နတ်ဘုရားများ ရောက်ရှိလာခြင်း

နဂါးသည် ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ရစ်ခွေသွားသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် အချိန်ကာလကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိဟန် ရသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စကြာဝဠာတစ်ခုအလား အသက်ဓာတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရွှေရောင်အကြေးခွံများက ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားစဉ် အကြေးခွံတစ်ခုစီက သန့်စင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပမာ တလက်လက် ထွန်းလင်းတောက်ပနေသည်။

ထိုအကြေးခွံများက ပြွတ်သိပ်တည်ရှိနေပြီး အစီအစဉ်တကျ ပူးကပ်နေလေရာ မထိုးဖောက်နိုင်သော စစ်ချပ်ဝတ်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

နဂါးဦးခေါင်းသည် ဖော်မပြနိုင်အောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက လောက၏ အနှစ်သာရများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အလားပင်။ ကြယ်များသဖွယ် လင်းလက်တောက်ပသော ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဉာဏ်ပညာအလင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းက ဤလောကထဲမှ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည့်အလားပင်။

၎င်း၏ ချွန်ထက်သော အစွယ်များက အလွန်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းပြီး ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းမွှေးရှည်များက ရွှေရောင်ဖဲကြိုးများအလား သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်။

မျက်စိဖမ်းစားနိုင်ဆုံးအရာမှာ နဂါးဦးချိုများ ဖြစ်ကြသည်။

ရှည်လျားသော ဦးချိုနှစ်ခုက ၎င်း၏ နဖူးပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်နေပြီး အနောက်သို့ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ဦးချိုများက ၎င်းကို ထိန်းကျောင်းနိုင်သည့်အလားပင်။

ရွှေရောင်နဂါး၏ ထွက်ပေါ်လာမှုက လောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်ခြင်း၊ အစွမ်းကြီးမားခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ခြင်း အစရှိသော စိတ်ခံစားချက်များက ရွှေရောင်နဂါးထံမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူသားချိပ်တံဆိပ်ကောင်းကင်ဘုံတာအိုမှလွဲ၍ တခြားကောင်းကင်ဘုံတာအိုလေးခုသည် ဝပ်တွားလိုက်ကြသည်။

ဤသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုဖြစ်သည်။

၎င်းက အိပ်မောကျနေသောကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ မွေးရာပါစွမ်းရည်က မှေးမှိန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ရှေးဟောင်းမြေပုံက အသွင်ပြောင်းလဲသွားသော ဧရာမတုတ်က စစ်ပွဲဗုံကို ထုရိုက်လိုက်သည့်အခါ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကမ္မ၊ စိတ်ဆန္ဒနှင့် သွေးမျိုးဆက်ပဲ့တင်ထပ်မှုအောက်မှာ ၎င်းက ပြန်နိုးထလာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ လောကတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝပ်တွားနေကြသော ကောင်းကင်ဘုံတာအိုများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဝေဝါးသွားကြသည်။ ၎င်းတို့က အနောက်ဆုတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားချိပ်တံဆိပ်သည်တော့ တဝီဝီမြည်သွားပြီး ရွှေရောင်နဂါးဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ချိပ်တံဆိပ်သည် ရွှေရောင်နဂါး၏ ဝါးမျိုခံလိုက်ရပြီး ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ နစ်မြှုပ်သွားသည်။

ထိုချိပ်တံဆိပ်သည် အစကတည်းက ရွှေရောင်နဂါး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ တည်ရှိခြင်းဖြစ်သည်။ အတိတ်မှာ ရွှေရောင်နဂါးက အိပ်မောကျနေစဉ် ချိပ်တံဆိပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ၎င်းတို့က တစ်သားတည်း ပြန်ပေါင်းစည်းသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရွှေရောင်နဂါး၏ အရှိန်အဝါသည် ထပ်မံ မြင့်တတ်သွားသည်။ ၎င်းက အလွန်ကျယ်ပြောသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နန်းမြို့တော်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ နန်းမြို့တော်ထဲမှ လူသားများသည် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

ရွှီချင်းသည်လည်း နှလုံးတုန်သွားသည်။ သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ လက်သည်းခုနစ်ခု ရွှေရောင်နဂါးကို ကြည့်လိုက်သည်။ အတိတ်မှာ လူသားမျိုးနွယ်က မည်မျှဂုဏ်အရှိန်အဝါကြီးမားခဲ့ကြောင်း ယခု ပိုပြီးနက်နဲစွာ သူနားလည်သွားသည်။

ဧကရီသည် မျက်လုံးဝင်းလက်သွားသည်နှင့် ရုတ်တရက် ပြောသည်။

“ ရွှီချင်း… ဗုံထပ်တီးပါ ”

ယင်းကို ရွှီချင်းကြားသောအခါ သူက လုံးဝတုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီးနောက် အစွမ်းအားလုံးကို စုစည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ထုရိုက်လိုက်သည်။

ဆဌမအကြိမ်မြောက် ဗုံသံက လောကတစ်ခွင်သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက တုန်ယင်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အက်ကွဲရာများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ထိုအက်ကွဲရာများသည် လောလောလတ်လတ် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒဏ်ရာများဟုတ်ပုံမပေါ်ချေ။ ယင်းအစား ဒဏ်ရာဟောင်းများနှင့် ပိုပြီးဆင်တူသည်။

ထို့ပြင် အက်ကွဲရာများက ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးပေါ်မှာ ပျံ့နှံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အတိတ်မှာ ရွှီချင်းက အပိုင်းပိုင်းအစစ အက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ယင်းတို့ကို အတူတကွ ပြန်ချုပ်ထားခဲ့သည့်အလားပင်။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်မှာ ထိုအက်ကွဲရာများသည် ဗုံသံကြောင့် အမှန်တကယ် ပြန်ကောင်းမွန်လာကြသည်။

အက်ကွဲရာများက ပြန်ကောင်းမွန်လာ‌နေစဉ် နွေးထွေးမှုက ရွှီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စီးဆင်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသည်ဟူသော ခံစားမှုသည်လည်း ပိုပြီးအားကောင်းလာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အက်ကွဲရာများကို သတိထားသွားမိသောအခါ ရွှီချင်းက နှလုံးတုန်သွားသည်။ ထိုဒဏ်ရာဟောင်းများကို သူမရင်းနှီးပေ။

သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ချုပ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အဝတ်ရုပ်က သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း အချိန်သည် ရွှီချင်းကို စဉ်းစားခွင့်မပေးချေ။ ဗုံသံက ဆဌမအကြိမ်မြောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ပေါ်မှ လက်သည်းခုနစ်ခု ရွှေရောင်နဂါးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ဟိန်းသံသည် လူသားအားလုံး၏ အသိစိတ်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုဟိန်းသံသည် အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက နှလုံးတုန်သွားကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ သူတို့က အတားအဆီးတချို့ကို ချိုးဖြတ်နိုင်သွားကြဟန် ရသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက်ထဲမှာ အိမ်မောကျနေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ပြန်နိုးထလာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အာမေဋိတ်သံများက နန်းမြို့တော်ထဲရှိ လူသားများစွာ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

အမှန်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူသားတချို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အလင်းရောင်တောက်ပလာကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါသည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီးအားကောင်းလာသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ကြီးထွားလာသည်။

သူတို့က အရွယ်အစား မတူညီသော လူ့ဘီလူးများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အရှည်ဆုံးလူသားသည် ပေတစ်ထောင်ရှည်လျားသည်။ အတိုဆုံးလူသားသည်တော့ ပေတစ်ရာခန့်သာ ရှိသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ခွန်အားသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပင်လယ်ကြီးသဖွယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် လူတိုင်း၏ အသက်ရှူသံကို မြန်ဆန်လာစေသည်။ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များကို ဖတ်ဖူးထားကြသော ဝန်ကြီးတချို့သည် ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဆွံ့အသွားကြပြီး အလန့်တကြား အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

“ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ မွေးရာပါစွမ်းရည်… ”

“ ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ”

လူသားများမှာ မွေးရာပါစွမ်းရည်တစ်ခု ရှိသည်။

ယနေ့ လက်သည်းခုနစ်ခု ရွှေရောင်နဂါး၏ ဟိန်းသံအောက်မှာ ထိုမွေးရာပါစွမ်းရည်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ သွေးမျိုးဆက်ထဲမှာ တဖန်ပြန်ပေါ်လာသည်။

သူတော်စင်ကုန်းမြေ၏ ဒုတိယအကြိမ် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုသည် ထိုသို့ဖြင့် ပြီးဆုံးသွားသည်။

ဧကရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါသည် ပိုပြီးအားကောင်းလာသည်။ ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားမီးတောက်သည် ပိုပြီးပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့သံသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ နန်းမြို့တော်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ ယင်းက ကောင်းကင်ဘုံမိုးခြိမ်းသံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လောကထဲမှာ တရစပ် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဝမ်ကူးကုန်းမြေတွင် အစွမ်းထက်မျိုးနွယ်စုကြီးငါးခု ရှိကြသည်။

ထိပ်ဆုံးမျိုးနွယ်စုကြီးနှစ်ခုမှလွဲ၍ ကျန်မျိုးနွယ်စုကြီးသုံးခုသည် အင်အားချင်း တူညီကြသည်။ ၎င်းတို့က မီးလျှံလရွှမ်ကောင်းကင်မျိုးနွယ်၊ နီလာအင်ပါယာကုန်းမြေမျိုးနွယ်နှင့် မြေအောက်လောကအလောင်းလောင်းမျိုးနွယ် ဖြစ်ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့သံက မြည်ဟိန်းထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ မီးတောက်ပင်လယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းက ခေါင်းမော့လိုက်ကြသည်။

ထိုမီးတောက်ပင်လယ်ထဲမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ထွက်လျှောက်လာသည်။

သူက မီးလျှံပန်းပွင့်များကို ဇာပန်းထိုးထားသော နီညိုရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် မီးတောင်ကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

သူက အလွန်အရပ်ရှည်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမြတ်ပုံပေါ်သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် သူက တောင်ကြီးတစ်တောင်နှင့် ဆင်တူသည်။ သူ၏ ပခုံးများက အလွန်ကျယ်ပြောလေရာ တစ်လောကလုံး၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းပိုးထားနိုင်ဟန် ရသည်။

သူ၏ ဆံပင်သည် အနီရောင်ဖြစ်ပြီး မီးတောင်ထိပ်ဝမှ စီးကျနေသော ချော်ရည်သဖွယ် အောက်မေ့ရသည်။ သူက လမ်းလျှောက်နေစဉ် သူ၏ အနီရောင်ဆံပင်ရှည်က ကြော့ရှင်းတင့်တယ်စွာ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် မည်သည့်စိတ်ခံစားချက်မှ မရှိသည့်အလား အမူအရာကင်းမဲ့နေသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် အလွန်စူးရှတောက်ပပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤသည်မှာ သူက သူ့အရှေ့မှ အရာအားလုံးကို အောင်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အလားပင်။

သူက နီလာအင်ပါယာကုန်းမြေမျိုးနွယ်၏ နတ်ဘုရားသုံးပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သော မီးတောက်နတ်ဘုရားဖြစ်သည်။

“ လူသားတွေက နတ်ဘုရားမဖြစ်လာနိုင်ဘူး ”

သူ၏ စကားသည် ဤလောကထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ယင်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားမှာ ဥပဒေသတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ဧကရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားကာ ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်နှင့် အတိတ်တုန်းက လူသားဧကရာဇ်များ၏ အလောင်းခန္ဓာကိုယ်များကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို နတ်ဘုရားမီးတောက်က မှေးမှိန်သွားပြီး ပြန်အသက်ဝင်လာနေသော လူသားဧကရာဇ်အလောင်းများက မတည်မငြိမ်ဖြစ်လာကြသည်။

ဤသည်မှာ နိယာမများထက် သာလွန်သော နတ်ဘုရားများ၏ ဥပေဒသဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ အနောက်ဘက်ကောင်းကင်တွင် ညသည် မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ အမှောင်ကောင်းကင်သည် ရုတ်တရက် ပျံ့ပွားသွားပြီး အလယ်မှ ထက်ခြမ်းကွဲသွားသည်။

အမှောင်ညထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများက တောင်ကြီးတစ်တောင်နှယ် စုပုံသွားပြီး ပြိုကွဲသွားသည်။ အလွန်ဆိုးဝါးသော အပုပ်နံ့သည် အလောင်းတောင်ကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းထံမှ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ဒြပ်နှောများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဒြပ်နှောများသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ဆောင်ကြဉ်းလျက် လူသားလောကပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများကြားတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးရှိသည်။

ထိုနတ်ဘုရားသည် လူသားအသွင်သဏ္ဍာန် မရှိပေ။ ယင်းအစား ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေသော အသားတုံးတစ်တုံး ဖြစ်သည်။ အချွဲအကျိက အသားတုံးပေါ်မှာ ကပ်တွယ်နေစဉ် မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများက အသားတုံးပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ မျက်လုံးများသည် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ဧကရီကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ၎င်းထံမှ ပျံ့လွင့်ထွက်လာကြသည်။

လက်သည်းခုနစ်ခု ရွှေရောင်နဂါးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ လူသားလောကသည် မြူခိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရပြီး ဝေဝါးသွားသည်။ ဤသည်မှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုက ရောက်ရှိလာတော့မည့်အလားပင်။

“ နီလာအင်ပါယာကုန်းမြေမျိုးနွယ်… မြေအောက်လောကအလောင်းကောင်မျိုးနွယ် ”

ဧကရီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ မီးတောက်နတ်ဘုရားက အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ မီးတောက်မီးလျှံများက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားမှာ ပေါ်လျှိုးလာကြပြီး ဧကရီဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ဦးတည်သွားသည်။

အနောက်အရပ်မှ အမှောင်ကောင်းကင်သည် အောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်း နိမ့်ဆင်းလာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများသည် လေထဲမှာ ဧရာမအသားဘောလုံးတစ်လုံးနှယ် လိမ့်သွားပြီး ဧကရီဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

နတ်ဘုရားများ၏ တိုက်ပွဲက စတင်လာတော့မည့်ဟန် ရ၏။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ထွန်းလင်းတောက်ပသော လတစ်စင်းက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှောင်ညနှင့် မီးတောက်ပင်လယ်ကို ဝင်ရောက်တားဆီးလိုက်သည်။ လရောင်ခြည်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး အံ့ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ လရောင်ခြည်ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း အမှောင်ညက လွင့်ပြယ်သွားပြီး မီးတောက်ပင်လယ်က အနောက်ဆုတ်သွားသည်။

လရောင်ခြည်အောက်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ထွက်လျှောက်လာသည်။

သူက ကောင်းကင်ဘုံမှ လနတ်သမီးသဖွယ် ချောမောလှပသော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်သော အအေးဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူက မီးလျှံလ၏ နတ်ဘုရားသုံးပါးထဲမှ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားမီးလျှံလ ဖြစ်သည်။

လနတ်ဘုရားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကြယ်များသည် တလက်လက် လင်းလက်သွားကြပြီး ကြယ်အလင်းရောင်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဖြာဆင်းကျလာသည်။ ထို့နောက် တခစ်ခစ်ရယ်မောသံများကြားမှာ ကြယ်အလင်းရောင်က လေထဲမှာ စုဝေးသွားပြီး ဧရာမရွှံ့မြေခွေးရုပ်တုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ရွှံ့မြေခွေးရုပ်တု၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ထိုင်နေသည်။

သူက ဖော်မပြနိုင်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အလွန်ညှို့ဓာတ်ပြင်းသည်။

ထိုနတ်ဘုရားသည် အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားမီးလျှံကြယ် ဖြစ်သည်။

ပြစ်ချက်မဲ့အဆင့် နတ်ဘုရားနှစ်ပါးသည် မီးတောက်ပင်လယ်နှင့် အမှောင်ည၏ အရှေ့မှာ ဆင်းသက်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ လမ်းကို တားဆီးလိုက်ကြသည်။

“ လူသားတွေက နတ်ဘုရားမဖြစ်လာနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောလဲ ”

မီးလျှံကြယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူက စကားပြောလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း မီးတောက်နတ်ဘုရား၏ စကားမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဥပဒေသသည် စတင်လှုပ်ခါလာသည်။

“ လူသားတွေက နတ်ဘုရားဖြစ်လာနိုင်တယ် ”

မီးလျှံလက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

ထိုအခါ ဥပဒေသသည် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ အက်ကွဲသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ရှေးဘုရင်ဂြိုလ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားမီးတောက်သည် ပြန်လည်တောက်လောင်လာပြီး အတိတ်တုန်းက လူသားဧကရာဇ်များသည် တဖန်ပြန်အသက်ဝင်လာကြသည်။

ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း ဧကရီ၏ အမူအရာသည် အစမှအဆုံးအထိ မပြောင်းလဲသွားပေ။