မဟာမြိုင်တောရဲ့ ဒဏ္ဍာရီ၊ အင်မော်တယ် ရောက်ရှိလာခြင်း

မြောက်ပိုင်းပင်လယ်သည် တုနှိုင်းမရလောက်အောင် ကျယ်ပြောလှသည်။ သူတို့သည် မူလက နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီး သည် သမုဒ္ဒရာ၏ အစွန်းဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်ရှာဖွေခဲ့သော အစွန်းသည် တကယ့် နယ်နိမိတ်မဟုတ်ပေ။

အကြာကြီးစောင့်ပြီးမှ။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးကိုမြင်လိုက်ရသည်။

သူ အံ့ဩသွားသည်။ အဆုံးသည် မြေကြီး၏ကောက်ကြောင်းဖြစ်ပြီး၊ အစွန်းနှစ်ဖက်စလုံးသည် အကန့်အသတ်မရှိပေ။ ၎င်းသည် သမုဒ္ဒရာ၏ မြောက်ဘက်စွန်းဖြစ်ပြီး ကုန်းမြေဖြင့် ပိတ်ဆို့ ထားသည်။ သူ့ဘယ်ဘက်အမြင်ကို လိုက်ကြည့်သောအခါ အဆုံးကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။ တစ်နည်းဆို ရသော် သူ့ရှေ့ကမြေသည် တိုက်ကြီးမဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူတွေးနေတဲ့ တိုက်ကြီး မဟုတ်ဘူး။ ၎င်းသည် သမုဒ္ဒရာအတွင်းရှိ တိုက်ကြီးအားလုံးထက် များစွာကြီးမားသည်။

သူက ကုန်းတွင်းပိုင်းကို လှမ်းကြည့်သည်။ တောင်တန်းများ နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက်နှင့် စိမ်းလန်းသော တောင်များနှင့် မြစ်များ၊ ရှုခင်းက သာယာသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာများစွာကို သူတွေ့မြင်ခဲ့ရသော်လည်း ပိုများလေလေ၊ သတိရှိလေလေဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤမြေသည် အလွန်ပြည့်စုံပါက မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်သည် အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာသို့ မသွားရမည်နည်း။

မြင့်မြတ်သောမင်းဆက်က မတွေ့ခဲ့ရင်တောင်မှ ဘာလို့ဒီမှာ သက်ရှိသတ္တဝါတွေ မရှိတာလဲ။

သူသည် လူသားများနှင့် အခြားသားရဲများ၏ ခြေရာများကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။ နတ်ဆိုးတွေတောင် မရှိပေ။

အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ

ကျန်းချန်ရှန်း က စိတ်ထဲကနေ မေးလိုက်သည်။

“ငါမြင်ဖူးတဲ့တိုက်ကြီးတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံးလူက ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးလဲ”

“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဥ်းတွေ ပါဝင်တယ်။ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ စနစ်က ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အင်အားကို မတွက်ချက်နိုင်သေးပါဘူး။”

ကျန်းချန်ရှန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သိုင်းဧကရာဇ်အတွက် စံမဟုတ်ပါလား။

ထိုမြေမှာ သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး ပုန်းနေတာလား။

ပိုပြီးတော့တောင် အင်အားကြီးနိုင်တယ်။

ကျန်းချန်ရှန်း သေသေချာချာ စုံစမ်းလိုက်သည် ။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သက်ရှိသတ္တဝါများစွာ၏ ကိန်းဂဏာန်းများကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ရှေးခေတ် မျိုးနွယ်တူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ ဆင်တစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး ခြေထောက်များ အလွန်ရှည်သည်။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် အနက်ရောင်အနီရောင် အမွေးအမျှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဦးခေါင်းများသည် နွားများနှင့်တူသည်။ ပါးစပ်ရှိ အစွယ်နှစ်ချောင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ခန့် ရှည်လျားပြီး အားလုံးသည် တောင်များကဲ့သို့ ကြီးမားသည်။ အုပ်စုလိုက် လှုပ်ရှားကြသည်။ အကြီးဆုံးရှေးဟောင်းသားရဲသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်များထက်ပင် ကြီးမားသည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ရှေးဦးခေတ်ကာလကို ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ေနသည်။ များမကြာမီတွင်၊ ပေပေါင်းသောင်းချီမြင့်သော တောင်များပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသော အမွေးနီရောင်ငှက်ကြီးများ၊ အကန့်အသတ်မဲ့မြစ်များအတွင်း ကူးခတ်နေသော ကြောက်စရာကောင်းသော စပါးအုံးမြွေများနှင့် ဦးချိုဖြူ တစ်ချောင်းတည်းသာ ရှိသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သားရဲကြီးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားသော ဓားကောက်များ နှင့် ဆင်တူသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က ပိုပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလာသည်။ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းများကို အဆက်မပြတ် ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။

