မြေအောက်ကမ္ဘာလေ။ ချိတ်စည်းကိုးခု ဖီးနစ်သရဖူ

အရိပ်မည်း၏ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်ခံရမှုတွင် တာအို နှလုံးသားကိုယ်ပွား သည် ၎င်း၏အနက်ရောင်ခြေသည်းများကို ပိတ်ဆို့ရန် စိတ်ဝိညာဥ် ဒိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကြောက်စရာကောင်းသော ရောင်ဝါက သူ့ခြေဖဝါးအောက်တွင် ပြိုကျပြီး သူ့ရှေ့ရှိ မြစ်ရေများပါ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ကျန်းကျန့် နှင့် အခြား နှစ်ယောက် သည် ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါကြောင့် နောက်သို့ဆုတ်သွားကြပြီး အားလုံးက အနက်ရောင် အရိပ်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေကြသည်။

တာအိုကိုယ်ပွား က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး "မင်းတစ်ယောက်တည်း အကြာကြီးရှင်သန်နေပြီး မင်းမွေးဖွားလာဖို့ မလွယ်တာကို ငါသိပါတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို အခွင့်အရေးပေးခဲ့တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ မင်းအဲဒါကို တန်ဖိုးမထားဘူး"

ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးထဲရှိ အပြာရောင်အလင်းဓားတစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရား စွမ်းအား၊ လိပ်ပြာအာရုံခံနတ်ဓား

အိုး

လိပ်ပြာအာရုံခံနတ်ဓား သည် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး မြစ်လှိုင်းများနှင့် အရိပ်မည်းများကို အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်အရိပ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး အအေးဓာတ်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အနက်ရောင်အအေးဓါတ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနက်ရောင် မြူခိုးထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ကျမ်းကျန့် နှင့် အခြားနှစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော အနက်ရောင် အရိပ်ကို မျှော်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤလူသည် ပေနှစ်သောင်းနီးပါး အရပ်ရှည်ပြီး လူနှင့်တူသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည်။ အလွန့်အလွန်ရှည်သော လက်ခြောက်ခုပါရှိသည်။ ၎င်း၏ခြေသည်းများသည် ဦးခေါင်းထက် ပိုကြီးပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝအနက်ရောင်ဖြစ်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးရောင်ရေခဲပုံဆောင်ခဲများဖြင့် မြှုပ်နှံထားပြီး လေအေးများက မြူမှုန်ကဲ့သို့ ဝိုင်းရံထားသည်။ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖေါက်ရင်း ပြင်းထန်စွာ နာကျင်စေသည့် စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဓားသည် ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ငါမင်းကိုစားမယ်"

အနက်ရောင် အရိပ်သည် မြေကြီးကွဲအက်သွားစေသည့် အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ရင်ဘတ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ၎င်း၏လက်နှစ်ချောင်းမှလွဲ၍ အခြားလက်လေးချောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး တာအိုကိုယ်ပွားဆီသို့ ၎င်း၏ခြေသည်းများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ တခဏချင်းမှာပဲ၊ မထင်မှတ်သော လေဖိအားတစ်ခုက ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာပြီး တာအိုကိုယ်ပွား၏ ခြေဖဝါးအောက်က မြေပြင်ကို အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားစေသည့။ မြစ်ရေကလည်း လျှံလာသည်။

ကျန်းကျန့် နှင့် အခြားနှစ်ယောက်တို့သည် တိုက်ပွဲမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေနှင့် လှိုင်းလုံးများသည် အေးစက်သောလေများနှင့် ရောနှောကာ ကျိုးပဲ့နေသော မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများသာ် လျင်မြန်စွာ အေးခဲသွားသည်။ တာအိုကိုယ်ပွား တစ်ခုတည်းသာ အေးခဲခြင်း မရှိပေ။

“ဒီလေက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။”

တာအိုကိုယ်ပွား သည် သူ၏ညာဖက်လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ဆီသို့ ရိုက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင်လက်ဖဝါးကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ အရိပ်မည်းကြီး၏ ဦးခေါင်းကို မရပ်တန့်နိုင်သော စွမ်းအားများဖြင့် ထိမှန်သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်မည်းကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မပြိုကျမီ ဒူးထောက်သွားရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လောက်ကြီးလဲ။ ကောင်းကင်ကို ထောက်ထားတဲ့ ဖန်ဆင်းရှင်နတ်ဘုရား. ပြိုလဲသွားသလိုပင်။

အနက်ရောင် အရိပ်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

စစ်ဝေ ကောင်းကင်ပိတ်လှောင်ခြင်း တာအိုလက်ဖဝါး

ခရမ်းရောင်လက်ဖဝါးအထက်တွင် ပုံတစ်ပုံရှိသည်။ ကျန်းချန်ရှန်းပင်။ သူသည် တောင်နှင့်ပင်လယ်များ၏ သိုင်းကျမ်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ညာလက်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင် လက်ဖဝါးအရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနက်ရောင်အရိပ်၏ နောက်ကျောကို ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ညာဖက်ခြေဖဝါးကို ဗဟိုချက်အနေဖြင့်၊ ရေခဲချီ သည် အနက်ရောင်အရိပ်ကို ဖြန့်ကျက်အေးခဲစေသည်။ အသက် ၅ ကြိမ်ရှူချိန်တွင်၊ ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးသည် တွားသွားသည့်ပုံစံဖြင့် ရေခဲတောင်တစ်ခုထဲသို့ အေးခဲသွားသည်။

အေးစက်သောလေသည် ကျန်းကျန့် နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ဆီသို့ ပြေးသွားကာ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ကျန်းကျန့် သည် တောင်များနှင့် ပင်လယ်များ၏ ဂန္တဝင် သိုင်းကျမ်းကို အသက်သွင်းပြီး ၎င်း၏ဝိညာဉ်ကို စတင်စုပ်ယူလိုက်သည်။

မကြာမီတွင်၊ အနက်ရောင်အရိပ်၏ဝိညာဉ်သည် ရေခဲပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတစ်ဝက်သည် တောင်များနှင့် ပင်လယ် သိုင်းကျမ်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

သူသည် တောင်များနှင့် ပင်လယ် သိုင်းကျမ်းကို ဧရာမဝိညာဉ်လက်စွပ်ထဲသို့ သွင်းလိုက်ကာ အနက်ရောင်အရိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရား မျက်လုံးကို အနက်ရောင် အရိပ်၏ မျက်လုံးများပေါ်တွင် တပ်လိုက်သည်။

ကျန်းကျန့် နဲ့ တခြားနှစ်ယောက်က ချဉ်းကပ်ချင်ပေမယ့် တာအိုကိုယ်ပွား က တားလိုက်သဖြင့် ရပ်တန့်ဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

"မင်းဟာ စီနီယာရဲ့ကိုယ်ပွားလား၊ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုး ဝိညာဥ်လား” လင်းဟောက်ထျန်းသည် တာအိုနှလုံးသား ကိုယ်ပွားကို စိုက်ကြည့်ကာ စပ်စုမေးသည်။

တာအို ကိုယ်ပွားက ကျန်းချန်ရှန်း ရဲ့ အသံကို ထုတ်လိုက်ပြီး "မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

ထိုအသံကိုကြားသောအခါ လင်းဟောက်ထျန်း သည် သူ့နှာခေါင်းကို ထိလိုက်ကာ ထပ်မမေးရဲတော့ပေ။

ကျန်းကျန့် သည် အေးခဲနေသော အနက်ရောင် အရိပ်ကို သူ့မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်လျက် ကြည့်နေသည် ။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာခန့် အချိန်ပြီးနောကိ

ကျန်းချန်ရှန့် သည် ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရား မျက်လုံး ကိုဖျက်သိမ်းပြီး အနက်ရောင်အရိပ်ကိုသတ်ရန် လိပ်ပြာ အာရုံခံနတ်ဓား ကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။ ရေခဲများ ကွဲအက်ပြီး မြေပြင်မှာ သွေးတွေ ပေါ်လာသည်။

တာအိုကိုယ်ပွား သည် ကျန်းချန်ရှန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ကျန်းချန်ရှန်း သည် အရိပ်မည်းကြီး၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လင်းဟောက်ထျန်းက ကျန်းကျန့် ကိုကြည့်ကာ "စီနီယာ ငါတို့ကို မကျေနပ်ဘူးလား"

ကျန်းကျန့် က ခေါင်းခါပြီး “အများကြီး စဉ်းစားနေဖို့ မလိုပါဘူး။ သူတကယ်မကျေနပ်ရင် ငါတို့ကို ကယ်တင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ပိုသန်မာလာပြီး မဟာကျင်း ကို ကာကွယ်နိုင်သရွေ့တော့ သူကျေနပ်သွားလိမ့်မယ်။”

