ပေဖန်းခေတ်နှင့် သစ်စိမ်းဘိုးဘေး

တစ်ချိန်တည်းမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှ အင်ပါယာသင်္ချိုင်းရှိရာ ကြယ်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် အင်ပါယာသင်္ချိုင်းတောင်၏ အပြင်ဘက်၌ လပူဇော်ရုပ်တုများက ပြန်အသက်ဝင်လာပြီး လူမျက်နှာသစ်ပင်များက အော်ဟစ်ညည်းညူနေကြစဉ်၊ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဝဲကတော့က ကြမ်းတမ်းစွာ လှည့်ပတ်နေစဉ် အဆုံးမဲ့သော မုန်တိုင်းသည် ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

ဤသည်မှာ ကမ္ဘာဖျက်ကပ်ဘေး သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံအပြစ်ဒဏ်က ဆင်းသက်လာနေသည့်အလားပင်။ ကြယ်ဂြိုလ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်နေသည်။

အော်ဟစ်ညည်းညူသံများနှင့် လေကြမ်းတိုက်ခတ်သံများသည် လောကတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

“ ယီးပဲ… ဘယ်ခွေးမသားက ဒီနေရာက နတ်ဘုရားအစီအရင်တွေကို အသက်သွင်းလိုက်တာလဲ ”

မုန်တိုင်းထဲတွင် သားရေရွက်ဖျင်တဲတစ်လုံး ရှိသည်။ လူတစ်ယောက်သည် ရွက်ဖျင်တဲထဲမှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

ထိုရွက်ဖျင်တဲကို ပြုလုပ်ထားသော သားရေသည် အလွန်ထူးဆန်းသည်။ ယင်းက မည်သည့်သားရဲထံမှဖြစ်ကြောင်း မသိရသော်လည်း မုန်တိုင်းဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သည်။

လေကြမ်းတိုက်ခတ်လာသည့်အခါတိုင်း ယင်းက ဤရွက်ဖျင်တဲနားမှာ အေးခဲသွားလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ယင်းက ဖန်းရှီရွှမ်း၏ နှလုံးကို မတည်ငြိမ်စေပေ။ ရွက်ဖျင်တဲထဲတွင် သူက အံကြိတ်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ရန်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှ သက်ရှိများကို အမဲလိုက်ရန် ဖြစ်သည်။ သူ့အစီအစဉ်၏ အဓိကသော့ချက်သည် ဤကြယ်ဂြိုလ်ပေါ်မှ အင်ပါယာသင်္ချိုင်းဖြစ်သည်။

ယင်းကို သူ့မိသားစုက အချိန်အကြာကြီး ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မည်သည့်နေရာမှမသွားဘဲ ဤနေရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဤကြယ်ဂြိုလ်က အသက်ဝင်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် အင်ပါယာသင်္ချိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူစီစဉ်ထားသော နည်းလမ်းသည် အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်ရှိလာသည်။

“ စွန့်စားမှပဲ ရတော့မယ် ”

ဖန်းရှီရွှမ်းသည် အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ သူက လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ချိပ်တံဆိပ်လက်ဟန်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

အမှန်မှာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ဤကြယ်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် တခြားလူနှစ်ယောက်သည်လည်း တူညီသော အရာကို ပြုလုပ်နေကြသည်။ သူတို့သည်လည်း ဤနေရာမှ နတ်ဘုရားအစီအရင်များအား အသက်သွင်းခဲ့သည့် လူကို ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

ထိုနှစ်ယောက်သည် ထုန်ရှီရှန်းနှင့် ထျန်းမိုဇီဖြစ်သည်။

ထျန်းမိုဇီသည် ဤနေရာသို့ အရင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ထုန်ရှီရှန်းသည်တော့ ဂျယ်လီငါးကြောင့် တန်ဖိုးကြီး ပေးချေပြီးမှသာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ရွှမ်မီးလျှံအပါအဝင် မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်၏ ထိပ်ဆုံးလေးယောက် မဟာကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံများက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ထို့ပြင် အင်ပါယာသင်္ချိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူတို့အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများသည် ကွဲပြားခြားနားသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် သူတို့အနောက်မှ အင်အားစုများက ထိုအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကြယ်ဂြိုလ်၏ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် အင်ပါယာသင်္ချိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူတို့အခက်တွေ့နေကြသည်။ ထိုအတွက် သူတို့ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးက အလွန်ကြီးမားသလို သူတို့တွေ့ကြုံရမည့် အန္တရာယ်များကလည်း ပိုပြီးဆိုးဝါးလာလိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့သုံးယောက်၏ ကျိန်ဆဲခံနေရသော ရွှီချင်းသည် ဒုတိယနတ်ဘုရားရတနာသိုက်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သတ္တမမြောက်ဝဲကတော့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူက ဝဲကတော့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခိုက် အလွှာတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားသည့်အလား ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယင်းက အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ဖြစ်ပြီး မည်းမှောင်သည်။ ထို့ပြင် ယင်းက အေးစက်ပြီး မရင်းနှီးပေ။

အာရုံခံစားမှုအားလုံးက ဤအမှောင်ထုထဲမှာ ဖယ်ရှားခံရမည့်သဘော ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် ဦးတည်ရာမရှိသလို လမ်းကြောင်းလည်း မရှိပေ။ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်လည်း မရှိပေ။

သူ၏ အသိစိတ်သည်ပင် နှေးကွေးသွားဟန် ရ၏။ သူမြင်သမျှ အာရုံခံမိသမျှ အရာအားလုံးသည် အမှောင်ထုချည်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှ ဥပဒေသများနှင့် နိယာမများသည် အပြင်လောကနှင့် ခြားနားသည်။

ဤနေရာမှာ အိပ်ငိုက်ခြင်းနှင့် ပျင်းရိခြင်းသည်သာ ဥပဒေသများဖြစ်ပုံပေါ်သည်။ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသော မည်သူမဆို ဤနေရာ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် သက်ရောက်ခံရလိမ့်မည်။

ရွှီချင်းသည်လည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

ဤအမှောင်ထုထဲတွင် သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက အားနည်းသွားသည်။ သူ၏ အတွေးများက တဖြည်းဖြည်း ငိုက်မျဉ်းလာသည်။ သူ၏ ဒုတိယနတ်ဘုရားရတနာသိုက်ထဲမှ ထုတ်လွှတ်နေသော လိုအင်ဆန္ဒသည်သာ တိတ်ဆိတ်နေသော ဤလောကထဲတွင် ပိုပြီးအားကောင်းလာသည်။

ယင်းက အပြင်းအထန် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်ဘောလုံးတစ်လုံးနှင့် ဆင်တူပြီး ရွှီချင်း၏ စိတ်အာရုံကို လမ်းပြပေးနေသည်။

ထိုစိတ်အာရုံကို အားပြု၍ ရွှီချင်းသည် အရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားသည်။ သူက ဤအမှောင်ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရေကူးနေသော ငါးတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူသည်။

အချိန်မည်မျှကုန်ဆုံးသွားကြောင်း မသိရပေ။ ယင်းက ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလို မျက်တောင်တစ်ခတ်အချိန်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။ ဒုတိယနတ်ဘုရားရတနာသိုက်ထဲမှ လိုအင်ဆန္ဒက အလွန်အမင်း အားကောင်းလာသည်နှင့်ချက်ချင်း ထိုငါးသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထဲမှ ခုန်ထွက်သွားသည်။

၎င်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ထွန်းလင်းတောက်ပသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကြယ်တာရာကောင်းကင်က ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ပုံရိပ်ပြန်လာသည့်အခါ သူ၏ အာရုံခံစားမှုက နဂိုအတိုင်း ပြန်ကောင်းမွန်သွားသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံသည် ပြန်လည်နိုးကြားလာပြီး အိပ်ငိုက်သော အတွေးများကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူက ကြယ်တာရာကောင်းကင်ပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေသော ဧရာမပုံရိပ်နှစ်ခုကို မြင်သွားသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဧရာမသစ်ပင်ဖြစ်ပြီး အသက်ဓာတ်နှင့် ကနဦးမူလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ဧရာမသတ္တဝါတစ်ကောင်ရှိပြီး ၎င်းက ကပ်ဘေးနှင့် နတ်ဆိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

သစ်ပင်သည် အလွန်ကြီးမားလေရာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ တစ်ဝက်နီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ၎င်းက အလွန်ထူထဲပြီး သစ်ပင်၏ အကိုင်းအခတ်များပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မှော်သင်္ကေတများ ရှိသည်။ မှော်သင်္ကေတတစ်ခုစီမှာ ဥပဒေသများနှင့် မဟာတာအိုပါရှိဟန် ရ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာ တာအိုသစ်သီးများက ဧရာမသစ်ပင်ပေါ်မှာ ကြီးထွားနေကြောင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်။ တာအိုသစ်သီးတစ်လုံးစီသည် ကြယ်တစ်လုံး၏ အရွယ်အစားရှိသည်။ သို့မဟုတ် ယင်းတို့က အစစ်အမှန်ကြယ်များ ဖြစ်ဟန်ရသည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင် သစ်ပင်၏ ထိပ်ဖျားသည် အဆုံးမဲ့စွာ ရှည်ထွက်နေပြီး လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်သော ခံစားမှုကို ပေးသည်။ သစ်ပင်၏ ရှည်လျားသော အမြစ်များသည်တော့ ဟင်းလင်းပြင်၏ အနက်ပိုင်းထဲထိ ဆန့်တန်းနေကြသည်။ ဤသည်မှာ အမြစ်များက စကြာဝဠာကို ထောက်ပံ့ပေးထားသည့်အလားပင်။

သို့သော်လည်း အမြစ်များသည် ရောင်ဝါတောက်ပခြင်း မရှိပေ။ အများစုသည် ခြောက်သွေ့နေသည်။ အမြစ်များနှင့် သစ်ကိုင်းများသာ ခြောက်သွေ့နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သစ်ပင်ပေါ်မှ ကြယ်များသည်လည်း ရှုံ့တွနေကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်း၏ အသက်ဓာတ်က ခမ်းခြောက်နေသည့်အလားပင်။

သစ်ပင်က ခြောက်သွေ့နေသည့်တိုင် ၎င်း၏ အကိုင်းအခတ်များက ဖော်မပြနိုင်သော အံ့မခန်းအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲပင်။ ထိုအရှိန်အဝါသည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို လှုပ်ခါသွားစေပြီး စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။

ဧရာမသတ္တဝါသည်လည်း ထို့အတူ အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ ၎င်းက ကြယ်တာရာသစ်ပင်ကဲ့သို့ မကြီးမားသော်လည်း သစ်ပင်၏ တစ်ဝက်ခန့် ရှိနေဆဲပင်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နွားတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူသည်။ ပြင်းထန်သော အဆိပ်မြူခိုးက ၎င်းကို ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ လွှမ်းခြုံထားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအဆိပ်မြူခိုးကို ဖောက်ထွင်းပြီး အနီးကပ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ၎င်း၏ အမွှေးတစ်မျှင်စီမှာ အလောင်းတစ်လောင်းကို ချည်နှောင်ထားကြောင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်။ ၎င်းက ထိုအလောင်းများကို စစ်ချပ်ဝတ်သဖွယ် ဝတ်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်လေရာ ၎င်းအား မြင်ရသူတိုင်းသည် အလိုအလျောက် ကြောက်မိသွားလိမ့်မည်။

၎င်း၏ ဦးခေါင်းသည် အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေလေရာ မိစ္ဆာဆန်ပြီး ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသည်။

၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော မျက်လုံးသည် မျက်နှာတစ်ဝက်ခန့်ကို နေရာယူထားသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှ သူငယ်အိမ်သည် ထောင်လိုက်ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး အဆုံးမဲ့သော နတ်ဆိုးစိတ်ဆန္ဒကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်း၏ အမြှီးသည် ဧရာမစပါးအုံးမြွေတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူပြီး ကြယ်များကို ရစ်ပတ်ထားသည်။ ရံဖန်ရံခါ ၎င်း၏ ဟိန်းသံသည် ကြယ်များကို ကြေမွပျက်စီးသွားစေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဧရာမသတ္တဝါသည် ကြယ်တာရာသစ်ပင်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသည်။ ၎င်းတို့တစ်ယောက်စီသည် အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ် တိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ စွမ်းအင်အားလှိုင်းများသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြယ်များကို ကြေမွပျက်စီးသွားစေပြီး ကမ္ဘာဖျက်ကပ်ဘေးကို လှုံ့ဆော်နေကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို အဝေးမှ ကြည့်ရှုနေသော ရွှီချင်းသည်လည်း တုန်ယင်သွားသည်။

ကြယ်တာရာသစ်ပင်သော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် ဧရာမသတ္တဝါသော်လည်းကောင်း ၎င်းတို့သည် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ နတ်ဘုရားများသဖွယ် တည်ရှိမှုများဖြစ်ကြသည်။ သူက ၎င်းတို့ထံမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို မခုခံနိုင်ပေ။

၎င်းတို့က မည်သို့ကြောင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြောင်း သူမသိပေ။ သို့သော်လည်း ဒုတိယနတ်ဘုရားရတနာသိုက်ထဲမှ လိုအင်ဆန္ဒကြောင့် ဧရာမသတ္တဝါက ထိုလိုအင်ဆန္ဒ၏ ဇစ်မြစ်ဖြစ်ကြောင်း ရွှီချင်း သိသွားသည်။

ရွှီချင်း၏ အကြည့်က ကြယ်တာရာကောင်းကင်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း ဧရာမသတ္တဝါ၏ စပါးအုံးမြွေအမြှီးသည် လှုပ်ယမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ မြွေမျက်လုံးသည် ရွှီချင်းပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျရောက်လာသည်။ ထို့နောက် စပါးအုံးမြွေသည် ရွေ့လျားသွားပြီး ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ ၎င်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရွှီချင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

စပါးအုံးမြွေသည် ရွှီချင်းနှင့် သူ့ဘေးမှ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ဝါးမျိုရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည် မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်း အနောက်ဆုတ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ကြယ်တာရာသစ်ပင်သည် မသိမသာ လှုပ်ယမ်းသွားပြီး ဧရာမသစ်ရွက်တစ်ရွက်က ရွှီချင်း၏ အရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသစ်ရွက်သည် ကုန်းမြေတစ်ခု၏ အရွယ်အစား ရှိသည်။ သစ်ရွက်၏ ဧရိယာအများစုက ခြောက်သွေ့နေသော်လည်း ယင်း၏ (၂၀)ရာခိုင်နှုန်းက အသက်ဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲပင်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ယင်းက လှေတစ်စင်းပမာ ကွေးညွတ်သွားပြီး ရွှီချင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားက ဆင်းသက်လာသည်။ ရွှီချင်း၏ အမြင်အာရုံသည် ဝေဝါးသွားသည်။ သူ၏ နားထဲမှ စပါးအုံးမြွေ၏ ဟိန်းသံသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးညင်းလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏ အရှေ့မှ အရာအားလုံးက ပြန်ကြည်လင်သွားသည့်အခါ ကြယ်တာရာကောင်းကင်သည် မရှိတော့ပေ။ ကြယ်တာရာသစ်ပင်သည်လည်း မရှိတော့သလို ဧရာမသတ္တဝါသည်လည်း မရှိတော့ပေ။

ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ လောကတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုလောကသည် မီးခိုးရောင်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်သည်လည်း မီးခိုးရောင်ဖြစ်သည်။ သူမြင်နေသမျှ အရာအားလုံးသည် ပါးလွှာသော မြူခိုးအလွှာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် မည်သည့်သက်ရှိမှ မရှိပေ။ မြူခိုးထဲမှာ အပျက်အစီးများသာ ရှိသည်။

ရွှီချင်း၏ နှလုံးသည် အေးခဲသွားသည်။ သူ၏ အကြည့်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် သူ၏ အသိစိတ်က လှုပ်ခါသွားသည်။

သတ္တမမြောက်ဝဲကတော့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း သူတွေ့ကြုံခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများကို ရွှီချင်းက ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ တိတ်ဆိတ်ပြီး အေးစက်သော ဟင်းလင်းပြင်သော်လည်းကောင်း ကြယ်တာရာသစ်ပင်နှင့် ဧရာမသတ္တဝါတို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်သော်လည်းကောင်း ယခု သူ့အရှေ့မှ လောကသော်လည်းကောင်း ယင်းတို့အားလုံးက အစစ်အမှန်မဟုတ်ကြောင်း သူခံစားမိသွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဒုတိယနတ်ဘုရားရတနာသိုက်က ထုတ်လွှတ်နေသော လိုအင်ဆန္ဒသည်သာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ဟန် ရ၏။

“ အဲ့ဒီဧရာမသတ္တဝါက တားမြစ်အဆိပ်နတ်ဘုရားရတနာသိုက်ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့တဲ့ ဇစ်မြစ်ပဲ… သစ်ရွက်ကတော့… ”

ရွှီချင်းက မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ ဤလောကက သစ်ရွက်အတွင်းမှာရှိနေခြင်းလော သို့မဟုတ် ဝဲကတော့ခရီးစဉ်၏ နောက်ထပ် မှတ်တိုင်တစ်ခုလော သူမသိပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရွှီချင်းက သူ၏ အတွေးများကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မြူခိုးကို မကြည့်ခင် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး မီးခိုးရောင်ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုမြူခိုးသည် အဆိပ်ဖြစ်သည်။

ရွှီချင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ခုနစ်ရက်ကြာပြီးနောက် အဆိပ်မြူခိုးနှင့် အပျက်အစီးများသာရှိသော ဤလောကထဲမှာ ရွှီချင်း၏ ပုံရိပ်သည် ရှည်လျားသော စေတီအပျက်တစ်ခုပေါ်မှာ ရပ်နေသည်။

“ ဒီနေရာက ခြောက်သွေ့နေပြီး အသက်ဓာတ်လုံးဝမရှိဘူး… ဒီနေရာက သစ်ရွက်ထဲက လောကဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်းများတယ်… ”

“ ဒီလောကကို ခြောက်သွေ့သွားစေတာက အဆိပ်မြူခိုးပဲ ”

“ အတိတ်မှာ ဒီလောကက အသက်ဓာတ်နဲ့ စိမ်းလန်းစိုပြည်ခဲ့လောက်တယ်… ဒါပေမဲ့ အခုတော့… အပျက်အစီးလောကဖြစ်သွားပြီ ”

ရွှီချင်းသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်က အဆိပ်မြူခိုးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အပျက်အစီးများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူက ပျက်စီးနေသော လမ်းများ၊ အဆောက်အဦးအပျက်များကြားမှ အရိုးစုများ၊ စေတီအပျက်များ၊ ပြိုကျပျက်စီးနေသော ရှေးခေတ်ဘုရားကျောင်းများနှင့် ရုပ်တုအကျိုးအပဲ့များကို မြင်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် ဤလောကကြီးက ကပ်ဘေးဖြင့် မတွေ့ကြုံခင် မည်မျှတိုးတတ်ကြီးပွားခဲ့ကြောင်း သူစိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခု ထိုအရာအားလုံးက အပျက်အစီးဖြစ်သွားသည်။

ရွှီချင်းသည် နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက အကြည့်ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး စေတီအပျက်၏ အရှေ့မှ ကျောက်ပြားအပိုင်းအစများကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ထိုကျောက်ပြားအပိုင်းအစများသည် လေထဲသို့ မြှောက်တတ်သွားကြပြီး အစီအစဉ်တကျ ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပေတစ်သောင်းရှည်လျားသော ဧရာမကျောက်ပြားတစ်ခုက လေထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းတို့က မညီမညာ ပေါင်းစည်းထားသော်လည်း လက်ကျန်အလင်းရောင်တချို့ကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲပင်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် အဆိပ်မြူခိုးဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသော ဤလောကထဲမှာ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အလင်းရောင်တစ်စွန်းတစ်စ ထွက်ပေါ်လာဟန် ရ၏။

အကြွင်းအကျန်အလင်းရောင်က လှည့်ပတ်သွားသည့်အခါ မှော်သင်္ကေတများသည် ကျောက်ပြားပေါ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

မှော်သင်္ကေတများသည် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အနံ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံက ယင်းတို့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည့်အခါ အသိပညာဗဟုသုတကို ရရှိနိုင်လိမ့်မည်။

ယင်းက ဤလောက၏ သမိုင်းကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ဤလောကကို ပေဖန်းခေတ်ကောင်းကင်ဟု ခေါ်သည်။ ယင်းက အင်မော်တယ်အင်ပါယာ၏ လက်အောက်မှ ကောင်းကင်ကိုးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ်အင်ပါယာသည် သစ်စိမ်းဘိုးဘေးကို ပေဖန်းခေတ်ကောင်းကင်၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုအဖြစ် ချီးမြှင့်မြှောက်စားခဲ့ပြီး ဤလောကနှင့် သက်ရှိအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်စေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်အင်ပါယာက သေဆုံးသွားပြီး ပြင်ပနတ်ဘုရားများက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ ကောင်းကင်ကိုးခုသည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များက ဤလောကကို ညစ်ညမ်းစေခဲ့ပြီး ဤလောက၏ စွမ်းအင်ကို အဆိပ်သင့်စေခဲ့သည်။ ယင်းက ကြီးမားသော ကပ်ဘေးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က ပေဖန်းခေတ်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားကာ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကို အားနည်းစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကို ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

ဤလောကထဲမှ သက်ရှိအများစုသည် ရောဂါကပ်ဘေးဆိုက်၍ သေဆုံးသွားကြသည်။

ထိုအတောအတွင်းမှာ ကြိုးစားတွန်းလှန်ခဲ့သူများလည်း ရှိခဲ့သည်။ သူတို့က ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် သုံးကြိမ်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အကြိမ်တိုင်း ကျရှုံးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားမှုတွင် ဤလောက၏ အရှင်သခင်သည် သူ၏ အစွမ်းအားလုံးကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းမှတဆင့် အစွမ်းထက် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်က ဤလောကထဲသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းသည် အဖြူရောင်နွားဦးခေါင်းဖြစ်ပြီး အမြှီးသည် စပါးအုံးမြွေဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လောကသည် ညှိုးခြောက်သွားပြီး ကောင်းကင်သည် ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။

စေတီအပျက်ပေါ်တွင် ရွှီချင်းက မှော်သင်္ကေတများကို အာရုံခံကြည့်နေလေရာ ဤလောက၏ ဇစ်မြစ်နှင့် ပျက်စီးသွားရသည့် အကြောင်းအရင်းကို နားလည်သွားသည်။ ထိုထဲမှာ ဖော်ပြထားသော အင်မော်တယ်အင်ပါယာဆိုသူက အင်ပါယာသင်္ချိုင်းထဲမှာ မြှပ်နှံထားသော ဘိုးဘေးအင်ပါယာဖြစ်ကြောင်း သူခန့်မှန်းနိုင်သည်။

“ ပေဖန်းခေတ်… သစ်စိမ်းဘိုးဘေး… ”

ရွှီချင်းသည် ကြယ်တာရာသစ်ပင်ကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

နတ်ဆိုးသားရဲသည်တော့ ၎င်းက ကြယ်တာရာကောင်းကင်ပေါ်မှာ သူမြင်တွေ့ခဲ့သော ဧရာမသတ္တဝါနှင့် အတူတူဖြစ်သည်။

တစ်ခဏကြာ တွေးတောပြီးနောက် ရွှီချင်းသည် တခြားအပြောင်းအလဲများ ထွက်ပေါ်လာဦးမည်လော စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း မည်သည့်အပြောင်းအလဲမှ ဖြစ်ပေါ်မလာချေ။ ထို့ကြောင့် သူက သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ တိုးညင်းပြီး အိုမင်းသော အသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမှန်မှာ ထိုအသံသည် နေရာတိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းက မှော်သင်္ကေတများထံမှလည်းကောင်း၊ စေတီအပျက်ထံမှလည်းကောင်း ဤလောကထဲရှိ အရာဝတ္ထုများထံမှလည်းကောင်း ထွက်ပေါ်လာနေပြီး ရွှီချင်း၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ အဲ့ဒီနတ်ဆိုးသားရဲကို မင်ဖေးလို့ ခေါ်တယ် ”

“ အင်မော်တယ်လောကက ပျက်စီးသွားပြီး ပြင်ပနတ်ဘုရားတွေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့အခါမှာ သက်ရှိတွေက သေကြေပျက်စီးသွားကြတယ်… မင်ဖေးက သေဆုံးသွားတဲ့ သက်ရှိတွေရဲ့ မကောင်းတဲ့ စိတ်ခံစားချက်(၇)မျိုးကနေ ဖြစ်တည်လာတာပဲ ”

“ အပြင်လောကက မိတ်ဆွေလေး… အင်မော်တယ်အင်ပါယာ သေဆုံးပြီးနောက်မှာ မင်းက ဒီနေရာကို ဝင်ရောက်လာတဲ့ ပထမဆုံးကျင့်ကြံသူပဲ… ”

“ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကူညီပေးပါ ”

ရွှီချင်း၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်သည်။ သူက မအံ့ဩပေ။ သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ကာ တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

“ ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ ”

“ အင်မော်တယ်အင်ပါယာက ငါ့ကို သစ်စိမ်းဘိုးဘေးလို့ နာမည်ချီးမြှောက်ခဲ့ပြီး ပေဖန်းခေတ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်စေခဲ့တယ်… ငါက ဒီလောကရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုပဲ ”

အိုမင်းသော အသံသည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။