ဘုရင်ယွဲ့လန်၏ ရည်ရွယ်ချက်

ရွှီချင်းက ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

အသက်ဆယ်ခါရှူချိန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှ သံတမန်များသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာထိုင်ခုံများဆီသို့ ပြန်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါသည် လုံးဝချုပ်ထိန်းခံထားရသည်။

ရွှီချင်းနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့က ထိတ်လန့်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းကို ခံစားမိသွားကြသည်။ အလုံးစုံခြုံငုံကြည့်လျှင် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းက ပိုပြီးများသည်။

အထူးသဖြင့် သူတို့ထဲမှ လူအနည်းစုအတွက် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တောင်တန်းပင်လယ်ဒေသကြီးထဲတွင် ရွှီချင်း၏ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တုန်းက ရွှီချင်း၏ စိတ်အာရုံက ဂျိဒုန်းဇီပေါ်မှာသာ ရှိနေသောကြောင့်မဟုတ်လျှင် သူတို့က အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သူတို့က ကံကောင်းထောက်မ၍ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ထဲမှာ ရွှီချင်း၏ အောင်မြင်မှုများက သူတို့၏ လက်ရှိမျိုးဆက်ထက် သာလွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုထိဆိုရလျှင် မီးလျှံလဘက်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ရွှီချင်းက မည်မျှကြောက်စရာကောင်းကြောင်း လူသားမျိုးနွယ်ထက် ပိုပြီးသိထားကြသည်။

ရွှမ်မီးလျှံနှင့် တိုက်ပွဲမှာ ရွှီချင်းက မီးလျှံလဘက်မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ သံသယအားလုံးကို ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့သည်။

ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်နှင့် စီအဲမျိုးနွယ်သည် ထိုအကြောင်းကို ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထားကြသည်။ ထို့ပြင် ဖန်းရှီရွှမ်း၏ လုပ်ရက်များမှ သဲလွန်စတချို့ကို သူတို့မြင်နိုင်ကြသည်။

ဖန်းရှီရွှမ်းသည် ရွှီချင်းကို တိမ်းရှောင်နေသည်။

သို့ဖြစ်၍ ရွှီချင်းရောက်ရှိလာသည့်အခါ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်နှင့် စီအဲမျိုးနွယ်သည် ခါးသီးမှုကို ခံစားမိသွားကြသည်။

ယင်းက လူသားမျိုးနွယ်နှင့် လုံးဝခြားနားသည်။ လူသားကျင့်ကြံသူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် အစောနက မောက်မာထောင်လွှားခဲ့သော မျိုးနွယ်ခြားကျင့်ကြံသူများက ယခု မည်မျှငြိမ်ကုပ်နေကြောင်း သူတို့သတိထားမိသွားသောအခါ ဖြစ်သည်။

မင်းသားကြီးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မအံ့ဩပေ။ သူက စိတ်ထဲမှာ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူက ရွှီချင်းကို အလွန်ရိုသေလေးစားပြီး လူသားဧကရာဇ်ကို ကိုယ်တိုင်မတောင်းဆိုဝံ့သောကြောင့် မဟုတ်လျှင် အစောကြီးကတည်းက ပညာရှိအမတ်ကို အရှေ့ထွက်လာခိုင်းရန် တောင်းဆိုလိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက အထောက်အပံ့ကို ရှာတွေ့သွားသည်။ သူက စိတ်ဓာတ်တတ်ကြွသွားပြီး ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူက ချက်ချင်း စကားမပြောပေ။

‘ အခွင့်ကောင်းကို ငါစောင့်ရမယ်… ဖိအားက အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့က ဒီနေ့ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးတာကို အဆုံးသတ်ချင်လာတဲ့အချိန်… အဲ့ဒီအချိန်က လှုပ်ရှားဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ ’

မင်းသားကြီးက ထိုသို့တွေးမိသောအခါ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရွှီချင်း၏ ဘေးသို့ ရိုသေလေးစားစွာ လျှောက်သွားသည်။ သူက ရွှီချင်းအတွက် ကိုယ်တိုင် လက်ဖက်ရည်ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီး သူ့ဘေးမှာ တပည့်တစ်ယောက်သဖွယ် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

အမှန်မှာ သူက တပည့်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မင်းသားများအတွက် ပညာရှိအမတ်အနေဖြင့် ရွှီချင်းသည် ဧကရာဇ်၏ သားသမီးအားလုံးအတွက် ဆရာဖြစ်သည်။ မည်သည့်မင်းသား မင်းသမီးမဆို သူ့စကားကို နားထောင်ရမည်။

