အချင်းချင်း လှုံ့ဆော်ခြင်း၊ နတ်ဆိုးသူတော်စင်၏ အောင်မြင်မှု

နန်းတော်သခင်က ကွမ်းထုံယို ကို သူ့ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုကြောင်း ကြားသောအခါ လင်းဟောက်ထျန်း ဆွံ့အသွားသည်။

သူသည် သူတော်စင်အိမ်တော်တွင် ဝေဒနာခံစားခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းအတွက် အထူးခံစားချက်အချို့ ရှိသေးသည်။ သို့သော် ၎င်းကိုကြည့်လျှင် သူတော်စင် အိမ်တော် သည် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

သူ့စိတ်ထားကို ပြောင်းသင့်တယ်။ မဟာကျင်းဒေသက သူတော်စင်အိမ်တော် ထက် ပိုအင်အားကြီးတဲ့ပုံပဲ။

စီနီယာနှင့်အတူ သိုင်းပညာကို သင်ယူရန် စောင့်မျှော်နေသဖြင့် သူ့စိတ်နှလုံးမှာ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေသည်။

တစ်နာရီ အကြာ

လင်းဟောက်ထျန်း သည် သိုင်းတောင်ထိပ် သို့ ရောက်လာသည်။ တောင်ပေါ်လမ်းများ အားလုံးတွင် သွားလိုက်လာလိုက် လုပ်နေသူများရှိကြသည်။ လှုပ်ရှားအသက်ဝင်လှသည်။ အများစုမှာ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ရှိကြသည်။ ဤနေရာ၌ လမ်းတလျှောက် ကံကြမ္မာကောင်းချီးနိုင်ငံ တွင် သူမြင်ခဲ့သော မြင်ကွင်းနှင့် အလွန်ခြားနားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

မဟာကျင်းဒေသ သည် နတ်ဆိုးကပ်ဘေးကို မခံစားခဲ့ရသေးပေ။ ဒါမှမဟုတ် တာအိုဘိုးဘေး တည်ရှိနေတာကြောင့် မဟာကျင်းဒေသ ဟာ ​​ပြဿနာမရှိပေ။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လင်းဟောက်ထျန်း သည် လုံချီဘုရားကျောင်း နှင့်ပတ်သက်သော အရာအားလုံးကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။

ဝင်ပေါက်ကိုရောက်သောအခါ ယန်ကျိုး က သူ့ဆီလှမ်းလာပြီး “မင်းက လင်းဟောက်ထျန်း လား”

လင်းဟောက်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး “ ဟုတ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားက်ု ဘယ်လိုခေါ်ရပါမလဲ”

“ယန်ကျိုး၊ တာအိုဘိုးဘေး ငါ့ကို လာခေါ်ခိုင်းလိုက်တာ။ သွားကြရအောင်။"

ယန်ကျိုး တိုးတိုးလေးပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ လင်းဟောက်ထျန်း က ချက်ချင်း လိုက်သွားသည် ။

ယန်ကျိုး သည် မြို့တော်တွင် နာမည်ကြီးသည်။ သူနှင့်အတူ လူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ရန် ကိုယ်တိုင် ထွက်လာသောအခါ၊ တပည့်များနှင့် ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သူများသည် လင်းဟောက်ထျန်း ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ သြဇာရှိသူအချို့သည် လင်းဟောက်ထျန်း ၏အသွင်အပြင်ကိုပင် မှတ်မိပြီး အနာဂတ်တွင် သူ့ကို ချည်နှောင်ရန် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေကြသည်။

ယန်ကျိုး သည် တာအိုဘိုးဘေးကို မြင်နိုင်သော လုံချီi ဘုရားကျောင်းရှိ လူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ သူရောက်လာသောသူသည် တာအိုဘိုးဘေး သဘောကျသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်သည်။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် အသက် 97 နှစ်ရှိသော်ငြားလည်း သူ့တွင် ထူးခြားသော သွေးဆက် ကှိသောကြောင့် သူ့ငယ်ရုပ်ကို အမြဲထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူ့ကြည့်ရသည်မှာ အသက်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်လောက်သာ ရှိသည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့တံတားပေါ်ကိုဖြတ်ပြီး မြူခိုးများ ဝိုင်းနေသော လုံချီ တောင်ကို ရောက်သွားသည်။

