ဘယ်သူက စာကလေးလဲ

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာအောင် စုပုံပြီးနောက်…

လျောင်ရွှမ်းသူတော်စင်အရည်သည် လျောင်ရွှမ်းအရည်၏ စုပုံများပြားမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် ထိုမျှမနည်းသင့်ပေ။

ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးမှာ ယင်းက လျှံမထွက်သွားလျှင်ပင် ယခုထက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပိုများနေသင့်သည်။

သို့သော်လည်း ယခု အပေါ်ယံအလွှာမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဖုန်းနှင့် လန်ယောင်က မျက်နှာပျက်နေခြင်းသည် ထူးဆန်းသော အရာမဟုတ်ချေ။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူတို့က လျောင်ရွှမ်းသူတော်စင်အရည်ကို ရရှိရန် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးချေခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် သူတို့က ခရီးတစ်လျှောက်မှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် သတိကြီးစွာထား၍ အပြန်အလှန် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များ ထုတ်သုံးခဲ့ကြသေးသည်။

သူတို့၏ ကြိုးစားမှုအတွက် နောက်ဆုံးရလဒ်က ဗလာမဟုတ်သော်လည်း ယင်းက ဗလာနှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။

“ ယီးပဲ… အဲ့ဒီရွှေကြွက်စုတ်တော့ ”

ဖုန်းက အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ စောစောတုန်းက ရွှေကြွက်ကို သူမြင်လိုက်ရသည့်အချိန်မှာ ဆိုးဝါးသော ခံစားမှုကို ခံစားမိခဲ့သည်။ သူက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု ရေကန်ထဲမှ လျောင်ရွှမ်းသူတော်အရည်၏ ပမာဏကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူက အကူအညီမဲ့နေဆဲပင်။ သူက ရေကန်ထဲမှ ဥကိုသာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

လန်ယောင်သည်လည်း မျက်နှာမည်းမှောင်နေပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ရွှီချင်းသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။ သူ၏ အကြည့်က ရေကန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။ သူ၏ အကြည့်က ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ တဒင်္ဂ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် သူက မည်သည့်မူမမှန်မှုကိုမှ မထုတ်ပြပေ။ သူက ဆန္ဒမရှိသော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီချင်း၏ အပြုအမူကို ဖုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ရွှေကြွက်မှလွဲလျှင် ဤနေရာမှ အရာအားလုံးကို သူက ကောင်းမွန်စွာ သိထားသည်။ ဤနေရာမှာ တခြားရတနာများ မရှိပေ။ သို့ဖြစ်၍ သူက ရွှီချင်း၏ အပြုအမူကို ဂရုမစိုက်ချေ။

လန်ယောင်သည်တော့ ရွှီချင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ရေကန်ဆီသို့ အကြည့်ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။

“ အချိန်မဖြုန်းနဲ့… အဲ့ဒါက နည်းနည်းပဲရှိတယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့အတွက် အသုံးဝင်နေတုန်းပဲ… အဲ့ဒီဥကတော့ ရွှေကြွက်ရဲ့ ဥဖြစ်မယ်… ဒါကြောင့် ရွှေကြွက်က ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ပေးနေတာ ဖြစ်မယ် ”

လန်ယောင်သည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ရေကန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဖုန်းနှင့် ရွှီချင်းသည်လည်း ရေကန်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သုံးယောက်က ရေကန်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားတော့မည်နှင့်ချက်ချင်း မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုက ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရေကန်၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မြေကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားပြီး ပုံရိပ်လေးခု ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့က သူတို့သုံးယောက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

၎င်းတို့က ဧရာမရှိခိုးကောင်လေးကောင် ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်က ခြောက်သွေ့နေပြီး အလွန်သိပ်သည်းသော ဒြပ်နှောကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါသည် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးထဲမှာ မည်သည့်အသိဉာဏ်အလင်းမှ မရှိပေ။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇတုံ့ပြန်မှုတချို့သာ ကျန်ရှိတော့သည့်အလားပင်။

ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ရှိခိုးကောင်တစ်ကောင်က ရွှီချင်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ကျန်သုံးကောင်သည်တော့ လန်ယောင်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။

ရှိခိုးကောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဖုန်းက ရုတ်တရက် ဘေးသို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူက လန်ယောင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံက ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ယင်းက အဆုံးသတ်မဟုတ်သေးပေ။ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖုန်း၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လန်ယောင်ဆီသို့ အလင်းပမာ အလွန်မြန်ဆန်သော အလျင်နှင့်အတူ ဦးတည်သွားသည်။

ဝေဝါးသော ပုံရိပ်သည် စောစောတုန်းက လှိုင်ဂူထဲမှာ ဖုန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော အူသတ္တဝါဖြစ်သည်။

ထိုအရာအားလုံးကို ဖော်ပြရန် အချိန်အတော်ကြာသော်လည်း တကယ့်လက်တွေ့တွင် ယင်းတို့အားလုံးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီချင်းက ရှိခိုးကောင်တစ်ကောင်တည်းဖြင့် ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် သိပ်ပြဿနာမရှိပေ။

သို့သော်လည်း လန်ယောင်သည်တော့ ဤအခိုက်အတန့်မှာ အန္တရာယ်ထဲသို့ ကျ‌ရောက်သွားသည်။ ရှိခိုးကောင်သုံးကောင်က သူအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ကြသည်။ ထို့ပြင် အစွမ်းကုန်အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လာသော အူသတ္တဝါလည်း ရှိသေးသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံက မြည်ဟိန်းထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းများက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းက တိုက်ခတ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း လန်ယောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြိုကွဲထွက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ဖုန်းက မပျော်ရွှင်နိုင်သေးခင်မှာ လန်ယောင်၏ ပြိုကွဲသွားသော ခန္ဓာကိုယ်က ပျက်စီးနေသော သားရဲအရေပြားအဆောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဆောင်က မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည့်အခါ မနီးမဝေးမှ ဟင်းလင်းပြင်က လှုပ်ခါသွားပြီး လန်ယောင်၏ ပုံရိပ်က ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက ဤသို့ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုမျှော်လင့်ထားသည့်အလားပင်။

ယင်းကို ရွှီချင်းမြင်သောအခါ သူက ချက်ချင်း အနောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသော ရှိခိုးကောင်သည်လည်း အမြန်အနောက်ဆုတ်သွားပြီး ဖုန်း၏ ဘေးမှာ ရပ်လိုက်သည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းဖုန်း… နင် ကတိချိုးဖောက်တယ် ”

လန်ယောင်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ ငါကတိချိုးဖောက်တာ မဟုတ်ဘူး… ဒါပေမဲ့ တာအိုရောင်းရင်းလန်… မင်းဆီမှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေတယ်… အဲ့ဒါကို ငါမသိဘူးလို့ မင်းထင်နေလား ”

ဖုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ လန်ယောင်က သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအား ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်းကို သူမအံ့ဩချေ။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းယွဲ့တုန်… မင်း ငါတို့နောက်ကို အချိန်အကြာကြီး လိုက်လာခဲ့တာတောင် အခုထိ ပုန်းနေတုန်းလား… မင်းနဲ့ လန်ယောင်ကြားက သဘောတူညီမှုကို ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေလား ”

ဖုန်းက စကားပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း လန်ယောင်၏ အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးက စူးရှတောက်ပလာသည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းဖုန်း… နင် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ”

ရွှီချင်းသည်လည်း မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

ဖုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူက ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ အကြမ်းပတမ်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဝုန်းခနဲ မြည်သံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုက ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း၏ ဝင်ပေါက်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်က မြန်ဆန်စွာ ကြည်လင်သွားပြီး အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ဖော်မပြနိုင်အောင် ချောမောလှပပြီး ကြော့ရှင်းတင့်တယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူက သိမ်မွေ့ညင်သာပုံပေါ်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးက အေးစက်နေသည်။

