ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ချဲ့ထွင်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း

“တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး ပျောက်သွားတယ်။ နတ်ဆိုးသူတော်စင်က နှစ်မြုပ်လိုက်တာများလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အကယ်၍ အဲဒီလိုဖြစ်ခဲ့ရင် တာအိုဘိုးဘေးက သေချာပေါက် တုံ့ပြန်မှာပဲ။ တိုက်ပွဲက ကမ္ဘာမြေကြီးတောင် တုန်လှုပ်သွားမှာ အသေအချာပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ဘာသတင်းမှ မထွက်ဘဲ နေမှာလဲ”

အရှင်ပိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်သည်။ သူ ပဟေဌိဖြစ်နေသည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် အမျိုးသားက လှမ်းကြည့်ကာ “ကျွန်တော် ကောလဟာလတစ်ခုကြားတာက…”

အရှင်ပိုင် သည် လေးနက်သော အသံဖြင့် “ပြောလေ။ မင်းဘာလို့ တုံ့ဆိုင်းနေတာလဲ"

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် အမျိုးသားက အံကြိတ်ကာ “နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီးက မြောက်ဘက်ကို လှိုင်းလုံးကြီးစီးသွားတာကို တစ်ယောက်ယောက်က မြင်လိုက်ရတယ်လို့ ကြားပါတယ်။ နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီးတင်မကဘဲ အရှေ့တိုက်ကြီးပါ ပါပါတယ်”

“မိုက်မဲလိုက်တာ အဲဒါက တိုက်ကြီးကွ၊ ကျွန်းမဟုတ်ဘူး"

" တာအိုဘိုးဘေးမှာ တိုက်ကြီးတွေကို ကျွန်းတွေအဖြစ်ပြောင်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိနေတာများလား”

အရှင်ပိုင်သည် တိတ်ဆိတ်နေ၏။ သူ့အတွက် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းက အမှန်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည့် ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် အမျိုးသားက အံကြိတ်ကာ “အရှင်၊ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီနေရာကို ကောင်းကင်ဝင်ပေါက်ကို ပို့လိုက်ချင်းချင်းပဲ မဟာကျင်းက ပျောက်သွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ အဲဒါက အထွတ်အမြတ် နိုင်ငံရဲ့ အထွတ်အမြတ် ပစ္စည်းပဲ”

အရှင်ပိုင်က လေးလေးနက်နက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ပင်လယ်အောက်ခြေမှာ မဟာကျင်းရဲ့ အကြွင်းအကျန် ရှိမရှိကို ကြည့်ရှုဖို့ အဲဒီဒေသကို တစ်စုံတစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်။ မရှိဘူးဆိုရင် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မြောက်ပိုင်းကို လွှတ်လိုက်”

“ကောင်းပါပြီ”

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသားသည် ချက်ချင်းထရပ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရှင်ပိုင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အဝေးမှနေကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အသံတိုးတိုးနှင့် ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုဘိုးဘေး၊ မင်းဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ မင်းဘယ်သွားနေတာလဲ…"

နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီး၊ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးနှင့် ထန်းဟိုင်ပင်လယ်တို့ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ပင်လယ်များ အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားရသည်။ ဤအတောအတွင်း၊ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှ မဟာချီ၏ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများသည် မဟာချီ ကို နေရာတိုင်းတွင် ရှာဖွေကြသည်။

ဖုန့်ထန်းနိုင်ငံ

ဧကရာဇ်လီယာသည် လျှို့ဝှက်စာကိုဖတ်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ့ဘေး၌ ရပ်နေသော အရာရှိအိုကြီးက “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဒါကို သတိထားရပါမယ်။ ဒါက နတ်ဆိုးတွေလက်ချက် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ မကြာသေးခင်က နတ်ဆိုးသူတော်စင် ခုနစ်ယောက်က နဂါးသွေးကြော အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့တာပါ။ အဲဒါက မဟာကျင်းဒေသ ပြိုလဲသွားတာကြောင့် ဒါမှမဟုတ်ရင် နတ်ဆိုးသူတော်စင်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရန်စမိတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဆိုဆို နတ်ဆိုးဘေးဆိုးကြီး ရောက်လာပါပြီ။ ဖုန့်ထန်း က ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ရပါမယ်။”

