ရွှေရောင် ရတနာသစ်ပင်သည် သူ၏စွမ်းအားကို ပြသလာသည်။

“လူမျိုးရေးစစ်ပွဲမှာ အရှက်ရစရာဘာရှိလဲ။ ငါ မင်းကို စောင့်နေတာကြာပြီ”

ချွမ်းလျန် ဘုရင်သည် ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲရှိ ကျောက်ပုဆိန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရှေ့ကို လှမ်းတက်လိုက်သည်။ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် အခြားသော ချွမ်းလျန့် စစ်သည်များက သူ့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်ပွဲဝင်နေဆဲ ကျွမ်းကျင်သူအချို့ လျှို့ဝှက်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ကောင်းကင် ဧကရာဇ်အဆင့်သည် အဘယ်နည်း။

ကျီဝူကျွင်းသည် ချွမ်းလျန့်မျိုးနွယ်တွင် ဘယ်လို သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး ရှိနေလဲ တွေးနေမိသည်။ သို့သော်၊ ဤသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်ကို မြိုင်ဟေဝန်မှ နှင်ထုတ်ခဲ့သည့် အစွမ်းထက်သော မျိုးနွယ်ဖြစ်သည်ကို သူမ တွေးသောအခါ၊ သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး မည်ကဲ့သို့ မရှိဘဲနေမည်နည်း။ အဲဒီစိတ်နဲ့ သူမ တိုက်ပွဲကို စောင့်မျှော်နေတော့သည်။

သိုင်းဧကရာဇ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တာအိုဘိုးဘေး မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်ကို သူမ မြင်ချင်သည်။

'သိုင်းဧကရာဇ်' ဘွဲ့သည် တာအိုဘိုးဘေး၏ အမှတ်သညာနှင့် မထိုက်တန်ကြောင်း သူမ ဘယ်အချိန်က ခံစားလာရကြောင်း သူမ မသိတော့ပေ။

တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် မူလင်းလော့သည် ကျန်းချန်ရှန်း၏ အသံကို ကြားလိုက်သောအခါ သူမ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း မကြာမီ သူမသည် တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်လာပြန်သည်။

ရဲရွှင်း၊ ဓားနတ်ဘုရား၊ ကျန်းလော့၊ ချွမ်စွမ်၊ လင်းရှောင်၊ ကျူးထန်းကျစ်၊ ဘုန်းတော်ကြီးကျားယဲ့၊ ယန်ကျိုး၊ ကြယ်ဆယ့်ရှစ်လုံး အစရှိသဖြင့် သူတို့အားလုံး အရင်က တာအိုဘိုးဘေးကို မြင်ဖူးကြသည်မို့ ပထမအကြိမ်ကတည်းက သူ့အသံကို သေချာပေါက် မှတ်မိကြသည်။ သူတို့အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားကြပြီး နှလုံးသားထဲတွင် အုံ့မှိုင်းနေမှုများ လွင့်မျောသွားကြသည်။

ဘာရန် ပြည်နယ်၊ ပြည်နယ်ဝန်ကြီး၏အိမ်။

ကျန်းဟန် နှင့် အခြားသူများသည်လည်း တာအိုဘိုးဘေး၏ အသံကိုလည်း ကြားနေရသည်။ ကျန်းဟန်သည် တာအိိုဘိုးဘေး၏ အသံကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားလိုက်ခြင်းပင်။ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်၊

"ဒီအသံက ဘယ်သူလဲ"

အရာရှိတစ်ယောက်က “တာအိုဘိုးဘေးနေမှာပါ။ သူကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူက ပြောရဲမှာပါလဲ”

ကျန်းဟန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ မျှော်လင့်ထားသည့်အမူအရာပေါ်လာသည်။

ဘိုးဘေး၊ နောက်ဆုံးတော့ လှုပ်ရှားလာပြီပဲ။

အိုးထဲက ကောင်းကင် ရတနာ ဖားပြုပ်က ခေါင်းယမ်းပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်ကို သူ သတိမထားမိလိုက်။ များမကြာမီမှာပင် သူ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်။

ဝိညာဉ်အာရုံခံ နတ်ဓားသည် ချွမ်းလျန့် ဘုရင်နှင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် အုပ်စုကို ပိုင်းခြားထားကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ထိုးစိုက်ထားသည်။ ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသကဲ့သို့ပင်။ ကွမ်းထုံယိုသည် ဤကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ဓားအရိပ်ကို ကြည့်ပြီး သူ့နှလုံးသားသည် ရိုသေမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဒါကို ဘယ်လို သိုင်း နည်းစနစ်တွေက ဖွဲ့စည်းနိုင်မှာလဲ။