လင်းဟောက်ထျန်း က ဒါဟာ အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရသည်။ ထို့နောက် အရိပ်မည်းကြီးကို ကြည့်ကာ “ဒီကောင်က ပုတ်သင်ပျံထက်တောင် ပိုသန်မာတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ငါတို့ ထပ်ပြီး အသွင်ပြောင်းတော့မလို့။”

ကျန်းကျန့် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက စူးစူးရဲရဲ တောက်လောင်နေသည်။

ခြံထဲသို့ သူပြန်လာစဉ် ကျန်းချန်ရှန်း ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် စကားတစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။

" ထိုက်ဟယ်ခေတ် ၃၂ နှစ်မှာ လင်းဟောင်ထျန်း၊ ကျန်းကျန့်နှင့် ဖင်အန်းတို့ဟာ ချောက်နက် နတ်ဆိုးရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်မိခဲ့တယ်။ ချောက်နက် နတ်ဆိုးဟာ မြေအောက်လောက လေ ကို လှည့်စားနိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာ ကောင်းချီး မျိုးစိတ်တစ်ခုပါ။ လူသားတွေကို ရှာဖွေပြီး စားသောက်တတ်တယ်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့၊ သင်က ဤဝဋ်ကြွေးကို ရှင်းပစ်ဖို့ အချိန်မီလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ရှင်သန်ခြင်းဆု—မှော်ရတနာ၊ ချိတ်စည်းကိုးခု ဖီးနစ်သရဖူ ရရှိခဲ့ပါတယ်။”

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ ၎င်းသည် ကံကြမ္မာကောင်းချီး မျိုးစိတ်ဖြစ်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ လေ

ယခင်က သူမြင်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောနေရာသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ နှင့် အလွန်ဆက်စပ်နေပုံရသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် ချောက်နက် နတ်ဆိုး ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရန် ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ချောက်နက် နတ်ဆိုး သည် အနှစ် ၅၀၀၀ အသက်ရှင်နေနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ မှတ်ဉာဏ် အများစုမှာ အမဲလိုက်ခြင်း၊ အစာစားခြင်းနှင့် အိပ်စက်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ချောက်နက် နတ်ဆိုး သည် မြေအောက်၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် တစ္ဆေမီးတောက်များနှင့် ဆင်တူသော စိမ်းပြာရောင်မီးတောက်များ လွင့်ပျံနေသော အလွန်မှောင်မိုက်သော မြေအောက်နေရာဖြစ်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ အပြင် ကျန်းချန်ရှန်း ကို အထိတ်တလန့်ဖြစ်စေဆုံး အရာမှာ ငယ်ငယ်က ချောက်နက်နတ်ဆိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရုပ်သွင်ဖြစ်သည်။ ပုံ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးသည် အဖြူရောင်အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး ၎င်း၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် လူနှင့်ဆင်တူသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် ပေတစ်ရာမြင့်သည်။ သာမန်လူသားတွေ ဒီလောက်ကြီး ကြီးထားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် ပိုင်ချီနှင့် ကျီဝူကျွင်း ၏ အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ "ငါတွေးနေတဲ့ပုံရိပ်က ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းလဲ ငါသိချင်တယ်"

“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ စနစ်က ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အင်အားကို မတွက်ချက်နိုင်သေးပါဘူး။”

ကျန်းချန်ရှန်း က ဒါကို မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ချောက်နက်နတ်ဆိုး သည် ထိုရုပ်ပုံကို တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဖူးသည်။ ၎င်းသည် လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လူသားများကို ထူးထူးခြားခြား စိတ်ဝင်စားလာခြင်းမှာ ထိုရုပ်၏ အစွမ်းသတ္တိကို အတိအကျ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချောက်နက် နတ်ဆိုး၏ မှတ်ဉာဏ်ကြောင့် ကျန်းချန်ရှန်း သည် ကြမ်းတမ်းသောသားရဲများသည်လည်း လူသားဘာသာစကားပြောတတ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ဘာသာစကားသည် လူသားများနှင့် အတူတူပင်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးပြင်းလာသောအခါ ၎င်းတို့သည် ဤဘာသာစကားကို အလိုအလျောက် ကျွမ်းကျင်လာသည်။ ဤအရာက သူ့ကို မဟာတောနက်ကြီးအား ပို၍စိတ်ဝင်စားလာစေသည်။

လူသားဘာသာစကားကို တီထွင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ကြီးမြတ်သောတော၌ တည်ရှိမှု သို့မဟုတ် စည်းမျဉ်းအချို့က ပေးဆောင်ထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ကျီဝူကျွင်း ၏ အဆိုအရ လူသားမျိုးနွယ်သည် မြိုင်ဟေဝန်ထဲ တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။

ဤဘာသာစကားကိုအခြေခံ၍ ေချာက်နက်နတ်ဆိုး သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲမျိုးနွယ်များစွာနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဤလူသည် အိမ်တွင်းပုန်းသဘာဝရှိပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး လူသတ်သမားဖြစ်သည်။ မိတ်ဖွဲ့နည်းကို မသိခဲ့ဘဲ ရန်သူများ တောကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ရှိနေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် အတွေးကို ရပ်လိုက်ပြီး ချိတ်စည်းကိုးခု ဖီးနစ်သရဖူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို လက်ခံလိုက်သည်။

ချိတ်စည်းကိုးခု မူလဖီးနစ်သရဖူ သည် ရှေးဟောင်း ကမ္ဘာဦး ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွေးအမှင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပါရှိသည်။ ဤသရဖူသည် ၎င်း၏သခင်ကို ကာကွယ်နိုင်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် ရှေးဦးဖီးနစ်၏ဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင်၊ ဤရှေးဟောင်းဖီးနစ်၏ဝိညာဉ်သည် သခင်၏ စိတ်စွမ်းအင်မှ ဖြစ်တည်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စွမ်းအတိုးလာသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခုရှိသော်လည်း ၎င်းကို တကယ့် ရှေးဦးဖီးနစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ ထို့အပြင် ဤသရဖူကို ၀တ်ဆင်ထားခြင်းဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းနှင့် ညီမျှသော မီးတောက်ပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်နိုင်သည်။

တော်တော်ကောင်းတဲ့ မှော်ရတနာတစ်ခုပဲ။

ကျန်းချန်ရှန်း က ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ သရဖူ၏အောက်ခြေသည် ငွေရောင်ဖြစ်ပြီး၊ အထက်တွင် အတောင်ပံဖြန့်ထားသော ဖီးနစ်ကျောက်စိမ်းရုပ်တုတစ်ခုရှိသည်။ ငွေရောင်အောက်ခြေတွင် ဖီးနစ်ခြေရာများ ဝှက်ထားသည်။ သရဖူ၏အဆုံးတွင် ရှည်လျားသော ဖီးနစ်အမွေးတစ်ချောင်းရှိသည်။၎င်းသည် ွေကွးးညွှတ်သွားကာ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

အရမ်းစတိုင်ကျတယ်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် အတွင်း၌ စွမ်းအားများကို စတင်သန့်စင်လိုက်သည်။

မအောင်မြင်ခင် သုံးရက်နဲ့ သုံးညကြာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် ချိတ်စည်းကိုးခု ဖီးနစ်သရဖူး ကိုဝတ်ဆင်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စိတ်စွမ်းအင်များနှင့် ရင်းနှီးမှု ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ဟု ခံစားမိသည်။

အိမ်မှထွက်၍ မြေကြီးဝိညာဉ်သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်နေ၏။

ပိုင်ချီ၊ ကျီဝူကျွင်း၊ ဟွမ်ထျန်နှင့် ဟေးထျန် တို့သည် သူ၏ ဖီးနစ်သရဖူ ကို ကြည့်ကြသည်။

ပိုင်ချီ က "မာစတာ၊ ခေါင်းပေါ်က ဘာလဲ”

ကျန်းချန်ရှန်း က “ငါက ရက်စက်တဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ပြီး သရဖူအဖြစ် ပြန်သန့်စင်လိုက်တာ”

ရှင်းပြချက်တစ်ခုတော့ ရှိရမှာပေါ့။ လိမ်တယ်လို့ သံသယဖြစ်ခံရမည်ကို သူ မကြောက်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူပြောခဲ့သောစကားကြောင့် အခြားသူများ မယုံလျှင် သူဘာမှ လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ပိုင်ချီက "အရမ်းလှတယ်။ ဒီ အမွေးတွေ က ဘယ်လိုလုပ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲ ဖြစ်လာတာလဲ”

“ငါလည်းမသေချာဘူး”

"ဒီကမ္ဘာမှာ မာစတာမသိတာ ရှိသေးလား”

“ရှိတာပေါ့။ မင်းရဲ့ နှလုံးသားလိုပဲ။ ငါ ထွင်းဖောက် မမြင်နိုင်ဘူး"

"ကျွန်မနှလုံးသားက ဘယ်လောက်တောင် မှန်းဆရခက်တာမလို့လဲ”

ပိုင်ချီက က ရှက်ဟန်ဆောင်ပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ရဲ့ နံဘေးကို သွားပြီး သူ့ကို မျက်စိမှိတ်ပြသည်။

နတ်ဆိုးဝံပုလွေတစ်ကောင်က သူ့ကို မျက်စိမှတ်ပြနေတယ်။

ကျန်းချန်ရှန်း က စိတ်မသက်မသာခံစားရပြီး သူမကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

ကျီဝူကျွင်း သည် ချိတ်စည်းကိုးခု ဖီးနစ်သရဖူ ကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။

ငှက်ကလေးက ဖီးနစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့…

တာအိုဘိုးဘေး ဖီးနစ်တစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့တာလား။

ကျီဝူကျွင်း သည် ဤခန့်မှန်းချက်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။ မြိုင်ဟေဝန် သည် ကျယ်ပြောလှပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောကြောင့် ဖီးနစ်တစ်ကောင်ရှိခြင်းသည် အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

ခြံဝင်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ၏ ဖြတ်ကျော်မှုကို အာရုံစိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသောကြောင့် ဆေးအသစ်များကို သန့်စင်ရန်အတွက် ချောက်နက်နတ်ဆိုး ၏ ခြေသည်းများကို မသုံးခဲ့ပေ။

ဖုန့်ထန်း၊ နန်းတော်၏ ပင်မခန်းမဆောင်တွင် အရာရှိများအားလုံး ခေါင်းငုံ့ကာ စုရုံးနေကြသည်။ ခန်းမတွင်းရှိ လေထုသည် အလွန်အမင်း ဖိအားဖြစ်နေသည်။ ဧကရာဇ်လီယာသည် အရာရှိများကို စိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသကို ထိန်းရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေသည်။

“ငါ့ရဲ့ ဖုန့်ထျန်းက ကောင်းကင်ဂူ အဆင့်ငါး ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ခေါ်ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား”

လီယာသည် အသံနက်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ကာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

အရာရှိအိုတစ်ယောက်က မတ်တပ်ရပ်ပြီး လက်အုပ်ပြီး ပြုံးပြသည်။ “အရင်တုန်းကတော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း မဟာကျင်း ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဧကရာဇ်ဟောင်းက အသေအေပျာက်တွေ အများကြီး ဖြစ်စေခဲ့ပြီးတော့ ဖုန့်ထျန်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း ပျက်ခဲ့ရပါတယ်။ ယခုအချိန်မှာ၊ ဖုန့်ထျန်းက အဲဒီလိုပညာရှင်ကို ဆွဲဆောင်ထားဖို့ အရမ်းခက်ပါတယ်။ အရှင်၊ နတ်ဆိုးသူတော်စင် အသင်္ချေရုံးတော််ကို အချိန်တိုအတွင်းမှာ တည်ထောင်ခဲ့ပေမဲ့ နတ်ဆိုးသူတော်စင်က တည်ထောင်ထားတာပါ။ ကောင်းကင်ဂူအဆင့်ငါး ပညာရှင်တွေတောင်မှာ မဆန့်ကျင်နိုင်မှာ စိုးရိမ်မိပါတယ်။ ကျန်မင်းဆက်သုံးပါးက ဒါကို သိထားတာမလို့ ရှောင်နေကြတာပါ။ ကျွန်တော့်အမြင်အရ၊ ဖုန့်ထျန်းက ရှင်သန်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိချင်ရင် တခြား အင်အားကြီး မင်းဆက်တွေနဲ့ ဆက်နွယ်နေတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုပဲ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်”

သူပြောပြီးသည်နှင့် တခြားအရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိများက ချက်ချင်းသဘောတူကြသည်။

ရှင်မလားသေမလား အခြေအနေတွင် ၎င်းတို့၏ဆန္ဒများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ဒီနှစ်တွေအကုန်လုံး လီယာသည် သိုင်းကံကြမ္မာကောင်းချီး ရဲ့ တာအို ကို မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ တကယ်ထိရောက်သော်လည်း ဘယ်လောက်ပဲ ထိရောက်ပါစေ၊ အချိန်ယူရမှာဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးများက သူတို့ကို အချိန်မပေးပေ။

မဟာကျင်း ၏လက်တွင် အပြင်းအထန်ရှုံးနိမ့်ပြီးကတည်းက ဖုန့်ထျန်း သည် မမောက်မာနိုင်တော့ပေ။ ကမ္ဘာကြီးကို နှိမ့်ချစွာ ကြည့်ရန် သတ္တိမရှိတော့ပေ။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှ ပြည်သူတို့၏ နှလုံးသားအထိ အားလုံးက အတူတူပင် တွေးကြသည်။

ယခုတွင် နတ်ဆိုးသူတော်စင် အသင်္ချေ ရုံးတော် သည် ၎င်းတို့ဆီသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ လာနေသည့်အတွက် တာဝန်ရှိသူများ စဥ်းစားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ လက်နက်ချပြီး အခြားအချုပ်အခြာအာဏာပိုင်မင်းဆက်များကို အကူအညီတောင်းရန် ဖြစ်သည်။

လီယာ က လှောင်ပြောင်သော အပြုံးကို ထုတ်ဖော်ပြီး “နိုင်ငံ၃ခုက ဆန့်ကျင်ဖို့ မဝံ့ရဲကြဘူးဆိုမှတော့ ဖုန့်ထျန်းက ဘာကိုအားကိုးရမှာလဲ”

အရာရှိအိုကြီးက “ပင်လယ်ပြာနိုင်ငံနဲ့ ပူးပေါင်းလို့ရပါတယ်။ ပင်လယ်ပြာနိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုက အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံနဲ့ နတ်ဆိုးတွေကြား စစ်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံရဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦးကလည်း ပင်လယ်ပြာနိုင်ငံထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ အခြေခံအုတ်မြစ် ဒါမှမဟုတ် ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးအင်အားဖြစ်စေ ပင်လယ်ပြာနိုင်ငံက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပါပဲ”

သူပြောပြီးသည်နှင့် အခြားအရာရှိများက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်က ပင်လယ်ချောက်နက် နိုင်ငံကိုလည်း သွားလို့ရပါတယ်။ ပင်လယ်ချောက်နက်နိုင်ငံက ပင်လယ် ရှစ်ခုကို စိုးမိုးထားပြီး နှစ်ပေါင်း ၄၀၀၀ တိုင် တည်တံ့ခဲ့တာပါ။ သူတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အခိုင်မာဆုံးပါပဲ။”

"အရှင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်တော်တို့ ကွမ်းထျန် ကို ဘာလို့မသွားတာလဲ။ ကွမ်းထျန်က ကျွန်ုတော်တို့နဲ့ ဝေးကွာပေမဲ့ သူက စွမ်းအားကြီးပြီးတော့ အထွတ်အမြတ် နိုင်ငံ အနေအထားရောက်ဖို့ သတ္တိရှိတဲ့သူတွေပါ”

“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ မဟာကျင်းဆီမှာ ခိုလှုံခွင့် ဘာလို့ မတောင်းရမှာလဲ။ အရှင် တာအိုဘိုးဘေးကို တွေ့ဖူးတယ်မဟုတ်ပါဘူးလား။ အတိတ်တုန်းက မဟာကျင်းက မဟာချီဒေသကို ကျေးဇူးတရားနဲ့ ကြင်နာမှုကို ပြသခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒိလိုနိုင်ငံနောက်ကို လိုက်ရင် ဖုန့်ထျန်းကလူတွေ ပိုပျော်ရမှာပါ။”

“ ကျွန်တော်တို့ တိမ်သစ်တော နိုင်ငံဆီ သွားလို့ရမယ်ထင်တယ်။ တချိန်တုန်းက အဲဒီနိုင်ငံက…. “

ခန်းမထဲကလူများအားလုံး တပြိုင်နက် စကားတွေပြောနေကြရာ လွန်စွာ ဆူညံသွားသည်။

လီယာ၏ အကြည့်များသည် မဟာကျင်း နှင့် လက်တွဲလိုကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသော အရာရှိထံ ရောက်သွားသည် ။