လေ့မျိုးနွယ်ကို တွန်းလှန်ခြင်း။

လေ့မျိုးနွယ်သည် ကောင်းကင်ချီမြေသို့ ပျံသန်းလာသောအခါ ကျန်းချန်ရှန်လူသားများး တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်လိုက်သည်။

"သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်က ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းလဲ"

[အမွှေးတိုင် 2,829,900,330 လိုအပ်သည်။ ဆက်လုပ်လိုပါသလား။]

မလုပ်ဘူး

“ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ဖိတ်ခေါ်နိုင်တဲ့ အင်အားအကြီးဆုံးသူက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်သလဲ”

[အမွှေးတိုင် 3,700,000,000 လိုအပ်သည်။ ဆက်လုပ်လိုပါသလား။]

မလုပ်ဘူး။

ဒီတော့ ပြဿနာက ဒါပဲပေါ့။ ဒါက လူသားမျိုးနွယ်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့တဲ့ မြိုင်ဟေဝန်ထဲက တိုင်းတာလို့ရတဲ့ အကွာအဝေးအတွင်းက အင်အားအကြီးဆုံးသူပေါ့။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် တစ်ဘက်လူမှ လူအများအပြားကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ လက်စားချေရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ သိသာနေရာ စစ်ပွဲသည် ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။

တိုက်ဆိုင်စွာပင်၊ ကွမ်းထုံယိုသည် မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူက ကျိဝူကျွင်း နဲ့ တိုက်လို့ရတယ်။

လေ့မျိုးနွယ်တွင် အင်အားအကြီးဆုံးသည် နတ်ဆိုးသူတော်စင်နှင့် ညီမျှသော အမွှေးတိုင် သန်း 500 တန်ကြေးရှိသည်။ သူ၏ အသားတင်တန်ဖိုးမှာ ကွမ်းထုံယိုထက် ပိုများသော်လည်း အမွှေးတိုင် အရေအတွက်သည် ၎င်းတို့၏ အသားတင်တန်ဖိုး ကွာဟချက်ကြီးမားစွာ ကွာဟမှု မရှိပါက တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ကိုယ်စားမပြုနိုင်ပေ။

ဒါက သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးမယ့် အစီအစဉ်ပဲ။ သူတို့သာ မနိုင်ပါက ကျန်းချန်ရှန်း ဝင်ပါမည်ဖြစ်သည်။

မဟာကျင်းကို နိုးကြားစေရမဲ့အချိန်ပဲ။

ကျန်းချန်ရှန်းက “အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူက တိုက်ခိုက်နေပြီ။ မိန်းကလေးကျီ မင်း မဟာကျင်းအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား။

ကျီဝူကျွင်း ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမက ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်ကာ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး “ဘယ်မှာလဲ”

ကျန်းချန်ရှန်းက သူ့မျက်လုံးတွေကိုမှိတ်ပြီး “သိပ်မကြာတော့ဘူး။ မင်းကိုယ်မင်း ပြင်ဆင်ထားတော့”

ကျီဝူကျွင်းသည် သူ့အခန်းသို့ ချက်ချင်းပြန်သွားပြီး သူမ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ပြောင်းလဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ၀တ်ဆင်ကာ အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံ၏ သိုင်းအရှင်သခင်၏ ကျက်သရေကို ပြန်လည်ရရှိလာသည်။ နဂါးဝိညာဥ် ငွေလှံက သူ့ဘေးမှာ ရှိနေပြီး လှံကို ဝိုင်းပတ်နေသော နဂါးအရိပ်က နတ်ဆိုးသုံးပါးပင် မနာလိုဖြစ်သွားစေသည်။

ဟေးထျန်က ဟွမ်ထျန်အနားလာပြီး "အစ်ကို၊ အနာဂတ်မှာ ဘာလက်နက်သုံးဖို့ စဉ်းစားထားလဲ"

ဟွမ်ထျန်က မျက်လုံးပြူးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ပုံမှန်အတိုင်းဆိုရင်တော့၊ သူတို့နဲ့ မတူဘူး။ ဓားရှည်၊ လှံ၊ ဓားနှင့် တူတွေကို သုံးလို့မရဘူး။ ငါ စဥ်းစားလိုက်ဦးမယ်”

နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်သည် အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ်ဆွဲနေတော့သည်။

လဝက်ကြာသွားသည်။..