ဝါးတောများ၊ မြူခိုးများ၊ ထူးဆန်းသော ဥယျာဉ်များနှင့် စင်္ကြံများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုများပြားသည်။ ကြောင်များ ခွေးများတောင် ရှိသည်။

အားလုံးက မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူ့ကိုကြည့်နေကြသော်လည်း မကြာခင်မှာပဲ သစ်ပင်အောက်က လူငယ်တစ်ယောက်က သူ့ကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

ငယ်ရွယ်ပြီး ချောမောလွန်းတယ်။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာကာ ပင်လယ်ဒေသအသီးသီးရှိ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော သားတော်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ထိုသို့သော ပုံစံရှိသူကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ သူသည် ယောက်ျားဖြစ်သော်ငြား တစ်ဘက်သားကို အံ့အားသင့်နေဆဲပင်။

ရဲရွှင်း က လင်းဟောက်ထျန်း ကို အရွယ်တင်လိုက်ပြီး "ကလေး၊ မင်းနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

လင်းဟောက်ထျန်း က သူ့လက်သီးများကို အလျင်စလို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော်က ရှေးနတ်ဘုရား တိုက်က လင်းဟောက်ထျန်းပါ”

သူ့အကြည့်များက ကျန်းချန်ရှန်း Jiang Changsheng ဆီကိုရောက်သွားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါသူ့ကို ခေါ်လိုက်တာ။ သူက အနာဂတ်မှာ ငါတို့ထဲက တစ်ဦးဖြစ်လိမ့်မယ်။ လူတိုင်းက သူနဲ့ ပိုပြောဆို ဆက်ဆံသင့်တယ်”

သူပြောပြီးသည်နှင့် အားလုံးက လင်းဟောက်ထျန်း ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ယန်ကျိုး သည်ပင်လျှင် သူ့အပေါ် လေးစားမှု အနေအထားတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။

ကျီဝူကျွင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လင်းဟောက်ထျန်း ၏ လျှို့ဝှက်နတ်ဆိုး ရောင်ဝါကို သူမလည်း ခံစားနိုင်သည်။

ဒီကလေးက မရိုးရှင်းဘူး။

အားလုံးက လင်းဟောက်ထျန်း ကို ဝိုင်းပြီး မေးခွန်းများစွာ မေးကြသည်။ တာအို ဘုရားကျောင်းရှိ သူတို့၏နေ့ရက်များသည် အများအားဖြင့် ငြီးငွေ့စရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူတို့သည် လူသစ်တစ်ယောက်နှင့် ​ေတွ့ခွင့်ရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်ကြသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် စကြဝဠာအဆင့်တွင် ရှိနေကြောင်း ကျန်းကျန့် ကြားသောအခါ၊ သူနှင့် သိုင်းပညာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ချင်သည်။ ထုံးစံအတိုင်း လင်းဟောက်ထျန်း က မငြင်းခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း သက်သေပြချင်နေခဲ့သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်သည် အမြင့်ကို ပျံတက်သွားသောကြောင့် မြို့တော်က ပြည်သူများက သူတို့ကို မမြင်ရပေ။ သို့သော် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများက ကျယ်လောင်လွန်းသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မြို့တော်ကို အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားစေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများသည် ကောင်းကင်ယံ၌ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် လေထဲသို့ ပျံသန်းလာရန် ဆွဲဆောင်နေသည်။

ရဲရွှင်း က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "လင်းကလေးက မရိုးရှင်းဘူးပဲ”

သူတို့၏ အကြည့်များက မြူခိုးများ ဖြတ်သွားကာ ကောင်းကင်ယံ၌ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို မြင်လိုက်ရသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် ကျန်းကျန့် ၏ အသွားနှစ်ဘက် သုံးချောင်းထောက် ဓားကို ပိတ်ဆို့ရန် တုနှိုင်းမဲ့ ဝင်စားခြင်းကျမ်း ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ မဟာဗာဂျရာ မြင့်မြတ်သောခန္ဓာကိုယ်ကို အသက်သွင်းထားကြသော်လည်း ကာယကြံ့ခိုင်မှုအရ ကျန်းကျန့် သည် ပိုမိုအားကောင်းကာ လင်းဟောက်ထျန်း ၏ချီသည် ကျန်းကျန့်ထက် သာလွန်သည်။

ကျန်းကျန့် သည် ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျန်းချန်ရှန်း ၏ ဆေးကြောင့် အင်အားကောင်းသည်။ လျှပ်စီးစွမ်းအားနှင့်အတူ သူသည် မပျော့ညံ့ပေ။ သို့သော် လင်းဟောက်ထျန်း သည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၏သွေးကို စုပ်ယူထားသောကြောင့် သူ၏ခွန်အားကို လျှော့တွက်၍မရပေ။

"ဒီကောင်က အရမ်းသန်မာတာပဲ!"

ကျန်းကျန့် တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်သွားသည် ။ သူ၏မျက်ခုံးကြားရှိ တတိယမျက်လုံးသည် ပွင့်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကံကြမ္မာကို စတင်လှုံ့ဆော်သည်။

လူထုနှင့် သိုင်းပညာတာအို

မဟာတာအို ၏မျက်လုံးသည် ကံကြမ္မာကောင်းချီးကို စုပ်ယူနိုင်သောကြောင့် သူ၏စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် လူထုနှင့်သိုင်းပညာ တာအိုကို သင်ယူခဲ့ရသည်။

သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နှစ်ဖက်ချွန် သုံးချောင်းထောက်ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကံတရားကောင်းချီးသည် ဓားကို ဝန်းရံထားသည့် ကောင်းချီးနဂါးများကို စုစည်းကာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း ၏ အမူအရာသည် လေးနက်လာသည်။ ဒါဟာ တိုက်ပွဲမှာ ကီလိုဂရမ် သန်းပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိတဲ့ ရှည်လျားတဲ့ လက်နက်ကို သုံးနိုင်တဲ့သူနဲ့ ပထမဆုံး ကြုံရတာပဲ။ ဒါတင်မကဘူး။ တစ်ဘက်မှာလည်း ထူးဆန်းတဲ့တတိယမျက်လုံးနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ကံတရားကောင်းချီးကို ဆွဲယူနိုင်တယ်။

ထို့နောက် သူက ပြုံးပြပြီး ကျန်းကျန့် ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

သူသည် လူသားတစ်ဝက်နှင့် နတ်ဆိုးတစ်ဝက်ဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် ငကြောင်ကောင်ဟု အမြဲလိုလို ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခု သူ ကျန်းကျန့် နှင့် တွေ့သောအခါ သူနှင့်အမျိုးအစားတူသူကို တွေ့သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ “ကျန်းကျန့် ခင်ဗျားက အရမ်းသန်မာတယ်။ အဲဒီကိစ္စမှာတော့ ကျွန်တော် အလေးအနက်ထားရတော့မှာပဲ”

လင်းဟောက်ထျန်း သည် သူရဲကောင်းဆန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဘုန်း

သူ၏ချီ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူ၏အနက်ရောင်ဆံပင်များက အကြမ်းပတမ်း ခုန်ပေါက်နေသည်။ ညာလက်သီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး အဖြူအမည်းအငွေ့က ဝိုင်းရံထားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းကျန့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီကောင်…

ကျန်းကျန့် ၏ ပါးစပ်ထောင့်များ မြင့်တက်လာသည်။ သူက အင်အားကြီးသော ပြိုင်ဘက်နှင့် တွေ့ရသည့်အတွက် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ တခြားလူကလည်း စကြဝဠာအဆင့်မှာ ရှိနေသည်ပင်။

"ဒါဆို ကောင်းကောင်းတိုက်ကြရအောင်"

ကျန်းကျန့် က ပါးနပ်စွာရယ်သည်။ သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဒေါသတကြီး ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။ ကံကြမ္မာကောင်းချီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နဂါးများသည် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

