ရွှေရောင် ရတနာသစ်ပင်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအား

“ဒါက တကယ်ကို ကျွန်တော်တို့ ထည့်စဥ်းစားရမဲ့ အချက်ပါပဲ။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ဖမ်းပြီး သတင်းအချက်အလက်တွေ ရအောင် လုပ်ရမှာပါ”

ချန်လီက ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ကျန်းချင်က "ဝန်ကြီး ချန်၊ မင်း ဒီတိုက်ပွဲကို အမိန့်ပေးရမယ်"

ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ချန်လီက "အရှင်မင်းကြီး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဗိုလ်ချုပ်ရွှီ လာနေပါပြီ”

ကျန်းချင်သည့ ပြဿနာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သိလိုက်သည်နှင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

နန်းတက်ပြီးနောက် မဟာကျင်း၏ စီးပွားရေးကို မြှင့်တင်ပေးပြီး သာယာပျော်ရွှင်သော အငွေ့အသက်များကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော်ငြားလည်း သူကိုယ်တိုင် ပျိုးထောင်ထားသောသူ တရားရုံးတွင် မည်သူမျှမရှိပေ။ အရာရှိဟောင်းများကို အသုံးပြုနေဆဲဖြစ်သည်။

ပိုမိုတိကျစွာပြောရပါက မဟာကျင်း၏ သိုင်းပညာ ယဉ်ကျေးမှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အရပ်ဘက်ဝန်ထမ်းများနှင့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များ၏ သက်တမ်းသည် ဆက်လက်တိုးမြင့်လာသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးသည့်တိုင် ပြောင်းလဲမှုများစွာမရှိခဲ့ပေ။ ဗိုလ်ချုပ်များကို ရွှီထန်းကျီက ဦးဆောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး အမှုထမ်းများကို ချန်လီက ဦးဆောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အထောက်အပံ့များသည် အလွန်ကြီးမားပြီး ဧကရာဇ်များစွာကို ပံ့ပိုးပေးသည်။ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ အင်အားက သူတို့ထက် ကြီးနေရင်တောင်မှ သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မတုန်လှုပ်ပေ။

အထူးသဖြင့် ရွှီထျန်းကျီသည် ကျင်းထိုက်ကျုံးကို များစွာ အကျိုးပြုခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ကျင်းရမ်ကျုံး၊ ကျင်းထန်းကျုံး နှင့် ဧကရာဇ်ထိုက်ဟယ်တို့အတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ နောက်တန်းတွင် အနားယူသွားလျှင်တောင် မကြာခင်မှာ ဧကရာဇ်ဘုရင်ထံမှ ဖိတ်ခေါ်ခံရတော့မည်ပင်။

ကျင်းချင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့သားစဉ်မြေးဆက်အတွက် စိတ်ပူစပြုလာသည်။

ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် ကျန်းမိသားစုရဲ့ တော်ဝင်အာဏာဟာ အရာရှိတွေကို ဘယ်လိုဖိနှိပ်နိုင်မလဲ။

တာအိုဘိုးဘေးက ကျန်းမိသားစုကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အမှန်တော့၊ မဟာကျင်းဟာ လုံးဝပြုတ်လဲသွားမဲ့ အန္တရာယ်မရှိဘူးဆိုရင် တာအိိုဘိုးဘေးက ဆယ်စုနှစ်တွေအကြာကြီး လှုပ်ရှားမှာတောင် မဟုတ်ဘူး။

ဧကရာဇ်အနေဖြင့်၊ ကျန်းချင်သည် အရာရာတိုင်းအတွက် တာအို ဘိုးဘေးကို ရှာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထီးနန်းတက်ဖို့ တာအိုဘိုးဘေးကို အားကိုးထားပြီးဖြစ်လို့ သူ သေချာပေါက် ကြိုးစားရမည်။

သို့သော် ယနေ့ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ကျင်းချင်သည် စစ်အတွင်းမဟုတ်ဘဲ ငြိမ်းချမ်းသောကာလတွင် ဘုရင်ဖြစ်ရန်သာ သင့်လျော်ကြောင်း သဘောပေါက်လာသည်။

ကျန်းချင်၏ မျက်လုံးများ တဖျတ်ဖျတ်ခတ်ကာ တွေးလိုက်မိသည်။

မီးမျက်ခုံးသည် လူသားများနှင့် လေ့မျိုးနွယ်ကြား ရှုပ်ထွေးနေသော တိုက်ပွဲကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

လူသားများသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

လေ့မျိုးနွယ်တွင် သူနှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် သုံးဦးရှိသော်လည်း အခြားသော စစ်သည်တော်များ အားလုံးမှာ စကြဝဋာ နှင့် ကောင်းကင်ဂူအဆင့်တို့ ဖြစ်သည်။ သူသာ ဝင်မလှုပ်ရှားပါက လူသားများကို အချိန်တိုအတွင်း ဖယ်ရှားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မဟာကျင်းတွင် ကောင်းကင်ဂူအဆင့် ရာနှင့်ချီရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ သူတို့သည် ထန်းဟိုင်၊ နဂါးစံအိမ်တော်၊ မူမိသားစု၊ ကျွန်းမျောနှင့် အခြားသော အင်အားစုများကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ နှစ်များစွာကြာပြီးနောက်၊ မရေမတွက်နိုင်သော စကြဝဠာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိလာသည်။

"သူက အင်အားအကြီးဆုံး လူသားဖြစ်ရမယ်”

မီးမျက်ခုံးသည် ကွမ်းထုံယိုကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ့ကိုယ်သူ တွေးနေမိသည်။

ကွမ်းထံယိုက တကယ်ကို အစွမ်းထက်သည်။ သူသည် လေ့မျိုးနွယ် သိုင်းဘုရင်သုံးပါးကို တစ်ယောက်တည်း နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကာ မီးမျက်ခုံးက်ု အရှက်ရစေသည်။

ဒီလူသေရမယ်။ မဟုတ်ရင် လေ့မျိုးနွယ်အတွက် ရှက်စရာဖြစ်လိမ့်မယ်။

မီးမျက်ခုံးသည် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကွမ်းထုံယိုကို လက်ဖဝါးဖြင့် မျက်နှာမူလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် လူသတ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မီးမျက်ခုံးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံစားပြီး မသိစိတ်က လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသေးမီတွင် လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များနှင့် ၎င်းတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ငှက်များကို တိမ်မြုပ်စေသော ရွှေရောင်မြစ်တစ်စင်း ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ မီးမျက်ခုံးသည်လည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

ရွှေရောင်ကောင်းကင်မြစ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသည်။ သိုင်းပညာရှင်နှင့် လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များသည် အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။

“သူပဲ…”

ပျော်ရွင်မှုများ ကွမ်းထုံယို၏ မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်သွားသော်လည်း သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူ ရှက်သွားသည်။ တာအိုဘိုးဘေးက ဒီမျိုးနွယ်အတွက် သူဘာမှ မလုပ်ပေးနိုင်ဘူးလို့ ခံစားနေရပုံရတယ်။

ကျီဝူကျွင်းတွင်လည်း အလားတူ အတွေးမျိုးရှိသည်။ သိုင်းဘုရင် အဆင့်အောက်တွင် လက်တွေ့အားဖြင့် လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်တော်သည် သူမ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် ဝိုင်းရံခံထားရပြီး မည်သည့်ခွန်အားကိုမျှ မပြသနိုင်ခဲ့ပေ။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ အမြန်ပြေးလာသော ရွှီထန်းကျစ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းက “ ဒိမျိုးနွယ်က မရိုးရှင်းဘူး။ တကယ်တော့ သူတို့က တာအိုဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အရေးယူပေးဖို့ လိုတာပဲ”

ရွှေရောင်ကောင်းကင်မြစ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မီးမျက်ခုံးနှင့် မတိုက်ခိုက်ရသေးသော လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် အောက်ဘက်ရှိ တောင်ပေါ် တောများသည် မပျက်စီးသေးဘဲ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ခေါင်းဆောင်သေပြီလား"

လေ့မျိုးနွယ်မှ အမျိုးသမီး စစ်သည်တော် တစ်ဦးက အချက်ပေးသံဖြင့် အော်ဟစ်လာသည်။ လေ့မျိုးနွယ်စုက မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် လူသားသိုင်းပညာရှင်တို့သည် ၎င်းတို့၏ချီကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် ယခုအချိန်ထက် များစွာ တက်ကြွလာသည်။

ဒါက အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ။

ကမ္ဘာမြေဝိညာဉ်သစ်ပင်အောက်တွင် ကျန်းချန်ရှန်းက သူ့လေးကို ပြန်ဆွဲချပြီး တရားထိုင်လိုက်သည်။

ပိုင်ချီက စိတ်ဝင်တစားမေးသည် "ဖြေရှင်ပြီးပြီလား”

ကျန်းချန်ရှန်း ခေါင်းညိတ်သဘောတူသည်။

“တဘက်လူက ဖုန်မှုန့် ဖြစ်သွားပြီလား"

“ဟုတ်တယ်”

“ဆိုးလိုက်တာ၊ သူတို့က ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတွေနေမှာ”

ကျန်းချန်ရှန်းက ဆက်မပြော။ သူ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များကို လူသားများ ဖမ်းယူရန်နှင့် သတင်းရယူရန် လုံလောက်အောင် သူ ချန်ထားခဲ့သည်။ မီးမျက်ခုံး အလောင်း၏ တန်ဖိုးကိုမူ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ မဟာနတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ယောက်၏ အလောင်းများကိုပင် အသုံးမပြုရသေးပေ။

သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ့ ခွန်အားကို ပြသရမည်။ အကယ်၍ ရန်သူကို မသတ်ခဲ့ပါက၊ သူ၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ပုံရိပ်ကို ယိုင်နဲ့စေမည် ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင်…

[ ချန်လဲ့ခေတ် ၁၀ နှစ်မှာ၊ လေ့မျိုးနွယ်စုဟာ လူသားမျိုးနွယ်ကို အနိုင်ယူဖို့ မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင် အမိန့်အောက်မှာ ရောက်လာခဲ့တယ်။ သင်အချိန်မီ လှုပ်ရှားပြီး လေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်တွေကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ သင်ဟာ ဘေးဆိုးတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ရှင်သန်ခြင်းဆု—မှော်ရတနာ၊ ရွှေ ကျောက်စိမ်းရွက် x၁၂ ခုကို ရရှိပါတယ်]

နောက်ဆုံး ရှင်သန်ခြင်းဆုလာဘ်ကို သူရရှိခဲ့သည်မှာ ၂၈ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည်။ သူဘယ်လောက်တောင်မှ လွမ်းနေခဲ့ရသလဲ။

ရွှေရောင်ချထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းရွက်တွေက မဆိုးပါဘူး။ ဒီဆယ့်နှစ်ရွက်နဲ့ဆို ငါ့မှာ ရွှေကျောက်စိမ်းရွက် ၉၁ ရွက် ရှိပြီ။

ကျန်းချန်ရှန်း၏ စိတ်သည် သာယာလာသည်။ သူသည် ရွှေ ကျောက်စိမ်းအရွက်များကို သန့်စင်ရန် ပြင်ဆင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ရွှေသစ်ကိုင်းဖြင့် ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

" မြေအောက်ကိုးလောက ဘုရင်က ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လဲ ငါသိချင်တယ်။"

[အမွှေးတိုင် 3,700,000,000 လိုအပ်သည်။ ဆက်လုပ်လိုပါသလား။]

မလုပ်ဘူး

မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ၊ သူပဲပေါ့။

ကျန်းချန်ရှန်းက နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခုကို တွေးပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ “ မြေအောက်ကိုးလောက ဘုရင်က သူ့ကို ကူညီဖို့ ဖိတ်ခေါ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားအကြီးဆုံးသူက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ သိချင်တယ်”

“တဘက်လူက စနစ်ရဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်း မဟုတ်ပါဘူး။ လောလောဆယ်တော့ စနစ်က တွက်ချက်လို့ မရပါဘူး။”

သိပ်ဆိုးတာပဲ။

အကယ်၍ သူသာ မတွက်ချက်နိုင်ခဲ့ပါက မြေအောက်ကိုးလောက ဘုရင် နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏သဘောထားသည် ပို၍ တက်ကြွနေပေလိမ့်မည်။ သူ့ဖြစ်တည်မှုကိုလည်း မသိဟန်ဆောင်ရပေမည်။ လေ့မျိုးနွယ်၏ ထိပ်တန်းအဆင့်များကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက်၊ မြေအောက်ကိုးလောက အရှင်သည် ချက်ချင်းလာမည်မဟုတ်ပေ။

မရေရာသော တိုက်ပွဲကို သူ တိုက်မည်မဟုတ်ပေ။

သူဖြတ်ကျော် ပြီးကတည်းပ ကျန်းချန်ရှန်း၏ ကျင့်ကြံမှု J အားကောင်းလာကာ အမွှေးတိုင် အမှတ်နှင့် သူ၏ အသားတင်တန်ဖိုးမှာလည်း တိုးလာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် မြေအောင် ကိုးလောကဘုရင်ကို အလေးအနက်မထားတော့ပေ။

အန္တိမနတ်ဆိုး အတွက်မူ ကျန်းချန်ရှန်းက သူ ပိုသန်မာလာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်သည်။ အနာဂတ်တွင် ၎င်းတို့ကြားတွင် ပြတ်ပြတ်သားသား တိုက်ပွဲတစ်ခု ရှိလာမည် ဖြစ်ပြွး၊ သူသည် အားကောင်းလေလေ၊ ရှင်သန်ခြင်းဆုလာဘ်သည် ကြီးမြတ်လေလေဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျန်းချန်ရှန်းသည် ထ၍ ရွှေကျောက်စိမ်းရွက်များကို သန့်စင်ရန် သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

တစ်ရက်ခွဲကြာသောအခါ ကျီဝူကျွင်း ပြန်ရောက်လာသည်။ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် နဂါးဝိညာဉ် ငွေလှံတို့သည် သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနသည်။ သူမ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ချွတ်ရန် အခန်းထဲကို အရင်ပြန်သွားပြီး သန့်စင်အောင် သုတ်လိုက်သည်။ ပိုင်ချိက "နင်ဘာလို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေတာလဲ။ မင်းရှုံးသွားတာလား”

ကျီဝူကျွင်းက "အနည်းနဲ့အများ" တိုးတိုးလေးပြောသည်။

တစ်ဖက်တွင်၊ ကွမ်းထုံယိုလည်း သူ့အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူလည်း အုံ့မှိုင်းနေခဲ့သည်။

တကယ်တော့ သူတို့ပင် မဟုတ်ချေ။ စစ်ပွဲတွင်ပါဝင်ခဲ့ကြသော သိုင်းပညာရှင်အားလုံးသည် ဖိအားကို ခံစားခဲ့ရသည်။ လေ့မျိုးနွယ်စု ၏ ကျန်ရှိသော စစ်သည်တော်များသည် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် အဖမ်းခံခဲ့ရသော်လည်း လေ့မျိုးနွယ်၏ အသွင်အပြင်သည် မဟာကျင်းအတွက် အကျပ်အတည်းကို ခံစားရဆဲဖြစ်သည်။

လေ့မျိုးနွယ်စု၏ အပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်သည် လူသားနှင့် ဆင်တူပြီး ၎င်းတို့၏ ဉာဏ်ရည်သည် သူတို့ထက် မနိမ့်ကျပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ မြိုင်ဟေဝန်ထဲတွင် လူသားများကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျိုးနွယ်စုများစွာရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်သည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် ဖြစ်ကြောင်း လေ့မျိုးနွယ် စစ်သည်တစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံကိုပင် ကြားခဲ့ရသည်။ သူဘယ်လိုသေနိုင်မှာလဲ။

ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်

ကွမ်းထုံယို အပါအဝင် လူတိုင်း ဤအကြောင်းကို ပထမဆုံးကြားသိရသည်မှာ ဤအကြိမ်ဖြစ်သည်။

တာအိုဘိုးဘေး ကြောင့်သာမဟုတ်ပါက၊ မဟာကျင်းသည် လေ့မျိုးနွယ် စစ်သူရဲတစ်သောင်း၏ နှိမ့်ချခြင်းကို ခံရပေမည်။ တွေးလိုက်မိရုံနဲ့ သူတို့ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကျန်းချင်သည် ၀တ်ဖြူဝတ်အစောင့်များထံမှ အခြေအနေကို သိလိုက်ရသောအခါ သူလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့် သုံးဦးနှင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ။

ထိုအချိန်တွင် တောကြီးသည် အန္တရာယ်ကြီးသည်ဟု သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူထင်ထားတာထက် ပိုအန္တရာယ်များတယ်။

သူချက်ချင်း အမိန့်ပြန်တမ်းထုတ်ပြီး ကျူးထန်းကျစ် နှင့် ရွှီထန်းကျီ တို့အား လေ့မျိုးနွယ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော စစ်သည်များအား စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ထဲမှ သိုင်းဘုရင်အဆင့် သုံးဦးအပါအဝင် အများစုမှာ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကို သတ်ဖို့ထက် ဖမ်းဖို့က ပိုခက်သည်။ ကွမ်းထံယိုက သူတို့ကို သတ်ရန် သူ့၏ ရှိသမျှ ခွန်အားကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ ရွှီထန်းကျီ၏ စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းမှုကြောင့်သာလျှင် မဟာကျင်း၏ ကံကြမ္မာ ကောင်းချီးကို စုဆောင်းနိုင်ပြီး သိုင်းဘုရင် အဆက့် သုံးဦး၏အရှိန်ကို ကန့်သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ပျမ်းမျှဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏အဆင့်တွင် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် အနည်းငယ်နှောင့်နှေးခြင်းသည် သေစေနိုင်သည်။

သိုင်းဘုရင် အဆင့် သုံးဦး၏ ခန္ဓာသည် သိုင်းဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာနှင့် မတူဘဲ ဖျက်ဆီး၍မရသည် မဟုတ်ပေ။

တစ်လကြာသော်

အိမ်အတွင်းပိုင်း။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် သူ့ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော မှော်ရတနာအသစ်ကို ကျေနပ်သောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှေရွက် ၉၂ ရွက်ကို ရွှေရောင် သစ်ကိုင်းဖြင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်ပြီး ရွှေရောင်သစ်ပင်ကို ဖန်တီးလာနိုင်သည်။

ဤရတနာသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် နေခွင်းလေးထက် မနိမ့်ကျပေ။ တာ့ယီ ကမ္ဘာခွင်းမြား၏ အစွမ်းသာ မပါပါက ရွှေရောင်သစ်ပင်၏ အဖျက်စွမ်းအားသည် နေခွင်းလေးထက် ကျော်လွန်သည်။ ထို့အပြင် ရွှေရောင် ကျောက်စိမ်းအရွက်များ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ရွှေရောင်သစ်ပင်သည် ပိုမိုခိုင်ခံ့လာမည်ဖြစ်သည်။

သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး ရွှေရောင် ရတနာသစ်ပင်၏ ပင်စည်ကို ကိုင်လိုက်သည်။ ၎င်းအပေါ်တွင် ရွှေရောင်အစက်ချထားသော ကျောက်စိမ်းအရွက်များ မြှုပ်ထားသော အပင်ငယ်တစ်ပင်နှင့်တူသည်။ သူ့လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရာ အရှိန်ပြင်းသော အားတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီစွမ်းအားက အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အသိနဲ့ ဆင်တူပေမဲ့လည်း ကွဲပြားတယ်။

သတ်ပစ်တဲ့ အငွေ့အသက် တစ်မျိုးဖြစ်သင့်တယ်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျန်းချန်ရှန်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သူမျှ သူ့ရန်သူမဟုတ်သကဲ့သို့ မယုံကြည်နိုင်စရာ ခံစားရသည်။

သူ့လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော ခံစားချက်များ လျော့ပါးသွားသည်။

"ဒါက သတ်ပစ်ခြင်း ရောင်ဝါရဲ့ သက်ရောက်မှုလား။ ဒီဟာကို တိုက်ပွဲမှာ သုံးလိုက်ရင် ပိုပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပေါက်ကွဲဖို့ လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မယ်။”

ကျန်းချန်ရှန်း သူ့ကိုယ်သူ တွေးနေမိသည်။ သူသည် သူ၏ ဧရာမဝိညာဉ်လက်စွပ်တွင် ရွှေရောင်ရတနာသစ်ပင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ရောနှောပြီးပါကလည်ူ ရွှေ ကျောက်စိမ်းရွက်များကို ဖယ်ရှားနိုင်သေးသည်။

သို့သော် အရွက်များအားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီးသည်နှင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာပါက ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်သန့်စင်ရန် လိုအပ်သည်။

အဲဒါပြီးတာနဲ့ ကျန်းချန်ရှန်း မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ခြံဝင်းထဲက ထွက်လာသည်။

ညဥ့်နက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဖားအော်သံက လုံချီတောင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ကျီဝူကျွင်း၊ ပိုင်ချီ၊ ဟေးထျန်နှင့် ဟွမ်းထျန်တို့ လေ့ကျင့်နေကြသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ ကျင့်ကြံနေကြသည်။

မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်၏နောက်ကွယ်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တည်ရှိမှုကို သူ၏စိတ်ကူးယဉ်ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းက သူ့ကို ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်စေမည်ဖြစ်သည်။

တဘက်လူသည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ဒသမအဆင့်တွင် ရှိနေသည်ဟု သူထင်သည်။

မဟုတ်ဘူး။ တဘက်လူက ကောင်းကင် ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး သူ၏ အသားတင်တန်ဖိုးသည် ဘီလီယံဆယ်ဂဏန်းအထိ ရောက်ရှိသွားသည်ဟုလည်း သူယူဆနိုင်သည်။

ထိုအတွေးဖြင့် ကျန်းချန်ရှန်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် အကျပ်အတည်း ဖြစ်သွားရသည်။

စိတ်မကောင်းဖြစ်တာက လုံခြုံတာက ပိုကောင်းတယ်။

တကယ်ပဲ အဲ့လောက် ကြောက်စရာကောင်းနေရင် ဘာဖြစ်မလဲ။

သူ မောက်မာမနေနိုင်။ နိမ့်ကျတဲ့ ပုံစံကို ထိန်းသိမ်းပြီး ကျင့်ကြံရမယ်။

မှောင်မိုက်နေသော မြေအောက်နန်းတော်ထဲတွင် ကျန်းကျန့်၊ လင်းဟောက်ထျန်း၊ ဖင်အန်းနှင့် လင်းဖုန့်တို့သည် ခန်းမအလယ်ရှိ ကျောက်တုံးတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။ လင်းဖုန့်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် မီးစိမ်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေပြီး သူတို့အတွက် နန်းတော်အား လင်းလက်စေသည်။

"သတိထား ဆက်သွယ်ရေး အစီရင် ဒါမှမဟုတ် ထောင်ချောက်တစ်ခုကို ခလုတ်မတိုက်မိစေနဲ့”

လင်းဖုန့်၏ တုန်ရီနေသော လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းကျန့်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

လင်းဖုန့်က “ကျွန်တော် မနင်းသရွေ့တော့ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ လာကြည့်ပါဦး၊ စကားလုံးတွေရှိပေမယ့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘူး”

ကျန်းကျန့်နှင့် လင်းဟောက်ထျန်း သည် အနီးကပ်ကြည့်ရှုရန် သူ့အနားသို့ ချက်ချင်းသွားလိုက်သည်။

ဖင်အန်း မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ သူ နံရံတစ်ခုဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အနီရောင်တောက်နေသော ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခူးရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ဝုန်းး

မြေအောက်နန်းတော်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားကာ ကျောက်တုံးများ တုန်ခါသွားသည်။ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အောက်ခြေရှိ ကျောက်ပြားသည် လှည့်ပတ်လာသည်။

“ဆုတ်ကြ၊ အစီအရင်ထဲ မဝင်နဲ့”

ကျန်းကျန့်သည် လင်းဟောက်ထျန်းနှင့် လင်းဖုန့်ကို နောက်သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လင်းဖုန့်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူက ပင်းအန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားပြောမည် လုပ်သည်။

“အိုး မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါက ဖွဲ့စည်းမှုရဲ့ မျက်လုံးပဲလေ။ ဒီမြေအောက်နန်းတော်တစ်ခုလုံးက အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုပဲ။ ပြေး”

လင်းဟောက်ထျန်းသည် တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရပြီး နှိုးဆော်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ သူ့အမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ချက်ခြင်းလှည့်ပြီး ပြေးဖို့ပြင်သည်။

ကျောက်တုံးကြီး၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်သည် အလွန်တိုးမြင့်လာပြီး မြေအောက်နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းလွှမ်းမိုးသွားသည်။ ကျန်းကျန့်နှင့် တခြားသူများအား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တွန်းအားတစ်ခုက ပိတ်ညှပ်ထားရာ လုံး၀ မလှုပ်ရှားနိုင်ကြပေ။