တာအိုဘိုးဘေး နတ်ဆိုးသူတော်စင်ခုနစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တယ်
Vol. 18 Ch. 263
ဧကရာဇ် ဝူရန်သည် သူ့ခန္ဓာကို ဆုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ငုံ့လိုက်သည်။
နတ်ဆိုးသူတော်စင် နှစ်ယောက်က ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်သော်လည်း တောင်ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ရပ်တန့်သွားသည်။ “နေဦး၊ သူက အဲဒီလူနဲ့ အတူတူ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ဒါကိုကြားတော့ နတ်ဆိုးသူတော်စင်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရပ်သွားကြသည်။ သူတို့ သတိကို မလျှော့ရဲကြ။ အဲဒီအစား ဧကရာဇ် ဝူရန်ကို အလျင်အမြန် ဝိုင်းထားကြသည်။
ဧကရာဇ်ဝူရန် သည် သူ၏လက်များကို ငိုက်စိုက်ချလျက် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး လေးလံသော အသက်ရှုသံများဖြင့် ကျောမှာ လေးလံနေသည်၏
အလုံးစုံမီးဖို အတွင်း၌ သိုင်းပညာရှင် အများအပြားသည် သူ၏ရုပ်သွင်ကို မြင်ကြသည်။
သူသည် လူသားဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များ မီးတောက်လာသည်။ သို့သော် သူရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခြင်းကြောင့် စိတ်မငြိမ်ဖြစ်နေကြသည်။
"သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ”
"နတ်ဆိုးသူတော်စင်တွေက အခုမှ သူနဲ့ စကားပြောနေပုံပဲ။"
"သူ ငါတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ လာတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"
“သူက တစ်ယောက်တည်းပဲ၊ နတ်ဆိုးတွေအားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုသတ်နိုင်မှာလဲ...
"ပြီးသွားပါပြီ။ သေခြင်းတရားက ငါတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်သေးဘူး။”
"ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး လွတ်မြောက်အောင်လုပ်လေ။ မင်းကိုကယ်တင်ဖို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မျှော်လင့်မနေနဲ့”
သိုင်းပညာရှင်တို့ ဆွေးနွေးကြသည့်အတိုင်း သိုင်းပညာရှင်တစ်စုသည် လွတ်မြောက်လိုသောကြောင့် မီးဖိုကြား အကွဲနေရာသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားကြသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ မလွတ်မြောက်မီတွင် နတ်ဆိုး အများအပြားက တားဆီးလိုက်ရာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ရသည်။
နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက်တို့သည် အလုံးစုံမီးဖိုရှိ အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်။ သူတို့သည် ဧကရာဇ်ဝူရန်ကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့သည် ဧကရာဇ်ဝူရန်၏ ပြိုင်ဘက်များမဟုတ်ပေ။
ဧကရာဇ် ဝူရန်သည် သူ့ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးသူတော်စင်များဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အမူအရာမှာ အေးစက်သွားသည်။
သူ့မျက်လုံးများတွင် စိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင်မျှမရှိသဖြင့် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ခုနစ်ယောက်သည် နှလုံးသားများ ရပ်တန့်သွားသည်ကို ခံစားမိကြသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဧကရာဇ် ဝူရန် သည် ပို၍ပင် အန္တရာယ်များလာသည်ဟု သူတို့ခံစားမိကြသည်။
ဧကရာဇ် ဝူရန် သည် တစ်ချက်ချင်း ဦးတည်ပျံသန်းသွားပြီး သူ့ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးသူတော်စင်များမှာ ထိတ်လန့်သွားကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။
"အလိမ်အညာတွေ”
ဧကရာဇ် ဝူရန် က စကားတစ်ခွန်း ထွက်လာသည်။ မိစ္ဆာသူတော်စင်များသည် မပြေးခင် တစ်ခဏမျှ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ဧကရာဇ်ဝူရန် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။
နတ်ဆိုးသူတော်စင်များသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
တောင် နတ်ဆိုးသူတော်စင် မှ ဖြည်းညှင်းစွာပြောသည်၊ "လူသားတွေက သေပြီးသား သိုင်းဧကရာဇ်ကို ကြိုးကိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတချို့ကို သုံးခဲ့တဲ့ပုံပဲ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ သူတို့က သူ့ရဲ့စိတ်စွမ်းအားကို လျှော့တွက်ခဲ့ကြတဲ့ပုံပဲ”
သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးလား
အခြားသူတော်စင်ခြောက်ယောက် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ခေါင်းကိုးလုံး ရေလွှမ်းနဂါးက အသံနက်ကြီးဖြင့် “ဒါကို မင်းဘယ်လိုသိတာလဲ”
တောင် နတ်ဆ်ုးသူတော်စင် က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောသည်။ "အဲဒါက ငါ မင်းထက် နောက်ကျမှ သေသွားလို့။ အဲဒါက ငါနဲ့ နတ်ဆိုးဘ်ုးဘေး ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အခု သိုင်းဧကရာဇ်လို အသိစိတ်အသစ်နဲ့ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။”
နတ်ဆိုးခြောက်ပါးသည် ရုပ်ခန္ဓာ သေပြီးနောက် အသိဉာဏ်သစ်ကို မွေးဖွားပေးမည်ကို သိသည်။ အစပိုင်းမှာတော့ သူတို့ အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသော်လည်း ထိုအရာကို သူတို့မသိခဲ့ကြပေ။ တော် နတ်ဆိုးသူတော်စင်က ယနေ့ ပြောလာလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ကြပေ။
လက်လေးချောင်း လူဝံနက်က ၎င်း၏ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ “နတ်ဆိုးဘိုးဘေး ဘယ်နတ်ဆိုးဘိုးဘေးလဲ"
တောင် နတ်ဆိုးသူတော်စင် က “အဲဒါက အလုံးစုံမီးဖို ဖွဲ့စည်းပုံကို ငါ့ကို ကောင်းချီးပေးခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးဘိုးဘေးပဲ။ သူမက ဘဝဆုံးခန်းတိုင်တော့မှာမို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် အဖြစ်မခံချင်ဘူး”
ထိုအရာကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုး သူတော်စင်များ ငြိမ်သွားသည်။
ခြေလက်များ များစွာရှိသည့် ခွေးတစ်ကောင်နှင့် တူသော နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ဦးက “ အလုံးစုံမီးဖိုကို ဖွဲ့စည်းတာမှာပဲ အာရုံစိုက်ကြစို့။ အခုခေတ် လောကကြီးကို ငါတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနိုင်ဖို့ ငါတို့ဟာ နတ်ဧကရာဇ် အဆင့်ကို အရင်ဆုံး ေရာက်ဖို့ လိုတယ်။ ဒီဠိုမှ မဟုတ်ရင် လက်ရှိနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ အန္တိမနတ်ဆိုးကို လက်အောက်ခံဖို့ကလွဲ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး”
အန္တိမ နတ်ဆိုးဟု လို့ ပြောသောအခါ နတ်ဆိုးသူတော်စင်၏ အမူအရာများ အေးစက်သွားသည်။
သူတို့သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းငါးထောင်က ချိတ်ပိတ်ခံခဲ့ရသည် ထိုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အန္တမနတ်ဆိုးမှာ မမွေးဖွားသေးပေ။ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်ကာ စွမ်းအားအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ ယခု အန္တိမ နတ်ဆိုး၏ လက်အောက်တွင် လက်ပါးစေများဖြစ်ရန် သူတို့ မည်သို့ဆန္ဒရှိနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့်၊ သူတို့သည် အန္တိမ နတ်ဆိုး အုပ်စိုးမှုကို ဖြုတ်ချရန် အမြဲတမ်း ဆန္ဒရှိခဲ့ကြသည်။
နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက်သည် လှည့်ပတ်ကာ အလုံးစုံမီးဖိုကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။
ပိတ်မိနေသောသူများသည် အလုံးစုံ မီးဖိုရှိ အပေါက်ကိုကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြ၏။ ထိုနေရာက ဧကရာဇ် ဝူရန် ထွက်သွားသော အရပ်ပင်။
မိစ္ဆာသူတော်စင်များ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံး၏နှလုံးသားများသည် ချောက်ထဲသို့ ကျသွားကြသည်။
ဖန်ကူ နှင့် ရွှမ်းငှက်တို့ကို ယုံကြည်သူများပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဘယ်သူက သူတို့ကို တကယ်ကယ်နိုင်မှာလဲ။
“ငါဗိုက်ဆာနေပြီ။ ငါတို့အစာအရင်စားရအောင်"
လက်လေးချောင့း လူဝံသည် နာကျင်နေသော ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးပြသည်။ ၎င်း၏အကြည့်များသည် အလုံးစုံမီးဖိုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး အမူအရာမှာ ကြောက်စရာကောင်းသွားနေသည်။
တောင်နတ်ဆိုး သူတော်စင်က က “ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိန်းချုပ်ဦး။ ငါတို့ လူ့အသွေးအသားတွေ အများကြီးလိုတယ်”
"ငါနားလည်တယ်။ လစ်”
လက်လေးချောင်း လူဝံနက်သည် မကျေမနပ်ဖြင့် အလုံးစုံမီးဖိုဆီသို့ သွားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ အပေါ်မှနတ်ဆိုးတိမ်တိုက်များမှတဆင့် နေရောင်ခြည်ဖြာထွက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို လင်းထိန်စေလာကာ နတ်ဆိုးသူတော်စင်များ ရပ်တန့်သွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မရေတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးကောင်များသည် မျှော်ကြည့်ကြပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသော လူသားသိုင်းသမားများလည်း အလားတူပင်။
နေရောင်အောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသည်။
ကျန်းချန်ရှန်းပင်။
အဆုံးမဲ့ ယန်နတ်အလင်းသည် နေကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး၊ ကြီးမားသောအမွေး ဝတ်ရုံကြီးသည် လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်လွင့်နေသည်။ သူ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း၊ ဖီးနစ်တစ်ကောင်သည် ၎င်း၏ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ချိတ်စည်းကိုးခု ဖီးနစ် သရဖူမှ ပျံထွက်သွားပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်ထားသည်။ သူ၏ခါးတွင် ခရမ်းစွဲကျောက် ဘူးသီးခြောက်၊ နတ်ဘုရားချည်ပိုးကြိုး၊ ချီလင်းမြင်းမီးကြာပွတ် နှင့် ထိုက်ဟန်ဓားတို့ ရှိနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ညာလက်က စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ထားသည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဆင်တရားဓမ္မကို အသုံးမချသောကြောင့် သူ၏ပုံမှန်ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင်၊ သူသည် သေမျိုးလောကကို ဆင်းသက် လာခဲ့သည့် မသေမျိုး နတ်ဘုရားနှင့်တူသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများနှင့် သိုင်းပညာရှင်တို့သည် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ကျန်းချန်ရှန်း သည် မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော အချင်းဝက်အတွင်း၌ သူ့အား ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အရာမရှိဟု တွက်ချက်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူတော်စင် ခုနစ်ယောက်ကို စိတ်နှလုံးထဲ၌ပင် သတ်ပစ်နိုင်သည်။
နတ်ဆိုးခုနစ်ပါး ဖိတ်ခေါ်နိုင်သည့် အပြင်းထန်ဆုံးကျွမ်းကျင်သူသည် အန္တိမနတ်ဆိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရဘဲ အမှတ်ပေါင်း ၂ ဘီလီယံကျော်မျှသာ တန်ဖိုးရှိသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စမှာလည်း သူ့ကို တုန်လှုပ်စေသည်။
အန္တိမနတ်ဆိုး မှလွဲ၍ အခြားသော နတ်ဆိုးများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေကာ သိုင်းဧကရာဇ် များနှင့် ယှဉ်နိုင်သော အခြားတည်ရှိမှုများလည်း ရှိသေးသည်။ လူသားမျိုးနွယ်သည် စွမ်းအားကြီးမားသောအခါတွင်ပင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို မသုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။
တောင်နတ်ဆိုးသူတော်စင် က “မင်းက ဘယ်သူလဲ”
နတ်ဆိုးခုနစ်ယောက်က ကျန်းချန်ရှန်း ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့ပုံစံကို သူတို့ နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူ့အသွင်အပြင်က ခံ့ညားလွန်းတာကြောင့် အလောတကြီး မပြုမူဝံ့ပေ။
ယခင်က ဧကရာဇ် ဝူရန် ရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် လူသားပညာရှင်အသစ်များ ရှိလာသည်။ သူလည်း သိုင်းဧကရာဇ် ဖြစ်နိုင်လား။
“ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေတဲ့ လူသားတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ငါဒီကိုလာတာ”
ကျန်းချန်ရှန်း ၏ လျစ်လျူရှုသောအသံသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အလုံးစုံးမီးဖိုရှိ လူတိုင်းကြားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်လှသည်။
သူ့စကားကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေများ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ တခြားသူဆိုလျှင် ယုံမှာမဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ကျန်းချန်ရှန်း ၏အသွင်အပြင်နှင့် အရှိန်အဟုန်သည် အားကောင်းလွန်းလှသည်။ သူသည် လူတိုင်းကို လုံခြုံမှုရှိစေသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။ သူပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရန်သူမည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးပါစေ၊ ပြိုလဲသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အခြေအနေက ပြေလည်သွားသကဲ့သို့ပင်။
၎င်းမှာ ကျန်းချန်ရှန်း က သူ့၏ မှော်ရတနာအားလုံးကို အသက်သွင်းရသော အကြောင်းရင်းများထဲက တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ သူ သတိထားရန်သာမက လူသားများထံ မျှော်လင့်ချက်များ ပေးဆောင်ရန်လည်းဖြစ်သည်။
“ဟာသပဲ။ မင်းတစ်ယောက်တည်း ကယ်ချင်တာလား"
ခေါင်းကိုးလုံး မြစ်ရေလွှမ်းနဂါးသည် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ၏ရန်သူဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်စိတ်မချမ်းသာပေ။
အခြားသော နတ်ဆိုး သူတော်စင်များကလည်း အော်ဟစ်ပြောဆိုသော်လည်း မည်သူမျှ ဦးဆောင်ဝံ့ခြင်းမရှိပေ။
ကျန်းချန်ရှန်း က သူတို့ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး "ဒါဆို ငါစမ်းကြည့်မယ်လေ”
ပြောပြီးသည်နှင့် မျက်လုံးများ မှိတ်သွားသည်။ သူဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးထံတွင် စကြဝဠာဓား ၃၆ ချောင်း ပေါ်လာသည်။
ဝှီး ဝှီး ဝှီး
စကြဝဠာဓား ၃၆ချောင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်သွားသဘ်။ ဓားတစ်ချောင်းစီသည် ပေတစ်ထောင်ရှည်လျားပြီး နေနှင့်လ စကြဝဠာဓားသိုင်းကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။
ခေါင်းကိုးလုံးနဂါးက အော်ဟစ်လိုက်သဘ်။ ၎င်း၏ နဂါးခေါင်းကိုးခုက ကျန်းချန်ရှန်းဆီသို့ မီးတောက်လောင်နေသော နက်မှောင်သော အလင်းတန်းကိုးခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အခြားသော နတ်ဆိုးများကလည်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ကျန်းချန်ရှန်း အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ဖီးနစ်သည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံသွားကာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ နတ်ဆိုးသူတော်စင်ခုနစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားဆီးထားသည့် မီးတောက်များ အဖြစ် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားတွင် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။ မဟာနတ်ဆိုးသူတော်စင် ခုနစ်ယောက်တို့သည် လက်ချင်းချိတ်ထားလျှင်ပင် ဖီးနစ်မီးတောက်များကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ပေ။ ဒီမြင်ကွင်းက သူတို့နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ၏ဘယ်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အလုံးစုံမီးဖိုဆီသို့ သူ၏လက်ဖဝါးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအား
အာကာသလက်ဖဝါး
အလုံးစုံမီးဖိုသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ နယ်နိမိတ်အဖြစ် ရှိနေသော မြင့်မားသော တောင်တန်းများ၊ ကောင်းကင်နံရံများနှင့်အတူ၊ မြေပြင်သည် အက်ကွဲသွားပြီး လူသားများကို သယ်ဆောင်ထားသော ကြီးမားသောမြေကြီးသည် မြင့်တက်လာပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ၏လက်ထဲသို့ အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်။
မီးဖိုရှိ လူသားများသည် ကမ္ဘာကြီးနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျွမ်းကျင်သူသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့၏အမြင်အာရုံသည် ကျန်းချန်ရှန်း ၏အပေါ်ပိုင်းကိုယ်ထည်ကိုပင် အပြည့်အဝမမြင်ရတော့ပေ။ ၎င်းက သူတို့၏အမြင်အာရုံထဲတွင် သူမည်မျှကြီးမားသည်ကို ပြသနေသည်။
“ဘုရားရေ အင်မော်တယ်နတ်ဘုရားပဲ အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား
“ငါတို့ ကယ်တင်ခံရပြီ! ငါတို့တကယ် ကယ်တင်ခံရပြီ”
“ဒါက ဘာသိုင်းပညာလဲ”
“ဒါက ဘာသိုင်းပညာနည်းစနစ်လဲ။”
“ ဘာကို သိုင်းပညာ နည်းစနစ်လဲ။ ဒါက အင်မော်တယ် နည်းစနစ်ပဲ။ ကောင်းကင်ဂူ အဆငိ့တစ် ရှိတဲ့ သိုင်းပညာနည်းစနစ်တောင် ဒီအဆင့်ကို ရောက်မလာနိုင်ဘူး ဆိုတာ ငါကျိန်ရဲတယိ”
လူသားများသည် အော်ဟစ်ကြသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း ဂရုမစိုက်။ သူသည် ကမ္ဘာမြေကြီးကို လက်တစ်ဖက်နှင့် ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကျမ်းဖြင့် သူတော်စင် ခုနစ်ယောက်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။
ကျန်းချန်ရှန်းက အေးတိအေးစက်နှင့် “ကောင်းကင်ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား”
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
နေဠလ စကြဝဠာ ဓားဖွဲ့စည်းမှု ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်သော ဓားအလင်းတန်းများသည် နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ပါးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများ တည်ရှိနေသည့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားသည်။
"အိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုပဲ။ မြန်မြန်ထွက်”
တောင်နတ်ဆိုးသူတော်စင်က အော်သည်။ သူ ဦးဆောင်ပြီး တစ်ဖက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။ ၎င်း၏ကြီးမားသောကျောက်ကိုယ်ထည်သည် သတ္တုနှင့်ဆင်တူသည့် အေးမြသောအလင်းရောင်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ နေလစကြဝဠာဓားဖွဲ့စည်းပုံနှင့် တိုက်မိသောအခါ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမာဆုံးအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အခြားသော နတ်ဆိုးသူတော်စင်များသည်လည်း လွတ်မြောက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား ကြသော်လည်း ဖွဲ့စည်းမှုမှာ အသက်ဝင်လာပြီး ၎င်းတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များက သွေးနှင့် ချီကို တုန်လှုပ်အောင် လုပ်ရုံကလွဲ၍ ဘာမှ မသက်ရောက်တော့ပေ။
