ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း။ သိုင်းဧကရာဇ်များ၏တိုက်ပွဲ

"အသက် ၃၀၀၀၀ ဖွံ့ဖြိုးဆဲအရွယ်”

လင်းဟောက်ထျန်း မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူ့စိတ်ဝင်စားမှု မြင့်တက်လာသည်။

တစ်ဖက်တွင်၊ ကျန်းကျန့်သဘ် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်၏ မင်းသမီးနှင့် ကျင်းကရာဇ်တို့ကြားက ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုစိုးရိမ်နေသည်။ သူက လင်းဖုန့်ကို ဒီကိစ္စကို ဆက်မေးသည့။ လင်းဖုန့်က သူသိသမျှကို ပြောပြနေပြီး လိမ်ညာနေသည့်ပုံ မပေါ်ပေ။ ကျန်းကျန့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒုတိယအကြိမ် တွေးလိုက်မိသည်နှင့် သူ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောမိသည်။

သူ့အဖိုးက မဟာကျင်းကို ဦးစီးနေတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နိုင်မလဲ။

လင်းဟောက်ထျန်းက ကျန်းကျန့် ကိုကြည့်ကာ "လုပ်စမ်းပါ။ ငါတို့အောင်မြင်ရင် မင်းဧကရာဇ်မင်းကို စမ်းကြည့်ခိုင်းလို့ရတယ်။ အသက်ရှည်ဆေးကို အောင်အောင်မြင်မြင် ထုတ်နိုင်ရင် မင်းနဲ့ ငါ သူ့ကို တောင်းလို့ရတယ်”

ဘယ်သူက အသက်ပို ရှည်ရှည်မနေချင်မှာလဲ။ လင်းဟောက်ထျန်းသည် အံ့သြဖွယ်ရာများကို ယုံကြည်သူဖြစ်သည်။ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာ မရှိဟု သူယုံကြည်သည်။ အသက်ရှည်ဆေးသည် မဖြစ်နိုင်ဟုထင်ရသော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦးမှ ၎င်းကိုဆက်လက်လေ့လာနေသရွေ့ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်မည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းကျန့်က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

သူတို့သဘောတူသည်ကို မြင်တော့ လင်းဖုန့်က ချက်ချင်းပြုံးပြီး အလျင်စလိုပြောသည်။ “ မင်းတို့ကို ငါလမ်းပြမယ်။ ဒါပေမယ့် တိုက်ပွဲမှာ ငါမပါဝင်ဘူး။ ငါက အားနည်းလွန်းတယ်။"

လင်းဟောက်ထျနနှင့် ကျန်းကျန့်တို့က ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိသော်လည်း လင်းဖုန့်ကို သတိထားနေကြဆဲဖြစ်သည်။

နှစ်နှစ်ကြာသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ချန်လဲ့ခေတ် ၄ နှစ်မြောက်ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်၏ တွန်းအားပေးမှုအောက်တွင် အရပ်ဘက် စစ်ဘက် တာအို သိုင်းပညာ ထွန်းကား လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ပညာရှင်နှင့် မိန်းမပျိုလေးများသည် အရပ်ဘက် စစ်ဘက် တာအို သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ချီမြေ၏ မြို့များစွာတွင် သီချင်းနှင့် အကမဏ္ဍပ်များ ရှိသည်။

ဧကရာဇ်သည် ယခင်က ကျင်းထိုက်ကျုံး မှတည်ဆောက်ခဲ့သော ရွှင်းထျန်မြို့ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် စတင်အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် ရွှင်ထျန်းမြို့ကို တကယ့်သုခဘုံမြို့အဖြစ် ပြောင်းလဲချင်ခဲ့သည်။ မြို့တော်တွင် အရာရှိများသည် လေထုကို အလွန် ဖြေလျှော့စေလိုခြင်း မရှိသောကြောင့် သူ၏ အရည်အချင်းများကို ပြသရန် မသင့်လျော်ပေ။ မြို့တော်သည် မဟာကျင်းသည် အာဏာ၏ ဗဟိုဖြစ်သောကြောင့် ၎င်း၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သည်။ ယင်းသည် ယခင်ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကျင်းအား လေးစားမှုပုံစံတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

ကျန်းချင် နန်းတက်ပြီးနောက်၊ သူသည် လူအများ၏နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည် ။ အဓိကကတော့ မဟာကျင်းတွင် အရှုပ်အထွေး မရှိရာ နိုင်ငံသားများ၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်ကို ကြွယ်ဝစေနိုင်သည်။ သိုင်းပညာကိုပဲ လေ့ကျင့်နေရတာ ငြီးငွေ့စရာကြီး။

သူသည် သိုင်းပညာ လှုပ်ရှားမှုများစွာကို မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲအမျိုးမျိုးကို ကျင်းပခဲ့သည်။ သိုင်းပညာလောကကိုပင် နိုးကြွလာစေသည်။ ရှေးဟောင်း သိုင်းပညာရှင် တော်တော် များများက ဝေဖန်ကြတာသည်။ ဤပွဲတော်အငွေ့အသက်များသည် သူတို့၏လေ့ကျင့်မှုကို နှောင့်နှေး စေသည်ဟု ခံစားမိကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဧကရာဇ်မင်းအား လူသိရှင်ကြား မဝေဖန်ဝံ့ဘဲ သီးသန့်သာ ဆွေးနွေးနိုင်ကြသည်။

ကျန်းချင် အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မင်းဆက်သည် အလွန်အသက်ဝင်သည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်ရှန်း အတွက် အထင်ရှားဆုံးအချက်မှာ လုံချီ ဘုရားကျောင်းသို့ လာရောက်လည်ပတ်သူ နည်းပါးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ သူ၏ အမွှေးတိုင်များ ကြီးထွားမှု မြန်ဆန်နေသေးသောကြောင့် ၎င်းကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

တစ်နေ့၊ ညနေခင်း။

ပိုင်ချီက ဟေးထျန် နှင့် ဟွမ်ထျန်ကို ခြံဝင်းထဲကို ခေါ်သွားသည်။ နတ်ဆိုးသုံးပါးသည် ကင်းလှည့်ခြင်းမှ ပြန်လာသကဲ့သို့ မာန်ဝင့်သေည အပြုအမူများ ပြုလုပ်နေကြသည်။

“မာစတာ၊ မြို့တော်မှာ နတ်ဆိုးတွေ အများကြီးရှိတယ်။ မကြာသေးခင်က နတ်ဆိုးတွေကို ထိန်းချုပ်တာက ခေတ်စားနေတာ။ လမ်းတွေနဲ့ လမ်းကြားတွေမှာ နတ်ဆိုးကောင်မျိုးစုံနဲ့ ပြည့်နေတယ်” ပိုင်ချီက ပြုံးပြီး ပြောသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် လက်ရှိတွင် ကျင့်ကြံနေပြီး အကြောင်းပြန်ခြင်းမရှိပေ။

ပိုင်ချီသည် ကျီဝူကျွင်း၏ နံဘေးသို့ သွားကာ သူမ ယနေ့ မြင်တွေ့ကြားသိခဲ့ရသည့် အရာများကို ပြောပြသည်။

သိုင်းပညာတွင် ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအား မရှိပေ။ သူတို့မှာ ထူးခြားသော မျက်စိနှင့် အကြားအာရုံများ ရှိလျှင်တောင် ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်ရုံနှင့် မြို့ထဲကို ချောင်းကြည့်၍ မရပေ။

ကျန်းချန်ရှန်း လေ့ကျင့်နေစဉ် တာအိုကမ္ဘာကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

နဂါးဖြူ၊ ရွှေကျီးကန်း နှင့် အခြားသော သတ္တဝါများ အားကောင်း သန်မာလာသည်။ သူတို့အထဲတွင် အားနည်းဆုံးက စကြဝဠာ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အဓိက အကြောင်းအရင်းမှာ ၎င်းတို့သည် အလွန်ထက်မြက်ပြီး ကြီးမားသော သိုင်းပညာဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားနိုင်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ အားကောင်းလာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် တိမ်တိုက် နတ်ဘုရားပင်အောက်ရှိ မြက်ပင်တစ်ပင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤမြက်ပင်သည် သာမန်ပုံပေါက်သော်လည်း ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနေကြောင်း သူခံစားနိုင်သည်။

