လျောင်ရွှမ်းသွေးမျိုးဆက်

လန်ယောင်၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ဖုန်းက ရွှီချင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီချင်း၏ တိုက်ပွဲစွမ်းအားက အံ့ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ယခု သူက ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်၏ စိုက်ကြည့်ခံနေရသည်။ ထို့ပြင် ခေါင်းဆောင်က တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲမှာ ရှိနေသည်။ ယခု သူ၏ ခြေထောက်များက ထပ်ပြီး အကြောဆွဲသွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက…

ယင်းကို မည်သို့ကြည့်ပါစေ သူက ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ရွှီချင်းသည် မည်သည့်စကားမှ မပြောပေ။ သူက လန်ယောင်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်သွားပြီး တွင်းနက်၏ အနက်ပိုင်းထဲသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မဟာရွှမ်ထျန်းစစ်ချပ်ဝတ်က ထွန်းလင်းတောက်ပလာသည်။ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်၏ ရုပ်ခွန်အားက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဘိုးဘေးဂမ္ဘီရမှော်ဝင်စစ်ချပ်ဝတ်က သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထို့ပြင် မီးအိမ်ကိုးခုသည်လည်း သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ယင်းကို သူ၏ ဆံပင်ရှည်နှင့် အပြာရောင်ဝတ်စုံဖြင့် တွဲဖက်လိုက်သည့်အခါ ရွှီချင်းက ထူးခြားသာလွန်ပုံပေါ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ အရေအတွက်များပြားသော တစ္ဆေကင်းခြေများများက ထွက်ပေါ်လာကြပြီး သူ့အရှေ့မှာ ကင်းထောက်ပေးလိုက်ကြသည်။

ယင်းကို လန်ယောင်မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးက ဝင်းလက်သွားသည်။ ဖုန်းသည်တော့ တစ္ဆေကင်းခြေများများကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ အမူအရာက မည်းမှောင်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူက မည်သည့်စကားမှ မပြောပေ။

ထိုသို့ဖြင့် ရွှီချင်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ သူတို့သုံးယောက်က တွင်းနက်၏ အောက်ခြေဆီသို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားသွားကြသည်။

ရွှီချင်း၏ ရွေ့လျားမှုသည် မနှေးကွေးသလို အစောနကတုန်းကကဲ့သို့ ခွန်အားထိန်ချန်ထားပုံလည်း မပေါ်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အလျင်သည် စောစောတုန်းက ဖုန်းနှင့် လန်ယောင် လမ်းရှင်းပေးခဲ့စဉ်ကအတိုင်း မြန်ဆန်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရွှီချင်း၏ ကံကောင်းမှုကြောင့်လော သို့မဟုတ် အစောနက ထွက်ပေါ်ခဲ့သော ရှစ်ရောင်ခြယ်ဒေါင်း၏ အရှိန်အဝါကြောင့်လော မသေချာသော်လည်း သူတို့က မည်သည့်အတားအဆီးကိုမှ ထပ်ပြီး မတွေ့ကြုံခဲ့ပေ။ ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက် သူတို့က တွင်းနက်၏ အောက်ခြေဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုနေရာသည် မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယင်းက အပြင်ဘက်မှာ တွေ့ခဲ့သော လှိုဏ်ခေါင်းထက် အနည်းငယ် ပိုပြီးသေးငယ်သည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အဆောက်အဦးများသည်လည်း ထို့အတူပင်။ ယင်းတို့၏ အရေအတွက်က နည်းပါးသွားသည်။ ဤနေရာတွင် မျှော်စင်ကိုးခုကိုသာ ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ထိုမျှော်စင်များသည် အကောင်းတိုင်း ကျန်ရှိနေသေးပြီး ၎င်းတို့ပေါ်မှာ ရှေးဟောင်းမှော်သင်္ကေတများနှင့် အတားအဆီးများကို ရေးထွင်းထားသည်။ ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် ထိုမှော်သင်္ကေတများက ထွန်းလင်းတောက်ပနေမည်ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ဒြပ်နှောများ၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုအောက်မှာ မျှော်စင်များသည် မည်သည့်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှ မကျန်ရှိတော့ပေ။

ဤနေရာတွင် အဆောက်အဦးနည်းပါးသော်လည်း ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်အမြစ်များက ပိုပြီးသိပ်သည်းသည်။ ယင်းတို့က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို နေရာလွတ်မရှိအောင် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ မြေပြင်သော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် လှိုဏ်ဂူနံရံများတွင်လည်းကောင်း သစ်ပင်အမြစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မျှော်စင်များသည်ပင် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်အမြစ်များဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီချင်း၏ ရောက်ရှိလာမှုက အပြင်လောက၏ အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်လာဟန် ရ၏။ ယင်းက ဤနေရာ၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ချိုးဖြတ်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲများကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ပထမဆုံး အပြောင်းအလဲအနေဖြင့် သစ်ပင်အမြစ်တချို့က ၎င်းတို့ဘာသာ ပြာဖြစ်သွားကြသည်။

ပြာမှုန်သည် မလွင့်ပြယ်သွားပေ။ ယင်းအစား ပြာမှုန်များက ရွှီချင်း၏ အကြည့်အောက်မှာ အတူတကွ စုဝေးသွားပြီး အနက်ရောင်ကြက်ပေါက်ကလေးများအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

ကြက်ပေါက်ကလေးများသည် ငါးနှစ် ခြောက်နှစ်အရွယ်မျှသာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့က စုစုပေါင်း အရေအတွက်တစ်ရာကျော်သည်။ ကြက်ပေါက်ကလေးများသည် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း မပျောက်ကွယ်သွားသေးသော သစ်ပင်အမြစ်များပေါ်မှာ ခြေချလိုက်ကြသည်။ ရွှီချင်းကို စိုက်ကြည့်နေသော ၎င်းတို့၏ အနက်ရောင်မျက်လုံးထဲမှာ လောဘရမ္မက်နှင့် ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အေးစက်စက်အလင်းသည် ရွှီချင်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက် လန်ယောင်နှင့် ဖုန်းက အပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည့်အခါ ကျယ်လောင်သော မြည်သံများက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ထူးဆန်းသော ကြက်ပေါက်ကလေးများကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က မလှုပ်ရှားပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်က သူလှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်သည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရွှီချင်း နားလည်သည်။

ထိုကြက်ပေါက်ကလေးများ၏ ဇစ်မြစ်ကိုတော့ ဝမ်ကူးကုန်းမြေ၏ ဒေသခံကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရွှီချင်းက အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ပြောနိုင်သည်။ ၎င်းတို့က နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုအောက်မှာ သန္ဓေပြောင်းလဲသွားပြီး အသိစိတ်ရှိလာကြသော ထူးထူးဆန်းဆန်း သက်ရှိများ ဖြစ်ကြသည်။

တခြားလူများအတွက်တော့ ထူးထူးဆန်းဆန်း သက်ရှိများကို ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ရွှီချင်းသည်တော့ အတိတ်မှာ ထူးဆန်းသော သက်ရှိအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။

ထူးဆန်းသော သက်ရှိများကို ရင်ဆိုင်ရန် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းသည် အရိပ်လေးဖြစ်သည်။

အရိပ်လေး၏ တည်ရှိမှုက စောစောက ထွက်ပေါ်ခဲ့ပြီးသော်လည်း ၎င်းက ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းစွမ်းရည်ကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ၎င်း၏ တခြားစွမ်းရည်များကို ဖုန်းနှင့် လန်ယောင်က မသိသေးပေ။

ရွှီချင်းသည် အရိပ်လေး၏ စွမ်းရည်များကို စောစီးစွာ မထုတ်ပြချင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက အရိပ်လေးကို အသုံးမပြုပေ။ ယင်းအစား သူက ဖုန်းနှင့် လန်ယောင်၏ အလစ်တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် တစ္ဆေကင်းခြေများများကို သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ဝန်းရံစေသည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူက ဖုန်း၏ မျက်လုံးထဲမှ အလိုရမ္မက်အကြည့်ကို ပြန်အမှတ်ရသွားသည်။

ထို့နောက် ဖုန်းနှင့် လန်ယောင်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတိထားနေကြကြောင်း သူတွေးတောလိုက်သည်။

‘ အရိပ်လေးရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို စောစောစီးစီး ငါမထုတ်ဖော်နိုင်ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တချို့ကို ဒီနေရာမှာ ထုတ်ပြတာက တခြားအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိနိုင်တယ်… ’

ရွှီချင်းသည် တွေးတောနေရင်း အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူက ခြေချလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်အမြစ်များပေါ်မှ အနက်ရောင်ကြက်ပေါက်ကလေးများသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဟလိုက်ကြပြီး ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်သော အော်သံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာ ၎င်းတို့က ရွှီချင်းဆီသို့ အကြမ်းပတမ်း ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့က အနားကပ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များက ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်ဆယ်သန်းက ရွှီချင်းကို ဗဟိုထား၍ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးဆီသို့ ထိုးဖောက်သွားကြသည်။

ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များသည် အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ထက်ရှသည်။

ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များက ပျံသန်းထွက်သွားစဉ် ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်ကြက်ပေါက်ကလေးများသည် လေထဲမှာ တစ်ပြိုင်နက် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

မည်သည့်ကြက်ပေါက်ကလေးမဆို အရေအတွက်များပြားသော ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။ ဤနေရာက အလွန်မကျယ်ပြောသောကြောင့် ဝိညာဉ်ချည်မျှင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်ထွေသွားကြပြီး အနက်ရောင်ကြက်ပေါက်ကလေးအားလုံးကို လေထဲမှာ ရပ်တန့်သွားစေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် ဖုန်းနှင့် လန်ယောင်၏ အကြည့်ကို တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

ထိုဝိညာဉ်ချည်မျှင်များက ကြီးမားသော ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီချင်းကို ဗဟိုပြု၍ ထူးဆန်းသော ကြက်ပေါက်ကလေးများက ပင့်ကူအိမ်ထဲမှာ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။

မကြာမီ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သည် တုန်ယင်သွားသည်။ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်ကြက်ပေါက်ကလေးများက အနက်ရောင်မြူခိုးအဖြစ် မြန်ဆန်စွာ လွင့်ပြယ်သွားသည့်အခါ ဝိညာဉ်ချည်မျှင်ဆယ်သန်းက ဖြည်းညင်းစွာ အနောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ရွှီချင်းသည် တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်လျက် ဖုန်းအတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။

“ မင်းအလှည့် ”

ဖုန်းက ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောသည်။

“ မင်းရဲ့ ချည်မျှင်တွေက ထူးဆန်းတယ်… အဲ့ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်လာသလဲ ငါသိချင်မိတယ် ”

ရွှီချင်းက ပြန်မဖြေဘဲ မေးသည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းဖုန်းရဲ့ ငါးရောင်ခြယ်ငှက်မွှေးတွေက အတော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်… အဲ့ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်လာသလဲ ငါသိချင်မိတယ် ”

ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ ငါမင်းကို ပြောပြမယ်လို့ ထင်နေလား ”

“ ငါ့အဖြေကလည်း အဲ့ဒီအတိုင်းပါပဲ ”

ရွှီချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ဖုန်းသည် အင်္ကျီလက်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ပေ။ ထို့နောက် သူက ပဉ္စမမြောက်မျှော်စင်ဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်သွားသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သည့်အခါ သူက ချိပ်တံဆိပ်လက်သင်္ကေတများကို ဆက်တိုက် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူက လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတစ်ခုကို အသုံးပြုနေသည့်အလားပင်။

လန်ယောင်သည်တော့ ရွှီချင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူက အနားသို့ သိပ်မကပ်ပေ။ သူက ရွှီချင်းနှင့် ပေတစ်ရာအကွာမှာ ရပ်နေပြီး ဖုန်း၏ လုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်နေကာ ရွှီချင်းကို စကားပြောသည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းရွှမ်မီးလျှံ… တာအိုရောင်းရင်းဖုန်းရဲ့ ငှက်မွှေးတွေကို အစစ်အမှန်လောကရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်လို့ ခေါ်တယ်… အဲ့ဒါက ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထူးလျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတစ်ခုပဲ… ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းက အဲ့ဒါကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ဘူး ”

လန်ယောင်၏ စကားဆုံးသည်နှင့် အဝေးမှာ မန္တန်အသုံးပြုနေသော ဖုန်းက အော်ပြောလိုက်သည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းလန်… မင်းဘာလို့ စကားများရတာလဲ ”

ယင်းကို လန်ယောင်ကြားသောအခါ သူ၏ အကြည့်က အေးစက်သွားသည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းဖုန်း… နင်အသုံးပြုသွားတဲ့ အစစ်အမှန်လောကရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က ငါ့မိစ္ဆာငှက်မွှေးမျိုးနွယ်ရဲ့ အမွေအနှစ်တစ်ခုပဲ… အဲ့ဒါက နင်တစ်ယောက်တည်းအပိုင် မဟုတ်ဘူး… ငါက မဟုတ်တာ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး… တာအိုရောင်းရင်းဖုန်း… နင် အပြောအဆိုဆင်ခြင်ပါ ”

ဖုန်းသည် နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြီး မန္တန်အသုံးပြုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း လန်ယောင်သည် စကားများသည်ဟု အပြောခံရခြင်းကို မုန်းတီးဟန် ရ၏။ သူ၏ အကြည့်က အေးစက်နေသော်လည်း သူက ရွှီချင်းကို နောက်ထပ် ဘာမှမပြောတော့ပေ။

ရွှီချင်းသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ လန်ယောင်၏ အပြုအမူများထဲမှာ ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်တချို့ပါရှိကြောင်း သူပြောနိုင်သည်။

သို့ဖြစ်၍ သူက တွေးတောလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဖုန်းရှိနေသော ပဉ္စမမြောက်မျှော်စင်က ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ တုန်လှုပ်လာပြီး အဖြူရောင်အလင်း စတင်တောက်ပလာသည်။

အဖြူရောင်အလင်းသည် မျှော်စင်၏ ထိပ်ဖျားပေါ်တွင် ရေစီးကြောင်းတစ်ခုသဖွယ် စီးဆင်းနေသည်။ ယင်းက မျှော်စင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် မျှော်စင်ကို ရစ်ပတ်ထားသော သစ်ပင်အမြစ်များပေါ်သို့လည်း ပျံ့ပွားသွားသည်။

သို့သော်လည်း သစ်ပင်အမြစ်များပေါ်တွင် အလင်းရောင်က အကြိမ်ရေအနည်းငယ်သာ လင်းလက်သွားသည်။ ထို့နောက် အလင်းရောင်က တဖန် ပြန်မှေးမှိန်သွားသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် ၎င်းတို့မှာ အသက်ဓာတ်မရှိသောကြောင့် မနိုးထနိုင်ကြပေ။

သို့သော်လည်း အလင်းရောင်က မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းလက်သွားပြီးနောက် အဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမျဉ်းကြောင်းသည် သစ်ပင်အမြစ်များ၏ ဦးတည်ရာအတိုင်း ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားသွားပြီး သူတို့သုံးယောက်၏ စိတ်အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

သူတို့၏ အကြည့်အောက်မှာ ထိုအဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်းသည် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်အမြစ်အများအပြား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အချိန်တစ်ခဏကြာအောင် စီးဆင်းသွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သစ်ပင်အမြစ်များသည် အသက်မဲ့နေဆဲပင်။

သို့သော်လည်း ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူက နောက်ထပ် ချိပ်တံဆိပ်လက်ဟန်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး အမွေအနှစ်အတတ်ပညာတစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ မျှော်စင်ပေါ်မှ အလင်းရောင်သည် ထပ်မံ လင်းလက်တောက်ပလာပြီး တူညီသော အဖြစ်အပျက်က ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုသို့ကိုးကြိမ်ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် အဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာပေါ်မူတည်၍ ဖုန်းက လက်မြှောက်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တွက်ချက်လိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည် ထိုအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့သွားပြီးနောက် စဉ်းစားချင့်ချိန်လိုက်သည်။ ထို့ပြင် သူက ဖုန်းပြောခဲ့ဖူးသော ဇာတ်လမ်းကို ပြန်တွေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုဇာတ်လမ်းက အမှန်ဆိုလျှင် အတိတ်မှာ ဖုန်း၏ ဘိုးဘေးက ကြီးမားသော ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ရမည်။ ထို့ပြင် သူ၏ စီစဉ်မှုများသည် အလွန်တင်းကျပ်ရမည်။

အကယ်၍ အပြင်လူတစ်ယောက်က ဤနေရာကို ရှာတွေ့သွားသည့်တိုင် ဤနေရာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိထားလျှင် အသုံးဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီချင်းက လေးနက်စွာ တွေးတောနေစဉ် အချိန်က ကုန်ဆုံးသွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဖုန်း၏ မျက်လုံးက ရုတ်တရက် ဝင်းလက်သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျောက်နံရံတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ အဲ့ဒီနေရာပဲ ”

ဖုန်းသည် စကားပြောပြီးသည်နှင့်ချက်ချင်း ကျောက်နံရံဆီသို့ ချက်ချင်း ရွေ့လျားသွားပြီး နံရံပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ကာ ဖိချလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ကျောက်နံရံက တုန်ယင်သွားပြီး အထဲသို့ ကျွံဝင်သွားသည်။

အထဲတွင် မည်သည့်အရာမှ မရှိပေ။

သို့သော်လည်း သူက ဆန္ဒမစောပေ။ သူက လျှာကိုက်လိုက်ပြီး သွေးတစ်လုပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ သွေးက ကျောက်နံရံပေါ်သို့ စွန်းထင်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း နံရံသည် သွေးအလင်းရောင် တောက်ပလာသည်။ ထို့နောက် နံရံသည် စတင်လွင့်ပြယ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် မမြန်ဆန်ပေ။ ဤသည်မှာ အခက်အခဲတစ်ခု ရှိနေသည့်အလားပင်။

“ တာအိုရောင်းရင်းလန်… ငါ့မှာ လျောင်ရွှမ်းသွေးမျိုးဆက်တစ်ဝက်ပဲ ရှိတယ်… ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားက ဘိုးဘေးရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို မပြည့်မီဘူး… အရင်က ငါမင်းကို လွှဲပြောင်းပေးထားတဲ့ သွေးအလံတိုင်ကို အခု လိုအပ်နေပြီ ”

“ ငါသွေးယဇ်ပူဇော်ခဲ့တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေဆီမှာ လျောင်ရွှမ်းသွေးမျိုးဆက် ရှိတယ်… လူပေါင်းသန်းနှစ်ဆယ်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားက ငါ့သွေးမျိုးဆက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ဒီအတားအဆီးကို အသက်ဝင်လာစေလိမ့်မယ် ”

ယင်းကို ရွှီချင်းကြားသောအခါ သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အသုံးပြုပုံကို နောက်ဆုံးမှာတော့ သူနားလည်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့မျိုးနွယ်မှ လူများကို ယဇ်ပူဇော်လိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ နှလုံးသားထဲမှာတော့ သွေးယဇ်ပူဇော်ခံခဲ့ရသော ထိုမျိုးနွယ်ဝင်များသည် ခြေနင်းကျောက်တုံးတစ်ခုထက် မပိုချေ။

လန်ယောင်သည် ထိုသို့ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ကြိုခန့်မှန်းထားခဲ့ပုံပေါ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက မအံ့ဩပေ။ သူက သွေးအလံတိုင်ကို ထုတ်ပြီးနောက် ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သွေးအလံတိုင်ကို အသက်သွင်းရန် မန္တန်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းဖုန်းက တကယ်ထူးခြားတဲ့လူပဲ… နင်က ကိုယ့်အကျိုးအတွက် မျိုးနွယ်တူ လူပေါင်းသန်းနှစ်ဆယ်ကို သွေးယဇ်ပူဇော်ဖို့ နောက်မတွန့်ခဲ့ဘူး… နင်က သေချာပေါက် အမြင့်ကို တတ်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ် ”

လန်ယောင်သည် အစောနက ဖုန်းပြောခဲ့သော စကားကို အခဲမကျေသေးကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူက ဤအခိုက်အတန့်မှာ အခွင့်အရေးရသည်နှင့် ဖုန်းကို သရော်လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သူက စကားပြောနေစဉ် သူ့လက်ထဲမှ သွေးအလံတိုင်က တုန်ယင်သွားသည်။ ထို့နောက် သွေးမြူခိုးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များက သွေးအလံတိုင်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာကြပြီး ဖုန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ယင်းကို ဖုန်းကြားသောအခါ အေးစက်စက် အလင်းတန်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူက မကျေနပ်မှုကို ချုပ်ထိန်းလိုက်ပြီး လက်မြှောက်လိုက်ကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သွေးမြူခိုးနှင့် ဝိညာဉ်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထို့နောက် သူက မန္တန်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားပြီး သွေးမြူခိုးနှင့် ဝိညာဉ်များကို အမြန်စုပ်ယူလိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ ကျောနောက်မှ အတောင်ပံက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်မှ တတိယမျက်လုံးသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက မိစ္ဆာငှက်မွှေးမျိုးနွယ်မှ မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်နှင့် မတူညီတော့ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လူးလွန့်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဒုတိယဦးခေါင်းက သူ၏ လည်ပင်းထဲမှ ရှည်ထွက်လာသည်။

လျောင်ရွှမ်းမျိုးနွယ်တွင် ဦးခေါင်းနှစ်လုံးရှိသည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဖုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပါးစပ်အပြည့် သွေးတစ်ပွက်ကို ကျောက်နံရံပေါ်သို့ အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျောက်နံရံ၏ အရည်ပျော်နေသော လုပ်ငန်းစဉ်သည် ချက်ချင်း ပိုမြန်ဆန်လာသည်။

အသက်ဆယ်ခါရှူချိန်အတွင်း ဆယ်ပေခန့်ကျယ်ဝန်းသော ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းကို လန်ယောင်မြင်သောအခါ သူ၏ အမူအရာက ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဖုန်းသည်လည်း ထို့အတူပင်။ သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်က ဥမင်လှိုင်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည့်အချိန် အပြောင်းအလဲတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။