“ ဖုန်းလင်းတောင်က သံသယအရမ်းများပြီး စေ့စပ်သေချာတဲ့လူလို့ လူတိုင်းက ပြောကြတယ်… ကြည့်ရတာတော့ ကောလဟာလတွေက တကယ်အမှန်ဖြစ်ပုံပဲ ”

ထိုအမျိုးသမီးသည် ယွဲ့တုန်ဖြစ်သည်။

လန်ယောင်သည် ဆက်ပြီး ဖုံးမကွယ်တော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ ဟုတ်တယ်… အဲ့ဒါကို သူအာရုံခံမိမယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး… ”

နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြောင်း မြင်သောအခါ ရွှီချင်းသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ဖုန်း၏ လက်ထဲမှ ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားပြီး ဤကိစ္စမှာ ဝင်ပါမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ၏ သဘောထားကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

“ မိစ္ဆာငှက်မွှေးမျိုးနွယ်က လန်ယောင်နဲ့ ယွဲ့တုန်… မင်းတို့နှစ်ယောက်က မျိုးနွယ်ထဲမှာ ဘာဆက်ဆံရေးမှ မရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲ့ဒါက အပေါ်ယံပဲဆိုတာ ငါသိတယ်… ဒါပေမဲ့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ နာမည်ကောင်းရှိတဲ့လူက ဒီလိုမျိုး လောဘကြီးတဲ့ အပြုအမူကို ပြုလုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး ”

“ အစက ငါတို့သဘောတူထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းကတော့… အခုပုံစံအရဆိုရင် တာအိုရောင်းရင်လန်က အဲ့ဒါကို ငါ့ကို လွှဲပေးဖို့ အစီအစဉ်မရှိတဲ့ပုံပဲ ”

ဖုန်းသည် အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းရွှမ်မီးလျှံ… အဲ့ဒါကို မင်းလည်း မြင်တယ်မလား… ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကူညီပေးပါ… ပြီးသွားရင် ငါမင်းကို ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ပါ့မယ် ”

ရွှီချင်းက စကားမပြောပေ။

သူ၏ ရပ်တည်မှုက အရေးကြီးသည်။ အကယ်၍ သူက ဖုန်းကို ကူညီမည်ဆိုလျှင် လန်ယောင်နှင့် ယွဲ့တုန်သည် ဤတိုက်ပွဲကို စောစီးစွာ အဆုံးသတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း၏ အပြင်ဘက်မှ ရွှေကြွက်ကို အချိန်အကြာကြီး မချုပ်နှောင်ထားနိုင်ပေ။

လန်ယောင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းဖုန်း… နင့်ကိုယ်နင် ဒုက္ခသည်ပုံစံ ဟန်ဆောင်ဖို့ မလိုပါဘူး… နင်ငါနဲ့ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ သဘောတူညီမှုက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသက်သက်ပဲဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေလား ”

“ နင်ငါ့ကို လျောင်ရွှမ်းသူတော်စင်အရည်အကြောင်း ပြောပြခဲ့တာ ဒီနေရာကို မျှားခေါ်ထုတ်ဖို့ပဲ… နင်က လျောင်ရွှမ်းသူတော်စင်အရည်အပြင် ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာဖီးနစ်သူတော်စင်သွေးမျိုးဆက်ကိုပါ လိုချင်နေတာ ငါသိတယ် ”

“ ငါတို့က ဝမ်ကူးကုန်းမြေကို ဆင်းသက်လာပြီးရင် ပြန်မထွက်နိုင်တော့ဘူး… နင်က အဲ့ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဒီနေရာမှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ဆွဲခဲ့တယ် ”

“ တာအိုရောင်းရင်းရွှမ်မီးလျှံ… မင်းက ထက်မြက်တဲ့လူပါ… သူလှည့်စားတာကို မခံပါနဲ့… မင်းက ဒီတိုက်ပွဲမှာ ဝင်ပါစရာမလိုဘူး… မင်းရဲ့ စီနီယာအကိုကြီးက သူ့ရဲ့ လက်ထဲမှာဆိုရင်တောင် သူက လူမသတ်ရဲပါဘူး ”

“ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ စီနီယာအကိုကြီးကို သတ်လိုက်တာနဲ့ သူက ရန်သူသုံးယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ် ”

လန်ယောင်သည် စကားဆုံးသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွေ့လျားလိုက်ပြီး ဖုန်းဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ယွဲ့တုန်သည် ကျောက်စိမ်းသဖွယ် ဖြူဖွေးသော သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့အနောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ ချိပ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း၏ ဝင်ပေါက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ဖုန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူက ချိပ်တံဆိပ်လက်ဟန်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် လန်ယောင်နှင့် အတူပူးပေါင်းလိုက်သည်။

မကြာမီ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်၏ တရပ်စပ် တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဖုန်းသည် အနောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆုတ်သွားသည်။ သူ၏ အမူအရာသည်လည်း မည်းမှောင်သွားသည်။ သူက ခုခံကာကွယ်နေရင်း ရွှီချင်းကို မြန်ဆန်စွာ စကားပြောသည်။

“ တာအိုရောင်းရင်းရွှမ်မီးလျှံ… မင်းဘာလို့ မလှုပ်ရှားသေးတာလဲ… တကယ်လို့ ဆက်ပြီး မင်းရပ်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါထုတ်ဖော်တော့မယ် ”

“ ဒီနေရာက လျောင်ရွှမ်းသူတော်စင်အရည်က ဘာကြောင့် နည်းသွားလဲ ငါမသိဘူးလို့ မင်းထင်နေလား ”

ဖုန်းက စကားပြောလိုက်သည်နှင့် လန်ယောင်နှင့် ယွဲ့တုန်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယင်းကို ရွှီချင်းကြားသော်လည်း သူ၏ အမူအရာက နည်းနည်းမှ မပြောင်းလဲသွားပေ။

“ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ… ငါက မင်းတို့နှစ်ယောက်နဲ့ တစ်ချိန်လုံး ရှိနေတာပဲ… မင်းငါ့ကို တိုက်ပွဲထဲ ဆွဲသွင်းချင်လို့ တမင်လုပ်ကြံဇာတ်ခင်းနေတာ ”

“ မင်းဘာပြောချင်တာလဲ တာအိုရောင်းရင်းဖုန်း… အဲ့ဒါကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောနိုင်ပါတယ် ”

“ မင်းဘယ်လိုပဲ ဇာတ်လမ်းဆင်ပါစေ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါဝင်ပါမှာ မဟုတ်ဘူး… ပြီးတော့ တာအိုရောင်းရင်းဖုန်းက ငါတို့နောက်ကို လူလိုက်လာတာ အစောကြီးကတည်းက သိထားမှတော့ မင်းဆီမှာ သေချာပေါက် အရံအစီအစဉ်တစ်ခု ရှိရမယ်… မင်း ငါ့အကူအညီကို မလိုပါဘူး ”

ရွှီချင်း၏ အကြည့်သည် တည်ငြိမ်သည်။ သူက ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ မရောက်ခင်အထိ ဆက်ပြီး အနောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူက ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း၏ အရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့သုံးယောက်ကြားမှ တိုက်ပွဲကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ယင်းကို လန်ယောင်မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးက အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။ သူက ခွန်အားကို ထပ်တိုးမြှင့်လိုက်ရင်း နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ မင်းရဲ့ သတိပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုရောင်းရင်းရွှမ်မီးလျှံ… ဖုန်းလင်းတောင်မှာ အရံအစီအစဉ်တစ်ခုရှိမယ်လို့ ငါလည်းပဲ ထင်တယ် ”