ဒါက မရိုးရှင်းပါဘူးပဲ။ အခြားပန်းများနှင့် အပင်များက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို နှိုးဆွပေးသော်လည်း ၎င်းကို စုပ်ယူသည့်တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ထိုအရာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက ၎င်းသည် ဉာဏ်ရည်ဖွံ့ဖြိုးလာမည်ဟု သံသယရှိသည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ပါက တာအို ကမ္ဘာတွင် ပထမဆုံးသော မူလအရာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းချန်ရှန်း၏ အကြည့်အောက်တွင် မြက်ပင်သည် ရုတ်တရက် ညှိုးနွမ်းသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။

ကျရှုံးသွားပြီ

ကျန်းချန်ရှန်း စိတ်မပျက်ခဲ့။ အဲဒီအစား သူအရမ်းကျေနပ်သည်။ ပထမအကြိမ်၊ ဒုတိယတစ်ကြိမ်နှင့် နောက်ထပ်အကြိမ်များစွာ ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ အဆက်မပြတ်ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တာအိုကမ္ဘာက သက်ရှိသတ္တဝါများကို မွေးဖွာလာမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

တာအိုကမ္ဘာသည် တကယ့်ကမ္ဘာဖြစ်လာသောအခါတွင် သူသည် သက်သောင့်သက်သာ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး ၎င်း၏အနာဂတ် ကျင့်ကြံရေးအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေမည့် အမွှေးတိုင်များ ပိုမိုရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

လမ်းစဥ်မှာ အဆုံးမရှိဘူး။ သူသည် မသေမျိုး နတ်တစ်ပါးဖြစ်လာလျှင်ပင် သူဆက်လက် ကျင့်ကြံနေမည်မှာ သေချာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ၏သေးငယ်သောရည်မှန်းချက်မှာ မသေမျိုး နတ်ဘုရားဖြစ်ရန်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ပင်မဘုံ၏ တစ်လွှာ ပြီး တစ်လွှာ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ကာ ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန်ဖြစ်သည်။

အပင်ညှိုးနွမ်းသွားသည်ကို သူကြည့်နေစဉ် ကျန်းချန်ရှန်း၏ အတွေးများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

ချန်လဲ့ ပွဲတော်တွင် လျှောက်ကြည့်ဖို့ တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာကတည်းက ဒီလိုစိတ်အခြေအနေမျိုး မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်သည်။

သူက ၎င်းးကို တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဟု ခေါ်သည်။

ဉာဏ်အလင်းရခြင်းသည် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းရခြင်းနှင့် အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဲဒီအစား၊ ထိုအရာက မဟာတာအိုကို နားလည်ဖို့ပင်။ မဟာတာအိုက ဘာလဲ။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးသည် မဟာတာအိုပင် ။

မသေမျိုး ကျင့်ကြံသူများသည် ကွဲပြားခြားနားသောအရာများကို မြင်နိုင်ပြီး မတူညီသောအတွေ့အကြုံများကို ရယူခြင်းဖြင့် တာအို ကို နားလည်နိုင်သည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် တာအိုကို နားလည်နိုင်ပြီး စိတ်အခြေအနေကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည်။ သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထား ကြည်လင်လာသောအခါ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အကျိုးပြုနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ ထူးခြားသော ကျင့်ကြံနည်း ဖြစ်သည်။ မဟာတာအိုနှင့် မတူပေ။ ဤလမ်းအတိုင်းသွားခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိုးဆွရန် စိတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအားကို အားကိုးကာ ကျင့်ကြံရန် စိတ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူ၍ ၎င်းတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေကို သန်မာအောင် လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တာအိုနည်းစနစ်၏ တိုးတက်မှုမှရ ရှိသောအကျိုးကျေးဇူးဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ နဝမအဆင့်သည် မိမိစိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ရန်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း ဉာဏ်အလင်းဝင်လာချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေပွေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ကျီဝူကျွင်း နှင့် နတ်ဆိုးသုံးပါးကို ထိတ်လန့်စေသည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမျိုးအစားများစွာရှိသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်သည် အသန့်ရှင်းဆုံးနှင့် ရှေးအကျဆုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းအား သိုင်းပညာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်ထားလေ့ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် မရှိဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချန်ရှန်းသာလျှင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပိုင်ချီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ “မာစတာ ထပ်ပြီး ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်တော့မှာလား”

ကျီဝူကျွင်းက ကျန်းချန်ရှန်းကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ဘာမှပြန်မပြောပေ။

နောက်ဆုံး ဖြတ်ကျော်တာ ဘယ်နှစ်နှစ်ကြာသွားပြီလဲ။ ဒါက အရမ်းမြန်တာပဲ။

သူက တကယ်ကို မသေမျိုး ပြန်ဝင်စားတာများလား။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို ပြန်ရယူနေတာများလား။

သူတို့၏အကြည့်များအောက်တွင် ကျန်းချန်ရှန်း၏ အမူအရာသည် ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူသည် ဤလောကနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်လာသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်ပြီး သဟဇာတ ဖြစ်နေသည်။

အဆုံးမရှိသော သမုဒ္ဒရာအထက်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု လေထဲတွင် ထိပ်တိုက်တွေ့နေသည်။

ဧကရာဇ် ဝူရန် နှင့် လင်းဟောက်ထျန်းကို သူ၏တပည့်အဖြစ် ခေါ်ဆောင်လိုသော ဖရိုဖရဲ အဘိုးအိုဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပြိုင်ဆိုင်နေသဖြင့် တိမ်ပင်လယ်များအား ရပ်တန့်သွားစေသည်။

ဧကရာဇ် ဝူရန်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် “မင်းက ငါနဲ့အတူတူပဲလား”

ဖရိုဖရဲအဘိုးအိုက ပြုံးပြီး “ဟုတ်တယ်။ မင်းနဲ့ငါ အတူတူပဲဆိုတာ မင်း သဘောပေါက်ရမယ်။ မင်းနဲ့ငါ လက်တွဲပြီး ငါတို့လို ဖြစ်တည်မှုတွေကို ဖန်တီးသင့်တယ်။”

ဧကရာဇ်ဝူရန်၏ မျက်လုံးများ တဖျတ်ဖျတ် ခတ်ကာ “ငါက ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုးလဲ။ ဘာကြောင့် မွေးလာတာလဲ မမှတ်မိပေမယ့် အရာတော်တော်များများကို အလိုလို ကျင့်သားရနေတယ်။ အခုအချိန်လိုမျိုးပဲ။ မင်းနဲ့ငါ ဆက်သွယ်လို့ရတယ်၊ အဲဒါက ငါနားမလည်နိုင်တဲ့ကိစ္စပဲ။”

ဖရိုဖရဲ အဘိုးအိုက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး “ငါ အရင်တုန်းက မင်းလိုမျိုး ရှုပ်ထွေးဖူးတယ်။ အဲဒါကို ဖော်ထုတ်ဖို့ နှစ်ရာနဲ့ချီ အချိန်ယူခဲ့ရတယ်။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံးရဲ့ အလိုတော်၊ ကောင်းကင်က ငါတို့ကို ပေးသနားတဲ့ ဝိညာဥ်ရေး စွမ်းအားပဲ။ ငါေို့က အားလုံးထက် သာလွန်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားနဲ့ မွေးလာတာ။ အသိဉာဏ်ကလည်း အရမ်းမြင့်တယ်။ ငါတို့က ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖန်တီးမှုတွေ။ ငါတို့က ပြီးပြည့်စုံလွန်းတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့လို တည်ရှိမှုတွေက အရမ်းနည်းတာ။ ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့ တခြားသတ္တဝါတွေလို မျိုးနပွားနိုင်တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါနည်းလမ်းတစ်ခုကို စဥ်းစားမိတယ်။ ငါ မင်းရဲ့အကူအညီကို လိုတယ်”

"ငါ မင်းကို စုံစမ်းပြီးပြီ။ မင်းရဲ့ရှေ့ဘဝက ဧကရာဇ်ဝူရန်လို့ လူသိများပြီးတော့ သူက ကောင်းကင်းဧကရာဇ်အဆင့်မှာ ရှိတယ်။ ငါတို့မွေးဖွားလာတာက သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး သေဆုံးတာပဲ။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ကောင်းကင်ဧကရာဇ်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ မင်းနဲ့ငါသာ ပူးပေါင်းပြီး သူတို့ကိုသာ ရှင်ပြန်ထမြောက်စေရင် ငါတို့ မိသားစု ဖွဲ့လို့ရတယ်။ ငါတို့ မျိုးမပွားနိုင်ရင်တောင် ထာဝရရှင်သန်နိုင်သည်။ ငါတို့ လောကမှာရှိတဲ့ မျိုးနွယ်တွေအားလုံးကို အုပ်စိုးနိုင်ပြီး လောကနတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”

ဧကရာဇ်ဝူရန်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူ့မျက်လုံးများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက ဖရီုဖရဲ အဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်ရင်း “ငါတို့ မျိုးနွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာရင် ဘယ်သူက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မလဲ။ ငါတို့ကြားမှာ ဘယ်သူက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မှာလဲ"

ဖရိုဖရဲ အဘိုးအိုသည် ဘဝင်မြင့်စွာပြုံးကာ “အသိသာကြီး၊ ငါပဲလေ”

“ဒါပေမယ့် မင်းက ငါ့လောက် မသန်မာဘူး။ ငါ ခံစားလို့ရတယ်"

“အဲဒါက စွမ်းအားနဲ့ ခွန်အားနဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်။ ငါက ကိုယ်ခန္ဓာရဲ့ သိုင်းပညာအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်တယ်။ မင်းက ငါ့ရဲ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် အနာဂတ်မှာငါ ပိုသန်မာလာမှာ အသေအချာပဲ”

"ဟုတ်လား”

ဧကရာဇ်ဝူရန်၏ အရှိန်အဝါသည် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး အားကောင်းလာသည်။

ဖရိုဖရဲ အဘိုးအိုက ခေါင်းယမ်းကာ ရယ်သည်။ “အဲဒါဆိုရင် တိုက်ရအောင်လေ။ လာ”

ဧကရာဇ်ဝူရန်သည် သူ့အောက်ရှိ ပင်လယ်ကို နစ်မြုပ်သွားစေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော ရေဝဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အပေါ်က တိမ်ပင်လယ်ကြီးလည်း ပြန့်ကျဲသွားပြီး အရပ်ရပ်ကို ရွေ့လျားသွားသည်။

လေပြင်းက သူ့မျက်နှာကို တိုက်ခတ်သွားသော်လည်း အဘိုးအိုသည် ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။ အဲဒီအစား သူက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါမင်းကို အလယ်ခေတ်ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ပွဲအသိကို ပြမယ်”

ကမ္ဘာမြေဝိညာဉ်သစ်ပင်အောက်တွင် ကျန်းချန်ရှန်းက သူ့မျက်လုံးများကိုဖွင့်ပြီး တောင်ဘက်လှည့်လိုက်သည့။

သူတော်စင် ခုနစ်ယောက်ထက် ပိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားနှစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သိုင်းဧကရာဇ်တွေ

ရှင်ပြန်ထမြောက်လာတဲ့ သိုင်းဧကရာဇ် နှစ်ပါးပဲ

ကျန်းချန်ရှန်းသည် အကန့်အသတ်မဲ့ မျက်လုံးများကို အသုံးပြု၍ ဖြတ်ကျော်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ့အကြည့်များကို ပင်လယ်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ကမ္ဘာကြီးက ကျုံ့သွားသည်။ သူသည် သိုင်းဧကရာဇ် နှစ်ပါးကို လျှင်မြန်စွာ မြင်လိုက်ရသည်။

သိုင်းဧကရာဇ် နှစ်ပါး တိုက်ပွဲသည် ကမ္ဘာမြေများ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲစေကာ ဧကရာဇ် ဝူရန်နှင့် သူတော်စင် ခုနစ်ယောက်ကြား ယခင်တိုက်ပွဲထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ဝူရန်သည် စောစောစီးစီး ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အလုံးစုံမီးဖိုကြောင့် နတ်ဆိုးသူတော်ခုနစ်ပါးတို့သည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်ဝူရန်နှင့် ဖရိုဖရဲ အဘိုးအိုသည် အလုံး စုံလွတ်လပ်သောတိုက်ပွဲကို တိုက်နေကြသည်။ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအတွင်း ပင်လယ်ပြင်သည် ဝေးကွာသောကျွန်းများနှင့် တိုက်ကြီးများကို သက်ရောက်မှုဖြစ်စေသည့် လှိုင်းထန်သောလှိုင်းလုံးများကို လွှင့်ထုတ်နေသည်။

ဧကရာဇ် ဝူရန်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ လက်သီးသိုင်း နည်းစနစ်များကိုပင် သူနားလည်လာသည်။ လက်သီးချက်တိုင်းသည် သိုင်းပညာဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားများဖြင့် ပေါက်ကွဲနိုင်သည်။

အဘိုးအိုသည် ဒေါသထွက်နေသော အခြေအနေတွင် ပို၍ပင် အားကောင်းလာသည်။ ၎င်းက မူလင်းလော့ အမွေဆက်ခံခဲ့သော ကောင်းကင် အကျဥ်းချ တိုက်ပွဲ အသိနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ သို့သော်၊ ကောင်းကင်အကျဥ်းချ တိုက်ပွဲအသိနှင့် နှိုင်းယှဥ်ကြည့်လျှင် အဘိုးအို၏ တိုက်ပွဲရည်ရွယ်အသိမှာ ပြင်းထန်စွာ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်။ သူ၏အသားတင်တန်ဖိုးမှာ ဧကရာဇ်ဝူရန် ထက် နိမ့်သော်လည်း သူ့ကို နှိမ်နှင်းနိုင်သည်။

"အဲဒီလူကြီးက မရိုးရှင်းဘူး”

ကျန်းချန်ရှန်း သူ့ကိုယ်သူ တွေးနေမိသည်။ သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ အကယ်၍ သူသည် ယခုဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါက၊ ရှင်သန်ခြင်းဆုလာဘ်လည်း ရှိလာမည်မဟုတ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးနိုင်သည်။

အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်တွင် သိုင်းဧကရာဇ်များကြား တိုက်ပွဲ၏ဖိအားကို ကျွမ်းကျင်သူများ ပိုမိုခံစားလာရသည်။

ဝေးကွာသော တိုက်ကြီးတစ်ခုမှ အရှင်ပိုင်သည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါလဲ။ ဒါက အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံရဲ့ အရင် သိုင်းဧကရာဇ်ထက်တောင် ပိုအားကောင်းတယ်။ နတ်ဆိုး အရိပ်အယောင်လည်း မရှိဘူး။ ဧကရာဇ်ဝူရန်က အဲဒီတည်ရှိမှုကို တိုက်ထုတ်နေတာများလား။ ဘာလို့တိုက်နေကြတာလဲ”

အရှင်ပိုင်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်မအေးနိုင်မှု တိုးလာသဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်သည်။

ဧကရာဇ်ဝူရန်သည် စိတ်လွတ်သွားပြီး ထိုတည်ရှိမှုသည် သူ့ကို သစ္စာဖောက်ပြီးကတည်းက နတ်ဆိုးများသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးရန်သူမဟုတ်ကြောင်း သူပို၍ခံစားလာရသည်။ လူသားများနှင့် နတ်ဆိုးများကြား တိုက်ပွဲသည် မကြုံစဖူး မှောင်မိုက်သော ရှေ့ပြေးနိမိတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲသည် ရက်အတော်ကြာ ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ကျီဝူကျွင်းပင် ဖိအားကို ခံစားရသည်။

ကောင်းကင် ဧကရာဇ် အဆင့်သည် အမှန်တကယ် တန်ခိုးကြီးသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

လူတစ်ဦးက တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး နစ်မြုပ်သွားလောက်အောင်ပင်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ပထမအဆင့်တွင်သာရှိကြသည်။ ကောင်းကင် ဧကရာဇ် အဆင့် ၁၀က မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်ကို သူ အံ့ဩမိသည်။

ကျီဝူကျွင်းက ထိုအရာကို တွေးလိုက်သောအခါ သူက စနစ်၏ ထောက်လှမ်းမှု အကွာအဝေးအတွင်း အားအကြီးသူ ကျွမ်းကျင်သူကို ချက်ချင်း တွက်ချက်ခဲ့သည်။