လီယာ သည် တာအိုဘိုးဘေးကို တွေးကြည့်မိသောအခါ မဟာကျင်း သည် ထိုကဲ့သို့ ပျက်သုဉ်းသွားမည်မဟုတ်ကြောင်း သူခံစားမိသည်။ သို့သော် ဖုန့်ထန်း သည် မဟာကျင်း ကို ရှာတွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းများကိုသာ စဉ်းစားနိုင်သည်။

“အင်း၊ အချိန်က အရမ်းတိုတယ်။ ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာကောင်းချီး တာအို ဟာ လူကြိုက်များလာပေမယ့်၊ ငါတို့ အချိန်ပိုလိုပါသေးတယ်။”

လီယာသည် သူ့လက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စာတစ်စောင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့အပေါ် မကြုံစဖူး ဖိအားများစွာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နတ်ဆိုးသူတော်စင်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းသတ္တိကို တွေးလိုက်မိသည်က သူ့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးလိုက်မိသည်။

နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီးကို နတ်ဆိုးသူတော်စင်များ မနှစ်မြုပ်ပါက တာအိုဘိုးဘေး၏ လက်ချက်ပင်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် တာအိုဘိုးဘေးသည် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရား ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် အတိုင်းအဆမရှိ စွမ်းအားကြီးသည်။

“ငါ့ရဲ့အမိန့်ကို လိုက်နာပြီး တိုက်ကြီးမှာရှိတဲ့ မြို့တွေအားလုံးမှာ တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ ကျောက်ထွင်းရုပ်တုတွေ တည်ဆောက်ပြီးတော့ ဖုန့်ထန်း ပြည်သူတွေက သူ့ကို ကိုးကွယ်လို့ရတယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ အရာရှိတွေ အားလုံး စုလိုက်။ ငါကိုယ်တိုင်ပြောမယ်”

လီယာက အသံနက်ကြီးဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ တစ်ယောက်ယောက်က လွဲမှားသွားမည်ကို ကြောက်သည့်အတွက် ဒီကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြဖို့ ပြင်ဆင်ထားလ်ုက်သည်။

အရာရှိအိုကြီးက အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

တာအိုဘိုးဘေး၏ အမျိုးမျိုးသော လုပ်ရပ်များကို တွေးတောရင်း ဧကရာဇ်၏ အကြံအစည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

သို့သော် ထိုသို့လုပ်ပါက တာအိုဘိုးဘေး၏ အကာအကွယ်ကို အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်မည်လား။

လူသိရှင်ကြား တစ်နှစ်ခွဲကျော်ကြာပြီးနောက်၊ နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီးရှိ လူတိုင်းသည် တောနက်ကြီး၏ အမည်နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အန္တရာယ်များကို သိသည်။ အချို့က ထိတ်လန့်သွားပြီး အချို့က မယုံကြ။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်၊ နဂါးသွေးတိုက်ကြီးသည် တောရိုင်းတောကြီးသို့ ရောက်လာသည်ဟူသော အချက်ကို သူတို့ လက်ခံလိုက်ရသည်။

ဧပြီလတွင်၊ ကျန်းချဲ သည် မင်းဆက်၏အရေးကိစ္စများကို တည်ငြိမ်စေပြီးနောက်၊ သူသည် မဟာတောနက်ကြီးကို ရှာဖွေရန် ရွှင်းထန်စစ်တပ်ကို စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ အင်ပါယာနန်းတော်သာမက သိုင်းပညာလောကတွင်လည်း စူးစမ်းရှာဖွေမှုလမ်းကြောင်းကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မဟာမြိုင် တောနက်ကြီး၌ အနှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ လင်ဇီး ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး နယ်စပ်မျဥ်းကို ကျော်လာချင်းချင်း ၎င်းတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သတင်းများ ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ သိုင်းပညာရှင်အားလုံး ရူးသွပ်သွားကြသည်။

လုံချီ ဘုရားကျောင်းတောင်မှ သူတို့၏တပည့်များကို စူးစမ်းလေ့လာဖို့ စေလွှတ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က သူတို့ကို မတားပေ။ လက်ရှိတွင်၊ နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီးသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ လှုပ်ရှားနေသည့် ဧရိယာနှင့် အလွန်ဝေးသည်။ လာမည့်နှစ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာတော့ သိုင်းပညာသည်များသည် စွမ်းအားကြီးသော သားရဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ရဖို့ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ တွေ့ခဲ့လျှင်တောင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာပင်။

သူတို့သည် မဟာမြိုင်တောနက်ကြီး သို့ရောက်သောအခါတွင်၊ အရာရာတိုင်းကို အနှေးနှင့်အမြန် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

အနည်းဆုံးတော့၊ ဒီနေရာတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု မရှိကာ လက်ရှိ နိုင်ငံများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပေ။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် မဟာမြိုင်တောနက်ကြီးတွင် နေ့တစ်ဝက်ခန့် စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။ သူသည် အနှိုင်းမဲ့ ကျယ်ပြောလှသော ဧရိယာကို ခြုံကြည့်လိုက်ရာ အခြားလူသား သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးများ၏ ခြေရာများကို မမြင်ရပေ။ သူမြင်လိုက်ရသည်က တောရိုင်းတိရိစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကောင်များချည်းပင်။

နဂါးသွေးကြောတိုက်ကြီး မှ လူသားများသည် မဟာမြိုင်တောနက်အတွင်း ရှိ တစ်ခုတည်းသော လူသားများ ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ၏ စူးစမ်းမှု နယ်ပယ်သည် အဆုံးမဲ့ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ သူ၏ ယခင် ကြည့်ရှုနိုင်မှု အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ လောလောဆယ်တွင် ဤမျှကျယ်ဝန်းသော ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် အခြားအင်အားများ မတွေ့ရ။

သို့သော် သူသည် နတ်ဆိုးသူတော်စင်ထက်ပင် ကြီးမားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲအချို့ကို သူမြင်ခဲ့သည်။

တာာအို သိုင်းကျမ်း ၏ နဝမအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ အပြင်ထွက်ပြီး တောင်တန်းနှင့် ပင်လယ် သိုင်းကျမ်းကို လေ့ကျင့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အခုချိန်တွကိ သူ့၏ ကျင့်ကြံမှုကို အာရုံစိုက်နေသည်။

ထိုနေ့တွင် ကျီဝူကျွင်း ၊ လင်းဟောက်ထျန်း ၊ ရဲရွှင်း ၊ ကျန်းကျန့် ၊ ဖင်အန်း နှင့် ဓားနတ်ဘုရား အားလုံးသည် မဟာမြိုင်ဟေဝန်ထဲ တွင် လျှောက်သွားကြည့်ချင်ကြသည်။ သူတို့ခြောက်ယောက်၏ ပူးပေါင်းအားနဲ့သာဆိုပါက ကျန်းချန်ရှန်း စိန် သက်သာရာရသည့်အတွက် သူသဘောတူလိုက်သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် သူ၊ မူလင်းေလာ့၊ ပိုင်ချီ၊ ဟွမ်ထျန်နှင့် ဟေးထျန်တို့သာ ကျန်တော့သည်။

မူလင်းလော့ သည် ကျန်းချန်ရှန်း ကိုတွေ့ရန်မလွယ်ကူသဖြင့် သူမ ထွက်မသွားပေ။ ပိုင်ချီ အတွက်မူ ကျန်းချန်ရှန်းနှလုံးသားထဲရှိ သူမ၏ ရာထူးကို မဆုံးရှုံးချင်တာကြောင့် သူမကို စောင့်ကြည့်နေချင်သည်။

ဟွမ်ထျန်း နှင့် ဟေးထျန် က အပြင်ထွက်ချင်သော်လည်း ကျန်းချန်ရှန်း က သူတို့၏ သွေးဆက်က ရက်စက်သော သားရဲများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ ထို့အပြင်၊ ဒီကောင်နှစ်ကောင်က တောင်နဲ့ပင်လယ် သိုင်းကျမ်း ထဲကို ပေါင်းထည့်ရန် လုံလောက်သော အရည်အချင်းရှိသည်။

