ “တာအိုဘိုးဘေး နတ်ဆိုးဘေးဆိုးက တကယ်ပဲ စတင်ခဲ့ပါပြီ။ ပထမ၊ တိုက်ကြီးအများအပြားရဲ့ နဂါးသွေးကြောတွေ ပြိုကျသွားပြီးတော့ နတ်ဆိုး သူတော်စင်တွေ ပေါ်လာတယ်။ ရှေးခေတ်သားရဲတွေက ပင်လယ်ထဲမှာ ပြေးလွှားနေကြတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်က မာစတာ နေကိုပစ်ချလိုက်ပြီး အဲဒီနေတွေကို ကောင်းကင်ကျီးကန်း ကလန် က ဖန်ဆင်းထားတာ။ သူတို့က သေချာပေါက် လက်စားချေမှာပဲ​။ ကောင်းကင်ကလန်က အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာထဲမှာ မကြာသေးခင်က ပေါ်လာတဲ့အကြောင်းကိုလည်း ကြားသိခဲ့ရပါတယ်။ နေရာတိုင်းမှာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေရှိနေပါတယ်။ ရွှေ့ဖို့စဉ်းစားပြီးပြီလား"

ကျန်းချန်ရှန်း က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းကျန့် က မျက်လုံးဖွင့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ မင်းက တာအိုဘိုးဘေးကို မဟာကျင်းဒေသ ကို စွန့်သွားစေချင်တာလား"

ကျူးထန်းကျစ် က ခေါင်းခါပြီး “ဘယ်ဟုတ်မလဲ။ ငါတို့က မဟာကျင်းနဲ့အတူ ဝေးရာကို ရွှေ့သင့်တယ်။ အကယ်၍ မဟာကျင်းဒေသက မြင့်မြတ်တဲ့ မင်းဆက်ဖြစ်ချင်ရင် နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီးက မလုံလောက်ဘူး။ မြင့်မြတ်တဲ့ မင်းဆက်ဟောင်းကို ဥပမာယူရမယ်။ သူတို့က နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီး ဆယ်ခုကို ပေါင်းစပ်ထားတာထက် ပိုကြီးတဲ့ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ တည်ရှိတယ်။ အဲဒီ့မှာ သိုင်းပညာ စိတ်စွမ်းအင်တွေ ထွန်းကားနေတယ်။ အဲဒီတောင်တန်းတွေဟာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလွန်းတဲ့အတွက် နတ်ဆိုးတွေနဲ့ လူတွေကြားက သဘာဝတွင်းနက်ကြီးလိုပဲ။”

ကျန်းချန်ရှန်းက သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တခြားလူများက ကျူးထန်းကျစ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျီဝူကျွင်းက က “နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီး ဟာ တကယ်တော့ မလုံလောက်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် မသေမျိုးကုန်းမြေ လို နေရာမျိုးကို ရှာရခက်တယ်"

ကျူးထန်းကျစ်က က ကျီဝူကျွင်း ကိုကြည့်လိုက်ပြီး "ငါတို့ မြောက်ဘက်ကို သွားမယ်ဆိုရင် နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ဝေးကွာပြီး အမည်မဲ့ သမုဒ္ဒရာကို စူးစမ်းလေ့လာနိုင်တယ်။ အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာကို အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာလို့ ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက မြောက်ဘက်မှာ ငါတို့ဟာ မြင့်မြတ်တဲ့ မင်းဆက်ရှာဖွေခဲ့တဲ့ အရာတွေထက် ပိုစူးစမ်းစရာတွေရှိလို့ပဲ”

သူ့အကြံပြုချက်က ကျန်းချန်ရှန်း ကို သွေးဆောင်နေသည်။ နတ်ဆိုးများ၏အာရုံကို ဝေမျှရန် ကောင်းကင်ကလန် က ရှိနေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်က အန္တရာယ်များလွန်းသည်။ နေရာပြောင်းပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း ကျင့်ကြံရတာလည်း ကောင်းသားပဲ။

သို့သော် မျက်စိစုံမှိတ် လှုပ်ရှားခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ဒုက္ခများသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က "ဒါဆို နဂါးစံအိမ်တော် က သင့်တော်တဲ့ တိုက်ကြီးကို ရှာလိုက်ပါ”

ကျူးထန်းကျစ်က က ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားပြီး " တာအို ဘိုးဘေး ၊ ကျွန်တော်တို့ သင့်တော်တဲ့ တိုက်ကြီးကို ရှာတွေ့ရင်တောင် အချိန်တော်တော်ကြာလိမ့်မယ်။ သင့်တော်တဲ့တိုက်ကြီးကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ၊ မဟာကျင်းဒေသက ပြောင်းရွှေ့ဖို့ အရမ်းနောက်ကျသွားမှာကို ကြောက်မိပါတယ်”

ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ မဟာကျင်းဒေသ သည် ကံတရား မင်းဆက်၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်မင်းဆက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး နိုင်ငံသား သန်းဆယ်နှင့်ချီနီးပါးရှိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုပါက အလွန်ခက်ခဲပြီး နှေးကွေးမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောသည် "သိပ်နောက်ကျမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရှာတွေ့နိုင်သရွေ့ ငါနဂါးသွေးတိုက်ကြီးကို တိုက်ရိုက် သယ်သွားနိုင်တယ်"

သူပြောလိုက်တဲ့အခိုက်မှာ အားလုံးက သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

တောင်များကို ရွှေ့ပြီး ပင်လယ်ကြီးကို သယ်သွားနိုင်သော်လည်း တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို သယ်သွားမည်ကတော့…

ကျူးထန်းကျစ် သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားသည်။ တာအိုဘိုးဘေးသည် လိမ်မည်မဟုတ်ဟု သူယုံကြည်သောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

နဂါးစံအိမ်တော်က မှန်ကန်တဲ့ ပေါင်လုံးကြီးကိုဖက်မိပြီ….

ထိုအချိန်က စံအိမ်တော်ထဲတွင် မကျေနပ်၍ တာအိုဘိုးဘေးကို ဖမ်းရန် အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုနေသူများ ရှိသေးသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် လူတိုင်း၏ ကန့်ကွက်မှုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ ဒါဟာ သူ့ဘဝရဲ့ အမြော်အမြင်အရှိဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

“ကောင်းပါပြီ။ စူးစမ်းရှာဖွေဖို့ ငါချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်မယ်။ ဒါက နဂါးစံအိမ်တော် ရဲ့ အရေးကြီးဆုံး တာဝန်ပဲ”

ကျူးထန်းကျစ် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။ ထိုစကားဖြင့် ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။

တခြားသူများက ကျမ်းချန်ရှန်း ကို သူ သယ်သွားနိုင်သော တိုက်ကြီး ဘယ်လောက်ကြီးလဲဟု စပ်စုမေးနေသည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချန်ရှန်း က သူအစွမ်းကုန်ကြိုးစားမည် ဖြစ်ပြီး အကန့်အသတ် ဘယ်လောက်လဲ မသိဟုပြောရာ အားလုံးက ညည်းတွားကြသည်။

ဤသည်မှာ အမှန်ပင် အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား၏ အလုပ်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် မလိမ်ညာခဲ့ပေ။ နဂါးစံအိမ်တော် မှ တိုက်ကြီးအသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသောအခါ၊ သူသည် နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီး ကို ရေပေါ်ကျွန်းအဖြစ်ပြောင်းပြီး ထိုတိုက်ကြီးအသစ်ဆီသို့ တွန်းပို့ရန်အတွက် ကောင်းကင်နဲ့ ကမ္ဘာမြေ အပြောင်းအလဲ စွမ်းရည် ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေအပြောင်းအလဲကို အသုံးပြုပြီး နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီးကို တိုက်ကြီးအသစ်နှင့် ပေါင်းစည်းမည်ဖြစ်သည်။

အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ သူသည် လင်းဟောက်ထျန်းနှင့် မူမိသားစုကို မဟာကျင်းဒေသကို ဘယ်တော့မှ ရှာမတွေ့အောင် တားဆီးမည်ဖြစ်သည်။

ဇောက်ထိုးကျနေသော လှိုင်းထန်နေသော အနက်ရောင်ပင်လယ်ပြင်နှင့် ဆင်တူသည့် မိုးကြိုးတိမ်များသည် ရုတ်တရက် စုစည်းလာသည်။ အောက်ရေသည် လှိုင်းလေထန်ကာ ပြင်းထန်သောမုန်တိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားရှိ အခြားအသံအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တောင်တန်းများကဲ့သို့ ကြီးမားသော အနက်ရောင် အရိပ်များ ရုတ်တရက် နက်မှောင်သော ပင်လယ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ အနီးကပ်လေ့လာကြည့်လျှင် ၎င်းသည် ရေလွှမ်းမြစ်နဂါး သူတော်စင် ဖြစ်သည် ။

လည်ပင်းရှည် ကိုးခုသည် တောင်တန်းနှင့် ဆင်တူသည်။ မိုးစက်များက ၎င်းတို့ကိုထိသောအခါ အအေးဓာတ်များအဖြစ်သို့ ကွဲအက်သွားသည်။ ပေပေါင်းထောင်ချီ မြင့်သော နဂါးကြီး၏ ခေါင်းကိုးလုံးသည် နီမြန်းသော မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။

နတ်ဆိုးသူတော်စင် ရှင်ပြန်ထမြောက်သွားပြီ။

၎င်း၏ ခေါင်းကိုးလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှည်လျားစွာ အော်ဟစ်ကာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေကာ ပင်လယ်ဒေသများစွာသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ပင်လယ်၏အဆုံး၌ ကြီးမားသော နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။ မြွေများ၊ ငါးများ၊ လိပ်များ၊ နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမည်မသိ နတ်ဆိုးကောင်များစွာ ပါဝင်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းသံကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ရေလွှမ်းမြစ်နဂါး သူတော်စင် ကို အရိုအသေပေးကြပြီး ဟိန်းသံများ ထွက်လာကြသည်။

ရေလွှမ်းမြစ်နဂါးသူတော်စင် သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ဟိန်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကိုးလုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ နှိမ့်လိုက်ပြီး အမျိုးမျိုးသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အလယ်က ခေါင်းက လှောင်ပြောင်ပြီး “နောက်ဆုံးတော့ ငါ အသက်ပြန်ရှင်လာပြီ။ မြင့်မြတ်တဲ့မင်းဆက်က ငါ့အကြောင်းကို မေ့သွားတဲ့ပုံပဲ။ ကျီမိသားစု ရဲ့ သိုင်းဧကရာဇ်၊ မင်းတည်ထောင်ခဲ့တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မင်းဆက်က နောက်ဆုံးမှာ အချိန်ကာလရဲ့ ဖြတ်သန်းမှုအောက်တွင် ပြိုလဲသွားပြီ။ ဘယ်လိုဟာသကြီးလဲ”

“ငါ ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးကတည်းက ဒီကမ္ဘာကြီးကို စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းလို့ခေါ်တဲ့ ကြီးမားတဲ့လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမယ်။”

ပြောပြီးသည်နှင့် ရေလွှမ်းမိုးနေသော နဂါးခေါင်းကိုးကောင်သည် ပါးစပ်ကို တညီတညွတ်တည်း ဖွင့်ကာ ပင်လယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးတန်ခိုးသည် သွေးနီရောင်မီးတိုင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ပင်လယ်ထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ လှိုင်းလုံးကြီးများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မိုင်တစ်သန်းအချင်းဝက်အတွင်း ပင်လယ်ရေသည် ချက်ချင်းဆူပွက်သွားသည်။ ပူသည်ဟု မခံစားရသော်လည်း ပင်လယ်ရေက ပွက်ပွက်ဆူနေတယ်။

များမကြာမီ ပင်လယ်ရေသည် ရေလွှမ်းမိုးမြစ်နဂါး သူတော်စင်ကို အလယ်ဗဟိုထားကာ ပွက်လာသည်။ ပေတစ်သောင်းမြင့်ပြီး ကျယ်ပြောလှကာ အံ့မခန်းပင်။ လမ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးသို့ လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နတ်ဆိုး သားရဲများသည် လှိုင်းလုံးများဖြင့် နစ်မြုပ်သွားကြသည်။

လှိုင်းလုံးကြီးတွေ ပြန်ပေါ်မလာခင်အထိ.မြုပ်နေကာ လှိုင်းပေါ်လာခါမှ ပြန်ပေါ်လာကြသည်။

"အခုကစပြီး မင်းဟာ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာပြီ။ အသင်္ချေ နတ်ဆိုးသူတော်စင် နန်းတော် ကို တည်ထောင်ဖို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ရမယ်”

နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၏ အသံသည် မှုန်ဝါးနေသော ကောင်းကင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ မိုးခြိမ်းသံတောင်မှ သူ့အသံကို မကျော်လွှားနိုင်။

ထိုက်ဟယ်ခေတ် ၁၁ နှစ်၊ ဇန်နဝါရီအစ။

မဟာကျင်း ၏ သိုင်းပညာလောကတွင် နံပါတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူ ရဲရွင်း သည် ပြင်ပမှ ကောင်းကင်ဂူအဆင့် ပညာရှင် နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူ ထန်ထျန်းရှစ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အနိုင်မရဘဲ သုံးရက်နှင့် သံုးညလုံးပေါက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတွင်၊ တိုက်ပွဲသည် သရေဖြင့်သာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး သိုင်းပညာလောကတစ်ခုလုံး ပူပန်သောကရောက်စေခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းရှစ် ၏နာမည်သည် သိုင်းပညာလောကတွင် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပထမ၊ သူသည် နဂါးစံအိမ်တော် မှ ကောင်းကင်ဂူအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ရဲရွှင်း ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူ တစ်ခါမှ မရှုံးဖူးပေ။ သူ၏ခွန်အားသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဧကရာဇ်သည် ဝတ်ရုံဖြူ အစောင့်တပ်များကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ထန်ထျန်းရှစ် က ၎င်းတို့အား ငြင်းပယ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

တစ်လခွဲကြာသောအခါ ရဲရွှင်း၊ ဓားနတ်ဘုရားနှင့်၊ ယန်ကျိုး ပြန်ရောက်လာသည်။

ပိုင်ချီ က "မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်နောက်ကျနေတာလဲ။ ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ ရလဒ်က မြို့တော်အနှံ့ ပြန့်နှံ့နေပြီ။”

ရဲရွှင်း က "ကျွန်တော် အဲဒီအဘိုးကြီးနဲ့ သိုင်းပညယ ဆွေးနွေးနေလို့ နောက်ကျသွားတယ်"

သူ့အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူနှင့် ရင်းနှီးတဲ့သူများကတော့ ထိုရလဒ်ကို လက်မခံချင်ဘူးဟု နားလည်ကြသည်။

ဓားနတ်ဘုရားက “တစ်ဘက်လူက အင်မော်တယ်တာအို ကို ကျင့်ကြံတယ်လို့ ဆိုတယ်။ တာအိုဘိုးဘေးကို မပြောပေမယ့် သူ့အတွက် ဒီမှာရှိနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။”

ထိုစကားကြောင့် အားလုံးက ကျန်းချန်ရှန်း ကို ကြည့်ကြသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် မတုန်လှုပ်။ ထန်ထျန်းရှစ် တွင် သိုင်းပညာရှင်၏ ချီ သာရှိကြောင်း သူ သတိပြုမိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ။ သို့သော်လည်း သူ၏ အဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားပြီး ကောင်းကင်ဂူ အဆင့်ငါးတွင် ရှိနေသည်။ သူ ရဲရွှင်း ကို သရေကျစေခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ မဟာကျင်းဒေသကို စော်ကားမိမည် ကြောက်၍ ဖြစ်နိုင်သည်။