ကျန်းရင် ရဲ့ ထိတ်လန့်မှု၊ အသက် ၃၀၀၀၀ သက်တမ်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်သားရဲ
Vol. 18 Ch. 270
ကျန်းရင်သည် ငရဲဘုံရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တံခါးရှေ့ရှိ မြင့်မားသော ကျောက်ရုပ်တုနှစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့နှလုံးသားက သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤကျောက်ရုပ်ထုကြီး နှစ်ခုသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောအမူအရာများရှိပြီး ရန်ဖြစ်နေသော အနေအထားရှိသည်။ ထိုသူတို့သည် နတ်ဆိုးတို့ကို ငုံ့ကြည့်လျက် နတ်ဆိုးတို့ကို နှိမ်နင်းသော အရှင်နှင့်တူ၏
သူတို့က အသက်ဝင်နေတဲ့ပုံပဲ။
ကျန်းရင်သည် တံခါးအတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အထဲတွင် ပိန်းပိန်းမှောင်နေသည်။ သူ့ရှေ့က ဝိညာဉ်များ ဝင်သွားပြီး ပျောက်သွားသည်။
သူ သတ္တိကို စုစည်းပြီး ရှေ့ကို လှမ်းလိုက်သည့။
"ငါ့နောက်ဘဝမှာ ကောင်းကောင်းပြန်ဝင်စားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။
ကျန်းရင် တိတ်တိတ်လေး တွေးပြီး အမှောင်ထဲသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ဘုန်း
သူ့နားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ဝိညာဉ်သည် အချိန်မရွေး ကွဲသွားတော့မည်ကဲ့သို့ မကြုံစဖူးသော ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မှိန်ဖျော့ဖျော့လမ်းလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ရှေ့က ဝိညာဉ်များသည် အရှည်ကြီး တန်းစီနေကြသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူ့နောက်တွင် နောက်ထပ်ဝိညာဉ်တစ်ခုပေါ်လာသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဘာမှမမြင်ရပေ။
ကျန်းရင်၏ အကြည့်များသည် ရှေ့တွင် ရပ်သွားသည်။ ခပ်မှိန်မှိန် လမ်း၏အဆုံးတွင် အစိမ်းရောင် မီးအိမ်နှစ်လုံးပါသော နန်းတော်တစ်ခုရှိသည်။ မီးပုံးများကြားတွင် ကမ္ဗည်းပြားတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။
ယာမခန်းမ။
ထိုစကားသုံးခွန်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ စုတ်တံနှင့်တူသည်။
ကျန်းရင်သည် မနေနိုင်ဘဲ သူ့ဘဝကို ပြန်ကြည့်လိုက်ကာ သူသည် လူကောင်းလား လူဆိုးလားဟု ရုတ်တရက် မပြောနိုင်ပေ။
“ချီးပဲ။ ငါတကယ်ကြီး ငရဲကျတော့မှာလား”
တစ်ခုခုလွဲနေပြီဆိုသည်ကို ကျန်းရင် သိသည်။ မသိစိတ်က ပြန်လှည့်ချင်သော်လည်း သူ့နောက်က ဝိညာဉ်များက သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် မသေခင်က အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အလွန်ထိတ်လန့်သွားကာ ခေါင်းကို အမြန်ပြန်လှည့်လိုက်ရသည်။
မကြာခင်မှာပဲ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ရှေ့ကို တွန်းပို့နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီအချိန်တွင် သူ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူသိသည်။
သူသည် မြေအောက်ကိုးလောက အရှင်သည် သူ့အား သက်ညှာစေရန်သာ ဆုတောင်းနိုင်သည်။ ဒဏ္ဍာရီထဲက ငရဲရှိ ပြစ်ဒဏ်များကို တွေးလိုက်ရုံနှင့် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသည်။
“ငါ လူတွေကို သတ်ပြီး မကောင်းမှု ကျူးလွန်ခဲ့ပေမဲ့ လူတွေကို ကယ်တင်ပြီး ကုသိုလ် ကောင်းမှုတွေလည်း လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ငါက မဟာကျင်းရဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကိုလည်း ပံ့ပိုးပေးခဲ့ပြီးတော့ မရေတွက်နိုင်တဲ့လူတွေကို အကျိုးပြုခဲ့တယ်။ ဒီလို လုပ်ရပ်မျိုးနဲ့ ငါ့ကို သူတို့က ငရဲကြီးဆယ့်ရှစ်ထပ်ကို ပို့မှာမဟုတ်လောက်ဘူး”
" တာအိုဘိုးဘေး ငါ့ကို ကောင်းချီးပေးပါစေ ... "
ကျန်းရင်သည် စိတ်ညစ်သော မျက်နှာဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။
အကြာကြီးစောင့်ပြီးနောက်…
နောက်ဆုံးတော့ ယာမခန်းမထဲကို ဝင်ရန် သူ့အလှည့်ရောက်လာတယ်။
သူ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ခေါင်းငုံ့မိကာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားများက သူ့ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် သူ့နှလုံးသားက မျှော်မကြည့်ဝံ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ရပ်တန့်သွားသည်။
“ကျန်းရင်”
အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းရင် အရမ်းထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး “မြေအောက်အရှင်။ ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်။ ထပ်မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး။ နောက်ဘဝမှာ လူကောင်းဖြစ်အောင် နေပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေးပေးပါ”
မြင့်မားသော ခန်းမကြီးထဲတွင် ထိုင်နေသော အပြစ်ဒဏ် အကြီးအကဲသည် ကျန်းရင်၏ သူရဲဘောကြောင်မှုကို မြင်သောအခါ ကြည်နူးသွားသည်။
ဒါပေါ့။ သူ ကျန်းရင်ကို သိသည်။ သူ မဟာကျင်းတွင်ရှိစဉ်၊ သူနှင့်အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပတ်သက်ဆက်သွယ်ခဲ့ရပြီး သူ့ထံမှ မရေမတွက်နိုင်သောလက်ဆောင်များကို ရရှိခဲ့သည်။
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲက “မင်းခေါင်းကို မော့ပြီး ငါ့ကိုကြည့်”
ဒါကိုကြားတော့ ကျန်းရင်က ခေါင်းကို ဂရုတစိုက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ခန်းမထဲတွင် အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက် ထိုင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားသော ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲပုံစံဖြင့် အနက်ရောင် ၀တ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ကြေးမျက်နှာဖုံးနှင့် ယာမသရဖူကိုလည်း ၀တ်ဆင်ထားသည်။ ဖော်မပြနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုက သူ့မျက်နှာကို ထိမှန်လာပြီး သူ့ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စေကာ မျက်လုံးမှေးလိုက်ကာ ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ဝံ့ပေ။
“သမုဒ္ဒရာတစ်ခွင်လုံးမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ကြမ္မာဆန်းကြယ် ကုယ်သွယ်ရေးခန်းမရဲ့ ဒုတိယ အကြီးအကဲ၊ ဒါအကုန်ပဲလား။ သူ့သူငယ်ချင်းဟောင်းကို မျက်လုံးနဲ့တောင် မကြည့်ဝံ့ဘူးလား"
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲက လှောင်ပြောင်သည်။ ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ကျန်းရင် အံ့အားသင့်ပြီး မယုံနိုင်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်းရင်က တုန်လှုပ်သော အသံနှင့်ပြောသည်။ "မင်းက ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲလား။ အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ခင်ဗျားက မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဘုရားလား”
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲက ဒေါသတကြီးပြောသည်။ “မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဘုရားဆိုတာ ဘာကြီးလဲ။ မင်း ငါ့ကို ငရဲအရှင်လို့ ခေါ်လို့ရတယ်။”
ငရဲအရှင်
ကျန်းရင်သည် အသက်ရှင်နေစဥ်အချိန်က ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲကို ေစာ်ကားမိလားဟု ဂရုတစိုက် ပြန်စဥ်းစားလိုက်သောအခါ သူ ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့လာသည်။
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲသည် သူ၏အတွေးများကိုမြင်ပြီး “အများကြီးတွေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါ ဒီရာထူးကို မကြာသေးခင်ကမှ ရထားတာ။ ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အချိန်အတော်ကြာအောင် သိလာရတဲ့ မင်းငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့တမန်တော် ဖြစ်ချင်လား”
မကြာသေးမီက ကမ္ဘာပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ်များနှင့် တောရိုင်းတစ္ဆေများ ပိုများလာခဲ့သည်။ ငရဲသည် ၎င်းတို့ကို အများအပြား လက်ခံခဲ့သော်လည်း သူသည် နောက်ထပ် လူအင်အား လိုအပ်နေသေးသည်။
ကျန်းရင်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးသည် "တကယ်လား"
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲက “အင်း”
သူ့ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျန်းရင်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူက ကျန်းရင်ကို ကံ၏စွမ်းအားကို ပေး၍ ငရဲ၌ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနိုင်သော သရဲအစေခံ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ ကျန်းရင်သည် သူ့အား ဖုံးအုပ်ထားသော ဖော်မပြနိုင်သော အစွမ်းထက် စွမ်းအားတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ အလွန်အေးစက်သော်လည်း သူ့အား သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေသည်။
"အာ မင်းရဲ့ဝိညာဉ်က တစ်ခုခုမှားနေတယ်”
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲက ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ငရဲ၏အရှင်ဖြစ်လာပြီးကတည်းက၊ သူသည် ကံ၏တန်ခိုးကို နားလည်လာကာ စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် သူ၏ခံယူချက်သည် နက်နဲလာသည်။
ကျန်းရင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို သူ ခံစားနိုင်သည်။
ကျန်းရင်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားပြီး "ဘာဖြစ်လို့ပါလဲ”
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲ “ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ သရဲအစေခံ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒါက မင်းရဲ့ရာထူးကို ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။”
ကျန်းချန်ရှန်းအား ဒီကိစ္စကို အကြောင်းကြားဖို့ သူအဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်ပေ။
ကျန်းရင်က သူ့သတ္တိကို စုစည်းပြီး "ငရဲအရှင်၊ ခင်ဗျားကို တာအိုဘိုးဘေးက ခန့်ထားတာလား”
သူ့စိတ်ထဲတွင် တာအိုဘိုးဘေးသည် လူ့လောကရှိ မသေမျိုး ဖြစ်သောကြောင့် မသေမျိုး နတ်ဘုရားများနှင့် သဘာဝအတိုင်းပင် ဆက်သွယ်နိုင်သည်။
ပြစ်ဒဏ် အကြီးအကဲက “တိတိကျကျ ပြောရရင် ဒီငရဲက တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ”
ကျန်းရင် ထိတ်လန့်စွာ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။
တာအိုဘိုးဘေးက သူ့ဥာဏ်ကို တစ်ဖန် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြန်သည်ါ
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး “မကြာသေးခင်က သေလွန်သူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ပိုများလာတယ်။ ေလာကကြီးက ကြီးကြီးမားမားတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ်ထင်တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငရဲက ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ဝိညာဥ်တွေကို မကူညီနိုင်ဘူး”
ကျန်းရင်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ အသိမဝင်သေးပေ။
ပြဿနာတစ်ခုကို သူတွေးနေမိသည်။
တာအိုဘိုးဘေးက ဘယ်လိုဖြစ်တည်မှုမျိုးလဲ၊ မသေမျိုးတွေကြားမှာ သူ့အဆင့်အတန်းက ဘယ်လိုလဲ။
ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးခေါင်းဆောင်၏ အတွေးအမြင်ကိုကြားသောအခါ ကျန်းချန်ရှန်း၏ မျက်နှာသည် ထူးဆန်းလာသည်။
လ ီးပဲ
အမွှေးတိုင် ၅၀၀၀၀ ဆုံးသွားပြီ
ကျန်းချန်ရှန်း၏ နှလုံးသား နာကျင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းရင်တွင် မည်သို့သော ကံကြမ္မာ ကောင်းချီးများ ရှိကြောင်း တွေးတောနေမိသည်။ အမွှေးတိုင် ၅၀၀၀၀ သည်ပင် သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့။
သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏စိတ်ဆန္ဒကို ငရဲထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ကျန်းရင်ကို ချုပ်လိုက်သည်။
သူသည် မသေနိုင်မျိုး ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏အမြင်သည် ပိုမိုပြတ်သားသည်။ ကျန်းရင်၏ ဝိညာဉ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အတိအကျပြောရလျှင် အမှတ်အသားတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ လူဝင်စားခြင်း အမှတ်အသား မဟုတ်သော်လည်း အခြား စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏တည်ရှိမှုကိုသာ ခံစားနိုင်သော်လည်း ၎င်းကို ဖျောက်ဖျက်၍မရပေ။
ဒီလိုစွမ်းအားကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးတာပင်။
“ကျန်းရင်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားရဲ့ မူလဇစ်မြစ်ကို ငါသိချင်တယ်"
“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ လောလောဆယ်တော့ စနစ်က တွက်ချက်လို့ မရဘူး။”
ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးစည်းမျဥ်းတေီ
ကျန်းချန်ရှန်းက ပို၍ပင် အံ့သြသွားသည်။ သူချက်ချင်း မြေအောက်ကို ဖောက်ပြီး ကျန်းရင် ဆီကို ရောက်လာသည်။
ကျန်းချန်ရှန်း ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့မှောက်ရောက်လာချိန်တွင် ကျန်းရင်သည် ငရဲအရှင်က ငရဲအကြောင်း မိတ်ဆက်ပေးသည်ကို နားထောင်နေသည်။ သူအရမ်းထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့ဝိညာဉ်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူစကားမပြောမီ ကျန်းချန်ရှန်းသည် ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ကျန်းရင်သည် ချက်ချင်းပင် ငေးမောသွားသည်။
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲသည် ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။
ကျန်းချန်ရှန်းသည် မသေဆုံးမီ ကျန်းရင်၏ မှတ်ဉာဏ်နှင့် အတွေ့အကြုံများကို အဓိက ကြည့်ရှုနေသော်လည်း ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ဒီကောင်က လူတော်တော်များများနဲ့ ထိတွေ့ဖူးပြီး မသေခင်မှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုမှ မကြုံဖူးဘူး။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတစ်ကောင်က နင်းမိပြီး အသားပြား ဖြစ်သွားတာ”
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျန်းချန်ရှန်းသည် အကြောင်းပြချက်မရှာနိုင်ဘဲ လက်လျှော့လိုက်ရသည်။
ကျန်းချန်ရှန်းက သူ့နှလုံးသားထဲတွင် တွက်ချက်နေသည်။ “ကျန်းဏင်က ငရဲကို အန္တရာယ်ပေးမှာလား"
ဤအရာသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများပါ၀င်သောကြောင့် သူသတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်တစ်ခုခုရှိလာပါက ကျန်းရင်ကိုသာ လက်လွှတ်ရမည်။ [အမွှေးတိုင် 5,000 လိုအပ်သည်။ ဆက်လုပ်လိုပါသလား။]
ဈေးမကြီးပင်
သူအမွှေးတိုင် 50,000 ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီးပြီ။ အမွှေးတိုင် ၅၀၀၀ ဆိုတာ ဘာမို့လို့လဲ။
ဆက်လုပ်မယ်
ထိုမှသာ ကျန်းချန်ရှန်း စိတ်အေးသွားသည်။ ၎င်းသည် အန္တရာယ်မရှိသော အမှတ်အသားတစ်ခုသာ ဖြစ်ပုံရသည်။ ကျန်းရင် စောစီးစွာသေဆုံးသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင်၊ နှစ်ကြိမ်သေပြီးနောက် သူ၏ယခင်ဘဝမှ အမှတ်တရများကို မှတ်မိနိုင်သည်။ ယင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။
နောင်မှာ သူလေ့လာရမယ်။
ကျန်းချန်ရှန်းက ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲကို “သူ့ကို သတိထား။ အဲဒီစွမ်းအားက မရိုးရှင်းဘူး”
"နားလည်ပါပြီ”
ပြစ်ဒဏ်အကြီးအကဲက ပြန်ဖြေပြီး ကျန်းချန်ရှန်း ပျောက်သွားသည်။
ခြံထဲကို ပြန်ရောက်သောအခါ ပိုင်ချီက “မြန်လိုက်တာ။ သေသွားတဲ့ အန္တိမနတ်ဆိုးပဲလား” ကျီဝူကျွင်း၊ ဟေးထျန် နှင့် ဟွမ်ထျန်တို့က သူ့ကို မကြည့်နိုင်ဘဲ မနေနိုင်တော့။
ကျန်းချန်ရှန်းက လက်ဆွဲပြီး နဖူးကို ဖွဖွပုတ်သည်။ "ငါအပြင်ထွက်ပြီး စောင့်ကြည့်လို့မရဘူးလား။ ငါက ဘာလို့ ဒီလောက် သွေးဆာနေရမှာလဲ။"
ပိုင်ချီပ အရမ်းနာကျင်လွန်းလို့ မျက်ရည်တွေကျလာသော်လည်း သူ့ကို ပြုံးပြဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။
ကျန်းချန်ရှန်းသည် ပိုင်ချီကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားအကြီးဆုံး ကျွမ်းကျင်သူများကို စတင်တွက်ချက်ခဲ့သည်။
ကျန်းရင်သည် မြိုင်ဟေဝန်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများကို မတော်တဆ ထိမိသွားခြင်းဖြစ်သဖြင့် သတိထားနေရမည်ဖြစ်သည်။
ထိုဒေသရှိ စွမ်းအားအကြီးဆုံ ကျွမ်းကျင်သူသည် အမွှေးတိုင် 3 ဘီလီယံ ရှိသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ မြိုင်ဟေဝန် အနက်ပိုင်းမှာ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ် တည်ရှိမှုတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲ”
အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ကျွမ်းကျင်သူသည် အသားတင်တန်ဖိုး 1.5 ဘီလီယံသာ ရှိသည်။ ဧကရာဇ် ဝူရန် နှင့် ညစ်ပတ်တဲ့ အဖိုးအိုရဲ့ ခွန်အားတွေ တိုးလာတာကြောင့်ပဲ နေမှာ အကယ်၍ အခြားသော သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကံကြမ္မာအတက်အကျမှာ သေချာပေါက်ဖြစ်လိမ့်မည်။
“တာအိုရဲ့ သဘာဝနိယာမတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပိုသန်မာလာဖို့ ငါ ကြိုးစားရဦးမယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းတွေကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး နားလည်ဖို့ လုပ်ရမယ်”
ကျန်းချန်ရှန်း တိတ်တိတ်လေး တွေးနေမိသည်။ သူ့၏နောက်ဆုံး ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်မှုဟာ ၃၄ နှစ်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဖြတ်ကျော်မှုက သူ့ရဲ့လတ်တလော ဖြတ်ကျော်မှုထက် ပိုကြာလိမ့်မယ်။ သူ အနားယူပြီး အချိန်ဖြုန်းလို့မရဘူး။
နောက်ဆုံးအကြိမ်ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ၈၉ နှစ်ကြာခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာလောက် ကြာမယ်။ သွားရမယ့်လမ်းက ရှည်နေသေးတယ်။
စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များသည် ခမ်းနားလှသည်။ ကောင်းကင်ကြီးက အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး မြင့်မားလွန်းသဖြင့် မြေကြီးသည် အဆုံးမရှိဟု ထင်ရသည်။
ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် ကျန်းကျန့်၊ လင်းဟောက်ထျန်းနှင့် ဖင်အန်း တို့သည် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် အသားကင်နေကြသည်။ သူတို့ကင်တဲ့အသားက ဆယ့်ငါးပေရှည်သော ရက်စက်တဲ့ သားရဲ၏ ခြေသည်းပင်။
လင်းဟောက်ထျန်းက လူတစ်ယောက်ကို အောက်သို့ ဖိထားပြီး ထိုလူက အဆင်မပြေသော အပြုံးဖြင့် သူ့ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်သည်။
ထိုလူသည် တပြင်လုံး စိုရွှဲနေပြီး သူသည် လင်းဟောက်ထျန်း နှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ သူသည် တူညီစွာ ၀တ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံး နှင့် နှာခေါင်း က ပိုကြီးသောကြောင့် သူ့ကို အလွန် ထူးဆန်းနေစေသည်။
“ဟုတ်ပြီ။ ဒါမှ ပိုတူတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့က မင်းနဲ့ငါ ခွဲခြားနိုင်မယ်"
လင်းဟောက်ထျန်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ထိုလူကို စိုက်ကြည့်ပြီး “လင်းဖုန့် ဟုတ်တယ်မလား။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဝင်တွေအားလုံး စိတ်ရှိသလို ပြောင်းလို့ရလား”
လင်းဖုန့် “ဟုတ်ကဲ့” လို့ အလျင်စလိုဖြေသည်။
ကျန်းကျန့် "ဒီကောင်လေးက လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်ဟာ လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စုကို လျှော့တွက်လို့မရဘူး။ သူသာ လူသားမျိုးနွယ်ထဲကို ခိုးဝင်မယ်ဆိုရင် အလွယ်တကူ ဗရုတ်ကျလို့ရတယ်”
လင်းဖုန့်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ “ငါတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က ငြိမ်းချမ်းရေးကို နှစ်သက်ပြီးတော့ အသိဉာဏ်ရှိ လူမျိုးတွေနဲ့ မိတ်ဖွဲ့တဲ့အခါ တက်တက်ကြွကြွ လှုပ်ရှားတတ်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး လုပ်ဖို့ဆိုတာ ငါတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ မင်းကို မိတ်ဖွဲ့ဖို့ပဲ ထွက်လာတာ။ ငါ့မှာ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘူး”
ကျန်းကျန့်ကို ကြည့်ရုံမှတပါး သူ မနေနိုင်တော့။
ကျန်းကျန့် ရဲ့ တတိယမျက်လုံးက သူ့အား လူသားတွေအကြောင်း ပိုသိချင်လာစေခဲ့သည်ါ
လင်းဟောက်ထျန်းက က "မင်းရဲ့လူတွေထဲက ဘယ်သူ လူသားမျိုးနွယ်ကို သွားဖူးလဲ"
လင်းဖုန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။ "ငါတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ မင်းသမီးလေးဟာ လူသားမျိုးနွယ်ကို တစ်ကြိမ်တွေ့ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ သူက ဧကရာဇ်နဲ့ တွေ့ပြီးတော့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတစ်ခု ထူထောင်နိုင်ခဲ့ပြီးတော့ ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ကို စာပြန်ပို့ပြီး ပြောတယ်။ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဧကရာဇ်ဘုရင်ဟာ သူမအကြောင်းကို သိပေမဲ့လည်း သူ့ကိုလက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ဝိညာဥ်မျိုးနွယ်က ဧကရာဇ်ဘုရင်အတွက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတွေကို ရှာဖွေပြီးတော့ အသက်ရှည်ဆေး ဖော်တဲ့နေရာမှာ အကူအညီပေးနိုင်ဖို့ သူက မျှော်လင့်နေတယ်။ အတိအကျ ပြောရရင်တော့ ငါတို့နှစ်နိုင်ငံဟာ ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးရှိနေတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ…”
သူပြောလိုက်သည့်အခိုက်တွင် ကျန်းကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
လင်းဟောက်ထျန်းသည် ဧကရာဇ်က အမှန်တကယ်ကစားတတ်သည်ဟု သူထင်သောကြောင့် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာ ပေါ်လာသည်။
လင်းဖုန့်က ဆက်ပြီးပြောသည်။ "ငါ့မျိုးနွယ်က အနှစ်သုံးသောင်းလောက် ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ ရက်စက်တဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ငါ့မျိုးနွယ်ရဲ့ လေ့လာချက်အရ အဲဒါနဲ့ ဆင်တူတဲ့ အကောင်ကြီးတွေကို ငါတို့တွေ့ဖူးလို့ အဲဒါက အကောင်ပေါက်ပဲနေမှာ။ မင်းတို့သွားပြီးတော့ အမဲလိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား”