သိုင်းဧကရာဇ်၏ ဘဝသစ်

“ဟုတ်တယ်။ ဒီလို ကံကြမ္မာ ကောာင်းချီး အပြောင်းအလဲ ဖြစ်နေရင် သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး မွေးကိုမွေးဖွားလာမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ပြဿနာမဟုတ်သေးဘူး။ လက်ရှိလူသားတွေထဲမှာ ဘယ်သူက သိုင်းဧကရာဇ်ဖြစ်လာနိုင်လဲ"

ကျီဝူကျွင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ချီက အံ့အားသင့်ပြီး "ဒါက ကောင်းတာမဟုတ်ဘူးလား။ သိုင်းဧကရာဇ် မွေးဖွားလာပြီးတော့ အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာထဲက လူသားတွေကို ကယ်တင်နိုင်တယ်လေ”

ကျီဝူကျွင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒီသိုင်းဧကရာဇ်က ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာမှာ မဟုတ်တာ ငါစိုးရိမ်တယ်"

သိုင်းဧကရာဇ် ရှင်သန်ထမြောက်လာတာလား။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် ထိုအရာက အလွန်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ အထွတ်အမြတ် နိုင်ငံ ပြိုလဲမှုမှ လွတ်မြောက်လာသူ စွမ်းအားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်သည် အမှတ် သန်း ၁၂၀ မျှသာ တန်ဖိုးရှိကြောင်း သူသိထားသည်။ သူသည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် နှင့်ပင် မယှဉ်နိုင်။ သူလည်း ကျင့်ကြံသူမဟုတ်ဘဲ အမွှေးတိုင်တစ်ဘီလီယံကို မည်သို့ ခုန်ပျံကျော်လွှားနိုင်မည်နည်း။

သိုင်းဧကရာဇ် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့ပါက၊ သူသည် သက်ရှိသတ္တဝါ အသစ်စက်စက် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူသည် လူသားများကို သနားမည် မဟုတ်ပေ၊ ထိုအစား သူတို့နှင့် ရန်သူပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် အလုံးစုံမီးပြင်းဖို၏ ဦးတည်ရာသို့ လှမ်းကြည့်ပြန်သည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှင်ပြန်ထမြောက်လာသော သိုင်းဧကရာဇ်သည် နတ်ဆိုးသူတော်စင်ကို ခုနစ်ယောက်ကို မဖြေရှင်းပါက သူဝင်ပါရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့ကိုယ်ပွားအား တောင်နှင်ပင်လယ် ကျမ်း၊ ရတနာကြေးမုံတို့နဲ့အတူ ပြန်လာရန် တိတ်တဆိတ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သိုင်းဧကရာဇ်ကျွန်း

ကောင်းကင်ယံ၌ ပြန့်ကျဲနေသော သွေးချီများ ဖြာကျနေသည်။ ကျွန်းပေါ်တွင် သိုင်းပညာရှင်များစွာ၏ အလောင်းခြောက်များက လဲလျောင်းနေသည်။ တစ်ချိန်က ကျန်းချန်ရှန်းကို ခေါ်ယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော လူအိုကြီး ထန်ကျီအပါအဝင် အားလုံးက သူတို့၏ သွေးများ အားလုံးကို ညှစ်ထုတ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အသက်သွေးကြောကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။

ကျွန်းသခင်သဘ် အသက်ရှင်နေသေးသော်လည်း ပျံသန်းမှုအဆုံးရှိ မြှားတစ်စင်းဖြစ်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မီးခြစ်ဆံကဲ့သို့ ပိန်လှီပြီး သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မိုးကြိုးများသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ တိမ်ပင်လယ်ကြီးမှတဆင့် ခမ်းနားသော နေရောင်ခြည်အလင်းများ ဖြာထွက်နေသည်။ စူးရှသော နေရောင်အောက်တွင် အရှိန်အဝါ ကြီးမားသော အသွင်အပြင်သည် ကောင်းကင်တွင် ဂုဏ်ယူစွာ မတ်တပ်ရပ်နေ၏။

ကျွန်းသခင်က ခက်ခက်ခဲခဲ ပြုံးလိုက်ပြီး “ဧကရာဇ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သိုင်းဧကရာဇ်ကျွန်းရဲ့ နှစ်ရှည်လများ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါတော့”

သူပြောပြီးသည်နှင့် တဖြေးဖြေး လဲကျသွားသည်။ သိုင်းဧကရာဇ်ကျွန်းရှိ အခြားသော သိုင်းပညာရှင် များကဲ့သို့ပင်၊ သူသည် သူတို့ဘဝ အများစု နေထိုင်ခဲ့သည့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

နေရောင်အောက်တွင် ဝတ်ရုံအနက်ရောင် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သိုင်းပညာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ရှူရှိုက်ရင်း ရပ်နေသည်။ အသက်ရှုလိုက်တိုင်း သူ့ရင်ဘတ်က ပိုပြီး အတက်အကျ ပြင်းထန်လာသည်။ သူ၏ရုပ်သွင်က အလွန်ထွားကျိုင်းသောကြောင့် သူသည် နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ သန်မာခြင်းမရှိသော်လည်း၊ သူသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ထောက်ပံ့နိုင်သည့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အခမ်းနားဆုံး တည်ရှိမှုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဧကရာဇ် ဝူရန်

သူ့ဆံပင်များက ပွယောင်းကာ အနက်ရောင် ၀တ်ရုံအစွန်းမှာ ပျက်စီးနေသည်။ သို့လျှင်တောင်မှ သူ့တွင် ထူးခြားသော ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါများ ရှိနေဆဲပင်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် နေရောင်သည်ပင် မဖုံးကွယ်နိုင်လောက်အောင် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေ၏။

သူလှည့်မသွားခင် သိုင်းဧကရာဇ်ကျွန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အလုံးစုံမီးပြင်းဖိုတွင်၊ နတ်ဆိုးသူတော်စင်ခုနစ်ပါးတို့သည် မြင့်မားသောတောင်ပေါ်တွင် အနားယူနေကြသည်။ မြစ်ကိုးစင်း ရေလွှမ်း နဂါးသူတော်စင်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ နဂါးခေါင်း ကိုးခုသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် အပူအငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လောင်မြိုက်သော ရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်စေသည်။

အခြားသော နတ်ဆိုးသူတော်စင်များ အားလုံးသည် မတူညီသော နတ်ဆိုးများဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တောင်ကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားကြပြီး နတ်ဆိုး တိရစ္ဆာန်များသည် သူတို့ရှေ့ တွင် နှိမ့်ချစွာ သွားလာနေကြသည်။

ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်နေသော နတ်ဆိုးသူတော်စင်သည် တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ၎င်း၏ Goshawk ငှက် ကဲ့သို့ ဦးခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာက နတ်ဆိုးများအားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ အခြားသူတော်စင်ခြောက်ယောက်သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နိုးလာပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မီးပြင်းဖိုမှ လူများ စိတ်ပျက်လက်ပျက် မျှော်ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ချို့က ကြောက်ကြသည်။ တစ်ချို့က မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်နေပြီး တစ်ချို့က ဒေါသတွေထွက်ကြသည်။

မြေငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

ခေါင်းကိုးလုံး ရေလွှမ်းနဂါး၏ ခေါင်းကိုးလုံးသည် တူညီသော ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်ရာ မီးဖိုတည်ရှိရာ တိုက်ကြီးဆီသို့ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပစ်ခွင်းလာနေသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကမ္ဘာကြီးကို လင်းထိန်သွားစေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခေါင်းကိုးလုံး နဂါးသူတော်စင်၏ မျက်လုံးများမှ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နဂါးခေါင်းကိုးလုံးသည် သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွင့်ကာ သွေးရောင် အလင်းတန်း ကိုးခုကို မပစ်မီ နတ်ဆိုး စွမ်းအားကို ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။ အချင်း ပေ ၂၀၀၀ ကျော်ရှိသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပျံသန်းသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မီးတောက်များသည် တိမ်ပင်လယ်နှင့် ပင်လယ်လေတို့ကို ခွဲထုတ်ကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်လောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဝင်လာသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများနှင့် တိုက်မိသွားစေသည်။

ကမ္ဘာကြီးသည် အရောင်ပျက်သွားကာ လှိုင်းလုံးကြီးများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော ပြင်းထန်သည့် လေတိုက်ခတ်မှုက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် မီးတောက်များကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ ဧကရာဇ်ဝူရန်၏ရုပ်သွင်ကို ထင်ရှားစေသည်။ သူ ရှေ့ကို လှမ်းပြီး သူ့အငွေ့အသက်က ရေကြီးသည်ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ ဖြည်ထားသော ဆံပင်များက ရိုင်းစိုင်းစွာ ကခုန်နေလျက် ခေါင်းကိုးလုံး မြစ်ရေလွှမ်းနဂါးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

“မင်းဘယ်သူလဲ”

နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ယောက်က မတ်တပ်ရပ်ပြီး မေးသည်။

ဧကရာဇ် ဝူရန် က မဖြေ။ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ချီများက သူ့လက်ဖဝါးတွင် ပြည့်လျှံနေလျက် အဆုံးတွင် ရွှေချည်မျှင်များ တဝဲလည်လျက်ရှိသော ကြီးမားသောဓားနှင့်တူသော နတ်လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

သူ့ဓားကို လက်တစ်ဖက်နှင့် မြှောက်ကာ ဒေါသတကြီး ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးသူတော်စင် ခုနစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားကြီး နတ်ဆိုး စွမ်းအားများ စုစည်းကာ သူ့ကို နစ်မြုပ်စေသော သွေးရောင် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဓားချီသည် ဒေါင်လိုက် ဖြတ်သွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲထားသကဲ့သို့ အရှည်ပေတစ်သောင်းရှိသည်။

ဘုန်း

အစွမ်းထက်သော ချီ သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားနှင့် တိုက်မိသွားရာ တိုက်ကြီး အက်ကွဲသွားပြီး ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားရှိ အော်ဟစ်သံများကြားမှ အေးစက်သော အသံသည် မိစ္ဆာသူတော်စင် ခုနစ်ပါး၏နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ "မင်းတို့က လူသားတွေကို စတေးချင်တာလား”

“မင်းတို့နဲ့ တန်လို့လား”

လုံချီတောင် ဝင်းအတွင်း

ကျန်းချန်ရှန်း က တစ်ခုခုကို သတိထားမိပုံရပြီး တောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် အလွန်အစွမ်းထက်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သူသည် အကန့်အသတ်မဲ့မျက်လုံးများကို အသုံးပြုကာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ဝူရန် နှင့် နတ်ဆိုးသူတော်ခုနစ်ပါးတို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဧကရာဇ် ဝူရန် သည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး နတ်ဆိုးသူတော်ခုနစ်ပါး ဝန်းရံထားသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးတိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်သေးသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးကောင်များ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျပြီး ကျိုးပဲ့နေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ ပက်ဖျန်းပြီး ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် လှိုင်းလုံးများ ပေါက်လာသည်။ ဤအရာသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ရက်စက်တဲ့မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်.

သူသည် မွေးဖွားခါစ သိုင်းဧကရာဇ် မဟုတ်ဘူးလား

ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့ကို တိုက်ခိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်ါ

"နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့လူက ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းသလဲ ငါသိချင်တယ်"

[အမွှေးတိုင်အမှတ် 1,300,000,000 လိုအပ်သည်။ ဆက်လုပ်လိုပါသလား။]

၁.၃ ဘီလီယံ

သေချာတာကတော့ သူက သိုင်းဧကရာဇ်ပဲ

ကျန်းချန်ရှန်းက ကျီဝူကျွင်းအား အခြေအနေကို ချက်ခြင်းပြောပြီး သူမကို စိတ်သက်သာရာ ရစေလိုက်သည်။

ကျီဝူကျွင်းက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် " တာအိုဘိုးဘေး၊ ရှင့်အစွမ်းနဲ့ ကျွန်မကို ဒီတိုက်ပွဲ ကြည့်ခွင့်ပေသလို့ရလား” ၊

ကျန်းချန်ရှန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမြင်ခဲ့ရသော တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းကို ကျီဝူကျွင်း ကို ပေးပို့ရန် ပုံရိပ်နတ်ဘုရား မျက်လုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ကျီဝူကျွင်းသည် ခဏတာ ကြောင်အနေသော်လည်ူ နောက် သူနိုးလာသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဧကရာဇ် ဝူရန်ပဲ။ လူသားမျိုးနွယ်က သိုင်းဧကရာဇ် အသစ်ကို မွေးထုတ်ပေးတာ မဟုတ်ပေမဲ့ အဟောင်းကို ရှင်ပြန်ထမြောက် စေခဲ့တာ အသေအချာပဲ။ ဒါက မီးနဲ့ကစားနေတာပဲ”

ကျီဝူကျွင်းက အားတင်းပြုံးလိုက်သည်။

ပိုင်ချီနှင့် ကြောင်နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ကလည်း အဲဒါကို မြင်ချင်သည် ကျန်းချန်ရှန်းက ကြည့်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။ အားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။

ထိုတိုက်ပွဲမြင်ကွင်းက မည်မျှ တုန်လှုပ်စရာကောင်းလဲ။ ဧကရာဇ်ဝူရန် နှင့် မဟာနတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက်တို့သည် မည်မျှ တန်ခိုးကြီးမားသည်ကို တွေးကြည့်၍မရပေ။

ကျန်းချန်ရှန်း က “ဘာလို့ဒီလိုပြောတာလဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီလူက နတ်ဆိုး သူတော်စင်တွေကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေတာပဲ”

ကျီဝူကျွင်းက “အရင်တုန်းက ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ရှေးဟောင်း သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သူဟာ မှတ်ဉာဏ်အသစ် ဖြစ်ပြီး လူသစ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံ မပြိုလဲခင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့တဲ့ သိုင်းဧကရာဇ်ဆိုရင် လူသားမျိုးနွယ်ကို အကြောက်တရားတွေနဲ့ ပြည့်နေတာ။ သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့ပေမဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ကို တစ်ခါမျှ မကူညီခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သိုင်းဧကရာဇ်ရဲ့ စွမ်းအားက ပြင်းထန်လွန်းတော့ အဲဒါကို တောင့်တနေတဲ့သူတွေလည်း အများကြီးပဲ။ အရင်က ကျွန်မကို ကူညီပေးတဲ့ ပိုင်ကျွင်းဆိုလည်း ရှင်ပြန်ထမြောက်လာတဲ့ သိုင်းဧကရာဇ်ကို ခြေရာခံပြီး သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို အသုံးချချငိတဲ့ ဆန္ဒရှိတယ်”

“ဧကရာဇ် ဝူရန် ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို သိုင်းဧကရာဇ်ကျွန်း မှာ ထားထားတာ မှတ်မိတယ်။ ဧကရာဇ် ဝူရန်က လူသားသမိုင်းမှာ အကြင်နာဆုံးဧကရာဇ် ဝူ ဖြစ်တဲ့အတွက် ရန် လို့ နာမည်တွင်တာလေ။ သိုင်းဧကရာဇ်က သူ့ကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေခဲ့တာ အကြောင်းရင်းကောင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ဧကရာဇ် ဝူရန်က ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားမှာ ကြောက်ရတယ်”

သူ့စကားကြားတော့ ကျန်းချန်ရှန်း က စစ်မြေပြင်ကို လှမ်းကြည့်ပြန်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဧကရာဇ်ဝူရန်မှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီဖြစ်သည်။ သူ တိုက်ပွဲဝင်နေသော်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူ့ကိုယ်တိုင် တစ်ချက်သွားကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ငါ အပြင်ခဏသွားဦးမယ်”

ကျီဝူကျွင်းက သူလုက်ချင်သည်ကို ချက်ချင်းသဘောပေါက်ပြီး " တာအိုဘိုးဘေး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ရှင်နဲ့အတူ ခေါ်သွားပါ...'

“မဟာကျင်းကို ကောင်းကောင်းကာကွယ်ပါ။ ငါ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်။"

ကျန်းချန်ရှန်းသည် ပြောပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျီဝူကျွင်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ပိုင်ချီက ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးပြီး “နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက် မကြာခင် သေတော့မယ်။ အရမ်းကြီး စိတ်မပူပါနဲ့"

ကျီဝူကျွင်းက စိုးရိမ်တကြီးနှင့် “ဧကရာဇ် ဝူရန် ဟာ နတ်ဆိုးသူတော်ခုနစ်ပါးနဲ့ လက်တွဲသွားမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။ အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံမှာ သိုင်းဧကရာဇ်ကနေ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့တဲ့သူက နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းသွားဖူးတယ်”

ပိုင်ချီ မျက်တောင်ခတ်ပြီး "ဒါဆို မာစတာ အားလုံးကို နှိမ်နင်းတာ စောင့်ရမှာပေါ့”

အလုံးစုံမီးဖိုအတွင်းတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော သိုင်းပညာရှင်တို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စုရုံးလာကြသည်။ သူတို့သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားပြီး မျှော်ကြည့်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကြသည်။ ကမ္ဘာကြီးကို ခွဲထုတ်ထားသော မြင့်မားသော တောင်တန်းများ ပြိုကျသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးကောင်များ အလောင်း ကောင်များနှင့် အရိုးတောင်နောက်မှ ပြိုကျလာသည်။

“ငါတို့ ကယ်တင်ခံရပြီ”

"ဘယ်သူလဲ”

"စစ်ကူတွေအသံ ဘာလို့မကြားရတာလဲ"

“ဟုတ်တယ်။ အပြင်မှာ ဘာသံမှ မကြားရဘူး၊ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အော်သံတွေပဲ ကြားတယ်”

"ငါတို့ကို ကယ်တင်နေတာက ဘယ်သူလဲ"

အလံုးစုံမီးဖိုထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုမျိုးစုံ ပျံ့နှံ့နေချိန်တွင် သိုင်းပညာရှင်တို့သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးကြသည်။

မကြာမီတွင် လက်လေးချောင်း လူဝံနက်သည် ကောင်းကင်မှဆင်းလာကာ အနောက်ဘက်ခြမ်းရှိ မြင့်မားသောတောင်ပေါ်သို့ ကျလာပြီး တောင်ကြီးကွဲအက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်စရစ်ခဲများ နေရာအနှံ့ ပျံသန်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လက်လေးချောင်း လူဝံနက်ပေါ်တွင်၊ ပြင်းထန်သောအလင်းရောင် ကိုထုတ်လွှတ်သော ရုပ်ပုံတစ်ခုရှိသည်။ သူ၏ချီသည် အလွန်ဖမ်းစားနိုင်သော ရွှေမီးတောက်များနှင့်တူသည်။

ဧကရာဇ် ဝူရန်ပင်။

ထို့အပြင် လက်လေးချာင်း အနက်ရောင်မျောက်ဝံသည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ရှေ့တွင်တော့ အစွမ်းမရှိတော့ပေ။

ဧကရာဇ်ဝူရန်သည် ကောက်ကျစ်သောအမူအရာဖြင့် လက်လေးချောင်း လူဝံနက်ပေါ်သို့ ခြေချထားသည်။ ညာလက်တွင် ဓားတစ်ချောင်းကိုကိုင်ထားပြီး ခေါင်းကိုက်သလိုမျိုး ဘယ်လက်နဲ့ အုပ်ထားသည်။

"သတ် အားလုံးကို သတ်ပစ်”

“ဘယ်သူလဲ… ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဘယ်သူလဲ…”

"မင်းက ဧကရာဇ် ဝူရန်၊ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သိုင်းဧကရာဇ်၊ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကြင်နာတတ်တဲ့ ဧကရာဇ်ပဲ။ မင်း လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရမယ်”

“ ချီးပဲ၊ ထွက်သွားစမ်း ထွက်သွားစမ်း”

ဧကရာဇ် ဝူရန် သည် သူ့ကိုယ်သူ ခပ်မြန်မြန် ရေရွတ်လိုက်သည်။ စာကြောင်းတစ်ခုပြီးတိုင်း သူ့အသုံးအနှုန်းက ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဧကရာဇ်ဝူရန်ကို ဖမ်းယူလိုသော ခရမ်းရောင်လက်တံရှည်များ ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ထွက်လာသည်။ သို့သော် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အသိသည် အလွန်ထက်မြက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

ကောင်းကင်တံတိုင်းအပြင်ဘက်တွင် တောင်ကြီးတစ်ခု၏ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် နတ်ဆိုးသူတော်စင်တစ်ဦးက “ဝိညာဉ်သစ်၊ အဘယ်ကြောင့် ငါတို့နှင့်အတူ သေတဲ့အထိ ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ချင်ရတာလဲ။ မင်းကို တစ်ခုခုက ထိန်းချုပ်ထားပုံရတယ်။"

ထိုအသံသည် ဧကရာဇ် ဝူရန် ၏နားထဲသို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဝင်လာပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

သိုင်းဧကရာဇ် ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် ဉာဏ်ရည်ဥာဏ်သွေးရှိသော်လည်း သူ၏ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးသည် သာမန်ပထမနှစ်ကျောင်းသားထက် အနည်းငယ်သာ သာလွန်သည်။ သူ့တွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် တွေးခေါ် ပြောဆိုဆက်ဆံနိုင်သော စွမ်းရည်ရှိပြီးသားပင်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အသံကြောင့် အာရုံပြောင်းနေပြီဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၏ စကားကို ကြားသောအခါတွင် ပို၍ပင် စိတ်တိုလာသည်။

“အား”

ဧကရာဇ် ဝူရန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဆန့်ထွက်ပြီး ရောင်ဝါများ တက်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ချီဖြင့် သူ့စိတ်ထဲမှာ အသံကို တွန်းထုတ်ချင်နေပုံရသည်။

"ဘာလို့လဲ... ဘာလို့ သိုင်းဧကရာဇ်က လူသားမျိုးနွယ်ကို ကောင်းချီးမပေးတာလဲ...ဘာလို့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က မင်းရဲ့လူမျိုးကို စွန့်ပစ်ရတာလဲ”

ဧကရာဇ် ဝူရန် သည် သနားစရာကောင်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏အသံမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သိုင်းဧကရာဇ်ကျွန်း၏ ကျွန်းသခင်အသံဖြစ်လာပြီး သူ့စကားတွင် စိတ်ပျက်မှုများနှင့် ပြည့်နေသည်။