ရွှီချင်းသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးမှ မင်းသားကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

မင်းသားကြီးသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ရွှီချင်းက မည်သည့်စကားမှ မပြောသော်လည်း သူ၏ အတွေ့အကြုံများအရ မင်းသားကြီး၏ အတွေးများကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည်။ သူက ယင်းကို စိတ်ထဲမထားပေ။ သူက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

အချိန်သည် တရွေ့ရွေ့ စီးဆင်းသွားသည်။

မကြမီ တစ်နာရီကုန်ဆုံးသွားသည်။ ဤညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုမှာ ပါဝင်ခွင့်ရသော လူသားများသည် ထုံးစံအားဖြင့် ငတုံးများ မဟုတ်ကြပေ။ သို့ဖြစ်၍ ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့ဘက်က အားသာချက်ရှိနေကြောင်း မြင်နိုင်ကြသည်။ ယင်းကို မည်သို့အသုံးချရမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့နားလည်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးက ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သည့်စကားမှ မပြောပေ။

ဘုရင်ယွဲ့လန်သည်လည်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။

သို့သော်လည်း ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်နှင့် စီအဲမျိုးနွယ်ဘက်တွင်တော့ ဖိအားသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ သူတို့က ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှာ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့တတ်နိုင်သောအရာ မရှိပေ။

ရွှီချင်း၏ သရုပ်ထံမှ မမြင်နိုင်သော ဖိအားသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုပြီးအားကောင်းလာသည်။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်မှ ကောင်းကင်ဘုရင်သည် နူးညံ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အချိန်ကျလာပြီဖြစ်ကြောင်း မင်းသားကြီးက အာရုံခံမိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်နှင့် စီအဲမျိုးနွယ်မှ သံတမန်များကို စကားပြောလိုက်သည်။

“ သဘောတူညီချက်မှာ လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးတဲ့နောက် လဝက်အတွင်းမှာ မင်းတို့မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဧရိယာတွေကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရမယ်… အရာအားလုံးက အရင်ကပုံစံအတိုင်း ရှိနေရမယ်… တကယ်လို့ အရင်းအမြစ်တွေက ဖျက်ဆီးခံထားရတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီအတွက် တန်ရာတန်ကြေး ပြန်ပေးရမယ် ”

“ လူသားစစ်သုံးပန်းတွေ ပြန်လွှတ်ပေးဖို့အတွက် မင်းတို့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ငါသဘောတူတယ်လို့ ပြောပြီးပြီ… ငါ့စကားကို ပြန်မရုပ်သိမ်းဘူး ”

“ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတွေ လဲလှယ်တာကတော့ စောစောက ငါပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း အခုသုံးဆယ်ကို တစ်ခုပဲ လဲလှယ်နိုင်မယ် ”

“ တကယ်လို့ မင်းတို့က သဘောတူတယ်ဆိုရင် သဘောတူညီမှုစာချုပ်မှာ ဒီနေ့ပဲ လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးတာကို မြန်မြန် အဆုံးသတ်ကြတာပေါ့… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးနေတာ တစ်လကျော် ကြာမြင့်သွားပြီမဟုတ်လား ”

မင်းသားကြီးက အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ပြောသည်။

ယင်းကို ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်နှင့် စီအဲမျိုးနွယ်က ကြားသောအခါ သူတို့က စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ လက်တွေ့တွင် စစ်ပွဲသည် မီးလျှံလ၏ အမိန့်ကြောင့် ပြန်မစတင်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း မီးလျှံလအပေါ် သူတို့၏ နားလည်မှုအရ စစ်ပြေငြိမ်းရေး ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုပေါ်မူတည်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ဆီမှ အကျိုးအမြတ်တချို့ကို ရိတ်သိမ်းမည်ဆိုလျှင် မီးလျှံလက သူတို့ကို တားဆီးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အတူ သူတို့က အကျိုးအမြတ်ကို မရိတ်သိမ်းနိုင်လျှင် မည်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤနေရာတွင် အကျိုးအမြတ်ကို အကျိုးအကြောင်းသင့်စွာ ရိတ်သိမ်းနိုင်ရန် အလွန်အရေးကြီးသည်။

သို့သော်လည်း ယခုတော့ အကျိုးအမြတ်ရိတ်သိမ်းရန် မည်သို့မှ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဖန်းရှီရွှမ်းက မဟာရွှမ်ထျန်းစစ်သူကြီးရွှီချင်းကို ကြောက်ရွံ့သည်မှာ အလွန်ထင်ရှားသည်။ အကယ်၍ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုက ဤအတိုင်း ဆက်လက် ကြန့်ကြာနေမည်ဆိုလျှင် ဖန်းရှီရွှမ်းသည် ကိစ္စများကို မြန်မြန်အဆုံးသတ်ပစ်ရန် လူသားမျိုးနွယ်၏ ပိုင်နက်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်။ ထိုအခါကျလျှင် အခြေအနေက ယခုထက် ပိုပြီးဆိုးဝါးလာလိမ့်မည်။

တစ်ခုသိထားရမည်မှာ ဤရက်များတွင် ဖန်းရှီရွှမ်းက သူတို့ကို ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုအား မြန်မြန်အဆုံးသတ်ပစ်ရန် မကြာခဏ တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ခဲ့သည်။

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့က အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က မင်းသားကြီးကို စကားမပြောခင် ရွှီချင်းကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“ ကောင်းပြီ ”

“ ဒီနေ့ပဲ စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ရေးထိုးမယ် ”

ကိစ္စများက အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားကြောင်း မြင်သွားသောအခါ မင်းသားကြီးက စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ လူသားကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ထို့အတူပင်။ သူတို့က သဘောတူညီမှုစာချုပ်ကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ရွှီချင်းသည် မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး ဆက်လက် ဆင်ခြင်နားလည်နေဆဲပင်။

ထိုသို့ဖြင့် ဆယ့်ငါးမိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုသည် စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်နှင့် စီအဲမျိုးနွယ်သည် ရွှီချင်းကို ထပ်မံ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး မြန်ဆန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ရွှီချင်းက မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ သူက လူတိုင်း၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

သူက သံတမန်ရေးရာဌာနထဲမှ ထွက်သွားတော့မည့်အချိန် ဘုရင်ယွဲ့လန်က ရုတ်တရက် ပြောသည်။

“ ဘုရင်ကျန်းကန်… ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏစောင့်ပါဦး ”

ရွှီချင်းက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီးကောင်းကင်ဘုရင်ဖြစ်သော ဘုရင်ယွဲ့လန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ဘုရင်ယွဲ့လန် ”

“ ဘုရင်ကျန်းကန်… ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲ ပြီးသွားရင် ငါက နန်းမြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ဝိညာဉ်လှိုင်းကောင်းကင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ နယ်စပ်ဒေသဆီ သွားရလိမ့်မယ် ”

“ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး အဲ့ဒီမှာ အချိန်တစ်ခဏလောက် နေထိုင်ပေးဖို့ ဘုရင်ကျန်းကန်ကို ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်… ”

ရွှီချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စကားက ဖိတ်ခေါ်မှုဖြစ်သော်လည်း အကြောင်းအရင်းတစ်စုံတစ်ရာမှ မပါဝင်ပေ။ ထို့ပြင် ယင်းက ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းသည်။ အထူးသဖြင့် သူက ဘုရင်ယွဲ့လန်၏ ဂုဏ်သတင်းကို စဉ်းစားမိသွားသည့်အခါ ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ရွှီချင်းက မည်သို့ကြောင့် သဘောတူနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။

“ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က နိမ့်ပါတယ်… အဲ့ဒီကိုသွားလို့ ငါ့အတွက် အကျိုးမရှိပါဘူး… ပြီးတော့ ငါ့မှာ တခြားဆောင်ရွက်ရမယ့် ကိစ္စတွေ ရှိပါတယ် ”

ရွှီချင်းက ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဘုရင်ယွဲ့လန်က ရွှီချင်း၏ ငြင်းဆန်မှုကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ဆက်လက် ပြောသည်။

“ ဝိညာဉ်လှိုင်းကောင်းကင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က အစွမ်းထက်မျိုးနွယ်စုတစ်ခု မဟုတ်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်ထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အရမ်းအသုံးဝင်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးရှိတယ်… အဲ့ဒီမျိုးနွယ်နဲ့ စစ်ပွဲစတင်နိုင်ဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ငါစဉ်းစားမိထားတယ် ”

“ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်တစ်ပါးဆိုတဲ့ သရုပ်နဲ့ မဟာရွှမ်ထျန်းစစ်သူကြီးဆိုတဲ့ သရုပ်ကြောင့် ဘုရင်ကျန်းကန်ရဲ့ ခွန်အားက အရေးမကြီးပါဘူး… ငါလိုအပ်တာက မင်းရဲ့ မဟာရွှမ်ထျန်းစစ်သူကြီးဆိုတဲ့ သရုပ်ပါ ”

ဘုရင်ယွဲ့လန်၏ စကားသည် အထက်စီးဆန်သည်။ သူက ရွှီချင်း၏ ဆန္ဒကိုပင် ထည့်မတွက်ပေ။

ရွှီချင်းသည် ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင်ကျင့်ကြံသူများစွာကို မြင်ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း ဘုရင်ယွဲ့လန်ကဲ့သို့ လူကိုတော့ ပထမဆုံးအကြိမ် သူမြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက တစ်ဖက်လူကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဘုရင်ယွဲ့လန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ ဘုရင်ကျန်းကန်… ဒီကိစ္စက လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အကျိုးရှိတဲ့ကိစ္စပဲ… မင်းဘာလို့ ငြင်းဆန်တာလဲ… မထွက်သွားနဲ့ဦး… ငါတို့ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးရအောင် ”

ဘုရင်ယွဲ့လန်သည် စကားဆုံးသည်နှင့် လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းထံသို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုဖမ်းဆုပ်မှုကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဥပဒေသများနှင့် နိယာမများသည် ချက်ချင်း လင်းလက်တောက်ပလာကြသည်။ အချုပ်အနှောင်စွမ်းအားသည် ဤနေရာမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မင်းသားကြီးနှင့် တခြားလူများက မြင်သွားသောအခါ သူတို့၏ အမူအရာက သိသာစွာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ မင်းသားကြီးက စိုးရိမ်ကြောင့်ကြစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ ဘုရင်ယွဲ့လန်… မင်း ဒါဘာလုပ်တာလဲ ”

“ ဘာမှမဟုတ်ဘူး… ဘုရင်ကျန်းကန်ကို ငါနဲ့ ခဏလောက် စကားပြောခိုင်းမလို့ပါ ”

ဘုရင်ယွဲ့လန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ လက်က မရပ်တန့်သွားပေ။ သူက ဆက်ပြီး ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လောကကြီးသည် တုန်ယင်သွားသည်။ ဘုရင်ယွဲ့လန်၏ ဖမ်းဆုပ်မှုအောက်မှာ ခန်းမထဲမှ ဥပဒေသများသည် ဧရာမလက်တစ်ဖက်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားသည်။ ဧရာမလက်က ရွှီချင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာတော့မည့်အချိန် သိမ်မွေ့နူးညံ့သော အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်က ရွှီချင်း၏ လက်ဖဝါးထဲမှ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှေးဟောင်းစိတ်ဆန္ဒက တိုက်ရိုက် ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။ ကြယ်တာရာကောင်းကင်သည် လေထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အံ့ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဥပဒေသများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဧရာမလက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်က ရွှီချင်းစုပ်ယူခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နွယ်ပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်လကြာအောင် ပျိုးထောင်ပြီးနောက် နွယ်ပင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းတချို့ကို ထုတ်ဖော်နိုင်လာသည်။ နွယ်ပင်၏ လွှဲရိုက်မှုသည် ဥပဒေသများကို လျစ်လျူရှုနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဗုန်းဟူသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဧရာမလက်က ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ရွှီချင်းသည် ဘုရင်ယွဲ့လန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဘုရင်ယွဲ့လန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရွှီချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယင်းကို မင်းသားကြီးနှင့် တခြားလူများက မြင်သွားသောအခါ သူတို့က အရှေ့သို့ အမြန်လျှောက်လာကြပြီး ဘုရင်ယွဲ့လန်ကို တားဆီးလိုက်ကြသည်။ မင်းသားကြီးသည် ဘုရင်ယွဲ့လန်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ ဘုရင်ယွဲ့လန်… မင်းက ကောင်းကင်ဘုရင်တစ်ပါးဆိုပေမဲ့ ပညာရှိအမတ်ကို နန်းမြို့တော်ထဲမှာ အရင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်… ဒီကိစ္စကို ခမည်းတော်ဆီ ငါတင်ပြရလိမ့်မယ် ”

ဘုရင်ယွဲ့လန်က စကားမပြောပေ။

ရွှီချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဘုရင်ယွဲ့လန်၏ တိုက်ခိုက်မှုထဲမှာ လေးနက်သော အဓိပ္ပာယ်ပါရှိသည်ဟု သူခံစားမိသည်။ သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ အမှန်တရားကို သူနားမလည်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက တစ်ခဏ တွေးတောပြီးနောက် အနောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အကြောင်းအရင်းတချို့ကြောင့် ဘုရင်ယွဲ့လန်သည် မင်းသားကြီးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ကောင်းကင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

“ ဘုရင်ကျန်းကန်… ငါ့မှာ မင်းအပေါ် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး… စောစောက ငါတိုက်ခိုက်လိုက်တာက မင်းမထွက်သွားနိုင်အောင်လို့ပါ… အခု ငါထပ်ပြီး ပြောမယ်… ငါတို့တွေ စောစောက ကိစ္စကို သေချာဆွေးနွေးရအောင် ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဘုရင်ယွဲ့လန်သည် ညာလက်ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ကျင့်ကြံခြင်းကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ပိုမိုများပြားသော ဥပဒေသများက အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှ စုဝေးသွားပြီး တိမ်မြူတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားသည်။ တိမ်မြူသည် ဧရာမမျက်နှာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီချင်းထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

သို့သော်လည်း ဧရာမမျက်နှာက ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစိတ်ဆန္ဒက ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာသည်။

ဧကရာဇ်ဓားပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ လင်းလက်သွားသည်။ ဓားပုံရိပ်က ဆင်းသက်လာသည့်အခါ ဧရာမမျက်နှာသည် နှစ်ပိုင်းခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ဓားပုံရိပ်သည် မရပ်တန့်သွားပေ။ ယင်းက ဘုရင်ယွဲ့လန်ကိုလည်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဘုရင်ယွဲ့လန်၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာက သိသာစွာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။

“ ဧကရာဇ်ဓား ”

သူက ချက်ချင်း အနောက်ဆုတ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်ဓားပုံရိပ်၏ အလျင်သည် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ ယင်းက ဧရာမမျက်နှာကို ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် အရှိန်မလျော့သွားသည့်အပြင် ပိုပြီး မြန်ဆန်လာသည်။ ယင်းက စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဘုရင်ယွဲ့လန်၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ အသက်ရှူသံသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပျံ့လွင့်လာသည်။ ဘုရင်ကျန်းယန်၏ ပုံရိပ်သည် ရွှီချင်းနှင့် ဘုရင်ယွဲ့လန်ကြားမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ရွှီချင်းကို ကျောပေး၍ ဓားပုံရိပ်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရွှီချင်းသည် ဘုရင်ကျန်းယန်ကို ချီးကျူးလေးစားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သွားသောအခါ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဓားပုံရိပ်ကို ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဓားပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေလှိုင်းများသာ အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဘုရင်ကျန်းယန်သည် အနောက်မလှည့်ပေ။ ယင်းအစား သူက ဘုရင်ယွဲ့လန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ မင်းက ဘုရင်ကျန်းကန်ကို တကယ်ကူညီစေချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် စစ်ပွဲစတင်ဖို့ ဘုရင်ကျန်းကန်ကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးချချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်… ”

“ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုက တစ်စုံတစ်ရာကို စူးစမ်းချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါဂရုမစိုက်ဘူး ”

“ ဒါပေမဲ့ ဘုရင်ယွဲ့လန်… မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က လူတွေကို ငါသတိပေးလိုက်မယ်… တကယ်လို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဒါမျိုးထပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ငါမင်းကို ဖိနှိပ်ပစ်မယ် ”

ဘုရင်ယွဲ့လန်သည် နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဘုရင်ကျန်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ နောက်တစ်ခါဆိုရင် ငါမင်းကို ဖိနှိပ်မယ်လို့ပဲ ပြောတာ… ဒီတစ်ကြိမ်ကို ဘာတန်ဖိုးမှ မပေးဘဲ မင်းထွက်သွားနိုင်တယ်လို့ ငါမပြောခဲ့ဘူး… လက်တစ်ဖက်ထားခဲ့ပါ… ပြီးတော့ စစ်ပွဲမဖြစ်လာသရွေ့ နောင်နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း အဲ့ဒီလက်ကို ပြန်မကုသရဘူး ”

လေထဲတွင် ဘုရင်ယွဲ့လန်သည် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက မထွက်သွားခင် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်လက်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။