အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခြင်း မျက်လုံး
Vol. 84 Ch. 1289
ထိုပင့်ကူသည် အလွန်မြန်ဆန်လေရာ ၎င်း၏ အနောက်တွင် ကြွင်းကျန်ပုံရိပ်များ ကျန်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက ရွှီချင်း၏ အနားသို့ မြန်ဆန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။
စတုတ္ထနတ်ဘုရားအသွင်သဏ္ဍာန်ကြောင့် ရွှီချင်း၏ တိုက်ပွဲစွမ်းအားသည် ဗလာနတ္ထိစတုတ္ထအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သူက ကျူးလီ၏ အစွမ်းတိုးမြှင့်ပေးခြင်းကို အသုံးမပြုရသေးသော်လည်း သူ့မှာ စွမ်းအားတချို့ ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော်လည်း ထိုမျှမြန်ဆန်သော ပင့်ကူတစ်ကောင်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
တစ်ခုသိထားရမည်မှာ ပင့်ကူသည် ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲရှိ သက်ရှိများထဲမှ တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။ ထျန်းမိုဇီပေးခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ အချက်အလက်များအရ ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှ သက်ရှိအရေအတွက်သည် အလွန်အမင်း များပြားသည်။
ထိုပင့်ကူထက် ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းသော သက်ရှိများသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ အများကြီး ရှိသည်။
ထို့ပြင် ထိုသို့ပင့်ကူအမျိုးအစားသည် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အလျင်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်။ ယင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေက မည်မျှအန္တရာယ်များကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။
ရွှီချင်းသည် ပေတစ်ထောင်အကွာသို့ ချက်ချင်း အနောက်ဆုတ်သွားပြီး ပင့်ကူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထပ်မံရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်လေရာ ရွှေကျီးကန်းသည် ဒြပ်ထည်ဖွဲ့စည်းသွားပြီး အနက်ရောင်မီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ မကြာမီ အနက်ရောင်မီးတောက်များသည် ရွှီချင်း၏ လက်ထဲမှာ စုဝေးသွားပြီး အနက်ရောင်လှံတစ်ချောင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုလှံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ရွှီချင်းက လှံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပင့်ကူဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ပင့်ကူ၏ တိုက်ခိုက်မှုက လွဲချော်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း လှံက ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားသည်။
ပင့်ကူသည် လှံကို မတိမ်းရှောင်ခဲ့ဘဲ ၎င်းအား ဖောက်ထွင်းသွားစေရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ထိုအခါ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်သည့်ဒဏ်ရာမှ မရရှိသွားသလို မည်သည့်အပြောင်းအလဲမှ ဖြစ်ပေါ်မလာချေ။ ဤသည်မှာ ၎င်းက မန္တန်များနှင့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို လျစ်လျူရှုနိုင်သည့်အလားပင်။
ပင့်ကူသည် ရွှီချင်းဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်ဝင်လာသည်။ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲမှလည်း ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်မည့် စူးရှသော အော်မြည်သံတစ်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
ရွှီချင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့အား ထျန်းမိုဇီပေးခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ ထိုပင့်ကူ၏ မိတ်ဆက်အကြောင်းအရာက သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ နတ်ဘုရားနယ်မြေက ပင့်ကူဝိညာဉ်တွေက အစောင့်အကြပ်တွေနဲ့ တူတယ်… သူတို့က နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ နေရာတိုင်းမှာ လှည့်လည်ကျက်စားကြတယ်… သူတို့က တစ်ခါတစ်လေ တစ်ကောင်တည်း လှည့်လည်ကျက်စားပြီး အချိန်အများစုမှာတော့ အုပ်စုလိုက်နေထိုင်ကြတယ်… သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က နတ်ဘုရားအစွမ်းက အရမ်းသိပ်သည်းတယ်… ပြီးတော့ သူတို့က အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အလျင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ် ”
“ ဒါ့အပြင် သူတို့က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုအားလုံးကို လျစ်လျူရှုနိုင်တယ် ”
“ သူတို့တွေကို သတ်ပစ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတွေနဲ့ ဖိနှိပ်တာပဲ ”
အနက်ရောင်အလင်းသည် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ အချက်အလက်သည် မှားယွင်းနေသည်။ သူ၏ အနက်ရောင်လှံသည် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အဓိကပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ပင့်ကူပေါ်တွင် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။
သို့ဖြစ်၍ မှတ်တမ်းကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေခြင်းမဟုတ်လျှင် ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ အပြောင်းအလဲတချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ရွှီချင်းသည် နက်နဲစွာ တွေးတောလိုက်သည်။ ပင့်ကူက ထပ်မံ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါ သူက လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး အဝေးမှ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ပင့်ကူသည် ယင်းကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ရွှီချင်း၏ အရှေ့မှာ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက အရေအတွက်များပြားသော အဖြူရောင်ပင့်ကူအမျှင်များကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
ပင့်ကူအမျှင်များသည် ရွှီချင်းကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
အေးစက်စက် အလင်းသည် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ မန္တန်များနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာတိုက်ခိုက်မှုများက အလုပ်မဖြစ်မှတော့ တခြားနည်းလမ်းများကို သူအသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက ထပ်ပြီး မတိမ်းရှောင်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယင်းအစား သူက အရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး သက်တံ့အသွင် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူက ပင့်ကူအမျှင်များကို အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အလျင်နှင့်အတူ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ပေတစ်ထောင်အရွယ်အစားရှိသော ပင့်ကူ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူက ပင့်ကူကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဆက်လက် ပြေးသွားသည်။
နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းသည် ပင့်ကူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယင်းက ပင့်ကူကို မည်သည့်ဒဏ်ရာမှ မရရှိစေပေ။ သို့သော်လည်း ပင့်ကူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ရွှီချင်းသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ မြင့်တတ်လာနေသော သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒကို ခံစားမိသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များကို ပင့်ကူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ သန်းပေါင်းများစွာသော ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များသည် ရွှီချင်း၏ နတ်ဘုရားအသွင်သဏ္ဍာန်ထံမှ ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့ပွားသွားကြသည်။ ထို့နောက် ယင်းတို့က ပင့်ကူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်တစ်ခုစီသည် ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ထိုပင့်ကူကို သတ်ဖြတ်ရန် ရွှီချင်းစဉ်းစားမိသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
ရွှီချင်း၏ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များသည် နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ထိုနည်းလမ်းသည် အတော်လေး ထိရောက်ပေသည်။
ထိုပင့်ကူများသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ မန္တန်များကို လျစ်လျူရှုနိုင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားများ၏ အစွမ်းကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ကြပေ။
နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ပေတစ်ထောင်ရှည်လျားသော ပင့်ကူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် တုန်ယင်သွားသည်။ ၎င်းက နှလုံးနာကျင်သော ငိုကြွေးသံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခြောက်သွေ့သွားပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အလျင်နှင့်အတူ ပိန်ချုံးသွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ၎င်းက ပြာမှုန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လွင့်ပြယ်သွားသည်။
ရွှီချင်းသည် ပြာမှုန်ကြားထဲမှ ထူးဆန်းသော အမူအရာနှင့်အတူ ထွက်လျှောက်လာသည်။
သူထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အဝေးမှ မြန်ဆန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ၎င်းက နောက်ထပ် ပင့်ကူတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
အမှန်မှာ ထိုနေရာနှင့် အနည်းငယ် ကွာဝေးသော နေရာတွင် အနက်ရောင်ပုံရိပ်တချို့သည် ဝှစ်ခနဲ ဝှစ်ခနဲ ခုန်ပျံပြေးလွှားနေကြသည်။ စူးရှသော မြည်သံများက နိမ့်တစ်ခါ မြင့်တစ်လှည့် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ပင့်ကူဆယ်ကောင်ကျော်က ရွှီချင်းထံသို့ မြန်ဆန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း ဝေဝေဝါးဝါး မြင်နိုင်လိမ့်မည်။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီချင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထူးဆန်းသော အမူအရာသည် ပိုပြီးထင်ရှားလာသည်။
သူက ထျန်းမိုဇီပြောသော အကြောင်းများကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှ သက်ရှိများသည် ရတနာများဖြစ်သည်။
ပင့်ကူကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များသည် နောက်ထပ် တစ်သိန်းကျော် ထပ်တိုးမြှင့်သွားခဲ့သည်။
ထိုအရေအတွက်သည် ရွှီချင်း၏ မျှော်လင့်ထားမှုထက် ကျော်လွန်နေသည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ ရွှီချင်းသည် ထိုပင့်ကူထံမှ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုနှင့် တူညီသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသည်။
၎င်းက အစစ်အမှန် ကောင်းကင်ဘုံတာအိုမဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် သန့်စင်ခံရပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံတာအိုဖြစ်လာနိုင်သော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။
“ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်အရေအတွက်က ငါးသန်းပြည့်တော့မယ်… အပြင်လောကမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ ဝါးမျိုခြင်းကို လုပ်ဆောင်ပြီး ဝိညာဉ်ချည်မျှင်တွေကို တိုးပွားလာအောင် လုပ်ဖို့က အကန့်အသတ်ရှိတယ် ”
“ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာကတော့… အရမ်းသင့်တော်တယ် ”
ရွှီချင်းသည် နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြေးလာနေကြသော ပင့်ကူများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်လေရာ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
မုန်တိုင်းက ဝုန်းခနဲ မြည်သွားပြီး လှည့်ပတ်သွားသည့်အခါ ပင့်ကူတစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင်သည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ မုန်တိုင်းဆီသို့ မြန်ဆန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့က စူးရှသော မြည်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး မုန်တိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
စုစုပေါင်း ပင့်ကူ(၁၇)ကောင်ရှိသည်။
၎င်းတို့အားလုံးက မုန်တိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခိုက် အော်ဟစ်သံများနှင့် ငိုကြွေးသံများက ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ မုန်တိုင်းထဲမှ ပြေးထွက်လာရန် ကြိုးစားနေသည့် ပင့်ကူတစ်ကောင်ပင် ရှိသည်။
သို့သော်လည်း အလွန်နောက်ကျသွားချေ၏။ မုန်တိုင်းထဲမှ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်အရေအတွက်သည် ခြောက်သန်းကျော်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ မုန်တိုင်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဘီလူးတစ်ကောင်၏ ပါးစပ်ပေါက်သဖွယ် ကျယ်ပြောသွားပြီး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသော ပင့်ကူကို တစ်ကိုက်တည်း ဝါးမျိုပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သွေးနီရောင်ဝိညာဉ်ချည်မျှင် ခြောက်သန်းကျော်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မုန်တိုင်းသည် မြန်ဆန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ရွှီချင်း၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်ဖွဲ့စည်းသွားသည်။
အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း နောက်ထပ် မည်သည့်ပင့်ကူမှ ထွက်ပေါ်မလာတော့ကြောင်း မြင်သွားသောအခါ ရွှီချင်းသည် အနည်းငယ် နောင်တရသွားသည်။ သို့မှသာ သူက ခေါင်းဆောင်ရှိသော ပုလင်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဖွင့်လိုက်သည်။
အပြာရောင်ပိုးကောင်များသည် ပုလင်းထဲမှ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပျံသန်းထွက်လာပြီး အတူတကွ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ၎င်းတို့က အရည်ပျော်နေသော ဖယောင်းတိုင်လူသားနှင့် ဆင်တူသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ယင်းတို့က ဖြည်းညင်းစွာ စုပုံသွားပြီး ခေါင်းဆောင်၏ ရုပ်အသွင်သဏ္ဍာန်ကို ပြန်ဖွဲ့စည်းသွားသည်။
အကယ်၍ တခြားလူများသာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့သွားမည်ဆိုလျှင် ၎င်းကို ထူးဆန်းသော သက်ရှိတစ်ကောင်ဟု ထင်မြင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ရွှီချင်းသည် ယင်းကို နေသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။
ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပွင့်သွားသည်။ သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်သွားသောအခါ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးသည် ဝင်းလက်တောက်ပသွားသည်။ ထို့နောက် သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ရယ်လိုက်သည်။
“ ဟား ဟား… နောက်ဆုံးတော့ ငါအထဲရောက်လာပြီ ”
“ ချင်းလေး… ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိနေရာက ငါတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်နဲ့ အရမ်းနီးကပ်တယ် ”
“ ဟား ဟား… ဒီတစ်ကြိမ် အရမ်းအန္တရာယ်များတာပဲ… စောစောတုန်းက ဒွိလိင်အဖွားကြီး မီးလျှံနေက မင်းကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ ငါ့ကို ရှာတွေ့သွားတော့မလို့ ”
“ ကံကောင်းစွာပဲ ငါက ကြိုပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို တိုက်ရိုက် ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့တယ် ”
ခေါင်းဆောင်က ပိုပြီးစကားပြောလေ ပိုပြီးစိတ်လှုပ်ရှားလာလေဖြစ်သည်။ သူက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလေ့လာလိုက်သည်။
“ ဟုတ်တယ် အဲ့ဒါပဲ… ပိုင်ရှင်မရှိတဲ့ ရှေးဦးနတ်ဘုရားနယ်မြေ ”
“ သွားကြစို့ ချင်းလေး… ငါ့နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့ပါ ”
ခေါင်းဆောင်သည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အရှေ့သို့ ပြေးသွားသည်။ ဤသည်မှာ သူက ဤနေရာဖြင့် အလွန်ရင်းနှီးသည့်အလားပင်။
ရွှီချင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်၏ အပြုအမူကို ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်က ယခင်ဘဝမှာ ဤနေရာသို့ ရောက်ခဲ့ဖူးကြောင်း သူသိလိုက်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် ကိစ္စကြီးသည် ယခင်တစ်ခေါက်တုန်းကနှင့် အတူတူဖြစ်နိုင်သည်။ သူက ယခင်ဘဝမှာ မပြီးမြောက်ခဲ့သော ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ချင်သည်။
ရွှီချင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အမှန်မှာ ခေါင်းဆောင်က သူ့အသက်ကို စတေး၍ ကိစ္စများအား ဆောင်ရွက်ခြင်းကို မည်သို့ကြောင့် သဘောကျရကြောင်း သူနားမလည်သည့် အခိုက်အတန့်များ ရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူက ဘဝအဆက်ဆက်တိုင်း သေခြင်းတရားနှင့် ဆော့ကစားနေသည့်အလားပင်။
သူမသေမချင်း ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရသည်ကို မရပ်တန့်မည့်သဘော ရှိသည်။
ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ရွှီချင်းသည် ပိုပြီးသတိထားလာသည်။ သူက ဤတစ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်မည့် ခေါင်းဆောင်၏ ကိစ္စကြီးတွင် သေချာပေါက် မပါဝင်ရန် သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်သည်။
ထိုသို့တွေးနေရင်း ရွှီချင်းသည် ခေါင်းဆောင်၏ အနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
ခေါင်းဆောင်သည် အရှိန်မြှင့်တင်နေရင်း တည်နေရာကို ဆက်ပြီး မှတ်သားလိုက်သည်။ သူက ပင့်ကူအိမ်များ၏ အက်ကွဲကြောင်းများမှတဆင့် ရွှီချင်းကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ခုနစ်ရက်ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ထိုခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်၏ ပြိုင်ပွဲဝင်သူများသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှ ဧရိယာအသီးသီးဆီသို့ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ တချို့သည် နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှ သက်ရှိများကို အမဲလိုက်နေကြပြီး တချို့သည်တော့ ပြန်လည်အမဲလိုက်ခံနေကြရသည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြိုင်ပွဲဝင်သူအားလုံးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနိုင်မည်ဆိုလျှင် သေကြေပျက်စီးမှုများက နေရာတိုင်းနီးပါးမှ ထွက်ပေါ်လာနေကြောင်း ရှာတွေ့လိမ့်မည်။
ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲတွင် သက်ရှိအများအပြား ရှိသည်။ ထို့ပြင် မည်သည့်သက်ရှိမဆို အံ့ဖွယ်ထူးခြားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည့် ကျင့်ကြံသူများသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိကြသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်ပြီး အမဲလိုက်နိုင်ကြသည်။
ထို့ပြင် ဤနေရာမှ ဒြပ်နှောများသည် အလွန်အမင်း ထူထဲသည်။ ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လုံးဝမရှိပေ။
မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မဟုတ်သည့် တခြားမျိုးနွယ်စုများအတွက်တော့ ယင်းက ကြီးမားသော ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်သည် နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ပူဇော်သော မျိုးနွယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့က ဒြပ်နှောများအပေါ် အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ အမှန်မှာ သူတို့က ဒြပ်နှောများကိုပင် အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။
သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတချို့ ရှိသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းတို့ဖြင့် တွေ့ဆုံသွားမည်ဆိုလျှင် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး အလွန်နည်းပါးလိမ့်မည်။
ဥပမာ ပထမဆုံး သူတို့တွေ့ဆုံခဲ့သော နှုတ်ခမ်းမွှေးနှင့်ငါး ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် ဥပမာတစ်ခုမှာ ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲတွင် ပင့်ကူအိမ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရသော အပျက်အစီးကြယ်ဂြိုလ်များ ဖြစ်သည်။
တချို့အပျက်အစီးကြယ်ဂြိုလ်များသည် တုန်ယင်သွားကြပြီး ကြယ်ဂြိုလ်၏ မျက်နှာပြင်သည် အပြင်းအထန် လှုပ်ခါသွားလေ့ ရှိသည်။ ထိုသို့လှုပ်ခါသွားသည့်အခါတိုင်း ဧရာမမျက်လုံးများသည် ကြယ်ဂြိုလ်များ၏ အတွင်းပိုင်းထဲမှ ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိသည်။
ထိုမျက်လုံးများသည် အဖြူရောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အကြည့် ကျရောက်သွားသည့်နေရာတိုင်း ပင့်ကူအမျှင်များက ချက်ချင်း ပေါ်လျှိုးလာလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့က မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည့်အခါတိုင်း ၎င်းတို့၏ အကြည့်အတွင်းမှာရှိသော သက်ရှိများသည် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းများဖြင့် သေဆုံးသွားရလိမ့်မည်။
“ အဲ့ဒါက အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခြင်းမျက်လုံးပဲ… နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက သက်ရှိတွေက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးသက်ရောက်ခံရပြီး သန္ဓေပြောင်းလဲသွားကြတယ်… ကြယ်ဂြိုလ်တွေတောင် ချွင်းချက်မဟုတ်ဘူး ”
“ ငါ့အရင်ဘဝမှာ အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခြင်းမျက်လုံးတစ်လုံးကို ငါ့နဖူးထဲကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ခဲ့ဖူးတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါကျရှုံးသွားခဲ့တယ် ”
ခေါင်းဆောင်သည် အနည်းငယ် နောင်တရနေပုံပေါ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ အရှေ့တွင် အပျက်အစီးကြယ်ဂြိုလ်တစ်လုံး ရှိသည်။ ကြယ်ဂြိုလ်သည် တုန်ယင်သွားပြီး ဧရာမမျက်လုံးတစ်လုံးက ကြယ်ဂြိုလ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမမျက်လုံးသည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ကြည့်ရှုနေလေရာ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားဟန် ရသည်။ ၎င်းက ချက်ချင်း ဘေးသို့ လှည့်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်ရှိသော ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
အဖြူရောင်မျက်လုံးက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ခေါင်းဆောင်သည် ကိုယ်ပျောက်ပစ္စည်းတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လိုက်ပြီး ရွှီချင်း၏ လက်ပေါ်မှာ ဖိချလိုက်သည်။
ရွှီချင်းသည် မငြင်းဆန်ပေ။ ကိုယ်ပျောက်အမှတ်အသားတစ်ခုက သူ၏ လက်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု သူခံစားမိသွားသည်။ ထိုအမှတ်အသားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ဤနေရာသို့ အာရုံစိုက်နေသော ဧရာမမျက်လုံးဖြူသည် အဝေးသို့ အကြည့်ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။
ရွှီချင်းသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ စကားလုံးမဲ့ ကျောက်တုံးကျမ်းစာကို မင်းမှတ်မိလား… ငါ့ကို ယုံစမ်းပါ ချင်းလေး… ဒီတစ်ကြိမ် ငါသေချာ ပြင်ဆင်ထားပါတယ် ”
ခေါင်းဆောင်သည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောပြီး ရွှီချင်း၏ အရှေ့မှာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
ရွှီချင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်က သူ့သရုပ်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး ကြိုးစားပမ်းစား ရယူခဲ့ရသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို သူတွေးလိုက်သည်။
စကားလုံးတစ်လုံးသည် ‘ မဟုတ်ဘူး ’ဖြစ်ပြီး တခြားတစ်လုံးသည် ‘ စကားလုံး ’ ဖြစ်သည်။
“ အဲ့ဒီစကားလုံးတွေက ငါတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ပေးပြီး ဒီနေရာက အန္တရာယ်တချို့ကို လျစ်လျူရှုနိုင်စေလိမ့်မယ်”
“ သွားကြစို့… ငါတို့ရဲ့ ခရီးစဉ်က အခုကစပြီး အများကြီး ပိုအဆင်ချောလာလိမ့်မယ်… ငါတို့ရဲ့ ပထမပန်းတိုင်က အရှေ့မှာ ”
ခေါင်းဆောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အရှေ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။
ရွှီချင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အနောက်မှ လိုက်သွားသည်။
ခုနစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ပင့်ကူအိမ်အများကြီးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် ထူးခြားသော ဧရိယာတစ်ခုသည် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယင်းက အနီရောင်ပင်လယ်ဖြစ်သည်။
ပင်လယ်ရေသည် ထူးဆန်းသည်။ ယင်းက အေးခဲနေပြီး အဆုံးမဲ့သည်။
ရံဖန်ရံခါ ဧရာမကမာခွံများသည် ပင်လယ်၏ အနက်ပိုင်းထဲမှ မြှောက်တတ်လာလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့က မျှော်စင်တစ်ခုပမာ ပေတစ်သိန်းအလျား ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် မကြာခဏဆိုသလို လင်းယုန်နှင့်တူသော ဧရာမသားရဲဦးခေါင်းများက ကမာခွံများ၏ အတွင်းပိုင်းထဲမှ အပြင်သို့ တိုးထွက်လာလိမ့်မည်။
ခေါင်းဆောင်သည် အရှေ့သို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ ငါတို့ရောက်ပြီ ချင်းလေး… အဲ့ဒါက ငါတို့ရဲ့ ပထမပန်းတိုင်ပဲ… ”