တာအိုဘိုးဘေးက ဒီမှာ
Vol. 20 Ch. 298
စစ်မြေပြင်တွင်၊ ကျန်းရယ်၏ လက်ဖဝါးများသည် အနက်ရောင်အငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏ရုပ်သွင်သည် တစ္ဆေသရဲကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားနေလေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် လက်ဖဝါးများကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အငွေ့မည်းများက ချွမ်းလျန့် စစ်သည်များကို ရိုက်ခတ်ကာ ရန်သူ၏ ထိုးစစ်ကို တားဆီးရန် စစ်သားများစွာကို ကူညီပေးသည်။
ကျန်းရယ်၏ အဆင့်သည် အလွန်နိမ့်ကျနေသေးသည်၊ ၎င်းသည် စစ်မြေပြင်တွင် သူရရှိသည့် တစ်ခုတည်းသောအသုံးဝင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။ သူသာမက ကောင်းကင်ဂူ အဆင့်အောက် သိုင်းပညာရှင်အားလုံးက အတူတူပင်။ သူတို့သည် စစ်တပ်၏ ကံကြမ္မာ ကောင်းချီးကို မှီခိုအားထားနေရသည် သို့မဟုတ် ချွမ်းလျန့် စစ်သည်တော်များကို အာရုံလွဲစေနိုင်သည်။
ချွမ်းလျန့်မျိုးနွယ်စုသည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း ရန်သူတစ်ထောင် သို့မဟုတ် တစ်သောင်းကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်နေရသည်။ အရပ်ရပ်မှ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသဖြင့် ဒေါသဖြစ်နေရသည်။
ရှေ့မတိုးသာ နောက်မဆုတ်သာ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ အသေအပျောက်မှာ အလွန်မြင့်မားသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် ခွန်အားအရာ ကွာဟချက် ကွက်လပ်ကို ဖြည့်စွမ်းရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ အသက်ကို စတေးရန် လုံးလုံး ဆန္ဒရှိကြသည်။
ကျီးဝူကျွင်းကို ချွမ်းလျန့် စစ်သည်ငါးယောက်က ဝိုင်းရံထားခဲ့သည်။ သူမသည် နဂါးဝိညာဥ်လှံကို ကိုကိုင်ထားသည်။
ငွေလှံကို လက်တစ်ဖက်နှင့် ကိုင်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏လည်ပင်းတွင် ထူးဆန်းသောပုံစံများ ပေါ်လာတော့သည်။ သူမ၏ ချီသည် သူမ၏နောက်ဘက်ရှိ ရေဝဲထဲသို့ ပေါင်းစုသွားပြီး အရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျံ့လွင့်လာသည်။ သူမ၏ကိုယ်ပွားများကဲ့သို့ပင်၊ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝန်းရံနေသော ချွမ်းလျန့် စစ်သည်များကို ဖြတ်ချရန် မတူညီသောသို င်းညာနည်းစနစ်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
ဒီနှစ်တွေအကုန်လုံးမှာ သူမလေ့ကျင့်မှုကို မနှောင့်နှေးခဲ့ပေ။ သူမ၏ ခွန်အားသည် ကောင်းကင်ဂူ အဆင့်ရှစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲတွင် သူမ၏ အရည်အချင်းများနှင့် အတူ ကောင်းကင်ဂူအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် သူမအတွက် မခက်ခဲပေ။
သူမ၏ စွမ်းဆောင်မှုသည် ချွမ်းလျန့် သူရဲကောင်းများစွာ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး ရန်သူများ သူမဆီသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။
ချွမ်းလျန့်မျိုးနွယ်စုသည် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သည်။ သူတို့အထဲတွင် အားအနည်းဆုံးတောင်မှ ကောင်းကင်ဂူအဆင့်တစ် ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်စုများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် တိုက်ခိုက်ရသည်ကို အသားကျနေပြီး သိုင်းပညာရှင်တို့၏ သိုင်းကွက်များကြောင့် အလွယ်တကူ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ကောင်းကင်ဂူ အဆင့်ကိုး ချွမ်းလျန့် စစ်သည်များသည် ကွဲပြားသည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့် သိုင်းပညာ နည်းစနစ်ကိုမျှ မစွမ်းဆောင်နိုင်သော်လည်း မီးထုတ်ခြင်းကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ မွေးရာပါစွမ်းရည်ကို အသုံးချနိုင်ကြသည်။
ဘုန်း
အဖြူရောင် အမွေးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ချွမ်းလျန့် စစ်သည်တစ်ဦး ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်း၏လက်တစ်ချက် အဝှေ့တွင် အဆုံးမရှိသော လေဓားများသည် ၎င်းကို ဗဟိုချက်ထားကာ ပေါက်ကွဲလာသည်။ လေလှိုင်းများသည် မြေကြီးကို ဆုတ်ဖြဲကာ ဖုန်မှုန့်များကို လွင့်စေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မဟာကျင်း စစ်သားများကို လွင့်ပျံသွားစေပြီး အချို့ကို အသားအပိုင်းအစအဖြစ် နေရာတွင်ပင် ဖြစ်သွားစေသည်။
နဂါးစံအိမ်တော်၏ စံအိမ်သခင် ကျူးထန်းကျစ်သည် ပြေးလာသည်။ နဂါးစံအိမ်တော်မှ သိုင်းပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက သူ့နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်လာကြသည်။ သူတို့၏ ချီများ စုစည်းပြီး ကောင်းချီးနဂါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စစ်မြေပြင်သည် ပို၍ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာသည်။
ရွှီထန်ကျီသည် မြင့်မားသော စေတီတော်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ အဆုံးရှိ ပုံရိပ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုပုံရ်ပ်များသည် သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ထွက်မလာသေးချေ။
သူတို့နောက်တွင် ပို၍ကြီးမားသော ပုံရိပ်ရှိသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် သူက ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။
"ဘာကိုစောင့်နေကြတာလဲ"
ရွှီထန်ကျီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဘယ်သူမျှမဖြေ။ ပတ်၀န်းကျင်ရှိ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများသည် စစ်မြေပြင်ကို အရပ်ရပ်လမ်းညွန်ရန် အလုပ်များနေကြသည်။ ဒဏ်ရာရ စစ်သည် အများအပြားကို ပြန်လည် စေလွှတ်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ် စစ်မြေပြင်သို့ ပြေးလာကြသည်။
မသိလိုက်ဘဲ မုန်တိုင်းရောက်လာတော့မည်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်တွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။ မိုးခြိမ်းသံကို ယောင်ဝါးဝါးကြားလိုက်ရသည်။
ဘာရန်ပြည်နယ်၊ ပြည်နယ်ဝန်ကြီး၏အိမ်။
ကျန်းဟန် စိတ်ပူနေသည်။ တိုက်ပွဲ၏ တိကျသော အခြေအနေကို မမြင်နိုင်သော်လည်း အဝေးမှ ချွမ်းလျန့် စစ်သည်တော် အများအပြား ပျံသန်းလျက် ဆင်းသက်သည်ကို မြင်နိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ဆိုးရွားသော အခြေအနေဖြစ်သည်။
အိုးလေးကို ကိုင်ထားသော သူ့လက်များ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် ရှောင်လွှဲ၍မရသောကြောင့် ကောင်းကင် ရတနာ ဖားပြုပ်အား မေးမြန်းခြင်းမပြုရန် တားမြစ်ထားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ သူတို့သည် တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေပြီးဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် ဗျာဒိတ်တစ်ခု တောင်းဆိုသင့်သနည်း။ လူသားမျိုးနွယ်မဟုတ်ဘဲ တခြားမျိုးနွယ် ရန်သူနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောကြောင့် တိုက်ပွဲမဖြစ်ခဲ့ဘဲ လက်နက်ချအညံ့ခံလျှင်ပင် သေဆုံးသွားကြမည်ဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေကို မသိသော်လည်း၊ သူသည် ဧကရာဇ်မင်းဖြစ်သဖြင့် မဟာကျင်း၏ ကံကြမ္မာကို အထိခိုက်မခံနိုင်ဆုံးသူဖြစ်သည်။ မဟာကျင်း၏ ကံကြမ္မာ ကောင်းချီသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင်၊ မဟာကျင်းသည် ၎င်း၏ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အများစုကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ သူတို့၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုများသည် မင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိသည်။ မင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာကောင်းချီး ကျဆင်းမှုဟာ အလွန်သိသာနေပြီး ဧကရာဇ်ကို ထိတ်လန့်စေသည်။
ဒီတိုက်ပွဲမတိုင်ခင်မှာ ကျန်းဟန်သည် သူ၏ အနာဂတ်အောင်မြင်မှုတွေအကြောင်း စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သော်လည်း ချွမ်းလျန့်မျိုးနွယ်စုက ဤမျှ အစွမ်းထက်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ယခုတော့ သူရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် အခြေအနေကို တွေးကြည့်မိသည်။
သူသည် မဟာကျင်း၏ အလှည့်အပြောင်းဖြစ်လာမည်ဟု သူအမြဲမျှော်လင့်ခဲ့ပြီး မဟာကျင်းကို အထွတ်အမြတ် နိုင်ငံ ဖြစ်လာစေမည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မဟာကျင်း ကျဆုံးခြင်း၏ အလှည့်အပြောင်းဖြစ်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
သူသာ ဒီစစ်ပွဲရှုံးပြီး မင်းဆက်ရဲ့အင်အား ကျဆင်းသွားခဲ့ရင် အရာရှိတွေက သူ့ကို ဘယ်လိုဝေဖန်မလဲ။
မဟာကျင်းတွင် အမတ တစ်ပါးရှိရာ သူ၏အမှားကို မေ့ပစ်ရန် မဟာကျင်းကို မျှော်လင့်၍ မရပေ။ မင်းဆက် ပျက်တော့မည့် အချိန်တွင်တောင် အဲဒီမသေမျိုးက ဆက်တည်ရှိနေမည်ပင်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူရှုံးတော့မည်အချိန် မဟာကျင်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလျှင် မည်မျှ ကောင်းမည်လဲဟု တွေးတောမိသည် ။
ဤနည်းဖြင့် သမိုင်းစာအုပ်များတွင် သူ့ကို မည်သူမျှ ဆက်လက် စော်ကားနေမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဤအတွေးသည် တခဏမျှသာ ကြာသည်။ ခဏကြာတော့ သူ ရှက်လာသည်။ သူ့မှာ ဤကဲ့သို့ အတွေးမျိုးရှိနေပါက ထိုက်ကျုံးနှင့် ထန်းကျုံးကို ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မလဲ။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူနှင့် ထိုက်ကျုံး၊ ထန်းကျုံး အကြား ကွာဟချက်ကို သူနားလည်လာသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဧကရာဇ်ဟောင်းနှစ်ပါးက ဒီလိုအတွေးမျိုး ဘယ်တော့မှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ပို၍သာ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာလာမည် ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်များကြားတွင် ကွဲပြားမှုများ ရှိနေကြောင်း သူသိလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးတွင် တာအိုဘိုးဘေး၏ ကျောထောက်နောက်ခံရှိသော်လည်း ဒုက္ခကိုရင်ဆိုင်ရသော သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်က အရေးကြီးသည်။
ကျန်းမိသားစု၏ အမျိုးအနွယ်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပါက ၊ သူ ကျန်းဟန်သည် သည် ငယ်စဉ်က သူ့ညီငယ်များကို စိတ်ပူတတ်သည့် သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
ကျန်းဟန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း မျက်လုံးများ တင်းမာလာသည်။
သူ့စစ်သားများကို ယုံကြည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မဟာကျင်းက သူ့ကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး။
ထိုအချိန်တွင် ၀တ်စုံဖြူအစောင့်တစ်ဦးသည် အိမ်ကြီးထဲသို့ ပြေးလာပြီး အခြေအနေကို သတင်းပို့လာသည်။ ပြည်နယ်ဝန်ကြီးနှင့် အရာရှိတစ်ဖွဲ့သည် ကျန်းဟန်၏နောက်တွင် ရပ်ကာ အဖြူရောင်ဝတ်လုံစောင့်တပ်၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသေအပျောက် အရေအတွက်ကို နားထောင်ရင်း အရာရှိများအားလုံး ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ခံစားနေရသည်။
ဒီစစ်ပွဲက မဟာကျင်းကို ပြိုပျက်စေမှာတော့ မဟုတ်ဘူးလား။
သူတို့ မနေနိုင်ဘဲ ကျန်းဟန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ အဝေးကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ကြောင့် သူတို့ နှလုံးသားထဲမှ သူ့ကို သဘောကျသွားကြသည်။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ထိုက်ကျုံး၊ ထန်းကျုံးရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ။ သူ၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုသည် သူသည် အလယ်အလတ် အုပ်ချုပ်သူမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်လောက်အောင်ပင်
ဘုန်း
ကြီးမားသော လက်သီးချက်ကြောင့် ကွမ်းထံယိုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြေမွသွားသည်။ သူသည် သွေးများကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး နာကျင်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
"လူ့သိုင်းပညာရှင်၊ မင်းရဲ့ အရင်ကစွမ်းအားတွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။"
ပေနှစ်သောင်းနီးပါးမြင့်သော ချွမ်းလျန့် စစ်သည်တော်သည် ၎င်း၏လက်သီးအောက်ရှိ အရေးမပါသောရုပ်သွင်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်တစ်ဝက်ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ့စကားများက လှောင်ပြောင်သရော်မှုများနှင့် ပြည့်နေသည်။
ချွမ်းလျန့် စစ်သည်တော်၏ အမွေးများသည် သွေးနီရောင်ဖြစ်ပြီး ဦးခေါင်းမှ ချိုနှစ်ချောင်းထွက်နေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အခြားချွမ်းလျန့် စစ်သည်များထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းသည်။ ၎င်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းတွင်ပါရှိသော အဖျက်စွမ်းအားကို ခံစားနိုင်သည်။
ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်
ကွမ်းထံယိုက အံကြိတ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ချီကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူက လက်သီးနဲ့ တွန်းထိုးလိုက်ချင်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ မတတ်နိုင်ခဲ့။
တိုက်ပွဲတွင် သူ၏စွမ်းရည်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်နှင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကြား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားသည်။ ဤအရာသည် သေချာပေါက် ကျော်လွှားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူ မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့။
သူ မြိုင်ဟေဝန် သို့ရောက်ကတည်းက ကွမ်းထံယိုသည် ဤကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းသည့် အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ သူ့အခန်းကဏ္ဍကို သူကောင်းကောင်းသိသည့။ သူသည် မဟာကျင်း၏စစ်တပ်တွင် ထူးခြားမှုမရှိသည်ကို သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် သေခြင်းကို မကြောက်။ မဟာကျင်း၏ စစ်တပ်တစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံရမည်ကိုသာ သူကြောက်ရွံ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့်က မတ်တတ်ထပြီး လက်သီးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ကွမ်းထုံယိုသည် ချက်ချင်း လွတ်မြောက်သွားပြီး ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ရှောင်ထွက်သွားသည်။
ကွမ်းထုံယိုသည် ဤမျှလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိရစ္ဆာန်များ၏ စွမ်းရည်များကို သန့်စင်ရန် ကောင်းကင်သိုင်း ဥပဒေကို အသုံးမပြုပါက၊ သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
သူ လွတ်မြောက်ပြိးနောက် မျှော်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြီးပြည်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့်က သူ့နောက်ကို လိုက်မလာပေ။ အဲဒီအစား၊ သူက လှောင်ပြောင်ကာ ကြည့်နေသည်။
မဟာအရှင် ချွမ်းလျန့်၏နောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်တန်း တိုးလာသည်။ သဲမုန်တိုင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် ချွမ်းလျန့် နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါသည် အားကောင်းပြီး မပျော့ညံ့ပေ။
"စတုတ္တအစ်ကို၊ မင်းဘာလုပ်တာလဲ။ မင်း သူ့ကို ဘာလို့ မသတ်ခဲ့တာလဲ"
"ဒီဟာသပြဇာတ်က အခုဆိုအဆုံးသတ်ရတော့မှာ”
"ငါတို့လူတွေ အများကြီး သေသွားပေမဲ့လည်း သူတို့ကို ကျွေးမွေးရသက်သာသွားတာပဲလေ”
“လူသားမျိုးနွယ်က မြေအောက်လောက နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ဘယ်လို ခြောက်လှန့်လိုက်တာလဲ။ ငါတကယ်နားမလည်ဘူး။"
“ငါတို့ စောင့်နေတာ ကြာပြီ၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီလူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ ဒီထက်ပိုခိုင်မာတဲ့ တည်ရှိမှု မရှိသေးဘူး။ ဆိုလိုတာက အဲဒါက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နေပြီပဲ”
ကျယ်လောင်သော အသံများ တယောက်ပြီး တယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် စကားစမြည်ပြောနေကြပြီး ကွမ်းထုံယိုကို ဂရုမစိုက်ပေ။
ကွမ်းထုံယို ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဦးခေါင်းကို လှည့်ကြည့်သောအခါ အလောင်းများနှင့် သွေးမြစ်များ ရှိနေသည်။ မဟာကျင်း၏တပ်သားများသည် အဝေးတွင် တိုက်ပွဲဝင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် ဤကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုများက ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အကျိုးဆက်များမှာ မှန်းဆကြည့်၍မရပေ။
ထိုအရာကို စိတ်ထဲတွင် ကွမ်းထုံယိုက တွေးကာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သူ့မျက်လုံးများက ကောင်းကင်ကျီးကန်း မျိုးနွယ်စုကို တစ်ယောက်တည်း စိန်ခေါ်တုန်းကကဲ့သို့ ဆုံးဖြတ်ချက်များနှင့် ပြည့်နေးည်။
သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ရွှံ့နွံထဲတွင် မြုပ်နေသော လှံရှည်သည် သူ့လက်ထဲသို့ ပျံသွားသည်။ သူ့အကြည့်များပ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရိပ်ကြီးတစ်ခုဆီ ရောက်သွားသည်။
ထိုအရိပ်ကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့်နှင့် အခြားတည်ရှိမှုများသည် နိမ်ကျပုံရသည်။ သို့သော်လည်း ဖုန်မှုန့်များ ပြန့်ကျဲသွားသောအခါ၊ အမြင့်ပေ 50,000 ရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်သဏ္ဍာန်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းတွင် ကျားခေါင်းနှင့် လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ထူထပ်သော အရိုးချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ခြေလက်များသည် ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်၏ အခြားစစ်သည်များနှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။ ခြေလက်များသည် အလွန်ထူပြီး သန်မာပုံရသည်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အမွေးမရှိပေ။ လူကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်း၏ကြွက်သားများသည် ကျောက်ဆောင်များကဲ့သို့ပင်။ တောင်ကြီးကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ သူ့လက်ထဲတွင် ကျောက်ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ထားသည်။
"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါကို ကျွန်တော်တို့ အခု အဆုံးသတ်လို့ရပြီလား”
ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့်က ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ရိုသေသော လေသံနှင့် မေးသည်။
ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်၏ဘုရင်သည် အေးစက်သောအမူအရာရှိပြီး ပါးစပ်ကိုဖွင့်မလာပေ။ သို့သော်လည်း သူ့အသံသည် တပြည်လုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသေးသည်။
“ဒါကို အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်။ လူတွေကို သတ်ပြီးရင် အမြန်ဆုံး ပြန်သွားကြမယ်”
သူ့စကားက တိုက်ပွဲဝင်နေဆဲ စစ်သားအားလုံး၏ နားထဲကို ရောက်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သောလူများ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ချွမ်းလျန့် ဘုရင်၏ နတ်ဆိုးရုပ်သဏ္ဍာန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူတိုင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားကြသည်။
အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင် အချို့က ကွမ်းထုံယို၏ နောက်ကျောကို မြင်ကြသည်။ သိုင်းဘိုးဘေးဟု ကျော်ကြားသော ကွမ်းထုံယိုသည် ချွမ်းလျန်မျိုးနွယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိနေမှုများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွန်အရေးမပါလှတော့ပေ။ သူသည် တစ်ဖက်သားက အသက်တစ်ချက်ရှူရုံဖြင့် သေအောင် မှုတ်ထုတ်နိုင်သော သဲတစ်စနှင့်တူသည်။
ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့်က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကွမ်းထုံယိုအား ကြောက်စရာကောင်းသော အပြုံးနှင့် ကြည့်နေသည်။ "မင်းဟာ အစွမ်းထက်ဆုံး လူသားသိုင်းပညာရှင်ပဲ။ မင်းဟာ ကောင်းကင်သိုင်းဥပဒေကို ဖန်တီးခဲ့သူလို့ ငါထင်တယ်။ မင်း ငါတို့ကို အဲဒါကို သင်ပေးချင်ရင် ငါတို့ မင်းရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်”
တစ်ဖက်လူက သူ့ကိုသတ်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိလို့ ကွမ်းထုံယို အံ့သြသွားသည်။ ကောင်းကင် သိုင်းဥပဒေအတွက် သူတို့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာပဲ။ သူက “တခြားမျိုးနွယ်က လူယုတ်မာတွေ၊ ငါ့သိုင်းကို သင်ယူချင်ကြတာလား။ မင်းတို့နဲ့မထိုက်တန်ဘူး။ မင်းငါ့ကိုသတ်ချင်ရင်လာခဲ့လေ”
ဘုန်း
ကွမ်းထုံယိုသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ပြီး သူ၏ ခွန်အားကို မကြုံစဖူး ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းပို့ရန် သူ၏ သွေးနှင့် ချီကို စတင်လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။
သူသေတဲ့အထိ တိုက်မယ်
ဒါကိုကြားတော့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့်က ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားကာ လူသတ်ချင်စိတ်များ သူ့မျက်နှာတွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် လက်သီးကို မြှောက်ကာ အဝေးမှ ကွမ်းထံယိုဆီသို့ ထိုးလိုက်လေသည်။ သာမန်မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက သူတို့ကြားက နေရာကို လှုပ်ခါပြီး ကွမ်းထုံယို ဘက်ကို လှည့်ပတ်သွားသည်။
ကွမ်းထုံယို၏မျက်နှာသည် လေကြောင့် ဖျော့တော့ကာ သူ တိုက်ခိုက်တော့မည် ပြင်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး အပြာရောင်ဓားရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းသည် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ကာ ဝင်လာသော လက်သီးများမှ လေကို ချေမှုန်းရန်အတွက် ကွမ်းထုံယို၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေလေသည်။
ဤအပြာရောင်ဓားရိပ်သည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့်ထက် မငယ်ပေ။ ၎င်းသည် ပို၍ပင်ကြီးမားသည်။
ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့်သည် ထိတ်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားပြီး မသိစိတ်က မျှော်ကြည့်သည်။ ကောင်းကင်မှာ မိုးတိမ်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေရာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မမြင်နိုင်။
ချွမ်းလျန့် ဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "နောက်ဆုံးတော့ မင်း လှုပ်ရှားဖို့ ဆန္ဒရှိပြီပေါ့”
“အဆင့်နိမ့်တိုက်ပွဲမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာက ကောင်းကင် ဧကရာဇ်အဆင့်က သူအတွက် နည်းနည်း ရုပ်ပေါက်တာပေါ့။ လူသားမျိုးနွယ်က မင်း အလိုရှိသလို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး”
လျစ်လျူရှုသောအသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာကျင်း၏ တပ်သားအားလုံးကြားနိုင်စေခဲ့သည်။ သို့သော် အများစုက ဤအသံကို မမှတ်မိကြပေ။
" တာအိုဘိုးဘေးက ဒီမှာပဲ”
တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့သြစွာအော်လိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့ အသံများ ပိုများလာကာ စစ်မြေပြင်တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ တာအိုဘိုးဘေး၏ အသံကို တစ်ခါမျှ မကြားခဲ့ဖူးသော စစ်သားများနှင့် သိုင်းပညာရှိများကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။
တာအိုဘိုးဘေး၏ ဒဏ္ဍာရီသည် ကျယ်ပြောလှသည်... သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် တာအိုဘိုးဘေးသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် တန်ခိုးအရှိဆုံး ဖြစ်သည်။ သူသည် လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည့် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဖြစ်သောပင်။