မဟာတာအို ၏ဘိုးဘေး၊ လူ့ကမ္ဘာ၏စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား

မနက်စောစော…

ကျန်းချန်ရှန်း သည် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူ မတ်တတ်ထရပ်ပြီးသောအခါ လင်းဟောက်ထျန်း သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် “စီနီယာ ဘာလိုလို့လဲ။ ကျွန်တော် ကူညီပေးရမလား”

လုံချီ တောင်သို့ သူပြောင်းလာကတည်းက ကျန်းချန်ရှန်း ကို အမြဲ ကျေးဇူး ပြန်ဆပ်ချင်ခဲ့သော်လည်း အခွင့်အရေးကို မရှာနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်၊ သူသည် လုံချီတောင် ၏ တပည့်များအား သိုင်းပညာများသင်ကြားရန် သိုင်းတောင်ထွတ် သို့ ရံဖန်ရံခါ သွားရောက်လေ့ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် မလုံလောက်ကြောင်း သူအမြဲတမ်း ခံစားရသည်။

“မလိုပါဘူး။ ငါတစ်ယောက်ယောက်ကို သွားကြိုမလို့”

ကျန်းချန်ရှန်း ရယ်မောလိုက်သည်။ မူလင်းလော့ ကို မကြာခင် တွေ့ရတော့မည်ဖြစ်၍ သူ အရမ်းပျော်နေသည်။

နှစ်များအတွင်း မူလင်းလော့ သည် ကောင်းမွန်စွာလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ပူဇော်သည့်အမှတ်နှင့် ပတ်သက်သည့် မူမိသားစု ၏ စုစုပေါင်းအသားတင်တန်ဖိုးမှာ နှစ်ဆတိုးလာခဲ့သည်။

မဟာကျင်းဒေသကို မူမိသားစု ဝင်ရောက်လာခြင်းသည် အထူးသဖြင့် ရွှေကိုယ်ထည်အဆင့်နှင့် စကြဝဠာအဆင့်တွင် မဟာကျင်းဒေသကို ပိုမို သန်မာလာစေမည်မှာ သေချာသည်။ ၎င်းသည် မဟာကျင်း ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ တိုးမြှင့်နိုင်သည်။ နဂါးစံအိမ် သည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် အထက်တန်းစားများ၏ လမ်းစဥ်ကို လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး လူများစွာမရှိပေ။

"ဘယ်သူ့ကို သွားကြိုမလို့လဲ” လင်းဟောက်ထျန်း က စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။

တခြားသူတွေက မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ကို ကြည့်နေကြသည်။ လင်းဟောက်ထျန်း ပြီးရင် တခြားတစ်ယောက်ယောက်က သူတို့နဲ့ပူးပေါင်းမှာလား။

ကျန်းချန်ရှန်း က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ "ငါမင်းကို ဘာလို့ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ မင်းမသိချင်ဘူးလား" လင်းဟောက်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က "ငါ မူလင်းလော့ ရဲ့ အခြေအနေကို စောင့်ကြပ်နေတုန်း မင်း အန္တရာယ်ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်တာပဲ"

လင်းဟောက်ထျန်း သည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ကာ မှင်တက်သွားသည်။

မူလင်းလော့

၎င်းသည် သူ့ကို အနိုင်ယူခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော ရွယ်တူချင်းဖြစ်ပြီး သူမကို အမြဲသတိရ နေခဲ့သည်။

ဒါပေါ့!

မူလင်းလော့ သည် ဤမျှသော မွန်းစတားတစ်ကောင်ဖြစ်သည်ကို အံ့သြစရာမရှိတော့ပေ။ စီနီယာ က သူ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားတာ ကြောင့်ကိုး...

ဒါကိုတွေးပြီး လင်းဟောက်ထျန်း၏ နှလုံးသားက ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားပြီး သူ့ရင်ထဲ၌ နောင်တရမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူအရင်ကလို လူငယ်မဟုတ်တော့ဘူး။ မူလင်းလော့ အတွက်မူ၊ သူသည် သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရန် ပိုမျှော်လင့်ထားသည်။

“ငါပြန်မွေးဖွားလာတာ။ ငါက သူ့ထက် အားနည်းမှာမဟုတ်ဘူး”

လင်းဟောက်ထျန်း က သူ့ကိုယ်သူ တွေးနေမိသည်။ ယခုမူ မူလင်းလော့ မစိန်ခေါ်ဝံ့ပေ။

သူက ကျန်းချန်ရှန်း ကိုကြည့်ပြီး ကျန်းချန်ရှန်း က မူလင်းလော့ ကို ဘာကြောင့် သဘေယကျတာလဲဟု မေးတော့မည့်ဆဲဆဲ ကျန်းချန်ရှန်း က မြေအောက်ကို တိုက်ရိုက် ဝင်သွားသည်။

မှန်တယ်!

ဝင်သွားတာ

ထို့အပြင်၊ ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေရာများ မကျန်ခဲ့ပေ။

လင်းဟောက်ထျန်း က မျက်လုံးပြူးပြီး တုန်လှုပ်သွားသည် ။

“ဒါက ဘယ်လို အင်မော်တယ် သိုင်းပညာလဲ။ ငါလေ့လာချင်တယ်”

သမုဒ္ဒရာထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော သင်္ဘောများသည် ရှေ့မတိုးဘဲ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ ကုန်းပတ်ပေါ်၊ ပင်လယ်ပေါ်၊ လေထဲတွင် သိုင်းပညာရှင်အားလုံး စောင့်မျှော်နေကြသည်။

အဲဒီအင်မော်တယ် ဘယ်တော့ပေါ်လာမလဲ။

မူရွှမ်ကန်း သည် မူလင်းလော့ ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေချင်သော်လည်း အင်မော်တယ် နတ်ဘုရား၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မူမိသားစု ၏ပုံရိပ်ကို ပျက်စီးစေမည့် အဖုအထစ်များနှင့် မတည်မငြိမ်ဖြစ်မည်ကို သူကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းထားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မူလင်းလော့ သည် သူမ၏အခန်းထဲတွင် စောင့်နေသည်။ သူမသည် ရွှေရောင် ကျောက်စိမ်းရွက်ဖြင့် ကစားနေပြီး သူမဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ မည်သူမှ မသိနိုင်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင်တောက်နေသော ကျောက်စိမ်းရွက်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ်လက်လာသည်။

မူလင်းလော့သည် အံ့သြသောအပြုံးဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏အစ်ကို ချန်ရှန်း ရောက်လာကြောင်း သူမသိသည်။

သူမသည် တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ တံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာတွန်းဖွင့်ပြီး ထွက်လာသည့် သူမ၏ အေးစက်သောအမူအရာသည် သူ့မျက်နှာဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

သူမ ထွက်လာသောအခါတွင် သူမ၏အိမ်အား အာရုံစိုက်နေသော မူမိသားစုမှ အများအပြားက သူမအား ဝိုင်းရံကာ ချက်ချင်းပင် မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။ မူလင်းလော့ က မဖြေ။ အဲဒီအစား သူမ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ တခြားသူတွေက သူမကို ငေးကြည့်ရင်း နောက်ကို လိုက်ကြည့်နေကြသူများ ပိုများလာသည်။

ရုတ်တရက်၊ မူမိသားစု၏ ရေယာဉ်အထက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု လေထဲမှ ပေါ်လာသည်။ ကျန်းချန်ရှန်းပင်။ အဆုံးမဲ့ယန် နတ်ဘုရားအလင်းမှ အလင်းရောင်သည် သူ့မျက်နှာကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ သူ့ကို ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည့် နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။

အိုး!

ငုတ်တုတ်ထိုင်နေကြသူတိုင်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ကို စိတ်လှုပ်ရှား အံ့သြကာ မယုံနိုင်စွာ မျှော်ကြည့်နေကြသည်။

"အားလုံး ဒီမှာ ရှိလား"

ကျန်းချန်ရှန်း ၏ လျစ်လျူရှုသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မူရွှမ်ကန်း က ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အလျင်စလိုပြောသည် “ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ဒီမှာပါ။ ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် စစ်ပြီးပြီ။ အရှင်က ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လိုခေါ်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲလို့ သိချင်ပါတယ်”

မူလင်းလော့ လည်း ထိုအကြောင်းကို သိချင်နေခဲ့သည်။ ဒီလောက်လူတွေအများကြီးကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ သယ်ယူဖို့ဆိုတာ မလွယ်ပေ။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် မူမိသားစုကို သယ်ဆောင်သွားနိုင်သည့် ကြီးမားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းကြသည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ကျန်းချန်ရှန်း က ဘာမှပြန်မဖြေ။ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ လက်ဖဝါးကို အောက်ချလျက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အာကာသလက်ဖဝါး

တခဏချင်းမှာပဲ ပင်လယ်ပြင်က လှိုင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးများနှင့် သင်္ဘော အကုန်လုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

“အင်မော်တယ်အရှင် လုပ်ခဲ့တာလား။"

“မသေချာဘူး”

"ပင်လယ်အောက်ခြေမှာ ကြီးမားတဲ့ သားရဲတစ်ကောင် ရှိနိုင်မလား"

"ဖြစ်နိုင်တာပဲ”

လူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားနေစဥ် ပင်လယ်ရေတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ကို ထိတ်လန့်စေသည့်အရာမှာ ကောင်းကင်၌ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးမားကြီးထွားလာခြင်းဖြစ်သည်။ အမြင်အာရုံသက်ရောက်မှုသည် အလွန်ချဲ့ကားပြီး မူလင်းလော့ ပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာအောက်တွင် သူတို့သည် ကျန်းချန်ရှန်း ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူတို့တင်မကဘဲ ပင်လယ်တစ်ခုလုံးသည်လည်း အင်မော်တယ် နတ်ဘုရား၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရှိနေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် လွင့်ပျံလာသည်။ အောက်ခြေတစ်ဝက်သည် ပင်လယ်ရေဖြစ်ပြီး ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နှမ်းနှင့်တူသော သင်္ဘောများစွာ မျောပါနေသည်။ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ပင်လယ်ရေပြင်တွင် ကြီးမားသော ရေလှိုင်းကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပင်လယ်ရေသည် ဘက်ပေါင်းစုံမှ တက်လာပြီး လှိုင်းလေထန်နေသည်။

ဤအရာက အာကာသ လက်ဖဝါးပင်ဖြစ်သည်။

မူမိသားစု မှလူတိုင်းသည် ကျန်းချန်ရှန် အား သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ အသုံးပြုနေသည်ကို ကြည့်ရှုကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကျန်းချန်ရှန်း ၏ ဦးခေါင်းသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး သူ့နောက်တွင် အဆုံးစွန်သော ယန်နတ်ဘုရားအလင်းတန်းသည် သူတို့နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသည့် နေမင်းကြီးနှင့် တူသည်။

လူတိုင်းက အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူသည် အမှန်တကယ် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားပင်။

မူရွှမ်ကန်း က ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။ မူမိသားစု၏ အခြားအကြီးအကဲများသည် လိုက်လျှောက်လာသောကြောင့် လူများ ဒူးထောက်လာကြသည်။ မူလင်းလော့ သာလျှင် နေရာတွင် အမြစ်တွယ်နေ၏။

အစ်ကို ချန်ရှန်းက ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးတာလဲ။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် မူမိသားစု ကို သူ့လက်ဖဝါးတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သင်္ဘောပေါ်က လျှို့ဝှက်အကြံအစည်များနှင့် သိုင်းပညာရှင်များမှာ ရယ်စရာကောင်းလေယက်အောင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူက တကယ်ကို သောက်ကျိုးနည်း အင်မော်တယ်ပဲ

နေပါဦး…

အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားက ၎င်းတို့အား ခေါ်သွားမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် အနာဂတ်တွင် အိမ် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းဆီသို့ မပြန်နိုင်တော့မဟုတ်လား။

သူတို့အားလုံး ကြောက်ရွံ့ပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသော်လည်း ဘယ်သူမှ ရုန်းမထွက်ရဲကြပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ကာ ဖုံးကွယ်ထားရုံသာ ရှိတော့သည်။

မဟာကျင်းဒေသ ယွီ ပြည်နယ် ကမ်းရိုးတန်းတွင် ကမ်းရိုးတန်းတပ်မှူး စုန့်လီ သည် မျှော်စင်တွင် ရပ်ကာ ပင်လယ်၏အဆုံးရှိ ကျွန်းကြီးတစ်ကျွန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့အမူအရာက ရှုပ်ထွေးပြီး သူ့နှလုံးသားက ရှုပ်ပွနေသည်။

မနေ့ညက ဒီလိုကျွန်းမျိုးမရှိသော်လည်း ဒီနေ့မနက်မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

တာအိုဘိုးဘေး အသံကို မကြားလိုက်ပါက သူ တစ္ဆေကျွန်းကို ဝင်တိုက်မိသည်ဟု ထင်မိမှာပင်။

တာအိုဘိုးဘေး ဒီကျွန်းကြီးကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ဖန်ဆင်းထားလဲ သူမသိဘူး။ သူသည် ၎င်းကို တောင်များရွှေ့ကာ ဆောက်ထားသည်ဆိုပါကလည်း တောင်တစ်ခုတည်း ပြီးမြောက်နိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။ ပင်လယ်ကို ရွှေ့ပြီး လုပ်ထားတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။ ထိုကျွန်းကြီးသည် ယွီပြည်နယ်ဆိပ်ကမ်းထက် မြင့်သည်။

ဆိပ်ကမ်းတစ်လျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သားများ၊ တံငါသည်များနှင့် ကုန်သည်များသည် အဝေးက ကျွန်းကြီးကြီးကို ဆွေးနွေးကြသည်။ စုန့်လီရဲ့အမိန့်ကြောင့်မဟုတ်ပါက ရဲရင့်တဲ့လူတချို့က စုံစမ်းဖို့သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

စုန့်လီက သူရရှိခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်စာအကြောင်း တွေးလိုက်သည် ။ မဟာကျင်းဒေသသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းရန် ပြင်ဆင်နေပြီး တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် ရွှေ့ပြောင်းမည်ဖြစ်သည်။

တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို အတူတူ မည်ကဲ့သို့ ကယ်ထုတ်မည်ဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်။

သို့သော် တာအိုဘိုးဘေးသည် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုတော့မည်ကို ယနေ့တွင် သူနားလည်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် တိမ်များကိုဖြတ်၍ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သွားကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်ကာ ကျွန်းကြီး၏ဘေးနားသို့ ဆင်းသက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ မျက်လုံးကို မှိတ်ထားရင်း တစ်သက်လုံး မမေ့နိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကျွန်းကြီး၏တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ပင်လယ်ရေသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး လှိုင်းလုံးများက ကောင်းကင်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော သင်္ဘောများသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ဆက်တိုက် ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး တစ်ခုမှ ပျက်ကျခြင်း မရှိပေ။

မျက်လုံးပြူးပြီး ဤအရာများကို မြင်နေရတာလားဟု သံသယဖြစ်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်သော သင်္ဘောများသည် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာရသနည်း။

သူမမှားကြောင်း သေချာစေရန် မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ခဏကြာတော့ သူ့ဘေးနားက ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းချန်ရှန်းက မူရွှမ်ကန်း၊ မူလင်းလော့ တို့နှင့်အတူ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တာအိိုဘိုးဘေး မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း စုန့်လီ သည် သူရောက်လာသည်ကို သိပြီး ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်သည်။

မဟာကျင်းဒေသ တွင် တာအို ဘိုးဘေးနှင့်တွေ့ဆုံခြင်းသည် ဧကရာဇ်မင်းနှင့်တွေ့ဆုံခြင်းကဲ့သို့ပင်။

သာမန်ပြည်သူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တာအိုဘိုးဘေး၏ အဆင့်အတန်းသည် ဧကရာဇ်ထက် သာလွန်သည်။

“ငါ အဲဒီကျွန်းကို မူမိသားစုကို ပေးလိုက်တယ်။ ဒါက မူမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ မူရွှမ်ကန်းပဲ၊ နောင်မှာ ကျွန်းပေါ်နှာ မူမိသားစုနေထိုင်တဲ့အခါ အရာရှိစုန့်က သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးရမယ်။ မူမိသားစုမှာ ပြဿနာ ဒါမှမဟုတ် လိုအပ်တာတွေရှိရင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး စုန့် ကိုရှာပါ”

ကျန်းချန်ရှန်း က ပြောသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကြောင်နေသေးသော မူလင်းလော့ ကိုကြည့်ကာ “မင်းအခု ငါနဲ့လိုက်ချင်လား ဒါမှမဟုတ် စစ် ပြည်နယ်မှာ ငါ့ကိုမရှာခင် မူမိသားစု မှာ အခြေချချင်သေးလား"

မူလင်းလော့ သည် သူမ၏ အာရုံများဆီသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူမ မသိစိတ်က ကျန်းချန်ရှန်း အင်္ကျီလက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"စစ်ပြည်နယ်က ဝေးသလား"

"မင်းရဲ့ ခွန်အားနဲ့ မင်း တစ်နာရီမပြည့်ခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်။"

"အဲဒါကောင်းတယ်။ ကျွန်မဒီမှာအရင်နေမယ်။"

ကျန်းချန်ရှန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ပျောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် မူရွှမ်ကန်း လည်း သူ့အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူသည် မူမိသားစု၏ ရေယာဉ်စုနှင့် အလှမ်းဝေးသော ကျွန်းကြီးကို လှမ်းကြည့်ကာ သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ အိပ်မက်မဟုတ်ခဲ့ပါ။

စုန့်လီ က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး "သခင်မလေး၊ တာအိုဘိုးဘေးနဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုလဲ" ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

မူလင်းလော့က က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "အစ်ကို ချန်ရှန်း ရဲ့ နာမည်ပြောင်က တာအိိုဘိုးဘေးလား"

အစ်ကို ချန်ရှန်း

စုန့်လီ သည် တာအိုဘိုးဘေး ကို အင်မော်တယ်သခင် ချန်ရှန်း ဟုခေါ်သည်ကို သတိရပြီး ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

တာအို ဘိုးဘေး မှာ မိန်းမ ရှိတာပဲ

သူ့သဘောထားက ပို၍တောင် လေးစားလာသည်။ “ဟုတ်တယ်။ သူက တာအိုဘိုးဘေးပဲ။ မဟာကျင်းဒေသရဲ့ ကာကွယ်သူ နတ်ဘုရား၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တန်ခိုးအရှိဆုံးဖြစ်တည်မှုပဲ။ နောင်မှာ မင်း ဒီနေရာမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာနေနိုင်တယ်။ ငါမင်းကို ကူညီနိုင်အောင် မင်းရဲ့အခြေအနေကိုပြောပြနိုင်မလား။ အိမ်ဆောက်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ကျွန်းကို လွှတ်လိုက်မယ်။”

မူကွှမ်ကန်း သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း မူမိသားစု ၏ မူလဇစ်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်မထားပေ။

စုန့်လီ သူနားထောင်လိုက်သည်နှင့် ပို၍ပင် အံ့သြသွားသည့။

ရှေးနတ်ဘုရား တိုက်ကြီး

မူမိသားစု

ပင်လယ်ထဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ သွားလာနေတာ

လူသန်းပေါင်းများစွာ…

ဤအဘိုးအိုသည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်ဂူအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"မူမိသားစု ဒီကို ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ မေးလို့ ရမလား" စုန့်လီက သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤမျှကြီးမားသော ရေယာဉ်စုသည် ထန်းဟိုင် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပါက ၎င်းတို့ကို ကြိုတင်သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူလည်း သတင်းရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ထိုကဲ့သို့သောသတင်းမျိုး မရှိပေ။

သူ မမေးလိုက်သည်က ကောင်းမည်။ သို့သော် သူလုပ်လိုက်သည့်အခိုက်တွင်၊ ကောင်းပင်ဂူအဆင့် မူရွှမ်ကန်း သည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ စိတ်မတည်ငြိမ်တော့ပေ။

“အဲဒါ တာအိုဘိုးဘေးပါ။ သူက ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို မြှင့်တင်ရန် စိတ်ကူးလို့တောင်မရတဲ့ အင်မော်တယ် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီးတော့ မူ မိသားစုကို ဒီနေရာကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာ။ ပင်လယ်ဒေသတစ်ခုလုံး တာအိုဘိုးဘေး လက်ဖဝါးထဲ ရောက်သွားတယ်ဆို ယုံနိုင်မလား။”

မူရွှမ်ကန်း သည် စုန်လီ ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူအရမ်းတုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ခံစားချက်များကို ထုတ်ပြောဖို့ လိုနေသည်။

စုန့်လီသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဆွံ့အသွားသည်။

မူမိသားစုကို ေလထဲက ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရတာကြောင့် ငြင်းဖို့မဝံ့ရဲပေ။

ထိုအရာအရ တာအို ဘိုးဘေးက အင်မော်တယ်လား။ သူသည် အလွန်မြင့်မားသောအဆင့်အတန်းရှိသော အင်မော်တယ် နတ်ဘုရား မဟာတာအို၏ ၏ဘိုးဘေးဖြစ်နိုင်ပါသလား။

မူရွှမ်ကန်း သည်လည်း စုန့်လီ ၏ စကားပြောလိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးသည်။ တာအို ဘိုးဘေး၏ ဒဏ္ဍာရီ လက်ရာများအကြောင်း ပြောရုံမှတပါး သူမနေနိုင်တော့ပေ။

ပဲစေ့များကို စစ်သားအဖြစ်သို့ ကြဲဖြန့်ခြင်း၊ တောင်များရွေ့လျားခြင်း၊ လေကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့်

မိုးရွာခြင်း၊ ပြန်လည်နိုးထခြင်း၊ ပင်လယ်ကိုကိုင်ဆောင်ခြင်း၊ နေကိုပစ်ခြင်းစသည်ဖြင့်။

စုန့်လီက ဤအရာများကို သူ့လက်အကြောင်း သူသိသည့်အတိုင်း သိသည်။ မူရွှမ်ကန်း နှင့် မူလင်းလော့ တို့ကလည်း ၎င်းကို စိတ်ပါဝင်စားနေကြသည်။ သူတို့ ဂရုတစိုက် နားထောင်လိုက်သည်နှင့်အမျှ သူတို့ ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျန်းချန်ရှန်း၏ ပုံရိပ်သည် ပို၍ မြင့်မြတ်လာသည်။

မူလင်းလော့ သည် အချိန်အကြာကြီး နားထောင်ပြီး “ တာအိုဘိုးဘေးက ဘာလို့ မဟာကျင်းဒေသကို ကာကွယ်နေရတာလဲ။ မဟာကျင်းဒေသ နဲ့ သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ”

စုန့်လီ က ပြုံးပြီး “ဒါကို မင်း မသိဘူး။ မဟာကျင်းရဲ့ကျင်းထိုက်ကျုံးက တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တပည့်ပဲ။ တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ရင်၊ မဟာကျင်းဒေသက တခြား မင်းဆက်တွေရဲ့ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံရတာ ကြာပြီ။ ဒါကြောင့် မဟာကျင်းဒေသက လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးထဲမှာ တာအိုဘိုးဘေးက ဧကရာဇ်ထက် အဆင့်အတန်းမြင့်မားတယ်”

သူ့စကားက အနည်းအကျဉ်းတော့ တားမြစ်ထားသော်လာ်း တစ်ဘက်က တာအိုဘိုးဘေး၏ မိန်းမဟု ယူဆတာကြောင့် သူ့ကို မြှောက်ပင့်ဖို့ အခွင့်အရေးယူလိုက်သည်။

“ကျင်းထိုက်ကျုံး

မူလင်းလော့ က ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမဘာတွေတွေးနေလဲ မည်သူမှမသိ..