ထိုပြည်၌ မုဆိုးများ ပြေးလွှားနိုင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ အမျိုးအစားများစွာ ရှိသည်။ နတ်ဆိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အထင်ရှားဆုံးသောလက္ခဏာမှာ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော်လည်း လော့ယွီ နှင့် လောင်ထို့ တို့ကဲ့သို့ ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်မရှိပေ။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် ကမ္ဘာ့ပျက်စီးခြင်းပင်နှင့်ဆင်တူသော သစ်ပင်ကြီးများကိုပင် ၎င်းတို့ပေါ်တွင် လူသားမျက်နှာထားဖြင့် မြင်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ကမ္ဘာဖျက်ဆီးရေး သစ်ပင်သည် ဤမြေမှ လွတ်မြောက်လာသည်ဟု အလေးအနက် သံသယဖြစ်မိသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာ့ဖျက်ဆီးရေးသစ်ပင်သည် ၎င်း၏ဇစ်မြစ်ကို မသိခဲ့ပေ။ အသိစိတ်ရှိကတည်းက အဆုံးမဲ့ သမုဒ္ဒရာထဲမရှိ တိုက်ကြီးတစ်ခုပေါ် ရှိနေခဲ့သည်။ လေသည် ကမ္ဘာ့ဖျက်ဆီးရေးသစ်ပင်၏ အစေ့ကို အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ထဲသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

တစ်နာရီလောက်ကြာသွားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ့အကြည့်ကို ဆုတ်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာမြေဝိညာဉ်သစ်ပင်ရှေ့မှာ မထိုင်မီ သူ့မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြည့်ပြီးနောက် မြေကြီးသည် မည်မျှ ကျယ်ပြောသည်ကို သတိပြုမိခြင်း မရှိပေ။ ဒါပေမယ့် သေချာတာတစ်ခုတော့ရှိသည်။ ထိုမြေပေါ်ရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများသည် အလွန်သန်မာသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် မတူညီသောမျိုးနွယ်များဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင် ကံကြမ္မာကောင်းချီး မင်းဆက် သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နှင့် ဆင်တူသည့်အုပ်စုများကို သူမတွေ့ခဲ့ရပပေ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိရစ္ဆာန်တိုင်းသည် မိမိမျိုးနွယ်စုနှင့်သာ နေထိုင်ကြသည် သို့မဟုတ် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ကြသည်။

ပိုလေးနက်အောင် ကြည့်ပါက ပိုကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုများ ရှိရမည်။

သို့သော်၊ အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာထဲတွင် သိုင်းဧကရာဇ် များလည်းရှိသည်။

နဂါးသွေးကြောတိုက်သည် ထိုမြေနှင့် နီးကပ်နေပါက၊ ၎င်းတို့သည် ယခုအချိန်အထိ မည်သည့်ဒုက္ခမှ ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများသည် ကမ်းရိုးတန်းနှင့် အလွန်ဝေးကွာသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မကြုံတွေ့နိုင်ပေ။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ နတ်ဆိုးများ မပြောနှင်။ ထိုမြေတွင် အင်အားစုများကြား ပဋိပက္ခများ မရှိပေ။

ကျန်းချန်ရှန်း ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ကျန်းချဲထံသို့ အသံတစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ မကြာမီ ကျန်းချဲ သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်လာသည်။ သူအရမ်းမြန်ရသော အကြောင်းရင်းမှာ အဖြူရောင်ဝတ် အစောင့်များက သူ့ကို ကောင်းကင်တံတားဆီ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လမ်းမှာ လမ်းလျှောက်ရသော ဒုက္ခကို သက်သာစေတာကြောင့်ပင်။

သူမြင်သမျှ လူတိုင်းကို ပြောပြပြီး သူတို့ဘာကို ရွေးချင်လဲဆိုတာကို ကြည့်ရမည်။

"ဒီလိုနေရာ တကယ်ရှိတာလား" ကျန်းချဲ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ တော်တော်ကောင်းတာပဲ။

ကျီဝူကျွင်း က ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိပြီး "ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာမြိုင်တောကြီးများလား မသိဘူး”

အားလုံးက သူမကိုကြည့်လိုက်တာ သူမက မဟာမြိုင်တောအကြောင်း ပြောပြလာသည်။

ဒဏ္ဍာရီအရ ကမ္ဘာဦးအစတွင် သတ္တဝါတို့သည် မဟာမြိုင် တောကြီးဟုခေါ်သော ကုန်းမြေပေါ်တွင် မွေးဖွားခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုအချိန်တွင် သက်ရှိသတ္တဝါများကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိရစ္ဆာန်ဟု ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးတွင် အစွမ်းထက်သော အသွေးအသားများရှိပြီး ယခုအချိန်အထိ ဆင်းသက်လာသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို ရှေးဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲများဟု ခေါ်ကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းသော တိရစ္ဆာန်များပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ထိုအချိန်က မဟာတော၌နေထိုင်သော ပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ ထို့ကြောင့် အားနည်းသော သတ္တဝါများသည် မဟာတောမှ ထွက်ခွာပြီး အမည်မသိ သမုဒ္ဒရာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ လူသားများနှင့် နတ်ဆိုးများ မွေးဖွားလာပြီး သူတို့၏ အနွယ်အဆက်များကို သမုဒ္ဒရာကြီးပေါ်တွင် ဖြန့်ကျက်ခဲ့ကြသည်။

“မဟာမြိုင်တောကြီး ဟာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုလို့ အမြဲတွေးဖူးတယ်။ တကယ်တည်ရှိမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ တာအိုဘိုးဘေး၊ ကျွန်မအထင် အဲဒီကို သွားလို့ရလောက်တယ်။ ရှင့်စကားအရ၊ တောကြီးဟာ ရက်စက်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ အန္တရာယ်ရှိပုံပေါ်ပေမဲ့လည်း အဲဒီနေရာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတွေက အမှန်တကယ် အန္တရာယ်မရှိဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့မှာ လူသားတွေရဲ့ ကောက်ကျစ်မှုနဲ့ ယုတ်ညံ့တဲ့နှလုံးသားတွေ မရှိလို့ပါပဲ။ ကုန်းမြေကို မစူးစမ်းခင် မဟာကျင်းဒေသက နှစ်ဒါဇင်နှင့်ချီပြီး ကျင့်ကြံနေထိုင်ပြီး လူတွေ အားကောင်းလာဖို့ စောင့်မျှော်နေသရွေ့ ကျွန်မတို့က တောရိုင်းရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် ကျွန်မတို့ ကြောက်လန့်နေစရာမလိုဘူး။ ဒီလေယက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတွေ ရှင်သန်နေထိုင်နိုင်ဖို့ မဟာမြိုင်တောကြီးရဲ့ သိုင်းပညာ စိတ်စွမ်းအင်ဟာ စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့မှာရှိမဲ့ သဘာဝရတနာတွေကိုလည်း စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး။ မြင့်မြတ်တဲ့

မင်းဆက်ဟာ တစ်ချိန်က တောရိုင်းကြီးကို ရှာဖွေချင်ပေမဲ့ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ နဂါးသွေးကြောတိုက်က လူတွေဟာ မြောက်ဘက်ကို စူးစမ်းလေ့လာသောအခါမှာ မြင့်မြတ်တဲ့မင်းဆက်က ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လူသားတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ”

ကျီဝူကျွင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။ သူမသည် ကျန်းချဲ ကိုကြည့်ကာ ပူလောင်သောအကြည့်ဖြင့်ပြောသည် “တာအို ဘိုးဘေး၊ ရှင်ဟာ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကြီးမားတဲ့အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီ။ ဒါကိုရှင်လွတ်သွားလို့မဖြစ်ဘူး။"

သူမသည် အခြားသူများကိုကြည့်ကာ “စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အဆုံးမရှိတဲ့ တောရိုင်းကြီးထဲမှာ လူသားအင်အားတစ်ခုတည်းပဲ ရှိမယ်။ မဟာကျင်းဒေသ ဒါ့ထက်၊ အဲဒီ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ ကာကွယ်စားသောက်တဲ့ ရှားပါးရတနာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လူသားတွေ အနေနဲ့ အဲဒါတွေကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။ ဒါ့အပြင် အဲဒီ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အကောင်တွေက ဂရုမစိုက်တဲ့ တွင်းထွက် သတ္တုအရင်းအမြစ်တွေလည်း ရှိဦးမယ်”... သူမ ပြောလေလေ ကျန်းချဲ၏ အသက်ရှုတွေ ပိုမြန်လေလေ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ကိုလည်း သွေးဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ဟာ လက်ရှိဒုက္ခရဲ့ လမ်းကြောင်းကနေ ဝေးဝေးနေနိုင်မယ်။

မဟာကျင်းဒေသ သည် မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်ဖြစ်လာရန်အထိ လုံလောက်စွာ အားကောင်းလာသောအခါ၊ မဟာကျင်းဒေသ ၏ ကမ်းရိုးတန်းသည် မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်၏ နယ်နိမိတ်အသစ် ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်လော။ ကျန်းချဲ က အံကြိတ်ပြီး "တာအိုဘိုးဘေး၊ အဲဒီကို သွားရအောင်ပါ"

ကျန်းချန်ရှန်း က "ငါတို့အဲဒီကိုသွားချင်ရင် မင်းမဟာကျင်း ရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို ထိန်းထားရမယ်။ အရမ်းနက်နက်ကြီးထိ မသွားစေနဲ့”

“ကောင်းပါပြီ”

ကျန်းချဲ ၏စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ပွနေသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ကျန်းချဲ ထွက်သွားပြီး သူ့အရောင်အဝါကို နိုင်ငံပြင်ပ၌ ချုံ့လိုက်သည်။ သူ မထွက်ခွာမီတွင် ကျန်းချန်ရှန်း သည် ထန်းဟိုင် နှင့် အရှေ့တိုက်ကြီး ကို သူနှင့်အတူ ယူဆောင်သွားရန် မျှော်လင့်မိသည်။ ဒီတောင်းဆိုမှုကို သူလုပ်တဲ့အခါ အရမ်းဂရုစိုက်ရမယ်။

ကျန်းချန်ရှန်း က အဆင်သင့်သဘောတူသည်။

တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ပြီးအောင်လုပ်ဖို့ မလိုအပ်ပေ။

ကျန်းချဲ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ လူတိုင်းသည် မဟာမြိုင်တောကြီး အကြောင်း ဆွေးနွေးကြစဉ် ခြံဝင်းသည် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။

"ငါ ေတာထဲရောက်တဲ့အခါ တောင်နဲ့ပင်လယ် သိုင်းကျမ်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အားကောင်းအောင်လုပ်နိုင်တယ်။"

ကျန်းချန်ရှန်း တိတ်တိတ်လေး တွေးနေမိသည်။ တောင်များနှင့်ပင်လယ် သိုင်းကျမ်းသည် မရိုးရှင်းပေ။ စာမျက်နှာ အရေအတွက် များလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ ပါဝါ တိုးလာသည်။ တစ်နေ့တွင် ဒီစာအုပ်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားသမျှ သတ္တဝါတွေ ပေါ်လာနိုင်တယ်။ ဘယ်သူက တားနိုင်မလဲ။

အပြာရောင်ကောင်းကင်အောက်တွင် ပင်လယ်ရေသည် အနီရောင် ဖြစ်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးကောင်များ၏ အကြွင်းအကျန်များ လွင့်မျောနေသည်။

သင်္ဘောများသည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားလာသည်။ မူရွှမ်ကန်း နှင့် မူလင်းလောတို့ တို့သည် လေထဲတွင် လွင့်မျောပြီး ပြီးဆုံးသွားသော တိုက်ပွဲကို ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။

“အခုတလော ငါတို့ဟာ နတ်ဆိုးကပ်ဘေးတွေကို ပိုပိုပြီး ကြုံတွေ့လာရတယ်။ နတ်ဆိုးတွေက ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေရုံတင်မကဘဲ ရှေ့မှာလည်း နတ်ဆိုးတွေ ရှိနေတယ်လို့ ငါ ဘာကြောင့် ခံစားမိတာလဲ။

မူရွှမ်ကန်း က စိုးရိမ်တကြီးပြောသည်။ ၎င်းတို့ ရာပေါင်းများစွာသည် ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် ၎င်းတို့သည် ဆယ်နှစ်အတွင်း အသေအပျောက်အများဆုံး တိုက်ပွဲအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

မူလင်းလော့ ၏ မျက်လုံးများသည် ရေအိုင်နှင့်တူသည် "ဒါက ငါတို့ ပြေးရတဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်တယ်”

မူရွှမ်ကန်း သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

နှစ်ယောက်သား တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ညများစွာအကြာတွင် မူလင်းလော့ သည် ကျန်းချန်ရှန်း ကို အိပ်မက်ထဲတွင် တွေ့ခဲ့သည်။

“အစ်ကို ချန်ရှန်း။ ငါတို့သွားနေတဲ့လမ်းကြောင်းမှာ နတ်ဆိုးတွေ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတာလား” မူလင်းလော့ က မေးသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရာနှင့်ချီသော နတ်ဆိုးကောင်များနှင့်အတူ အိပ်မက်ထဲတွင် ရေလွှမ်းမြစ်နဂါးသူတော်စင် စုဝေးသည့် မြင်ကွင်းသည် အိပ်မက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ဒါကိုမြင်သောအခါ မူလင်းလော့ တုန်လှုပ်သွားသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့လက်ကို ထပ်ပြီး ဝှေ့ယမ်းပြီး အိပ်မက်က ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"မှန်တယ်။ နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ပါး ရှင်ပြန်ထမြောက်လာပြီ။ ယခုဆိုလျှင် သမုဒ္ဒရာတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတယ်။ သန့်စင်ခြင်း က ရောက်တော့မယ်” ကျန်းချန့ရှန်း က တိုးတိုးလေးပြောသည် ။

မူလင်းလော့ သည် လေးလံသောနှလုံးသားဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျန်းချန်ရှန်း ၏လက်သည် သူမ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဖိကပ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က ပြုံးပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ မင်းကို ကိုယ်တိုင်လာခေါ်မယ်။ ”

ဒါကိုကြားတော့ မူလင်းလော့ က ဝမ်းသာအားရ အံ့သြသွားပြီး "တကယ်လား?"

ကျန်းချန်ရှန်း က "ဟုတ်တယ်၊ မူ မိသားစုကို မဟာကျင်းဒေသ ကို ခေါ်သွားမယ်။ မဟာကျင်းနားမှာ မူမိသားစုနေထိုင်ဖို့ ကျွန်းတစ်ခုကို အထူးသီးသန့်ဆောက်ပေးမယ်”

မူလင်းလေယ့ သည် ဝမ်းသာအားရ အံ့သြသွားသည်။ သူမသည် ကျန်းချန်ရှန်း ၏လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး “ကျွန်မကရော ဘယ်လိုလဲ။ အစ်ကို့ကို ဘယ်တော့တွေ့ရမှာလဲ"

ကျန်းချန်ရှန်း က ပြုံးပြီးပြောသည်။ "ထုံးစံအတိုင်း မင်းက ငါ့အနားမှာ နေပေါ့။ မင်းမိသားစုကို တွေ့ချင်ရင် အချိန်မရွေး ပြန်သွားလို့ရတယ်။ မဟာကျင်းဒေသ မှာ အရမ်းစိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းနဲ့ မူမိသားစုကို ငါ သိပ်တင်းကျပ်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“ကောင်းလိုက်တာ!”

မူလင်းလော့ သည် ကျန်းချန်ရှန်း အား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပွေ့ဖက်ထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ ပုံမှန် ခပ်ခွာခွာနေမှုကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို ပြသလာသည်။

သူမ၏ အပြုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းချန်ရှန်း ၏ စိတ်ဓာတ်များလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာကြီးက ကမောက်ကမဖြစ်နေပြီး သူအသက်ရှင်ဖို့ ဖိအားတွေ ခံနေရသော်လည်း သူ့ကို အဖော်ပြုပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေတာက ကောင်းပါတယ်။

ဘဝမှာ အခက်အခဲမရှိတာ ဘယ်မှာရှိနိုင်မှာလဲ။ မင်းအနားမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိခြင်းက မင်းကို ပိုသတ္တိရှိစေတယ်။

"တကယ်လား"

"တကယ်ပေါ့”

မူလင်းလော့၏ ယုံကြည်ချက်ရှိသောအမူအရာကို ကြည့်ရင်း မူရွှမ်ကန်း စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူသေသေချာချာမေးသည်။ "ငါတို့လူတွေကို ဒီအကြောင်းပြောပြလို့ရမလား"

မူလင်းလော့ က ပြုံးပြီး “ရတာပေါ့”

မူရွှမ်ကန်း သည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ သူ့မိသားစု၏ အကြီးအကဲများကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားကာ သတင်းဖြန့်ခိုင်းရန် ထွက်သွားလေသည်။ လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အဖွဲ့များမှာ အဓိကအုပ်စုမှာ လမ်းကြောင်းရှာဖွေရန် သို့မဟုတ် ကင်းထောက်ရန် အဓိကအုပ်စုမှ ထွက်ခွာခွင့်မရှိပေ။

တစ်နာရီမပြည့်မီတွင် မူမိသားစုမှ လူတစ်သန်းနီးပါးသည် ယင်းအကြောင်းကို သိရှိခဲ့သည်။

“အင်မော်တယ်နတ်ဘုရားက ငါတို့ကိုခေါ်ဖို့လာမှာလား

"ဒါအမှန်လား ငါတို့ မဟာကျင်းဒေသ ကို ရောက်ဖို့ နီးနေပြီလား။"

“မဟုတ်ဘူး ပြီးခဲ့တဲ့လက ငါတို့ဖြတ်သွားခဲ့တဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို ငါသွားမေးဖူးတယ်။ သူတို့က မဟာကျင်းဒေသ ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။”

"တကယ် အင်မော်တယ် ရှိလား"

“မင်း နှစ်နည်းနည်း နောက်ကျကျန်နေပြီ။ ငါတို့ မူမိသားစုကို အကာအကွယ်ပေးနေတဲ့ အင်မော်တယ်တစ်ပါး အမှန်တကယ်ရှိတယ်။ မကြာခင် မင်းသိလိမ့်မယ်။ မင်း အံ့သြသွားလိမ့်မယ်။"

အထူးသဖြင့် မူမိသားစု ၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း အတွက် ဂုဏ်ယူကြသည် ။ သူတို့သည် ပြင်ပသိုင်း ပညာရှင်တို့၏ရှေ့တွင် ကျန်းချန်ရှန်း ၏ ခွန်အားကို ချဲ့ကား ပုံဖော်ထားသည်။

ပိန်ပိန်လူငယ်လေးသည် မူမိသားစု၏ ဆွေးနွေးချက်ကို နားထောင်ရင်း တိတ်တဆိတ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

“နောက်ဆုံးမှ မူမိသားစုရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံကို နားလည်သွားတော့မယ်။ အင်မော်တယ်ဆိုတဲ့အရာက ရှိမှမရှိတာ။ လှည့်ဖျားတာတော်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်ပဲနေမှာ။ သေသေချာချာ စုံစမ်းနေသရွေ့ ငါဂိုဏ်းဆီ အစီရင်ခံဖို့ ပြန်သွားလို့ရတယ်”

လူငယ်လေးမှာ သူတစ်ယောက်တည်း ဟု မထင်ပေ။ အဖွဲဲ့ထဲတွင် တခြားအင်အားစုများ၏ သူလျှိုများ လည်း ပါနိုင်သည်။.. ဒီတပ်ဖွဲ့တွေက ပင်လယ်ပေါ်မှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ လူတစ်သန်းနီးပါးရှိတဲ့ ရေယာဥ်တန်းကို ဘယ်လိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ နေနိုင်တာလဲ။

သည်။