ပန်းပွင့် ပွင့်လန်းခြင်း…. ပန်းပွင့် ကြွေလွင့်ခြင်း

ထိုပန်းပွင့်များသည် မီးပုံထဲသို့ ဝင်တိုးနေသော ပိုးဖလံနှင့်ဆင်တူသည်။

ကြည့်ရှုနေသူအားလုံး၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထိုအတိုင်းဖြစ်သည်။

လူသားဧကရာဇ်သည် အုပ်ချုပ်သူအဆင့်မှာ ဖြစ်သည်။ ဓားကိုင်ဧကရာဇ်မှလွဲ၍ လူသားမျိုးနွယ်တွင် သူက အသန်မာဆုံးဖြစ်သည်။ ဗလာနတ္ထိအဆင့်သော်လည်းကောင်း ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းအဆင့်သော်လည်းကောင်း သူ့အရှေ့မှာ ဘာမှမခြားနားပေ။

ပိုင်ရှောင်ကျိုးသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ နှလုံးကို လောင်ကျွမ်းခဲ့ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားပေါင်းစပ်ခြင်းခန္ဓာကိုယ်ကို မီးပွားထက် ကျော်လွန်သော နတ်ဘုရားမီးတောက်အတွက် လဲလှယ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အဆုံးမှာ သူက ဖျက်ဆီးမရနိုင်သော အခြေအနေကို မရရှိခဲ့ပေ။ သူက နတ်ဘုရားမီးတောက်ကို အမှန်တကယ် ထွန်းညှိပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးမဟုတ်လျှင် အုပ်ချုပ်သူတစ်ပါးကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် မည်သို့မှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့ဖြစ်၍ ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို လူတိုင်းက ကြိုခန့်မှန်းထားနိုင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပိုင်ရှောင်ကျိုးသည် တည်ငြိမ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးသည် ကြည်လင်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏ အလျင်သည် ပိုပြီးအံ့ဖွယ်ကောင်းလာသည်။

သူက ကောင်းကင်ကံကြမ္မာပန်းပွင့်များနှင့် သွေးနှင်းပန်းပွင့်များကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ရွှေနီရောင်မီးတောက်ပင်လယ်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ သူက ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်နေသည့်အလားပင်။

အင်ပါယာအကယ်ဒမီ၏ ကောင်းကင်ပေါ်မှ လူသားဧကရာဇ်သည် ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပိုင်ရှောင်ကျိုးအတွက်တော့ အတုယောင်နှင့် အစစ်အမှန်သည် အားလုံးအတူတူသာ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ အရှိန်အဝါသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

ယင်းက ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမှ ဆင်းသက်လာသော ဥက္ကာပျံတစ်ခုပမာ အောက်မေ့ရသည်။ သူက မြန်ဆန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ကာ လူသားဧကရာဇ်၏ အရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက လက်နှစ်ဖက်ကို အတူစုဝေးလိုက်ပြီး လက်ဝါးနှစ်ခုကို ပူးကပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ဓားတစ်လက်ပုံစံ ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

သူက စွမ်းအင်အားလုံးကို ထိုဓားလက်ချောင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ရွှေရောင်မီးတောက်နှင့် အနီရောင်မီးတောက်အပြင် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာပန်းပွင့်များ၊ သွေးနှင်းပန်းပွင့်များ၊ သူ၏ ဘဝ၊ သူ၏ အချိန်နှင့် သူ၏ အရာအားလုံးကို ထိုဓားလက်ချောင်းထဲမှာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သူက လူသားဧကရာဇ်နားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

အပူလှိုင်းများသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အရာအားလုံး ဝေဝါးလာသည်။ လောကသည် ပုံပျက်တွန့်လိမ်လာပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ နန်းတော်ပုံရိပ်သည် မီးတောက်များ၏ ဝါးမျိုခံရတော့မည့်ဟန် ရသည်။

လူသားဧကရာဇ်အောက်မှ ကောင်းကင်ဘုရင်များသည် ခေါင်းမော့လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က အရှေ့ထွက်တော့မည့်အချိန် လူသားဧကရာဇ်၏ တားဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

“ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ”

လူသားဧကရာဇ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ညှိုးကို သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာနေသော မီးတောက်ပင်လယ်နှင့် ဥက္ကာပျံဆီသို့ ညင်သာစွာ ညွှန်လိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် သာမန်သာဖြစ်သည်။ ထိုထဲမှာ မည်သည့်ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှ မပါဝင်ဟန် ရသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းက ပိုင်ရှောင်ကျိုး၏ ဓားလက်ချောင်းဖြင့် ထိတွေ့သွားသည့်အခါ လောကကြီးသည် တုန်ယင်သွားပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ဂြိုလ်များက တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလားပင်။