မူလင်းလော့ သည် ကျန်းချန်ရှန်း နံဘေးတွင် ထိုင်ကာ တရားထိုင်၍ အတူတူ လေ့ကျင့်နေသည်။

သူ့ဘေးနားက သူမကို ခံစားရင်း ကျန်းချန်ရှန်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာကို ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော်လည်း ဟွာကျန်းရှင်း သည် ထိုအချိန်က လေ့ကျင့်သင်ကြားခြင်းကို မကြိုက်ဘဲ ၎င်းတို့၏မြေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်သာ နှစ်သက်ခဲ့သည်။

ပိုင်ချီ ရောက်လာပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ၏လက်ကို လျက်လိုက်သည်။ “မာစတာ၊ တောကြီးကို စိတ်မဝင်စားဘူးလား”

ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး “ငါ့မျက်လုံးတွေက တောကြီးရဲ့ ရှုခင်းတွေကို မြင်ပြီးပြီ။ ငါဘာလို့ ထပ်သွားရမှာလဲ"

ပိုင်ချီ က မျက်လုံးပြူးပြီး မေးသည်။ "မာစတာ၊ ကျွန်မရဲ့ အသွေးအသားက နဂါးဖြူလို ဘယ်အချိန်မှာ ပြောင်းလဲနိုင်မလဲ။ အခုဒီမှာ တခြားဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ အခု ကျွန်မကို ဖော်ပြပေးလို့ရမလား”

“အချိန်မတန်သေးဘူး”

ကျန်းချန်ရှန်း ၏စကားများသည် ပိုင်ချီ ကို လကမ္ဘာပေါ်ရှိစေ သည်။

တိုက်ရိုက် ငြင်းဆိုခြင်းမဟုတ်သရွေ့ သူမ ပျော်ပါသည်။

သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ခဲ့ရသောကြောင့် နောက်ထပ် စောင့်ရန် မကြောက်ပေ။

မူလင်းလော့ သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး “သွေးဆက်ပြောင်းတာ အဲဒါဘာလဲ"

ပိုင်ချီ က ဂုဏ်ယူစွာပြုံးပြီး "အရင်က မာစတာ မြွေတစ်ကောင်မွေးပြီး နောက်ပိုင်းမှာ နဂါးအစစ် ပြောင်းပေးလိုက်တယ်။ ဒါအမှန်ပဲ။ တောင်ပေါ်ကဆင်းပြီး စုံစမ်းမေးမြန်းလို့ရတယ်။ မြို့တော်ကလူတိုင်း မြင်ဖူးတယ်။”

ဟေးထျန် နဲ့ ဟွမ်ထျန် က ပြေးလာပြီး သူတို့၏ အသွင်ပြောင်းခြင်း အကြောင်းကိုလည်း မေးသည်။ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ အမျိုးအနွယ်ကို အသွင်ပြောင်းလိုကြသည်။ သူတို့တွင် ထူးခြားသော အရည်အချင်းများ ရှိသော်လည်း အထူးသဖြင့် ဟွမ်ထျန် က အိမ်မွေးကြောင်များနှင့် ဆင်တူသည်။ အဲဒါက စွမ်းအားသိပ်မကြီးဘူးဟု ခံစားရစေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က တခြားဘာမှ မပြော။ ပိုင်ချီ သည် ဒေါသတကြီးဖြစ်ကာ ကြောင်နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ကို ပုတ်ခတ်လိုက်သည်။ ခဏကြာတော့ ခြံဝင်းကြီးက ဆူညံသွားပြန်သည်။

မူလင်းလော့ သည် ထိုအရာကိုမြင်သောအခါ ရယ်နေခဲ့သည်။

“အစ်ကို ချန်ရှန်း ဒီရက်တွေက အရမ်းကောင်းတာပဲ။ မပျင်းဘဲ အေးအေးဆေးဆေး လေ့ကျင့်လို့ရတယ်။ အရေးကြီးဆုံးက ကျွန်မအနားမှာ အစ်ကိုရှိတယ်"

ကျန်းချန်ရှန်း ပြုံးလိုက်သည်။ လက်ရှိဘဝနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေနိုင်ရင် အဆင်ပြေမှာပါ။

တောနက်ကြီးကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်း၏ အငွေ့အသက်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တည်တံ့နေခဲ့သည်။

သူ၏ယခင်ဘဝကဂိမ်းအရ၊ ၎င်းကို နယ်မြေသစ်ရှာဖွေခြင်း ဟုခေါ်သည်။

စူးစမ်းရှာဖွေလိုစိတ်က အရမ်းများနေပါက ခဏလောက်ရပ်ခိုင်းဖို့က ခက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သုံးနှစ်ကြာသွားသည်။

ထိုက်ဟယ်ခေတ် ၁၇ နှစ်၊ ဤလွန်ခဲ့သောသုံးနှစ်အတွင်းတွင်၊ စုစုပေါင်း နိုင်ငံ၈ခုသည် မဟာကျင်း သို့ဝင်ရောက်ရန်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ မဟာကျင်းသည် တိုးချဲ့လာသည်နှင့်အမျှ နိုင်ငံသားများသည် ၎င်းကို ကျင့်သားရလာကြသည်။ မဟာကျင်း သည် တောနက်ကြီး ၏ ပတ်ဝန်းကျင် နယ်မြေကို ဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်ရင်း အလုပ်များနေပြီး အခြားနိုင်ငံများကို လက်ခံနိုင်စေသည်။ သူတို့သာ ပါဝင်လိုလျှင် ပူးပေါင်းပါဝင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ဆန္ဒမရှိပါက မဟာကျင်း က သူတို့ကို အတင်းအကြပ်လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

တဖြည်းဖြည်း အမျိုးမျိုးသော မင်းဆက်များသည် တစ်သားတည်းဖြစ်ရန် အရိပ်အယောင်များ ပြလာသည်။

စက်တင်ဘာလဆန်း၊ နေ့လည်။

ကျီဝူကျွင်း ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အခြားသူများသည် တောရိုင်းတောကြီးတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြဆဲဖြစ်သည်။

ပိုင်ချီ က စူးစမ်းပြီး "ဘာလို့ပြန်လာတာလဲ"

ကျီဝူကျွင်း က “ လျှောက်ကြည့်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ တောထဲမှာ လူသားတွေရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ မရှိခဲ့သလို လူသားတွေရဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်တွေလည်း မရှိတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဒီနေရာဟာ လူသားတွေ ခြေမချဖူးတဲ့ နေရာဖြစ်ရမယ် ဆိုတော့ ငါ ပြန်လာခဲ့တယ်။ ငါ့အတွက်ကတော့ အဲဒီရှားပါးရတနာတွေက ဆွဲဆောင်မှုမရှိပါဘူး။”

သူမ၏ အရည်အချင်းက ထူးချွန်နေပြီဖြစ်ပြီး လောလောဆယ်တွင် အနှောင့်အယှက်များ မခံစားရပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ခွန်အားသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသည်။

ကျီဝူကျွင်း ပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျန်းချန်ရှန်း ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ရှေ့တွင် ညာလက်နှစ်ချောင်းဖြင့် သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူမသည် မူလင်းလော့ ကိုကြည့်ကာ " တာအို ဘိုးဘေး ဘာလုပ်နေတာလဲ "

မူလင်းလော့ က “ကျွန်မလည်းမသိဘူး။ အချိန်တော်တော်ကြာနေပြီ”

ပိုင်ချီ လည်း ကျန်းချန်ရှန်း ကိုကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျန်းချန်ရှန်း သည် ယုံကြည်သူအား ကူညီရန် အမှတ်ပါသော လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးပြုနေသည်။

မဟာတောနက်ကြီး ၌ရှိသော်လည်း၊ အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာ၌ ပြန့်ကျဲနေသော ယုံကြည်သူများကို စောင့်ရှောက်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

ဝေးကွာသော တိုက်ကြီးတစ်ခုတွင်၊ နတ်ဆိုး၏ ရောင်ဝါသည် ကောင်းကင်ကို မှုန်ဝါးစေကာ နေကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးကောင်များသည် လေထဲတွင် ခိုအောင်းနေသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသော ခြင်္သေ့ကြီးက မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ၎င်း၏ပခုံးသည် ပေတစ်ထောင်မြင့်ပြီး ခေါင်းသုံးလုံးရှိသည်။ ၎င်း၏နောက်ကျောရှိ အတောင်များသည် ပေသုံးထောင်နီးပါးကျယ်ဝန်းပြီး ၎င်းအမြီး၏အဆုံးတွင် ကွေးထားသောဓားနှင့်ဆင်တူသော အရိုးအမြှီးတစ်ခုရှိသည်။ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ဖျတ်ခနဲ လွင့်သွားသည်။

မီးများကို အရူးအမူး ထွေးထုတ်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ မီးပင်လယ်က အောက်ရှိ မြို့ပေါ်ကို ဖြန်းခနဲ ကျသွားသည်။ သို့သော်လည်း မြို့ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများဖြင့် သီးခြားခွဲထားကာ မီးပင်လယ်သည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ မကျရောက်အောင် တားဆီးထားသည်။

မီးအိုင်အောက်တွင် သံချပ်ဝတ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ယောက် လေထဲမှာ လွင့်မျောနေသည်။ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ဒိုင်းတစ်ခုနှင့် ညာဘက်တွင် လှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ သူသည် မီးပင်လယ်ကို တွန်းလှန်ပြီး လေထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း လွင့်မျောနေသည်။

“အရှင်ဖန်ကူ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ပိုခွန်အားပေးပါ!"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ အမူအရာမှာ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ကြွက်သားများ တင်းမာလာပြီး ချီသည် တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ သူသည် ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ကိန်းဂဏန်းသည် တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် ချက်ချင်းပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်စီးလိုက်ပြီး ပူဇော်မှုဖြင့် နတ်ဘုရားကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်း တန်ခိုးသည် ပိုင်ရှင်၏ ခံနိုင်ရည်အပေါ်တွင် မူတည်သည်။ အမွှေတိုင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့်ပင် သာမန်လူတစ်ဦးသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်ပေ။ ဤလူလတ်ပိုင်း၏ ခံနိုင်ရည် အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ဂူ အဆင့်ရှစ် အတွင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့ အထက်တွင် မဆင်မခြင် လုပ်နေသည့် ခေါင်းသုံးလုံးရှိသော နတ်ဆိုးခြင်္သေ့သည် ကောင်းကင်ဂူအဆင့်ကိုး ဖြစ်လောက်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၏လက်အောက်ခံဖြစ်ခဲ့သည်။

"မိုက်မဲတဲ့ သိုင်းပညာရှင်၊ ဒီဘုရင်ကြီးရဲ့ဒေါသကို တားဆီးဖို့ မင်းရဲ့ခွန်အားကို အားကိုးချင်နေတာလား”

ဦးခေါင်းသုံးလုံးရှိသော နတ်ဆိုးခြင်္သေ့သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ မြို့ကို ဝန်းရံထားသော မီးအိုင်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်တိုးမြင့်လာသည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရပြီး သိုင်းပညာရှင် များ မြို့ပြင်သို့ ပြေးထွက်လာသည်။ သူတို့အားလုံးက သူတို့ရဲ့ ချီကို ဖြန့်ကျက်ပြီး လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ကို တွန်းလှန်ဖို့ ကူညီပေးသော်လည်း သူတို့၏ ပေါင်းစပ်အင်အားက မလုံလောက်ပေ။

ကျန်းချန်ရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် ဒီမြို့ကလူတိုင်းသေမှာပဲ။ ဤမြို့၌ သူ၏ဝတ်ပြုသူများသည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် မျက်လုံးများကိုဖွင့်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဆင်းသက်ရန် ကိုယ်ပွားတစ်ခု ထုတ်လိုက်လေသည်။ နေခွင်းလေးသည် လေဟာနယ်က ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကိုယ်ပွား၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

ကိုယ်ပွားက လေးကိုဆွဲပြီး ကောင်းကင်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

တာ့ရီ ကမ္ဘာခွင်းမြား သည် ရန်သူအား မြှားထွက်သည့်လမ်းကြောင်းကို ရှာမတွေ့အောင် တားဆီးနိုင်သည်။ ယခင်က ကောင်းကင်ကျီးကန်းကလန် သည် သူ၏ စွမ်းအားကို ခြေရာခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူသည် မကြောက်တော့ပေ။ ယခုအခါတွင် သူ၏တည်နေရာကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

မူလင်းလော့၊ ကျီဝူကျွင်း၊ ဟွမ်ထျန်းနှင့် ဟေးထျန် တို့သည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ၏ကိုယ်ပွားကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တာအို ဘိုးဘေးနှစ်ယောက် ဘာကြောင့်ရှိနေတာလဲ။