နောက်ထပ် နာကျင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး

မြင့်မြတ်သာလွန်သော အငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်ထားသော ထိုအသံထဲတွင် ပျင်းရိမှု တစ်စွန်းတစ်စ ပါရှိသည်။ ဤသည်မှာ မမြင်နိုင်သော ချိတ်က ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ဆွဲထုတ်နေသည်အလားပင်။ ယင်းက သူတို့ကို တစစ်စစ် ခံစားရစေသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်က ဆွဲထုတ်ခံနေရသည့်အလားပင်။ သူတို့က ဖော်မပြနိုင်သော ပျော်ရွှင်ဖွယ် စိတ်ခံစားမှုထဲမှာ နစ်မွန်းသွားကြသည်။

စိတ်ခွန်အား မလုံလောက်သော တချို့ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်း သတိမေ့သွားကြသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားအသံကို မကြားနိုင်ကြချေ။

ပညာရှင်ကျင့်ကြံသူများသည်သာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ လှိုင်းဂယက်များကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ နတ်ဘုရားများအပေါ် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုသည် မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ဝင်အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲမှာ တံဆိပ်ရိုက်နှိပ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားမီးလျှံကြယ်ထံမှ သဘာဝအလျောက် ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။ သူက တမင်တကာ ထုတ်ဖော်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

နတ်ဘုရားများသည် ထိုအတိုင်းဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့သံသည် မီးလျှံကြယ်၏ စကားသံထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အေးစက်သော ရေခဲရေက လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ လောင်းချသွားသည့်အလားပင်။

“ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း… အသက်သွင်းမယ် ”

လူတိုင်းက နှလုံးတုန်နေစဉ် မြန်ဆန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင်တော့ လျှပ်စီးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

မိုးခြိမ်းသံသည် ပိုပြီးကျယ်လောင်လာသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ယင်းတို့က အဆုံးစွန်ထိ စုပုံသွားသည့်အခါ လောကကို ဖွင့်လှစ်သော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

လောကသည် တုန်ယင်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်သည် လှိုင်းထသွားသည်။ လေဟာနယ်အားလှိုင်းများသည် စက်ဝိုင်းသဏ္ဍာန် ပြန့်ကျဲသွားသည်။ ထို့နောက် အလယ်ဗဟိုတွင် စက်ဝိုင်းသဏ္ဍာန် ဧရာမဝဲကတော့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဝဲကတော့သည် မြန်ဆန်စွာ လှည့်ပတ်သွားသည်။ လေဟာနယ်လှိုင်းအတွန့်များသည် ဝဲကတော့၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ တဖြည်းဖြည်း ဝဲကတော့သည် ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော ကိုးရောင်ခြယ်တွင်းနက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိုးရောင်ခြယ်တွင်းနက်ထဲကို ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ကျယ်ပြောသော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများကို မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည်။ တောင်တန်းများပေါ်တွင် ပန်းပင်မျိုးစုံနှင့် အပင်မျိုးစုံက ပေါက်ရောက်ရှင်သန်နေကြပြီး သားရိုင်းကောင်များက လှည့်လည်ကျက်စားနေကြသည်။ ယင်းက ရှေးဦးတောအုပ်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

သားရိုင်းကောင်များ၏ မာန်ဖီဟိန်းဟောက်သံများလည်း ရှိသေးသည်။

ယင်းက မဟာအမဲလိုက်ပွဲတော်၏ ဒုတိယပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပမည့် တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးဖြစ်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သက်တံ့အလင်းသည် ဝဲကတော့ထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအလင်းတန်းများသည် ဒုတိယပြိုင်ပွဲအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသော မြင့်မြတ်မြို့တော်သုံးမြို့ထဲမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကြသည်။

မင်းသားကြီး၊ ထုန်ရှီရှန်း၊ ကျူးချွယ်ဇီ…

မြို့အပြင်ဘက်မှာရှိနေသော ရွှီချင်းနှင့် ဖန်းရှီရွှမ်းသည်ပင် အလင်းတန်းဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်။ အလင်းတန်းဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည့်အခိုက် တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းစွမ်းအားသည် ပေါ်လျှိုးထွက်လာသည်။

အသက်သုံးခါရှူချိန်ကြာပြီးနောက် တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းက အသက်ဝင်လာသည်။

သက်တံ့အလင်းသည် မြင့်မြတ်မြို့တော်ထဲမှာ လင်းလက်တောက်ပသွားသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သက်တံ့ပန်းပွင့်များက မြေကြီးပေါ်မှာ ဆက်တိုက် ပွင့်လန်းလာနေကြောင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်။

သက်တံ့ပန်းပွင့်က ပွင့်လန်းလာသည့်အခါတိုင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခံရလိမ့်မည်။ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းက ကြုံရာကျပန်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တချို့ကျင့်ကြံသူများက အုပ်စုဖွဲ့ချင်သည်ဆိုလျှင် တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးသို့ ရောက်ရှိမှသာ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။

ရွှီချင်းသည်လည်း သက်တံ့အလင်း၏ ထွန်းလင်းတောက်ပမှုအောက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူရာထောင်ချီ၏ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့မှုက သက်တံ့ပန်းပွင့်ရာပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက် ပွင့်လန်းသွားစေပြီး လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သက်တံ့ကောင်းကင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာနေသည့်အလားပင်။

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူအများအပြားက တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွားသည့်အခါ သက်တံ့ပန်းပွင့်များ၏ အရေအတွက်သည် နည်းပါးသွားသည်။

တုန်လှုပ်နေသော နတ်ဘုရားတောင်တန်းသည် ရပ်တန့်သွားသည်။ မီးလျှံကြယ်၏ ရယ်မောသံသည်သာ လောကထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးသည် ဘူးသီးခြောက်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။ ထိုဒေသကြီးထဲမှာ မည်သည့်လွင်ပြင်မှ မရှိပေ။ တောင်တန်းဒေသများနှင့် အဆုံးမဲ့သော တောအုပ်ကြီးများသာ ရှိသည်။

ထိုပတ်ဝန်းကျင်တွင် အပူချိန်သည် တစ်သတ်မတ်တည်းရှိသည်။ ထို့ပြင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သီးခြားတည်ရှိနေမှုကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ဇီဝသက်ရှင်နေထိုင်မှုစနစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်းက ဤနေရာကို သားရဲများ အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် အထူးသင့်တော်စေသည်။

ထို့ကြောင့် ထူးဆန်းသော သားရဲမျိုးစုံက ဤနေရာမှာ မွေးဖွားလာကြသည်။

ထို့ပြင် ဤနေရာမှ ဒြပ်နှောသည် အလွန်ထူထဲသည်။ ထို့ကြောင့် သားရဲများသာ သန္ဓေပြောင်းလဲသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ သစ်ပင်ပန်းပင်များသည်လည်း သန္ဓေပြောင်းလဲသွားကြသည်။

တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးတစ်ခုလုံးသည် တားမြစ်ဒေသကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

ယင်းက နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီး၏ အကြည့်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်၏ နတ်ဘုရားသုံးပါးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဤနေရာက ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သီးခြားတည်ရှိနေသောကြောင့် အပြင်လောကတွင် မျိုးတုန်းသွားပြီဖြစ်သော သားရဲမျိုးစိတ်တချို့က ဤနေရာမှာ ရှိနေဆဲပင်။ ထို့ပြင် ဤနေရာမှာ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်များလည်း ရှိသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီး၏ အပေါ်ပိုင်းစက်ဝန်းထဲတွင် အနက်ရောင်သစ်ပင်ခြောက်သည် အကိုင်းအခတ်များကို လှုပ်ယမ်းနေပြီး အဝေးမှ သမင်ဖြူတစ်ကောင်ကို တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်နေသည်။

သမင်ဖြူသည် ကြိုးစားရုန်းကန်နေသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းက အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။ နွယ်ပင်များသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားပြီး သမင်ဖြူ၏ အသွေးအသားများကို စုပ်ယူနေသည်။

သမင်ဖြူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး အကူအညီတောင်းခံသည်။ ၎င်း၏ အသံသည် သနားစဖွယ်ကောင်းသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ အသက်ရှင်သန်ရန် မျှော်လင့်နေသော အရိပ်အယောင် ရှိသည်။

သမင်ဖြူသည် တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးထဲတွင် အမြဲမြင်တွေ့ရလေ့ရှိသော သားရဲမဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် သဘာဝအလှတရား၏ ပြယုဂ်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့အချက်ကြောင့် ၎င်းက တခြားသားရဲများ၏ သားကောင်ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ တန်ဖိုးသည် တခြားသားရဲများထက် အတော်လေး နိမ့်ကျပြီး အရေအတွက် နည်းပါးသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အော်သံသည် ကောင်းကင်ဘုံကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေဟန် ရ၏။ ထို့ကြောင့် သက်တံ့အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သစ်ပင်ခြောက်၏ ဘေးမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မကြာမီ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း သစ်ပင်ခြောက်သည် တုန်ယင်သွားပြီး မလှုပ်ရှားဝံ့တော့ချေ။ သမင်ဖြူသည်လည်း တုန်ယင်သွားပြီး အော်ငိုနေခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အသက်ရှင်ချင်သော ဆန္ဒက တိုးညင်းသော ညည်းသံကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

သစ်ပင်ခြောက်၏ ဘေးမှာ ထွက်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်သည် ထိုညည်းသံကို ကြားသွားသောအခါ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ သူက သမင်ဖြူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

ခြေနှစ်လှမ်းနှင့်အတူ သူက ညည်းညူနေသော သမင်ဖြူ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူက သမင်ဖြူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်အောက်မှာ သမင်ဖြူကို ရစ်ပတ်ချည်နှောင်ထားသော နွယ်ပင်များသည် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော အမျိုးသားသည် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး သမင်ဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် သိမ်မွေ့ညင်သာသည်။

ကံမကောင်းစွာပင် နွယ်ပင်များက မရှိတော့သော်လည်း သမင်ဖြူ၏ ဒဏ်ရာများက အလွန်ဆိုးဝါးပြင်းထန်သောကြောင့် ၎င်းက မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်ပေ။ ၎င်းက စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားပြု၍ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှ ဖော်ပြလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သမင်ဖြူသည် တသိမ့်သိမ့်တုန်ယင်နေသည်။ သေခြင်းတရားသည် ၎င်းထံသို့ မြန်ဆန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

“ ခဏနေရင် နာကျင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး ”

အမျိုးသားက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် ပိုပြီးသိမ်မွေ့လာသည်။ သူက သမင်ဖြူကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်။ ထိုအခါ သမင်ဖြူ၏ တုန်ယင်မှုသည် အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှ ကျေးဇူးတင်မှုသည် ပိုပြီးတိုးပွားလာသည်။ ၎င်းက လျှာထုတ်လိုက်ပြီး အမျိုးသား၏ အဝတ်အစားကိုပင် လျက်လိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သမင်ဖြူသည် လုံးဝစိတ်အေးသွားသည်။ ထိုအချိန်မှာ သမင်ဖြူကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေသော ဝတ်ရုံနက်အမျိုးသား၏ လက်သည် ၎င်း၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တင်းကျပ်စွာ ဖျစ်ညှစ်လိုက်သည်။

ဂျွတ်ဟူသော အက်ကွဲသံနှင့်အတူ သမင်ဖြူသည် နာကျင်မှုကင်းမဲ့စွာ မသေဆုံးသွားမီ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က စက္ကန့်ပိုင်းမျှ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

အမျိုးသားသည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဖြာဆင်းကျနေသော နေအလင်းရောင်က သစ်ရွက်များကြားထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည့်အခါ သူ၏ အသွင်သဏ္ဍာန်သည် တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသည်။

သူက လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဆံပင်ရှည်ကို ဦးခေါင်းထိပ်ပေါ်တွင် စက်လုံးပုံသဏ္ဍာန် ထုံးဖွဲ့ထားသည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် အနက်ရောင်နဖူးစည်းတစ်ခု ရှိသည်။

ယင်းက သူ၏ အနက်ရောင်အဝတ်အစားနှင့် အနက်ရောင်ဖိနပ်ဖြင့် တွဲစပ်သွားသည့်အခါ သူနှင့်ပတ်သက်သော အရာအားလုံးသည် အေးစက်သော သေခြင်းအရှိန်အဝါကို ပေးသည်။

ဝေဝါးသော အနီရောင်ပုံရိပ်တချို့က သူ၏ ဘေးမှာ ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့က သွေးမှ ဖြစ်ပေါ်လာဟန်ရပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော သွေးနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အကယ်၍ မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးသာ ဤနေရာမှာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ထိုလူကို အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် မှတ်မိနိုင်လိမ့်မည်။

ထိုလူသည် မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ထဲတွင် အတော်လေး နာမည်ကျော်ကြားသည်။ သူက ထုန်ရှီရှန်းနှင့် ဖန်းရှီရွှမ်းထက်ပင် သာလွန်သည်။

အတိတ်တွင် မင်းသားကြီးက ရွှီချင်းကို မီးလျှံလ၏ မဟာကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံများအကြောင်း မိတ်ဆက်ပေးခဲ့စဉ်က ထိုလူအကြောင်းကို အထူးအလေးပေး ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုလူသည် ဂျိဒုန်းဇီဖြစ်သည်။

ဂျိဒုန်းဇီသည် ဗလာနတ္ထိတတိယအဆင့်မှာဖြစ်ပြီး မီးလျှံလ၏ မဟာကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံများထဲမှာ အဆင့်နှစ်ဖြစ်သည်။ သူက အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားမီးလျှံနေ၏ လက်အောက်မှ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူ့မှာ အေးစက်သော အကျင့်စရိုက်ရှိပြီး အကြင်နာမဲ့သည်။ သူက တိုက်ခိုက်သည့်အခါတိုင်း တစ်ဖက်လူကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်။ သူ၏ လက်ထဲမှာ အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခံခဲ့ရသော မျိုးနွယ်စုများသည် ဆယ်ဂဏန်းအထက်မှာ ရှိသည်။ ထို့ပြင် သူက ရန်သူများကို သွေးကျေးကျွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ပြီး သူ့အတွက် အမှုထမ်းခိုင်းလေ့ ရှိသည်။

သူက အတတ်ပညာမျိုးစုံကို တတ်ကျွမ်းထားသည်။ သူ၏ တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းများထဲမှာ သူက မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်မှ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်နှင့်ပင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်က သက်တမ်းကုန်ဆုံးခါနီးနေပြီဖြစ်သော်လည်း မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူက ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။

ဖန်းရှီရွှမ်းသည်ပင် ထိုလူငယ်ကို အလွန်ကြောက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် သုံးကြိမ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ သုံးကြိမ်စလုံးမှာ ဖန်းရှီရွှမ်းက ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ ဤမျိုးဆက်၏ နံပါတ်တစ်ကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံဖြစ်သော ရွှမ်မီးလျှံ၏ ဝင်စွက်ဖက်မှုကြောင့် မဟုတ်လျှင် ဖန်းရှီရွှမ်းသည် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထုန်ရှီရှန်းသည်လည်း ဂျိဒုန်းဇီနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း သူက အသက်ဆယ်ခါရှူချိန်အတွင်းမှာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် ဂျိဒုန်းဇီအတွက် ဤဘဝတွင် သူဆန္ဒမရှိဆုံးအရာသည် ရွှမ်မီးလျှံဆိုသော တာအိုဘွဲ့နာမည်ကို ရယူရန် ကျရှုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ရှုံးနိမ့်မှုကို ခံစားခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

“ သေသွားရင် နောက်ထပ် နာကျင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး ”

ဂျိဒုန်းဇီသည် အဝေးမှ အကြည့်ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်ကာ သူ့ခြေဖဝါးနားမှ သမင်ဖြူ၏ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်ပြီးနောက် သူက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားဟန် ရသည်။

“ ငါ့စကားကို ဖြန့်လိုက်… ရွှီချင်းကိုတွေ့တဲ့ ဘယ်သူမဆို သူ့အကြောင်း ငါ့ကို သတင်းပို့ပေးရမယ် ”

ထိုသို့အမိန့်ပေးပြီးနောက် ဂျိဒုန်းဇီသည် အရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။ သူ့အတွက်တော့ ရွှီချင်းကို သတ်ခြင်းသည် ဘုရင်မင်နန်ကမ်းလှမ်းခဲ့သော အပေးအယူတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ယင်းက သူ့အတွက်တော့ သာမန်ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက ရွှီချင်းကို လမ်းမှာ တွေ့လျှင် သတ်ပစ်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ မတွေ့လျှင် သူက အချိန်ကုန်ခံပြီး တစ်ဖက်လူကို လိုက်ရှာနေလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ့အတွက် စိုးရိမ်ရမည့်လူသည် ရွှမ်မီးလျှံတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။ ရွှမ်မီးလျှံမှလွဲ၍ မည်သည့်လူကိုမဆို သူက အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်သည်။

သူက အရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားနေစဉ် သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ သွေးပုံရိပ်များသည် ဦးညွတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တချို့သည် သတင်းဖြန့်ရန် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ကျန်ရှိသော သွေးပုံရိပ်များသည်တော့ ဂျိဒုန်းဇီ၏ အနောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီး၏ အပေါ်ပိုင်းစက်ဝန်းထဲဝယ် ဒေသကြီး၏ အလယ်ပိုင်းဧရိယာနှင့် နီးကပ်သော တောအုပ်တစ်ခုထဲတွင် ရွှီချင်းက အရှေ့သို့ တိုးသက်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။

သူက သတိကြီးစွာထားရှိပြီး မည်သည့်အရှိန်အဝါကိုမှ မထုတ်လွှတ်ခဲ့ပေ။ ရွှီချင်းသည် တောအုပ်နှင့် ဤနေရာမှ ဒြပ်နှောများဖြင့် နေသားကျသူ ဖြစ်သည်။

သူက ထိုသို့ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို သဘောကျသည်။

တည်နေရာပြောင်းရွှေ့နေချိန်အတွင်း ခေါင်းဆောင်သည် သူ၏ ဘေးမှာ မရှိပေ။ သို့သော်လည်း ရွှီချင်းသည် ခေါင်းဆောင်ကို မစိုးရိမ်ပေ။

ခေါင်းဆောင်အပေါ် သူ၏ နားလည်မှုအရ တစ်ဖက်လူဆီမှာ တောင်းတန်းပင်လယ်ဒေသကြီးဆီ ဝင်ရောက်နိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိရမည်။

“ စီနီယာအကိုကြီးက ငါ့အတွက် ရှန်းချီခြင်္သေ့ကို ပြင်ဆင်ပေးမယ်လို့ ပြောတယ်… ဒါပေမဲ့ စီနီယာအကိုကြီးအပေါ် ငါမျှော်လင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး ”

ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူက အပေါ်ပိုင်းစက်ဝန်းနှင့် အောက်ပိုင်းစက်ဝန်း၏ ကြားတွင် တည်ရှိသော ကျူးလီတားမြစ်ဇုန်ကို လက်လျော့လိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည့်တိုင်အောင် မည်သူမှ အထွတ်အမြတ် ထိုသားရဲကို မထိန်းကျောင်းနိုင်မှတော့ ၎င်းမှာ ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာ ရှိရမည်ဟု ရွှီချင်း ယုံကြည်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ကျူးလီသားရဲအတွက် အချိန်ကုန်ခံမည့်အစား တခြားသားရဲများပေါ်မှာ ကြိုးစားကြည့်ချင်သည်။

“ ငါ ရှန်းချီခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကို ရှာမယ် ”

အနက်ရောင်အလင်းသည် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုရွေးချယ်မှုက သူ့အား ခေါင်းဆောင်နှင့် မြန်ဆန်စွာ တွေ့ဆုံနိုင်စေလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ယင်းက သူ့ကို ရှန်းချီခြင်္သေ့အား အောင်မြင်စွာ ထိန်းကျောင်းနိုင်ရန် ပိုပြီးအခွင့်အရေးများစေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းချီခြင်္သေ့နေထိုင်သော ဧရိယာ၏ မိတ်ဆက်အကြောင်းအရာသည် သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ အဲ့ဒါက အောက်ပိုင်းစက်ဝန်းရဲ့ အနောက်မြောက်ပိုင်းမှာ ရှိတယ် ”

“ ဒါဆိုရင် အရင်ဆုံး ငါလုပ်ရမှာက အခု ငါက ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲဆိုတာ အတည်ပြုရမယ် ”

ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူက အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်လေရာ သစ်တောထဲမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အချိန်သည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သုံးရက်ကြာပြီးနောက် ရွှီချင်း၏ လေ့လာစစ်ဆေးမှုအောက်မှာ သူက လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ကြုံခဲ့သော သားရဲများ၏ အချက်အလက်များပေါ် မူတည်၍ သူ၏ လက်ရှိတည်နေရာကို အကြမ်းဖျဉ်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ လက်ရှိတည်နေရာကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူက အပေါ်ပိုင်းစက်ဝန်းနှင့် အောက်ပိုင်းစက်ဝန်းကြားတွင် တည်ရှိသော အလယ်ပိုင်းဧရိယာဆီသို့ မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

“ ဒီအလျင်နဲ့ဆိုရင် ငါးရက်အတွင်းမှာ အလယ်ပိုင်းဧရိယာဆီ ငါရောက်လိမ့်မယ်… ကျူးလီတားမြစ်ဇုန်ရဲ့ ဘေးကနေ ဖြတ်သွားမယ်ဆိုရင် ရှန်းချီခြင်္သေ့ရဲ့ ပိုင်နက်ကို လဝက်အတွင်း ရောက်နိုင်လိမ့်မယ် ”

“ တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးထဲမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းက ပိုပြီးပြင်းထန်လာလိမ့်မယ်… ဒီနေရာမှာ ဘာစည်းမျဉ်းမှ မရှိဘူး… ပြီးတော့ အဲ့ဒီဖန်းရှီရွှမ်း… ”

ရွှီချင်း၏ အမူအရာသည် မည်းမှောင်လာသည်။ အကယ်၍ ဒုတိယပြိုင်ပွဲကို စောစီးစွာ မကျင်းပခဲ့လျှင် သူနှင့် ဖန်းရှီရွှမ်းကြားမှ တိုက်ပွဲသည် သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ရွှီချင်းသည် ဖန်းရှီရွှမ်းအပေါ် အလွန်သတိထားသည်။ သူ့ဘဝတစ်လျှောက်တွင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော ရန်သူများထဲမှာ သူအနိုင်ရရန် ယုံကြည်မှုမရှိသော လူသည် အနည်းစုသာ ရှိသည်။ ဖန်းရှီရွှမ်းသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။