လန်ယောင်သည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ရှစ်ရောင်ခြယ်ဒေါင်းကို ဒြပ်ထည်ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ သူ့အနောက်မှ ယွဲ့တုန်က ရေခဲခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေရာ ဤနေရာ၏ အပူချိန်က တစ်ဟုန်ထိုး နိမ့်ကျသွားသည်။ ထို့ပြင် ရေခဲလှံတစ်ချောင်းက သူ၏ ဘေးမှာ ဒြပ်ထည်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဖုန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ရေခဲလှံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။ ယင်းက ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ဖောက်ထွင်းပစ်နိုင်ဟန် ရ၏။ ထို့ပြင် သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ အစစ်အမှန်မဟာလောကနှစ်ခုနှင့် ပုံရိပ်ယောင်မဟာလောကသုံးခု ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

သူက လန်ယောင်၏ ရှစ်ရောင်ခြယ်ဒေါင်းဖြင့် အတူပူးပေါင်းလိုက်ပြီး သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဖုန်းက မည်မျှထူးခြားပါစေ သူ့မှာ မည်မျှများပြားသော ဓမ္မရတနာများရှိပါစေ သူက အနောက်ဆုတ်သွားနေရဆဲပင်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာ မရှိပေ။ ယင်းအစား သူက အနောက်ဆုတ်နေရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“ ကောင်းပြီလေ… မင်းတို့က ငါ့မှာ အရံအစီအစဉ်ရှိတယ်လို့ ခန့်မှန်းနိုင်မှတော့ မင်းတို့နဲ့ ဆက်ပြီး ငါမကစားနိုင်တော့ဘူး ”

“ လန်ယောင်… စောစောက မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှားသွားတယ်… ငါက လျောင်ရွှမ်းသူတော်စင်အရည်နဲ့ မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်အပြင် တာအိုရောင်းရင်းယွဲ့တုန်ရဲ့ ယင်အဆီအနှစ်ကိုပါ ရည်မှန်းထားတာ… အဲ့ဒါက ဆဌမမြောက်မဟာလောကကို ငါဖန်တီးနိုင်ဖို့ ကြီးမားတဲ့ အကူအညီကို ပေးလိမ့်မယ် ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဖုန်းသည် အားညိုကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယင်းက နွယ်ပင်တစ်ပင် ဖြစ်သည်။

နွယ်ပင်သည် ရွှေရောင်သန်းပြီး ထွန်းလင်းတောက်ပသည်။ ယင်းက လက်မောင်းတစ်လုံးခန့် ထူထဲပြီး ဆယ်ပေခန့် ရှည်လျားသည်။ နွယ်ပင်ထဲမှ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကမ္ဘာတုန်ဟီးစေရန် လုံလောက်သည်။ နွယ်ပင်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါက ၎င်းထံမှ ပေါ်လျှိုးထွက်လာသည်။

လှိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးသည် မုန်တိုင်း၏ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားလှိုင်းအတတ်အကျများသည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ပျံ့လွင့်သွားကြသည်။ ထို့ပြင် ဖုန်း၏ ဦးခေါင်းထက်မှာ နွယ်ပင်၏ ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် ပုံရိပ်ယောင်ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲမှာ မြင့်မြတ်ထည်ဝါသော ကြယ်တာရာခန္ဓာကိုယ်များ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ဂြိုလ်များနှင့် ဖော်မပြနိုင်အောင် အလွန်ကြီးမားသော နွယ်ပင်တစ်ခု ရှိသည်။ နွယ်ပင်သည် အကန့်အသတ်မဲ့သော အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကို ကန့်လန့်ဖြတ်ထားပြီး နဂါးငွေ့တန်းထဲမှာ လှည့်ပတ်နေသည်။

ထိုနွယ်ပင်ပေါ်မှာ ဖော်မပြနိုင်အောင် အလွန်နက်နဲသိမ်မွေ့သော မှော်သင်္ကေတများ ရှိသည်။ ထို့ပြင် နွယ်ပင်ပေါ်မှာ ကြယ်ဂြိုလ်များနှင့်ဆင်တူသော သစ်သီးများပင် ရှိသည်။