ခေါင်းကိုးလုံးနဂါးသည် ချက်ချင်းလှည့်၍ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအထက် မြင့်သော ကျန်းချန်ရှန်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ နဂါးခေါင်းကိုးလုံးသည် ရူးသွပ်မှုနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူ ခုန်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးသူတော်စင်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ၊ မင်းတို့ အသက်ရှင်ချင်ရင် သူ့ကိုသတ်”
အခြားသော နတ်ဆိုးသူတော်စင်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လှည့်ကြည့်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီးအရှိန်ကို အပြင်းအထန် မြှင့်တင်ကြသည်။
ကျန်းချန်ရှန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးသူတော်စင်တွေမှာ ဒီလိုလှည့်ကွက်တွေ ရှိမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ခေါင်းကိုးလုံး နတ်ဆိုးသူတော်စင်၏ အသွင်အပြင်သည် ယခုအခါ ယခင်ဧကရာဇ် ဝူရန် ထက် မနိမ့်ကျတော့ပေ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း။
တစ်ချိန်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးသူတော်စင်တွေပဲ။
ဒါပေမဲ့
သူတို့အားလုံး သေရမယ်။
ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သောအခါ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်သည် လိပ်ပြာအာရုံခံနတ်ဓား ဖြစ်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာကာ ပျံသန်းလာသော နတ်ဆိုး သူတော်စင်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ အားနည်းသော နတ်ဆိုးအချို့သည် ပေါက်ကွဲပြီး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားသည်။
မရေတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးသားရဲများသည် မျှော်ကြည့်လိုက်ရာ မမေ့နိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အနှိုင်းမဲ့ကြီးမားသော အပြာရောင်အလင်းဓားကြီးသည် ကျန်းချန်ရှန်း ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် ကောင်းကင်မှ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။ ဓားဖျားသည် ဖွဲ့စည်းမှုကို တည့်တည့် ညွှန်ပြနေရာ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေသည်။
အကြီးကြီးပဲ
ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်သူတော်စင်များပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ဤ လိပ်ပြာအာရုံခံနတ်ဓား ၏ အရှည်သည် ပေ 100,000 ရှိပြီး ကောင်းကင်တွင် အာကာသမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ရှေးဟောင်းနတ်တောင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် အချိန်မရွေး ဖိနှိပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
အာကာသလက်ဖဝါး ရှိသိုင်းပညာရှင် များသည် ပို၍ပင် အံသြသွားကြသည်။ သူတို့ရှိနေသည့် မြေပြင်သည် ကျုံ့သွားကာ လိပ်ပြာအာရုံခံနတ်ဓား ၏ အရွယ်အစားသည် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အဆပေါင်း တစ်သောင်းကျော် တိုးလာသည်။ တကယ်ကို ကောင်းကင်ကြီးကို ချေမှုန်းပစ်နိုင်တဲ့ ဓားရှည်ကြီးပဲ။
လိပ်ပြာအာရုံခံ နတ်ဓား ရုတ်တရက်ကျလာသည်။ ၎င်း သည်ကျန်းချန်ရှန်းကို ဖြတ်သွားသောအခါတွင်၊ သူ့အား တိုက်ရိုက်ဖြတ်သွားကာ အတားအဆီးမရှိ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောက်ဘက်သို့ ထိုးဆင်းသွားသည်.. ပြုတ်ကျလာသည်နှင့်အမျှ လိပ်ပြာအာရုံခံ နတ်ဓား သည် တူညီသောဓားခုနစ်ချောင်းအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာကွဲထွက်သွားပြီး နတ်ဆိုးသူတော်စင် ခုနစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။