လင်းဟောက်ထျန်း က ကောင်းကင်ကို ထိုးလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူအမည်း အလင်းတန်းတစ်ခု တက်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားသည်။

အင်အားကြီးမားသော အင်အားစုနှစ်ရပ်သည် တိုက်မိပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ မြေပြင်ကို ဖြတ်သွားသည်။

ကမ္ဘာမြေ ဝိညာဉ်သစ်ပင် လှုပ်ခါသွားသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း မော့ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ငယ်ရွယ်တာ ကောင်းလိုက်တာ” လို့ သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်သည်။

ကျီဝူကျွင်း သူ့အနားရောက်လာပြီး “တာအိုဘိုးဘေး၊ ဒီကလေးရဲ့သွေးက အရမ်းထူးခြားပြီးတော့ နတ်ဆိုးတွေ ပါနေတယ်။ ကျွန်မကြောက်တာက…"

ကျန်းချန်ရှန်း က "ဒါဆို မင်းက လူသားဖြစ်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ လူဆိုးတစ်ယောက်ဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီအဆုံးမဲ့တိုက်ပွဲကို မင်းအဆုံးမသတ်ချင်ဘူးလား"

ကျီဝူကျွင်း အံ့ဩသွားသည်။ သူမ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသည်။

ဒီတော့ တာအိုဘိုးဘေး နန်းမတက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သိုင်းဧကရာဇ် ရာထူးကို အထင်သေးလို့လား။

သူ့မှာ ပိုကြီးတဲ့ ပန်းတိုင်ရှိတာလား။

ကျီဝူကျွင်း ၏ အမူအရာ ရှုပ်ထွေးလာသည်။ သေမျိုးတွေက မသေမျိုးတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။ သူတ်ု့က ကိစ္စတွေကို ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးကနေ ကြည့်ကြတယ်။

ကျန်းကျန့် နှင့် လင်းဟောက်ထျန်း တို့သည် အပြင်းအထန်တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နေကြဆဲဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချန်ရှန်း သည် မကြာမီတွင် ၎င်းတို့အား မလွန်မီ ၎င်းတို့အား ရပ်တန့်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ကျန်းချန်ရှန်း စကားကို နားထောင်ပြီး ချက်ခြင်းရပ်ပြီး ခြံဝင်းထဲကို ပြန်သွားကြသည်။

"ငါက မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး" ကျန်းကျန့် က အဆင်သင့်ပြောလိုက်သည်။

လင်းဟောက်ထျန်း က ခေါင်းခါပြီး “မင်း အရမ်း သန်မာနေပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ငါဟာ အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခု ရခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

သူ၏ချီ သည် သန်မာသော်လည်း ကျန်းကျန့် ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပြင်းထန်လွန်းသည်။

ကျန်းကျန့် သည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများစွာကို ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သောကြောင့် သူ၏တုံ့ပြန်မှုအရှိန်မှာ အံ့မခန်းပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ သူသည် ရှေးဟောင်းသိုင်းဧကရာဇ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံကို ရရှိခဲ့သည်။ တူညီသောအဆင့်ရှိ တစ်စုံတစ်ဦးကို ရှုံးနိမ့်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး သိကျွမ်းလာခဲ့သည်။ ဖင်အန်း သည် သူ့လက်ဖဝါးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူလည်း လင်းဟောက်ထျန်း ကို တိုက်ချင်သော်လည်း ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့ကို တားလိုက်သည်။

“ဟောက်ထျန်း၊ ကောင်းကောင်းအနားယူလိုက်တော့၊ အနာဂတ်မှာ သိုင်းပညာချင်း ဖလှယ်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိဦးမှာ”

လင်းဟောက်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းကျန့် က သူ့ကို အိမ်တစ်အိမ်ရွေးဖို့ စိတ်ပါလက်ပါ ခေါ်သွားသည် ။

ရဲရွှင်း က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ "နောက်ထပ် အရူးတစ်ကောင် ရောက်လာပြီ"