လန်ယောင်နှင့် ယွဲ့တုန်သည် နွယ်ပင်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို မြင်သွားသောအခါ သူတို့၏ အမူအရာက သိသာစွာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ လန်ယောင်သည် အလန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်။

“ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်… စကြာဝဠာအဆင့် အပင်မျိုးစိတ်… အရွယ်ရောက်ပြီးသား ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်က ကြယ်တာရာဒေသကြီးတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့နိုင်တယ်… ဒီဟာက ပျိုးပင်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ် ”

“ အဲ့ဒါက ပျိုးပင်အဆင့်ဆိုပေမဲ့ နင့်ဆီမှာ တကယ်ပဲ အဲ့ဒါရှိတယ်… ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ”

“ အရင်လျောင်ရွှမ်းသူတော်စင်အရှင်သခင်က ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်အောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်… လျောင်ရွှမ်းသူတော်စင်ကုန်းမြေကလည်း အဲ့ဒီဟာကြောင့် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတယ်… နင်… ”

ရွှီချင်းသည် ထိုနွယ်ပင်ကို ယခင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းထံမှ အလွန်ကျယ်ပြောသော စွမ်းအားကို အာရုံခံနိုင်သည်။

ဖုန်းသည်တော့ လန်ယောင်နှင့် ယွဲ့တုန်၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“ ဒီဟာကို ငါဘယ်လိုရခဲ့လဲ မင်းတို့သိစရာ မလိုပါဘူး… ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်အောက်မှာ သေဆုံးရတာက မင်းတို့အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုလို့ မှတ်လိုက်ပါ ”

“ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်းချီးကို ပထမဆုံး ရရှိမယ့်လူက ငါ့လက်ထဲက လူပဲ ”

“ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်ကို အသုံးပြုတဲ့အခါတိုင်း ယဇ်ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ပေးရမယ် ”

ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူက မည်သည့်အရာကိုမှ မဖုံးကွယ်ထားတော့ပေ။ အားညိုကို သူထိန်းသိမ်းထားခြင်းမှာ ရွှီချင်းကို ခြိမ်းခြောက်ရန်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း အမှန်မှာတော့ ယဇ်ပူဇော်မှုတစ်ခုကို အဆင်သင့်ပြုလုပ်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

သူက ရယ်မောနေရင်း သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို ဆယ်ပေခန့် ရှည်လျားသော ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်ဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို နွယ်ပင်သည် ရွှေရောင်ထွန်းလင်းတောက်ပလာပြီး အားညိုဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ နွယ်ပင်၏ ထိပ်ဖျားက မြွေတစ်ကောင်၏ ပါးစပ်ကဲ့သို့ ဖွင့်ဟသွားသည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်က အားညိုဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အားညိုသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ရူးသွပ်မှုနှင့် လောဘရမ္မက်က သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက နွယ်ပင်ကို တကယ်ကြီး ပြန်ကိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသော နွယ်ပင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါလာသည်။

ဤသည်မှာ ၎င်းက သဘာဝရန်သူနှင့် တွေ့ဆုံသွားသည့်အလား ရုန်းကန်နေသည်။ သို့သော်လည်း အားညို၏ မျက်လုံးထဲမှာ အပြာရောင်အလင်း တောက်ပလာသည်။ သူက နွယ်ပင်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်သွင်းလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် ရွှီချင်းမှလွဲ၍ ဤနေရာမှာ ရှိနေသော လူတိုင်း၏ အသိစိတ်ကို တဒင်္ဂ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်သွားစေသည်။ သူတို့က ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

အားညို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ယမ်းသွားပြီး နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ ရွှီချင်း၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာဖြင့် လေချဉ်တတ်လိုက်သည်။

“ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင်ရဲ့ အနံ့ကို မင်းဆီမှာ ငါရလို့ တမင်အဖမ်းခံခဲ့တာ… အဲ့ဒါကို မင်းထုတ်သုံးမှာကို တစ်ချိန်လုံး ငါစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာ ”