တာအိုနည်းစနစ်ရဲ့ သတ္တမအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း။

ခြေသည်းငါးချောင်းရှိသော ရွှေနဂါးကြီးသည် ကောင်းကင်ကို ပြိုကျသည့်အရှိန်ဖြင့် ပျံတက်သွားကာ မြို့တော်တဝိုက်ရှိ တောင်များကို လှုပ်ခါသွားစေသည်။ ကံတရားကောင်းချီး ဌာနမှ သိုင်းပညာရှင်တို့သည် ကောင်းကင်တန်ခိုးကို တွန်းလှန်ရန် ၎င်းတို့၏ကံကြမ္မာကောင်းချီးကို စုလိုက်ကြသည်။

မဟာကျင်း တစ်ခုလုံး၏ ကံတရားသည် မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ကောင်းကင်တန်ခိုးကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ကောင်းကင် အတိဒုက္ခသည် ကျန်းချန်ရှန်း အတွက်သာ ရည်ရွယ်သည်။ မဟုတ်ပါက မဟာကျင်း၏ ကံကြမ္မာက ဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ခြေသည်းငါးခုရှိ ရွှေနဂါးသည် ကျန်းချန်ရှန်း ၏ အမှတ်ဒိုင်းကို တိုက်မိပြီး ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ကျန်းချန်ရှန်း ထံမှ အမှတ် သန်း ၁၀၀ ကို ချက်ချင်း နုတ်ယူသွားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ၏ အမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။

ခြေသည်းငါးခုနှင့် ကောင်းကင်ဖြို ရွှေနဂါးကြီးသည် ကောင်းကင်ချီမြေ ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို တုန်လှုပ်စေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သောလူများသည် တာအိုဘိုးဘေးအတွက် အမွှေးတိုင်များ ကောက်ယူပြီး မီးရှို့ကြသည်။ တာအိိုဘိုးဘေးက ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်နေချိန်မှာ ၎င်းတို့၏ဆန္ဒများ ပြည့်စုံသွားနိုင်သည်။

လုံချီ တောင်ပေါ်တွင် ခြံဝင်းသည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အမြဲစကားပြောတတ်သော ပိုင်ချီပင်လျှင် အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသံမထွက်ရဲတော့ပေ။

ခြေသည်းငါးချောင်းရှိသော ရွှေနဂါးလျှပ်စီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း သေဆုံးမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် သူမ စိုးရိမ်စပြုလာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းနောက်သို့ နှစ်အတော်ကြာ လိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ထိုသို့သောနေ့ရက်များကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်သက်လုံး သူ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ စိတ်ကူးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထိုသို့သောနေ့ရက်များကို တိတ်တဆိတ်ပင် စောင့်မျှော်နေမိသည်။

‘မာစတာ ရှင် အသက်ရှင်ရမယ်။ ကျွန်မ အသွင်ပြောင်းပြီး ရှင့်ကိုခစားရဦးမှာ”.

ပိုင်ချီ သည် မှိန်ဖျော့သော ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်နေပြီး သူမ၏ အတွေးများမှာ ပြင်းထန်လာသည်။

မူလင်းလော့ သည် ပို၍ပင် စိုးရိမ်လာကာ ကျီဝူကျွင်း ပင် စိုးရိမ်စပြုလာသည်။

လျှပ်စီးကြောင်းသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး သိုင်းဧကရာဇ်ပင် ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်ဟု ကျီဝူကျွင်း သံသယဖြစ်မိသည်။

သို့သော်လည်း နောက်လျှပ်စီးကြောင်းအနည်းငယ်သည် ထိုမျှ မပြင်းထန်တော့ပေ။ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာသည်မှာ ရွှေရောင်လျှပ်စီးလက်နေပြီး မြင်ကွင်းက ယခင်ကကဲ့သို့ ခမ်းနားပြီး အံ့မခန်းဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ လက်သည်းငါးချောင်းနှင့် ရွှေနဂါးကြီး အဆက်မပြတ် ပေါ်လာမည်ကို သူကြောက်သည်။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုလျှင် အမွှေးတိုင် အမှတ်ပေါင်း သန်းရာချီသုံးစွဲခြင်းကို မည်သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။

ဒါဇင်နှင့် ချီသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ ရိုက်ခတ်ပြီးနောက်တွင် ကြောက်စရာကောင်းသော ခြေသည်းငါးချောင်းရှိသည့် ရွှေနဂါးကြီး ပျံတက်သွားသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း ၏အမြင်အာရုံနယ်ပယ်ကိုပင် ဖုံးအုပ်သွားရာ သူ့နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေသည် ။

ခြေသည်းငါးချောင်းရှိသော ရွှေနဂါးကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းသည် ဆက်လက်၍ ဆင်းသက်လာပြီး တစ်ပတ်လည်လာသည်။

အချိန်များ ကုန်သွားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ၏ အမွှေးတိုင်အမှတ် တန်ဖိုးသည် နှစ်ဘီလီယံအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင် အတိဒုက္ခသည် ပြီးဆုံးမည့် အရိပ်အယောင် မပြသေးပေ။

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျန်းချန်ရှန်း အနီးရှိ အင်အားအကြီးဆုံး ကျွမ်းကျင်သူကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

“အမွှေးတိုင် 150,000,000 လိုအပ်တယ်။ ဆက်လုပ်ချင်ပါသလား”

အမှတ်ပေါင်း သန်း ၁၅၀။

ဤအရာသည် ယခင်က သူကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော နတ်ဆိုး ဆရာတော်နှစ်ပါးထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ချီမြေ အပြင်ဘက်တွင် အနီရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော စပါးအုံးမြွေကြီးသည် တိမ်ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်သွားနေသည်။ တောင်တန်းကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

တဘက်လူက အရမ်းသတိထားနေပြီး ကောင်းကင်ချီမြေ ကို လွယ်လွယ်နှင့် မချဉ်းကပ်ဝံ့ပေ။

“မင်းက သေချင်နေတာပဲ”

ကျန်းချန်ရှန်း က ဟစ်အော်ကာ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခ အဆုံးသတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

အမွှေးတိုင်အမှတ် သန်း ၁၀၀ ပျောက်ဆုံးမှုကို ကိုယ်စားပြုသည့် နောက်ထပ် ခြေသည်းငါးခုရှိ ရွှေနဂါးကြီး ဆင်းသက်လာသည်။

ခဏအကြာတွင်။

ကျန်းချန်ရှန်းကို ပို၍ပင် ခိုင်မာသော တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ [အမွှေးတိုင် 216,000,000 လိုအပ်သည်။ ဆက်လုပ်လိုပါသလား။]

အမွှေးတိုင်အမှတ် သန်း ၂၀၀

အဲဒါ ဘာအဆင့်လဲ။

ကျန်းချန်ရှန်း တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တာအိုအသီးသည် ပြောင်းလဲလာကာ သူ၏ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်သည်လည်း အရည်အသွေးပိုင်းပြောင်းလဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီခံစားချက်…

ဒါက ကောင်းကင်အတိဒုက္ခ ဆုံးတော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။

ကျန်းချန်ရှန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ အမွှေးတိုင်အမှတ် ၁.၃ ဘီလီယံ ကျန်သေးသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် သူသည် ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ဘဲ ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း မည်သည့်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုမျှ မသုံးစွဲခဲ့ပေ။

ကိုးခုမြောက် ခြေသည်းငါးချောင်းရှိ ရွှေနဂါးကြီး ဆင်းလာသောအခါ နောက်ကွယ်မှ မိုးတိမ်များက အားပျော့လာသည်။

ကိုးသည် လွန်ကဲသော နံပါတ်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချို့သော စည်းကမ်းများနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ရှိပုံရသည်။

ရန်သူက အခုတိုက်ခိုက်ရင်တောင် ကျန်းချန်ရှန်း မကြောက်တော့ပေ။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်း၏ အဆင့်ကိုးကို နားလည်ရန် သူ၏ တာအို နည်းစနစ် ကို စတင်ဖြန့်ချီလိုက်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခသည် ခြောက်နာရီကြာမြင့်သည်။ လျှပ်စီးကြောင်းသည် အားနည်းလာပြီး အားပျော့လာသည်။ တာအိုဘိုးဘေး၏ အတိဒုက္ခသည် ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို သာမန်လူများပင် နားလည်ကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ကြီးမားသော ကောင်းကင်စွမ်းအားကြီး ကွယ်ပျောက်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ကျန်းချန်ရှန်းတွင် အမွှေးတိုင်အမှတ်သန်း ၄၀၀ ခန့်သာကျန်တော့သည်။ ၎င်းမှာ သူလက်ခံနိုင်သော ပမာအတွင်းရှိသည်။

အတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် တာအိိုဘိုးဘေးအား ဂုဏ်ပြုချီးကျူးရင်း မဟာကျင်း တွင် နေရာတိုင်း၌ ရွှင်မြူးနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မဟာကျင်း သည် ပိုမိုအားကောင်းလာမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။ နိုင်ငံများ ကြီးပွားချမ်းသာပြီး ပြည်သူများ ဘေးကင်းမည်ဟု သူတို့မျှော်လင့်သည်။ သူတို့ တစ်သက်တာလုံး ကျန်းမာပျော်ရွှင်ဖို့ မျှော်လင့်ကြသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အနီရောင်အကြေးခွံရှိသော စပါးအုံးမြွေကြီး ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို သူ သတိပြုမိသည်။

မဟာချီ တွင်။

ကောင်းကင်ယံ၌ ကြီးမားသော အနီရောင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်ကို လူအများက မြင်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းမှာ ဘာမှန်း မမြင်ကြပေ။ ကြီးကြီးမားမား တစ်ခုမှန်းတော့ သူတို့သိသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က လှောင်ပြောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် တာအိုသစ်သီး အသွင်ပြောင်းခြင်းနှင့်အတူ အရည်အသွေးပိုင်းပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့နေရပြီး သူ၏ ရောင်ဝါသည် ပို၍ပင် ရှာဖွေရခက်သွားစေသည်။ ကြက်သွေးရောင် စပါးအုံးမြွေ၏ မျက်လုံးများတွင် အားနည်းသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် အနည်းငယ် လှည့်၍ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ထောင့်ဖြတ် ညွှန်ပြသည်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးတိမ်များ ပြိုကျသွားသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်နတ်ဘုရားနှင့်ဆင်တူသော မြွေခေါင်းကြီးသည် ကျန်းချန်ရှန်း ဆီသို့ ဦးတည်လာနေစဥ် ၎င်း၏သွေးရောင် လွှမ်းနေသာ ပါးစပ်ကို ဖွင့်၍ ကမ္ဘာကြီးကို ဝါးမြိုရန် လုပ်နေသည်။

ကျီဝူကျွင်းနှင့် မူလင်းလော့ တို့သည် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့တွင် တုံ့ပြန်ပြီး စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိပေ။

ကျယ်လောင်သောပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ!

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ကိုဖြတ်တောက်ပြီး အနီရောင်အဆင်းရှိ စပါးအုံးမြွေကြီးကို အလွန်ကြီးမားသော အရှိန်အဝါဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းကြောင့် တောင်အရွယ်စပါးအုံးမြွေသည် ပြာအဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားသည်။ အသွေးအသား အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရတော့ပေ။

ဤမြင်ကွင်းသည် စစ် ပြည်နယ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် မဟာတောကြီးထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိရစ္ဆာန်များ ရှိနေသောကြောင့် ခွန်အားကို ထိန်းမထားခဲ့ပေ။ ရန်သူများကို ခြိမ်းခြောက်ရန် သူ၏ ခွန်အားကို ပြသလိုသည်။

“ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းတဲ့အားလဲ။ ဒီစိတ်စွမ်းအင်က အရင်ကထက် ပြင်းတယ်။ ဒါက တခြားစွမ်းအားတစ်မျိုးနေမှာ။”

ကျန်းချန်ရှန်း က စွဲမက်ဖွယ်အမူအရာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ချီမြေ သို့ ချဉ်းကပ်လာသော အားကောင်းသော အရောင်အဝါများစွာသည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဝေးကွာသွားကြသည်။ အနီရင့်စပါးအုံးမြွေထက် အားကောင်းသည့် တည်ရှိမှုများပင် မတိုက်ခိုက်ဝံ့ပေ။

သူ၏လက်ချောင်းတစ်ချက် အဝှေ့တွင် တောကြီး၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများအားလုံး ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို စုစည်းရန် အာရုံစိုက်လာသည်။

သူ၏ တာအို အသီးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်လာသည်နှင့် သူ့အား စွဲလန်းစေသည့် စိတ်စွမ်းအင်အသစ်ကို အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာအိုကမ္ဘာ သည်လည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

နဂါးဖြူ၊ ရွှေကျီးကန်း၊ ထိုင်ရှီ၊ ထိုက်ဝါ၊ ထီုက်စွေ့၊ ကောင်းကင်ကျီးကန်း၊ လောင်ထို့နှင့် လော့ယွီတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျှော်ကြည့်နေကြသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်ပင်လယ်များက ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထလာကာ အံ့မခန်း လှပသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးပေးသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပန်းများနှင့် သစ်ပင်များသည် ကောင်းကင်သို့ လွင့်စဉ်နေသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်ကာ လွင့်ပျံလာသည်။

သမုဒ္ဒရာသည် နစ်မြုပ်သွားနေသည်။ နစ်မြုပ်ရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ တာအိုကမ္ဘာ သည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”

ထိုက်ချီ က ထိတ်လန့်တကြားပြောပြီး ထိုက်ဝါအား ကြည့်နေမိသည်။

တစ်ဖက်တွင် ထိုက်ဝါ သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး စုစည်းမှုရှိသည်။ သူမ သေသေချာချာ သတိထားမိပြီး “ဒီရောင်ဝါ… အဖေရဲ့ ရောင်ဝါ…

သူမ ပထမဆုံး သတိပြန်ရလာသောအခါတွင် သူမ၏ ေရာင်ဝါသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိရမိသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများ ပြောင်းလဲမှုများကို သူ မရှင်းပြနိုင်သော်လည်း ၎င်းကို စွဲလန်းမိသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က သူတို့ကို ဘာကြောင့် မွေးစားချင်တာလဲဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ သူမ နားလည်သွားသည်။ ဒီတော့ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက...

နဂါးဖြူသည် အတည်ငြိမ်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူ့သခင် ကျော်ဖြတ်သွားပြီဟု သူမ မှန်းဆမိသည်။

“အရှင်ရွှမ်းငှက်က အံ့သြစရာပဲ… မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ နတ်ဆိုးတွေ လည်ပတ်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ဒီကမ္ဘာက အစားထိုးလိမ့်မယ်…

ရွှေကျီးကန်းသည် ကြီးမားသောသစ်ပင်ကြီးပေါ်တွင် တက်နေစဥ် ရူးသွပ်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း မှလွဲ၍ တာအိုကမ္ဘာ ၏ အပြောင်းအလဲများကို လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် မည်သူမျှ မသိကြပေ။

သူ ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း သူ့ကံကြမ္မာက မဟာကျင်းနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ အဲဒါအတွက် အပြောင်းအလဲတစ်ခုမှ ဖြစ်မလာပေ။

သူသည် ကောင်းကင်တွင် မြင့်မားစွာ ရပ်တည်နေသည်။ အဆုံးမဲ့ယန်နတ်အလင်းသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေသည်။ နေထက်တောင် ပိုတောက်ပနေသည်။

သူ၏ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ချိတ်စည်းကိုးခု ဖီးနစ်သရဖူ သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်အတက်အကျကို သတိပြုမိပြီး ၎င်း၏ကန့်သတ်ချက်များသည် အလိုအလျောက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဖီးနစ်မီးသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရစ်ပတ်နေကာ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဒီမြင်ကွင်းက စစ် ပြည်နယ်သားများကို ထိတ်လန့်စေစည်။

"အဲဒါ ရွှမ်း ငှက်လား"

“ရွမ်းငှက်က အမည်းရောင်လေ အရူး၊ အဲဒါ ဖီးနစ်”

“ဘုရားရေ၊ နဂါးအစစ်ကို မွေးထားတာ အပြင် တာအိုဘိုးဘေးက ဖီးနစ်ငှက်လည်း မွေးထားတာလား”

“ဘယ်လောက်တောင် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ငှက်ကလေးလဲ။ ဒါ ဘာမျိုးစိတ်လဲ"

“မသေမျိုးပဲ။ သူက သေချာပေါက် မသေမျိုးပဲ။ ပြီးတော့ သူက သာမန်မသေမျိုး မဟုတ်လောက်ဘူး။ နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်နှက်က အလုပ်အကျွေး ပြုရတဲ့ အနေအထားက မသေမျိုးနတ်ဘုရားတွေ ကြားထဲမှာ အရမ်းကို အဆင့်အတန်း မြင့်တယ်လို့ ငါ့ဘိုးဘေးတွေဆီက ကြားဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ နာမည်က လုပ်ကြံဖန်တီး ထားတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး”

ကျန်းချဲ နှင့် ကျန်းချင် လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ့သွေးဆက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ကျန်းချဲ က ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသာ အသက်ရှည်လျှင် မသေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်ပါမလား။

လုံချီတောင်ပေါ်တွင်

ပိုင်ချီက "အဲဒါ ပျံလွှားငှက် နတ်ဆိုးလို့တော့ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့နော်။ ငါသိတယ်။ ချီးပဲ။ ငါ့ကို အဲဒါက အနိုင်ယူလိုက်လို့။ မဟုတ်ရင် အခု ကောင်းကင်မှာ ပျံမေရတာ ငါဖြစ်မှာ”

မူလင်းလော့ သည် နဂါးဖြူ၏ နဂါးအစစ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းအကြောင်းကို သိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ပျံလွှားငှက် နတ်ဆိုးလေးအကြောင်းကို သူမ မကြားဖူးသောကြောင့် မေးလိုက်သည်။

ပိုင်ချီက ဒေါသတကြီးပြောသည်။ “မာစတာက ပျံလွှားငှက် နတ်ဆိုးကို ပြန်ခေါ်လာတဲ့အခါ အဲဒါက လေထဲမှာ ပျောက်သွားတာ။ မာစတာက အဲဒါကို ဝှက်ထားပြီး သူ့ရဲ့ သွေးဆက်ကို မွမ်းမံလိုက်တာ နေမှာ”

ကျီဝူကျွင်း ကဒီတစ်ခါတော့ ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိပါပေ။ ၎င်းသည် ပျံလွှားငှက် နတ်ဆိုးဖြစ်ရမည်ဟု သူမလာ်း ခံစားမိသည်။

သူ၏ ထူးထူးခြားခြား စွမ်းရည်များအပြင် တာအိုဘိုးဘေးသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ အသွေးအသားကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်လား။

ကျီဝူကျွင်း ၏ နှလုံးသားသည်လည်း ပူလာသည်။

ပိုထက်မြက်လာမှုကို ဘယ်သူက ငြင်းပယ်မလဲ။

ရှေးခေတ်လူသားတေံဟာ အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ လူမျိုးဖြစ်တယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီမှာ ဆိုထားတယ်။ လက်ရှိ သိုင်းပညာက ရှေးခေတ်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်မှာလား။

အရင်တုန်းကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ သူမ ခံစားခဲ့ရတယ်။ သို့သော် ယခုမူ တာအိုဘိုးဘေး၏ စွမ်းရည်ကို သူမမြင်လိုက်ရတော့ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ခံစားမိသည်။

တာအိုဘိုးဘေး လူအများရှေ့သို့ မထွက်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် လူသားတို့ နတ်ဆိုးများ၏ အုပ်စိုးမှုကို ဖြုတ်ချရန် ဦးဆောင်နိုင်ဖို့ ဤကိစ္စကို လေ့လာနေသောကြောင့်ပင်ဟု သူမ ခံစားရသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျန်းချန်ရှန်း သည် တာအိုနည်းစနစ် ၏ နဝမအဆင့်ကို နားလည်ရန် အာရုံစိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ၏ထင်မြင်ချက်ကို သတိမထားမိသေးပေ။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို စုစည်းရန် အချိန်သည် သူ၏ ယခင် ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်မှုများထက် များစွာ ပိုကြာသည်။

တစ်လပြည့်သွားပြီ။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် တာအိုနည်းစနစ် ၏ နဝမအဆင့်ကို လုံးလုံးနားလည်ခဲ့ပြီး စွမ်းအားအသစ်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်မိသည်။

သူ၏စိတ်စွမ်းအင်သည် မသေမျိုး နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားဖြစ်သည့် မှော်စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြောင်းကိုလည်း သူသိသည်။

မှော်စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းဖြင့်သာ အမှန်တကယ် ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင်၊ သူ၏ မှော်စွမ်းအားများ တိုးလာခြင်းအပြင်၊ သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါးမှ ခုန်ထွက်ပြီး မသေမျိုး ဝိညာဥ် ဖြစ်လာရန် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို နှိုးဆွရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ သူသည် စစ်မှန်သော မသေမျိုး(အင်မော်တယ်) နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ပြန်လည် ဝင်စားခြင်းမှ တွယ်တာခြင်း ကင်းခြင်း၊ စည်းမျဥ်းများ လွတ်ကင်းခြင်း၊ သို့မှသာ သူသည် စစ်မှန်သော မသေမျိုး (အင်မော်တယ်) အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် သူသည် စစ်မှန်သော မသေမျိုး တစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ သူသည် သိုင်းပညာလောက၏ စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမည်မျှ အစွမ်းထက်မည်ကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ဘဲ သူ့စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်ပြီး ထွက်ပေါ်လာသည့် အကြောင်းကြားစာကို သတိရလာသည်။

[ထိုက်ဟယ်ခေတ် ၃၄ နှစ်တွင်၊ သင်သည် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အနီရောင် စပါးကြီး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခုခံကာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

သင်သည် စပါးကြီး ၏တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ဘေးဆိုးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

သင်သည် ရှင်သန်ခြင်းဆုလာဘ်—နတ်ဘုရားစွမ်းအား၊ ‘မြေမိစ္ဆာရဲ့ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်သွယ် အပြောင်းအလဲ’ ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။]

“ထိုင်ဟယ်ခေတ် ၃၄ နှစ်မှာ သင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ အရမ်းတိုးတက်လာပြီး တာအို နည်းစနစ် ရဲ့ နဝမအဆင့်ကို သင်နားလည်လာပြီ။ သင်ဟာ ကောင်းကင်နဂါးရဲ့ အတိဒုက္ခကိုးသွယ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီးတော့ ရှင်သန်ခြင်းဆု—မှော်ရတနာ၊ ရတနာကြေးမုံကို ရရှိပါတယ်”

[သင်ဟာ ပဉ္စမမြောက် အတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ရှာဖွေ တွေ့ရှိပါတယ်။ သင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံနည်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး တာအိုနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့အတွက် သင့်မှာ မရွေးချယ်စရာနှစ်ခုရှိပြီး တစ်ခုပဲရွေးလို့ရပါမယ်]

[၁. ကျင့်ကြံခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ၊ သင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဒီကမ္ဘာရဲ့ သိုင်းပညာ အဆင့် ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် အဆင့်၄ကို ကူးပြောင်းသွားမှာပါ။