ကယ်တင်ခြင်း နတ်ဘုရား၊ ငရဲအရှင်

ထိုက်ဟယ်ခေတ် ၅၀နှစ် ။ နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက် ကျဆုံးပြီးသည်မှာ နှစ်နှစ်ရှိပြီ။

နှစ်နှစ်အတွင်း ကျန်းချန်ရှန်း၏ အမှတ် မြင့်တက်လာသည်။ သူကယ်တင်ခဲ့သော လူသားအုပ်စုသည် သူ၏ ခွန်အားနှင့် ကုသိုလ်တရားများကို ကြွေးကြော်ကာ လှည့်ပတ်သွားလာခဲ့သည်။ အမည်ကို မသိသောကြောင့်၊ ကယ်တင်ခြင်း နတ်ဘုရားဟု တလေးတစား ခေါ်ဆိုကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း၊ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပွားကို တောင်နှင့် ပင်လယ်ကျမ်းနှင့် ရတနာကြေးမုံကို ချဲ့ထွင်ရန် မစေလွှတ်ခဲပေ။ ယင်းအစား၊ သူသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို အာရုံစိုက်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပွားကို ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလုံးများ သန့်စင်စေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးများ အလုံးအရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို သူအဓိကစိုးရိမ်သောကြောင့် သူနှင့်အတူ စွမ်းအားကြီး ရတနာနှစ်ပါးရှိခြင်းက ပိုလုံခြုံမည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ နှစ်နှစ်အကြာ၊ ကိုယ်ပွားသည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် များ၏ အသွေးအသားကို သိုင်းပညာရှင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိုးတွရန် သင့်တော်သော ဆေးလုံးအဖြစ် ပြုပြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကြီးမားသော အလောင်းခုနစ်လောင်းသည် တာအို ကမ္ဘာတွင်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ရေခဲချိတ်စည်းစွမ်းရည်ဖြင့် အေးခဲထားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က မူလင်းလော့နှင့် ချင်းအားကို ခေါ်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတူတကွ နှိုးဆွစေလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ကိုယ်ထည်နှိုးဆွဆေး အများအပြားကို သန့်စင်ပြီး လုံချီဘုရားကျောင်း နှင့် ကျန်းချဲ သို့ ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။

ကျန်းချဲသည် ကျန်း မိသားစု၏ ခွန်အားကို မြင့်တင်နေသည်။ ကျန်းမိသားစုသည် တော်ဝင်အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း အင်အားအရ အားနည်းနေ၍ မရပေ။ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် သိုင်းပညာမိသားစုများကြား သိုင်းပညာစွမ်းရည် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားပြီး တာအိုဘိုးဘေး ရုတ်တရက် မရှိတော့သည့်အခါတွင် တော်ဝင်အာဏာမှာ အလွယ်တကူ ပြောင်းပြန် လန်သွားနိုင်သည်။

လူသားတို့၏ ရည်မှန်းချက်သည် အတိုင်းအဆမရှိပေ။ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တာအိုဘိုးဘေး ပျောက်ကွယ်သွားသရွေ့ ထိုရည်မှန်းချက်ကြီးသောသူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ချုပ်တည်းနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ကျန်းချဲ ယုံကြည်သည်။

ယနေ့

ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ့မျက်လုံးများကိုဖွင့်ကာ တွက်ချက်စပြုရင်း တောင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်တွင် စွမ်းအားအရှိဆုံးတည်ရှိမှုသည် ဧကရာဇ်ဝူရန် (Wu Ren) ဖြစ်ပြီး အမှတ် ၁.၃ ဘီလီယံတန်ဖိုးရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်က နတ်ဆိုးများက သူ့အား လောလောဆယ် ရှာဖွေလျက်မရှိ။ နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက် သေဆုံးခြင်းသည် အန္တိမနတ်ဆိုး မှလွဲ၍ အခြားသော နတ်ဆိုးများအားလုံးကို ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်သည်။

အန္တိမနတ်ဆိုးနဲ့ ပတ်သက်၍ သူက ဘာမှလှုပ်ရှားမလာပေ။ သူ့ဒဏ်ရာကနေ ပြန်ကောင်းမလာသေးသည်လား ဒါမှမဟုတ် သူ့အား ကြောက်၍လားမသိ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ သူသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး သူ့အား ကူညီသူများကို အဆက်မပြတ် အားကောင်းလာစေသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် အနာဂတ်တွင် သူ၏တစ်ခုတည်းသောရန်သူ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံသည် မျိုးနွယ်ပေါင်းစု မြင့်တက်လာမည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ထားပြီး တိုက်ပွဲအစစ်သည် မစရသေးပေ။ သူ သန်မာလာဖို့ ကြိုးစားနေရဆဲပင်။

အကန့်အသတ်မဲ့မျက်လုံးများမှတဆင့် ကျန်းချန်ရှန်းသည် မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသော နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကို မတွေ့ရပေ။ သူသည် ရတနာများ ဖုံးလွှမ်းထားသောကြောင့် နတ်ဆိုးများက သူမည်သူမည်ဝါဖြစ်သည် သို့မဟုတ် သူဘယ်ကလာသည်ကို မသိပေ။

နတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက် ကျဆုံးပြီးနောက်၊ ပင်လယ်ပြင်ရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ၏ စွမ်းအားများ ပြိုကျပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများသည် ဒုက္ခရောက်နေသော လူသားများကို ကယ်တင်ခဲ့သော နတ်ဘရားထံ အပြစ်ပေးခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ အတိအကျပြောရသော် အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာရှိ နိုင်ငံများသည် အသက်ရှူရှောင်သွားပြီး ကယ်တင်ခြင်း နတ်ဘုရား၏ အမည်သည် ပို၍လူသိများလာသည်။ ၎င်းသည် ဖန်ကူ နှင့် ရွှမ်းငှက်ထက်ပင် သာလွန်သည်။ တာအိုဘိုးဘေး၏ အမည်ကိုမူ အဆုံးမဲ့ သမုဒ္ဒရာတစ်လျှောက်သာ ပျံ့နှံ့ပြီး နဂါးသွေးကြော တိုက်ကြီးအနီး ပင်လယ်ရှိသူများကသာ သူ့အကြောင်းသိကြတော့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း သည် သူ့အကြည့်ကို ဆုတ်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဆေးအိုးခြောက်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျီဝူကျွင်း နှင့် အခြားမိန်းကလေးနှစ်ဦး တည်ရှိသော ဆေးအိုးများ အားလုံးမှာ အေးခဲနေသောကြောင့် အတွင်းထဲသို့ ချောင်းကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလုံးများ ဆက်လက်ဖန်တီးရန် သူ၏ကိုယ်ပွားကို စီစဉ်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် မြေအောက်သို့ တိုးဝင်ရန် ဒြပ်စင်ငါးခု အပြောင်းအရွှေ့ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

တောက်လျှောက် ဆင်းကာ မြေအောက်ကမ္ဘာကြီးကို ရောက်သွားသည်။

ထိုဧရိယာ၏ မျက်နှာပြင်သည် ကျောက်မျက်ရတနာများစွာ မြုပ်ဝင်နေပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာကို အလင်းပေးထားသည်။ ကမ္ဘာမြေကို ထောက်ပံ့ပေးသော ကမ္ဘာ့ဖျက်ဆီးရေးသစ်ပင်ကြီးသည် ယခုအခါ ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

ကောင်းကင်ချီမြေ၏ ကံကြမ္မာကောင်းချီး စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ဆက်လက် အားကောင်းလာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ၎င်းးမှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသေးသည်ဖြစ်ရာ သတိမထားမိသေးပေ။

မြေအောက်၌ နေရသည်မှာ အလွန်ငြီးငွေ့စရာကောင်းသည်ဖြစ်ရာ ၎င်းသည် အချိန်အများစုမှာ အိပ်လေ့ရှိသည်။ အိပ်ပျော်သွားသည့်တိုင် ပြင်းထန်စွာ အားကောင်းလာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက ကမ္ဘာဖျက်ဆီးရေးသစ်ပင်ကို မနှိုးခင် ငရဲကို လွှတ်ထုတ်ပြီး သူ့ရှေ့တွင် ထားလိုက်သည်။

ကမ္ဘာ့ပျက်စီးခြင်းသစ်ပင်၏ မျက်နှာသည် မျက်လုံးများပွင့်လာသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ရိုသေလေးစားစွာ အလျင်စလိုပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏အကြည့်သည် ငရဲဘုံသို့ ရောက်သွားသည်။ ငရဲသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြိးနောက် အလွန်ကြီးမားလာပြီး တောင်ကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။ ငရဲမှ ထွက်လာသော အနက်ရောင် အငွေ့လှိုင်းများက မြေပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဘယ်လိုတောင်ဆိုးတဲ့အရာလဲ

ကမ္ဘာ့ဖျက်ဆီးရေးသစ်ပင်က သူ့ဘာသာသူ တွေးနေသည်။ ငရဲကိုမြင်သောအခါ၊ နားမလည်နိုင်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ဒါက ငရဲပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်က ဝိညာဉ်အားလုံးကို စုစည်းလိမ့်မယ်။ ကာကွယ်ဖို့ မင်းမှာ တာဝန်ရှိတယ်” ကျန်းချန်ရှန်း က ပြောသည်။

ဝိညာဉ်တွေကို စုဆောင်းတယ်..

ကမ္ဘာ့ဖျက်ဆီးရေးသစ်ပင်က မစပ်စုဘဲ မနေနိုင်တော့။

ကျန်းချန်ရှန်း က "ငရဲသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း အစီအမံတွေကို ချမှတ်ပြီးတော့ သေခြင်း ရှင်ခြင်းကို အုပ်စိုးလိမ့်မယ်။ မင်းကာကွယ်နိုင်ရင် နောင်အနာဂတ်မှာ လူဝင်စားသံသရာကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့ မသေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

သူပြောသည့်အခိုက်တွင်၊ ကမ္ဘာပျက်သစ်ပင်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ချက်ခြင်း တက်ကြွသွားသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ့အသက်နဲ့ ကာကွယ်ပါ့မယ်"

၎င်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျန်းချန်ရှန်းသည် အမြဲတမ်း မသေမျိုး နတ်ဘုရားဖြစ်သောကြောင့် သူ့စကားများကို မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုပေ။

နတ်ဆိုးတွေကလည်း နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တာလား

ကမ္ဘာ့ဖျက်ဆီးရေးသစ်ပင်က ထိုအရာကို မျှော်လင့်နေသည်။ ငရဲကို မြင်သည့်အမြင် ပြောင်းလဲသွားပြီး တက်ကြွလာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် ငရဲဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ငရဲက နန်းတော် အဆောက်အဦးတစ်ခု ကဲ့သို့ပင်။ အထဲတွင်တော့ သူ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာနှင့်သူ ရှိသည်။ အထဲတွင် ဘုံဗိမာန်များနှင့် အဆောက်အဦးများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ပြောင်လက်တောက်ပသော ကျောက်ဆင်းတုများနှင့် ကြေးရုပ်တုများ တန်းစီနေသည်။

ငရဲ၏ ကံကြမ္မာကောင်းချီး စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ချီမြေ တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို သူ ခံစားသိလိုက်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် လူပြန်မဝင်စားသေးသော ဝိညာဉ်များစွာရှိပြီး ဤလောကတွင် ကျန်ရှိနေသည်။ ဤအရာများကို မိစ္ဆာဝိညာဥ်ဟု ခေါ်ကြပြီး ပြစ်ဒဏ်ခေါင်းနှင့် ရင်အရိုးစုတို့သည် ထိုမိစ္ဆာဝိညာဥ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ငရဲကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ငရဲသခင်ကို ရှာရမယ်။

ကျန်းချန်ရှန်းဝ တိတ်တိတ်လေး တွေးနေမိသည်။ ပထမဆုံး သူစဉ်းစားမိတာက ပြစ်မှုရေးရာ ခေါင်းဆောင်ပင်

ပြစ်ဒဏ်ဦးခေါင်းသည် ကျန်း မိသားစုအား နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျော် ကူညီခဲ့ပြီး အာဏာစီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။ ဒီလိုနေရာမျိုးကို စီမံခန့်ခွဲရတာ အရမ်းသင့်တော်တယ်။

ခဏလောက် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ကျန်းချန်ရှန်းသည် ငရဲမှ ထွက်ခွာပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် ပြစ်မှုရေးရာ ခေါင်းဆောင်ထံ အသံတစ်ခု ပေးပို့ပြီး သူ့ကိုမရှာမီ သူ၏ အာဏာနှင့် ရာထူးကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ပြင်ဆင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲသည် ပဟေဠိဖြစ်နေသော်လည်း သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်ဝံ့ခြင်းမရှိပေ။ သူက ကျန်းချဲ ကို ချက်ချင်းရှာပြီး ထိုကိစ္စကို ပြောပြသည်။

"ဘာလဲ မင်းထွက်သွားချင်တာလား။ မင်းကို အစားထိုးဖို့ တခြားသူကို ရှာစေချင်တာလား။ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူ့ကို ရှာရမှာလဲ”

ကျန်းချဲသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲက ပြီးပြည့်စုံပြီး သစ္စာအရှိဆုံး လက်အောက်ခံဖြစ်သည်။ သူသည် အမှောင်နှင့် အလင်းထဲရှိ အရာများစွာကို ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်။ ထို့အပြင်၊ သူသည် သူ့ကို ပြစ်ဒဏ်ခေါင်းမှ သူ့ကို သစ္စာဖောက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

ပြစ်ဒဏ်ခေါင်းက “တာအိုဘိုးဘေးက အခုကစပြီး ကျန်း မိသားစုကို ကူညီစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ အမိန့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ပိုကြီးတဲ့ တာဝန်တစ်ခု ပေးချင်နေတယ်။”

တာအိုဘိုးဘေးထံမှ အမိန့်ရှိသည်ကို ကြားသောအခါ၊ ကျန်းချဲ၏ မျက်ခုံးများ ပြေလျော့ သွားသော်လည်း သူ တုံ့ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “မင်းထွက်သွားရင် ဘယ်သူ့ကို အားကိုးရမှာလဲ”

ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲက “အရှင်က ဧကရာဇ်မင်းပါ၊ ကောင်းကင်အောက်က လူတိုင်းဟာ အရှင့်ရဲ့ အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ”

အုပ်စိုးရှင်နှင့် အရာရှိတို့သည် အတိတ်ကို သတိရစပြုလာသည်။ ပြစ်မှုရေးရာ ခေါင်းဆောင်သည် အလျင်စလိုမဟုတ်ပေ။ ကျန်းချန်ရှန်းက လုံချီတောင်ကို ချက်ချင်း အပြေးသွားခိုင်းတာ မဟုတ်ချေ။

နောက်နေ့မနက်တွင် ကျန်းချဲသည် ပြစ်မှုရေးရာခေါင်းဆောင်ကို ယူဆောင်လာသော သေတ္တာနဲ့အတူလာပြီး ကျန်းချန်ရှန်းကို ပေးလိုက်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ရေခဲပန်းပု သုံးခုကို ကျန်းချဲက စိတ်မဝင်စားဘဲ ကျန်းချန်ရှန်း၏ ကိုယ်ပွားကြောင့် သူ့မျက်ခွံများ မြင့်တက်သွားသည်။ သူက မနေနိုင်ဘဲ ကျန်းချန်ရှန်းကို က " တာအိုဘိုးဘေး၊ ပြစ်မှုရေးရာ ခေါင်းဆောင်ကို ဘာလုပ်ချင်တာပါလဲ။”

ကျန်းချန်ရှန်းက သေတ္တာကို ယူလိုက်ပြီး "သူက ကျန်း မိသားစုကို နှစ်နှစ်ရာကျော် အလုပ်အကျွေး ပြုခဲ့တယ်။ သူ့ကုသိုလ်တွေက ပြည့်စုံပြီမို့ သူတက်သင့်ပြီ”

တက်သင့်တယ်

ဆေးဖက်ဝင်အိုးထဲတွင် ခန္ဓာကို မီးရှို့နေသူများသည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ နားထောင်ကြသည်။

ကျန်းချဲ လည်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့နှလုံးသားက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်။ သူက သေသေချာချာမေးသည်။ “ ပြစ်မှုရေးရာ ခေါင်းဆောင်က အရှင့်လို မသေမျိုး ဖြစ်လာမှာပါလား”

“ဟုတ်တယ်”

“ပြီးတော့ …”

"မင်းဟာ ကံတရားကောင်းချီးရဲ့ ဧကရာဇ်ပဲ။ ဒါက လေ့ကျင့်မှုပုံစံမဟုတ်ပေမယ့် မင်းအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ။”

ကျန်းချန်ရှန်းသည် ကျန်းချဲကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းချဲက ပင့်သက်ရှိုက်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူအရမ်းလွန်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ပင်ပန်းပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲပင်ပန်းနေပါစေ သူဟာ လူသန်းပေါင်းများစွာထက် သာလွန်နေသေးတာကို သူသိသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ချီ ၏အထွတ်အထိပ်တွင်ရပ်နေပြီး ဤမြေပေါ်ရှိ လူတိုင်း၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူ့ထက် သာလွန်ကောင်းမွန်သော ဘဝဟူ၍ မည်သူ့မျှ မရှိဘဲ၊ သူ၏ မကျေနပ်ချက်များသည် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ မတွေးဝံ့သော ရည်မှန်းချက်များအပေါ် အခြေခံထားသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းချဲ ထွက်သွားသည်။

ပိုင်ချီက မနေနိုင်ဘဲ “တကယ်ပြောတာလား"

ကျန်းချန်ရှန်း က “အမှန်တရားက သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး။ အင်မော်တယ် အခွင့်အလမ်းဆိုတာ အတင်းအကြပ်လုပ်လို့ မရဘူး။ အဲဒါကို သိပ်ပြီး မစဉ်းစားနဲ့။”

ထို့နောက် သေတ္တာကို ကောက်ယူပြီး မြေအောက်၌ မြှုပ်လိုက်သည်။

ငရဲသို့ရောက်သောအခါ ကျန်းချန်ရှန်း သည် ပြစ်မှုရေးရာ ခေါင်ဆောင်ကို လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် ငရဲ၏ ကံစွမ်းအားကို ပြစ်မှုရေးရာခေါင်းဆောင် နှင့် ပေါင်းစပ်ရန် သူ၏ မှော်စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ငရဲကို ထိန်းချုပ်ရန် စွမ်းအားကို ပေးဆောင်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

ပြစ်မှုရေးရာခေါင်းဆောင်သည် လုံလောက်စွာ မသန်မာသောကြောင့် ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် အဘောကြီး၍မရပေ။

အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးတရား ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်စဉ်အတွင်း၊ ပြစ်မှုရေးရာ ခေါင်းဆောင်သည် ငရဲဘုံ၏ မှတ်ဉာဏ်များစွာကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိတ်လန့်ခြင်းမှ မျှော်လင့်ခြင်း၊ ထိုမှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ထိုမှ သာယာသော အံ့သြခြင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်။

ဒီတော့ တာအိုဘိုးဘေး ပြောတဲ့ စကားက မှန်တာပဲ။

ကမ္ဘာကြီး၏ သေလွန်သူများ ဝိညာဉ်များကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် လူဝင်စားခြင်း သံသရာကို ကြိုးကိုင်ခြင်း။ ဤအရာသည် မသေမျိုး နတ်ဘုရား၏ စွမ်းရည်မဟုတ်ပါက၊ အဘယ်နည်း။

နှစ်လပြည့်သွားပြီ။

ပြစ်မှုရေးရာ ခေါင်းေဆာင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ငရဲသခင်ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်ချီမြေ မှ ဝိညာဉ်များ ပထမအသုတ်သည်လည်း ငရဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ၏ ပင်မရုပ်ခန္ဓာသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ငရဲတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ပြစ်မှုရေးရာခေါင်းဆောင်ဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင်၊ ငရဲသည် လူသေများကို လူဝင်စားစေရန် စွမ်းရည်မရှိပေ။ ၎င်းသည် သိုင်းပညာလောကတွင် လူဝင်စားခြင်း၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် မပေါင်းစည်းမီ အသေကောင်အချို့ကို စုဆောင်းကာ အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို တိုးမြှင့်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

မုလင်းလော့နှင့် ကျီဝူကျွင်း တို့သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို နှိုးဆွမှု ပြီးဆုံးကာ ချင်းအာသည် လုံချီ ဘုရားကျောင်းသို့ ပြန်သွာသည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က ကျန်းချန်ရှန်း ဆီကိုလာပြီး ပြစ်မှုရေးရာ ခေါင်းဆောင်က ဘယ်လို မသေမျိုး နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်လဲလို့ စူးစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က “ငါ မပြောနိုင်ဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထုတ်ဖော်လို့ မရဘူး။”

ကျီဝူကျွင်း က “အဲဒါဆို အင်မော်တယ်နတ်ဘုရားက တစ်ခုထက်မက ရှိတယ်ပေါ့။ တခြားမျိုးနွယ်တွေကလည်း အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အကာအကွယ် မရှိဘူးလား။”

ကျန်းချန်ရှန်း သည် ထိုမေးခွန်းကို မဖြေနိုင်ပေ။ သူသည် ဤလောက၌ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတည်း ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ အပြင်ဘက် အခြေအနေကို သူ မသိပေ။ အခြားမျိုးနွယ်စုများသည် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားများ၏ အကာအကွယ် မရှိခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့တွင် စွမ်းအားကြီးသော ဘိုးဘေးများ၏ အကာအကွယ်ရနိုင်သည်။

အာကာသနတ်ဆိုးမြစ် တည်ရှိမှုသည် ပြင်ပကမ္ဘာနှင့်ပတ်သက်သော ကြိုတင် လေ့လာမှုများ ပြုလုပ်ရန် သူ့အား တွန်းအားပေးနေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း က နှုတ်ဆိတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကျီဝူကျွင်းက သူ၏ တိတ်ဆိတ်မှုက တခြား အဖြေပုံစံ တစ်မျိုးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီအကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့။ မင်းရဲ့လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်လုပ်”

ကျန်းချန်ရှန်း က ခေါင်းယမ်းပြီး တရားထိုင်ဖို့ ကမ္ဘာမြေဝိညာဥ်သစ်ပင် ကို သွားလိုက်သည်ဓ

သူ့ကိုယ်ပွားက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်လာပြီး သူနှင့် ပေါင်းစပ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နောက်ထပ်ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး ၎င်းကို တောင်မှင့်ပင်လယ် ကျမ်း၊ ရတနာကြေးမုံဖြင့် လွှတ်လိုက်သည်။

မူလင်းလော့၊ ကျီဝူကျွင်းနှင့် ပိုင်ချီ တို့သည် မသေမျိုး နတ်ဘုရားများ ကမ္ဘာအကြောင်းကို စိတ်ကူးယဉ်လာကြသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း သည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ကျင့်ကြံနေသော်လည်း သူလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော မသေမျိုး ကျင့်ကြံသူသာ အမှန်တကယ်ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ အနာဂတ်တွင် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရား စနစ်ကို တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် အနာဂတ်အတွက် ရည်ညွှန်းရန် လူသားတို့၏ အတွေးအမြင်များကို နားထောင်နေရုံသာဖြစ်သည်။

ဖုန့်ထန်းနိုင်ငံ၊ နန်းတော်ခန်းမအတွင်း။

ဧကရာဇ် လီယာသည် အရာရှိများ၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်စဉ်တွင် ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာ ရှိသည်။

"ကယ်တင်ခြင်းနတ်ဘုရား… တာအိုဘိုးဘေးလို့တော့ ငါ့ကို မပြောနဲ့နော်

လီယာမှာ နားမလည်နိုင်သော အတွေးတစ်ခုရှိသည်။ သူ့ထင်မြင်ချက်အရ၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားများစွာ မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။ တစ်ခုရှိလျှင် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းသည် တာအိုဘိုးဘေး၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့်လည်း ကိုက်ညီသည်။ တာအို ဘိုးဘေးသည်လည်း သူ့မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေကို မှီခိုအားထားသည်။

အရာရှိအိုတစ်ဦးက “နတ်ဆိုးသူတော်စင်ခုနစ်ပါး ကျဆုံးခြင်းက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို တားဆီးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ လာမယ့် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်မှာ ဖုန့်ထန်ဟာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဖုန့်ထန်းမှာ အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးရှိပါသေးတယ်”

သူတင်မကဘဲ တခြားအရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများလည်း အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ဖုန့်ထန်း အောင်မြင်နိုင်လျှင် အခြားနိုင်ငံများထံ အဘယ်ကြောင့် လက်နက်ချရမည်နည်း။ ယခင်ကတော့ ဖုန့်ထန်းသည် နတ်ဆိုးများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိမည်ကို ကြောက်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။

လီယာ က ဖြည်းညှင်းစွာပြောသည် "ဒီကမ္ဘာမှာ တကယ်မသေမျိုးတွေ ရှိတယ်။ ငါတို့ ဒီကိစ္စကို သုံးပြီး မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လီရီ ကို လူသိရှင်ကြား လုပ်ပြီး ဖုန့်ထန်း ကိုလည်း မသေမျိုး နတ်ဘုရားတွေက ကာကွယ်ထားတယ်ဆိုတာ လူတွေကို အသိပေးလို့ရတယ်”