တော်ဝင်မိသားစုသစ်၊ ကလေးတစ်ဦးကို နတ်ဆိုးများ လုယူခြင်း

"အရှင်မင်းကြီး..

ကိုယ်လုပ်တော်ယွီက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကျန်းချဲက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေသည်။ သူက အံကြိတ်ပြီး "ငါ့ကို ကလေးမွေးနည်းကို လာသင်ပေးကြ”

သူသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ချီကို သန္ဓေသားမှ စုပ်ယူထားသော်လည်း၊ သူ၏ အသွေးအသား ခွန်အားသည် သာမန်လူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

ဒါကိုကြားတော့ သားဖွားဆရာမများပ ချက်ချင်း ရှေ့ကို လှမ်းတက်သွားသည်။

ဂျိန်း

မိုးခြိမ်းသံများ ပေါက်ကွဲလာပြီး ကျင်းချန် ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးများ ပိုများလာခဲ့သည်။ ပိုပိုပြီး ဖိနှိပ်ကာ ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

ခြံတွင်းရှိလူတိုင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ ကျီဝူကျွင်းက အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး သူမက “အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံရဲ့ အထွတ်အမြတ် အလောင်းတော် ဖွားမြင်ချိန်တုန်းကတောင် ဒီလိုဖြစ်စဥ်မျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး”

ပိုင်ချီက “နတ်ဆိုးလေး မွေးတော့မှာ။ အထွတ်အမြတ် အလောင်းတော်ကဘာလဲ။ မာစတာရဲ့ သွေးဆက်နဲ့ နှိုင်းယှဥ်လို့ရမလား”

ကျီဝူကျွင်းက သန္ဓေသားသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ရာ၏ အသွေးအသားကို အမွေဆက်ခံရုံသာမက တာအိုဘိုးဘေး၏ အသွေးအသားကိုပါ အမွေဆက်ခံကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။

သူမ မနေနိုင်ဘဲ ကျန်းချန်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ ဘိုးဘွားနန်းတော်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်လုပ်တော်ယွီ၏ အစာအိမ်ရှိ သန္ဓေသားသည် သိုင်းပညာစိတ်စွမ်းအင်ကို လောဘကြီးစွာ စုပ်ယူနေသည်။ သူ့မျက်ခုံးမွှေးကြားတွင် ဒေါင်လိုက်ပုံစံတစ်ခုရှိပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်တော့မည့်ပုံပေါ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

မဟာတာအိုမျက်လုံးပဲ။

ကျန်းကျန့်၏ မဟာတာအို မျက်လုံးနှင့်မတူဘဲ၊ ဤ မဟာတာအိုမျက်လုံးသည် ကံကြမ္မာကောင်းချီးကို စုပ်ယူသိမ်းဆည်းထားခြင်းမရှိပေ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းသည် သန္ဓေသား၏ ရာနှင့်ချီသော သွေးဆက်ကံကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာနှင့် ကံတရား ကိုယ်စီရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပုံသဏ္ဍာန်မရှိ၊ အရောင်မဲ့၊ ထင်ယောင်ထင်မှား ကံအဖြစ် စုစည်းကြလိမ့်မည်။ သီးခြားတည်ရှိမှုနှစ်ခု ထိတွေ့လာသောအခါ ကံတရားချင်း ထိတွေ့ပြီး မတူညီသောကံကြမ္မာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မျက်မြင် မမြင်နိုင်ဘဲ ၎င်းသည် ကံကို အသွင်ပြောင်းပြီး ကံ၏ စွမ်းအား ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဤအရာသည် မည်သူမျှ ရှာဖွေကြိုးစား၍ ရသောအရာမဟုတ်ဘဲ လောကစည်းမျဥ်းစည်းကမ်းများနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။ လောကကြီးတွင် အရာရာတိုင်းက ကုသိုလ်တရားကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ ၎င်းက လူသားများထက် ပိုရှုပ်ထွေးသည်။

အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးတရားဟူ၍ ရှိသည်။ ဤသည်ကား ကံ၏ အစွမ်းသတ္တိ ဖြစ်၏။ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် ထိတွေ့မှုတိုင်းသည် ကံနှင့် ပြောင်းလွဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

တောကြီး၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများအဖြစ်၊ ၎င်းတို့သည် သူတို့၏ဘဝတွင် ကံကြမ္မာများစွာနှင့် ထိတွေ့ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ကံကြမ္မာ ကောင်းချီးများစွာ ပါ၀င်ပြီး အတူတကွ ပေါင်းစည်းမိသော ကံ၏ စွမ်းအားသည် မှန်းဆ၍မရနိုင်ပေ။ ဤကံ၏ စွမ်းအားသည် အမျိုးအနွယ်များ ပေါင်းစပ်မှုကို ဟန့်တားထားသောကြောင့် မတူကွဲပြားသော မျိုးနွယ်စုများ ပေါင်းစည်းရန်နှင့် မျိုးဆက်သစ်များ မွေးဖွားရန် ခက်ခဲသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကံကိုရှောင်ရန် နည်းလမ်းများ အမြဲရှိသည်။

သွေးပေါင်းတစ်ရာနီးပါး ပေါင်းစပ်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကံသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ အကယ်၍ သန္ဓေသားသည် မဟာတာအိုမျက်လုံး ရှိခြင်းကြောင့်မဟုတ်ပါက ကိုယ်လုပ်တော်၏ ဗိုက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်အှာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဆယ်နှစ်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ဤမဟာတာအို မျက်လုံးသည် အလွန်အားကောင်းနေပြီဖြစ်ပြီး ကလေး၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် ငယ်ရွယ်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသည်။

“ကျန်းကျန့်က ကံကြမ္မာကောင်းချီးကို ဖိနှိပ်တယ်။ ဒီကလေးက ကံကို ချိုးနှိမ်တယ်။ မဆိုးပါဘူး။”

ကျန်းချန်ရှန်းက တိတ်တိတ်လေး တွေးပြီး သူ့ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားသည်။

သို့သော် ဤမငြိမ်မသက်မှုသည် အလွန်ကြီးမားပါက၊ ၎င်းသည် မြိုင်ဟေဝန်၌ တည်ရှိမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပါမည်လား။

ဂျိန်း

မိုးခြိမ်းသံများ ပေါက်ကွဲပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များက စစ် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ဆက်လက်မပြန့်ပွားမီတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏စည်းမျဉ်းများသည် မူမမှန်မှုကို ခံစားသိရှိနိုင်သော်လည်း လျှပ်စီးကြောင်းများမရှိပေ။

ကျန်းချန်ရှန်းသဘ် ဤအရာသည် ဖြစ်စဥ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် လျှပ်စီးကြောင်းဒုက္ခမရှိဟု ခံစားနိုင်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏စည်းမျဉ်းများရှေ့တွင်၊ ဤကလေးသည် ကျန်းချန်ရှန်းထက်သာလွန်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်း၏တည်ရှိမှုသည် သိုင်းပညာလောကတစ်ခုလုံး၏ စည်းမျဉ်းများကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ကမ္ဘာကြီး၏စည်းမျဉ်းများသည် ပရိုဂရမ်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲမှုမရှိခဲ့ပေ။ ကျန်းချန်ရှန်းသည် အတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ ကမ္ဘာကြီး၏ စည်းမျဉ်းများကို စွန့်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မြိုင်ဟေဝန်၏ နက်နဲသော တောင်တန်းများကြားတွင် ကြီးမားသော တောင်နှစ်ခု တည်ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပေတစ်ရာမျှသာ ခြားပြီး တိမ်တိုက်များနှင့် တောထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အနက်ရောင်အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေစေသည်။

ရုတ်တရက်

တောင်တန်းနှစ်ခုကြားရှိ အမှောင်ကွက်လပ်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံး လင်းလာသည်။ ဤမျက်လုံးသည် လူ့မျက်လုံးနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။

“ဒီလို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ… အဲဒါက တော်ဝင်မိသားစုသစ်တစ်ခု မွေးဖွားခြင်းများလား”

“အဲဒီအရပ်… လူသားတွေ…

မထူးခြားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့အမေးကို သူကိုယ်တိုင်ဖြေနေသည်။ပ

မကြာမီ အမှောင်ထဲမှ ပုံရိပ် ထွက်လာသည်။ အနက်ရောင် ၀တ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များက သူ့ပခုံးထက်တွင် မြုပ်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ အေးစက်နေသည်။ သူသည် လူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အလွန်အေးစက်သည်။

“အင်ပါယာမိသားစု ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းစရာမလိုဘဲ တော်ဝင်မိသားစုသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်က ငါ့ကို ကူညီပေးနေတာပဲ”

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူက သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းသို့ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ အနက်ရောင်လေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျီဝူကျွင်း၊ ပိုင်ချီ နဂါးဖြူ၊ ရွှေကျီးကန်းနဲ့ တခြားသူများက ချောက်ကမ်းပါးစွန်းမှာ ရပ်ပြီး အဝေးက ဘိုးဘွားနန်းတော်ကို ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။ နန်းတော်သည် လေပြင်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသောကြောင့် အုံ့မှိုင်းနေ၏။

ထိုက်ဝါသည် ရှားရှားပါးပါး စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဘိုးဘွားနန်းတော်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

'ဒီခံစားချက်က ငါလိုချင်တဲ့ခံစားချက်ပဲ...'

ထိုက်ဝါက သူ့ကိုယ်သူ တွေးနေသည်။ ရုတ်တရက် လက်တစ်ဖက်က သူမခေါင်းကို ထိသွားသည်။ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းချန်ရှန်းကို တွေ့လိုက်သည် ။

ကျန်းချန်ရှန်းက တောင်ခြေရင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း “အရာအားလုံးမှာ ဝိညာဉ်ရှိတယ်။ ဟောင်းတဲ့အရာတွေက အမြဲပျောက်ကွယ်သွားပြီးတော့ အသစ်အသစ်တွေ အမြဲမွေးဖွားလာလိမ့်မယ်။ သက်ရှိသတ္တဝါတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်။ ခံစားကြည့်”

ထိုက်ဝါက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့စကားများကို တွေးနေမိသည်။

ကျီဝူကျွင်းသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမသည် ထိုက်ဝါကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုက်ဝါနဲ့ ထိုက်ရှီ တို့ရဲ့ နောက်ခံတွေက မရိုးရှင်းတာလား ကမ္ဘာ့ဖျက်ဆီးရေးသစ်ပင်က သူတို့ကို ကာကွယ်ဖို့ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်မှာ ဆိုပေမဲ့လည်း သူတို့က မျိုးနွယ်မတူတာ အသိသာကြီး

ကျီဝူကျွင်း တိတ်တိတ်လေး ခန့်မှန်းပြီး မရေရာသော အဖြေတစ်ခု သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

နန်းတော်သည် ကိုယ်လုပ်တော်ယွီ၏ နာကျင်သော အော်ဟစ်သံနှင့် ကျန်းချဲ၏ ဟစ်ကြွေးသံများနှင့် အတူ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သိသိသာသာကို ပရမ်းပတာ အခြေအနေဖြစ်နေသည်။

မိနစ်နှင့် စက္ကန့်များ ကုန်လွန်သွားသည်။

ပိုပိုများသော လူများ ဘိုးဘွားနန်းတော်အနီးတွင် စုရုံးလာကြသည် သို့မဟုတ် ဤဖြစ်စဉ်ကိုကြည့်ရှုရန် လမ်းမများပေါ်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။

နတ်ဘုရားသားတော် ဖွားမြင်တော့မည့် သတင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ၀တ်စုံဖြူအစောင့်တပ်များသည် သတင်းပေးပို့ရန် လမ်းကြောင်းအရပ်ရပ်သို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

နောက်ထပ်တစ်နာရီကြာသွားသည်။

ဘိုးဘွားနန်းတော်အတွင်း ဆူပူအုံကြွမှုများ ရုတ်ခြည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကိုယ်လုပ်တော်ယွီသည် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေသည်။ သူမသည် သိသိသာသာ ကိုယ်အလေးချိန်ကျသွားပြီး အရိုးအိတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။ သူမ မျက်လုံးများကို ခက်ခက်ခဲခဲဖွင့်လိုက်ပြီး သူမကို မျက်နှာမူထားသော ကျန်းချဲကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ကျန်းချဲ တစ်က်ုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကိုယ်လုပ်တော်ယွီ၏ အမြင်အာရုံသည် မှုန်ဝါးနေသောကြောင့် သူမ ဤပြောင်းလဲမှုကို သတိမထားမိ။

သူမက ပျော့ညံ့စွာ ပြောလိုက့သည်။ “အရှင်မင်းကြီး…ကျွန်မကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါ”

ကျန်းချဲက မဖြေ။ သူသည် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားကာ ထိတ်လန့်စွာ လှမ်းကြည့်ရင်း ေဇာချွေးပြန်နေသည်။ လက်သည်ဆရာမများနှင့် အစေခံများသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် မူးမေ့လဲသွားကြသည်။

သူတို့သည် မည်းမှောင်နေသော ကောင်းကင်တွင် လွင့်မျောနေသည့် ယောက်ျားကလေးကို အကျည်းတန်သော အမူအရာဖြင့် မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့မျက်ခုံးကြားတွင် ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးတစ်ခုက ပွင့်နေသည်။ ခရမ်းရောင်မီးတောက်များက မျက်လုံးသုံးလုံးစလုံးမှ ထွက်လာကာ သူ့မျက်ဆံများကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူက ရယ်မောနေပြီး ထိတ်လန့်စရာအကောင်းဆုံးမှာ သူ့လက်များမှာ ခရမ်းရောင် ချီလင်၏ ခြေသည်းနှစ်ချောင်းဖြစ်ပြီး သူ့လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းလုံးက ဓားသွားများကဲ့သို့ ချွန်ထက်နေသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ”

ကျန်းချဲက ခက်ခက်ခဲခဲ မေးသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကလေးက သူ့ကို နားလည်နိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။

မွေးကင်းစ ယောက်ျားလေးက ဘာမှပြန်မဖြေဘဲ ရုတ်တရက် ပျံတက်သွားသည်။

ဘုန်း

သူသည် နန်းတော်၏မျက်နှာကျက်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျင်းချန် အထက်သို့ မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင်မီးတောက်များ သူ့မျက်လုံးသုံးလုံးမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလာသည်။ နန်းတော်အနီးရှိလူများသည် သူ၏ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို မမြင်မီတွင် ကောင်းကင်၌ ထူးဆန်းစွာ ခရမ်းရောင်အခိုးအငွေ့များ ပျံ့နှံ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခရမ်းရောင် အခိုးအငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ပုံသဏ္ဍာန် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာသည်ကို ဝါးဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”

ပိုင်ချီ မျက်လုံးပြူးပြီး ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။

တခြားသူများလည်း ထိတ်လန့်ပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို နားမလည်ကြပေ။

ကျန်းချန်ရှန်းက “ကောင်းကင်နတ်ဝှက် နည်းစနစ်က သွေးဆက်တွေ အများကြီးနဲ့ ရောနှောနေတာမလို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နေတာ။ ဒီဖြစ်စဉ်က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ သူရဲ့ရုပ်ခန္ဓာက မသန်မာပေမဲ့လည်း သူက ကြမ်းတမ်းတဲ့ သားရဲတွေရဲ့ အသွေးအသားတွေကို စုပ်ယူထားတာမလို့၊ ကြမ်းတမ်းတဲ့ သားရဲတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကောင်းချီးကို ထိန်းနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့မှာ ဘယ်လိုအရည်အချင်းတွေရှိလဲလို့ ငါသိချင်နေတာ”

သူ့စကားကြောင့် လူတိုင်း စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မကြာမီတွင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင်အခိုးအငွေ့များသည် ကျင်းချန် အထက်ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကျန်းချဲ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာကျက်ရှိ ကြီးမားသောအပေါက်မှတဆင့် ခရမ်းရောင် အခိုးအငွေ့ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူစိုးရိမ်နေသောအရာက ဖြစ်လာပြီဖြစ်၍ ပို၍ ကြောက်လန့်သွားသည်။

သူ့ကလေးကိုထား သူပင် သွေးဆက်အများကြီးကို ခံနိုင်ရည်မရှိ။ သူတို့သည် လူကိုမမွေးဘဲ ဆိုးညစ်သောသတ္တဝါကို မွေးဖွားခဲ့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ကောင်းကင်ကြီး ဘာကြောင့် ခရမ်းရောင်ပြောင်းသွားတာလဲ…”

ကိုယ်လုပ်တော်ယွီ၏ အသံသည် ဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းချဲသည် အလျင်စလို လျှောက်လာပြီး သူမအား ဆေးလုံးတစ်လုံး ကျွေးသည်။

ကိုယ်လုပ်တော်ယွီသည် ဆေးလုံးကို မမျိုနိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ ပါးစပ်သည် ခြောက်သွေ့အက်ကွဲနေသည်။ သူမက ပြုံးပြပြီး မျှော်လင့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး… ကျွန်မ အောင်မြင်ခဲ့သလား…”

ကျန်းချဲသည် သူ၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို တောင့်ခံထားပြီး "ဟုတ်တယ်၊ မင်းက ငါ့အတွက် သားကောင်းတစ်ယောက်မွေးပေးတယ်။ သေချာပေါက် သူက မဟာကျင်းရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

“ကောင်းလိုက်တာ…ကောင်းလိုက်တာ…”

ကိုယ်လုပ်တော်ယွီ၏ အပြုံးသည် ပို၍ပင် တောက်ပလာသည်။ သူမသည် အလွန်လှပသော ပုံရိပ် ပြန်လည်ပေါ်လာသော်လည်း မကြာမီပင် အသက်ရှုရပ်သွားခဲ့သည်။

သူမ လိုချင်သော အဖြေကို ရပြီးနောက်တွင် သူမ ဆုပ်ကိုင်ထားသော အသက်ရှုသံများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဝုန်း

ကိုယ်လုပ်တော်ယွီသည် ရေကန်တစ်ခုရှိ ရေကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် လွင့်စင်သွားသည်

ကျန်းချဲသည် အလွန်နာကျင်နေသည်။ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဘိုးဘေး… ခင်ဗျားရဲ့ သားသမီးဝတ် မကျေတဲ့ သားမြေးတွေအတွက် အရှုပ်အထွေးတွေကို ရှင်းပေးပါ…”

သူသည် သူ၏ညာဖက်လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ကျန်နေသောချီ အပိုင်းအစဖြင့် နဖူးကို ပုတ်လိုက်သည်။

အရိုးကွဲသံက ကြည်လင်ပြတ်သားလာသည်။

သူသည် သူ၏ ဒွါရ ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးထွက်ကာ ကိုယ်လုပ်တော်ယွီ နှင့် ပေါင်းစပ်လိုသကဲ့သို့ ကုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ဒါက သူ ဟိုးအရင်ကတည်းက တွေးခဲ့ဖူးတဲ့ အရာပဲ။ သူသည် ကိုယ်လုပ်တော်ယွီနှင့် အတူ လူပြန်ဝင်စားနိုင်စေရန် သူသည် ကိုယ်လုပ်တော်ယွီနှင့်အတူ သေချင်သည်။ ရယ်စရာကောင်းပေမဲ့လည်း နှလုံးသားထဲမှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

နန်းတွင်း၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းပင်။ သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို သူ့လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ထာဝရ အတူနေချင်တာမလို့ မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ငါဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။"

ကျန်းချန်ရှန်း တိုးတိုးလေးပြောသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကလေးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ဆောက်ဖို့အတွက် သိုင်းစိတ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက သူ့ဗီဇတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူရည်ရွယ်ပြီးလုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပေ။

ကျန်းချဲ မှန်းဆချက် မှားသွားသည် ။ တကယ်တော့ သူ့ကလေးသည် သာမန်ကလေးများကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးပွေလီသော အနေအထားတွင် ရှိနေဆဲပင်။

မြေကြီးကွဲအက်သွားသည့် ဟိန်းအော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင်အခိုးအငွေ့မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင်မီးတောက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကျင်းချန် တစ်ခုလုံး သဲသဲမဲမဲ ရွာချလိုက်သော မိုးက မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားစေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး ကျင်းချနိကို အကာအကွယ်ပေးသော ကြီးမားသော ရွှေအတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်တွင် ပြည့်လျှံနေသော ခရမ်းရောင် မီးတောက်များ ပြိုလဲကျကာ သူ၏ မှော်အစွမ်းဖြင့် နှိမ်နှင်းခံလိုက်ရသည်။ အားလုံးက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးပဲ”

“ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုံကြီးလဲ။ နတ်ဘုရားရဲ့ သားတော် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား”

"အဲဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မဟုတ်လောက်ဘူး။ နတ်ဘုရား သားတော်ကို ခိုးယူချင်တဲ့ နတ်ဆိုးပဲနေမှာ”

"မှန်တယ်။ လူက ဒီလောက်ကြီးတဲ နတ်ဆိုးကြီးကို ဘယ်လိုမွေးနိုင်မှာလဲ။ မဟာကျင်းရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ကို နတ်ဆိုးတွေက ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီနတ်ဘုရား သားတော်က ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးသလဲ။”

“သူ့ရဲ့မွေးဖွားမှုက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မိစ္ဆာဒိဌိတွေကို အခက်အခဲလို့ ခံစားစေခဲ့ရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”

ကျင်းချန်ရှိ နေရာတိုင်းတွင် သိုင်းပညာရှင်နှင့် သာမန်လူများက ဆွေးနွေးကြသည်။ ရွှေရောင်အကာအရံများရှိနေရာ သူတို့ မထိတ်လန့်ကြပေ။ ယင်းအစား သူတို့သည် ပြပွဲကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်ရှုကြသည်။

အဆုံးမရှိ ခရမ်းရောင်မီးတောက်များ ပြိုကျပြီးနောက်တွင် အနက်ရောင်လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ကျလာသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ရွှေရောင်အတားအဆီးကို လုံးဝမလှုပ်ခါသွားစေခဲ့။

ကျန်းချန်ရှန်းက စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

သူ ပျံတက်လာပြီး သူ့ဦးခေါင်းနောက်ရှိ အဆုံးမဲ့ယန်နတ်အလင်းက ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အမှောင်ကမ္ဘာထဲတွင် အတောက်ပဆုံး ဖြစ်နေသည်။ လူများစွာက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လူများစွာသည် တာအိုဘိုးဘေးကို ဝတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏အကြည့်များအောက်တွင် ကျန်းချန်ရှန်းသည် ခရမ်းရောင်အခိုးအငွေ့ထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး မကြာမီပင် ထွက်သွားလေသည်။ ထိုအဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်တို့သည် သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ကလေးတစ်ယောက်နှင့် ပျံထွက်လာသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ခရမ်းရောင်အခိုးအငွေ့တို့သည် ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထလာပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော နတ်ဆိုး၏ မျက်နှာကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ အသံမထွက်ဘဲ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ

နတ်ဆိုးတွေက နတ်ဘုရားသားတော်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာပဲ။ ကံကောင်းလို့၊ တာအိုဘိုးဘေးက အဲဒီနတ်ဆိုးကို ဖယ်ရှားလိုက်လို့။