ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး မပွင့်ခင် ငါဟာ ဒီနေရာမှာ ရှိခဲ့တယ်။ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို မသေမျိုးအဖြစ် အလင်းပေးခဲ့တယ်။

အရှင်ပိုင်သည် ကျန်းထန်းမင်ကို သင်ကြားရန် ရက်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း တောင်ပေါ်တက်လာသည်။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအား မြို့တော်တွင် အခြေချနေထိုင်စေခဲ့သည်။

ကျန်းထန်းမင်သည် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်မှုအပြင် နောက်ဆုံးတွင် ဘက်စုံအနုပညာအတန်းများလည်း ပိုမိုသင်ကြားလာရသည်။ ကံကြမ္မာကောင်းချီးကို း လေ့ကျင့်သင်ကြားခြင်းအပြင် လူသားမျိုးနွယ်၏ သမိုင်းနှင့် အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံ သမိုင်းကိုလည်း သင်ကြားရသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် သူ့အနားတွင် ရှိနေသဖြင့် အရှင်ပိုင်သည် အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံကို တမင်တကာ မြှောက်ပင့်ဝံ့ခြင်းမရှိပေ။

ဆရာများစွာ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကျန်းထန်းမင်သည် တိုးတက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း

ငါးနှစ်ကြာသွားသည်။

ရန်ယွမ်ခေတ်၏ ၂၅ နှစ်။

လွန်ခဲ့သည့်ငါးနှစ်အတွင်း၊ မဟာကျင်းတွငိ ကြီးကြီးမားမားဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ကျန်းလျှိုသည် ထိုက်ကျုံးနှင့် ထန်းကျုံးတို့၏ သည် အသွေးအသားများ နိုးကြားသွားပုံရသည်။ သူသည် နိုင်ငံကို စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် တော်ဝင်ဆွေမျိုးများကို သက်သက်မဲ့ ဖိနှိပ်ခဲ့ပြီး အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိအများအပြားကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ တစ်မိသားစုလုံး သေဒဏ်ပေးခံရသော အမှုပေါင်းများစွာတောင် ရှိသည်။

ကျန်းလျှိုသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ရွှင်ထန်းမြို့တွင် လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ အင်ပါယာတရားရုံး၏ ကိစ္စဖြစ်သည်။ ပြည်သူကို ထိခိုက်စေခြင်း မရှိပေ။

သိုင်းပညာလောကမှာလည်း သူ့စိတ်လှုပ်ရှားစရာနှင့် သူပင်။ ပါရမီရှင်များ များပြားလာကာ ကျွမ်းကျင်သူများ အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်ကြပြီး မဟာကျင်းနယ်မြေသည် ပိုပိုကြီးလာကာ မရေမတွက်နိုင်သော နိုင်ငံသားများနှင့် သိုင်းပညာရှင်များက မဟာကျင်းသည် ကောင်းကင်ကြီးဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည့်အတိုင်းအတာအထိ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

ငါးနှစ်ကြာပြီးနောက် ကျန်းထန်းမင်သည် အနည်းငယ် ကြီးပြင်းလာသည်။ သူ့ကြည့်ရသည်မှာ နှစ်နှစ်ရှိပြီ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားနေသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ ကြီးထွားနေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချန်ရှန်းသည် အတော်လေး စိတ်သက်သာရာ ရသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး အလွန်ရင့်ကျက်လာပြီဖြစ်သည်။ ငယ်ငယ်တုန်းကကဲ့သို့ တဇွတ်ထိုးမလုပ်တော့။

ဆရာတော်ပိုင်၏ အဆုံးအမများသည် ထိရောက်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ကျန်းထန်းမင်သည် ယခင်ကလို ဆူညံခြင်းမရှိပေ။ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံ မင်းဆက်ပုံပြင်ကို ကြားလိုက်တိုင်း၊ သူသည် ထိုအကြောင်း တွေးတောနေလိမ့်မည်၏ ဤကဲ့သို့သော ကလေးတစ်ဦးကို မြင်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်။

[ပထမဆုံး အကြိမ် သင့်ရဲ့အမွှေးတိုင်တန်ဖိုးက ၁၀ ဘီလီယံကျော်သွားပြီဆိုတာ စစ်ဆေးတွေ့ရှိပါတယ်။

အမွှေးတိုင်လုပ်ဆောင်ချက်—ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အမွှေးတိုင်ကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။]

[ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအမွှေးတိုင် - သင်ရဲ့ကိုးကွယ်သူတွေအတွက် သင့်အိပ်မက်ထဲမှာ အိပ်မက်မြေကိုဖွင့်လှစ်ပါ။ သင့်အား ကိုးကွယ်သူတိုင်းသည် သူတို့၏ အိပ်မက်ထဲတွင် အိမ်မက်မြေထဲသို် ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ အမွှေးတိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုသာရှိ၍ ယုံကြည်သူတိုင်း ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ အမွှေးတိုင်လောကတွင်၊ ကိုးကွယ်သူများ အချင်းချင်း ခိုက်ရန်မဖြစ်နိုင်ဘဲ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရုံသာ ရှိသည်။ သင်သည် အမွှေးတိုင်လောကကို အလိုအလျောက် ခြယ်လှယ်နိုင်ပြီး ၎င်း၏စည်းမျဉ်းများကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။]

နောက်ဆုံးတွင်၊ အမွှေးတိုင် ၁၀ ဘီလီယံကျော်သွားပြီ။

နှစ်တွေကြာလာသည်နဲ့အမျှ သူ့၏တိုးတက်မှုနှုန်းက နှေးကွေးသွားပြီး အရင်ကလို မမြန်တော့ပေ။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် လူသားမျိုးနွယ်တွင် အကျပ်အတည်း ကင်းမဲ့နေခြင်းကြောင့် သူတို့သည် သူ့ထံ မကြာခဏ ဆုတောင်းခြင်း မပြုကြဟု သံသယရှိသည်။

ဒီအတွက် သူ မကျေမနပ် မဖြစ်ပေ။ အဲဒီအစား သူကျေနပ်သည်။

သူ့၏ နောက်ဆုံးကျော်ဖြတ်မှုသည် 69 နှစ်သာရှိခဲ့သေးသော်လည်း သူသည် အမွှေးတိုင် 10 ဘီလီယံအထိ စုဆောင်းထားပြီးဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါက မြန်တာပဲ။

ကောင်းကင်အမွှေးတိုင် လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် သူ၏ အမွှေးတိုင်တန်ဖိုးသည် မကြုံစဖူး ကြီးထွားလာမည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

ဒီလုပ်ဆောင်ချက်က သူ့နောက်လိုက်တွေကို ချိတ်ဆက်ပေးပါလိမ့်မယ်။

သို့သော်၊ ကျန်းချန်ရှန်းသည် ရွှမ်းငှက်နှင့် ဖန်ကူတို့၏ လက္ခဏာများကို ထုတ်ဖော်ခံရလိမ့်မည်ကို စိုးရိမ်သည်။ ဒုတိယ အတွေးတွေ ၎င်းသည် မှန်သည်။ သူက မသေမျိုးများတွင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ မျိုးနွယ်စုမရှိ ဟူသော အယူအဆကို သွတ်သွင်းပေးချင်သည်။ သူ့ကို ယုံကြည်သရွေ့ သူတို့ဟာ ဘယ်လိုလူမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် မသေမျိုး နတ်ဘုရားများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဖန်ကူကတော့ သူ့အမိန့်အရ မသေမျိုး နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။ သူသည် မသေမျိုးများ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားအားလုံး၏ဘိုးဘေးဖြစ်သည်။

အနာဂတ်အတွက် လမ်းခင်းရန်အတွက် သိုင်းပညာလောကတွင် မသေမျိုး ရှေးရိုးပုံစံတစ်ခုကို တည်ထောင်ရခြင်းသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် သိုင်းပညာလောက၏ စည်းမျဥ်းများကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သူသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများနှင့် ၎င်းတို့၏နောက်လိုက်များကို တကယ့် အင်မော်တယ်များ ဖြစ်လာစေပြီး အင်မော်တယ်တာအိုကို တည်ထောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သိုင်းပညာလောကသည် ကျယ်ပြောပြီး အခြားကမ္ဘာများသည် အာကာသအတွင်းတွင် ကောင်းမွန်စွာတည်ရှိနိုင်သည်။ ထာဝစဉ်အသက်ရှင်လိုလျှင် လုံးဝပြိုင်ဘက်ကင်းရမည်။

သူ့လက်အောက်တွင် မသေမျိုး နတ်ဘုရား နောက်လိုက်များ ရှိနိုင်ပါက သူ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ ဒါက နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကျိုးများသော အခြေအနေပင်။ သူအောင်မြင်ခဲ့လျှင် သူ၏ မသေမျိုးလမ်းစဥ်ကို အဘယ်သို့ ခေါ်ရမည်နည်း။

ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်လား

မဟာတာအို ဘုရားကျောင်းလား

ကျန်းချန်ရှန်းသည် အဆုံးမရှိစွာ လေထဲတိုက်အိမ်ဆောက်နေသည်။ သိပ်မကြာခင် သူသည် အမွှေးတိုင်လောကအကြောင်း စိတ်ကူးယဉ်လာသည်။ ၎င်းသည် သေမျိုးကမ္ဘာနှင့် မတူရ။ သေမျိုး သတ္တဝါများ၏ အစွမ်းအစများကို ပြသရမည်ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့၊ ကိုးကွယ်သူတွေက ထိုကမ္ဘာကို တောင့်တစရာ ဖြစ်သင့်သည်။

ဖုန့်ထန်းနိုင်ငံ

မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လီရီအတွက် အနားယူရသည်မှာ ရှားသည်။ သူကောင်းကောင်းအိပ်ဖို့ ပြင်ထားသည်။ သိုင်းပညာရှင်များသည် မသေမျိုး ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူပေ။ အိပ်ရေးဝအောင်အိပ်စက်ခြင်းက မရှိမဖြစ်ပေ။

ခဏကြာတော့ သူ အိပ်ပျော်သွားသည်။

အိပ်မက်က လှပတဲ့ ကောင်းကင်ပြာကြီးဖြစ်သည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကောင်းကင်မှာ လွင့်မျောနေတဲ့ ကျွန်းများကို မြင်သည်။ ကျွန်းတိုင်းသည် ရောင်စုံအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်သောကြောင့် အလွန်မြင့်မြတ်ပြီး ခမ်းနားသည်။ ကောင်းကင်ကျွန်းစုများ၏ အလွှာများပေါ်တွင်၊ ကြီးမားသော အလင်းတန်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်သော မြို့ကြီးတစ်မြို့ ရှိသော်လည်း နီမြန်းသော တိမ်တိုက်ကြီး၏ ကျက်သရေကို မယှဥ်နိုင်။

အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် မြေကြီးပေါ်တွင်မဟုတ်ဘဲ တိမ်ပေါ်တွင်ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါဘယ်မှာလဲ”

လီရီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ကမ္ဘာကြီးကို မဖန်ဆင်းခင်မှာ ငါ ဒီမှာရှိခဲ့တယ်။ မဟာတာအိုက ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ။'

“ဆန်းကြယ်ဂိတ်တံခါးကိုးဆင့်ထဲမှာ မြင့်မြင့်ရပ်တည်ပြီးတော့ သတ္တဝါအားလုံးကို မသေမျိုးအဖြစ်ကို အလင်းပေးတယ်”

“ဒါက မဟာတာအိုကို ယုံကြည်တဲ့ သတ္တဝါတွေအတွက် ငါဖန်တီးထားတဲ့ ကမ္ဘာပဲ။ ငါ့အိပ်မက်ထဲမှာ ငါဟာ တာအိုကို ကောင်းကင်မှာ တရားဟောပြီး အခွင့်အလမ်းတွေနဲ့ ကောင်းချီးပေးမဲ့ နယ်မြေတွေ ပေးမယ်။ ဆယ်နှစ်တိုင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုးဆင့်ကနေ သိုင်းပညာနဲ့ မဟာတာအိုအကြောင်း ဟောပြောမယ်။ ငါ့ရဲ့ မဟာတာအိုကို ယုံကြည်သူတွေဟာ မသေမျိုးနတ်ဘုရားရဲ့ ကံတရားကို ရရှိမယ်။ ဒီလောကကို ပေါက်ကြားစေတဲ့ ဘယ်သူမဆို မဟာတာအိုကနေ ထာဝရ နှင်ထုတ်ခံရမှာ ဖြစ်ပြီးတော့ လူဝင်စားခြင်း ဒုက္ခကနေ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်မှာမဟုတ်ဘူး။”

ဒီအသံဟာ…

တာအိုဘိုးဘေး

လီရီသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး မသိစိတ်က အထက်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

များမကြာမီတွင်၊ အရပ်ရပ်၌ ကြီးမားသောမြို့ဆီသို့ ပျံသန်းနေသော အခြားရုပ်ပုံများကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း၏ အသိစိတ်သည် အိပ်မက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ ပထမအကြိမ်တွင် ယုံကြည်သူ 200,000 ကျော် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

သူတို့ကို တမင်တကာ လမ်းပြတာ မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား အိပ်မက်ကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ယုံကြည်သူတိုင်းသည် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်လာသောအခါတွင် သူ၏စကားများကို ကြားရမည်ဖြစ်သည်။

စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းများ ချမှတ်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းသည်။ စိတ်ကူးယဉ်ဖို့ပဲလိုသည်။ ဤအိမ်မက်ကမ္ဘာသည် သူ့စိတ်ကူးဖြစ်သည်။

များမကြာမီပင် ယုံကြည်သူအချို့ အချင်းချင်း ထိတွေ့ဆက်ဆံလာကြသည်။ အစပိုင်းမှာတော့ သူတို့ အရမ်းသတိထားနေကြသည်။ ဒါပေမယ့် သူတို့အားလုံးတာအိုဘိုးဘေးရဲ့ ယုံကြည်သူတွေဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မြန်မြန်ရင်းနှီးလာကြသည်။ စကားများများပြောလေလေ စိတ်လှုပ်ရှားလေလေပင်။ စကားများများပြောလေ၊ တာအိုဘိုးဘေးကို ပိုသဘောကျလေလေ ဖြစ်ကြသည်ဓ

ဤတွင်၊ သူတို့သည် အချင်းချင်း၏အဆင့်များကို မမြင်နိုင်ဘဲ ထိခိုက်နစ်နာမည်ကို မကြောက်ကြပေ။ သူတို့သည် အဆင့်အတန်းနှင့် စွမ်းအားကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုဆက်ဆံနိုင်ကြသည်။

သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ အိပ်မက်ကမ္ဘာကြီးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိတွေ့ခွင့်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဆန်းသစ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းလွန်းသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း၏ နားလည်မှုအရ၊ ဤခံစားချက်သည် ကမ္ဘာကြီး.ရွက်လွှင့်နေသည်နှင့်တူသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် မိမိယုံကြည်သူများကို အလိုရှိတိုင်း ပြုခွင့်ရှိသည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ပိုင်ချီ ဝင်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ “ဆရာ၊ ကျွန်မ အိပ်မက်မက်ခဲ့တာ အမှန်လား”

ကျန်းချန်ရှန်းက "အဲဒီစကားတွေကို မှတ်ထား။"

ပိုင်ချီက ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တခြားလူများကလည်း စူးစမ်းချင်စိတ်နှင့် ပိုင်ချီကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မေးကြ၏

ပိုင်ချီက ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ "ငါမပြောနိုင်ဘူး။ နင်တို့ အိပ်မက်မက်ပြီး စမ်းကြည့်ကြလေ”

သူမ အိပ်မက်ထဲရှိ ကျန်းချန်ရှန်း၏ စကားကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

ကမ္ဘာကြီးမဖန်ဆင်းခင်မှာ ငါဒီမှာရှိခဲ့တယ်။

သတ္တဝါအားလုံးကို မသေမျိုးအဖြစ်သို့ အလင်းပေးခြင်း

မာစတာသည် သာမန်မသေမျိုး မဟုတ်ပေ။ ။ တာအိုဘိုးဘေးရဲ့ နာမည်က အခြေအမြစ်မရှိဘဲ ဖြစ်လာပါ့မလား။

သူမသည် သာမန်မသေမျိုး ခြုံလွှာပေါ် တက်စီးနေခဲ့သည်မဟုတ်။ အထူဆုံး မသေမျိုး ခြုံလွှာပေါ် တက်စီးနေခဲ့သည်သာဖြစ်သည်။

မူလင်းလော့၊ ကျီဝူကျွင်း၊ ရဲရွှင်း၊ ဓားနတ်ဘုရား၊ ထိုက်ဝါနှင့် တခြားသူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး အတင်းအိပ်လိုက်ကြသည်။

တစ်နာရီကြာသောအခါ ခြံဝင်းသည် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။

ဒီနေ့ ဆရာတော်ပိုင် မလာပေ။ လူတိုင်းသည် ကိုးကွယ်သူဖြစ်သောကြောင့် ပေါက်ကြားခြင်းမရှိပေ။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး ကျန်းထန်းမင်လည်း ပါဝင်သည်။ ကျန်းထန်းမင်လည်း ကျန်းချန်ရှန်း၏ ကိုးကွယ်သူ ဖြစ်သွားသည်။

သူကယး အရသာရှိသော အစားအစာကို ဆုတောင်းရုံသာဖြစ်သည်။

အရင်က သူ့အဘေးကို အရသာရှိသော အစားအသောက်များ ယူလာပေးဖို့ သူ့အိပ်မက်ထဲမှာ ဆုတောင်းခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏အဘိုးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်နှင့်အမျှ သူ၏အဘိုးသည် အလုံးစုံသောတန်ခိုးရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူခံစားရသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားပြီး ကျင့်ကြံနေသည်။ သူ့ကို ဘယ်သူမှ မမေးရဲကြ။

သူကတော့ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ ပိုင်မုန့်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခြင်းက အမွှေးတိုင်များ တိုးလာစေရန် အထောက်အကူဖြစ်စေသည်။

သူသည် သူ့အား ကိုးကွယ်သူများကို အင်မော်တယ် နတ်ဘုရား၏ နည်းလမ်းများကို အမှန်တကယ် ပြသကာ ဖော်ထုတ်ခံရမည်ကို သူ မကြောက်ပေ။ ၎င်းမှာ သူတို့သည် ထိုနည်းလမ်းများကို နားမလာ်နိုင်ဘဲ သူ့ကို ဝတ်ပြုရုံသာ တတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျီဝူကျွင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး " တာအိုဘိုးဘေးက ဘာလို့ ဧကရာဇ်နေရာကို အထင်သေးလဲ နောက်ဆုံးတော့ ငါနားလည်သွားပြီ

တခြားသူများက ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့ကြောင့် တာအိုဘိုးဘေးသည် မသေမျိုး နတ်ဘုရား ဖြစ်ရုံသာမက မသေမျိုးများကို ဉာဏ်အလင်းပေးနိုင်သည့် ထူးထူးခြားခြားဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

စကားတွေပြောရင်းနဲ့ သူတို့ ပိုပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာတာကို ကျန်းချန်ရှန်းက မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ မောက်မာလာမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ ထို့နောက် “အခုက ငါက ရုပ်ခန္ဓာရှ်တဲ့ သေမျိုးပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ဝိညာဥ်ဟာ သေမျိုး ကမ္ဘာကြီးကနေ အတွေ့အကြုံ ယူဖို့ သေမျိုးကမ္ဘာဆီ ဆင်းလာတာ။ ခွန်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ပြောရရင် ငါဟာ သေမျိုးကမ္ဘာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းမဟုတ်ဘူး။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ကျင့်ကြံပြီး သန်မာလာဖို့လိုတယ်။ မင်းတို့လည်း ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံရမယ်။ သိုင်းပညာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်တဲ့အခါ မသေမျိုးလမ်းစဥ်အတွက် ယှဥ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချင်ရှိလာလိမ့်မယ်”

အားလုံးက သဘောတူပြီး ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ရဲရွှင်က ပြုံးပြီးပြောသည်။ "တာအိုဘိုးဘေး စိတ်မပူပါနဲ့။ ဘိုးဘေးနဲ့ တွေ့ခွင့်ရတာ ငါတို့ရဲ့အကြီးမြတ်ဆုံးကောင်းချီးပါ။ အရာရာတိုင်းအတွက် ခင်ဗျားအပေါ်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုအားကိုးရဲမလဲ။ ငြိမ်းချမ်းစွာ.ကျင့်ကြံပါ။ ကျွန်တော်တို့ စိတ်မပျက်စေရပါဘူး။”

ကျန်းချန်ရှန်းက သူတို့ကို အထင်သေးမည်ကို စိုးရိမ်၍ အခြားသူများကလည်း ကတိပေးခဲ့သည်။

ပိုင်ချီက သူ့စကားကို မယုံဘူး။

'မာစတာက ထပ်ပြီး သရုပ်ဆောင်ပြန်ပြီ။ သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ သေချာပေါက် ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို ဒုက္ခပေးမှာကို သူကြောက်နေတာ”

ပိုင်ချီက သူ့စကားကို မယုံပေမဲ့ သူမ အရူးအမူး ကတိပေးနေဆဲပင်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမသည် ကျန်းချန်ရှန်း ၏ဘေးတွင်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့်မျှ ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။

“မသေမျိုးအားလုံးရဲ့ ဘိုးဘေး… ငါ ပိုတောင် လောဘကြီးလာပြီ။ မာစတာ… ဘယ်အချိန်မှာ ကျွန်မကို အလိုလိုက်မှာလဲ”

ကျန်းချန်ရှန်းကိုကြည့်ရင်း ပိုင်ချီ၏ အကြည့်က ရေကဲ့သို့ နူးညံ့သွားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက သူမ၏ နှလုံးသားထဲက ညစ်ပတ်သော အတွေးများကို ကြားနိုင်တာကြောင့် သူမကို ရိုက်ချင်နေသည်။

ဒီဝံပုလွေက ညစ်ညမ်းလွန်းတယ်...

ထားလိုက်တော့

မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်

ကျန်းထန်းမင်က “ကျွန်တော်လည်း မသေမျိုး တစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က သိုင်းအင်မော်တယ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးတော့ သိုင်းပညာတတ်တဲ့ မသေမျိုး ဖြစ်ချင်တယ်”

ကျန်းချန်ရှန်းက ပြုံးပြီး "ဒါဆို မပျင်းနဲ့"

တခြားသူများကလည်း ပြုံးသည်။ သူတို့သည် ကျန်းထန်းမင်၏ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိနေကြသည်။

ကျီဝူကျွင်းပ ပြုံးပြီးမေးသည်။ "ထန်းမင်၊ မင်းဧကရာဇ်မင်းဖြစ်လာပြီးတော့ မဟာကျင်းကို အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံ ဖြစ်အောင် ဦးဆောင်ချင်လား”

သူမမေးလိုက်သည်နှင့် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကျန်းချန်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ့ထံမှ တုံ့ပြန်မှုကို မမြင်ဘဲ ကျန်းထန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျီဝူကျွင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ကျန်းချန်ရှန်း ၏သဘောထားကိုလည်း စမ်းသပ်နေသည်။

မဟာကျင်း၏ဧကရာဇ်များသည် မျိုးဆက်တိုင်းတွင် ဆိုးရွားလာသည်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် သူမအနေနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ မမြင်နိုင်တော့ပေ။ ကျန်းထန်းမင် ဧကရာဇ်ဖြစ်ခဲ့လျှင်မူ မတူတော့ပေ။

"ဧကရာဇ်လား မဖြစ်ချင်ဘူး။ အသက် တိုတိုလေးဘဲ မနေချင်ဘူး။ ဧကရာဇ်ဖြစ်ရတာ ဘာများကောင်းလဲ။ နေ့တိုင်း အရမ်းအလုပ်များနေတာ။ အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်တောင် လွတ်လပ်ခွင့်မရှိလို့ ဆရာပိုင်ပြောတာ ကြားကြတယ်မလား။ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ဧကရာဇ်မလုပ်ဘူး။ ကျွန်တော် သန်မာနေသရွေ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်သမျှကို ခံစားလို့ရတာပဲ။ ကျွန်တော် ဘာလို့ ဧကရာဇ်ဖြစ်ရမှာလဲ။”

ကျန်းထန်းမင်က ကလေးဆန်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။ သူ့ကြည့်ရတာ ငယ်နေသေးသော်လည်း အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်ရှိနေပြီ။ သူ့တွင် သူ့အစီအစဉ်နဲ့သူ ရှိပြီးသား။

ဤစကားများသည် ကျီဝူကျွင်းကို စိတ်ပျက်စေသော်လည်း သူမလည်း အနည်းငယ် ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည်လည်း ကျန်းထန်းမင်၏ ဆရာဖြစ်သဖြင့် ကျန်းထန်းမင် အသက်ပိုရှည်နိုင်မည်ဟု သဘာဝကျကျမျှော်လင့်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်တွင် အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံ မရှိလျှင် ၎င်းတို့၏ယခင်ဂုဏ်ကျက်သရေကို မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ကို သူမစိတ်ပျက်မိသည်။

တခြားသူများက ကျန်းထန်းမင်၏ ဆန္ဒများကို ချဲ့ကားလာကြသည်။

သိုင်းပညာ ဝါသနာရှင်အများစုက တော်ဝင်အာဏာကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။ တစ်ခုရှိခဲ့သည်။

သိုင်းပညာလောကတွင် အရည်အချင်းမပြည့်မီသူများသာ တရားရုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အရာရှိများဖြစ်လာသည် ဟူသော ဟာသတစ်ခု ရှိသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် ကျန်းထန်းမင်၏ ဆန္ဒများနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်ထင်မြင်ချက်ကိုမျှ မဖော်ပြဘဲ သူ့ကို ပြုံးရုံသာကြည့်နေသည်။