← Chapters

ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို ပြန်ပေါင်းစည်းဖို့ ခွင့်ပြုပေးပါ

Vol. 80 Ch. 1230

ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို ပြန်ပေါင်းစည်းဖို့ ခွင့်ပြုပေးပါ

Vol. 80 Ch. 1230

“ မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ရဲ့ ခရမ်းရွှေက ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ရွှေနဲ့ မတူဘူး… သူတို့က ရွှေကို ထုဆစ်ဖို့အတွက် ကမ္မကို အသုံးပြုတယ်… အဲ့ဒါတွေကို နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက သက်ရှိတွေကို သတ်ပစ်ဖို့အတွက် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုတယ်… မီးလျှံလမျိုးနွယ်ရဲ့ လက်အောက်ခံမျိုးနွယ်စုတွေထဲက ကျင့်ကြံသူရာပေါင်းများစွာကို စတေးပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲ့ဒါက ခရမ်းရောင်ကို ပြောင်းလဲသွားတယ်… နောက်ဆုံးမှာ အဲ့ဒါက ခရမ်းရွှေရောင်ရွှမ်ထျန်းစစ်ချပ်ဝတ်တစ်စုံကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ် ”

ခေါင်းဆောင်သည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ မနာလိုမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ စကားထဲမှာ သက်ပြင်းချမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ အတိတ်တုန်းက ငါက အဲ့ဒီခရမ်းရွှေရောင်ရွှမ်ထျန်းစစ်ချပ်ဝတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ ”

“ ငါမင်းကို ပြောပြမယ် ချင်းလေး… မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ထဲမှာ အဲ့ဒီစစ်ချပ်ဝတ်က ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားတဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုရုံတင်မကဘူး အဲ့ဒါက တားမြစ်ဓမ္မလက်နက်တစ်ခုနဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ် ”

“ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့် ရတနာတစ်ခုပဲ… အဲ့ဒါရဲ့ စွမ်းအားက နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားသက်ရှိတွေပေါ်မူတည်ပြီး ကွဲပြားခြားနားတယ် ”

ခေါင်းဆောင်သည် ထွက်ခွာသွားသော ရွှမ်ထျန်းစစ်သူကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ လိုချင်တပ်မက်မှုသည် အလွန်အမင်း အားကောင်းသည်။

ရွှီချင်းသည်လည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ခရမ်းရွှေရောင်စစ်ချပ်ဝတ်က သာလွန်ထူးခြားကြောင်း သူသည်လည်း အာရုံခံမိသည်။

အစောနက ထိုစစ်ချပ်ဝတ် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် သူ၏ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များသည် ဖိနှိပ်ခံနေရသော ခံစားမှုကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။ ထိုအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ခရမ်းရွှေရောင်ရွှမ်ထျန်းစစ်ချပ်ဝတ်က မည်မျှထူးခြားကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

“ ပြီးတော့ တစ္ဆေရထားလုံးက အရမ်းကောင်းတဲ့ အရာပဲ… မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်ဒေသကြီးထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ ဒေသကြီးတစ်ခုရှိတယ်… မီးလျှံလက အဲ့ဒါကို တောင်ပင်လယ်ဒေသကြီးလို့ ခေါ်တယ် ”

ခေါင်းဆောင်က ဆက်ပြီး အသံပို့လွှတ်သည်။

“ အဲ့ဒါကို တောင်ပင်လယ်လို့ ခေါ်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲ့ဒီမှာ သန္ဓေပြောင်းသားရဲအမျိုးမျိုး နေထိုင်ကြတယ်… အဲ့ဒါကို သားရဲနယ်မြေလို့တောင် သတ်မှတ်နိုင်တယ် ”

“ မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ရဲ့ ပိုင်နက်အတွင်းမှာရှိတဲ့ သားရဲတွေပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် အပြင်ဘက်ကနေ သူတို့ဖမ်းဆီးလာတဲ့ သားရဲတွေပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးကို တောင်ပင်လယ်ဒေသကြီးဆီ ပို့ဆောင်ကြတယ်… နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ တောင်ပင်လယ်ဒေသကြီးထဲက သားရဲအရေအတွက်က အံ့မခန်း များပြားသွားခဲ့တယ်… ပြီးတော့ အဲ့ဒီထဲမှာ မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းတဲ့ သန္ဓေပြောင်းလဲမှုတွေလည်း အများကြီးပဲ ရှိတယ် ”

“ ထူးခြားဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းရည်အမျိုးမျိုးနဲ့ သားရိုင်းကောင်တွေက အဲ့ဒီမှာ ပေါ်ပေါက်လာကြတယ်… ဒီတစ္ဆေရထားလုံးက အဲ့ဒီသားရဲတွေထဲက တစ်ကောင်ပဲ ”

“ အဲ့ဒီကောင်က ဝိညာဉ်တွေကို ဝါးမျိုပြီးတော့ အသက်ရှင်သန်တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်… အဲ့ဒီကောင်က အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါကျရင် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က အိမ်မက်တွေထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အိမ်မက်ထဲက လူတွေကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်… ဒါကြောင့် လူအတော်များများက ဒီသားရဲကို အိမ်မက်ဆိုးလို့ ခေါ်ကြတယ် ”

ခေါင်းဆောင်သည် နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။

“ အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့ အဲ့ဒီကောင်က အရမ်းအရသာရှိတယ် ”

“ ငါ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက နည်းနည်း ဟောင်းနေပေမဲ့ ငါ့အရင်ဘဝရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေထဲမှာတော့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ တစ္ဆေရထားလုံးသားရဲကို နှစ်ကြိမ်ပဲ ထိန်းကျောင်းနိုင်ခဲ့တယ် ”

ရွှီချင်းသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ ရွှံ့မြေခွေးပြောခဲ့သော အမဲလိုက်ပွဲတော်၏ ဒုတိယပြိုင်ပွဲအကြောင်းကို သူစဉ်းစားလိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်၏ သတင်းအချက်အလက်အရဆိုလျှင် ဒုတိယပြိုင်ပွဲ၏ တည်နေရာသည် တောင်ပင်လယ်ဒေသကြီးမှာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီချင်းက မေးသည်။

“ စီနီယာအကိုကြီး… တောင်ပင်လယ်ဒေသကြီးထဲမှာ သားရဲအဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဒါမှမဟုတ် တခြားနာမည်ကျော်ကြားတဲ့ သန္ဓေပြောင်းသားရဲတွေ ရှိသေးလား ”

ခေါင်းဆောင်သည် တစ္ဆေရထားလုံး၏ အရသာရှိသော အသားကို ပြန်လည်တွေးတောနေသည်။ ရွှီချင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူက တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။

“ အဲ့ဒီမှာ သားရဲအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရှိတယ်… ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အရမ်းရှည်လွန်းတာကြောင့် အားလုံးကို ငါမမှတ်မိဘူး… ငါမှတ်မိသလောက်တော့ တစ္ဆေရထားလုံးက အဆင့်ကိုးမှာ ရှိတယ်… အဆင့်တစ်က တည်ရှိမှုကိုတော့ ကျူးလီလို့ ခေါ်တယ်… ကံမကောင်းစွာဘဲ ကျူးလီကို တစ်ခါမှ ငါမမြင်ဖူးဘူး… လူအနည်းစုပဲ ကျူးလီကို မြင်ဖူးတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ် ”

“ အဲ့ဒါကြောင့် ကျူးလီနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်က မရှိဘူး… နတ်ဘုရားတောင်တန်းက ပေးထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေထဲမှာတော့ အဆင့်တစ်က သားရဲကို ကျူးလီလို့ ခေါ်တယ်ဆိုတာပဲ ဖော်ပြထားတယ်… တခြားဘာမှ မဖော်ပြထားဘူး ”

ထိုနေရာသို့ ရောက်သည့်အခါ ခေါင်းဆောင်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ အတိတ်မှာ ငါ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးတယ်… လူသားမျိုးနွယ်ဆီကို ငါပြန်တဲ့အခါ ခရမ်းရွှေရောင်ရွှမ်ထျန်းစစ်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီး ကျူးလီသားရဲကို စီးနင်းမယ်… လက်ထဲမှာတော့ တစ္ဆေရထားလုံးရဲ့ အသားကို ကိုင်ထားမယ်ပေါ့… အဲ့ဒီအခါ ငါ့ကို မြင်လိုက်တဲ့လူတိုင်းက ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားပြီး အံ့ဩထိတ်လန့်သွားကြမယ်… စိတ်မကောင်းစရာပဲ စိတ်မကောင်းစရာပဲ… အဲ့ဒါတွေအားလုံးက ဟိုမိန်းမကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့တယ် ”

ခေါင်းဆောင်သည် အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည် မည်သည့်စကားမှ မပြောပေ။ ခေါင်းဆောင်ပြောသော မိန်းမက မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်ဆီသို့ ထိုသို့ကိန်းကြီးခန်းကြီးပုံစံဖြင့် ပြန်မည်ဟူသော ခေါင်းဆောင်၏ အိမ်မက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး ရွှီချင်းမှာ တခြားအမြင်တစ်ခု ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုအတိုင်းဝတ်ဆင်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ဆီသို့ ပြန်မည်ဆိုလျှင် တခြားလူများက အံ့ဩထိတ်လန့်သွားမည့်အစား မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်အပေါ်ထားသော သူတို့၏ အမုန်တရားများသာ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတွေးမိသည်။

သို့သော်လည်း ခေါင်းဆောင်က ပျော်ရွှင်နေသည်မှာ ကောင်းသည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။ ရွှီချင်းသည် ခေါင်းဆောင်၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မဖျက်ဆီးချင်ပေ။ သူက တခြားကိစ္စများကို မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရွှီချင်း၏ အမူအရာသည် နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ဆတ်ခနဲ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရွှမ်ထျန်းစစ်သူကြီး ထွက်ခွာသွားသော ဦးတည်ရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

လေနှင့်မိုးကြိုးသည် အဝေးမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ နားကွဲလုမတတ် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ကောင်းကင်သည် အက်ကွဲတော့မည့် လက္ခဏာများ ဖော်ပြလာပြီး အက်ကွဲကြောင်းများသည် ထူထဲစွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ယင်းက အက်ကွဲတော့မည့် ကြေးမုံတစ်ချပ်နှင့် ဆင်တူသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းက မအက်ကွဲသေးပေ။

တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးသည် ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားပြီး နှလုံးကွဲကြေသော အော်သံသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်။ ထိုအသံသည် အလွန်စူးရှပြီး မုန်တိုင်းတစ်ခုကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

မြေပြင်သည် တုန်ယင်သွားပြီး လေထဲမှ ရွှမ်လဈေးသည်လည်း တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

မြူခိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားဟန်ရသော ဝေဝေဝါးဝါး ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေနှင့်မိုးကြိုးထွက်ပေါ်လာသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက အနောက်တောင်ဘက်သို့ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသည်။

တစ္ဆေရထားလုံးကို စီးနင်းထားသော ရွှမ်ထျန်းစစ်သူကြီးသည် ၎င်း၏ အနောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရောက်ရှိလာသည်။

သူက လက်ထဲတွင် တစ္ဆေမီးတောက်လှံကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ အကြည့်က ရေခဲတုံးပမာ အေးစက်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နေလုံးတစ်လုံးပမာ ရွှေရောင်ထွန်းလင်းတောက်ပသည်။ သူက ထွက်ပြေးနေသော မြူခိုးပုံရိပ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ ကောင်စုတ်လေးက ဒီမှာ ကောင်းကောင်းနေနေတယ်လို့ မင်းရဲ့ ဆရာကို သွားပြန်ပြောလိုက်… ကောင်စုတ်လေးကြောင့် မင်းတို့မျိုးနွယ်စုကို ငါမသတ်တာ သုံးကြိမ်ရှိသွားပြီ… ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုရင်တော့ ငါစတင်သတ်ဖြတ်တော့မယ် ”

သူ၏ စကားတိုင်းမှာ ကောင်းကင်အမိန့်တော်၏ စွမ်းအားတစ်မျိုး ပါဝင်နေဟန် ရသည်။ ယင်းက အမှတ်အသားတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထွက်ပြေးနေသော ပုံရိပ်၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ ၎င်းကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ ပုံရိပ်သည် အကြိမ်ရေ ဒါဇင်ခန့် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ၎င်းက လွတ်မြောက်ရုံမျှသာ ထွက်ပြေးနိုင်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုပုံရိပ်ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရွှမ်ထျန်းစစ်သူကြီး၏ အောက်မှ တစ္ဆေရထားလုံးသည် တိုးညင်းသော ဟိန်းသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက အနောက်လှည့်လိုက်ပြီး သူ့သခင်ကို အဝေးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ မကြာမီ ရွှမ်ထျန်းစစ်သူကြီးနှင့် တစ္ဆေရထားလုံး၏ ပုံရိပ်သည် မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

လောကကြီးသည် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ရွှမ်လဈေးသည် အရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားသည်။

မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော အမူအရာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ရွှီချင်းမြင်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လိုချင်တပ်မက်သော အရိပ်အယောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည်လည်း တစ်နေ့ကျလျှင် ထိုသို့ဖြစ်ချင်သည်။ သူ၏ တိုက်ပွဲစွမ်းအားက ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ သူ၏ နှုတ်မှ ထွက်လာသော စကားတိုင်းသည် ကောင်းကင်အမိန့်တော် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ သူ့ဘေးမှ ခေါင်းဆောင်သည် ရွှီချင်း၏ အတွေးကို ထွင်းဖောက်မြင်သွားလေရာ သူ့ကို ပခုံးပုတ်ပေးလိုက်သည်။

“ ဒါက ကိစ္စကြီးမဟုတ်ပါဘူးကွာ… ငါ့ရဲ့ ချိပ်တံဆိပ်အားလုံးကို ဖြေလျော့လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါလည်းပဲ အဲ့လိုလုပ်နိုင်တယ်… မင်းကျတော့… ချင်းလေး… အလျင်လိုဖို့ မလိုပါဘူး ”

ခေါင်းဆောင်သည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ရွေ့လျားနေသော ရွှမ်လဈေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ငါတို့လျှောက်ပတ်ကြည့်ရအောင် ”

ရွှီချင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက ရွှမ်ထျန်းစစ်သူကြီး ထွက်ခွာသွားသော ဦးတည်ရာထံမှ သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ ရွှမ်လဈေးဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်သွားသည်။

ဤနေရာတွင် သူ့ဦးခေါင်းပေါ်မှ တားမြစ်တောင်ကို မသိမ်းဆည်းနိုင်သော်လည်း ရွှမ်လဈေးဦးခေါင်း၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုကြောင့် တောင်သည် တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့သွားပြီး သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ လွင့်မျောသွားသည်။

ရွှမ်လဈေးဆီသို့ ဝင်ရောက်ရန် အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အထဲသို့ ဝင်သွားရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့ဝင်ရောက်နိုင်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အရည်အချင်းပြည့်မီရမည်။ မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ဝင်များသည် လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ အပြင်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် သူတို့က တုံကင်တစ်ခုကို လိုအပ်သည်။

ရွှီချင်း၏ တုံကင်သည် အလွန်အဆင့်မြင့်သောကြောင့် လုံလောက်ပေသည်။ ခေါင်းဆောင်သည်တော့ သူက တုံကင်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုတုံကင်က အမဲလိုက်ပွဲတော်တွင် ပါဝင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီကြောင်း တုံကင်မဟုတ်သော်လည်း သူ့ကို ရွှမ်လဈေးဆီသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ခွင့်ပြုပေးနိုင်သည်။

သို့ဖြစ်၍ အဟန့်အတားများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ရွှမ်လဈေးထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်နေရင်း သူတို့ထဲမှ တချို့၏ ဦးခေါင်းနားမှာ တားမြစ်တောင်များက လှည့်ပတ်နေကြောင်း သူသတိပြုမိသွားသည်။ ရွှံ့မြေခွေး၏ စကားက အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ရွှီချင်းအတည်ပြုနိုင်သွားသည်။ ခေါင်းဆောင်သည်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ ကြည့်ရတာ ပထမပြိုင်ပွဲက တောင်ရွှေ့ခြင်းဖြစ်မယ် ”

“ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ငါတို့က ဒီတောင်ကို သိမ်းဆည်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်… အခု ရွှမ်လဈေးကို ရောက်မှပဲ အဲ့ဒါက ကျုံ့သွားတယ်… ဒီပထမပြိုင်ပွဲက ဘယ်လောက် ခက်ခဲမလဲဆိုတာ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်တယ် ”

“ ယှဉ်ပြိုင်သူတွေရဲ့ တောင်တွေအားလုံးက အခုလို ထွက်ပေါ်နေမယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လုယက်တာကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ် ”

“ ချင်းလေး… ပထမပြိုင်ပွဲက သွေးထွက်သံယိုမရှိဘဲ ပြီးဆုံးမှာမဟုတ်ဘူး ”

“ ကြည့်စမ်း… ငါတို့က လူသားဆိုတာကို သူတို့မြင်သွားတော့ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေက ရင်းနှီးဖော်ရွေမှု မရှိကြတော့ဘူး ”

ခေါင်းဆောင်သည် နူးညံ့စွာ အသံပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် အကြည့်များစွာက သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေကြောင်း သူအာရုံခံနိုင်သည်။ အတိအကျဆိုရလျှင် သူတို့က သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ လှည့်ပတ်နေသော တားမြစ်တောင်ကို မျက်စိကျနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ မင်းရဲ့ အမူအရာကို ထိန်းချုပ်ထားပါ… ငါတို့က ကြောက်ရွံ့ပြီး ရိုသေကျိုးနွံတယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးဖော်ပြရမယ်… ဒါကြောင့် ရွှမ်လဈေးဆီ ငါမင်းကို ခေါ်ဆောင်လာတာ… ငါတို့က ဒီနေရာမှာ ငါးစာချမယ်… ”

ခေါင်းဆောင်သည် စိုးရွံ့ထိတ်လန့်သော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို ရွှီချင်းကြားသောအခါ တစ်ခဏ တွေးတောပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာကို အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားစေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်သည် အရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားသွားကြသည်။ သူတို့က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေစဉ် တိုင်းတစ်ပါးခြားအငွေ့အသက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဈေးမြို့တော်သည် ရွှီချင်း၏ အရှေ့မှာ တဖြည်းဖြည်း ရုပ်လုံးပေါ်လာသည်။

ဤနေရာမှ အဆောက်အဦးများသည်လည်း ဈေးဆိုင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာများတွင် လူအများအပြားမရှိကြပေ။ လူအများအပြားသည် လမ်းဘေးဈေးဆိုင်များမှာသာ စုဝေးရှိနေကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဈေးဆိုင်အမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။

အမှန်မှာ ရွှီချင်းသည် နတ်ဘုရားသက်ရှိများ၏ အသွေးအသားများကို ရောင်းချသော ဈေးဆိုင်များကိုပင် မြင်တွေ့သွားသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့ထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အားလှိုင်းအတတ်အကျများသည် အားမနည်းပေ။ ထိုပစ္စည်းသည် လူသားမျိုးနွယ်ထဲတွင် ရှားပါးရတနာဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် နေရာတိုင်းမှာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

မီးလျှံလမျိုးနွယ်၏ ပိုင်နက်သည် အလွန်ကြီးမားသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့က မျိုးနွယ်စု၏ ကုန်သွယ်ရေးပစ္စည်းများကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုဝေးထားကြလေ့ ရှိသည်။ မျိုးနွယ်ခြားများ၏ ပစ္စည်းများကိုပင် ရံဖန်ရံခါ မြင်တွေ့ရပေသည်။

ထို့အတူ ဈေးထဲတွင် သက်ရှိအမျိုးမျိုးကိုလည်း သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။

ရွှီချင်းသည် ဈေးထဲတွင် မျိုးနွယ်ခြားတစ်ရာကျော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ သေမျိုးလူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရမည်ဆိုလျှင် သူက မိစ္ဆာတိုင်းပြည်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အလား တကယ်ခံစားမိလိမ့်မည်။

ခေါင်းဆောင်၏ အတွေ့အကြုံသည် ရွှီချင်းထက် အများကြီး သာလွန်သည်။ ထို့ပြင် သူက မီးလျှံလမျိုးနွယ်အကြောင်းကို ပိုပြီးကောင်းမွန်စွာ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက တစ်ခဏကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရွှီချင်း၏ ဘေးမှ ထွက်သွားပြီး သူ့ဘာသာ ရွေ့လျားသွားသည်။ သူက ကျောက်စိမ်းလူသားတစ်ယောက်၏ အရှေ့မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ဈေးဆစ်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည် အရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားပြီး သူစိတ်ဝင်စားနိုင်သော တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

“ အဆိပ်ပင်တွေ အရမ်းများတာပဲ ”

ဈေးဆိုင်တစ်ခု၏ အရှေ့တွင် ရွှီချင်းသည် ထိုနေရာမှာ ခင်းကျင်းထားသော ဆေးပုလင်းများနှင့် ဆေးပင်ခြောက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ခဏကြာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် သူက ဆေးပင်တချို့ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ရွှီချင်းသည် နူးညံ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလုံအလောက်မရှိဘူးပဲ… ”

ဤဈေးမြို့တော်ထဲတွင် ပစ္စည်းအများအပြားရှိပြီး တချို့တလေကို သူစိတ်ဝင်စားသည်။ သို့သော်လည်း ဈေးနှုန်းသည် အလွန်မြင့်မားသည်။ ရွှီချင်း၏ လက်ရှိငွေကြေးအရ သူ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအလုံအလောက် မရှိပေ။

အကယ်၍ သူသာ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းတချို့ကို ထုတ်မရောင်းချလျှင် မွဲတေသွားလိမ့်မည်။

သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမလုံလောက်ခြင်းကို မတွေ့ကြုံရသည်မှာ အတော်ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူ့အား နန်းဟွမ်ကုန်းမြေမှ နေ့ရက်များကို ပြန်သတိရသွားစေသည်။

“ မီးလျှံလထဲက ပစ္စည်းတွေက အရမ်းဈေးကြီးလွန်းတယ်… ”

ရွှီချင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက ရွှမ်လဈေးထဲမှ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ခေါင်းဆောင်ကို အသံပို့လွှတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ နတ်ဘုရားရတနာသိုက်နှင့် ပေါင်းစပ်ထဲသော (ဃ၁၃၂)ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သော ခေါင်းကြီးသည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသော စိတ်ခံစားမှုကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။

“ ကြီးမြတ်တဲ့၊ ရုပ်ချောတဲ့၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အစောင့်အကြပ်ခင်ဗျာ… ငါ့မိတ်ဆွေဟောင်းရဲ့ အရှိန်အဝါကို ငါအာရုံခံမိတယ်… ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို ပြန်ပေါင်းစည်းဖို့ ခွင့်ပြုပေးပါ ”

ရွှီချင်းသည် သူ၏ ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဤနှစ်များတွင် (ဃ၁၃၂)ထဲမှာ လူနှစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေသည်။ တစ်ယောက်သည် ကောက်ရိုးအရုပ်ဖြစ်ပြီး တခြားတစ်ယောက်သည် ကြိတ်ဆုံတုံးဖြစ်သည်။

ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်၏ အကျဉ်းထောင်ဌာန ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ထိုနှစ်ယောက်သည် မည်သည့်သဲလွန်စမှ ရှာမရဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ရွှီချင်းသည် ခေါင်းကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးပင့်တင်လိုက်သည်။ သူက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မနီးမဝေးမှ ဈေးဆိုင်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ တန်းမတ်စွာ လျှောက်သွားသည်။

ထိုဈေးဆိုင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော တိုလီမိုလီပစ္စည်းများကို ရောင်းချသည်။ ယင်းတို့အားလုံးက မြေပြင်ပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲနေကြသည်။

ထိုတိုလီမိုလီပစ္စည်းများထဲတွင် လက်တစ်ဖက်နှင့် ခြေထောက်တစ်ဖက် ပျောက်ဆုံးနေသော ကောက်ရိုးအရုပ်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းက တိုလီမိုလီပစ္စည်းများထဲမှာ ရောထွေးနေပြီး ကောင်းကင်ကို အသက်မဲ့စွာ ကြည့်နေသည်။

၎င်း၏ ဘေးတွင် ကြိတ်ဆုံတုံးတစ်ဝက် ရှိသည်။

အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ အစောင့်အကြပ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး (ဃ၁၃၂)၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့် ရွှီချင်း၏ ရောက်ရှိလာမှုကို ကောက်ရိုးအရုပ်က ရေးတေးတေး အာရုံခံမိသွားသည်။ ၎င်း၏ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးသည် ရုတ်တရက် လှိုင်းထလာသည်။ ၎င်းက ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်လေရာ တစ်ခဏမျှ အံ့ဩမင်သက်သွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းက စိတ်လှုပ်ရှားသော အရိပ်အယောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

All Chapters