စင်ပေါ်တတ်ခြင်း

ပြပွဲက နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာစဉ် နေနတ်ဘုရား၏ အသံသည် လှိုင်းလုံးများသဖွယ် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဤအပျက်အစီးလောကကြီးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

မုန်တိုင်းသည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ဧရိယာတစ်လျှောက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ယင်းက ပင့်ကူအိမ်များထဲမှာ ကပ်ညိနေသော ကြယ်တာရာမြေကြီးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ သို့ဖြစ်၍ နတ်ဘုရားနယ်မြေက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် နေရာတစ်နေရာတွင်ရှိသော အပျက်အစီးကြယ်များကြားထဲ၌ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်က အကောင်းတိုင်း ကျန်ရှိနေသော်လည်း ယင်းပေါ်မှ မှော်သင်္ကေတများက စတင်ဝေဝါးလာနေသည်။

ကျောက်တိုင်အောက်မှ စာလုံးလေးလုံးကိုသာ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် ဖတ်နိုင်လိမ့်မည်။

ပေဖန်းအင်မော်တယ်အင်ပါယာလောက…

ယင်းက သမိုင်းထဲမှာ မေ့လျော့ခံထားရသော ဤလောက၏ နာမည်ဖြစ်သည်။

ယင်းက အတိတ်မှာ ဂုဏ်သတင်းထွန်းပြောင်ခဲ့နိုင်၏။ နတ်ဘုရားများတည်ရှိသော ဤစကြာဝဠာထဲ၌ ပေဖန်းအင်မော်တယ်အင်ပါယာလောကသည်လည်း နတ်ဘုရားများနှင့် ဇာတ်ကြောင်းများရှိခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ ထုံးစံအားဖြင့် ဤလောကကို မြင့်တတ်စေခဲ့သော နာမည်များ ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ယခု ဤလောကထဲမှာ အပျက်အစီးနယ်မြေများ၊ အထီးကျန်နေသော အင်ပါယာသင်္ချိုင်းနှင့် အသိစိတ်ကင်းမဲ့နေကြသော နတ်ဘုရားသက်ရှိများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤလောကသည် ဝမ်ကူးကုန်းမြေနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ။

ဤလောက၏ တည်နေရာသည် ဝမ်ကူးကုန်းမြေနှင့် အလွန့်အလွန် ဝေးကွာသည်။

အင်မော်တယ်အင်ပါယာ သေဆုံးပြီးနောက် ပင့်ကူနတ်ဘုရားက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး ပေဖန်းအင်မော်တယ်အင်ပါယာလောကကို ၎င်းကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားနယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပင့်ကူနတ်ဘုရားသည် နတ်ဘုရားမျက်နှာပျက်ကြီး၏ အနောက်သို့လိုက်၍ ဝမ်ကူးကုန်းမြေဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့ကြောင့် ပေဖန်းအင်မော်တယ်အင်ပါယာလောကသည် ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းများကြားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းက စစ်တုရင်ခုံဖြစ်လာသည်။ သို့မဟုတ် စစ်တုရင်ကစားသမားအားလုံးအတွက် မျက်စိကျစရာကောင်းသော နတ်ဘုရားသစ်သီး ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကျောက်တိုင်က ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးကြားထဲမှာ လွင့်မျောနေသည်။ ထို့နောက် လရောင်ခြည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လက်သည် ကျောက်တိုင်ကို ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှ ဆည်ယူလိုက်သည်။ လက်သည် ကျောက်တိုင်ကို နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။ ထို့နောက် ကျောက်တိုင်သည် နတ်ဘုရားသုံးပါး၏ အရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝဲကတော့၏ အပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ နတ်ဘုရားသုံးပါး၏ အကြည့်သည် ကျောက်တိုင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ကျရောက်သွားသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အင်ပါယာအလောင်းနှင့် ပေါင်းစပ်နေသော ရွှီချင်းနှင့် အားညို၏ ကမ္မအကျိုးဆက်ကြောင့်သော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် ၎င်းတို့သုံးယောက်၏ အကြည့်မှ နတ်ဘုရားအစွမ်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ကျောက်တိုင်က သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သွားသည်။

