ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့သားရဲတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကောင်းချီးမျိုးစိတ်

ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးများတွင် လူသုံးဦးသည် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် သွားလာနေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ လင်းဟောက်ထျန်း၊ ကျန်းကျန့်နှင့် ဖင်အန်း တို့ဖြစ်သည်။ သူတို့ သုံးဦးစလုံး ဒဏ်ရာအနည်းနှင့်အများ အသီးသီး ရထားကြပြီး စိတ်မကောင်းစရာ အနေအထားတွင် ရှိနေကြသည်။

၎င်းတို့နောက်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များသည် ကမ္ဘာကို လောင်မြိုက်စေနိုင်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ၎င်းတို့နောက်မှ တောင်တန်းများကို နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ပူလောင်သောအပူရှိန်သည် လေဟာနယ်ကိုပင် ပုံပျက်စေ၏။

“ချီးပဲ။ ငါသိတယ်။ ကောင်းကင်ဂူအဆင့်တစ် သားရဲက ဘယ်လိုလုပ် တစ်ကိုယ်တည်း နေနိုင်မှာလဲ။ အကောင်ပေါက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်မိဘူး။”

ကျန်းကျန့်က သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားလှံရှည် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လမ်းတစ်လျှောက် သစ်ပင်များကို အဆက်မပြတ် ရှောင်နေခဲ့သည်။

လင်းဟောက်ထျန်း က ကူကယ်ရာမဲ့ ပြောလိုက်သည် " ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အကောင်ကြီးက အကောင်ပေါက်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ ငါတို့ တကယ်ကို အလိုက်ခံရသင့်တယ်”

“ဒါက ငါ့အကြံပဲ။ အရင်ပြေးကြတော့ ငါတားလိုက်မယ်”

သူရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်သီးနှင့် ထိုးလိုက်သည်။ သူ့အဝတ်အစားများ တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ခတ်ပြီး သူ့လက်သီးထဲရှိ ကြောက်စရာကောင်းသော လေက မီးပင်လယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ အနှိုင်းမဲ့ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲတစ်ကောင်သည် မြေကြီးစွန်းမှ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလာနေသည်။ ၎င်းသည် အတောင်ပံရှိသော ပုတ်သင်နက်၏ အရွယ်အစားကြီးသော ဗားရှင်းဖြစ်သည်။ အရွယ်အစားနှစ်ခုကြားက ကွာခြားချက်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင်။

ကောင်းကင်နှင့် နေကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်အထိ အနက်ရောင် ပုတ်သင်၏ အတောင်ပံအရှည်ကို မမြင်ရပေ။ ၎င်း၏ခြေသည်းလေးချောင်းသည် ပျံတက်သွားသောအခါတွင် တောင်ထက် ပိုကြီးသည်။ လေပြင်းတိုက်ခတ်မှုကြောင့် တောင်တန်းများ တုန်လှုပ်သွားပြီး သစ်ပင်များ လွင့်ပျံသွားသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် ရဲရင့်ပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ။ သူ့ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံဆွဲကာ ၎င်းကို လက်သီးနှစ်ဖက်နှင့် ထိုးလိုက်သည်။ အဖြူအမည်း အငွေ့များက မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ထိုက်ချီ ပန်းချီပုံများနှင့် ဆင်တူသည့်ပုံစံဖြင့် ကြီးမားသော ကျောက်ပြားတစ်ခုထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ယင်ယန်ငါးသည် ခရုပတ်ပုံစံအတိုင်း ရှေ့သို့တွန်းကာ လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာပြီး တောင်များနှင့် မြစ်များကို တုန်ခါသွားစေသည့် မီးတောက်များ လျှံတက်လာသည်။ အံ့မခန်း မြင်ကွင်းပင်။

အမွေးအတောင်ရှိသော ပုတ်သင်နက်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းစေပြီး တွင်းနက်ကြီးကဲ့သို့ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တောင်ကြီးကဲ့သို့ ရှည်လျားသောလျှာသည် ဆန့်ထွက်ကာ အဖြူအမည်းကျောက်ပြားကို တိုက်ရိုက်ဖြန့်ကျဲထားသည်။ လင်းဟောက်ထျန်း သည် ရှောင်ရန် အချိန်မရှိသဖြင့် အနီးနားရှိ တောင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

ဘုန်း

ကျောက်တုံးအတွင်း၌ လင်းဟောက်ထျန်း သည် သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများ ကျိုးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း နာကျင်သွားသည်။ သူ့စိတ်ဆန္ဒက ပြင်းပြနေသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

“ချီးပဲ။... ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးတာပဲ... ငါသေတော့မှာလား..."

“စီနီယာ။ ကျွန်တော့်ကို လာကယ်ပါဦး"

မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ကျောက်တုံးကြီးထဲက အက်ကြောင်းများကို ကြည့်လိုက်သည့။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှာရှည်ကြီးက သူ့ကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

အို မဟုတ်ဘူး

ဘုန်း

မြှားကဲ့သို့ အသွားသုံးချောင်းရှိသော ဓားတစ်ချောင်းသည် လျှာကိုထိုးဖောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်သွားသည်။ ဖိအားကြောင့် မိုင်ဒါဇင်များစွာအတွင်း တောင်များနှင့် မြစ်များကို နစ်မြုပ်စေပြီး ပင့်ကူမျှင်များကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ခဏကြာတော့ လက်တစ်ဖက်က သူ့လည်ပင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိဖို့ သူကြည့်ရန်ပင် မလိုချေ။

"အစ်ကို ဖင်အန်း။ မင်း ပိုပြီးညင်သာပေးလို့မရဘူးလား”

လင်းဟောက်ထျန်း က အတင်းပြုံးပြသည်။ သူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ပင်။ သူတို့နှစ်ယောက်က သူ့ကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့ပေ။

ဖင်အန်း က သူ့ကို ပြန်မဖြေဘဲ ကျန်းကျန့် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းကျန့် သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူ့အသွားသုံးချောင်းရှိ ဓားကိုကြည့်ကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပုတ်သင်နက်သည် နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော လျှာကို ချက်ချင်း ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံး သွေးများ ထွက်ကျသွားသည်။

"ဒီဓားက ဘာကြောင့် အရမ်း အစွမ်းထက်လာတာလဲ။"

ကျန်းကျန့် အံ့သြသွားသည်။ လင်းဟောက်ထျန်း နှင့် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် ကျန်းချန်ရှန်းအား ဓား အလေးချိန်တိုးစေရန် ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင်၊ အချွန်နှစ်ထပ်ဓားသည် အလေးချိန် ကီလိုဂရမ် နှစ်သန်းရှိသည်။ အလွန်ချွန်ထက်သော်လည်း လေးလံရုံသာရှိသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက ဓားလှံရှည်ကို မှော်လက်နက်အဖြစ် သန့်စင်လိုက်သည်ကို သူတို့မသိခဲ့ကြပေ။ သန်မာသော သိုင်းပညာရှင်တို့က ၎င်း၏စွမ်းရည်အပြည့်ကို မပြသနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်၊ ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ၏ စိတ်ဝိဥာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ခြေရာကို ဖုံးကွယ်ရန် အတွင်း၌ ချိတ်စည်း ချထားခဲ့သည်။ အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ချိတ်စည်းကို ချိုးဖျက်ကာ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ၏ အင်အားကို ပြသနိုင်သည်။

ကျန်းကျန့် ၏ အကြည့်အောက်တွင် အပြာရောင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အစွယ်နှစ်ထပ် ဓားဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

ကျန်းကျန့် ၏ အကြည့်အောက်တွင် အပြာရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် သုံးချောင်းဓားလှံရှည် ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား၊ တာအိုနှလုံးသား အသွင်ပြောင်းခြင်း

တာအိုနှလုံးသားကိုယ်ပွား

လင်းဟောက်ထျန်း သည် တာအိုနှလုံးသားကိုယ်ပွား ကိုမြင်သောအခါ ချက်ချင်း သက်ပြင်းချကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

တာအိုနှလုံးသားကိုယ်ပွား သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သုံးဖက်ချွန် ဓားလှံရှည်ကို ကိုင်ထားပြီး ကီလိုဂရမ် ၂ သန်းလေးသော ဓားကို မြေပြင်မှ အလွယ်တကူ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထိုမှသာလျှင် ကျန်းကျန့် သည် တာအိုနှလုံးသားကိုယ်ပွား ၏ရုပ်သည် တာအို ဘိုးဘေးနှင့် တူညီကြောင်း သိသွားသည်။

သူက အဆင်မပြေသော အပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေမည့်အစား ရှက်ရွံ့သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူက အဘိုးအိုကို ထပ်ပြီး နှောင့်ယှက်မိသွားတဲ့ပုံပါပဲ။

ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် အတောင်ပံနှင့် အနက်ရောင် ပုတ်သင်ညိုသည် တောင်များကို တုန်လှုပ်စေကာ မြေကြီးကွဲအက်သွားသည့် အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

တာအိုနှလုံးသား ကိုယ်ပွား သည် သူ့လက်ထဲရှိ ဓားလှံရှည်ဖြင့် ခုန်လာသည်။ တခဏချင်းမှာပဲ လျှပ်စီးများက သူ့ကိုယ်ပေါ်ကို ရုတ်တရက် စုရုံးလာပြီး ကမ္ဘာကြီးကို အရောင်ပြောင်းသွားစေသည်။

တောင်ပံနှင့် ပုတ်သင်သည် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ကျောက်ရည်ပူကို တံတွေးနှင့် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံ့လွင့်သွားတဲ့ အရင်မီးတောက်များထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းသည်။

တာအိုနှလုံးသား ကိုယ်ပွား က သူ့လက်ထဲရှိ ဓားလှံရှည်ကို ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ လျှပ်စီးကို သယ်ဆောင်လာသော ဓားလှံသည် ဓားရှည်ပုံစံ သိပ်သည်းသွားသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား

လိပ်ပြာအာရုံခံ နတ်ဓား

ခက်ရင်းခွပုံစံ နှစ်ဘက်ချွန် ဓားလှံရှည်သည် ကျောက်ရည်ပူ မြစ်ချောင်းကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်ကာ တောင်ပံရှိသော ပုတ်သင်နက်၏လည်ချောင်းကို မရပ်မနား အင်အားသုံး၍ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပြီးပြည့်စုံသော အကွေ့အကောက်တစ်ခုဖြင့် ပုတ်သင်၏ ခန္ဓာမှ ပျံထွက်လာပြီး ကျန်းကျန့် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျန်းကျန့် အံ့အားသင့်သွားသည်

တူညီသော နတ်လက်နက်ကို သူ့လက်ထဲတွင်သာ ရိုက်ချိုးနိုင်သော်လည်း တာအိုဘိုးဘေး လက်ထဲတွင်တော့ အံ့မခန်းပင်။

ဖင်အန်း သယ်ဆောင်လာသော လင်းဟောက်ထျန်း သည် သူကြည့်နေစဉ် သူ့တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည် ။ ဒီလှည့်ကွက်ကို သူ သင်ယူချင်တယ်။

အစွမ်းထက်ရုံတင်မကဘူး သောက်ရမ်းမိုက်တယ်

တောင်ပံရှိ ပုတ်သင်နက်မှာ လည်ချောင်းကို ထိုးဖောက်ခံရပြီးနောက် တောင်တန်းများထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ အတောင်တို့သည် တောင်များကို ဖြိုခွဲသော်လည်း ချက်ချင်းမသေ။ ဖုန်မှုန့်များကြားထဲတွင် နီမြန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဘုန်း

တာအိုနှလုံးသား ကိုယ်ပွား သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ပုတ်သင်နက်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ နင်းလိုက်သဖြင့် မြေပြိုကျကာ အက်ကြောင်းများ မိုင်ရာနှင့်ချီ ဖြစ်လာသည်။

လေလွင့်နေသော ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားသောအခါ ကျန်းကျန့် နှင့် အခြားနှစ်ယောက်က တာအိုနှလုံးသား ကိုယ်ပွား အပြင် ပုတ်သင်ညို၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် နောက်ထပ်ရုပ်တစ်ရုပ်ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကျန်းချန်ရှန်းပင်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် တောင်တန်းများနှင့် ပင်လယ်များ၏ ဂန္တဝင်စာအုပ်ကို ကိုင်စွဲထားပြီး တောင်ပံရှိသော ပုတ်သင်နက်၏ ဝိညာဉ်တစ်ဝက်ကို စတင်စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဤအကောင်၏ အသားတင်တန်ဖိုးသည် ကောင်းကင်ဂူ အဆင့်ကိုးထက်ပင် ကျော်လွန်ကာ အမှတ်ပေါင်း သန်းနှစ်ဆယ် ရှိသည်။ သူ လက်မခံလိုက်ပါက နှမျောစရာပင်။

ပုတ်သင်ညိုသည် နာကျင်စွာ ရုန်းကန်ခဲ့ရသော်လည်း မလှုပ်ရှားနိုင်။ ဒီကိုလာသည့်လမ်းတွင် ကျန်းချန်ရှန်းက တာအိုနှလုံးသား ကိုယ်ပွားကို အရင်တိုက်ခိုက်ခိုင်းခဲ့ပြီး သူက ထိုက်ယန်တောင်လှုပ်ရှားမှုစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး တောင်များစွာကို စုပ်ယူခဲ့သည့။ ထို့ကြောင့် သူ၏အလေးချိန်သည် တောင်တစ်သိန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် အတူ တောင်ပံပါ ပုတ်သင်နက်ကို မလှုပ်ရှားနိုင်သည်အထိ နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

နှစ်များစွာကြာပြီးနောက် ကျန်းချန်ရှန်း သည် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်နှစ်က သူ၏ အသားတင်တန်ဖိုးမှာ သန်း 100 ကျော်သွားခဲ့သည်။ ဤမျှလောက်သော မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးများဖြင့် ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲကို မည်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ မနှိမ်နင်းနိုင်မည်နည်း။

အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းထားလို့ မရရင် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သတ်ပစ်လို့ရတယ်။

တောင်နှင့် ပင်လယ် ဂန္တဝင်ကျမ်းသည် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဝန်းရံနေသည့်ကြားမှ အလွန် တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။

"အဲဒါဘာလဲ” လင်းဟောက်ထျန်း မျက်လုံးပြူးပြီး အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းကျန့် လည်း အဝေးကနေ ကြည့်နေသည်

မကြာခင်မှာ သူတို့တစ်သက်လုံး မမေ့နိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တောင်ပံပါ ပုတ်သင်နက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြီးမားသော အသွင်အပြင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် တောင်ပံပါ ပုတ်သင်နက်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကြည်လင်တောက်ပသည်။

အဲဒါ…

ဝိညာဉ်လား

နှစ်ယောက်သား တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သိုင်းပညာလောကတွင် လူဝင်စားခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်များ၏ ဒဏ္ဍာရီများ အမြဲရှိခဲ့သည်။ လက်စားချေတတ်သော ဝိညာဉ်များစွာသည် အချို့သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း သို့မဟုတ် သက်ရှိသတ္တဝါများနှင့်ပင် တွယ်ကပ်ကာ ယင်အရိုးစုနှင့် ပြစ်ဒဏ်ခေါင်းဆောင်ကဲ့သို့ပင် လူဆိုးဖြစ်လာသည်။ သို့သော်လည်း သိုင်းပညာရှင်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်များအကြောင်းကို အနည်းငယ်သာ သိရှိကြပြီး နယ်ပယ်နိမ့်ပါးသူများသည် ဝိညာဉ်များ၏တည်ရှိမှုကို မမြင်နိုင်ပေ။

၎င်းတို့မြင်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဝိညာဉ်များ ပေါ်ထွက်ခွင့်ပေးထားသည့် တောင်နှင့် ပင်လယ်များ၏ ဂန္တဝင်သိုင်းကျမ်း ထူးခြားမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အကြည့်များအောက်တွင် တောင်ပံပါ ပုတ်သင်ညို၏ ဝိညာဉ်တစ်ဝက်ကို ကွဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ တာအိိုဘိုးဘေးက လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းစာအုပ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ကျန်တစ်ဝက်သည် ပုတ်သင်ညို၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ့ဘယ်ဘက်လက်ညိုးကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ချန်မိသားစု ၏ ချီလက်ချောင်း ကို အသုံးပြုကာ ၎င်း၏ဦးခေါင်းနှင့် နှလုံးကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် မထားခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ဝိညာဉ်တစ်ဝက်သည် တောင်နှင့်ပင်လယ် သိူင်းကျမ်းထဲတွင်ရှိနေသရွေ့၊ သူသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ၎င်း၏ဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။ ၎င်းကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေခြင်းသည် တာအိုကမ္ဘာ တွင် သက်ရှိသတ္တဝါအရေအတွက်ကို တိုးမြင့်စေမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအဖော်၏ ခန္ဓာသည် ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် တာအိုကမ္ဘာ တွင် ထားရန် မကောင်းပေ။

ထို့အပြင် လင်းဟောက်ထျန်း နှင့် အခြားနှစ်ဦးသည် ၎င်း၏ သွေးဆက်ကို သတ်ပစ်ခဲ့သဖြင့် အမုန်းတရားမျိုးစေ့က ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်ရှန်း ကို သစ္စာစောင့်သိသော်လည်း ဆက်လက်ရှင်သန်ကြီးထွားခွင့်ပေးပါက နောင်တစ်ချိန် ဒုက္ခတွေ့နေမည် ဖြစ်သည်။

မြိုင်ဟေဝန်၌ အားကြီးသောသူတို့သည် အားနည်းသောသူတို့ကို လုယူကြ၏။ ကျန်းချန်ရှန်း သည် လင်းဟောက်ထျန်း နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို ဝေဖန်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင်၊ တောင်ပံပါ ပုတ်သင်နက်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို အမဲလိုက်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် အကျင့်စာရိတ္တမရှိပေ

ကျန်းချန်ရှန်း သည် တာအိုနှလုံးသားကိုယ်ပွား နှင့် တောင်နှင့် ပင်လယ် သိုင်းစာအုပ်ကို ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခဲ့သည်။ သူမှလွဲ၍ အခြားမိုင်ပေါင်း သန်းပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးတွင် အသန်မာဆုံး ကျွမ်းကျင်သူသည် အမှတ်ပေါင်း ၁၀ သန်းခန့်သာ ရှိသည်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ကျန်းကျန့် နှင့် အခြားနှစ်ယောက်သည် ကျန်းချန်ရှန်း သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

“ဆရာ့ကို ထပ်ပြီးဝင်ပါခိုင်းမိတာ တောင်းပန်ပါတယ်…”

ကျန်းကျန့် က ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ကို မကြည့်ဝံ့။

သေခါနီးဆဲဆဲဖြစ်တဲ့ လင်းဟောက်ထျန်း က “ဒါအားလုံးက ငါ့အပြစ်ပါ။ ငါသတ်ခဲ့တဲ့ကောင်က ကလေးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး။"

လင်းဟောက်ထျန်း သည် တောင်ကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားသော တောင်ပံပါ ပုတ်သင်နက်၏ အလောင်းကို ကြည့်ရှုစဉ် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ် သိုင်းဧကရာဇ်မင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိသော်လည်း ထိုမှတ်ဉာဏ်များတွင် တောင်ပံပါ ပုတ်သင်နက်ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။

ကျန်းချန်ရှန်း က “တောကြီးက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ သတိထားပါ။ ငါ အမြဲတမ်း အချိန်မီ ရောက်မလာနိုင်ဘူး"

သူ့အသံ ဆံုးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ မထွက်ခွာခင်တွင် ပုတ်သင်ညိုl ခြေသည်းတစ်ချောင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်

ကျန်းကျန့် နှင့် လင်းဟောက်ထျန်း သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားသည်။

“မာစတာ က အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ သူက ဒီလို သားရဲတစ်ကောင်ကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိူင်တယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခု…” ကျန်းကျန့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အဆုံးတွင် သူမည်ကဲ့သို့ ဖော်ပြရမည်ကို မသိ။

လင်းဟောက်ထျန်း က “အဲဒါကို မစဉ်းစားနဲ့။ မမြင်ယောင်ဆောင်နေ။ သူက အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားပဲ။ အစ်ကို ဖင်အန် မင်း အခု လွှတ်လိုက်လို့ရပြီ"

ဖင်အန်း သည် သူ့လက်ကို ချက်ချင်းလွှတ်လိုက်ပြီး လင်းဟောက်ထျန်း သည် သူ့ခြေထောက်များကို လိမ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

လင်းဟောက်ထျန်း သည် ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ၏ သွေးနှင့် ချီကို စုပ်ယူရန် သူ၏ စွမ်းအင်ကို စတင်လည်ပတ်ခဲ့သည်။

ကျန်းကျန့် လည်း ပုတ်သင်ညို ထဲတွင်ပါရှိသော ရှားပါးရတနာများကို ၎င်း၏ ဓားလှံဖြင့် ကောက်ယူခဲ့သည်

နတ်ဆိုးကပ်ဘေးကြီး စတင်ချိန်မှစ၍ မဟာကျင်း ၏ သိုင်းပညာရှင်တို့သည် နတ်ဆိုးသားရဲအလောင်းများကို ခွဲထုတ်ရန် နည်းလမ်းကို ကျွမ်းကျင်လာကြသည်။ နတ်ဆိုးသားရဲ အားကောင်းလေ၊ ၎င်း၏အလောင်းတွင် ပါဝင်သော ဘဏ္ဍာများ များလေလေ၊ ဖြစ်သည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများမှာလည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းကျန့်သည် တောင်ပံပါ ပုတ်သင်နက်၏ မျက်လုံးဆီသို့ ရောက်လာသည်။ သူ့ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေတဲ့ သဲတစ်စကဲ့သို့ပင်။၊ မဟုတ်ဘူး၊ သူက သဲထက်တောင် ပိုသေးတယ်။ ကျန်းကျန့် သည် စစ်ဆေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏မျက်ခုံးကြားရှိ တတိယမျက်လုံးသည် ရုတ်တရက်ပွင့်လာပြီး လှိုင်းများကို လွင့်သွားစေသည့် အားပြင်းသော စုပ်ယူအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ဒါက…”

ကျန်းကျန့် အံ့သြသွားသည်။ သူသည် ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲထံမှ အကန့်အသတ်မရှိသော ကံကြမ္မာကောင်းချီးကို ခံစားနိုင်သည်။ အခြား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို လိုက်ရှာသောအခါ ဤအရာသည် မဖြစ်စဖူး။

" ထိုက်ဟယ်ခေတ် ၂၂နှစ်မှာ လင်းဟောက်ထျန်း၊ ကျန်းကျန့်နဲ့ ဖင်အန်းတို့ဟာ အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့ မြိုင်ဟေဝန် ချီလင်းရေလွှမ်းနဂါးဆီကနေ သူ့ရဲ့သားငယ်ကို အမဲလိုက်မိတဲ့အတွက် အလိုက်ခံခဲ့ရတယ်။ မြိုင်ဟေဝန် ချီလင်းရေလွှမ်းနဂါးဟာ ကမ္ဘာကဲ့ မီးတောင်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီးတော့ ကမ္ဘာမြေကို ဘေးဥပဒ်ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲမျိုးစိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ဟာ မစားခင် မီးတောင်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိတဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို နှစ်မြုတ်တတ်ကြပါတယ်။ သင်ဟာ အချိန်မီလုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး ဤဘေးဆိုးကို ရပ်တန့်နိုင်တဲ့အတွက် ရှင်သန်ခြင်းဆုလာဘ်—နတ်ဘုရားစွမ်းအား၊ ရေခဲချိတ်စည်းစွမ်းရည်ကို ရရှိပါတယ်။

ကျန်းချန်ရှန်း ခြံဝင်းထဲ ပြန်ဝင်လာပြီး ဒီသတိပေးချက်က သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာသည်။

ကံကြမ္မာကောင်းချီး သားရဲမျိုးစိတ်လား။

ဒီလိုမျိုး ရက်စက်တဲ့ အကောင်တွေ ရှိခဲ့ဖူးတာလား။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် ကမ္ဘာမြေဝိညာဉ်သစ်ပင်ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ထိုင်လိုက်သည်။ “မိန်းကလေးကျီ၊ ကံကြမ္မာကောင်းချီး မျိုးစိတ်ဆိုတာ ဘာလဲ သိလား။

ကျီဝူကျွင်း က မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပြောသည်။ “အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရ ကံကြမ္မာ ကောင်းချီး မျိုးစိတ်စာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးစွမ်းအား အတိုင်းအတာတစ်ခုနဲ့ မွေးဖွားလာတဲ့ သတ္တဝါမျိုးစိတ်တစ်ခုပါ။ ရှေးခေတ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကြားမှာ အဲဒါကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ရတယ်။ တချို့ သားရဲတွေက လူ့လောကကို ကောင်းကျိုးပြုနိုင်တာတွေ ရှိတာကြောင့် သူတို့ကို မင်္ဂလာသားရဲတွေလို့ ခေါ်ကြတယ်။ တခြားဟာတွေက ကံမကောင်းစေတာကြောင့် ဘေးဥပါဒ် သားရဲတွေလို့ ခေါ်ကြတယ်။ ကံကြမ္မာကောင်းချီးရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲကိုယ်တိုင်က သေပြီးရင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထွက်လာပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီးတော့ သားစဉ်မြေးဆက်အနေနဲ့ မွေးဖွားဖို့ စောင့်ဆိုင်းကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်”