လင်းဟောက်ထျန်း ၏တိုက်ပွဲကိုကြည့်ပြီးနောက်တွင် သူ့အနေအထားသည် တဖန်တုန်လှုပ်သွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ဓားနတ်ဘုရားက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။၊ အမြဲတမ်း ပိုကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်ရှိတယ်။ ဒီကလေးဟာ သိုင်းပညာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်မှာ သေချာတယ်။”

ပိုင်ချီ က ပြုံးပြီးပြောသည်။ “မာစတာက အတော်ဆုံးပဲ။ ရှေးနတ်ဘုရားတိုက်ကြီးက အရမ်းဝေးတယ်လို့ ကြားဖူးပေမဲ့ မာစတာက ဒီလို ပါရမီရှင်ကို အဝေးကနေ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သေးတယ်။ ဒါက အကောင်းဆုံးပဲ။”

ဤကဲ့သို့အဖြစ်မျိုး ကြုံရသည်က ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်တော့ မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချန်ရှန်း မှ ဆင့်ခေါ်ခံရသူအားလုံးသည် ယန်ကျိုး နှင့် ကြယ်ဆယ့်ရှစ်လုံး အပါအဝင် ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။

ရဲရွှင်း က ယန်ကျိုး ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းမြင်လိုက်လား။ ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်။ ပေါ့ဆမနေနဲ့။ ငါ့အတွက် ကြိုးစား”

ယန်ကျိုး က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ဓာတ်မှာ လောင်ကျွမ်းလာသည်။

မဟာကျင်းဒေသ တွင်၊ သူသည် အရည်အချင်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး တူညီသောအဆင့်တွင် မည်သူမျှ သူ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာမှုနှင့်အတူ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက သူ ပေါ့ဆနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လင်းဟောက်ထျန်း ၏ အသွင်အပြင်က သူ့ကို နှိုးဆွပေးသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သူ့မျက်လုံးများကိုမှိတ်ပြီး ဝမ်းသာသွားသည် ။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် အခြားသူများကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ပြီး အခြားသူများကလည်း လင်းဟောက်ထျန်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ အားလုံးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လေးစားမှုရှိသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က မူ မိသားစု ရောက်ရှိလာတာကို စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။

မူလင်းလော့ သည် မူမိသားစု ကို သူမနှင့်အတူ ဆွဲခေါ်နေရသည့်အတွက် သူမ၏ မြန်နှုန်းမှာ လင်းဟောက်ထျန်း ထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။ နဂါးအိမ်တော် သည် ပိုကြီးသော တိုက်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရှိသောအခါ၊ သူသည် မူ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ နတ်ဆိုးများ၏ မငြိမ်မသက်မှုများမှ ကင်းဝေးစေရန် အတူတကွ တိုက်ကြီးအသစ်သို့ အမြန်ပြောင်းမည်ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဟယ် ခေတ် 12 နှစ်တွင် အနောက်ပင်လယ်တွင် မဟာကျင်းဒေသ ၏ တိုက်ပွဲ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ရေတပ်မှာ အင်အားမလျော့သွားပေ။

ကျန်းချဲ သည် နဂါးစံအိမ်တော်ထံ မှ နေရာရွှေ့ပြောင်းရန် အစီအစဉ်ကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ အလွန်ကျေနပ်သည်။ မဟာကျင်းဒေသ အတွက် ပင်လယ်ပြင်မှာ ချဲ့ထွင်ခြင်းက တကယ်ကို ဒုက္ခများလှသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ တပ်ဖွဲ့များမှာ အလွယ်တကူ ဖြိုခွဲခံရနိုင်သည်။ မဟာကျင်းဒေသသည် တည်ငြိမ်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်သည့် သယံဇာတပေါများသော အနှိုင်းမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော တိုက်ကြီးကို ရှာဖွေနိုင်လျှင် ချဲ့ထွင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

မဟာကျင်းဒေသ သည် သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းများ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်စာအုပ်များ ကင်းမဲ့မနေချေ။ ၎င်းတို့၏ စူးစမ်းလေ့လာရေး ခရီးစဉ်များအတွက် အကြောင်းပြချက်မှာ အရင်းအမြစ်များ ပိုမိုရရှိရန်ဖြစ်သည်။ လူဦးရေအရ မဟာကျင်းဒေသ က လူကင်းမဲ့မနေချေ။

ကျန်းချဲ သည် မဟာကျင်း တွင် စက်မှုလုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးကို စတင်လုပ်ဆောင်နေပြီး မဟာချီ နှင့် ညှိနှိုင်းရန် သံတမန်များစေလွှတ်ခဲ့သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် မဟာချီ က မဟာကျင်းဒေသ ကို ဆန့်ကျင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် အပေါ်ယံတွင်သာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ မှ စကားတစ်ခွန်းသည် မဟာချီ ကို ဖြတ်ကျော်ရန် လုံလောက်သော်လည်း သူသည် လက်နက်များကို ရှောင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်သည်။

ဧပြီလလယ်။

ကျန်းချန်ရှန်း က တစ်ခုခုကို ခံစားမိသွားပုံရပြီး မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အရှေ့တောင်ဘက်သို့ မျှော်ကြည့်သည်။ နောက်ထပ် နတ်ဆိုးသူတော်စင် သည် နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီး နှင့် ဝေးကွာသော ပင်လယ်များစွာတွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ အသွင်အပြင်မှာ မြစ်ရေလွှမ်းနဂါး ထက် မနိမ့်ပေ။ ၎င်းအား ခိုလှုံရန် နတ်ဆိုးများကို ဆွဲဆောင်ရန် ၎င်း၏ ခွန်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သောကြောင့် ၎င်းသည် ချုပ်တည်းထားမှု မရှိတော့ပေ။

နောက်ထပ် နတ်ဆိုးသူတော်စင် သည် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး လူသားမျိုးနွယ်သည် ပို၍ပင် အန္တရာယ်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က သူ မစောင့်နိုင်တော့ဘူးဟု ခံစားရသည်။ တိုက်ကြီးအသစ်ရှာဖို့ နဂါးအိမ်တော်ကို ကို စောင့်နေရရင် နှစ်ဘယ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ ဘုရားပဲသိလိမ့်မယ်။

သူ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ကမ္ဘာမြေဝိညာဉ်သစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းကာ မြောက်ဘက်သို့ မျှော်ကြည့်သည်။

အားလပ်ချိန်များတွင် မြောက်ဘက်သို့ ငေးကြည့်လေ့ရှိသော်လည်း အချိန်တိုင်းသည် အပေါ်ယံစမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

သူ့အမြင်အာရုံထဲတွင် ကမ္ဘာကြီးက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကျိုးထျန်းကျစ် ကို သူတွေ့လိုက်သည်။ သူသည် တိုက်ကြီးအသစ်ကိုရှာဖွေရန် ကောင်းကင်ရောက်ရှိခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသုံးဦးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

နှေးလွန်းတယ်။

ကျန်းချန်ရှန်း ၏ မြင်ကွင်းက သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဆက်လက်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျွန်းများနှင့် တိုက်ကြီးများစွာကို တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အများစုမှာ သေးငယ်သည်။ အကြီးဆုံးများသည် နဂါးသွေးကြောတိုက် ထက် များစွာမကြီးမားပေ။

မိနစ်၊စက္ကန့်များ ကုန်သွားသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် ကျန်းချန်ရှန်း ကို မျက်လုံးများတလက်လက်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

လင်းဟောက်ထျန်း က အသံတိုးတိုးလေးနဲ့ “စီနီယာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ကျန်းကျန့် က ရယ်ပြီး “ငါတော့ မသိဘူး။ သူက ကမ္ဘာကြီးကို စောင့်ကြည့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”

လင်းဟောက်ထျန်း သည် ကျန်းချန်ရှန်း၏ နေများကို ပစ်ချခြင်း စွမ်းဆောင်နိုင်မှုကို တွေးပြီး ‘ဟုတ်လောက်တယ်။ ခန့်မှန်းမရတဲ့ မျက်လုံးတွေသာ မရှိရင် နေကို ဘယ်လို ပစ်နိုင်မှာလဲ'