လေ့မျိုးနွယ်သည် ကောင်းကင်ချီမြေ တစ်ဝိုက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ပြီး ထိုနေရာ၌ စွမ်းအားဗဟိုချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် စစ်ပြည်နယ်သို့ ပျံသန်းလာကြသည်။

မြို့တော်၊ ကွမ်းစံအိမ်

ကွမ်းထုံယိုသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ရောက်နေပြီးဖြစ်ကာ လက်ရှိတွင် တရားထိုင်နေသည်။ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်သည်။ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သူ့အဝတ်အစားများကို ဝတ်လိုက်သည်။

မကြာမီ သူသည် အိမ်ကြီးထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး မြောက်ဘက်သို့ ပြေးသွားသည်။

နန်းတော်၏ တော်ဝင်စာကြည့်ခန်းတွင်…

ဧကရာဇ်ကျန်းချင်သည် လက်ရှိတွင် စားပွဲပေါ်ရှိ သစ်သားအပိုင်းအစများနှင့် ဆော့ကစားနေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော မဏ္ဍပ်ငယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်လုံ တပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ပြေးဝင်လာပြီး သူ့ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့သည်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဆောက်ပြီးသား မဏ္ဍပ်ငယ်လေးက ချက်ချင်းပြိုကျသွားသည်ါ

ကျန်းချင်၏အမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။

ဝတ်ဖြူဝတ်အစောင့်တပ်သားသည် ဒူးထောက်ကာ လက်သီးဆုပ်ထားသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်နေပါပြီ၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မျိုးနွယ်တစ်ခုက ကောင်းကင်ချီမြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး စစ်ပြည်နယ်ဆီကို ပျံသန်းနေပါတယ်”

သူပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းချင် အံ့သြသွားသည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “လမ်းက ဗိုလ်ချုပ်တွေက သူတို့ကို တားဖို့ အမိန့်မပေးဘူးလား”

ဝတ်ဖြူတော် အစောင့်များက “ပေးပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို မတားနိုင်ပါဘူး။ ရန်သူက အင်အားကြီးလွန်းပါတယ်။ အရေးပေါ် အစီရင်ခံစာအရ၊ ရန်သူမှာ ကောင်းကင်ဂူအဆင့် အများကြီး ရှိနိုင်ပါတယ်”

ကောင်းကင်ဂူအဆင့် အများကြီး

ကျန်းချင်၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။ အစိုးရကိစ္စများကို မည်ကဲ့သို့ စီမံခန့်ခွဲရမည်ကို သိသော်လည်း သူသည် စစ်ပွဲကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။ အထူးသဖြင့်၊ မဟာကျင်း စစ်ပွဲဖြစ်ပွားပြီးခဲ့သည်မှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ။

“အမိန့်စာ ပို့မယ်”

ကျန်းချင် တစ်ခုခုကို တွေးပြီး အသံနက်ကြီးနှင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်လုံစောင့်တပ်က ချက်ချင်းလှုပ်ရှားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျီဝူကျွင်းသည် လေ့မျိုးနွယ်ကို ရပ်တန့်ရန် လုံချီတောင်မှ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာမြေဝိညာဉ်သစ်ပင်အောက်တွင် ကျန်းချန်ရှန်း မတ်တပ်ထရပ်ပြီး နေခွင်စလေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပိုင်ချီက “သခင် ဝင်ပါမယ်ဆိုရင် ဘာလို့ သူ့ကို သွားစေချင်တာလဲ။"

ကျန်းချန်ရှန်းက “ဒါက သူမအတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပဲ။ သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ငါ ဝင်ပါမှာ မဟုတ်ဘူး။”

သူမသည် ၎င်းတို့ကို မနိုင်ယူနိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများသည်။ ကျီဝူကျွင်းတွင် အမှတ် ဆယ်သန်းတန်ကြေးတောင် မရှိေပ၊ ဒီတော့ အသားတင် အမှတ် သန်း 500 တန်တဲ့သူကို ဘယ်လို အနိုင်ယူနိုင်မလဲ။

ကွမ်းထုံယို၏ အသားတင်တန်ဖိုးမှာ အမွှေးတိုင်ပေါင်း သန်းငါးဆယ်သာရှိပြီး အင်အားအကြီးဆုံးရန်သူထက် ဆယ်ဆနီးပါးနည်းသည်။

သူတို့နှစ်ဦးအတွက် ဖိအားကိုခံစားရပြီး မဟာကျင်းကို ကိုသတိပေးရန်အခွင့်အရေးကောင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသာ အနားမှာရှိနေပါက တိုက်ပွဲအတွင်း သေမည်မဟုတ်ပေ။

ခဏအကြာတွင်၊ ကျန်းချန်ရှန်းသည် အဝေးမှ တိုက်ပွဲ၏ အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကွမ်းထုံယိုသည် လေ့မျိုးနွယ်ကို ပထမဆုံးရပ်တန့်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ လေ့မျိုးနွယ်စုသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် စစ်သည်တစ်သောင်းနီးပါးကို ၎င်းတို့နှင့်အတူ ယူဆောင်လာသည်။ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်သည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်တွင် ရှိသည်ဟူသော အချက်နှင့်အတူ ဤစွမ်းအားသည် မြိုင်ဟေဝန် အပြင်ဘက်ရှိ မျိုးနွယ်စုများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် လုံလောက်သည်။ လေ့မျိုးနွယ်စုသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည်။

မီးမျက်ခုံးက ကွမ်းထုံယိုကို တိုက်ခိုက်နေသော မျိုးနွယ်စုကို ကြည့်ကာ "ဒီလူရဲ့ အစွမ်းက တော်တော်ကောင်းတယ်၊ သူက အရမ်းငယ်သေးတယ်”

ကွမ်းထုံယိုကို တိုက်ခိုက်သော လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်တော်သည်လည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကွမ်းထုံယို၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်သော်လည်း သူ့ကို ထိန်းထားနိုင်သေးသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးက ကောင်းကင်တွင် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ကွမ်းထုံယိုသည် သူ၏ လက်သီးများဖြင့် သိုင်းကွက်ဖော်လိုက်ကာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် မြိုင်ဟေဝန် ပြင်းထန်သော သားရဲများ၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်များဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်အမင်း လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားကာ လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်များကို လုံးလုံးလျားလျား နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

သို့သော်၊ ကွမ်းထုံယို၏ နှလုံးသားသည် မပျော်ရွှင်ပေ။ ယင်းအစား ချောက်ကမ်းပါးအောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ လေ့မျိုးနွယ်စု တစ်သောင်းနီးပါးသည် သူ့ရှေ့တွင် လှောင်ပြောင်စွာ စိုက်ကြည့် နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့ရှေ့ကလူကိုပင် အလျင်အမြန်မသတ်နိုင်ခဲ့လျှင် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုရင်ဆိုင်မလဲ။

ကွမ်းထံယို ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်သံ နှင့်အတူ၊ သူ၏ချီ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သားရဲ၏အငွေ့အသက်သည် သူ့နောက်တွင် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် နဂါးဟိန်းအော်နေသကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးကတည်းက သူသည် သူ့ပြိုင်ဘက်ကို မတွေ့ခဲ့ရသေးပေ။ နှစ်များစွာကြာပြီးနောက်၊ သူသည် လူတိုင်းကို လျှော့တွက်ပြီးရင်း လျှော့တွက်ခဲ့ကြောင်း သူသိလာသည်။

ဒါပေါ့ သူစိတ်ဆိုးနေပေမယ့် သူထိတ်လန့်မနေပါဘူး။

သူသည် မဟာကျင်းတွင် နံပါတ်တစ်လူမဟုတ်ပေ။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသေးသည်။

တာအိုဘိုးဘေးက သူ့ကို ကြည့်နေမှာပဲ။

ဒါကိုတွေးပြီး ကွမ်းထုံယို၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး သူ့နောက်တွင် ရက်စက်သော သားရဲတစ္ဆေသုံးကောင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ စုစုပေါင်း ပံုရိပ်လေးကောင်ရှိပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် တောင်တန်းများကဲ့သို့ ကြီးမားကာ လေ့မျိုးနွယ်စုကို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ လေ့မျိုးနွယ်စု စစ်သည်တော်များ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ မီးမျက်ခုံးပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

“ဒါက ဘယ်လို သိုင်း နည်းစနစ်မျိုးလဲ”

အနားက စစ်သည်တစ်ယောက်က အံ့သြစွာမေးသည်။ အားလုံးက ကွမ်းထုံယိုကို စိုက်ကြည့်နေကြရာ မည်သူမှ အဖြေမပေးကြ။

လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်တော်သည် ကွမ်းထုံယို ကိုရင်ဆိုင်ရသောအခါ အကြီးမားဆုံးဖိအားကို ခံစားရသည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သားရဲလေးကောင်ကို အမှန်တကယ်ရင်ဆိုင်နေပုံရသည်။ ဖိအားများက သူ့မျက်နှာကို ပုံပျက်သွားစေသည်။

ကွမ်းထုံယိုက ထိုးခွင်းလိုက်ရာ ရက်စက်သော သားရဲလေးကောင်က တညီတညွတ်တည်း ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ချီကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ အစွမ်းက သာမန် သိုင်းပညာထက်ပင် ပိုအားကောင်းသည်။

လေ့မျိုးနွယ်စစ်သည်နှစ်ဦး ပြေးထွက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့သုံးဦးသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မီးတောက်များ တောက်လောင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို နှစ်ခြမ်းခွဲကာ မီးတံတိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း

မြေပြိုကျသော ပေါက်ကွဲသံများက အဝေးမှ မြို့များကို ထိတ်လန့်စေသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်လာသည်။ ကျီဝူကျွင်းပင်

ကျီဝုကျွင်းသည် နဂါးဝိညာဥ်ငွေလှံကို ကိုင်ထားပြီး မြှားကဲ့သို့ လေ့မျိုးနွယ်စုကို ပစ်ခွင်းလာသည်။

မီးမျက်ခုံးဘေးတွင် ရပ်နေသော မနုဿအမျိုးသမီးသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူ၍ ရင်ဘတ်ကို ပွက်ပွက်ထအောင် ခါလိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ အဆုံးသော မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရေလွှမ်းနဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ကျီဝူကျွင်းပေါ်တွင် အစွယ်များ ထုတ်ကာ မီးတောက်နေသော ခြေသည်းများဖြင့် ကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။

ကျီဝူကျွင်းသည် နတ်ဘုရားကိုးပါး တိုက်ပွဲသိုင်းကွက်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါသည် တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ချီအားလုံးသည် နဂါးဝိညာဥ်ငွေလှံပေါ်တွင် စုရုံးလာပြီး နဂါးအော်ဟစ်သံ ဟိန်းထွက်လာသည်။ သူမသည် မနုဿအမျိုးသမီးထံသို့ အတားအဆီးမဲ့ အင်အားဖြင့် ထိုးခွင်းလိုက်ရာ မီးနဂါးကို တစ်စစီ ချေဖျက်လိုက်သည့် ရွှေရောင်လျှပ်စီးကဲ့သို့ပင်။

မနုဿအမျိုးသမီး အံ့သြသွားသည်။ သူမ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ငှက်သည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ပျက်စီးစေနိုင်သော အအေးဓာတ်ကို ထုတ်ကာ ကျီဝူကျွင်းကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားအောင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ဒီလေဟာ မရိုးရှင်းဘူး။ ကျီဝူကျွင်းသည် သူမ၏ချီ အေးခဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမကို ထိတ်လန့်စေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပုံရိပ်များ နေရာပေါင်းစုံမှ ပျံသန်းလာနေကြသည်။ သူတို့သည် မဟာကျင်း၏ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်သည်။

မဟာကျင်းသည် အရင်ကနဲ့မတူတော့ပေ။ စကြဝဋာအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ အရေတွက်နိုင်အောင် ရှိပြီး နေရာတိုင်းတွင် ကောင်းကင်ဂူအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများရှိသည်။ ကျီဝူကျွင်း နှင့် လုံချီတောင်တို့က ဦးဆောင်နေသဖြင့် ပညာရှင်များသည် စိတ်ပူစရာမရှိတော့ဘဲ တစ်ယောက်ပြီးတစမယောက် လိုက်လာကြသည်။

မီးမျက်ခုံးက အဝေးကိုကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “လူတွေက အရူးတွေလို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ မင်းတို့မှာ ကျောထောက်နောက်ခံ နည်းနည်းရှိနေတဲ့ပုံပဲ”

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူသားမျိုးနွယ်စုနိုင်ငံများသည် ၎င်းတို့အား တားဆီးရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ပြီး သူတို့အား လူသားမျိုးနွယ်ကို ပို၍ပင် အထင်သေးစေမိသည်။

"ကလေးတွေ၊ လူသားတွေနဲ့ ကစားရအောင်”

မီးမျက်ခုံးက ဟစ်အော်လိုက်သည်။ သူပြောပြီးသည်နှင့် သူ့နောက်က လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များ ပြေးထွက်လာသည်။

ကမ္ဘာဝိညာဉ်သစ်ပင်အောက်တွင် ကျန်းချန်ရှန်းသည် အကန့်အသတ်မဲ့မျက်လုံးများဖြင့် လေ့မျိုးနွယ် ခေါင်းဆောင်ကို ရည်ရွယ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဘယ်ဘက်လက်တွင် လေးကိုကိုင်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဦးတည်ထားသည်။

ပိုင်ချီက စိတ်ဝင်တစားမေးလိုက်သည်။ “မာစတာက ဘာလို့ ကောင်းကင်ကို ပစ်ရတာကြိုက်တာလဲ။ ပစ်မှတ်ကို မထိမိမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ကျန်းချန်ရှန်းက “ငါ တည့်တည့်ပစ်ရတာကို မကြိုက်ဘူး"

“ကျွန်မ အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့တာ။ မာစတာရဲ့လေးပစ်နည်းက အင်မော်တယ် နည်းစနစ်လား။ ပစ်မှတ်က ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးနေပါစေ မာစတာက ထိအောင်ပစ်နိုင်တဲ့ပုံပဲ”

"ဒါက တာ့ယီကမ္ဘာခွင်းမြားလေ”

“တာ့ယီက ဘယ်သူလဲ။ ကမ္ဘာကြီးကို ထိုးခွက်းမယ်။ ဘယ်လောက် အင်အားကြီးလိုက်သလဲ။ မြှားတစ်စင်းတည်းနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ပြားချပ်သွားစေမှာလား။”

"မင်း သန်မာနေသရွေ့ မြှားတစ်စင်းတည်းနဲ့ ကမ္ဘာကို ဖျက်စီးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မရှိဘူး”

ကျန်းချန်ရှန်းဿ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သဖြင့် နတ်ဆိုးသုံးပါးသည် တဟုန်ထိုး စိတ်တက်ကြွလာသည်။

ဟွမ်ထျန်က “ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ! ငါဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ငါ လေးပညာ သင်ချင်တယ်”

မိုင်သန်းပေါင်းများစွာအဝေးက ရန်သူအားလုံးကို ပစ်ခတ်ခြင်းဟာ ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ ပုံစံပဲ။

ဒါက နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အနေနဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ပုံစံနဲ့ကိုက်တယ်။

“မာစတာ၊ ကျွန်တော့်အတွက် နတ်ဘုရားလေးတသ်ခု သန့်စင်ပေးရမယ်နော်” ဟွမ်ထျန်သည် ကျန်းချန်ရှန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး သန်းဝေလိုက်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက “မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”

ဟွမ်ထျန်သည် အလွန်ပျော်သွားပြီး ပိုင်ချီကို အတုယူကာ ကျန်းချန်ရှန်း၏ မျက်နှာကို လျက်လိုက်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက ထိုအရာကို မရွံရှာပေ။ ဟွမ်ထျန်နှင့် ဟေးထျန်၏ အသွင်အပြင်သည် အလွန်ချစ်စရာကောင်းနေသေးသည်။ သူ့အရင်ဘဝက ကြောင်တစ်ကောင်ကို မွေးမြူခဲ့ဖူးပြီး သူသေပြီးနောက်မှာ သူ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို(ကြောင်) ရှာတွေ့မလားလို့ တွေးမိခဲ့သည်။ သူ့ကြောင် ငတ်မသေသွားဖို့ သူအရမ်းမျှော်လင့်ခဲ့တယ်။

ဒါမဖြစ်သင့်ဘူး။ ၊ ဂိမ်းထွက်ချိန်မှာ လူတော်တော်များများက သူနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့တယ်။ သူ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ လူတွေက စိုးရိမ်ပူပန်နေကြမှာ သေချာတယ်။

ကျန်းချန်ရှန်း၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းသည် ဝေးကွာသော စစ်မြေပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လွင့်ပျံနေသည်။

လူသားသိုင်းပညာရှင် ပိုများလာကာ လေ့မျိုးနွယ်နှင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် စစ်မြေပြင်သို့ ပြေးလာကြသည်။ စစ်မြေပြင်သည် မိုင်တစ်ထောင်နီးပါးအထိ ကျယ်ပြန့်လာပြီး တိုက်ပွဲပုံစံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လေ့မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကို အခုချိန်ထိ မလှုပ်ရှားသေးပေ။ သူဘာကိုစောင့်နေမှန်း ဘယ်သူမှမသိ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျန်းချန်ရှန်းက သူ့ကို ချိန်ရွယ်ထားပြီးသား။ သူတိုက်ခိုက်လာပါက ကျန်းချန်ရှန်းသည် မြှားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်မည်။

ကောင်းကင်ချီမြေတွင် ကျန်းချန်ရှန်း၏ မြှားများသည် မည်သည့်ထောင့်ကိုမဆို ချက်ချင်းပင် ပစ်ခတ်နိုင်သည်။

တော်ဝင်စာကြည့်ခန်း၌

ချန်လီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရန်သူ၏ကျူးကျော်မှုထက် ကျန်းချင်၏အခြေအနေကို သူပို၍စိုးရိမ်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်ကျပြီ။” ချန်လီ သတိပေးလိုက်သည်။

ကျန်းချက်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "သိပါတယ်"

သို့သော် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ထိုမျှ မရိုးရှင်းပေ။ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ပြီးတိုင်း ခဏအကြာမှာတော့ သူပျော်လာသည်။ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်နည်းနည်းရှိသည်။ သူ့သက်တမ်းက ရှည်နေသေးပေမယ့် အခု နေမကောင်းဖြစ်လာတာကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ကျန်းချင်က ခေါင်းစဉ်ပြောင်းပြီး "ဝန်ကြီး ချန်၊ အခု မြိုင်ဟေဝန်ထဲက လူမျိုးတစ်မျိုးက မဟာကျင်းကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီါ ဒါက လက္ခဏာပဲလား။

သူစစ်ပွဲတွင် တစ်ခါမျှ မတိုက်ဖူးသော်လည်း အာရုံခံနိုင်စွမ်းတော့ ပြင်းပြနေသေးသည်။

ချန်လီက “ဟုတ်ပါတယ်။ မြိုင်ဟေဝန်ရဲ့ နေထိုင်မှုပတ်ဝန်းကျင်က အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်ထက် ပိုဆိုးပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီ မြိုင်ဟေဝန်ထဲက စွမ်းအားကြီးမျိုးနွယ်တွေကို လူသားတွေက ရှာဖွေလို့မရခဲ့ပါဘူး။ လူသားတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုအကွာအဝေး တိုးလာတာနဲ့အမျှ၊ အဲဒါက ရန်သူမျိုးနွယ်စုတွေကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်မိမှာပါပဲ။ ဒါက ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး။ မဟာကျင်းက အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံ ဖြစ်ချင်ရင် အခက်အခဲ အများကြီးကို တွေ့ကြုံရမှာပါပဲ။ ပုန်းအောင်းနေရုံနဲ့ အထွတ်အမြတ်နိုငံအဖြစ်ကို မရောက်နိုင်ပါဘူး။ အခု ကျွန်တော်တို့ကို ရှာတွေ့သွားတာက ကောင်းတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ မဟာကျင်းက သူ့ကိုယ်သူ ပျော်ပါးနေတဲ့ နှစ်တစ်ရာကျော်ကြာမှ ရှာတွေ့တာထက် ပိုကောင်းပါတယ်။”

ကျန်းချင်က သူ့စကားထဲက ဆူးများကို သတိမထားမိဟန် ဟန်ဆောင်ပြီး “ဒီနေ့ ရန်သူတွေက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။ အရေးပေါ်အစီရင်ခံစာအရဆို မဟာကျင်းက ဒီလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို တစ်ခါမှ အမဲမလိုက်ဖူးသလိုပဲ”