မျိုးနွယ်ပေါင်းစုံ၏ ကပ်ဘေးဆိုး

ယွမ်ခေတ် ၂၆ နှစ်၊ အိပ်မက်မြေကို ဖွင့်လှစ်ပြီး တစ်နှစ်။

မွန်းတည့်ချိန်

ကျန်းချန်ရှန်းသည် သူ၏ အမွှေးတိုင်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ တစ်နှစ်အတွင်း အမွှေးတိုင်ပေါင်း သန်း 500 တိုးလာသော်လည်း ၎င်း၏ ကိုးကွယ်သူအရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ တိုးမလာပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤတိုးတက်မှုသည် သူ၏ယခင်ဝတ်ပြုသူများကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒါကလည်း အိပ်မက်မြေ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပြသသည်။

ယခုအချိန်တွင်၊ အိပ်မက်မြေထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိသတ္တဝါများ ရှိနေပြီး၊ ကိုးကွယ်သူ အများအပြားက ၎င်းကို စွဲလမ်းသည့် ဖြစ်ရပ်များပင် ရှိသေးသည်။ အမှန်မှာ၊ အခြားသူများကို ယုံကြည်သူအများစုသည် လက်တွေ့တွင် လိုအပ်ချက်များ သို့မဟုတ် အခက်အခဲများရှိသည်။ ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်မှန်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သည့် နေရာတစ်ခုဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဤနေရာကို သေချာပေါက် စွဲလမ်းနေပေလိမ့်မည်။

ကျန်းချန်ရှန်းက ဤအိပ်မက်မြေကို ‘စိတ်ဆန်းကြယ်ဘုံ’ ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ ဤအမည်သည် ကိုးကွယ်သူအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲနေသည်။ သူသည် သူ၏ကိုးကွယ်သူများကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်းပုံစံအဖြစ် အမျိုးမျိုးသော သိုင်းပညာဆိုင်ရာ နည်းစနစ်များ ပါသော ကြီးမားသောကျောက်တိုင်ကြီး ကိုးခုကို စိုက်ထူခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများသည် သိုင်းပညာကို အချင်းချင်းဖလှယ်နိုင်ကာ တူညီသောယုံကြည်ချက်ရှိသောကြောင့် အတူတကွပေါင်းစည်းရန် လွယ်ကူသည်။

ကျန်းကျန့်နှင့် လင်းစောက်ထျန်းတို့သည်လည်း စိတ်ဆန်းကြယ်ဘုံကို ရောက်ဖူးကြသော်လည်း မဟာတောနက်ကြီး၏ နက်နဲသောနေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ထိုအရာကို မခံစားဝံ့ကြပေ။

စိတ်ဆန်းကြယ်ဘုံ ပေါ်လာမှုက ခြံဝင်းကို ယခင်ကလောက် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပေ။ လေ့ကျင့်နေစဉ်တွင် အားလုံးက ထိုနေရာထဲတွင် ပျော်ပါးချင်ကြရာ ကျန်းချန်ရှန်းကို အကူအညီမဲ့စေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ စိတ်ဆန်းကြယ်ဘုံ ပေါ်ပေါက်လာမှုသည် သူ၏ အမွှေးတိုင်များကို များပြားလာစေသည်။ ဒါက ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်သည်။ အမွှေးတိုင်တွေ များများလာလေ ပိုကောင်းလေပါပဲ။

ကောင်းကင်အတိဒုက္ခက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ကံကောင်းလို့ သူ့မှာ အမွှေးတိုင်တွေရှိလို့။

ယင်းက ကျန်းချန်ရှန်း ယခင်ဘဝက အွန်လိုင်းတွင် သူမြင်ဖူးသည့် ဟာသတစ်ခုကို အမှတ်ရစေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကို အံတုသော အရာဖြစ်ပြီး လမ်းခရီးတွင် သေဆုံးခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မတူညီသော အဆင့်အသီးသီးတွင် အင်အားအကြီးဆုံးသူများကို စတင်တွက်ချက်လိုက်သည်။

ခဏကြာတော့ သူ အံ့သြသွားသည်။

စနစ်၏ ထောက်လှမ်းနိုင်သော အကွာအဝေးတွင် အင်အားအကြီးဆုံး၏ တန်ဖိုးသည် အမွှေးတိုင် 6 ဘီလီယံ ကျော်လွန်သွားပြီး ကောင်းကင်ချီမြေ အနီးတွင် အင်အားအကြီးဆုံး၏ တန်ဖိုးသည် အမွှေးတိုင် 4 ဘီလီယံ ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ မြိုင်ဟေဝန်အား စနစ်၏ ထောက်လှမ်းမှုအကွာအဝေးသည် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ မြိုင်ဟေဝန် အရွယ်အစားသည် အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာထက် သာလွန်သည်။

ဤသည်မှာ လူသားများသည် မြိုင်ဟေဝန်၌ မျိုးနွယ်စုများ၏ မြင်ကွင်းများထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာကာ အကျပ်အတည်းတစ်ခု မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် ကျရောက်လာမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလည်းဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် အကန့်အသတ်မဲ့မျက်လုံးများကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ချီမြေ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင်စူးစမ်းခဲ့သည်။

ဆောင်းဦးရာသီတွင်၊ မြိုင်ဟေဝန်၏ ကြီးမားသောသစ်တောများသည် မှိုင်းငွေ့နေသည်။

ကြီးပြင်းလာပြီဖြစ်သည့် ကျန်းရယ်သည် မြင်းထိုင်အနေအထားဖြင့် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်ကျောက်တုံးများသည် ပိုမိုနက်မှောင်နေပုံရသော်လည်း ၎င်းတို့၏အရွယ်အစားမှာ မပြောင်းလဲပေ။ ချွေးတွေထွက်နေပေမယ့်လည်း သူ ခံနိုင်ရည်ရှိနေဆဲပင်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ငြိမ်နေပြီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာ ရှိနေသည်။

သူ့နောက်တွင် မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်သည် အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို ၀တ်ထားသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦးနှင့် အရက်သောက်နေသည်။

အဝါရောင်ဝတ် အဘိုးအိုက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “လူသားမျိုးနွယ်ဆိုတာ တကယ်တော့ မွေးရာပါမျိုးနွယ်တစ်ခုပဲ။ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းက အခြားမျိုးနွယ်စုတွေထက် နိမ့်ကျပေမဲ့လည်း မျိုးနွယ်အားလုံး လိုလားတောင့်တတဲ့ လိုက်လျောညီထွေရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မွေးဖွားလာကြတယ်။ သူတို့မှာ လုံလောက်တဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိနေသရွေ့ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်း ကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်တယ်။”

မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်က “လူသားတွေရဲ့ အားနည်းချက်ကတော့ ကိုယ်ဝန်ဆယ်လလွယ်ပြီးမှာ မွေးဖွားနိုင်တာပဲ။ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းပေမယ့် နားလည်သလောက်တော့ သူတို့ဟာ တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်။ ဧကရာဇ်မိသားစု ပြိုလဲသွားပေမဲ့ လူသားတွေ သမုဒ္ဒရာကနေ ပြန်လာကြပြီ။ ဒါက ကံတရားပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ အမြဲ အားကောင်းနေမဲ့ တော်ဝက်မိသားစုရယ်လို့ မရှိပါဘူး”

အဝါရောင်ဝတ် အဘိုးအိုက “လူသားမျိုးနွယ်ဟာ တော်ဝင်မျိုးနွယ်သစ် ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား” သူက အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

မြေအောက်က်ုးလောက နတ်ဆိုးအရှင်က “ဘယ်သူက သေချာပြောနိုင်မှာလဲ။ ဧကရာဇ်မိသားစုကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေလိုတဲ့ တည်ရှိမှုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် တော်ဝင်မိသားစုအသစ် မွေးဖွားတာကို စောင့်ဆိုင်းတာက ငါတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်ပိုများတယ်လို့ ငါထင်တယ်”

“တော်ဝင် မိသားစုသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာပေမဲ့လည်း အာကာသ နတ်ဆိုးမြစ် တိုက်ခိုက်တာကို ခံနိုင်ရည်ရှိနိုင်ဖို့ အချိန်လိုသေးတယ်”

“အာကာသ နတ်ဆိုးမြစ် တကယ်ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းရော ငါရော သေချာလို့လား”

မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အဝါရောင်ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်က ကျန်းရယ်၏ နောက်ကျောကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာက ပြောင်းလဲနေပြီး များပြားလှတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေ တိုးလာတော့မယ်။ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေတဲ့ အာကာသ နတ်ဆိုးမြစ်နဲ့ ယှဥ်ရင် ကျရောက်တော့မဲ့ ဘေးဆိုးကို ပိုစိုးရိမ်မိတယ်။ ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စုတွေ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေပြီ။ မကြာသေးခင်က လူသားမျိုးနွယ်အနီးမှာ သူတို့ခြေရာတွေကို တွေ့တယ်။ အခုကနေ သိပ်မကြာခင်မှာ မှားပြညးလှတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ပထမဆုံး စစ်ပွဲကြီးက စတော့မယ်။ လူသာမျိုးနွယ်က အဲဒါကို ရှင်သန်နိုင်ရင် သူတို့ဟာ တော်ဝင်မျိုးနွယ်သစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ထပ်ကြိုးစားမယ်။"

အဝါရောင်ဝတ် အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြီး “နတ်ဆိုးကြီးက တစ်ကိုယ်တည်းကျင့်ကြံနေတာကနေ ထွက်လာတော့မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးနွယ်စု ဆယ့်ရှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းလိမ့်မယ်။ မင်းမှာ ဒီကလေးကို အဖော်ပြုပေးဖို့ အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး”

“ဟုတ်တယ်”

မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

မြင်းထိုင် ထိုင်နေသော ကျန်းရယ်က စပ်စုနေသည်။ သူ့အာရုံက အရမ်းထက်မြက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ဆရာနဲ့ အဲဒီလူကြားက စကားပြောသံကို သူ မကြားရပေ။

"ဆရာက ဘယ်မျိုးနွယ်ကလဲ။ သူတို့မှာ လူသားသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အရောင်အဝါ မရှိဘူး”

ကျန်းရယ် တိတ်တဆိတ် အံ့ဩသွားမိသည်။ ၎င်းတို့သည် မတူညီသောမျိုးနွယ်စုများမှ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူသည် မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်အား သတိထားမနေပေ။ မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်သာ မရှိပါက သူသည် အကြာကြီးကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူသည် သူနှင့်မျိုးနွယ်တူများ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားရနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ နာကျည်းစရာကောင်းလှသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အဝါရောင်ဝတ် အဘိုးကြီး ထွက်သွားသည်။

မြေအောက်က်ုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်က သူ့အနားကို ရောက်လာပြီး "မနက်ဖြန်ကစပြီး ငါ မင်းကို နည်းစနစ်တစ်ခု သင်ပေးမယ်။ အဲဒါက မင်းကို သိုင်းပညာရဲ့ လမ်းစဥ်မှန်ကို ပိုပေးလိမ့်မယ်”

ကျန်းရယ်သည် ထိုစကားကိုကြားလိုက်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ အံ့သြသွားသည်။ သူပြန်ပြောခါနီးတွငိ မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနည်းစနစ်ကို မင်းလေ့လာပြီးရင် ငါထွက်သွားတော့မယ်။ မင်း မဟာကျင်းကို ပြန်သွားလို့ရပြီ။ မင်းရဲ့အင်အားကို စုစည်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှာရမယ်။ ငါ့တည်ရှိမှုကို ထုတ်မပြောမိစေနဲ့။ မင်းနားလာ်လား" မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

ကျန်းရယ် ကြားသောအခါ သူ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး “ဆရာကြီး ဘယ်သွားမလို့လဲ”

မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးဘုရင်က "မြိုင်ဟေဝန်ရဲ့ ဘေးဆိုးက ေရာက်လာတော့မယ်။ ငါ့ရဲ့မျိုးနွယ်လည်း ထိခိုက်လိမ့်မယ်။ မှတ်ထား မင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ရှိတယ်။ မင်းက လူသားမျိုးနွယ်ကို ကပ်ဘေးကနေ ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်ကျော်စေချင်ရင် မင်းဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာရမယ်”

ကျန်းရယ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဒီစကားများကို သူ တစ်ကြိမ်ထက်မက ကြားခဲ့ဖူးသည်။

သူ သံသယမရှိပေ။ အဓိကကတော့ သူ့အဖေနဲ့အစ်ကိုက ပညာရှိတဲ့အုပ်စိုးရှင်မဟုတ်လို့ပင်။ မျိုးနွယ်ပေါင်းစုံ ဘေးဆိုးကြီးရောက်လာပါက မဟာကျင်းသည် ၎င်းကို မည်သို့ခုခံနိုင်မည်နည်း။

တာအိုဘိုးဘေးကို အားကိုးရမှာလား။

သို့သော်လည်း တာအိုဘိုးဘေး ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ့အဖေက တာအိုဘိုးဘေးကို ရှောင်ဖို့ ရည်ရွယ်တာကိုလည်း သူကောင်းကောင်းသိသည်။ ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင်၊ တာအိိုဘိုးဘေးသည် ကျန်းမိသားစုနှင့်သာ ပိုမိုဝေးကွာသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တာအိုဘိုးဘေး၏ တပည့် ကျန်းကျီယွီ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကြား မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ခြားသွားပြီဖြစ်သည်။ ဆရာနဲ့ တပည့်ကြား ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

မြေအောက်ကိုးလောက နတ်ဆိုးအရှင်သည် နေဝင်ချိန်ကို မျှော်ကြည့်ကာ "ကျန်းရယ် ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အရာအားလုံးက နေနဲ့တူတယ်။ သတ်မှတ်တဲ့အချိန်ရောက်ရင် တက်လာလိမ့်မယ်။ ဒါ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွက် ထာဝရစည်းမျဥ်းစည်းကမ်းနဲ့ တန်းတူညီမျှတဲ့ ဥပဒေပဲ။ ဘယ်လိုအခက်အခဲတွေနဲ့ ကြုံလာပါစေ ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့ပါနဲ့။ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီးရင် မင်းဟာ မြင့်တက်လာပြီးတော့ သတ္တဝါတိုင်း မျှော်ကြည့်ရတဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

ကျန်းရယ်သည် နောက်မှလိုက်ကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။

သူသည် အသန်မာဆုံး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ရန်ယွမ်ခေတ်၏ ၂၇ နှစ်တွင် နွေဦးရာသီသစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းလျှို့သည် တော်ဝင်စာကြည့်ခန်းတွင် ထိုင်ပြီး စားပွဲပေါ်တင်ထားသော မှတ်တမ်းများကို ဒေါသတကြီးဖြင့် လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

“သူတို့လည်း ပိုက်ဆံလိုတာပဲ။ အသုံးမကျတဲ့ အုပ်စု၊ ငါ့အတွက် ငွေရှာပေးမဲ့ နည်းလမ်းကို သူတို့မစဥ်းစားတတ်ကြဘူးလား။ ငါက သူတို့အဖေလား"

ကျန်းလျှို က ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲပေါ်ရှိ မှတ်တမ်းများကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ချန်လီသည် စားပွဲရှေ့တွင် ရပ်ကာ အနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သဖြင့် စာလိပ်ဖြင့် မထိသွားပေ။ “အရှင်မင်းမြတ်၊ ပြည်နယ်တွေရဲ့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းဟာ မင်းမှုထမ်းတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိတယ်။ တကယ်က အရာရှိတွေရဲ့ အပြစ်မဟုတ်ဘူး။ မြောက်ပိုင်းဘုရင်က သိပ်မကြာသေးခင်က အကျင့်စာရိတ္တကောင်းမွန်သွားပေမဲ့လည်း သူ့လို ရည်မှန်းချက်ကြီးမားတဲ့ ဘုရင်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်”

'လက်အောက်ခံဘုရင်များ” ဟူသော စကားကို ကြားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျန်းလျှိုသည် ခေါင်းကိုက်လာသည်။

ကျန်းမိသားစုကိုလည်း သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးချင်သော်လည်း ထိုဆွေမျိုးများနှင့် လူကြီးများက သူ့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းကြသည်။

"အရှင်မင်းမြတ်၊ ကျန်းမိသားစုကို နှိမ်နှင်းချင်ရင် တခြား မျိုးနွယ်တွေကိုလည်း ခွင့်ပြုရပါတယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ကျန်းမိသားစုဝင်တွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ပုန်ကန်နိုင်မှာပါလဲ။ ဒါပေမယ့် တခြားမင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုတွေအတွက်တော့ ဒါကမဖြစ်နိုင်ပါဘူး!”

ကျန်းလျှို၏ နားထဲတွင် ဆွေမျိုးတစ်ဦး၏ စကားများ ရစ်ဝဲလာသည်။

ထိုစကားများသည် ရန်စလွန်းသည်ဖြစ်ရာ သူ မချေပနိုင်တော့။

မှန်သည်၊ သူ့မိသားစုအတွက် လွတ်လမ်းကို ချန်ထားခဲ့ရမည်။ အကယ်၍ သူသည် အပြင်လူများနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး ရှုံးနိမ့်ပါက ကျန်းမိသားစုတစ်ခုလုံး သူနှင့်အတူ သင်္ဂြိုဟ်လိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဆွေမျိုးသားချင်းများကို စည်းစိမ်ဥစ္စာများ ဆက်လက်စုဆောင်းခွင့် ပြုလိုက်လျှင် လူထုကို နာကြည်းစေမည်မှာ သေချာပါသည်။

ကျန်းလျှိုသည် မြောက်ပိုင်းဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်ရသည်ထက် ပိုဆိုးသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ မြောက်ပိုင်းဘုရင်က သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်သော်လည်း သူ့ဆွေမျိုးများက သူ့အကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်ရာ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မတတ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင်၊ သူသည် သူ၏ဆွေမျိုးများကို မအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပါ။

ချန်လီ “ရှေးခေတ်ကတည်းက မင်းဆက်တိုင်းဟာ သူ့ကံကြမ္မာကိုယ်စီရှိကြတယ်။ မပြောင်းလဲပါက ဆုတ်ယုတ်ပြီး သေဆုံးရုံသာရှိပါတော့တယ်။ ဘုရင်မင်းမြတ်၊ အရှင်က ကြီးမားတဲ့ အင်ပါယာကို ဖြိုဖျက်ပြီး အသစ်တည်ထောင်ရင်ထောင် မဟုတ်ရင် အင်အားကြီးမားတဲ့ တိုင်းတစ်ပါးရန်သူကို လက်အောက်ခံ ဘုရင်များက တိုက်ခိုက်စေတဲ့ နည်းလမ်းရှာရပါမယ်။ သူတို့ရှုံးရင် အရှင် သူတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များပါတယ်။”

ကျန်းလျှိုသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဒေါသတကြီးနှင့် “ဒါဆို ထားလိုက်တော့။ မဟာကျင်းမှာ မဆုတ်သာမတိုးသာ အခြေအနေကို ငါ ဖြေရှင်းရမယ်ဆိုတာ ငါမယုံဘူး။ ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဆိုဆို ငါ့ကျန်းမာရေးက ပိုဆိုးလာတယ်။ ငါ့ဟာငါ ပျော်ပါးရမယ်”

ချန်လီက မအံ့သြပေ။ ယင်းအစား သူသည် ကူကယ်ရာမဲ့သွားသည်။

ကျန်းလျှိုက "အိမ်ရှေ့မင်းသားက ကျန်းလော့ စံအိမ်ကြီးကို သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ဖို့ သွားတယ်။ သတင်းရသေးလား”

ကျန်းလော့သည် ကျင်းရမ်ကျုံး၏အမွှာညီအကိုဖြစ်သည်။ လက်အောက်ခံဘုရင်များထဲတွင် စွမ်းအားအရ တတိယအဆင့်ရှိသည်။ သို့သော် သူသည် သိုသိပ်စွာ နေထိုင်ပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာ ထင်ရှားခြင်းမရှိပေ။ သူသည် သိုင်းကို ရူးသွပ်သူဖြစ်သည်။

ချန်လီက " ဟန်ဘုရင်က သူ့ကို နတ်ဘုရား နည်းစနစ်တစ်ခု သင်ပေးချင်တယ်လို့ တစ်ချိန်က အိမ်ရှေ့မင်းသားက စာတစ်စောင်ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရွှင်ထန်းမြို့ကို ဆယ်နှစ်ကြာအောင် သူပြန်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

"အဲဒါကောင်းတယ်။ သူကောင်းကောင်းသင်ယူပြီး ငါ့ရဲ့အရှုပ်အထွေးတွေကို အနာဂတ်မှာ ရှင်းပါစေ။” ကျန်းလျှိုက သူ့ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောသော်လည်း သူပြောသည်မှာ ရယ်စရာကောင်းသည်။

ချန်လီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ အစွမ်းအစမရှိခဲ့။

ကျန်းလျှိုသည် နံနက်တရားရုံးကိုပင် မတက်ရောက်နိုင်တော့မည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

အဆုံးမဲ့သမုဒ္ဒရာ၊ ဖုန့်ထန်းနိုင်ငံ

တော်ဝင်နန်းတော်တွင် ဧကရာဇ်လီယာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။ အရာရှိများ၏ ငြင်းခုံမှုများကို နားထောင်ရင်း အလွန်စိတ်ရှုပ်နေသည်၏

'ဧကရာဇ်ရာထူးက အရမ်းပင်ပန်းတယ်။ အရာအားလုံးကို ငါ တကယ်လွှင့်ပစ်လိုက်ချင်နေပြီ”

လီယာက မကျေမနပ် တွေးလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် စိတ်ဆန်းကြယ်ဘုံတွင် သူတော်စင်ချီ နှင့်တွေ့ဆုံပြီး သိုင်းကောင်းချီး တာအိုကို ဆွေးနွေးပြီးနောက်တွင် သူသည် အစိုးရရေးရာများကို ပို၍ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာသည်။ သူသည် သူတော်စင်ချီ နှင့် သိုင်းပညာကို စိတ်ဆန်းကြယ်ဘုံတွငိ ဆွေးနွေးကာ တစ်နေကုန် ကုန်ဆုံးချင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် နိုင်ငတစ်ခုတည်းအတွက်သာ ဗျူဟာခင်းနေသော်လည်း သူတော်စင်ချီသည် လူသားမျိုးနွယ်၏အနာဂတ်အတွက် ဗျူဟာခင်းနေသဖြင့် သူ့ကို မနာလိုဖြစ်စေသည်။

အရာရှိဟောင်းတစ်ဦးသည် တန်းစီနေရာမှ ထွက်လာပြီး "အရှင်၊ ကွမ်းထျန်က ကြီးစိုးနေပါတယ်။ အကယ်၍ ဖုန့်ထန်ဟာ ဒီနေ့မှာ ငြင်းဆိုလိုက်ရင်၊ အကြောင်းပြချက် ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းမွန်ပါစေ၊ ကွမ်းထျန်ဟာ ကျွန်တော်တို့ကို ဖိအားပေးဖို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်မှုတရားကို အသုံးချမှာ သေချာပါတယ်။ ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ၊ ကွမ်းထျန် စစ်တပ်ဟာ ကောင်းကင်က ဆင်းသက်လာပါတော့မယ်။ အရှုံးမပေးရင် အဲဲဒီအချိန်ကျမှ ဖုန့်ထန်းဟာ ပျက်စီးခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မယ်”

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိအများအပြားက သူ့စကားကို သဘောတူသော်လည်း ကွမ်းထျန်ကို ကျိန်ဆဲပြီး တိုက်ထုတ်လိုသူအချို့လည်း ရှိသည်။

သူပြောသည့်အခါ လီယာ၏အမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး "ကွမ်းထျန်ကို ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဘူး။ ကွမ်းထျန်က အင်အားသုံးချင်ရင် တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြ။ ငါရှုံးရင် ငါ မဟာကျင်းကို လက်နက်ချလိုက်မယ်”

မဟာကျင်းကို ဆုံးရှုံးပြီးကတည်းက ဖုန့်ထန်သည် အသက်ရှူမချောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ရာချီ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ပထမ၊ ၎င်းသည် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် မင်းဆက်သုံးဆက်၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် သမုဒ္ဒရာ၌ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သော မဟာနတ်ဆိုး သူတော်စင် ခုနစ်ပါးဖြစ်သည်။ ဒီနေ့အထိ ရှင်သန်ရန် မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ လီယာက အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီဟု ထင်သည့်အခါ.ကွမ်းထျန်က ပြန်ရောက်လာသည်။

ခြေလှမ်းတစ်ခုမှားတာကနေ အမှားတွေပိုလာသည်။

ဖုန့်ထန်းသည် အထွတ်အမြတ်နိုင်ငံ ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးမရှိတော့ပေ။

ဧကရာဇ်မင်းသည် ၎င်းကို တိုက်ထုတ်လိုကြောင်းကြားသောအခါ ခန်းမတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားသည်။

မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လီရီက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အားမာန်နှင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဘုရင်မင်းမြတ်အတွက် တိုက်ပွဲမှာ သေဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”