သူနဲ့ တာအိုဘိုးဘေးကြားက ကွာခြားချက်က ကြီးမားနေတုန်းပ။

ကွမ်းထုံယိုက ပြုံးပြီး တွေးလိုက်သည်။ 'ဒါက ဒုတိယအကြိမ်ပဲ။ ဒီတသက်မှာ အကြွေးမဆပ်နိုင်တော့မှာကို ငါကြောက်မိတယ်'

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ချွမ်းလျန့် ဘုရင်သည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မြဲမြံမှုမရှိသော တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီ သူလှမ်းလိုက်တိုင်း မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သူ၏ ရောင်ဝါသည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး အဝေးမှ စစ်မြေပြင်ကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။ သူ၏ရုပ်ရည်သည် လူသားသိုင်းသမားများကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေလောက်အောင်ပင်။

တာအိုဘိုးဘေး ဆင်းသက်လာသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုကို မည်သို့ဖြေရှင်းနိုင်မည်နည်း။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို မပြသေးဘူးလား"

ချွမ်းလျန့် ဘုရင်က အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။ သူ့လေသံက အေးစက်နေကာ သူ့အသံက ကောင်းကင်ကိုးဘုံကို လှုပ်ခါစေသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပင်။

သူပြောပြီးသည်နှင့် မိုးကြိုးတိမ်များ လွင့်စင်သွားကာ လေပြင်းတိုက်ခတ်လာကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ စစ်မြေပြင်အားလုံးကို ထိတ်လန့်စေသည်။ ချွမ်းလျန့် စစ်သည်တော်များသည် ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်ကြသည်။ မဟာကျင်း စစ်သည်များနှင့် သိုင်းပညာရှင်တို့လည်း အလားတူပင်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ အံ့သြစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အကန့်အသတ်မဲ့ တိမ်တိုက်များ လွင့်ပျံလာပြီး တောက်ပသော နေမင်းကြီး ဆင်းသက်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်ပြီး အလင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အကန့်အသတ်မရှိသော နေရောင်ကြားတွင် ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိသည်။ သူ၏ရုပ်သွင်ကို မည်သူမျှမမြင်နိုင်သော်လည်း၊ သူ၏အသွင်အပြင်သည် နေနတ်ဘုရားကြွလာခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။ သူ့ကြည့်ရတာ မောက်မာလွန်းလှသည်။ အဆုံးမဲ့ ယန်နတ်အလင်း၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်အောက်တွင် ချွမ်းလျန့် ဘုရင်၏ ခမ်းနားသော အရိပ်အယောင်သည် နိမ့်ကျသွားသည်။

ချွမ်းလျန့် ဘုရင်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဥ်းပြီး ကျန်းချန်ရှန်းကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်စု၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် များသည်လည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ကျန်းချန်ရှန်း ၏အသွင်အပြင်သည် ထူးခြားပြီး အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်နေသည်။

ကျန်းချန်ရှန်း၏ ၀တ်ရုံသည် လွင့်ပျံသွားသည်။ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးထက်တွင် စာအုပ်တစ်အုပ် လွင့်နေသည်။ နတ်ဘုရားချည် ပိုးကြိုးသည် လေနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့သွားကာ သူ၏ ပုံရိပ်ကို ပို၍ပင် တည်ငြိမ်စေသည်။

"ချွမ်းလျန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားကို ကြည့်မယ်လေ”

ကျန်းချန်ရှန်းက တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံမှာ ခံစားချက် အနည်းငယ်မျှ မပြောင်းလဲဘဲ ဘာမှမထူးခြားပေ။

ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်၏ဘုရင်သည် အသက်ရှုမဝတော့ပေ။ ပုဆိန်ကို မြှောက်ပြီး ခုတ်သည်။ တောင်ကြီးကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့သော သူ၏လက်များက နဂါးနှင့် ဆင်တူသည့် လှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ပုဆိန်၏အစွန်းသည် ပေရာပေါင်း ရှည်လျားသော အနက်ရောင် အရှိန်အဝါကို လွှင့်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သွားကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို နှစ်ခြမ်းခွဲချင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ပြင်းထန်သောအလင်းရောင်ဖြင့် ကျန်းချန်ရှန်းသည် သူ၏မျက်လုံးများကိုဖွင့်ကာ ကောင်းကင်မှဆင်းသက်လာသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်ပုဆိန် အရှိန်အဝါကို အတင်းအကျပ်ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဤရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် အလွန်တောက်ပနေသဖြင့် ကမ္ဘာကြီးသည် အရောင်ပျက်သွားသည်။

ကျန်းချန်ရှန်းသည် တောင်များနှင့် ပင်လယ်များ၏ ကျမ်းကို မြှင့်တင်ပြီး သူ၏ မှော်အစွမ်းကို ၎င်းထဲသို့ သွန်းလောင်းလိုက်သည်။ များမကြာမီပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ၏ ဝိညာဉ်အရိပ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြေးထွက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ မူလအရွယ်အစားသို့ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။ ကွမ်းထုံယိုသည် ဤမြင်ကွင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အမြင်အရ တာအိုဘိုးဘေးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော တောင်တန်းကြီးများ အရွယ်အစားရှိသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ဘယ်လောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး လွှမ်းမိုးနေတာလဲ။

ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ထွက်သွားပြီး ပေပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ မြင့်တက်လာသည်။ မြေကြီးပြိုကျပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားကာ မြေကြီးကို အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ၏ ဝိညာဉ်အရိပ်များသည် ချွမ်းလျန့် ဘုရင်နှင့် တိုက်မိပြီး သူ့ကို အရူးအမူးကိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်ယံကို သိမ်းပိုက်ပြီး သူတို့၏ မွေးရာပါ အရည်အချင်းများကို အဆက်မပြတ် ပြသနေသည်ဘ ကံကြမ္မာ ကောင်းချီး သားရဲများလည်း ရှိသည်။ ကောင်းကင် လျှပ်စီး၊ မြေမီး၊ သတ္တုလေ၊ မြေစပျစ်နွယ်ပင်များ၊ အဆိပ်သင့်သော ရေစသည်ဖြင့် အရပ်ရပ်မှ ရှင်ဘုရင်ဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စစ်ပွဲ နတ်ဘုရားကို ဝန်းရံထားသော ရက်စက်သော သားရဲများနှင့် ဆင်တူသည်။ မြင်ကွင်းက အလွန်ခမ်းနားပြီး စစ်မြေပြင်အားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်၏ဘုရင်သည် သူ၏ကျောက်ပုဆိန်ကို အလျင်အမြန်ဝှေ့ယမ်းကာ ဝိညာဉ်အရိပ်များကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ သို့ရာတွင်၊ တောင်များနှင့် ပင်လယ်များ ကျမ်းမှ ပျံသန်းလာသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ၏ ဝိညာဉ်အရိပ်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

တောင်များနှင့်ပင်လယ်များ ကျမ်းတွင် သူတို့၏ဝိညာဉ်အမှတ်အသားများ ရှိနေရာ ဤဝိညာဉ်အရိပ်များကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။ ကျန်းချန်ရှန်းတွင် မှော်စွမ်းအား အလုံအလောက်ရှိသရွေ့ သူတို့ကို ဆက်တိုက် ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။

ထူထဲသောစပျစ်နွယ်ပင်များသည် မြေပြင်မှပေါက်ထွက်ပြီး ချွမ်းလျန့် ဘုရင်၏ခြေထောက်များကို ရစ်ပတ်ထားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကျောက်ပုဆိန်ကို အရည်ပျော်သွားစေသည်။

“တီကူ၊ ဖုန့်ယန်၊ နတ်ဆိုးချောက်၊ ပင်လယ်ကြီး…”

ကံကြမ္မာကောင်းချီး သားရဲများ၏ လက္ခဏာများကို မှတ်မိသွားရာ ချွမ်းလျန့်မျိုးနွယ် ဘုရင်၏ မျက်ဆံများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒါက ကောင်းကင်သိုင်းဥပဒေရဲ့ တကယ့်အသုံးပြုမှုလား။

သူ့ကို ဝိုင်းထားသည်ကို မြင်သောအခါ ချွမ်းလျန့်အား ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် ချွမ်းလျန့်များက အကူအညီပေးရန်လာကြသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ကျန်းချန်ရှန်းက ရွှေရောင် ရတနာသစ်ပင်ကို ထုတ်ယူပြီး ဘယ်လက်နဲ့ မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့၏ မှော်အစွမ်းကို အဲဒီထဲကို လောင်းထည့်လိုက်သည်။ တခဏချင်းမှာပဲ၊ ရွှေရောင်ရတနာသစ်ပင်သည် ကမ္ဘာတဝှမ်းကို ထိုးဖောက် ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ချွမ်းလျန့် ဘုရင်ထက် ကြီးမားသော ရွှေရောင်သဏ္ဍာန်တစ်ခုသည် ကျန်းချန်ရှန်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ကောင်းကင်နှင့် နေကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ထူထပ်သော သစ်ကိုင်းများနှင့် သစ်ရွက်များသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဘာရန်ပြည်နယ်ရှိ သာမန်လူများပင် မျှော်ကြည့်လျှင် မြင်နိုင်သည်။

ဒါဟာ ရွှေရောင် ရတနာသစ်ပင်ပဲ။

ဤသတ်ဖြတ်ခြင်း ရတနာသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ခွန်အားကို ပြသတော့မည်ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်ရတနာသစ်ပင်၏ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော ရအပိုင်းအစများ တိုက်မိနေသော ပြတ်သားသောအသံထွက်လာပြိး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားရှိ လေထုကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

သမိုင်းမတင်မီခေတ်က မြင်နေရသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ကမ္ဘာကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ အဝေးက ကောင်းကင်ချီမြေကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ မဟာကျင်းအစွန်းရှိ ကမ်းရိုးတန်းတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများပင် လွင့်ထွက်သွားသည်။

အဆုံးမရှိသော အနက်ရောင်မီးတောက်များကြားတွင်၊ ချွမ်းလျန့် ဘုရင်၏ ကျားခေါင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ကျားမျက်လုံးများသည် သွေးနီရောင်ပြောင်းသွားပြီး အဆုံးမဲ့သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် သူ၏လက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ကာ မြေပြင်မှ မီးတောက်ကြိုးနှစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ချော်ရည်ပူမှ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါဖြင့် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက အပူချိန်က ရုတ်တရက် တိုးလာသည်။

သူ၏ပေါက်ကွဲသံသည် ချွမ်းလျန့်မျိုးနွယ် နှင့် မဟာကျင်း အကြားစစ်ပွဲကို နှောင့်ယှက်မိသွားသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးက မယုံကြည်နိုင်စွာ လှည့်ကြည့်ကြသည်။

မဟာကျင်းသည် ချွမ်းလျန့်ဘုရင်၏ အဖျက်အဆီးအငွေ့အသက်ကို ကြောက်နေသော်လည်း ချွမ်းလျန့် စစ်သည်များသည် လူသားမျိုးနွယ်မှ တစ်စုံတစ်ဦးက သူတို့ ဘုရင်အား အင်အားအပြည့်သုံးရန် တွန်းအားပေးလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြပေ။

"နောက်ဆုတ် နောက်ဆုတ်ကြ”

ရွှီထန်ကျီ၏ စိုးရိမ်သောက အသံသည် စစ်သားအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဒါဟာ ရှေ့တန်းက စစ်သားများကို ဆုတ်ခွာရန် ပထမဆုံးအကြိမ် အမိန့်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်သည်။

သူ့အသံက လူတိုင်းကို နိုးကြားစေသည်။ မဟာကျင်း၏ သိုင်းပညာသည်များသည် ဒီရေကဲ့သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်မှ စစ်သည်တော်များသည် သူတို့နောက်သို့ မလိုက်ကြပေ။ ယင်းအစား ကောင်းကင်၌ ရွှေရောင် ရတနာသစ်ပင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရွှေရောင်ရတနာ သစ်ပင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းနတ်ဘုရားနှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်းသည် ရွှေရောင်နတ်အလင်းတန်းများဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီး ၎င်း၏အကိုင်းအခက်များသည် တုနှိုင်းမရလောက်အောင်ကြီးမားသောကြောင့် ကြီးမားသော ချွမ်းလျန့် စစ်သည်များအား အရေးမပါသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သူတို့ မျှော်ကြည့်သောအခါ ကောင်းကင်ကြီးသည် ရွှေရောင် ရတနာသစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ရှိ သွေးကြောများနှင့် ဆင်တူပြီး သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ချွမ်းလျန့်မျိုးနွယ်သည် ကောင်းကင်တန်ခိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သေကြ”

ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်၏ဘုရင်သည် ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာမြေကြီး တုန်ခါသွားသည့် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပင်။ ထွက်ပြေးနေရဆဲဖြစ်သော စစ်သားများနှင့် သိုင်းပညာရှင်အများအပြားသည် ငေးမော တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ချွမ်းလျန့် ဘုရင်က ဒေါသတကြီးနဲ့ မီးချိန်းကြိုးနှစ်ချောင်းကို မြှောက်ပြီး ကောင်းကင်ထက်ကို ကြာပွတ်နှင့် ရိုက်လိုက်သည့်အခါ အော်ဟစ်သံက ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲပက်။ မြေကြီးသည် ဆက်လက်နစ်မြုပ်ပြီး ကွဲအက်သွားကာ မီးသွေးကြောနှစ်ခုသည် လမ်းကြောင်းအရပ်ရပ်သို့ ပျံ့သွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်တုံးများကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

တောင်များနှင့် ပင်လယ်များ ကျမ်းသည် ဂ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ စာမျက်နှာမှ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးလောင်နေသော သွေးကြောနှစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားသောအခါ ၎င်း၏အချင်းသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။

ဂျုန်း

ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားများကြား တိုက်ပွဲနှင့်ဆင်တူသော ဤတိုက်ပွဲသည် ကမ္ဘာမြေကြီးကို ပြိုကွဲသွားစေပုံရသည်။ မြေကြီးပြိုကျသည့် ဧရိယာသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ရွှီထန်ကျီသည် ကောင်းချီးအစီအရင်ကို အချိန်မီအသက်သွင်းရန်နှင့် မဟာကျင်း လူမျိုးကိုကာကွယ်ရန်အတွက် နိုင်ငံ၏ကံစွမ်းအားကိုအသုံးပြုရန် ကံကြမ္မာ ကောင်းချဌာနမှ စစ်သားများကိုရရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုက မဟာကျင်း စစ်သားများစွာကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတွင် လေတိုက်၍ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်များကဲ့သို့ပင်။

ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်၏ဘုရင်သည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ အနက်ရောင်အလင်းတန်းက သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည် ။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ဒါက ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားပဲ။

"မင်းက ဒီလောက်ပဲလား။ ဒါဆိုလည်း သေလိုက်တော့”

ကျန်းချန်ရှန်း၏ အေးစက်သောအသံသည် ကောင်းကင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ရွှေရောင်နတ်သစ်ပင်သည် တုန်ခါပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေသစ်ရွက်များ ပြုတ်ကျကာ ချွမ်းလျန့် ဘုရင်ဆီသို့ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေအရွက်များသည် ချွမ်းလျန့်ဘုရင်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပစ်ခတ်ပြီး နစ်မြုပ်သွားစေသည်။ ကျန်းချန်ရှန်းသည် သူ၏ စွမ်းအားကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း သက်ရောက်မှု၏ အကွာအဝေးသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အပြောင်းအလဲအား သုံးလိုက်သည်။

တခဏချင်းမှာပဲ မဟာကျင်း စစ်တပ်နဲ့ ဘာရန် ပြည်နယ်မြို့တော် တည်ရှိရာ ဧရိယာဟာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ကျွန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အပြောင်းအလဲက ရုတ်တရက်မို့ ဘယ်သူမှ အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ေပ။ သူတို့၏ အမြင်အာရုံများ မှုန်ဝါးလာရုံမျှသာ ခံစားရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချွမ်းလျန့် မျိုးနွယ်စု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ရွှေရောင် ရတနာသစ်ပင်ကို လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းတွင် အဆုံးမရှိ စီးဆင်းနေသော ရွှေရောင်အရွက်များဖြင့် မြင်နိုင်သေးသည်။

တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား

ထိတ်လန့်

အားလုံးက ကောင်းကင်ပေါ်က ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွှေမြစ်ကြီးကို ငေးကြည့်နေကြသည်။ အဲဒါက ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးလဲ။

ချွမ်းလျန့် ဘုရင်၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံသည် အဆုံးမရှိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ အရိုက်ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ သွေးချီဖြင်သြာ ခုခံနေရသည်။ သူ ရှောင်တိမ်းချင်သော်လည်း ရွှေသစ်ပင်၏ တိုက်ခိုက်မှုက မြန်လွန်းသည်။

“တိုက်ခိုက်ကြ”

ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့် နှင့် အခြားသူများသည် ရွှေချောင်းများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့တိုက်ခိုက်သည့်အခိုက်တွင် ရွှေရောင်အရွက်များက သူတို့ဆီသို့ ကျလာသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန့်း

ယခင်က မောက်မာနေသော ချွမ်းလျန့်မျိုးနွယ်များသည် သာတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲကာ သွေးများထွက်၍ မြေပြင်ပေါ် လွင့်စင်သွားကြသည်။ ခုခံရန် အင်အားမရှိခဲ့ကြပေ။

ဤကဲ့သို့ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ကွမ်းထုံယိုသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ကာကွယ်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောကာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ချွမ်းလျန့်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်သုဉ်းသွားသောအခါ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူ့နှလုံးသားသည် အဓိပ္ပါယ်မဲ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တာအိုဘိုးဘေးသည် အလွန်အစွမ်းထက်ကြောင်း သူသိသည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် မည်သည့် ကြုံရာကျပန်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကမဆို သူ့ကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သည်...