အားလှိုင်းအတတ်အကျများသည် အင်ပါယာအကယ်ဒမီကို လှုပ်ယမ်းသွားစေသည်။ ဤသည်မှာ အကယ်ဒမီက ပြိုလဲပျက်စီးတော့မည့်အလားပင်။

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲမှုသည် ရာသီဥတုကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ ကောင်းကင်သည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များသည် တအိအိလှုပ်ရှားသွားကြသည်။ မိုးခြိမ်းသံသည် ဆက်တိုက် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ဖော်ပြရန် ခဲယဉ်းသော ချောက်ချားမှုက အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ထိုကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ၏ ဇစ်မြစ်ဖြစ်သော လူသားဧကရာဇ်နှင့် ပိုင်ရှောင်ကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝ မပြောင်းလဲသွားကြချေ။

လူသားဧကရာဇ်၏ ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံသည် အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားပြီး လေပြေတိုးဝှေ့သွားသည့်အလား သူ၏ ဆံခြည်မျှင်တချို့သည် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်မျောသွားကြသည်။

ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှောင်ကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်တော့ အပြင်းအထန် တုန်ခါလာသည်။ မူလကတည်းက ဝေဝါးနေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဒုဓလီပန်းသဖွယ် လေထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပြယ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးသည် လင်းလက်တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက သူ့အရှေ့မှ လူသားဧကရာဇ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာပန်းနဲ့ နှင်းပန်းပွင့်ကြားမှာ နတ်ဘုရားမီးတောက်က ပွင့်လန်းတယ် ”

သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာပန်းပွင့်များသည် ချက်ချင်း ပွင့်လန်းသွားကြသည်။ ယင်းတို့က အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ညှိုးခြောက်သွားကြပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ပိုင်ရှောင်ကျိုး၏ အရှေ့တွင် စုဝေးသွားသည်။

နှင်းပန်းပွင့်များသည်လည်း ထို့အတူပင်။ ယင်းတို့က ပြာအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲသွားခင်အထိ ထွန်းလင်းတောက်ပလာကြသည်။

ရွှေနီရောင်မီးတောက်ပင်လယ်သည် တအိအိ လှုပ်ရှားထကြွလာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ စုဝေးသွားသည်။ အဆုံးမှာတော့ ယင်းက ပိုင်ရှောင်ကျိုး၏ အရှေ့သို့ စီးဆင်းသွားသည်။

ယင်းတို့၏ ပေါင်းစပ်မှုအောက်မှာ ဆန်းကြယ်သော ပန်းတစ်ပွင့်သည် ပိုင်ရှောင်ကျိုး၏ အရှေ့တွင် ပွင့်လန်းလာသည်။ ထိုပန်းပွင့်မှာ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာပန်းနှင့် သွေးနှင်းပန်းပွင့်၏ ဝိသေသလက္ခဏာများ ရှိသည်။

ထိုပန်းပွင့်သည် ထွန်းလင်းတောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

ထိုပန်းပွင့်၏ ထွက်ပေါ်လာမှုသည် လူသားဧကရာဇ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ပိုင်ရှောင်ကျိုးသည် ညင်သာစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သော လေသည် ဆန်းကြယ်သော ပန်းပွင့်ကို တိုက်ခတ်သွားသည်။ ပန်းပွင့်သည် အရှေ့သို့ တရွေ့ရွေ့ လွင့်မျောသွားပြီး ပွင့်ချပ်များသည် လူသားဧကရာဇ်ကို ဝန်းရံသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ယင်းတို့က လူသားဧကရာဇ်ကို ဗဟိုပြု၍ ပန်းပွင့်အသစ်တစ်မျိုးကို ဖွဲ့စည်းတော့မည့်အလားပင်။

အနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် လူသားဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ ပျောက်ကွယ်စမ်း ”

သူ၏ စကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း လူသားဧကရာဇ်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ပွင့်ချပ်အားလုံးသည် တုန်ယင်သွားကြပြီး ပျက်စီးသွားကြသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ယင်းတို့က လေထဲမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ပိုင်ရှောင်ကျိုးသည်တော့ သူ၏ တာဝန်အားလုံးကို ပြီးမြောက်အောင် ထမ်းဆောင်ပြီးသည့်အလား မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးခိုးအဖြစ် လုံးဝလွင့်ပြယ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကြေးမုံအပိုင်းအစများသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုကြေးမုံအပိုင်းအစများထဲတွင် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပါရှိသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ကြေးမုံအပိုင်းအစများသည် အက်ကွဲသွားကြပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

လူသားဧကရာဇ်သည် ညစ်ညမ်းသော ထိုပြာကို သူ့အား မစွန်းထင်းစေချင်ဟန် ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူက လက်ချောင်းကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ပြာသည် လူသားဧကရာဇ်နှင့် ဝေးရာသို့ လွင့်မျောသွားပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထို့နောက် မည်သည့်သဲလွန်စမှ မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နက်ရှိုင်းသော သက်ပြင်းချသံသည် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားနယ်မြေအက်ကွဲကြောင်းထံမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းသည် စတင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ အရာအားလုံးက အဆုံးသတ်သွားဟန် ရသည်။

ပိုင်ရှောင်ကျိုးသည် ကျစ်လွီဆဲ့တိုင်းပြည်ခေတ်တွင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနောက်သို့ လိုက်ပါအမှုထမ်းခဲ့သော ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်၏ ဒေသအကြီးအကဲဖြစ်သည်။ သူ၏ သမိုင်းကြောင်းသည် အချိန်ကာလ၏ စီးဆင်းမှုထဲမှာ မြှုပ်နှံခံလိုက်ရသည်။ ယခု သူ့ဘဝသည်လည်း ကံကြမ္မာ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားဟန် ရသည်။

အစမှအဆုံးအထိ ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

အပြင်ဘက်မှ ကောင်းကင်သည် မည်းမှောင်မနေတော့ပေ။ နေဝင်ဆည်းဆာ၏ အလင်းရောင်သည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ပေါ်မှ မဟာဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည် အင်ပါယာအကယ်ဒမီဆီသို့ လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက လူသားဧကရာဇ်ကို ကြည့်နေခြင်းလော သို့မဟုတ် ရွှီချင်းကို ကြည့်နေခြင်းလော သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားနယ်မြေအက်ကွဲကြောင်း၏ အပြင်ဘက်မှ မည်သူမှ သတိမထားမိသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ကြည့်နေခြင်းလော အပြင်လူများက မသိနိုင်ပေ။

ရွှီချင်းသည်လည်း နှလုံးတုန်သွားသည်။ သူက ကောင်းကင်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းကို ကြည့်လိုက်လေရာ ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်မှ မြင်ကွင်းများကို ပြန်သတိရသွားသည်။ နန်းမြို့တော်သို့ သူရောက်မလာခင် ဤနေရာမှာ ပိုင်ရှောင်ကျိုးနှင့် ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

“ ပိုင်ရှောင်ကျိုးက ပထမ ”

“ ကျီးကန်းက ဒုတိယလာမယ် ”

ရွှီချင်းက စိတ်ထဲမှာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ အင်ပါယာအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းတော်သားများက ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေကြဆဲပင်။ သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုသည် နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းမှ စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အတွေးများစွာက သူတို့၏ စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လျှိုးလာကြသည်။

အင်ပါယာအကယ်ဒမီ၏ တာအိုဆွေးနွေးပွဲသည် ဤနေရာမှာ အဆုံးသတ်သွားသည်။

လူသားဧကရာဇ်သည် နဂါးရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ နန်းတော်ပုံရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာသည်။

ဧကရာဇ်ဓားသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဆင်းသက်လာပြီး ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ပိုင်ရှောင်ကျိုးသေဆုံးပြီးနောက် သူ၏ ရုပ်သေးရုပ်များသည် အသက်ဓာတ်ဆုံးရှုံးသွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

အားလုံးက အမှန်တကယ် အဆုံးသတ်သွားဟန်ရသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် နောင်တရသော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။ ထို့နောက် သူက တာအိုဆွေးနွေးပွဲ၏ ရလဒ်ကို ကြေညာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ အရိပ်လေးထံမှ ပြင်းပြသော စိတ်ခံစားချက်များကို ရွှီချင်းက ရုတ်တရက် ခံစားမိသွားသည်။

“ သခင်… စား… အချိန်ဝိညာဉ်… လွတ်တော့မယ် ”

ဤသည်ကို ရွှီချင်းကြားသောအခါ သူက ချက်ချင်း ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ တားမြစ်အဆိပ်စွမ်းအားက ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးသည် မည်းနက်သွားပြီး နတ်ဘုရားမျက်လုံးသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်သာဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်သည် ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးသည်လည်း ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

အရိပ်လေးသည် ရွှီချင်းနောက်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ခဲ့သောကြောင့် မည်သို့လုပ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး မျက်လုံး၏ အပြင်ဘက်တွင် စုဝေးသွားသည်။ သူက မျက်မှန်သဖွယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီချင်း၏ အမြင်အာရုံကို တိုးမြှင့်ပေးလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်၏ စွမ်းအားနှင့် အရိပ်လေး၏ စွမ်းရည်ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းမြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းသည် တခြားလူများနှင့် ခြားနားသွားသည်။

ယင်းက အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပြီး မကြည်မလင်ဖြစ်နေသော်လည်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် အက်ကွဲကြောင်းထဲတွင် ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းတစ်ခုက အထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားနေကြောင်း ရွှီချင်း သတိထားမိသွားသည်။

အတိအကျဆိုရလျှင် ၎င်းက ဝိညာဉ်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား အချိန်အပိုင်းအခြားတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပြာနှင့် ပိုပြီးဆင်တူသည်။

ထိုဝိညာဉ်သည် ထူးခြားသည်။ အကယ်၍ အရိပ်လေးသာ ၎င်းကို ပစ်မှတ်မထားခဲ့လျှင် ရွှီချင်းက ၎င်းကို လုံးဝမြင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤသည်မှာ အတိတ်တွင် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်လောကထဲ၌ ကျစ်လွီဆဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက လာရောက်ယူဆောင်သွားခဲ့သော ပိုင်ရှောင်ကျိုး၏ အချိန်ဖြစ်သည်။

“ လူသားဧကရာဇ်က နောက်ဆုံးမှာ အင်္ကျီလက်ကို လှုပ်ခါလိုက်တာက ပြာတွေကို ဖယ်ရှားချင်တာလို့ ထင်ရတယ်… ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာတော့ လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုက မသင်္ကာစရာပဲ ”

ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထက်ရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်သည် လူသားဧကရာဇ်၏ လုပ်ဆောင်မှုကို စဉ်းစားနေရမည့်အချိန်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။

ထို့ကြောင့် သူက တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်မှ နတ်ဘုရားအသွင်သဏ္ဍာန်သည် လွင့်ပြယ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ချည်မျှင်တစ်သန်းသုံးသိန်းသို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ထို့နောက် ယင်းတို့က ကောင်းကင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားကြသည်။

“ ဒီကို ပြန်လာစမ်း ”

အေးစက်စက် အသံသည် ရွှီချင်း၏ ပါးစပ်မှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များသည် ကောင်းကင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြပြီး အက်ကွဲကြောင်း၏ အစွန်းနားသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထို့နောက် ယင်းတို့က အချိန်ဝိညာဉ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အရိပ်လေးသည်လည်း မြန်ဆန်စွာ ပျံ့ပွားထွက်လာသည်။

အကယ်၍ စောစောတုန်းက ပိုင်ရှောင်ကျိုးသာဆိုလျှင် အရိပ်လေးသည် သူ့ကို ဝါးမျိုချင်သော်လည်း သူ့အနားသို့ ကပ်ဝံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းမှာ တစ်ဖက်လူကို ဝါးမျိုရန် စွမ်းရည်မရှိကြောင်း သိထားသည်။

အသားတုံးကို မြင်ပါလျက်နှင့် မစားနိုင်သော အခြေအနေသည် ၎င်းအတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နည်းတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းက အစမှအဆုံးအထိ ပိုင်ရှောင်ကျိုးကို မျက်စိဒေါက်ထောက် စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲမှ လိုချင်တပ်မက်စိတ်သည် ပိုပြီးပြင်းထန်လာသည်။

ယခု ထိုအချိန်ဝိညာဉ်က ယခင်ကဲ့သို့ အန္တရာယ်မရှိတော့ကြောင်း ၎င်းက ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိသည်။

အရသာသည်တော့ ယခင်ထက် ပိုပြီးမွှေးကြိုင်လာသည်ဟု အရိပ်လေး ခံစားမိသည်။

ဤသည်မှာ ထိုဝိညာဉ်က ကပ်ဘေးများစွာကို ကျော်လွှားထားပြီး အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်ခံထားရသည့်အလား ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသာလျှင် ကျန်ရှိတော့ဟန် ရသည်။

ဤသည်မှာ လောကကြီးက ဆေးမီးဖိုဖြစ်ပြီး သက်ရှိအားလုံးက မီးသွေးဖြစ်သည်ဟူသော စကားနှင့် ကိုက်ညီသည်။

ယင်းက မူလပြန်ရန် ထုဆစ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤမူလအနှစ်သာရသည် လူသားတစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အထူးပတ်ဝန်းကျင်အောက်မှာ ၎င်းက သဘာဝနတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်သည်။

သို့ဖြစ်၍ ဤအခိုက်အတန့်မှာ အရိပ်လေးသည် ပြင်းထန်သော အလိုရမ္မက်ကြောင့် ရူးသွပ်သွားသည်။

၎င်း၏ တံတွေးသည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ၎င်းက ရွှီချင်း၏ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်တစ်သန်းကျော်နှင့် အတူတကွ ပူးပေါင်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်တစ်ခွင်ကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက အချိန်ဝိညာဉ်ကို အကြမ်းပတမ်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် အင်ပါယာအကယ်ဒမီထဲမှ လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံနှင့် အင်အားစုအသီးသီး၏ စိတ်အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ သူတို့အားလုံးက အံ့ဩသွားကြသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်နေသော နန်းတော်ပုံရိပ်ထဲတွင် လူသားဧကရာဇ်က လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဝိညာဉ်ချည်မျှင်တစ်သန်းကျော်သည် ကောင်းကင်ပေါ်တွင် မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားသွားကြပြီး ဧရာမလှောင်ချိုင့်တစ်ခုကို ရက်လုပ်လိုက်သည်။

ထိုလှောင်ချိုင့်သည် အံ့ဖွယ်ကောင်းပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို ချိပ်ပိတ်ထားသည်။

အရိပ်လေးသည် ပိုပြီးအလုပ်ကြိုးစားသည်။ ၎င်းက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကာ အစာထွက်မပြေးနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ အေးစက်စက် အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ညာလက်ကို ကောင်းကင်ပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်ပြီး အကြင်နာမဲ့စွာ လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ဝိညာဉ်ချည်မျှင်လှောင်ချိုင့်သည် ကျုံ့သွားပြီး လက်ဖဝါးအရွယ်ခန့် စက်လုံးအနက်တစ်လုံးသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် စက်လုံးအနက်သည် ရွှီချင်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

ရွှီချင်းသည် စက်လုံးအနက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူက အချိန်ဝိညာဉ်ကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်သလို မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ မပေးချေ။ သူ၏ လက်ငါးချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး နောက်တဖန် ချေမွလိုက်သည်။

ဗုန်းဟူသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဘောလုံးအသွင် ဖွဲ့စည်းသွားသော ဝိညာဉ်ချည်မျှင်တစ်သန်းကျော်သည် အချိန်ဝိညာဉ်ကို အရူးအမူး ဝါးမျိုလိုက်သည်။

အရိပ်လေးသည်လည်း အသက်ရှူမြန်လာပြီး အမြန်ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ ၎င်းက အကြိမ်ရေအနည်းငယ် ကိုက်စားပြီးနောက် ဆက်လက် ဝါးမျိုရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ဝါးမျိုသည့် အမြန်နှုန်းသည် ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များထက် သိသိသာသာ နိမ့်ကျနေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ အချိန်ဝိညာဉ်သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေသော အာဟာရဓာတ်သည် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များက မြန်ဆန်စွာ ခွဲထွက်သွားနေကြောင်း ရွှီချင်း အာရုံခံမိသည်။ မူလအနှစ်သာရ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များသည် သိသာစွာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

တစ်သန်းလေးသိန်း… တစ်သန်းခြောက်သိန်း… တစ်သန်းရှစ်သိန်း…

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဝိညာဉ်စက်လုံးက ပေါက်ကွဲသွားသည့်အခါ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်နှစ်သန်းသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရွှီချင်းသည်တော့ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်နှစ်သန်း၏ အောက်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဆံပင်ရှည်နှင့် အဝတ်အစားသည် လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ အသွင်သဏ္ဍာန်သည် မိစ္ဆာတစ်ပါးအလား သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား အောက်မေ့ရပြီး ထိုအရှိန်အဝါသည် လောကကို ဝါးမျိုပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ပိုင်ရှောင်ကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်သည် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

လူသားဧကရာဇ်သည် ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယခု နန်းတော်ပုံရိပ်သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ နန်းမြို့တော်၏ ကြယ်နိမိတ်ဖတ်မျှော်စင်ထဲတွင် အင်ပါယာအကယ်ဒမီကို စိုက်ကြည့်နေသော ပရောဟိတ်ဆရာသည် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။