ထိုအခါ ကျောက်တိုင်ပေါ်မှ မှေးမှိန်နေသော မှော်သင်္ကေတများက ပြန်အသက်ဝင်လာကြပြီး ရှေးခေတ်သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်ထုတ်ဖော်လာသည်။

“ အင်ပါယာက သူ့သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မယ်ဆိုတာကို သိတယ်… မကြာခင် ကျရောက်လာတော့မယ့် မဟာကပ်ဘေးကို ကြိုမြင်တဲ့အတွက် အင်ပါယာက ထွက်လမ်းတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်… သူသေဆုံးတဲ့နေ့မှာ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အမိန့်တော်ကို လွန်ဆန်ပြီး နတ်ဘုရားသစ်သီးကို ဝါးမျိုခဲ့တယ်… သူက နေ၊ လ၊ ကြယ်တွေကို သန့်စင်ပြီး ဝိညာဉ်သုံးခုအဖြစ် ခွဲထုတ်ခဲ့တယ်… သူတို့ကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ခဲ့တယ်”

“ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမွှေးနံ့သာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ဝိညာဉ်သုံးခုကို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းစက်ဝန်းထဲ ဝင်ရောက်စေခဲ့တယ်… အဲ့ဒီနည်းနဲ့ အင်ပါယာက သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဖြတ်တောက်ပြီး ကမ္မကို ဖုံးကွယ်ခဲ့တယ်… အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး… လူသားတွေက လူသားဖြစ်နေမယ်… အင်မော်တယ်တွေက အင်မော်တယ်ဖြစ်နေမယ်… နတ်ဘုရားတွေက နတ်ဘုရားဖြစ်နေမယ် ”

“ အင်ပါယာက သေဆုံးသွားတယ်… သူ့ဝိညာဉ်တွေက ထွက်ခွာသွားကြတယ် ”

မှော်သင်္ကေတများသည် ဖုံးကွယ်ခံထားရသော သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သမိုင်းကြောင်းက ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်နှင့်ချက်ချင်း ရွှမ်မီးလျှံနှင့် တခြားလူများက သူတို့၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် ယင်းကို အာရုံမခံနိုင်ခင်မှာ မှော်သင်္ကေတများက လွင့်ပြယ်သွားကြသည်။

ကျောက်တိုင်သည်တော့ ကျောက်တိုင်ဖြစ်နေဆဲပင်။

ကျောက်တိုင်ပေါ်မှ သမိုင်းကြောင်းသည်တော့ အချိန်ထဲမှာ အမှန်တကယ် နစ်မြှုပ်ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း သမိုင်းကြောင်းထွက်ပေါ်လာသည့် တဒင်္ဂအချိန်လေးမှာ ယင်းထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ကမ္မက ပြန်ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားသုံးပါး၏ ကံကြမ္မာဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

သို့ဖြစ်၍ ဤအခိုက်အတန့်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အခွင့်အာဏာသည် အပိုင်းငါးပိုင်းအဖြစ် ခွဲခြားသွားသည်။ အခွင့်အာဏာသုံးပိုင်းကို နေနတ်ဘုရား၊ လနတ်ဘုရားနှင့် ကြယ်နတ်ဘုရားက အသီးသီးရရှိသွားကြသည်။

ကျန်အခွင့်အာဏာနှစ်ပိုင်းတွင် တစ်ပိုင်းသည် တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးထဲမှာဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတစ်ပိုင်းသည် အင်ပါယာအလောင်းထဲမှာ ဖြစ်သည်။

“ အင်ပါယာအလောင်းထဲက အပိုင်းက ချိပ်ပိတ်ခံထားရတယ်… အခု ချိပ်တံဆိပ်က မပွင့်သေးဘူး ”

နေနတ်ဘုရားက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ သူတို့တွေ အချိန်မီအောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား ”

ကြယ်နတ်ဘုရားက မေးသည်။

“ အချိန်ကျလာပြီ… သူတို့က အရေးမကြီးတော့ဘူး… ငါတို့စတင်ရအောင် ”

လနတ်ဘုရားက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ အမကြီးက သူတို့တွေကို မုန်းနေတုန်းပဲ… ဒါပေမဲ့ ငါခန့်မှန်းရမယ်ဆိုရင်တော့… သူတို့က အချိန်မီလုပ်နိုင်လိမ့်မယ် ”

ကြယ်နတ်ဘုရားက ရယ်မောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားသုံးပါးသည် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးတွင် အတိတ်မှာ ဂမ္ဘီရမှော်ဝင်မျိုးနွယ်ကို စည်းလုံးစေခဲ့ပြီး ကျူးလီကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သော ဂမ္ဘီရမှော်သခင်သည်လည်း အချိန်ထဲမှ ကတိအတွက် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ယခု သူတို့အားလုံးက အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ နှစ်ပေါင်းထောင်သောင်းချီအောင် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သော ကန့်လန့်ကာသည် နောက်ဆုံးမှာတော့ ပွင့်သွားသည်။

ထိုအခါ စင်မြင့်က ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြပွဲသည် စတင်လာသည်။

ကန့်လန့်ကာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရသော ထောင့်တွင် တခြားတစ်ဖက်မှ စစ်တုရင်ကစားသမားများဖြစ်သော သို့မဟုတ် စစ်တုရင်ကစားသမားများအဖြစ် ကံတရားက သတ်မှတ်ထားသော အားညိုနှင့် ရွှီချင်းသည်လည်း သူတို့၏ စစ်တုရင်အရုပ်များကို စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှာ နေရာချလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤစင်မြင့်က နတ်ဘုရားသုံးပါးနှင့် ဂမ္ဘီရမှော်သခင်၏ အိမ်ကွင်းဖြစ်သည်။ သူတို့က အချိန်သတ်မှတ်ချက်ကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်သလို အခွင့်အရေးရောက်လာပြီးနောက် အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့်…

စင်မြင့်က ထိုနေရာမှာ ရှိနေဆဲပင်။

ပြပွဲသည်လည်း ထို့အတူပင်။

သူတို့က အချိန်မီအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်မည်လော သို့မဟုတ် စင်မြင့်ပေါ်မှာ အမှန်တကယ် ချပြနိုင်ပြီး ထိုအခွင့်အာဏာကို ရယူနိုင်မည်လော။

ယင်းတို့အားလုံးက သူတို့အပေါ်မှာသာ မူတည်လိမ့်မည်။

…..

“ သောက်ရူးကံတရား ”

မည်းမှောင်နေသော လောကထဲတွင် ကောင်းကင်သည် ပြိုကျပျက်စီးနေသည်။

သွေးပင်လယ်ပေါ်တွင် အားညိုသည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်၍ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အပြာရောင်အလင်း ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ၏ ရင်ဘက်ထဲတွင် ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော အပြာရောင်လက်များက မရေမတွက်နိုင်အောင် ဆန့်တန်းထွက်လာကြပြီး ကောင်းကင်ကို ထိန်းထားရန် ကြိုးစားနေသည်။

ထိုအပြာရောင်လက်များသည် ဧရာမရေခဲတိုင်လုံးအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။ အဆုံးမဲ့သော အပြာရောင်အလင်းတန်းသည် အားညို၏ ရင်ဘက်ထဲမှ တိုးထွက်လာပြီး ရေခဲတိုင်လုံး၏ အဟရာများကို ဖာထေးလိုက်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရေခဲတိုင်လုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး ရှည်လျားလာသည်။ ယင်းက ကောင်းကင်ကို ထောက်ပံ့လိုက်ပြီး မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤသည်မှာ ယင်းက ကောင်းကင်ကို ရေခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲချင်နေဟန် ရသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အပြာရောင်ပိုးကောင်များသည်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြန့်ကျဲထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့က သွေးပင်လယ်ဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားကြပြီး မြန်ဆန်စွာ အသက်ရှူသွင်းရှူထုတ် ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့က သွေးပင်လယ်ကို ခမ်းခြောက်သွားအောင် စုပ်ယူချင်နေဟန် ရသည်။

သို့သော်လည်း ဤလောက၏ ပြိုကျပျက်စီးမှုက မရှောင်လွှဲနိုင်သော အချက်ဖြစ်ဟန် ရ၏။ မကြာမီ ကောင်းကင်သည် ပြိုကျလာပြီး ပင်လယ်သည် လှိုင်းထသွားသည်။

ရေခဲတိုင်လုံးသည် ကျိုးပဲ့သွားပြီး ပိုးကောင်များသည် ချေမွဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ရေခဲတိုင်လုံးအသစ်က ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုမိုများပြားသော ပိုးကောင်များက ပျံ့နှံ့ထွက်လာကြသည်။

ကောင်းကင်ကို ထမ်းပိုးနိုင်သူကိုသာ ဘိုးဘေးများဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ပင်လယ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သူကိုသာ အရှင်သခင်များဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အသွေးအသားကို ထမ်းပိုးနိုင်ပြီး အလောင်း၏ သွေးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်မှသာ အင်မော်တယ်အင်ပါယာ၏ အလောင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲမှုသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ ထို့ပြင် ယင်းကို အခန်းကဏ္ဍနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြားထားသည်။

ပထမအခန်းကဏ္ဍတွင် သူက ဤလောကကို သိမ်းပိုက်ရမည်။ ဒုတိယအခန်းကဏ္ဍတွင် သူက ပိုမိုများပြားသော လောကများကို သိမ်းပိုက်ရမည်။

ဤပျက်စီးနေသော လောကသည် အင်ပါယာအလောင်း၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဤသွေးပင်လယ်သည် အင်ပါယာအလောင်း၏ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးများထဲမှ သွေးတစ်စက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ပြိုကျနေသော ကောင်းကင်သည် အင်ပါယာအလောင်း၏ အသွေးအသားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လီဇီဟွား၏ လက်ချောင်းသည် ဒုတိယအခန်းကဏ္ဍ၏ ခက်ခဲမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ဤလောကထဲမှ သွေးပင်လယ်သည် အလောင်း၏ သွေးအားလုံးနှင့် ညီမျှသည်။

ဤလောကထဲမှ ပြိုကျနေသော ကောင်းကင်သည် အလောင်း၏ အသွေးအသားအားလုံးနှင့် ညီမျှသည်။

ထို့ကြောင့် ဤလောကကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် လောကအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

ယင်းက ခက်ခဲမှုကို အနည်းငယ် လျော့ကျသွားစေသည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ အားညိုက အဆုံးမှာ အောင်မြင်သွားလျှင်ပင် အရာအားလုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် မလုံလောက်သေးပေ။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအင်ပါယာအလောင်းထဲတွင် အင်မော်တယ်အင်ပါယာ၏ အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်ရှိသေးသည်။ ၎င်းက နောက်ပိုင်းမှာ နတ်ဘုရား၏ အရှိန်အဝါဖြင့် သက်ရောက်ခံလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်နှင့် ဒန်တျန်က ပြီးပြည့်စုံသွားမှသာ အောင်မြင်သွားပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့ဖြစ်၍ ခေါင်းဆောင်က ရူးသွပ်စွာ လုပ်ဆောင်နေစဉ် ရွှီချင်းသည်လည်း အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေသည်။

အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ခြင်းသည် လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ခက်ခဲမှုကို အခန်းကဏ္ဍနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြားနိုင်သည်။

ပထမအခက်အခဲမှာ အင်မော်တယ်အင်ပါယာ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော ဝိညာဉ်ကို သူ၏ ဧကရာဇ်ဓားလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဖြင့် အောင်မြင်စွာ မည်သို့ပေါင်းစပ်မည်နည်း။

ဒုတိယအခက်အခဲမှာ ဧကရာဇ်ဓားလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဖြင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ၎င်းကို မည်သို့ထိန်းကျောင်းမည်နည်း။

လီဇီဟွား၏ လက်ချောင်းသည် ထိုအကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ကြောက်စရာကောင်းမှုကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ယင်းက အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်အား သူ၏ ဧကရာဇ်ဓားလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ပေါင်းစပ်နိုင်စေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော အင်မော်တယ်အင်ပါယာ၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဖိနှိပ်ခံထားရလျှင်တောင် ကောင်းကင်ဘုံဆန့်ကျင်နိုင်သော အစွမ်းတချို့တော့ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။

ထို့ကြောင့် ရွှီချင်းသည် သူ့အသက်ကို စွန့်စားရလိမ့်မည်။ ကျယ်ပြောလှသော အင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲတွင် နဂါးရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်ကို သူမြင်သွားသည်။ ၎င်းက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ရွှီချင်းသည် အောက်လမ်းမိစ္ဆာတာအိုအတတ်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ လက်ကို ကြည်လင်စေသည်။ ထို့နောက် သူက လက်ကို ဧကရာဇ်ဓားရတနာသိုက်၏ ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ဆန့်တန်းသွားစေပြီး ဂိတ်တံခါးကို အတင်းအကျပ် ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ဧကရာဇ်ဓားရတနာသိုက်သည် အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

သူက အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်ကို ဧကရာဇ်ဓားရတနာသိုက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းချင်သည်။

အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်သည် မခုခံပေ။ ခေါင်းဆောင်က သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစား‌နေသော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အသိဉာဏ်ရှိသော ဝိညာဉ်သည် အောင်မြင်ခြင်း ကျရှုံးခြင်းက ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ မမူတည်ကြောင်း သိထားသည်။ ယင်းအစား ရလဒ်က ဤနေရာမှာ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ ရတနာသိုက်ဂိတ်တံခါးထဲမှ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းက ဤတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရသွားလိမ့်မည်။

သို့ဖြစ်၍ ရတနာသိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်သည် ပုန်ကန်လာသည်။ ဧကရာဇ်ဓားလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်သည် တုန်ယင်လာပြီး ဂိတ်တံခါးပေါ်မှာ အက်ကွဲရာများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ရတနာသိုက်က အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်သည့်အလားပင်။

ထိုအချက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး ရွှီချင်းမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်မှုများ ရှိသည်။

သူက မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ တာအိုဝိညာဉ်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်သည် အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး ဧကရာဇ်ဓားလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲမှ လောကသည် အလွန်ကျယ်ပြောသည်။

သို့သော်လည်း မိုးထစ်ချုန်းသံများက ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ငွေရောင်လျှပ်စီးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တောင်တန်းများက လှုပ်ခါသွားပြီး မြေပြင်က ပရမ်းပတာ တုန်လှုပ်နေသည်။

ဓားတစ်လက်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားမှာ ထောင်မတ်နေသည်။

ထိုဓားသည် အဆုံးမဲ့သော ရတနာအလင်းဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီး လောကကို အလင်းရောင်ပေးနေသည်။

ဓားကို ကြေးနီရောင်သတ္ထုဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းက လူသားမျိုးနွယ်၏ ကမ္မဖြင့်သာ ရွေ့လျားလိမ့်မည်။ ဓား၏ ကိုယ်ထည်သည် လေးပေနှင့် ခုနစ်လက်မခန့်သာ ရှည်လျား၏။ သို့သော်လည်း ယခု ဓားသည် ရတနာသိုက်ထဲမှာ ပေပေါင်းလေးသိန်းခုနစ်သောင်း ရှည်လျားသည်။

ဓားထိပ်ဖျားသည် အကြွင်းမဲ့သော ဖိနှိပ်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဓားချီသည် အဆုံးမဲ့စွာ ပေါ်လျှိုးလာသည်။ ဓား၏ ထက်ရှမှုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကိုသာမက အရာအားလုံးကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်ဟန် ရ၏။

ရှေးဘုရင်အောက်မှ မည်သူ့ကိုမဆို ထိုဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

၎င်းကို ဧကရာဇ်ဓားဟုခေါ်သည်။

ဧကရာဇ်ဓား၏ ဘေးတွင် ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းက ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဧကရာဇ်သရဖူကို ဆောင်းထားသည်။ ၎င်းက အမူအရာကင်းမဲ့နေသည်။ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ၎င်းက ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ မျက်နှာသည် ဝေဝါးသော ပင့်ကူမျက်နှာဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းက ဧကရာဇ်ဓားကို ချီးကျူးသော အရိပ်အမြွက်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

“ ဘယ်လောက်မိုက်တဲ့ ဧကရာဇ်ဓားလဲ ”

ထို့နောက် ၎င်းက ပြေးလာနေသော ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ မင်းက ငါ့ကို ကောင်းကင်ဘုံတာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ပြီး ဒီဓားကို ထိန်းချုပ်ချင်တာလား ”

အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်သည် စကားပြောပြီးနောက် လက်မြှောက်လိုက်သည်။ ၎င်းက ဧကရာဇ်ဓားကို ရွေ့လျားအောင် ကြိုးစားကြည့်ချင်သည်။

“ ငါ့ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဒီဓားကို လှုပ်ရှားအောင် မင်းမလုပ်နိုင်ဘူး ”

ရွှီချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ဓားဟိန်းသံသည် ဧကရာဇ်ဓားထံမှ ပျံ့လွင့်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ဓားအလင်းသည်တော့ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လောကကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေသည်။

ဧကရာဇ်ဓားဘေးမှ အင်ပါယာဝိညာဉ်၏ ညာလက်သည် ရပ်တန့်သွားသည်။

“ မင်းလည်းပဲ အဲ့ဒါကို လှုပ်ရှားအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး ”

ထို့နောက် အင်ပါယာဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွေ့လျားလိုက်ပြီး ရွှီချင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲက စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဧကရာဇ်ဓားလျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်သည် ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းသွားသည်။ ရွှီချင်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်သွားသည်။ သူက မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်လေ ပိုပြီးအန္တရာယ်များလေ ဖြစ်သည်။

အားညိုဘက်တွင်လည်း အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။

ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝိညာဉ်၊ ဒန်တျန်နှင့် စိတ်ကြားမှ တိုက်ပွဲသည် တစ်ချိန်တည်းမှာ ဖြစ်ပွားနေသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ပွဲသည် ပြင်းထန်လာသည်။

ငယ်ဘဝအတွေ့အကြုံများက ရွှီချင်းကို ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားစေသည်။

ချီယွဲ့ထုံဂိုဏ်းမှ ဘဝက သူ့ကို ဖုံးကွယ်တတ်အောင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ဖုန်းဟိုင်ဒေသငယ်မှ အဖြစ်အပျက်များက သူ့အား ထိုးသွင်းသိမြင်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။

စီနီယာအကိုကြီးသည် သူ့အား ကြိုးစားတတ်အောင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအား ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးစားမည်…

မြေကြီးအား ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးစားမည်…

နတ်ဘုရားများအား ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးစားမည်…

ကံတရားကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးစားမည်…

သို့ဖြစ်၍ အသူရာချောက်နက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားနေသော အင်ပါယာအလောင်း၏ ဒန်တျန်ထဲမှ အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

“ ငါ့ရဲ့ ချိပ်တံဆိပ်ကို ဖွင့်စမ်း… နဝမအသူရာချောက်နက်ကို ဖွင့်စမ်း… နွေဦးအင်မော်တယ်က ထွက်သွားပြီ… နယ်မြေက အေးခဲသွားစမ်း ”

အပြာရောင်ရေခဲပန်းပွင့်များသည် ဒန်တျန်ထဲမှ ပွင့်လန်းလာပြီး အလောင်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ရေခဲပန်းပွင့်များက ခန္ဓာကိုယ်၊ ခြေလက်များနှင့် အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အလောင်း၏ စိတ်ထဲမှာ ရွှီချင်း၏ အသံက ပျံ့လွင့်လာသည်။

“ အစောပိုင်းနှစ်တွေတုန်းက ဓားတစ်လက်ကို ငါကိုင်ထားခဲ့ချိန်မှာ အတတ်ပညာတစ်ခုကို လေ့ကျင့်ခဲ့တယ် ”

“ ဓားကိုင်အားလုံးက အဲ့ဒီအတတ်ပညာကို လေ့ကျင့်ပြီး အဲ့ဒါကို ပျိုးထောင်ပေးရတယ်… ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ ဧကရာဇ်ဓားရတနာသိုက်ထဲမှာ အဲ့ဒီအတတ်ပညာရဲ့ အနှစ်သာရကို ငါမင်းကို ပြမယ် ”

“ ငါက အဲ့ဒီဓားကို လှုပ်ရှားအောင် ပြုလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းသိစေရမယ် ”

“ ငါ့မှာ ဓားရှိတယ်… ဓားရဲ့ နာမည်က ဧကရာဇ်ဓား ”

ဧကရာဇ်ဓားရတနာသိုက်ထဲမှ ဓားသည် အပေါ်သို့ မြှောက်တတ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။ ဓားသည် အသူရာချောက်နက်ကို ပိုင်းဖြတ်သွားပြီး မရပ်တန့်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်နှင့်အတူ အင်ပါယာအလောင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

စိတ်သည် အတွင်းဘက်သို့ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ပုံရိပ်ယောင်အားလုံးက ထိုဓားချက်အောက်မှာ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

အင်ပါယာအလောင်းသည် တုန်ယင်သွားပြီး အောက်သို့ ကျဆင်းနေခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ တွဲလောင်းရှိနေသည်။ ဓားအလင်းက ပေါ်လျှိုးလာသည့်အခါ အလောင်း၏ ပိတ်ထားသော မျက်လုံးသည် ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်။

ထိုမျက်လုံးကို အင်မော်တယ်အင်ပါယာသော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် ပင့်ကူနတ်ဘုရားသော်လည်းကောင်း မပိုင်ဆိုင်ပေ။

မျက်လုံးသည် အားညို၏ မျက်လုံးဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရွှီချင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ပြန်ရှင်သန်လာမှုကို ကြေညာသည့်အနေဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်သည် ဝုန်းခနဲ မြည်သွားသည်။

အရှင်သခင်အသစ်ကို ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုသည့်အနေဖြင့် အသူရာချောက်နက်သည် အက်ကွဲသွားသည်။

ထိုအခါ ပေဖန်းအင်မော်တယ်အင်ပါယာလောကမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ပဉ္စမမြောက်အခွင့်အာဏာအပိုင်းသည် ရွှီချင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်၏ ကံကြမ္မာပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးထဲတွင် အရှေ့သို့ လမ်းလျှောက်နေသော ပုံရိပ်သည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲတွင် ဝဲကတော့၏ အပြင်ဘက်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေကြသော နတ်ဘုရားသုံးပါးသည် ဝဲကတော့ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ ကြည့်ရတာ ငါ့ခန့်မှန်းမှုက မှန်သွားတဲ့ပုံပဲ ”

ကြယ်နတ်ဘုရား၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် အပေါ်ဘက်သို့ အနည်းငယ် ပင့်တတ်သွားသည်။